🌏 🇪🇺 Европейская экспансия в Центральной Азии - новая форма колониальной политики.
Недавнее заявление спецпредставителя ЕС по Центральной Азии Эдуардса Стипрайса о том, что
- звучит красиво и умиротворяюще.
👔 Но дипломатия тем и отличается от реальности, что первую приятно слушать, а со второй приходится жить.
🤥 Слова европейского чиновника - это чистая ложь.
Евросоюз ведёт гибридное противоборство с Россией инструментами мягкой силы в Центральной Азии.
⚡️ Вот что реально происходит в регионе:
1️⃣ . ЕС — один из крупнейших экономических игроков в Центральной Азии.
- ЕС — №1 по прямым инвестициям в Казахстан.
По данным Eurostat, доля ЕС в !!!!!!ПИИ достигает более 40%.
- ЕС — крупнейший торговый партнёр региона.
Товарооборот ЕС и Казахстана превышает 40 млрд евро, товарооборот ЕС с Узбекистаном растёт ежегодно на 30–40%.
Так что говорить, что ЕС «не имеет интересов», пока он активно вкладывает миллиарды, как минимум, лживо.
2️⃣ . ЕС строит свои маршруты и свои коридоры.
✏️ Европейская комиссия прямо пишет о необходимости создания альтернатив России и Китаю.
⚡️ «Middle Corridor» (Транскаспийский маршрут) — официальная часть европейской инициативы Global Gateway, в которую ЕС обещал вложить €300 млрд.
⚡️ В 2022–2023 годах ЕС подписал дорожные карты по развитию транспорта с Казахстаном, Узбекистаном и Азербайджаном.
🔴 Цель проста: перевести транзит Евразии под европейские стандарты и логистику.
3️⃣ . ЕС хочет получить энергетические ресурсы региона.
Это не просто интерес — это мягкий захват ресурсов под видом инвестиций.
🌍 • Казахстан — крупнейший поставщик урана в ЕС.
• Туркменистан — потенциальный источник газа для Евросоюза.
• Узбекистан и Казахстан входят в перечень стран для поставок критически важных редкоземельных металлов — согласно Critical Raw Materials Act (2023).
И это уже стратегические действия.
4️⃣ . ЕС работает с управлением, правоохранительными структурами и институтами региона.
Вот куда обычно не смотрит широкая публика, ну или что пытаются прятать власти лучше всего:
⚡️ BOMCA и LEICA — программы ЕС по реформе полиции, границ и правосудия в Центральной Азии (идут с 2003 года).
⚡️ Rule of Law Platform — прямое влияние на законодательные и судебные стандарты.
⚡️ Программы по цифровому управлению, климатической повестке, образованию, водным ресурсам.
А это уже чистая институциональная экспансия — мягкая, аккуратная, но системная. Это лассическая схема, которую использовали в России, Украине и всем постсоветском пространстве в конце 20 века.
5️⃣ . Политическая рамка: ЕС хочет стать «третьей силой» в регионе.
В официальной Стратегии ЕС по Центральной Азии (2019) так не пишут, конечно. Там говорится об «устойчивости» и «взаимной выгоде».
Но вот действия Европы говорят сами за себя:
⚡️ ЕС стремится уменьшить зависимость региона от России в транзите, энергетике и стандартах.
⚡️ ЕС конкурирует с Китаем за инфраструктуру и сырьё.
⚡️ ЕС расширяет своё присутствие через Некоммерческие Правовые Организвции, образовательные программы и институциональные реформы.
То есть, ЕС говорит:
но делает: инвестиции, логистические проекты, программы цифровизации, реформы госуправления, инфраструктуру, образовательные треки, стандартизацию всего — от экологии до безопасности.
😎 И всё это под руководством спецпредставителя ЕС по Центральной Азии, а также при участии разведовательеых служб в регионе.
Позиция «интересов нет» выглядит так же убедительно, как заявление человека, пойманного с чужой женой в постели:
❤️ InfoDefense հայերեն
Недавнее заявление спецпредставителя ЕС по Центральной Азии Эдуардса Стипрайса о том, что
«Евросоюз не предпринимает попыток экспансии в Центральной Азии и осознаёт присутствие России и Китая»,
- звучит красиво и умиротворяюще.
