مقامات قضایی اصفهان خانواده مهران و فاضل بهرامیان، دو زندانی سیاسی محبوس در زندان دستگرد را برای «ملاقات آخر» فراخوانده‌اند. به نقل از توانا و ایران‌وایر، روز جمعه ۱۴ شهریور ۱۴۰۴، همسایه‌های خانواده مهران با شنیدن صدای شیون از این موضوع مطلع شدند.

استقرار یگان ویژه در نزدیکی دادگستری سمیرم، زادگاه این دو زندانی، نگرانی از اجرای قریب‌الوقوع حکم را افزایش داده است.
مراد بهرامیان، برادر مهران و فاضل، نیز پیشتر در اعتراضات ۱۴۰۱ کشته شد. این دو برادر پس از مراسم چهلم جان‌باختگان سمیرم در دی ۱۴۰۱ بازداشت شدند.

آن‌ها به اتهام «قتل یک مامور بسیجی» بازداشت شدند و تحت شکنجه شدید قرار گرفتند. هر دو از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بودند.

این دو زندانی سیاسی تا زمستان ۱۴۰۳ در انفرادی بودند، در بهمن ۱۴۰۳ با وثیقه آزاد شدند، اما در مرداد ۱۴۰۴ دوباره بازداشت شدند. تأیید حکم اعدام آن‌ها ماه گذشته اعتصاب عمومی کسبه سمیرم را به دنبال داشت.

آقای مهران بهرامیان، از بازداشت‌شدگان اعتراضات سال ۱۴۰۱، ⁧ #اعدام⁩ شد.

‏به گزارش خبرگزاری قوه قضاییه، حکم اعدام ⁧ #مهران_بهرامیان⁩ با اتهام «محاربه» اجرا شده است.

بر اساس تحقیقات بنیاد برومند، از ۱ ژانویه تا ۵ سپتامبر ۲۰۲۵، دست‌کم ۹۲۴ نفر در ایران اعدام شده‌اند. در آخرین به‌روزرسانی این آمار در ماه اوت ۱۵۷ مورد اعدام ثبت شده است. همچنین طی پنج روز نخست ماه سپتامبر، ۲۴ نفر اعدام شده‌اند.

آقای کریم رسول‌زاده، بازیکن برجسته فوتبال و عضو باسابقه و خوشنام حزب دموکرات. او به صداقت، مهربانی و وفاداری به آرمان‌های حزب شناخته می‌شد.
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8472/karim-mam-shirku-rasulzadeh 

خانم سهیلا قادری، از فعالان برجسته حزب دموکرات کردستان و مدافع حقوق زنان، معلم، گوینده رادیو و تلویزیون، دبیرکل اتحادیه زنان بود که به مهربانی، میهن‌دوستی و علاقه به شعر شناخته می‌شد.
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8478/soheila-qaderi 

آقای پیشوا عزیزپور، در نوجوانی به حزب دموکرات کردستان پیوست و به عنوان پیشمرگه، کادر و فرمانده در بخش‌های امنیتی حزب فعالیت کرد؛ او جوانی باهوش و فعال بود.
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8474/pishva-azizpur-seyed-omar 

خانم نسرین حداد، پس از سال‌ها فعالیت سیاسی، آموزشی و سازمانی، به عنوان عضو کمیته مرکزی حزب برگزیده شد و به دلیل متانت، دلسوزی و وفاداری به آرمان‌های حزبی شناخته می‌شد.
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8475/nasrin-hadad 

آقای محمد حسن‌پور، مسئول روابط عمومی، ارتباطات و نمایندگی حزب در بغداد و فرانسه فعالیت کرد و به خاطر آرامش، دلسوزی و دقت در کار، نزد مردم و سران حزب بسیار مورد احترام بود.
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8476/mohammad-hassanpur 

آقای منصور اکبرپور،  دندانساز و فعال سیاسی بود. او فردی باهوش، آرام و مورد اعتماد بود که آرزوی وحدت دوباره حزب دموکرات را داشت.
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8477/mansur-akbarpur 

۴۴ سال پیش در چنین روزی،
مأموران زندان به پنج شهروند بهایی زندانی گفتند که آزادند و می‌توانند بروند. اما به محض خروج از زندان، از پشت سر به آنان شلیک کردند و بعد ادعا کردند که در حال فرار بوده‌اند.

نگاهی به سرگذشت آنها

عزت‌الله عاطفی افوسی، کشاورزی درستکار و خوش‌نام بود که به دلیل بهائی بودن در تیر ۱۳۶۰ بدون حکم بازداشت شد. او در زندان به خانواده‌اش گفت که به خاطر اعتقاداتش زندانی شده و خود را مجرم نمی‌دانست. با وجود پیشنهاد فرار، او و برادرش معتقد بودند کاری نکرده‌اند که نیاز به فرار داشته باشد.

سرگذشت کامل در #یادبود_امید :
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7942/ezat-ollah-atefi-afusi

بهمن عاطفی افوسی، کشاورز خوش‌نامی بود که به دلیل بهائی بودن در تیر ۱۳۶۰ بدون حکم بازداشت شد. او با تحصیلات ابتدایی، متاهل و دارای چهار فرزند بود. ماموران علت بازداشت را توضیح ندادند، اما اعتقادات دینی او دلیل اصلی دستگیری‌اش بود.

سرگذشت کامل در #یادبود_امید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7943/bahman-atefi-afusi 

عطاالله روحانی، کشاورز و دامپرور با تحصیلات پنجم ابتدایی بود که به دلیل اعتقاد به دیانت بهایی در سال ۱۳۳۲ مورد حمله قرار گرفت و خانه و مزرعه‌اش ویران شد. پس از مهاجرت به قلعه‌ملک برای ترویج بهاییت، در سال ۱۳۶۰ به دلیل آزار بهاییان به اصفهان پناه برد، اما با وعده امنیت به روستا بازگشت و در مرداد ۱۳۶۰ دستگیر شد.

سرگذشت کامل در #یادبود_امید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8331/ataollah-rohani 

گشتاسب ثابت راسخ، کشاورز متاهل و دارای دو فرزند، به دلیل اعتقاد به دیانت بهایی و فعالیت در تشکیلات جوانان بهایی در چیگان، پس از آزارهای اولیه انقلاب، به اصفهان مهاجرت کرد. او در  مرداد ۱۳۶۰ در خانه‌اش در اصفهان دستگیر و به زندان داران منتقل شد. 

سرگذشت کامل در #یادبود_امید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8332/goshtasb-sabet-rasekh 

احمد رضوانی، به دلیل بهایی بودن و آزارهای روستاییان، در ۲۶ سالگی به قلعه‌ملک مهاجرت کرد تا آیین بهایی را ترویج دهد. پس از انقلاب ۱۳۵۷ و شدت گرفتن آزار بهاییان، در سال ۱۳۶۰ به همراه خانواده‌اش به اصفهان پناه برد، اما با وعده امنیت شورای ده، به قلعه‌ملک بازگشت.

سرگذشت کامل در #یادبود_امید :
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8330/ahmad-rezvani