🌻 متعاقب یادداشت دیروزم و تعریف ماجرای دیدار غیرمنتظره‌‌ام با یکی از خوانندگان قدیمی صفحه‌ی دِی‌داد، چندین و چند پیغام دریافت کردیم که علاقمندان گفته بودند ما نیز شما را در فلان تاریخ و بهمان محل دیدیم اما برای گفتگو ریسک نکرده و جلو نیامدیم!
دلایل ذکر شده‌ی این عزیزان برای جلو نیامدن متعدد بود اما مهم‌ترین دلیل گویا این بود که شما را فردی جدی [البته بیشتر منظورشان به غیرصمیمی می‌خورد] دریافته‌ایم و حقیقتاً نگران واکنش شما بودیم!
___
🌻🌻 یادم هست که در نخستین دیدارمان با جناب آقای مجید رویگر، زمانیکه برای پروژه‌ی فلسفه‌ی کاربردی برای سازمان‌ها قرار بود که ملاقاتی در مجموعه‌ی "فومن شیمی بهداشت" داشته باشیم؛ ایشان نیز همین موضوع را مطرح کردند و از نگرانی خود در این باره (پیش از ملاقات با بنده) گفتند و معیار قضاوت‌شان نیز حال و هوای کنشگری اینجانب در فضای صفحه‌ی "دِی‌داد دات-کام" بود؛ که البته پس از دیدار من ذهنیت شان کلاً عوض شده بود.
[البته ایشان بعدتر بارها و بارها این پیش‌داوری خود را در قالب یک داستان پندآموز برای همکاران‌شان تعریف کردند که هرگز نبایست به قضاوت یک کتاب از روی جلدش پرداخت.]
___
🌻🌻🌻 صدالبته که من در کارم فردی بسیار جدی هستم اما این سطح از جدیت فقط مربوط به حضور حرفه‌ای من است (نه حضور فردی و اجتماعی‌ام). جدیت حرفه‌ای من خصوصاً از بابت بودن در فضایی‌ست که به‌خاطر جنس فعالیتم (به‌‌مثابه یک شوالیه‌ی فرهنگ) در حال کنشگری مستمر از بابت ایجاد تغییرات مثبت پایدار در واقعیت‌های اجتماعی جامعه‌ی پرتلاطم کنونی ایرانم.
محض مثال، یک بوکسور درون رینگ بوکس به‌فراخور شرایط، مبارزه‌ی خشنی را رقم می‌زند اما خودش می‌تواند که بیرون از رینگ اصلاً فرد خشنی نباشد (که معمولاً هم همین‌طور است)؛ و یا یک جراح که چاقو را بر‌می‌دارد و بدن را می‌بُرد، این چنین اقدامی بدین معنا نیست که وی در بیرون از اتاق عمل فردی چاقوکش است!
- دی داد
🌻💛🌻
___
📎 پانوشت:
به تعبیر من، ما در عصر گفتمان‌ها هستیم و در این عصر خاص، نبرد روایت‌های خوب با روایت‌های بد را شاهدیم و اویی که داعیه‌دار گفتمان‌سازی خوب و فعالیت مستمر فکری-فرهنگی-رسانه‌ای‌ست لازم است که از جدیت لازمه - بی هرگونه مماشاتی - در مواجهه با صداهای دروغین برخوردار باشد؛ صداهایی که بی‌رحمانه به تحریف حقایق در حوزه‌های مختلف مرتبط با فرهنگ جامعه مشغول‌اند.
مشخصاً در باب خودم، در میدان نبرد روایت‌ها شمشیرزن خوبی هستم اما بیرون از صحنه‌ی نبرد، روحیه‌ی من چیز دیگری‌ست و تمام دوستانی که بنده را از نزدیک دیده‌اند به‌گمانم مردم‌داری، خوش‌رویی، صمیمیت و بذله‌گویی بنده را تایید می‌کنند.
👈🏼 دوستان عزیزی که از نزدیک مرا می‌شناسید؛ آیا عرایضم را تایید می‌فرمایید؟!
🙏🏼🙏🏼🙏🏼
___
📸 عکس: از سفر دونفره‌مان به رشت عزیز با جناب آقای "مجید رویگر" گرامی؛ برای ایراد سخنرانی در باب امر تحول، توسعه و تاثیر سازمانی (در قالب نظریه‌ی "کار دل" اینجانب) در کارخانه‌ی مجموعه‌ی معظم "فومن شیمی بهداشت" / زمستان ۰۴؛ [که کل مسیر رفت را به گفتگوهای دوستانه و صمیمانه گذراندیم.]