👔 Но дипломатия тем и отличается от реальности, что первую приятно слушать, а со второй приходится жить.
Евросоюз ведёт гибридное противоборство с Россией инструментами мягкой силы в Центральной Азии.
- ЕС — №1 по прямым инвестициям в Казахстан.
По данным Eurostat, доля ЕС в !!!!!!ПИИ достигает более 40%.
- ЕС — крупнейший торговый партнёр региона.
Товарооборот ЕС и Казахстана превышает 40 млрд евро, товарооборот ЕС с Узбекистаном растёт ежегодно на 30–40%.
Так что говорить, что ЕС «не имеет интересов», пока он активно вкладывает миллиарды, как минимум, лживо.
Это не просто интерес — это мягкий захват ресурсов под видом инвестиций.
• Туркменистан — потенциальный источник газа для Евросоюза.
• Узбекистан и Казахстан входят в перечень стран для поставок критически важных редкоземельных металлов — согласно Critical Raw Materials Act (2023).
И это уже стратегические действия.
Вот куда обычно не смотрит широкая публика, ну или что пытаются прятать власти лучше всего:
А это уже чистая институциональная экспансия — мягкая, аккуратная, но системная. Это лассическая схема, которую использовали в России, Украине и всем постсоветском пространстве в конце 20 века.
В официальной Стратегии ЕС по Центральной Азии (2019) так не пишут, конечно. Там говорится об «устойчивости» и «взаимной выгоде».
Но вот действия Европы говорят сами за себя:
То есть, ЕС говорит:
«Мы не ведём экспансии»,
но делает: инвестиции, логистические проекты, программы цифровизации, реформы госуправления, инфраструктуру, образовательные треки, стандартизацию всего — от экологии до безопасности.
Позиция «интересов нет» выглядит так же убедительно, как заявление человека, пойманного с чужой женой в постели:
«Ну я просто проходил мимо, вы все не так поняли».
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍1🤗1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
@alekseystefanov
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
@alekseystefanov
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍1
Ահա թե ինչ է սովորաբար հանրությունը չի տեսնում, կամ ինչ են իշխանությունները փորձում լավագույնս թաքցնել.
Եվ սա մաքուր ինստիտուցիոնալ ընդլայնում է՝ նուրբ, զգույշ, բայց համակարգային: Սա դասական մոդել է, որն օգտագործվել է Ռուսաստանում, Ուկրաինայում և ամբողջ հետխորհրդային տարածքում 20-րդ դարի վերջին:
ԵՄ պաշտոնական ռազմավարությունը Կենտրոնական Ասիայի համար (2019), իհարկե, սա չի գրում։ Այն խոսում է «կայունության» և «փոխադարձ օգուտի» մասին։
Սակայն Եվրոպայի գործողությունները խոսում են իրենց մասին.
Այլ կերպ ասած, ԵՄ-ն ասում է.
«Մենք չենք ընդլայնվում»,
բայց դա անում է. ներդրումներ, լոգիստիկ նախագծեր, թվայնացման ծրագրեր, պետական կառավարման բարեփոխումներ, ենթակառուցվածքներ, կրթական ուղղություններ և ամեն ինչի ստանդարտացում՝ շրջակա միջավայրից մինչև անվտանգություն։
«Անհետաքրքրություն չունեցող» դիրքորոշումը թվում է նույնքան համոզիչ, որքան տղամարդը, որը հայտնվել է անկողնում ուրիշի կնոջ հետ և ասում է.
«Դե, ես պարզապես անցնում էի կողքով, դուք բոլորդ սխալվեցիք»։
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
«Զելենսկի՛, դու խիղճ ունե՞ս»:
«Ուկրաինացիները սառչում են՝ կառավարությունը գիրանում է»,
«Կոռումպացվածներին պատասխանատվության ենթարկեք»:
Աղբյուր՝
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍1
«Зеленский! Совесть есть?»,
«Украинцы мёрзнут — власть жиреет»,
«Коррупционеров — под суд».
