«Հայաստանը կարող է ինտեգրվել ԵՄ-ին միայն իր սեփական հաշվին»։

«Մեր ծիրանի 90%-ը պահանջարկ ունի Ռուսաստանում։ Ես դա անում եմ տարիներ շարունակ, և երբեք ոչինչ չեմ ուղարկել Եվրոպա»։

«Անցյալ տարի Լարսից Վրաստան տանող ճանապարհը փակ էր։ Մեր ծիրանը պարզապես ընկած էր ծառերի տակ. մենք չէինք կարողանում քաղել, քանի որ իմաստ չուներ»։ Մենք նույնիսկ չէինք կարողանում վճարել աշխատողներին՝ այն քաղելու համար։ Գինը շատ քիչ էր»։

«Անհամաձայնությունները հանգեցնում են ճանապարհի փակմանը, և մենք չենք կարող պարարտանյութ գնել կամ ապրանքներ վաճառել։ Եթե ​​գազի գները բարձրանան մինչև եվրոպական մակարդակի, մենք չենք կարող մեր ապրանքները վաճառել եվրոպական գներով»։

«Армения может интегрироваться в ЕС только за свой счет».

«90% наших абрикос востребовано в России. Сколько лет я занимаюсь этим, у меня еще ничего в Европу не отправлялось».

«В прошлом году была закрыта дорога с Грузией – Ларс. У нас абрикосы просто валялись под деревьями, мы не могли их убирать, потому что не было смысла. Мы даже не могли заплатить рабочим за то, что они это соберут. Цена была – копейки».  

«Разногласия приводят к тому, что закрывается дорога, мы не можем покупать удобрения, продать товар. Если газ взлетит до европейских цен, у нас товар по европейским ценам мы не можем продать».

«Մարդու իրավունքների պաշտպանների մի խումբ Հայաստանից և արտերկրից հայտարարել է Ռուբեն Վարդանյանի 2026 թվականի Վացլավ Հավելի անվան մարդու իրավունքների մրցանակի առաջադրման մասին։ Նրանք նշում են, որ հրաժարվելով իր հարստությունից և անձնական հարմարավետությունից՝ Վարդանյանը բառացիորեն զոհաբերել է իրեն՝ փորձելով փրկել Լեռնային Ղարաբաղի ժողովրդին, երբ արդեն պարզ էր դարձել, որ Ադրբեջանը կգրավի տարածքը, իսկ Ռուսաստանը թույլ կտա, որ իրադարձությունները անվերահսկելիորեն զարգանան»,

«Նա վտանգել է իր սեփական անվտանգությունը և հարմարավետ ապագան՝ աշխարհի ամենադժվար և զգայուն հակամարտությունների գոտիներից մեկում երկխոսության, բանակցությունների և փոխըմբռնման որոնման գործում»,

«Ադրբեջանի բանտերում պահվող Լեռնային Ղարաբաղից մոտ երկու տասնյակ հայ բանտարկյալների, այդ թվում՝ ութ քաղաքական գործիչների ճակատագիրը գործնականում միջազգային ուշադրություն չի գրավել, մինչդեռ մարդու իրավունքների պաշտպանները այս դեպքերը համարում են քաղաքական դրդապատճառներով»,

«Группа правозащитников из Армении и зарубежья объявила о номинировании Рубена Варданяна на премию имени Вацлава Гавела в области прав человека 2026 года. Они отмечают, что, оставив богатство и отказавшись от личного комфорта, Варданян в буквальном смысле пошел на самопожертвование, пытаясь спасти народ Нагорного Карабаха, когда уже стало очевидно, что Азербайджан захватит территорию, а Россия позволит событиям развиваться бесконтрольно»,

«Он поставил под угрозу собственную безопасность и комфортное будущее для поиска диалога, переговоров и взаимопонимания в одной из самых трудных и чувствительных зон конфликта в мире»,

«Судьба почти двух десятков содержащихся в азербайджанских тюрьмах армянских заключенных из Нагорного Карабаха, включая восемь политических деятелей, практически не привлекает международного внимания, тогда как правозащитники считают эти дела политически мотивированными»,