زندگی را نمی‌توان تجویز کرد!

هیچ راهی به راستی برتر از دیگری نیست، زیرا زندگی نه یک معادله‌ی ریاضی است و نه یک مسیر از پیش تعیین‌شده. هر انتخابی، هر راهی که در آن گام می‌گذاریم، سرشار از امکان و ابهام است. حقیقت این است که هیچ نقشه‌ی جهانی برای زیستن وجود ندارد، تنها خود ماییم که مسیر را می‌سازیم، با تردیدهایمان، با اشتباهاتمان، و با لحظاتی که به راستی زندگی را احساس می‌کنیم.

من می‌بینم خیلی وقت ها اطرافیان میل به دخالت در زندگی ما دارند، بنا رو بر این میگذارند که راه و روش صحیحی وجود دارد و آنها به این روش رسیده اند‌، ما را دعوت می‌کنند به روش و سبک تقلیدی و قالبی زندگی خودشان، چون میخواهند ما را از گمراهی و حماقت نجات دهند. نکته اینجاست که طرف هرچه قدر نادان تر و کم هوش تر و نا متفکرتر، پا فشاری بیشتری هم دارد که تو راه و روش زندگی ات اشتباه است و حتما روزی پشیمان می‌شوی....

جواب من این است به این عزیزان

زندگی یک بار است، زندگی کوتاه است
من راه و سبک خودم را پیش گرفته ام و علاقه ای به روش های از پیش تعیین شده ندارم. من سبک خودم را برای هیچکس تجویز نمیکنم، این بنای فکری من است، ( زندگی مسیر صحیح ندارد) میخواهم به سبک و سیاق خودم زندگی کنم.  ممنون که میخواهید من را از سیاهی و حماقت نجات دهید، لازم ندارم. نیازی به این قالب ها نیست. من انسانم، ربات نیستم که برایش برنامه ای خاص تعریف کنی.

بهنام محمدی
🌿 @Calmlife

هیچ چیز بهتر از این نیست که یاد بگیریم به این جهان به صورت یک تبعیدگاه بنگریم. تبعیدگاهی که انسان‌ها مجبور نیستند یکدیگر را با القابی مثل آقا یا جناب خطاب کنند بلکه همدیگر را شریکِ رنج و غمِ هم می‌دانند.

آرتور شوپنهاور
جهان همچون اراده و تصور

🌿 @Calmlife

یادگیری زبان، تنها آموختن کلمات نیست، بلکه درک فرهنگ، احساس و اندیشه است.

🔺 @Online_English_Classes

همراه با تخفیف به مناسبت سال جدید

احساس شرم و گناه بردگی روانی و نابودی را به همراه دارد

به نظر من احساس شرم و گناه از طرف دیگران می‌تواند یک انسان رو از پا در بیاورد، او را افسرده و مضطرب ‌کند و توان تفکر را از اون بگیرد. در تمام این سال‌ها به این نتیجه رسیدم که احساس شرم و گناه، وقتی از بیرون به انسان تحمیل میشه، ( از طرف خانواده، جامعه، یا سیستم‌های مریض تربیتی ) می‌تونه تبدیل به یک بردگی روانی بشه. از طریق احساس ناکافی بودن و نالایق بودن تبدیل به ابزاری بشه برای کنترل، حتی از طرف صمیمی ترین افراد زندگی ما. من اینو زندگی کردم، لمسش کردم. اما باورم اینه که می‌شه ازش عبور کرد. من نمی‌خوام قربانی بمونم، و مهم‌تر از اون، نمی‌خوام مجری همون سیستمی بشم که منو زخمی کرده. البته اگه شرم و گناه از درون و از خودآگاهی بیاد، یعنی درون زا باشه می‌تونه سازنده باشه؛ اما وقتی تحمیلیه، فقط ویران می‌کنه. تصمیم گرفتم تا جایی که می‌تونم آگاهی بدم، صحبت کنم، و اگر نشد، گذر کنم از اون شخص یا اشخاص. نه از سر خشم، بلکه از سر وفاداری به زندگی. من مسئول ساختن خودمم، و دیگه اجازه نمی‌دم کسی زنجیر شرم و گناه رو به دست و پای من ببنده.

بهنام محمدی

🌿 @Calmlife

موسیقی امروز
سبک Post Rock 🎸
🌿 @Calmlife

ما باید برای آدم ها هنگام تولدشان گریه کنیم نه هنگام مرگشان

شارل دو مونتسکیو

🌿 @Calmlife

مدرسه همان کارکردی را دارد که زندان و تیمارستان دارند،
یعنی: تعریف کردن، دسته‌بندی کردن، کنترل کردن، و منضبط ساختن انسان‌ها.