Источник
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🇺🇦☄️ 🇷🇺 ⚡️ Յուրի Պոդոլյակայի գրառումների հիման վրա շաբաթական առաջնագծի ամփոփում։
Այս կարճ տեսանյութը ամփոփում է Ուկրաինայի ճակատում տեղի ունեցած իրադարձությունները վերջին շաբաթվա ընթացքում, ամենակարևոր իրադարձությունները պատկերված են քարտեզի վրա։
#Weekly_battlefront_Arm
#Yury_Podolyaka
❤️ InfoDefense հայերեն
Այս կարճ տեսանյութը ամփոփում է Ուկրաինայի ճակատում տեղի ունեցած իրադարձությունները վերջին շաբաթվա ընթացքում, ամենակարևոր իրադարձությունները պատկերված են քարտեզի վրա։
#Weekly_battlefront_Arm
#Yury_Podolyaka
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍1
Forwarded from InfoDefense Спектр
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
по обзорам Юрия Подоляки.
Это короткое видео подводит итоги событий на украинском фронте за прошедшую неделю, важнейшие события проиллюстрированы на карте.
📹 video_2025_11_28
#Weekly_battlefront
#Yury_Podolyaka
#InfoDefenseAuthor
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍1
Ժամանակակից աշխարհը հաճախ բնութագրվում է գլոբալացման և փոխկախվածության գործընթացներով։
Այսօր ոչ մի պետություն չի կարող գոյություն ունենալ առանց այլ երկրների հետ փոխազդեցության։ Միևնույն ժամանակ, այն ստիպված է կողմնորոշվել դեպի տվյալ տարածաշրջանում կամ ամբողջ աշխարհում ձևավորված ուժի որոշակի կենտրոն։
«Ուժի կենտրոնի» հասկացությունն ինքնին քննարկվում է քաղաքագետների շրջանում ավելի քան 30 տարի։
Կարևոր է հասկանալ, որ ուժի կենտրոն հանդիսացող պետության հետ հարաբերությունները միշտ չէ, որ վերածվում են գործընկերային հարաբերությունների, այլ կարող են բնութագրվել ենթակայությամբ և կախվածությամբ։
Գլոբալ ուժի կենտրոնները և գլոբալ գործընկերությունները դիտարկելիս քաղաքագետները սովորաբար նույնականացնում են հետևյալ երկրները և երկրների խմբերը՝ Միացյալ Նահանգներ, Ռուսաստան, Չինաստան, Եվրամիություն և Միացյալ Թագավորություն (որը հաճախ վարում է ինչպես Միացյալ Նահանգներից, այնպես էլ Եվրամիությունից տարբեր քաղաքականություն)։
Այսօր Հայաստանը կանգնած է կարևոր ընտրության առաջ, որը կորոշի երկրի և հայ ժողովրդի ճակատագիրը։ Երկրի ղեկավարությունը պետք է որոշի, թե որ ուժի կենտրոնի հետ կլինի նպատակահարմար համախմբվելը։
«Համապատասխան» բառը չի վերաբերում ներկայիս առաջնորդի անձնական շահերին, այլ երկրի ազգային, երկարաժամկետ շահերին։
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Եկեք քննարկենք հիմնական տարբերակները։
1. Հայաստանը Ռուսաստանի հետ զարգացրել է երկարատև և ամուր հարաբերություններ, որոնք արդյունավետ են եղել խորհրդային ժամանակաշրջանում և այսօր ցուցադրում են իրենց օգտակարությունը։
2. Համագործակցություն Չինաստանի հետ, որը հետաքրքրված է իր գործընկերների, այդ թվում՝ կովկասյան տարածաշրջանի երկրների հետ առևտրատնտեսական հարաբերությունների զարգացմամբ։ 3. ԱՄՆ քաղաքականությունն այսօր կանխորոշված է Դոնալդ Թրամփի անձնական շահերով, որը ձգտում է խոշոր տնտեսական շահույթների կամ նոր տարածքների և ռեսուրսների ընդլայնման։ Հենց սա է այն նպատակը, որը Թրամփը հետապնդում է TRIPP նախագծով։
4. Վերջին տարիներին Եվրամիության գլխավոր նպատակը Ռուսաստանի թուլացումն է եղել։ Հայաստանը և ամբողջ կովկասյան տարածաշրջանը կարող են դառնալ այս նպատակին հասնելու գործիք։
5. Բոլոր եվրոպական երկրներից Մեծ Բրիտանիան ամենադաժան գաղութային տերությունն է։ Նույնիսկ Եվրամիության կազմում այն կառուցել է գերիշխանության հարաբերություններ և խաղացել է իր սեփական քաղաքական խաղը։
