یه چیزی که متأسفانه در فرهنگ ما جا افتاده، اینه که خیال می‌کنیم برای یاد گرفتن رسم زندگی، باید حتماً سراغ استاد دانشگاه، پزشک، مدیر یا آدم‌های کتاب‌خوان بریم.
نه رفقا، به تجربه‌ دریافته‌ام لزوماً این‌طور نیست.
ممکنه کسی استاد دانشگاه باشه، صدها کتاب خونده باشه و سال‌ها درس داده باشه، اما در ساده‌ترین مسائل زندگی، مهارت چندانی نداشته باشه.
یا کسی مدرک دانشگاهی نداشته باشه، اما در شناخت آدم‌ها، معامله، معاشرت، حل مسئله، حفظ عزت‌نفس و مدیریت زندگی، از خیلی از ما‌ها باتجربه‌تر باشه.
من خودم تمام عمرم کتاب خوندم و درگیر علوم انسانی بودم و هنوز هم دارم یاد می‌گیرم، ولی رسم زندگی رو از دوستای کوچه و بازار آموختم.
از آدم‌هایی که مدرک دانشگاهی نداشتند، ولی خوب بلد بودند که چطور با مردم رفتار کنند، چطور گلیم‌شان را از آب بیرون بکشند، چطور فریب نخورند و چطور روی پای خودشان بایستند.
مخلص کلام اینکه باید از حرمت نفس‌مان مراقبت کنیم.
وقتی کسی می‌گه من پزشکم یا من استادم، قرار نیست او را از جنس دیگری بدانیم. عنوان شغلی محترم است، اما ارزش انسان را تعیین نمی‌کند.
در نهایت، چیزی که باید معیار احترام ما باشد، اخلاق، شعور، انسانیت و شیوه رفتار آدم‌هاست.

روانشناسی نقاد
عزت‌نفس اجتماعی

@mohammad_eynizadeh

🌿 @Calmlife

🌿 @Calmlife

هر چیزی که رنج می‌کشد، می‌خواهد زندگی کند.

نیچه

🌿 @Calmlife

🔥 شیرینی من به شما عزیزانم

💰 از الان تا فردا لینک کانال ( VIP ) را فقط برای 150 نفر رایگان کردیم بعد از اون هزینه عضویت ماهانه 100 دلار هست

https://t.me/+1CNVZRLLaQhmZWY0
https://t.me/+1CNVZRLLaQhmZWY0

✅ ولی اینو بگم شرعا راضی نیستم جایی بفرستید ، این لینک فقط مخصوص اعضای این کاناله
لطفا رعایت کنید تا حق خودتون ضایع نشه 👍

همه‌ی پدر و مادرها شایسته‌ی احترام نیستند


بعضی پدرها و مادرها، فقط چون فرزندشان دختر است، از همان روز اول به او می‌فهمانند که کمتر است.
کمتر دوست‌داشتنی است
کمتر آزاد است
کمتر حق انتخاب دارد
کمتر حق دارد حرف بزند، اعتراض کند، زندگی کند.
پسر را «وارث» می‌بینند و دختر را «مهمان»
برای پسر هزار خطا را با لبخند می‌بخشند و برای دختر یک انتخاب شخصی را به «بی‌آبرویی» تبدیل می‌کنند.
و بعد، سال‌ها اسم این خشونت را می‌گذارند تربیت.
نه.
این تربیت نیست
این تبعیض است. این تحقیر است. و گاهی، چیزی بسیار نزدیک به جنایت است.
کودکی که باید در خانه احساس امنیت کند، همان‌جا یاد می‌گیرد که برای دوست داشته شدن باید با برادرش رقابت کند؛ یاد می‌گیرد که جنسیتش ارزشش را تعیین می‌کند؛ یاد می‌گیرد که اگر دختر باشد، آزادی‌اش مشروط است و اگر پسر باشد، جهان حق طبیعی اوست.
و عجیب‌تر اینکه بعضی از همین والدین، وقتی فرزندشان بزرگ می‌شود و از آنها فاصله می‌گیرد، با تعجب می‌پرسند:

«ما برای تو چه کم گذاشتیم؟»
شاید همه‌چیز را.

