آقای عثمان مامه، شهروند اهل بوکان، در تاریخ ۲۷ آبان ۱۴۰۱ به همراه همسرش در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی» هدف گلوله نیروهای امنیتی قرار گرفتند و زخمی شدند. پس از آن، آقای مامه توسط نیروهای امنیتی دستگیر شد و تاکنون که بیش از هزار روز از دستگیری وی میگذرد، با وجود پیگیری‌های خانواده، هیچ‌یک از نهادهای امنیتی و قضایی توضیحی درباره محل نگهداری و سرنوشت وی ارائه نداده‌اند.

خانم شهین عبدالقادری، همسر آقای مامه، نیز بر اثر اصابت ساچمه‌ها دچار آسیب جدی شده و اکنون از میگرن مزمن رنج می‌برد و توانایی انجام امور روزمره خود را از دست داده است.

مادر علی‌اکبر (شاهرخ) دانشورکار، زندانی سیاسی محکوم به اعدام، با انتشار ویدیویی نسبت به وضعیت فرزندش ابراز نگرانی کرد و از نهادهای بین‌المللی حقوق بشر خواست تا برای نجات او اقدام کنند.

بر اساس تحقیقات مرکز عبدالرحمن برومند، از ابتدای ماه آگوست تاکنون دست‌کم ۱۰۵ نفر در زندان‌های ایران اعدام شده‌اند. از آغاز سال ۲۰۲۵، شمار اعدام‌ها در سراسر کشور دست‌کم به ۸۴۶ مورد رسیده است.

این آمار بر پایه اطلاعات موجود در زمان نگارش ارائه شده‌اند.


#اعدام_نکنید

دولت استرالیا اعلام کرد شواهد «معتبر» نشان می‌دهد ایران پشت دو حمله ضدیهودی در خاک این کشور بوده است: آتش‌سوزی در رستوران لوئیس کانتیننتال کیچن در سیدنی (اکتبر ۲۰۲۳) و حمله به کنیسه آداس اسرائیل در ملبورن (دسامبر ۲۰۲۳).

آنتونی آلبانیزی، نخست‌وزیر استرالیا، این اقدامات را «خطرناک و بی‌سابقه» خواند و گفت هدف آن‌ها «ایجاد اختلاف و تضعیف انسجام اجتماعی» بوده است. او افزود سازمان اطلاعات امنیتی احتمال می‌دهد ایران پشت حملات دیگری نیز باشد.

در پی این اتهامات، کانبرا سفیر ایران و سه دیپلمات دیگر را اخراج و سفارت خود در تهران را تعطیل کرد و از شهروندانش خواست در صورت امکان ایران را ترک کنند.
وزیر خارجه استرالیا گفت این نخستین‌بار پس از جنگ جهانی دوم است که استرالیا دست به چنین اقدامی می‌زند.

آلبانیزی همچنین اعلام کرد دولت او در نظر دارد نام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در فهرست سازمان‌های تروریستی ثبت کند.

پیش‌تر، بنیاد برومند با انتشار یک نقشه تعاملی، نقش حکومت جمهوری اسلامی ایران در قتل‌ها و عملیات‌های تروریستی در سراسر جهان را مستند کرده بود. این نقشه را می‌توانید در لینک زیر مشاهده کنید:

https://www.iranrights.org/projects/EJK/fa/index.html

قربانیان اعدام جرایم مواد مخدر فقط کسانی نیستند که مواد مخدر خرید و فروش می‌کنند.
#علیرضا_مددپور، دانشجوی حسابداری که برای تأمین هزینه تحصیلش نظافت ساختمان می‌کرد، وقتی برای نظافت یک خانه‌باغ در فردیس رفته بود، هنوز کارش را شروع نکرده بود که بازداشت شد.

علیرضا نمی‌دانست آنجا محل ساخت مواد مخدر «شیشه» است. از محل ۹۹۰ گرم شیشه و سه متهم دیگر بازداشت شدند. با وجود شهادت متهمان دیگر پرونده مبنی بر اینکه علیرضا را نمی‌شناختند و او بی‌گناه است، قاضی پرونده توجهی نکرد و حکم #اعدام علیرضا را صادر کرد.

در نهایت، علیرضا در چنین روزی، ۶ شهریور ۱۳۹۵، در محوطه زندان مرکزی کرج اعدام شد.

سرگذشت او را در #یادبود_امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7968/ali-reza-madadpur

ساعت ۹:۱۵ شب چهارم شهریور ۱۳۶۸، در قبرس، دو موتورسوار به آقای غلامعلی نارکی (کشاورز) که برای دیدار خانواده‌اش از سوئد به آنجا رفته بود، نزدیک شدند و او را به رگبار بستند.
‏آقای نارکی سرانجام در پنجم شهریور ۱۳۶۸، در بیمارستان جان باخت.

سرگذشت او را در #یادبود_امید بخوانید.
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8463/gholam-ali-gholam-naraki-keshavarz

سازمان ملل تأکید کرد که مجازات اعدام با حق حیات و کرامت انسانی در تضاد است و خطر اعدام افراد بی‌گناه را به همراه دارد. ولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، بار دیگر از ایران خواست تا اجرای احکام اعدام را متوقف کرده و گام‌هایی در جهت لغو کامل این مجازات بردارد.

روینا شمداسانی، سخنگوی دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل، اعلام کرد که از ابتدای سال ۲۰۲۵ تا ۲۸ اوت، دست‌کم ۸۴۱ نفر در ایران اعدام شده‌اند.

او افزود: «تنها در ماه ژوئیه، ۱۱۰ نفر اعدام شدند؛ بیش از دو برابر تعداد اعدام‌ها در ژوئیه سال گذشته، که نشان‌دهنده افزایش قابل توجه نسبت به نیمه نخست سال ۲۰۲۵ است.» بر اساس گزارش سازمان ملل، این روند به شکل نامتناسبی اقلیت‌های قومی و مهاجران را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

«در حال حاضر، ۱۱ نفر با خطر قریب‌الوقوع اجرای حکم اعدام مواجه هستند: شش نفر به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق و پنج نفر به دلیل مشارکت در اعتراضات ۲۰۲۲. علاوه بر این، حکم اعدام شریفه محمدی، فعال حقوق کارگری، در تاریخ ۱۶ اوت تأیید شده است.»