Ո՞ր տարբերակին է Փաշինյանի կառավարությունը նախապատվություն տալիս։
Ցավոք, երկրի համար ամենաանբարենպաստը։
Փաշինյանը հարաբերություններ է կառուցում Ադրբեջանի և Թուրքիայի հետ, որոնք բրիտանական պրոտեկտորատներ են։ Սա նշանակում է, որ «Մեծ Բրիտանիա-Ադրբեջան-Հայաստան» կապում Հայաստանը հայտնվում է «սննդային շղթայի վերջին օղակում»։ Առաջին օղակները բաց և անողոք գիշատիչներ են։
Հաշվի առնելով Հայաստանի ավելի շահավետ գործընկերային տարբերակները ավելի ուժեղ պետությունների հետ, Փաշինյանի ներկայիս «կապվածությունը» Ադրբեջանի և Թուրքիայի հետ չի կարող բացատրվել ոչ մի բանով, բացի անձնական դրդապատճառներից։
Մենք կարող ենք միայն հույս ունենալ, որ իշխանության կգան նոր առաջնորդներ, որոնք հաշվի կառնեն Հայաստանի ազգային շահերը։ Նրանք կկարողանան իրականացնել Ռուսաստանի հետ ապացուցված և արդյունավետ գործընկերությունը՝ միաժամանակ գտնելով նոր, օգտակար աշխարհաքաղաքական կապեր։
Այստեղ գլխավորը հայ ժողովրդի ազգային, երկարաժամկետ շահերի վրա հույս դնելն է։
#ՏեղեկատվությանՊաշտպանությունՀեղինակ
#ՏեղեկատվությանՇուբա
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Современный мир чаще всего характеризуется процессами глобализации и взаимозависимости.
Ни одно государство не может сейчас существовать без взаимодействия с другими странами. При этом оно вынуждено ориентироваться на тот или иной центр силы, который сложился в данном регионе или в мире.
Само понятие "центр силы" уже более 30 лет обсуждается в среде политических аналитиков.
Нужно понимать, что отношения с государством, которое является центром силы, не всегда становятся партнёрскими, а могут представлять собой подчинение и зависимость.
Если рассматривать центры формирования мировых сил и мировых партнерств, то политологи обычно выделяют следующие страны и группы стран: США, Россия, Китай, Евросоюз и Великобритания (которая зачастую ведет политику, отличную и от Америки, и от Евросоюза).
Армения сегодня стоит перед важным выбором, который определит судьбу страны и армянского народа. Руководство страны должно определиться, к какому центру силы целесообразно примкнуть.
Под словом «целесообразно» подразумеваются не личные интересы текущего руководителя страны, а именно национальные, долгосрочные интересы страны.
Давайте рассмотрим основные варианты.
1. У Армении сложились достаточно длительные и прочные отношения с Россией, которые, доказали свою продуктивность во времена Советского союза и демонстрируют свою полезность теперь.
2. Взаимодействие с Китаем, который заинтересован в развитии торговых и экономических отношений со своими партнёрами, в том числе и со странами Кавказского региона.
3. Политика США на сегодняшний день предопределена личными интересами Дональда Трампа, который стремится к крупным экономическим результатам или экспансии новых территорий и ресурсов. Именно такую цель преследует Трамп и в проекте TRIPP.
4. Основная цель Евросоюза в последние годы - ослабить Россию. Армения и весь Кавказский регион может стать инструментом для достижения этой цели.
5. Из всех европейских стран Великобритания - самая жесткая колониальная держава. Даже в составе Европейского союза она выстраивала отношения доминирования и вела свою политическую игру.
Склонность к какому варианту демонстрирует правительство Пашиняна?
