‏نشونه‌هایی که فکر میکنی یعنی پیشرفت:

・حجم صفحاتی که خوندی
・ساعت‌هایی که پشت میز نشستی
・تعداد کتاب‌هایی که تموم کردی
・حس خوب بعد از یه جلسه مطالعه

نشونه‌هایی که پیشرفت واقعی رو نشون میدن:

‏・توانایی توضیح مطلب بدون نگاه به جزوه
・نمره‌ی تست‌های بازیابی (Recall Tests)
・کاهش زمان لازم برای حل یه مسئله‌ی مشابه
・یادداشت روزانه از چیزی که یاد گرفتی

چرا این فرق مهمه؟ ↓↓

‏معیارهای اول فقط "تلاش" رو اندازه می‌گیرن، نه "یادگیری واقعی"، میتونی ساعت‌ها بشینی و هیچی یادت نمونه.
معیارهای دوم مستقیم اندازه می‌گیرن که مغزت چقدر واقعاً چیزی رو ذخیره کرده و همینه که تعیین می‌کنه سر امتحان یا کار واقعی، چقدر خوب عمل می‌کنی.

📚 @Academic_Library

تو همیشه می‌تونی از اول شروع کنی.

می‌تونی شبکه‌های اجتماعیت رو خلوت کنی،
یه پلی‌لیست تازه با آهنگ‌هایی که واقعاً دوست داری بسازی،
دنبال یه کار جدید بگردی،
یا حتی بری یه کشور دیگه و یه زندگی تازه شروع کنی.

می‌تونی عطر جدیدی انتخاب کنی،
استایلت رو عوض کنی
و دوباره چیزهایی رو وارد زندگیت کنی که بهت حس خوبی می‌دن.

تو همیشه حق انتخاب داری.
حق داری چیزی رو انتخاب کنی که دوستش داری،
نه چیزی که بقیه ازت انتظار دارن.

از اول شروع کردن ترسناک نیست،
وقتی این بار داری خودت رو انتخاب می‌کنی.

📚 @Academic_Library

چرا بعد از ۳۰ سالگی حس می‌کنیم زمان با سرعت بیشتری می‌گذره؟

تا بچگی، تقریباً هر روز یه تجربه جدید داریم؛ اولین سفر، اولین برف، اولین دوست، اولین موفقیت... برای همین مغز این لحظه‌ها رو با جزئیات ثبت می‌کنه و زمان طولانی‌تر به نظر می‌رسه.

اما هرچی بزرگ‌تر می‌شیم، روزهامون شبیه هم می‌شن؛ همون مسیر همیشگی، همون کارهای تکراری و همون برنامه‌های ثابت. مغز هم اتفاقات تکراری رو کمتر ذخیره می‌کنه و نتیجه‌ش اینه که هفته‌ها و ماه‌ها انگار در یک چشم به هم زدن می‌گذرن.

از طرف دیگه، با بالا رفتن سن، هر سال بخش کوچک‌تری از کل عمرمون رو تشکیل می‌ده. برای یه کودک ۵ ساله، یک سال یعنی یک‌پنجم زندگی؛ اما برای یه آدم ۴۰ ساله، فقط یک‌چهلم عمرشه. همین باعث می‌شه زمان کوتاه‌تر احساس بشه.

استرس و مشغله هم این حس رو بیشتر می‌کنن. وقتی ذهن مدام درگیر کار، مسئولیت و نگرانیه، فقط اتفاقات مهم روز رو ثبت می‌کنه و بقیه لحظه‌ها از حافظه حذف می‌شن.

چطور این حس رو کمتر کنیم؟

هر از گاهی یه تجربه جدید داشته باش؛ یه مسیر تازه برو، یه غذای متفاوت امتحان کن یا یه سرگرمی جدید شروع کن.

چند بار در طول روز مکث کن و از خودت بپرس: «الان چی می‌بینم؟ چی می‌شنوم؟ چه حسی دارم؟» این کار باعث می‌شه مغز لحظه‌های بیشتری رو ثبت کنه.