#میشل_فوکو

🌿 @Calmlife

فقر مانع فهم و درک انسان از جهان می‌شود، زیرا انسان درگیر زنده‌ماندن است و نمی‌تواند به چیزی فراتر از آن فکر کند.

کافکا
نامه ها

نظر شما درباره فقر چیه؟
🌿 @Calmlife

#زندگی_در_روستا

پناهگاه من
جایی که به من فرصت دور شدن از همه چیز رو می‌ده

🌿 @Calmlife

ارزش بارها و بارها گوش کردن دارد

🌿 @Calmlife

ما تنها در برابر آنچه انجام داده‌ایم، مسئول نیستیم، بلکه در برابر آنچه که انجام نداده‌ایم نیز مسئولیم.

ژان باتیست مولیر

همانطور که سارتر هم میگفت: درانتخاب نکردن هم انتخابی وجود دارد

شما موافقید با این دیدگاه؟

🌿 @Calmlife

پوچ ترین و مسخره ترین مراسم ها در همه جا با عبارت " ولی رسم است " توجیه می‌شود.

این دقیقا همان عبارتی است که قوم خوی خوی در جواب اروپایی هایی که از آنها می‌پرسیدند...
چرا شپش بدنشان را با ولع می‌خوردند، گفتند: " رسم است."

از کتاب اضطراب‌ منزلت
آلن دو باتن


چند روز پیش داشتم به همین موضوع فکر می‌کردم، خیلی وقت ها رسم های عجیب و واقعا پوچی دیدم و وقتی سوال پرسیدم از کسانی که وفادار هستند به اینجور رسم ها، که چرا؟ این چه کاریه فلانی؟ اکثرا جواب همین هاست : رسم است، عرف است، قرض است و...
اگر اشتباه باشد چه؟
جالب است نه کسی اعتراضی دارد نه کسی میلی به تغییر دارد و اکثرا خیال می‌کنند که ما چقدر آدم های خوبی هستیم که وفاداریم به این سنت، به این رسم دیرینه....

🌿 @Calmlife

در باب علم‌گرایی

پرسش‌هایی وجود دارند که انسان‌ها می‌خواهند پاسخی برای آن‌ها داشته باشند. اما پاسخی نمی‌یابند. این عقیده که چنین پرسش‌هایی با پیشرفت علم از میان خواهند رفت، نوعی خرافه‌پرستی است.

هانس گئورگ گادامر

🌿 @Calmlife

من به خدا اعتقاد دارم، اما نمی‌توانم جهان او را بپذیرم.
نمی‌توانم برای رنج کودکان ببخش بطلبم...
چه چیزی می تواند رنج یک کودک بی گناه را توجیه کند؟

برادران کارامازوف
فئودور داستایفسکی
🌿 @Calmlife

مرگ پایان پروژه انسانی است، اما همین محدودیت، به زندگی فوریت و ارزش می‌بخشد.

سیمون دوبووار

🌿 @Calmlife

ژیل دلوز، فیلسوف فرانسوی

عاقل‌بودن محدودیت‌زا است.
ذهن‌های خردورز ما اصلاً جنون‌ را درک نمی‌کنند و به‌کلّی با آن بیگانه‌اند.

َ🌿 @Calmlife

از من پرسیده‌اید که مایه تسلی و خرسندی من در زندگی چیست، و چرا به کار و زندگی ادامه می‌دهم. من به زندگی خودم ادامه می‌دهم. به همان دلیلی که یک مرغ به نشستن بر روی تخم‌ها ادامه می‌دهد.

من به زندگی بعد از مرگ معتقد نیستم، و هیچ تمایلی به آن ندارم. اعتقاد به زندگی بعد از مرگ، از روحیه کودکانه‌ی آدم‌های حقیر ناشی می‌شود.

این‌که زندگی چه معنایی ممکن است داشته باشد را نمی‌دانم؛ ولی تمایل دارم گمان کنم زندگی هیچ معنایی ندارد. فقط می‌دانم که زندگی لااقل برای من‌، در حالی که طول کشید سرگرم‌کننده بود. حتی دردسرهای زندگی هم می‌تواند سرگرم‌کننده باشد.

درباره معنی زندگی
ویل دورانت

🌿 @Calmlife

زندگی، یک امر پیشاپیش از دست رفته است...

شاید تنها کاری که میشه کرد اینه که وقتمون رو صرف چیزهای که دوست داریم بکنیم

🌿 @Calmlife

فقر عذاب‌آور است، اما بدبختی واقعی زمانی است که به فقر عادت کنی و آن را طبیعت ثانویه خود بدانی.

داستایفسکی
جنایات و مکافات

🌿 @Calmlife