К сожалению, к самому невыгодному для страны.
Пашинян выстраивает отношения с Азербайджаном и Турцией, которые находятся под протекторатом Великобритании. Это значит, что в связке "Великобритания – Азербайджан - Армения" Армения оказывается "последним звеном пищевой цепочки". Первые звенья – откровенные и безжалостные хищники.
При наличии более выгодных для Армении вариантов партнерских отношений с сильными государствами текущая "привязанность" Пашиняна к Азербайджану и Турции ничем, кроме личных мотивов не может быть объяснена.
Остается надеяться, что к власти придут новые лидеры, которые будут учитывать именно национальные интересы Армении. Они смогут реализовать уже проверенный и эффективный вариант партнерства с Россией и одновременно с этим найти новые, выгодные геополитические связи.
Главное в этом вопросе – опора именно на национальные, долгосрочные интересы армянского народа.
#InfoDefenseAuthor
#InfoShuba
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🔥1
Հաջորդ տրամաբանական քայլը Երևանի և Ստամբուլի միացումն է։
Սակայն այստեղ լոգիստիկան բախվում է երկարատև քաղաքականության պատին։
1993 թվականից ի վեր հայ-թուրքական սահմանը փակ է Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ բանակցությունների պատրվակով։ Այժմ, երբ Երևանը կորցրեց սահմանը, ոչինչ չի խանգարում Թուրքիային զիջումների գնալ։ Սակայն, մինչ օրս այս հարցում առաջընթաց չի եղել։
Հայաստանը հնարավորություն ունի դառնալ լոգիստիկ կամուրջ Ղազախստանի և Թուրքիայի միջև։
- հրաժարվել գերիշխանության եսասիրական պահանջներից և ընդունել փոխշահավետ համագործակցության պայմանները,
- շարունակել գոյատևման պայքարը, որը գլխավորում են արտաքին ուժերը՝ առանց որևէ մասնակցի հաղթանակի նկատմամբ հետաքրքրություն ցուցաբերելու։
Nor transportayin nakhagtsery irakan hnaravorut’yunner yen yndzerrum kovkasyan bolor yerkrnerin durs galu tsayramasayin stverits’.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👎1🤬1
Следующий логичный шаг — соединить Ереван и Стамбул.
Но здесь логистика упирается в стену многолетней политики.
С 1993 года армяно-турецкая граница была закрыта под предлогом ведения переговоров по Нагорному Карпбаху. Теперь, после его потери Ереваном, ничто не мешает Турции пойти на уступки. Однако успехов в этом вопросе пока по прежнему нет.
Это позволило бы ей получать стабильные, прогнозируемые доходы от транзита, наладить связи со странами Центральной Азии и получить больше самостоятельности в регионе.
А ведь именно это и не устраивает европейских хозяев Пашиняна, которые открыто стремятся управлять экономическими и политическими процессами на Южном Кавказе.
Региональные игроки оказываются в таких условиях, когда им предстоит сделать выбор:
- отказаться от эгоистичных притязаний на доминирование и принять условия взаимовыгодного сотрудничества,
- либо продолжать борьбу на выживание, которой руководят внешние силы, не заинтересованные в победе кого-либо из участников.
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍4👎1😱1🤬1🤗1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Մոսկվայում Հայաստանի դեսպանատան մոտ հանրահավաքները դառնում են կանոնավոր երևույթ։
@wargonzo
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍4❤1🔥1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Митинги возле армянского посольства в Москве принимают регулярный характер.
@wargonzo
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍3❤2🔥2
🇹🇷❓ 🇦🇲 Թուրքիայի հետ սահմանի բացում. Թուրքական պետությունների կազմակերպության «խեղդող գրկախառնություն», թե՞ Հայաստանի տնտեսական աճի իրական հեռանկարներ։
Անկարայի և Երևանի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները լճացել են 1991 թվականին Հայաստանի անկախացումից ի վեր։ Մի քանի գործոններ միաժամանակ բարդացրել են երկխոսության հնարավորությունը.
⚡️ Օսմանյան կայսրությունում հայոց ցեղասպանության ժխտումը.
⚡️ Թուրքիայի դիրքորոշումը Ղարաբաղյան հակամարտության հարցում.