شاید خانه را از جایی که باید امن‌ترین جای جهان می‌بود، به جایی تبدیل کردید که فرزندتان سال‌ها آرزو کرد از آن فرار کند.
خونِ مشترک، به‌تنهایی کسی را شایسته‌ی احترام نمی‌کند.
پدر بودن، مجوز ظلم نیست
مادر بودن، مجوز تحقیر نیست
و به دنیا آوردن یک انسان، به شما مالکیت او را نمی‌دهد.
اگر نتوانستید میان دختر و پسر خود عدالت برقرار کنید، اگر سال‌ها یکی را بر دیگری ترجیح دادید، اگر اعتمادبه‌نفس یک انسان را فقط به خاطر جنسیتش له کردید، دست‌کم یک چیز را درباره خودتان صادقانه بپذیرید:

شما لزوماً «پدر» یا «مادرِ خوب» نبوده‌اید.
فرزند شما مجبور نیست برای رنج‌هایی که از شما کشیده، تا ابد شما را ببخشد.

و شاید یکی از شریف‌ترین کارهایی که چنین والدینی می‌توانند در سال‌های پایانی زندگی‌شان انجام دهند، نه طلب محبت، نه طلب اطاعت و نه طلب بخشش، بلکه سکوت کردن، پذیرفتن مسئولیت و کنار رفتن از زندگی فرزندشان باشد.

نیچه می‌گوید: به‌هنگام بمیر

اما برای من، معنای اخلاقی این جمله درباره چنین آدم‌هایی این نیست که مرگشان را آرزو کنیم؛ معنایش می‌تواند این باشد:

به‌هنگام از نقشِ ظالم کنار بروید.
به‌هنگام دست از کنترل کردن بردارید.
به‌هنگام اعتراف کنید که ظلم کرده‌اید.
و اگر دیگر نمی‌توانید چیزی جز زخم به جا بگذارید، دست‌کم زخم تازه‌ای نسازید.

جهان بدون شما جای بهتری است...
قبل از مرگتان از دخترانتان برای سالها ظلم و تحقیر معذرت خواهی کنید

بهنام محمدی

برای همه زنانی که بخاطر جنسیتشان سال‌ها مورد تبعیض پدر و مادر قرار گرفتند.

🌿 @Calmlife

🌿 @Calmlife

آنان که دستی را که نانشان می‌داد گاز گرفتند، محکومند به بوسیدن پاهایی که لگدشان می‌زند.

اریک هوفر

🌿 @Calmlife

‼️ وضعیت این روزای ایران خیلیامون رو به بن بست کشونده
درآمد 95 درصد مردم الان ریالیه اما قیمت همه چی به دلاره
اگر بخوایم از زندگی عقب نمونیم
و جزو اون 95 درصد مردم نباشیم چاره ای نداریم جز اینکه درآمدمون دلاری باشه

همه وارد کانال زیر بشید لینکشو گذاشتم همه رو به درآمد دلاری میرسونه لینک کانالشو میزارم عضوش بشید 👇👇

https://t.me/+C6nb-qvxM9I4OWVk
https://t.me/+C6nb-qvxM9I4OWVk

اگر می‌توانستم برای خودم انگشتری با نوشته ای بر روی آن سفارش دهم احتمالاً این عبارت را انتخاب می‌کردم؛ "هیچ چیز نمی‌گذرد."
من معتقدم که هیچ چیز بدون این که اثری از خود به جای بگذارد، نمی‌گذرد. و هر قدم کوچکی که بر می‌داریم، بر حال و آینده ما بسیار اثر گذار است.

زندگی من
آنتوان چخوف

🌿 @Calmlife

برای این شب بارانی...

🌿 @Calmlife

دوستان اگر به کلاس زبان انگلیسی نیاز دارید؟ میتونید به من پیام بدید.
کلاس‌ها به صورت آنلاین (خصوصی) و برای سطوح مختلف برگزار میشه.

🆎 @Online_English_Classes

در هر سنی که هستید و در هر سطحی که قرار دارید، می‌توانید یادگیری زبان را شروع کنید یا ادامه بدید.

و این هم لینک کانال ثبت نام کلاس های من
✅https://t.me/Online_English_Classes

اسب، اسب به دنيا می‌آيد، اما انسان، انسان به دنيا نمی‌آيد، بايد او را آموزش و تعليم داد تا انسان شود.

دنیای سوفی
یوستین گوردر

🌿 @Calmlife

تنها لحظه حال، حقیقت محض است و هرچیز دیگر صرفاً خیال پردازی و بازیگوشی اندیشه است.

