#خیام

گر می نخوری طعنه مزن مستان را
بنیاد مکن تو حیله و دستان را

تو غره بدان مشو که می می‌نخوری
صد لقمه خوری که می غلام است آن را



@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

پاول: من هیچوقت نفهمیدم، چه کسایی عتیقه می‌خرن و این چیزا به چه دردشون می خوره.
آینز: کسایی که تو گذشته زندگی می‌کنن، کسایی که فکر می کنن اگه زودتر به دنیا می‌اومدن خوشبخت‌تر بودن.
پاول: قبول دارم. نوستالژی در واقع یک جور فراره، فرار از درد های امروز.

نیمه شب در پاریس
#وودی_آلن


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

قول بده که خواهی آمد ، اما هرگز نیا!
اگر بیایی همه چیز خراب می‌شود.
دیگر نمی‌توانم اینگونه با اشتیاق
به دریا و جاده خیره شوم.
من خو کرده‌ام به این انتظار،
به این پرسه زدن‌ها در اسکله و ایستگاه
اگر بیایی‌
من چشم به راه چه کسی بمانم؟

#رسول_یونان


@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

پس از تحمل آن همه درد،
‏کسی که به مقصد می‌رسد
‏دیگر همانی نیست
‏که به راه افتاده بود.

‏#هاکان_گوندای




@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

در حقیقت تنگدستی مایهٔ دیوانگی‌ست
در چمن، بید از غمِ بی‌حاصلی مَجنون شود...

#کلیم_کاشانی



@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

کجاست سمت حیات ؟
من از کدام طرف
می‌رسم به یک هدهد ؟
و گوش کن
که همین حرف در تمام سفر
همیشه پنجره خواب را به هم می‌زد
چه چیز در همهٔ راه
زیر گوش تو می‌خواند ؟
درست فکر کن
کجاست هسته پنهان این ترنم مرموز؟

#سهراب_سپهری

@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

.

روزگاری عاشق دختر جنگل‌بان بود
افرای نر

سعی کرد پایش به خانۀ آن‌ها باز شود
مبل راحتی شد،
میز تحریر،
خلال دندان،
دوره‌گردی شد با دلِ چوبی...

ـ برای همین بوی خوشی می‌دهد
این کُندۀ درخت
که حالا دارد می‌سوزد ـ


#جواد_گنجعلی

#محسن_نامجو



@Daar_wag
#هنررا‌به‌دست‌اهلش‌برسانید



✅داروگ‌ مجلهء شعر و سینمای شاعرانه✅

«نمی‌دانم آیا می‌توانم سرم را بر شانه‌های شما بگذارم و اشک بریزم؟
با دست‌های فرو افتاده و رخوتِ خواب‌آوری که از پس آن همه خستگی به سراغ آدم می‌آید، به شما پناه بیاورم؛ در حالی که سخت مرا بغل زده‌اید و گرمای تن خود را به من وا می‌گذارید؛ گاهی با دو انگشت میانی هر دو دست نوازشم کنید و دنده‌هایم را بشمارید که ببینید کدامش یکی کم است؛ و گاه که به خود می‌آیید با کف دست‌ها به پشتم بزنید، آرام؟
بی‌آنکه کلامی حرف بزنید یا به ذهنتان خطور کند که من چرا گریه می‌کنم، چه مرگم است؟
بی‌آنکه بپرسید من که‌ام؟ از کجا آمده‌ام، و چرا این‌قدر دل‌دل می‌زنم، مثل گنجشکی باران‌خورده؟»

#عباس_معروفی

@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷

تا آتش شوقی نَبوَد خوش نتوان زیست
بی‌ شعله سرِ شمع به سامان نرسیده...


#کلیم_کاشانی



@Distortedhuman




🌷هنر هشتم؛ آشفتگی‌های شاعرانه🌷