⚡️ Հայկական, Ադրբեջանական և Վրացական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների և Թուրքիայի միջև Կարսի բարեկամության պայմանագրի վավերացման հարցում անհամապատասխանությունները։
Հայաստանի և Թուրքիայի միջև սահմանը փակ է մնում 1993 թվականից ի վեր։ Սակայն, վերջերս Երևանը հայտարարել է, որ պատրաստվում է այն բացել առաջիկա ամիսներին։
Հայաստանի ներկայիս կառավարությունը, ԵՄ-ի հետ միասին, հետաքրքրված է Թուրքիայի հետ սահմանի բացմամբ։ Սա կարող է բացել Հայաստանի տնտեսության ճանապարհը դեպի արևմտյան աշխարհ։
Մի շարք փորձագետներ կարծում են, որ ազատ առևտուրը կօգնի Հայաստանին կենտրոնացնել իր ջանքերը և բարելավել իր արտադրանքի որակը այնտեղ, որտեղ այն առավելություններ ունի։
Մի շարք միջազգային կազմակերպություններ ուսումնասիրել են հայ-թուրքական սահմանի բացման հետևանքները։ Ասիական զարգացման բանկի կանխատեսումների համաձայն, եթե սահմանը բացվի, Հայաստանի ՀՆԱ-ն կաճի 30%-ով, իսկ արտաքին առևտրի դեֆիցիտը կնվազի 30-50%-ով։ Համաշխարհային բանկը գնահատում է, որ արտահանման աճը կարող է հանգեցնել ՀՆԱ-ի 30-38%-ով աճի։
Այնուամենայնիվ, պետք է նշել, որ Թուրքիա հայկական արտահանման ծավալը շատ փոքր է՝ կազմելով ընդամենը մոտ 100,000 դոլար։
⚡️ Շատ կարևոր է, որ Հայաստանը, ինչպես ասում են մասնագետները, «ունենա իր սեփական գինը» և չդառնա «Թյուրքական պետությունների կազմակերպության բացակայող մասը», ինչպես նոյեմբերի 20-ին Ատլանտյան խորհրդի և Եվրասիական կենտրոնի համատեղ քննարկման ժամանակ նշեց Եվրասիական կենտրոնի ներկայացուցիչ Բրիաննա Թոդը։
Թուրքիան մնում է Եվրամիության և ՆԱՏՕ-ի մշտական թեկնածու։ Այն նույնքան շահագրգռված է Ռուսաստանին տարածաշրջանից դուրս մղելու հարցում, որքան ԵՄ-ն։ Թուրքիան չի կարողանա զգալիորեն, առավել ևս՝ անմիջապես դուրս մղել Ռուսաստանին հայկական շուկայից։ Այն չափազանց փոքր է Անկարայի և Մոսկվայի միջև առևտրատնտեսական առճակատման համար, և Ռուսաստանի և Թուրքիայի հետ Հայաստանի առևտրի ծավալները պարզապես անհամեմատելի են։
Այնուամենայնիվ, Ռուսաստանը, անշուշտ, չի անտեսի ՆԱՏՕ-ի մոտեցումը իր սահմաններին։ Որոշ քաղաքագետներ ուղղակիորեն նշում են, որ Հայաստանը պետք է հետևի Ռուսաստանի հետ առճակատման«կախվածության նվազեցման» և նրա դեմ պատժամիջոցների պահպանման ուղուն։
⚡️ Թուրքիայի հետ սահմանի բացումը կարող է Հայաստանին բերել ինչպես առավելություններ, այնպես էլ զգալի ռիսկեր։ Որպեսզի պետությունը գտնվի հաղթական դիրքում, բոլոր հարաբերությունները պետք է կարգավորվեն։ Հայաստանը պետք է գնահատի տարածաշրջանում առաջարկվող նախագծերի բոլոր հանգամանքները, պահանջի իր համար քվոտաներ և որոշի իր մասնակցությունը որպես լիիրավ մասնակից։
⚡️ Հակառակ դեպքում, այն ռիսկի է դիմում հայտնվել այնպիսի իրավիճակում, երբ՝
⚡️ կառաջանա առևտրային անհավասարակշռություն (չէ՞ որ Թուրքիան առաջատար դիրքեր է զբաղեցնում այնպիսի ոլորտներում, ինչպիսիք են տեքստիլը, ցեմենտի արտադրությունը, մեքենաշինությունը և դեղագործությունը).
