ماشاالله شمس الواعظین خودش یک نهاد است، روزنامه نگاری اصلاح طلب و عملگرا که توانست تاریخ معاصر مطبوعات ایران را به قبل و بعد روزنامه هایی تبدیل کند که سردبیرشان بود. احتمالا می توان کاری که او انجام داد را با کاری که مدیران باوهاوس انجام دادند قیاس کرد، تولید سرمایه انسانی محدود ولی کارامد، ان هم در مدت زمانی کوتاه، با تاثیرگذاری عمیق و بلند مدت در دوران ناپایداری های وسیع سیاسی و اجتماعی . . .
اگر بخواهیم دیداری با او تازه کنیم و نگاهش به تحولات ان دوره را، اکنون، مرور نماییم، می توانیم به تماشای فیلم میدان جونان سابق بنشینیم، فیلمی از مینا اکبری؛ روزنامه نگار سابق. فضای گفت و گو با شمس الواعظین در ویلایی می گذرد که دفتر معماری کارند ان را طراحی کرده است ویلای شمس . . .
متن پیش امده👆🏿 یادداشتی است کوتاه از علی شریعتی و دخی سربندی در مورد شرایط طراحی و ساخت این پروژه و خلق و خوی کارفرمای ان ماشاالله شمس الواعظین.

#ماشالله_شمس_الواعظین
#مینا_اکبری
#دفتر_معماری_کارند
#ویلا
#معماری_سیاست
#معماری_سینما
@etooodchannel

دیستوپیاهای بونگ جون هو
http://etoood.com/NewsShow.aspx?nw=6908
@etooodchannel

. . . داستانهای بونگ جون هو غالباً تراژیک اند، اما بونگ تمایل دارد ان ها را پرهیجان و افراط آمیزتر از انچه توقع هست تعریف کند و به همین سبب از غمناکی و ترحم برانگیزی فاصله می گیرد و به یک اثر عاطفی نزدیک می شود که توصیف آن دشوار است. او افتضاح های کامل انسانی و شرایط شان را بی پروا در معرض نمایش عمیق قرار می دهد: آزمندی، غرور، فریب و ظلم آشکار.
اما هدف استهزاء یا سانتیمانتالیسم سطحی نیست، یا امتزاج روتین خنده آور و گروتسک که از اواسط دهه 1990 جزء اصلی ترین ویژگی های هالیوود بوده است. تکان دهنده ترین چیز در مورد فیلم های بونگ احتمالا رک گویی و عینیت آنهاست، اومانیسم پر هیجانی که از کینه ورزی، سستی و خود فریبی بر می آید و یک دیستوپیای کامل را در مقیاس خرد و کلان تولید می کند . . .

یادداشت کامل "دیستوپیاهای بونگ جون هو" را با برگردانی از سروش خانی بر اتووود👆🏿 مطالعه فرمایید.

#پارازیت
#دیستوپیا
#بونگ_جون_هو
#معماری_سینما
#معماری_سرمایه_داری
@etooodchannel

برجْ خانه ی تاکامیتسو آزوما؛ بروتالیسم مینیاتوریِ نازکِ بلند
http://etoood.com/NewsShow.aspx?nw=6933
@etooodchannel

حداقل رابطه با کف، به حداقل رساندن سطوح کارکردیِ افقی، حداکثر ارتباط داخلیِ عمودی و تولید ارتباط درونی ممتدِ مرتفع در یک قالب به شدت نازک و لاغر که از پروژه نوعی غار مرتفع نیز ساخته است.
تضاد میان خطوط افقی نما و نازکی و بلندی طرح در قالب حجمی اش، گشودگی حداکثری در کف متصل به زمین و همْ ارزشْ سازیِ منزلتی انسان و اتومبیل و جامعه غریبه پیرامونی.
تضاد آینده نگرانه ای که میان طرح و بافت پیرامونی اش از همان ابتدا در طراحی لحاظ شده است و به مرور زمان از طرح در بافت شهری یک پروژه ی به شدت مینیاتوری ساخته که در جزییاتش به شدت زمخت، خشن، درشت و بدوی است.
گریز آگاهانه از هندسه بهنجار حجمی به واسطه یک چرخش محوری نه در ساختار ارتباطی که در قالب حجمی و کم کردن غیرمترقبه از حجم مبنای اولیه و نهایتا تولید یک پدیده ی نابهنجار هندسی با گوشه های نخراشیده که توانسته به تناسبات زیبایی شناسانه ی یگانه و منحصربفردی دست یابد و در عین حال برای رسیدن به نور و فضای بیرونی در ابعاد متنوع به نوعی از تهی بودگی تن داده که به این ساختار به هم پیوسته، شبحی از ترکیب شدن قطعات در هم تنیده را نیز تزریق می کند، که البته این خاصیت را می توان به تلاش حداکثری برای رسیدن به نور در تمام سطوح و تمام نقاط و تمام ترازها ترجمه کرد.
و شاید از همه مهمتر تلاش برای رسیدن به خانواده ای متحرک، که احتمالا مجبور است در خانه بیشتر راه برود، ان هم نه در کف، بلکه روی پله هایی که بی نهایت ناآرام و بدوی طراحی و اجرا شده اند.
تمام این خاصیت ها و کیفیت ها به برجْ خانه ی تاکامیتسو آزوما وجوهی متفاوت بخشیده که ان را از غالب دیگر خانه های مرتفع شهری جدا می کند و نشان می دهد خانه های شهری می توانند در ساختار، رابطه بین عناصر، قالب حجمی، ترکیب و تجزیه برنامه و حتی تصور عمومی از خانواده و روابط روانی و فرهنگی بین اعضای خانواده تکثیرناپذیر و تکرار نشدنی باشند.
اگر به یاد بیاوریم برج کپسولی ناکاگینِ کیشو کوروکاوا 4 سال بعد از برجْ خانه ی تاکامیتسو آزوما ساخته می شود می توانیم تصور کنیم طرح کیشو کوروکاوا در ایده بزرگش می تواند قطع ارتباط حداکثری بین سطوح زیستیِ برجْ خانه باشد و تبدیل کردن هر کدام از این سطوح به یک سلول زیستی فشرده، و اگر، امروز، نگاهی بیاندازیم به تلاش های سو فوجیموتو و یونیا ایشگامی برای تولید گونه های جدیدی از ترکیب سلول های تهی و نزدیک شدن به یک بدویت معاصر و کمینه گرا می توانیم نتیجه بگیریم احتمالا با نوعی از کلان داده big data و مگا کانسپت گفتمانی و فرهنگی به شدت عمیق و منسجم مواجه ایم که تاریخ را در تنافر متنوعی از همْ گرایی های درون و برون دیسپلینی و بر بستر یک زایایی فرهنگی، مدام بازْتعریف و بازْتولید و بازْتوزیع می کند.

متن توضیحیِ"برجْ خانه ی تاکامیتسو آزوما؛ بروتالیسم مینیاتوریِ نازکِ بلند" را بر اتووود 👆🏿مطالعه فرمایید.

#معماری_ژاپن
#معماری_معاصر
#تاکامیتسو_آزوما
#مجموع_مسکونی
#بلند_مرتبه_سازی
#معماری_بروتال
@etooodchannel