آرتور شوپنهاور

🌿 @Calmlife

امروز یه اتفاق جالب برام افتاد که فکر می‌کنم یه نکته روان‌شناختی مهم توی خودش داره.
ظهر در جلسه مشاوره با آقایی صحبت می‌کردم که به‌شدت عصبانی بود. علت اصلی خشمش، خنده‌های دوست‌دخترش بود.
می‌گفت: آخه چرا یه آدم باید این‌قدر بی‌حیا باشه؟ چرا باید این‌جوری قهقهه بزنه؟
چند ساعت بعد، غروب، با دوست دیگه‌ای جلسه داشتم. بخش زیادی از جلسه رو گریه می‌کرد. دلتنگ رابطه‌ای بود که از دست داده بود.
وقتی پرسیدم بیشتر از همه دلتنگ چی هستی، گفت: دلم برای قهقهه‌هاش تنگ شده... حتی در جایی از حرفامون ازم پرسید، قبول داری قهقهه خانم‌ها مثل صدای رودخانه می‌مونه...؟
به این فکر کردم که چطور یک رفتار کاملاً مشابه، یعنی قهقهه زدن، می‌تونه برای یک نفر نشانه بی‌حیایی باشه و برای یک نفر دیگه، یکی از دوست‌داشتنی‌ترین خاطرات زندگی.
اینجا به نظرم یه نکته مهم وجود داره:
بخش بزرگی از زندگی‌مون رو تفسیری که از تجربیات داریم می‌سازه، نه خودِ تجربه...
خودِ رفتار یک چیزه، معنایی که ما بهش می‌دیم یک چیز دیگه.
ممکنه یک نفر خنده‌ی بلند رو بی‌احترامی ببینه، یکی دیگه صمیمیت ببینه، یکی احساس آزادی، و یکی حتی یادآور عشق از دست‌رفته‌اش باشه.
البته این به این معنی نیست که هر برداشتی درست و واقعی‌ست. اتفاقاً تفکر نقاد دقیقاً از همین‌جا شروع می‌شه. اینکه بتونیم بین آنچه اتفاق افتاده و تفسیری که ذهن ما از آن ساخته تفاوت بذاریم.
یکی از نشانه‌های بلوغ روانی اینه که قبل از قضاوت آدم‌ها و رفتارهاشون، برداشتی که ازشون داریم رو تحلیل منطقی کنیم.
خیلی جاها تفسیری که از فلان رفتار داریم باعث عصبانیت‌مون میشه، نه اینکه خودِ رفتار خیلی آزاردهنده باشه.
خلاصه تجربه امروزم در تایید این بود که جهان بیرون یکی است، اما جهان روانی آدم‌ها، به تعداد آدم‌ها متفاوت هستش.

روانشناسی نقاد
✍ محمد عینی‌زاده

🌿 @Calmlife

برای پاییز...
🌿 @Calmlife

🔥 شیرینی من به شما عزیزانم

💰 از الان تا فردا لینک کانال ( VIP ) را فقط برای 150 نفر رایگان کردیم بعد از اون هزینه عضویت ماهانه 100 دلار هست

https://t.me/+1CNVZRLLaQhmZWY0
https://t.me/+1CNVZRLLaQhmZWY0

✅ ولی اینو بگم شرعا راضی نیستم جایی بفرستید ، این لینک فقط مخصوص اعضای این کاناله
لطفا رعایت کنید تا حق خودتون ضایع نشه 👍

‌
تنها فردی که باید خودتان را با آن مقایسه کنید خودِ گذشته‌تان است.

زیگموند فروید

🌿 @Calmlife

مرگ همیشه آن لحظه‌ای نیست که کسی می‌میرد.
گاهی مرگ، از سال‌ها قبل، آرام‌آرام وارد زندگی شده است؛
در پیر شدن پدر،
در خالی شدن خانه‌ها،
در کم شدن آدم‌های دوروبرمان،
و در فهم این حقیقت که جهان، حتی بعد از رفتن عزیزترین آدم‌ها، به راه خودش ادامه می‌دهد.
شاید یکی از تلخ‌ترین واقعیت‌های زندگی همین باشد:
دنیا برای غیبت هیچ‌کس متوقف نمی‌شود.

سرخوش و بیخیال
دیوید سناریست
🌿 @Calmlife

تجربه روانکاوی به ما آموخته است که گاه مراجع، از بهتر شدن بیشتر می‌هراسد تا از بدتر شدن!

ویلفرد بیون
روان‌کاو

🌿 @Calmlife