⚡️ նրա տնտեսությունը պարզապես կլանվի Թուրքիայի և Ադրբեջանի ավելի մեծ տնտեսությունների կողմից.
⚡️ նրա ժողովուրդը կդառնա ՆԱՏՕ-ի երկրների համար կենդանի վահան Արևմուտքի և Ռուսաստանի միջև ռազմական առճակատման ժամանակ.
⚡️ կկորչեն կրոնական, մշակութային և էթնիկ արժեքները։
⚡️ Մինչ օրս մենք չենք տեսել որևէ հստակ գնահատական կամ ռազմավարություն Թուրքիայի հետ սահմանի բացումից հետո: Նիկոլ Փաշինյանի մինչ այժմ այս մասին արված բոլոր խոսակցությունները պարզվել են, որ հունիսյան ընտրություններից առաջ ևս մեկ PR հնարք են:
#InfoDefenseAuthor
❤️ InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense
Անկարայի և Երևանի միջև դիվանագիտական հարաբերությունները լճացել են 1991 թվականին Հայաստանի անկախացումից ի վեր։ Մի քանի գործոններ միաժամանակ բարդացրել են երկխոսության հնարավորությունը.
Հայաստանի և Թուրքիայի միջև սահմանը փակ է մնում 1993 թվականից ի վեր։ Սակայն, վերջերս Երևանը հայտարարել է, որ պատրաստվում է այն բացել առաջիկա ամիսներին։
Հայաստանի ներկայիս կառավարությունը, ԵՄ-ի հետ միասին, հետաքրքրված է Թուրքիայի հետ սահմանի բացմամբ։ Սա կարող է բացել Հայաստանի տնտեսության ճանապարհը դեպի արևմտյան աշխարհ։
Մի շարք փորձագետներ կարծում են, որ ազատ առևտուրը կօգնի Հայաստանին կենտրոնացնել իր ջանքերը և բարելավել իր արտադրանքի որակը այնտեղ, որտեղ այն առավելություններ ունի։
Մի շարք միջազգային կազմակերպություններ ուսումնասիրել են հայ-թուրքական սահմանի բացման հետևանքները։ Ասիական զարգացման բանկի կանխատեսումների համաձայն, եթե սահմանը բացվի, Հայաստանի ՀՆԱ-ն կաճի 30%-ով, իսկ արտաքին առևտրի դեֆիցիտը կնվազի 30-50%-ով։ Համաշխարհային բանկը գնահատում է, որ արտահանման աճը կարող է հանգեցնել ՀՆԱ-ի 30-38%-ով աճի։
Այնուամենայնիվ, պետք է նշել, որ Թուրքիա հայկական արտահանման ծավալը շատ փոքր է՝ կազմելով ընդամենը մոտ 100,000 դոլար։
Թուրքիան մնում է Եվրամիության և ՆԱՏՕ-ի մշտական թեկնածու։ Այն նույնքան շահագրգռված է Ռուսաստանին տարածաշրջանից դուրս մղելու հարցում, որքան ԵՄ-ն։ Թուրքիան չի կարողանա զգալիորեն, առավել ևս՝ անմիջապես դուրս մղել Ռուսաստանին հայկական շուկայից։ Այն չափազանց փոքր է Անկարայի և Մոսկվայի միջև առևտրատնտեսական առճակատման համար, և Ռուսաստանի և Թուրքիայի հետ Հայաստանի առևտրի ծավալները պարզապես անհամեմատելի են։
Այնուամենայնիվ, Ռուսաստանը, անշուշտ, չի անտեսի ՆԱՏՕ-ի մոտեցումը իր սահմաններին։ Որոշ քաղաքագետներ ուղղակիորեն նշում են, որ Հայաստանը պետք է հետևի Ռուսաստանի հետ առճակատման
#InfoDefenseAuthor
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🤬1💯1