___
@DaydaadDotCom
دلایل ذکر شده‌ی این عزیزان برای جلو نیامدن متعدد بود اما مهم‌ترین دلیل گویا این بود که شما را فردی جدی [البته بیشتر منظورشان به غیرصمیمی می‌خورد] دریافته‌ایم و حقیقتاً نگران واکنش شما بودیم!
___
🌻🌻 یادم هست که در نخستین دیدارمان با جناب آقای مجید رویگر، زمانیکه برای پروژه‌ی فلسفه‌ی کاربردی برای سازمان‌ها قرار بود که ملاقاتی در مجموعه‌ی "فومن شیمی بهداشت" داشته باشیم؛ ایشان نیز همین موضوع را مطرح کردند و از نگرانی خود در این باره (پیش از ملاقات با بنده) گفتند و معیار قضاوت‌شان نیز حال و هوای کنشگری اینجانب در فضای صفحه‌ی "دِی‌داد دات-کام" بود؛ که البته پس از دیدار من ذهنیت شان کلاً عوض شده بود.
[البته ایشان بعدتر بارها و بارها این پیش‌داوری خود را در قالب یک داستان پندآموز برای همکاران‌شان تعریف کردند که هرگز نبایست به قضاوت یک کتاب از روی جلدش پرداخت.]
___
🌻🌻🌻 صدالبته که من در کارم فردی بسیار جدی هستم اما این سطح از جدیت فقط مربوط به حضور حرفه‌ای من است (نه حضور فردی و اجتماعی‌ام). جدیت حرفه‌ای من خصوصاً از بابت بودن در فضایی‌ست که به‌خاطر جنس فعالیتم (به‌‌مثابه یک شوالیه‌ی فرهنگ) در حال کنشگری مستمر از بابت ایجاد تغییرات مثبت پایدار در واقعیت‌های اجتماعی جامعه‌ی پرتلاطم کنونی ایرانم.
محض مثال، یک بوکسور درون رینگ بوکس به‌فراخور شرایط، مبارزه‌ی خشنی را رقم می‌زند اما خودش می‌تواند که بیرون از رینگ اصلاً فرد خشنی نباشد (که معمولاً هم همین‌طور است)؛ و یا یک جراح که چاقو را بر‌می‌دارد و بدن را می‌بُرد، این چنین اقدامی بدین معنا نیست که وی در بیرون از اتاق عمل فردی چاقوکش است!
- دی داد
🌻💛🌻
___
📎 پانوشت:
به تعبیر من، ما در عصر گفتمان‌ها هستیم و در این عصر خاص، نبرد روایت‌های خوب با روایت‌های بد را شاهدیم و اویی که داعیه‌دار گفتمان‌سازی خوب و فعالیت مستمر فکری-فرهنگی-رسانه‌ای‌ست لازم است که از جدیت لازمه - بی هرگونه مماشاتی - در مواجهه با صداهای دروغین برخوردار باشد؛ صداهایی که بی‌رحمانه به تحریف حقایق در حوزه‌های مختلف مرتبط با فرهنگ جامعه مشغول‌اند.
مشخصاً در باب خودم، در میدان نبرد روایت‌ها شمشیرزن خوبی هستم اما بیرون از صحنه‌ی نبرد، روحیه‌ی من چیز دیگری‌ست و تمام دوستانی که بنده را از نزدیک دیده‌اند به‌گمانم مردم‌داری، خوش‌رویی، صمیمیت و بذله‌گویی بنده را تایید می‌کنند.
👈🏼 دوستان عزیزی که از نزدیک مرا می‌شناسید؛ آیا عرایضم را تایید می‌فرمایید؟!
🙏🏼🙏🏼🙏🏼
___
📸 عکس: از سفر دونفره‌مان به رشت عزیز با جناب آقای "مجید رویگر" گرامی؛ برای ایراد سخنرانی در باب امر تحول، توسعه و تاثیر سازمانی (در قالب نظریه‌ی "کار دل" اینجانب) در کارخانه‌ی مجموعه‌ی معظم "فومن شیمی بهداشت" / زمستان ۰۴؛ [که کل مسیر رفت را به گفتگوهای دوستانه و صمیمانه گذراندیم.]
___
@DaydaadDotCom