شب‌ها فقط یک اتفاق خوب از روزت رو یادداشت کن؛ حتی اگه خیلی کوچیک باشه. همین خاطره‌های ساده باعث می‌شن زمان پربارتر و ماندگارتر به نظر برسه.

📚 @Academic_Library

اگر زیادی آدم «بسازی» باشید
دیگران به چیزهایی که برایتان مهم هستند
کمتر اهمیت می‌دهند؛
چون می‌دانند در نهایت قرار است کوتاه بیایید.

📚 @Academic_Library

زندگی شاید همینه
کنار اومدن با چیزی که نمی‌تونیم تغییرش بدیم،
دوست داشتن چیزی که همین حالا وجود داره،
و ساختن چیزی که هنوز نیومده.

📚 @Academic_Library

شاه‌کلید بهتر زیستن از زبان حکیم فردوسی:

میاز و مناز و متاز و مرنج
چه تازی به کین و چه نازی به گنج

📚 @Academic_Library

مردم فقط موفقیت، نور صحنه و پیروزی‌ها را می‌بینند.

اما چیزی که نمی‌بینند، فداکاری‌هاست؛ شب‌های بی‌خوابی، تردیدهای درونی، شکست‌ها و انضباطی که برای رسیدن به آن لازم بوده.

موفقیت در سکوت ساخته می‌شود آنچه در جمع جشن گرفته می‌شود، در خلوت به دست آمده.

📚 @Academic_Library

یه آدم سیگاری که روزی یک پاکت سیگار 150هزار تومنی میکشه
سالی 54 میلیون فقط خرج سیگارشه

تو ده سال میشه 540 میلیون
و تو 20 سال میره بالای یک میلیارد
اونایی که دو پاکت تو روز میکشن همه اعداد رو ضربدر 2 کنن

یعنی من که چهل سالمه حدودا یک میلیارد به ارزش امروز سود کردم از سیگاری نبودنم و یه سیگاری همینقدر ضرر کرده

سیگاری عزیز اگه الان دیگه سیگار نکشی 20 سال دیگه به ارزش پول اون موقع شاید بالای ده میلیارد سود کرده باشی یا بهتر بگیم از ضرری که میکنی جلوگیری شده باشه

البته واقعا ترک سیگار خیلی سخته
حداقل تعدادشو کم کنید...

📚 @Academic_Library

اگر از من بپرسید به چه کسی نباید اعتماد کرد؟ می‌گویم:
آدمی که با همه دوست است.
دوست بودن با همه نیازمند هزاران نقاب،
هزاران دروغ و هزاران تزویر است...

📚 @Academic_Library

رابطه‌های سالم و پایدار اغلب دو تا آدم بالغ داره که در یک فضای امنی که ساخته‌ان کودک‌های درون‌شون با هم بازی می‌کنن.

📚 @Academic_Library

علم عصب‌شناسی ثابت کرده کتاب خوندن برای نوزاد، قوی‌ترین محرک رشد مغزه.
توی سال‌های اول، مغز کودک در هر ثانیه بیش از ۱ میلیون اتصال عصبی جدید می‌سازه! شنیدن آهنگِ صدای والدین و دیدن تصاویر کتاب، دقیقاً همون چیزیه که این شبکه عصبی رو فعال و قوی می‌کنه.

📚 @Academic_Library

بهترین سریال در هر سال از نظر سایت IMDb

2021- Mayor of Kingstown
2020- The Outsider
2019- Chernobyl
2018- The Haunting of Hill House
2017- Mindhunter
2016- Westworld
2015- Better Call Saul
2014 - True Detective
2013 - Rick and Morty
2012 - Girls

#معرفی_سریال

📚 @Academic_Library

اگر عقاب هستید، به مدرسه غازها نروید
حتی اگر فردی هدفمند و روشن بین و با اراده باشید، همنشینی با افراد ضعیف و سست اراده شما را شبیه آن‌ها خواهد کرد.

📚 @Academic_Library

راز انرژی درمانی یوگی‌های باستان برای بهبود بدن

آن‌ها با کنترل دم و جریان پرانا یا نیروی حیات، انرژی بدن رو در نقاط مختلف به گردش درمی‌آوردند تا تعادل انرژی برقرار بشه و بافت‌ها خودشون رو ترمیم کنند.

