🔴در ویدیویی که قبل از کشته شدنش ضبط کرده بود از خوابی سخن گفت که در آن «اعلیحضرت شاهنشاه» را دیده و درباره تعبیر آن که احتمال دارد او در اعتراضات کشته شود صحبت کرد.

🔸جلیل میلانلوئی، پدر دو دختر که کمتر از یک سال پیش همسرش را بر اثر سرطان از دست داده بود، شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ برای شرکت در اعتراضات مردمی به خیابان‌های اسفراین رفت. او در جریان تیراندازی نیروهای حکومتی، بر اثر اصابت گلوله جنگی به قفسه سینه جان باخت.

🔸خانواده‌اش سه روز در جست‌وجوی پیکر او بودند. سرانجام، پس از اخذ تعهد از خانواده و تحت تدابیر امنیتی، پیکر جلیل مطابق وصیتش در کنار همسرش به خاک سپرده شد.

‏🔸سرگذشت کامل جلیل میلانلوئی را در یادبود امید بخوانید:

https://x.com/iranrights_org/status/2112583453711749136?s=46

@IranRights

🔴پرسش انتقادی مادر دادخواه پرنیان دبیری از استاندارد دوگانه حکومت ایران
«آیا کشتن دانش‌آموزان در جریان اعتراضات مردمی، جرمی نیست؟»

🔸مادر «پرنیان دبیری»، نوجوان ۱۶ ساله‌ای که در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران کشته شد، با انتشار ویدیویی می‌گوید که امروز در مسیر برگشت از مزار فرزندش با یک بیلبورد شهری درباره کودکان کشته‌شده مدرسه میناب در جریان جنگ مواجه شده است. او با اشاره به اینکه در جریان اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه دانش‌آموزان زیادی توسط نیروهای سرکوب کشته شده‌اند، می‌پرسد چرا حکومت از کشته‌شدگان اعتراضات حرفی نمی‌زند.

🔸او می‌پرسد اگر درباره عاملان کشته‌شدن فرزندش شکایت کند، آیا عدالت اجرا خواهد شد یا خود به اتهام محاربه یا جاسوسی به اعدام محکوم می‌شود؛ و به همین دلیل مجبور است سکوت کند.

🔸پرنیان دبیری، نوجوان ۱۶ ساله ساکن شهرک بهارستان تهران، شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در حالی که به همراه والدین خود در اعتراضات حضور داشت، از پشت سر با شلیک گلوله جنگی هدف قرار گرفت و کشته شد.
@IranRights

🔴«من خونم رنگین‌تر نیست. من برای تک‌تک مردم می‌رم که حق زندگی کردن دارن.»

🔸محمد میرزائی نوش‌آبادی، جوان ۳۷ ساله اهل ساری، پیش از حضور در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، در پاسخ به نگرانی یکی از نزدیکانش گفته بود: «من خونم رنگین‌تر نیست. من اگر می‌رم فقط برای خودم نمی‌رم؛ برای تک‌تک مردم می‌رم که حق زندگی کردن دارن.»

🔸شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴، محمد در جریان اعتراضات مردمی در حوالی میدان ساعت ساری، بر اثر اصابت گلوله جنگی به شکم کشته شد. به روایت یک شاهد عینی، پس از قطع برق خیابان، افرادی از داخل یک مسجد به سوی معترضان تیراندازی کردند. محمد پس از مجروح شدن، در حالی که درخواست کمک می‌کرد، جان باخت.

🔸پس از کشته شدن محمد در اعتراضات ۱۸ دی ۱۴۰۴، خانواده و نزدیکانش برای یافتن او تلاش کردند تا سرانجام پیکرش را در پزشکی قانونی ساری پیدا کردند. به گفته یک منبع مطلع، هنگام پیگیری تحویل پیکر، یکی از نیروهای سپاه درباره محمد به فرد دیگری گفته بود: «این همونی بود که از دستمون در رفت.»

🔸سرگذشت کامل محمد میرزائی نوش‌آبادی را در یادبود امید بخوانید:

https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-9612/mohammad-mirzai-nushabadi
@IranRights