⚡️ ⚡️ ⚡️

Это направление курирует лично Марко Рубио, который совмещает должности госсекретаря США и советника президента по национальной безопасности. Он глубоко погружён в латиноамериканский контекст и имеет разветвлённые связи с эмигрантами из Венесуэлы. The American Conservative ещё месяц назад писал, что у Вашингтона есть два основных сценария по Венесуэле: смена режима и крах режима.

Смена режима предполагает приход к власти проамериканских оппозиционных политиков, таких как недавний лауреат Нобелевской премии мира Мария Корина Мачадо. Но без наземной военной операции посадить в кресло президента Боливарианской Республики американскую марионетку не получится. Однако следует учитывать, что такой сценарий может оказаться слишком дорогим для США и политически невыгодным для самого Рубио.

⚡️ Трамп выбрал наиболее подходящее время для вторжения в Венесуэлу. Сейчас Конгресс на каникулах, полноценная работа возобновится после 5–7 января. У Трампа есть время, что нанести наиболее разрушительные удары или завершить ввод сухопутных войск до того, как Конгресс вернётся к работе.

Взаимоотношения президента и Конгресса описывает War Powers. Конгресс объявляет войну и даёт деньги, президент командует войсками.
После Кореи и Вьетнама Конгресс принял Резолюцию о военных полномочиях 1973 года: она требует уведомлять Конгресс в течение 48 часов после ввода войск в бой. Без одобрения Конгресса войска не должны воевать дольше 60 дней плюс до 30 на вывод.
@olegtsarov отметил, что формально у Трампа есть это «окно» 60 дней — предельный срок для уже начатой операции без мандата Конгресса. 

Многие члены Конгресса против войны с Венесуэлой. К демократам присоединяется часть республиканцев. Сенатор-республиканец Майк Ли уже усомнился в законности действий Трампа:

"Я бы хотел узнать, каково конституционное обоснование всего этого, если мы не объявляли никому войны, а Конгресс не дал согласия на применение силы против иностранного государства".

Но есть и сторонники Трампа, которые считают, что США должна сосредоточиться на себе и не стоит втягивать США в «ещё одну бесконечную войну за нефть».

🇺🇲🇷🇺🇨🇳 Анаболий Холодов автор канала @wargonzo предполагает, что захват Мадуро в плен мог быть результатом недавних переговоров России с США и Китая с Венесуэлой.
Плотность контактов и их высокий уровень свидетельствуют о наличии серьёзной информации, которая требовала безотлагательного обсуждения. 
22 декабря произошла утечка в СМИ о якобы начавшейся эвакуации сотрудников российского посольства в Каракасе. 
Интенсивные переговоры российских и китайских дипломатов с венесуэльскими коллегами, а также прямые контакты с Мадуро могут быть свидетельством того, что венесуэльского лидера убеждали в необходимости принять неизбежное. 
Чтобы минимизировать жертвы и разрушения, а также обеспечить гарантированную безопасность политического руководства Венесуэлы, было принято решение не оказывать чрезмерного вооружённого сопротивления и согласиться с предложенным сценарием. Таким образом, «превосходная» операция спецназа США на 80% была обеспечена дипломатами России и КНР. 

Олег Царев видит для России определенные риски и преимущества. Она может потерять контроль над 20 миллиардами долларов инвестиций в эту страну и ощутить на себе влияние США на мировые цены на нефть. В то же время, война с Венесуэлой ознаменует для США уход из Европы и реализацию доктрины Монро.
При этом Россия вполне сможет победоносно завершить Специальную Военную Операцию на Украине, а Китай окончательно урегулировать тайваньскую проблему.

❤️InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense

🇹🇷☄️🇦🇲 Հայաստանի տեղը «մեծ» թուրքական դիվանագիտության մեջ։

Թուրքիայի արտաքին գործերի նախարար Հաքան Ֆիդանը դեկտեմբերի 15-ին Անկարայում ելույթ ունեցավ 16-րդ դեսպանների համաժողովի բացման ժամանակ և հայտարարեց, որ միջազգային համակարգի անարդյունավետության պայմաններում Թուրքիան պատրաստ է դիվանագիտական ​​ջանքեր գործադրել խաղաղության և բարգավաճման համար։

Անկարայի նման քաղաքական հայտարարությունները միայն համապատասխանում են Թուրքիայի և Մեծ Բրիտանիայում նրա տիրակալների աշխարհաքաղաքական և տնտեսական շահերին։
Այդպես էր Սիրիայում, որտեղ Անկարան տասնամյակներ շարունակ իրականացրել է իր սեփական գործողությունները և ոչինչ չի արել հակամարտությունը դադարեցնելու համար, միայն սրել է այն։ Այդպես էր Պաղեստինում, որտեղ նրա բարձրաձայն աջակցության հայտարարությունները մնացին ընդամենը խոսակցություններ, իսկ Իսրայելի հետ առևտրային հարաբերությունները շարունակվեցին։ Սա տեղի է ունենում նաև Ուկրաինայում, որտեղ Թուրքիան պարբերաբար անօդաչու թռչող սարքեր է մատակարարում։

Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը ակտիվորեն առաջ է մղում «Թյուրքական աշխարհի տեսլական» փաստաթուղթը։ Հայաստանն աստիճանաբար ընդգրկվում է դրանում։

ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը բոլոր ջանքերն է գործադրում Անկարայի հետ մերձեցման հասնելու համար։ Սակայն ոչ ոք չի խոսում հայ բնակչության ապագայի մասին՝ որպես Թուրքիայի հետ հարաբերությունների զարգացման արդյունք։

Հստակության համար առաջարկում ենք վերլուծել Հայաստանի ամենամոտ հարևանների պատմությունը, որոնք ունեն երկու շատ կարևոր առանձնահատկություն՝ ուղղափառ կրոն և Թուրքիայի հետ սահման։

🇬🇷Հունաստանում հավատացյալների մեծամասնությունը ուղղափառ քրիստոնյաներ են։ Թուրքիայի և Հունաստանի միջև հարաբերությունները վերջին հարյուրամյակների ընթացքում բնութագրվել են ռազմական հակամարտությունների և տարածքային վեճերի շարքով, որոնք խառնվել են կարճաժամկետ բարելավումների հետ։

Օսմանյան կայսրության և Հունաստանի անկախության համար պայքարի ժամանակ Հունաստանի և Թուրքիայի միջև տեղի են ունեցել երեք խոշոր պատերազմներ՝ 1897 թվականի հույն-թուրքական պատերազմը, Բալկանյան պատերազմները (1912–1913), 1919–1922 թվականների հույն-թուրքական պատերազմը։ Ժամանակակից պատմության մեջ Կիպրոսի ճգնաժամը (1974) տեղի է ունեցել, երբ Թուրքիան ներխուժել է Կիպրոս։ Արդյունքում կղզին բաժանվել է։ Հյուսիսային Կիպրոսի չճանաչված Թուրքական Հանրապետությունը, որը ճանաչվել է միայն Թուրքիայի կողմից, ստեղծվել է հյուսիսում: Այս հակամարտությունը մնում է հույն-թուրքական հարաբերություններում լարվածության հիմնական աղբյուր: «Եգեյան հարցը», որի շրջանակներում Թուրքիան վիճարկում է Եգեյան ծովի մի քանի կղզիների նկատմամբ հունական վերահսկողությունը, նույնպես մնում է չլուծված: Այսպիսով, չնայած բարելավման ժամանակահատվածներին, հույն-թուրքական հարաբերություններում հիմնարար հակասությունները մնում են չլուծված։

🇧🇬Երկրորդ օրինակը Թուրքիայի և Բուլղարիայի միջև հարաբերություններն են, որտեղ բնակչության մոտ 80%-ը այժմ քրիստոնյա է: Գրեթե հինգ դար շարունակ բուլղարական հողերը Օսմանյան կայսրության մաս էին կազմում։
Այս ժամանակահատվածում տասնյակ հազարավոր բուլղարացիներ սպանվել են օսմանյան զորքերի կողմից: Թուրքերը իրականացրել են բնակչության մի մասի բռնի իսլամացումը: 20-րդ դարում Թուրքիան մասնակցել է Բալկանյան պատերազմներին (1912–1913) և Առաջին համաշխարհային պատերազմում դեմ է դուրս եկել Բուլղարիային: Ներկայումս երկու երկրների միջև հարաբերությունները կարելի է բնութագրել որպես «լարված գործընկերություն», որտեղ համագործակցության առկա խթանները համակեցության մեջ են խորը պատմական և մշակութային հակասությունների հետ։

⚡️Մենք արդեն գրել ենք Թուրքիայի և Հայաստանի միջև հարաբերությունների դժվարին և արյունալի անցյալի մասին։

❓Ի՞նչ է արել Էրդողանը այս պատմական հիշողությունը և ներքին հակասությունները հաղթահարելու համար: Ի՞նչ քայլեր է ձեռնարկել Թուրքիայի ղեկավարությունը հայ ժողովրդի հետ հարաբերությունները բարելավելու համար:
Մինչ այժմ միայն Հայաստանի վարչապետն է պատրաստ եղել զիջումների և կաշառքների գնալ:
Ի՞նչ ճակատագիր է Փաշինյանն այժմ նախագծում Հայաստանի ժողովրդի համար՝ զարգացնելով հարաբերություններ այդպիսի դժվար հարևանի հետ:

#InfoDefenseAuthor
#InfoShuba

❤️InfoDefense հայերեն
⚡️ InfoDefense