👤دکتر مزدافر مومنی

📚 @Academic_Library

مشکلات،
اغلب از جایی شروع می‌شوند
که باید ميگفتيم،
اما نگفتیم…
سکوت همیشه پيام آور صلح نيست!
گاهی فقط،
درد را در دلِ آدم‌ها جاودانه می‌کند.
حرف‌ها درمانند،
اگر پیش از آن‌که دیر شود،
جرأت گفتنشان را داشته باشیم.

📚 @Academic_Library

دوام آوردن یکی از گزینه‌ها نبود،
تنها گزینه‌ی رو میز بود...

📚 @Academic_Library

یک هفته با این برنامه، با اعتماد به نفس بودن رو تمرین کنید و تغییرات رو ببینید.

📚 @Academic_Library

۱۴ حقیقت درباره‌ی روانشناسی و زندگی:

_ کمتر حرف بزن، بیشتر گوش بده. کمتر واکنش نشون بده، بیشتر دقت کن.
_ آدم خوبی باش، ولی برای اثباتش وقتت رو تلف نکن.

_تلاش‌ها همیشه از قول‌ها ارزشمندترند.
_ آخرش، ما فقط تبدیل می‌شیم به خاطره و داستان.

_تویی که خونه‌ی خودتی، از خودت مراقبت کن.
_اگه چیزی سنگینه، رهاش کن.

_آدمای درست، همیشه می‌مونن.
_ تو هیچ‌وقت شکست نمی‌خوری، فقط یاد می‌گیری.

_ برای خودت تلاش کن، نه برای دیگران.
_ قبل از اینکه زندگی رها‌ت کنه، تو زندگی کن.

_ بعضی وقتا آدم‌هایی رو از دست می‌دیم چون زیادی دوست‌شون داشتیم.

_ زندگی پُره از خداحافظی‌های غیرمنتظره.
_پیدا کردن آدم واقعی تو این دنیای فیک خیلی سخته.

_بعضی تغییرها دردناکن، ولی لازمن.

📚 @Academic_Library

شما هر چقدر هم ارزش دیگران را حفظ کنید آن‌ها طبق لیاقت و شایستگی خودشان با شما رفتار می‌کنند.

#دیل_کارنگی

📚 @Academic_Library

بعضی چیزها تا وقتی هر روز کنارمون هستن، به چشممون نمیان.

از پیام‌های «رسیدی؟» کلافه می‌شیم...
تا روزی که دیگه کسی منتظر رسیدنمون نباشه.

از شلوغی خونه غر می‌زنیم...
تا وقتی سکوتش از هر صدایی سنگین‌تر بشه.

از خستگیِ آشپزی برای خانواده می‌نالیم...
تا وقتی فقط برای یک نفر، آن هم خودمون، غذا بپزیم.

از تماس‌های پشت‌سرهم پدر و مادر گله می‌کنیم...
تا وقتی گوشی دیگه هیچ‌وقت با اسم اون‌ها زنگ نخوره.

از دورهمی‌های تکراری فرار می‌کنیم...
تا وقتی جای خنده‌ها رو مراسم خداحافظی بگیره.

واقعیت اینه که زندگی، بیشتر از اینکه از اتفاق‌های بزرگ ساخته شده باشه، از همین لحظه‌های معمولیه.
همین دلواپسی‌ها، همین شلوغی‌ها، همین تکرارهایی که گاهی حوصله‌مون رو سر می‌برن.

ما معمولاً ارزش چیزی رو وقتی می‌فهمیم که دیگه بهش دسترسی نداریم.
اما هنر زندگی اینه که قبل از رسیدن حسرت، قدر داشته‌هامون رو بدونیم.

شاید لازم نباشه زندگی‌مون کامل و بی‌نقص باشه...
فقط کافیه گاهی وسط همین روزهای معمولی مکث کنیم و از خودمون بپرسیم:

اگر این آدم‌ها...
اگر این صداها...
اگر همین لحظه‌های ساده، فردا دیگه نباشن...
آیا امروز هم ازشون همین‌قدر بی‌تفاوت رد می‌شدم؟

📚 @Academic_Library