به یاد سیوان عزیزم 🌺
و خنده های از ته دلش

من و سیوان توی دبیرستان ۲ سال همکلاسی بودیم. اول همکلاس بودیم، بعد رفیق و برادر شدیم. درسم نمیخوندیم، اهمیتی هم نداشت برامون، همیشه با هم بودیم. معلم ها فکر میکردن برادریم. گذشت و بعد دبیرستان همدیگه رو گم کردیم. سیوان رفت سربازی من رفتم سر کار
۱۰ سال از چند جا دنبالش گشتم، از اون محله رفته بودن
بعد از ۱۰ سال بهم زنگ زد، با همون خنده فوری شناختمش و انگار دنیا رو به من دادند، قرار بود پس فرداش همدیگه رو ببینیم... چند روز گذشت و خبری نشد
به همون شماره که مال یکی از دوستای مشترک بود زنگ زدم، گفتم سیوان چی شد؟ بی معرفت بازم فراموشم کرد؟
شیرکو سکوت کرد...
مگه نمیدونی؟ من ومن میکرد
پس برای همین تو مراسم نبودی!
مراسم چی؟
الو شیرکو.... مراسم چی؟

سیوان فردای آن شب که بهم زنگ زد در تصادف فوت کرده بود
من بعد از چند مدت فهمیدم
و بعد از چند سال هنوز باورش برایم ممکن نیست
بارها خواستم برم مزارش رو پیدا کنم
اما هیچ وقت اینکارو نکردم
نمیخوام در اون موقعیت سیوان خوش خنده رو ببینم

🌿 @Calmlife

اگر یک سال تمام خاموشی گزینی،
یاوه‌گویی را از یاد می‌بری و سخن گفتن را می‌آموزی.

سپیده دمان
نیچه

🌿 @Calmlife

اگر قرار بود انسان جاودان باشد زندگی چه معنایی داشت؟ آزادی چه معنایی داشت؟

چرا باید انتخاب میکردیم؟ وقتی بی نهایت زمان داشتیم
چرا باید میرفتیم پیش دوست یا معشوقمون؟
اساسا چرا باید کاری را انجام میدادیم؟
بر چه اساسی باید اولویت بندی میکردیم؟
وقتی بی نهایت زمان داشتیم
تصور کنید بیمار سختی می‌گرفتید
و میخواستید تمام بشه این درد و رنج وحشتناک
و تمام نمیشد، فقط یک دقیقه به همین مساله فکر کنید تا بدونید چه قدر نمردن وحشتناکه!

ایده زندگی جاودان ضد زندگی انسان است!
جز انکار و به تعویق انداختن همین چیزی که نقدا داریم به کار دیگری نمی آید

🌿 @Calmlife

بی دین ها من را خسته می‌کنند، چون فقط درباره خدا صحبت می‌کنند!

عقاید یک دلقک
هاینریش بل
🌿 @Calmlife

✏️آموزش خوشنویسی زهرا وطنی

➖فارسی و لاتین
➖آنلاین و آفلاین
➖۴۰ الی ۱۰۰ جلسه آموزشی
➖پشتیبانی و رفع اشکال روزانه‌
➖مدرس باسابقه


عضویت در کانال👇👇👇

https://t.me/+OgSBC92JDuRiZGZk

✨مشاوره رایگان دستخط شما✨

@vatani_zahra
@vatani_zahra

کتاب مقدس محتوای فکری و طرز فکر کردن به فرد می دهد!

یعنی حتی شیوه تفکر رو هم تغییر می‌دهد
هر متنی به طور فکر میکند
اگر مانوس بشیم با متن
طرز فکر هم ما شبیه به متن میشه

علی شاهی
🌿 @Calmlife

شاهکار...
🌿 @Calmlife

#نقاشی

Jacob van Ruisdael اثری از
The Great Pool, 1648 نام و سال اثر

🌿 @Calmlife

انسان در نظم نمادین زندگی میکند

لکان

ما انسان ها یک عادت عجیبی داریم؛ هر چیزی که می‌خوایم رو اول نمادینش می‌کنیم تا راحت‌تر بهش میل بورزیم. یعنی عشق رو می‌ذاریم تو قاب ازدواج " زن و شوهر"، دوستی رو می‌چسبونیم به برچسب "رفیق صمیمی"، قدرت رو هم توی یه عنوان مثل "مدیر" یا " رئیس" می‌ریزیم. به زبان ساده، ما بیشتر دنبال نشانه‌ها و برچسب‌ها هستیم تا خودِ تجربه‌ی زنده.

ولی این‌جا یه خطری هست: وقتی میل توی قالب نمادها جا خوش می‌کنه، آتیش زنده‌ش کم‌کم خاموش می‌شه. کم‌کم فراموش می‌کنیم که عشق قبل از عقد و کاغذ بوده، یا دوستی فراتر از برچسب‌هاست. همین‌طور یادمون می‌ره که قدرت، فقط یه میز یا صندلی نیست.

سوال اصلی اینه: ما واقعاً عاشقیم یا فقط متأهل؟ ما دوستیم یا فقط نقش بازی می‌کنیم؟ زنده‌ایم یا فقط یه اسم و عنوانیم؟

باز هم میگم انسان عاشق نمادین سازی چیزهاست
حتی مرگ
ما دو نوع مرگ داریم، مرگ حقیقی که میمیریم و تمام و مرگ نمادین!
باید یک مراسم خاصی انجام بدیم تا مرده به صورت نمادین مرده حساب بشه!
توی فیلم ها نگاه کنید، مرده ها از قبر برمیگردند و زنده ها رو اذیت کنن و تا زمانی که مراسم دفن براشون نگیرن روحشون در آرامش نیست!
مثلا استخوان های اون فرد رو خاک میکنن تا روح بره در آرامش باشه.

🌿 @Calmlife

موسیقی فیلم Beautiful
🌿 @Calmlife

بدبینی خوشبینانه شوپنهاور

ما معمولاً زندگی رو روی ستون «خوشبختی» بنا می‌کنیم. منتظریم همه‌چیز طبق میل ما پیش بره؛ عشق، کار، سلامتی، موفقیت. اما شوپنهاور میگه این نگاه اشتباهه: نباید بنای زندگی رو بر خوشبختی گذاشت. چرا؟ چون جهان پر از رنج، بیماری و ناکامی‌ست. خوشبختی یک مهمان گذراست، نه یک خانه‌ی همیشگی.

اما این بدبینی، یک جور آزادی هم به ما میده. وقتی قبول کنیم زندگی همیشه عادلانه یا مهربون نیست، دیگه فریب نمی‌خوریم. توقعاتمون واقعی‌تر میشه. و درست همینجاست که می‌تونیم زیبایی‌های کوچک رو ببینیم؛ یک لبخند، یک دوست، یک خوشه‌ی انگور، یک لحظه‌ی آرامش. این همون بدبینی خوشبینانه‌ست: قبول رنج‌ها، تا بتوانیم واقعاً از زندگی لذت ببریم.

🌿 @Online_English_Classes

ما انگار همیشه دنبال زندگی دیگری هستیم
یک آینده‌ی بهتر، یک جای دیگر، یک روز بی‌عیب.

اما حقیقت اینه: همین زندگی که داریم، تمام دارایی ماست.

شب و روزهای تکراری، لحظه‌های مزخرف، دلخوری‌ها و شادی‌های کوچک...
همین‌ها ماده‌ی خام زندگی‌اند.
کار ما اینه که در همین آشوب، معنا خلق کنیم، بخندیم، زندگی کنیم و لذت ببریم...

نه زندگی‌ای که آرزو می‌کنیم، نه توهمی در آینده،
بلکه همین لحظه، همین جهان.
که به آن باید وفادار بود.
من به همین زندگی زمینی وفادارم
حتی به لحظات و روزهای مزخرفش....
🌿 @Calmlife

صبح که از خواب بیدار می‌شوی به خودت یادآوری کن؛ امروز با کسانی روبه‌رو می‌شوم که فضول، ناسپاس، خودخواه و پرمدعا هستند. اما من نباید بگذارم هیچ‌کدامشان مهربانی من را کم‌رنگ کنند.

مارکوس اورلیوس

🌿 @Calmlife

به طور كلى صلاح در اين است كه آدمى شعور خويش را با نگفتن نشان دهد نه با گفتن زيرا سكوت از هوشمندى است
و گفتن از خود پسندی…

آرتور شوپنهاور
🌿 @Calmlife

یا گناه نکن، یا توبه نکن!

وقتی می‌خوایم کاری انجام بدیم، یکهو صدایی میاد توی ذهن ما: "نکن!"
این صدا از کجا میاد؟ از سوپرایگو.

سوپرایگو یعنی قانون، خدا، دین، اخلاق، پدر… یعنی یک امر نمادین.
تمام باید و نبایدها از همین‌جا سرچشمه می‌گیرند.
این لعنتی همون جاییه که میگه "نکن"، و همین امر و نهی ما رو وسوسه می‌کنه به تخطی.
چون تخطی، روی دیگه‌ی همین سوپرایگوئه.

بعد دوباره همون سوپرایگو برمی‌گرده، این بار به شکل عذاب وجدان:
ندامت، پشیمانی، توبه...
مثل داستان آدم: خدا گفت "نخور"، میل به تخطی بیدار شد، آدم خورد، بعد توبه کرد.
این همون بن‌بست روانی انسانه.

اخلاقی بودن یعنی رهایی از این بن‌بست.
چطور؟ یا گناه نکن، یا توبه نکن.
یا به میلت وفادار بمون، یا اصلاً جدی نگیر.
ولی اگه نصفه بری و وسط راه برگردی، عذاب وجدان لهت می‌کنه.

فرمان سوپرایگو همیشه متناقضه.
در غرب میگه: آزاد باش، بنوش، بخور، لذت ببر.
اما در ایران ریاکارانه‌ست: "در خفا هر کاری خواستی بکن، ولی در ظاهر رعایت کن."
یعنی مشروب بخور، ولی درباره‌اش حرف نزن.
ازدواج سفید بکن، ولی در جمع از مزایاش نگو.

سوپرایگو یک فرمان ناممکنه.
چون وقتی میگه "بخور و بنوش"، در حقیقت میگه "نمی‌تونی".
و همین وسوسه‌ی تخطی رو بیشتر می‌کنه.
برای همینه که ایمان در مومنان خیلی وقت‌ها به وسواس تبدیل میشه:
هی فکر می‌کنن "کمه، هنوز کامل نیستم."

پس یا فرمان سوپرایگو رو جدی نگیر، یا تا تهش رو برو!

برداشتی از درس گفتار ( اخلاق و تراژدی در روانکاوی) دکتر رضا احمدی، روانکاو
و سینمار هفتم ژاک لاکان

🌿 @Calmlife

روز پاییزی.... 🍂

قطعه ای کم نظیر از Olafur Arnalds

🌿 @Calmlife

یه مدت پیش با یکی از دوستانم درباره احساس شرم و گناه در کودکی صحبت میکردیم

زمانی که ۱۰ ۱۲ ساله بودیم احساس میکردیم جنایت‌کاریم
چرا چون به چهره یک دختر یا زنی تو خیابان نگاه کرده بودیم
یا چون فحشی چیزی داده بودیم، یا کتاب دینی از دستمون می افتاد. اون احساس گناه ما رو نابود میکرد!
احساس میکردیم دیگه تمومه جامون ته جهنمه و گذشتی در کار نیست تو به اون دختره نگاه کردی خائن کثافت! تو آتیش میسوزی! دیگه فرصتی برای جبران این همه گناه و جنایت نیست 🤦‍♂
چی؟ خود ارضایی کردی؟ تمومه کارت....

تو چه کردی با این بچه؟ از چه جهانی براش صحبت کردی که اینطور خودش رو جانی و گناه کار میدونه؟

بچه ای که یک دنیا زندگی مقابلش هست رو از همون اول زنجیر گناه میبندی به روانش....
این کار ضد انسانی، ضد تن و ضد زندگی است

شما هم در بچگی این احساس گناه و شرم رو داشتید؟ برا چه چیزی احساس گناه میکردید؟
🌿 @Calmlife

‌
زن سالم شباهت فراوانی با گرگ دارد؛
قوی، استوار، سرشار از نیروی زندگی، حیات‌بخش، واقف به قلمرو خویش، ابداع گر، وفادار، پرجنبش و فعال.

کلاریسا پینکولا استس
زنانی که با گرگها می دوند

🌿 @Calmlife

مرا نه بهشتی می‌خواهم و نه رستگاری؛ تنها همین زندگی را می‌خواهم، با همه‌ی ژرفایش

چنین گفت زرتشت
نیچه
🌿 @Calmlife

زمان آدم‌ها را دگرگون می‌کند اما تصویری را که از آنها داریم ثابت نگه می‌دارد. هیچ چیزی دردناک‌تر از این تضاد میان دگرگونی آدم‌ها، و ثبات خاطره نیست.

مارسل پروست


واقعا هم تضاد مهمیه! آدم‌های که شاید ۶ ماه یا یک سال یا چند چندین سال پیش دیدید دیگه همون ادم های قبل نیستند! ممکن جهان فکریشون به کلی تغییر کرده باشه، برای پذیرش این تغییر باید بنای فکری رو تغییر داد و پذیرفت که ما دائم در حال تغییریم، مثلا دوستی که باور رادیکالی درباره فلان موضوع داشته و همون تو ذهن شما مونده و حال بعد از مدتی اونو میبینید و بنا بر اون تصویر میخوایید رفتار کنید ممکن کاملا باورش تغییر کرده باشه. من دیگه اون آدم تو تصورات تو نیستم! یاد حرف فوکو می افتم

از من نپرس کیستم و از من نخواه همانی که هستم باقی بمانم!

🌿 @Calmlife