بر اساس تحقیقات بنیاد عبدالرحمن برومند، جمهوری اسلامی از آغاز سال ۲۰۲۵ تاکنون دست‌کم ۱٬۴۵۸ مورد حکم اعدام در ایران اجرا کرده است؛ تنها در ۱۲ روز نخست ماه نوامبر، دست‌کم ۸۷ نفر در ایران اعدام شده‌اند.
‏⁧ #نه_به_اعدام ⁩

نقشه اعتراضات به کوشش بنیاد عبدالرحمن برومند

بنیاد ما با ایجاد یک نقشه تعاملی تلاش کرده قربانیان اعتراضات مردم ایران، از ابتدای انقلاب ۱۳۵۷ تا به امروز را مستند کند.

لینک نقشه:
https://www.iranrights.org/projects/protestmap/fa/

رئیس سازمان امنیت و اطلاعات داخلی کانادا (CSIS) اعلام کرده که این نهاد در سال گذشته چندین تهدید مرگبار مرتبط با جمهوری اسلامی ایران را علیه مخالفان و منتقدان حکومت ایران در خاک کانادا شناسایی و خنثی کرده است. دن راجرز گفت نیروهای اطلاعاتی ایران و شبکه‌های وابسته به آن در تلاش بوده‌اند افرادی را هدف قرار دهند که تهدیدی برای رژیم تهران محسوب می‌شوند.

در مقابل، وزارت امور خارجه ایران این اتهامات را به‌شدت رد کرده است. زهرا ارشادی، دستیار وزیر، ادعاهای مطرح‌شده از سوی رئیس CSIS را «مضحک» خواند و گفت هدف از آن‌ها منحرف کردن افکار عمومی از حمایت‌های کانادا از اسرائیل و نقش این کشور در جنایات علیه فلسطینیان است.

بنیاد برومند سال گذشته با انتشار یک نقشه تعاملی از قتل‌های فراقضای مرتبط با جمهوری اسلامی در ۴۶ سال گذشته، ۹۱۰ مورد قتل در نقاط مختلف دنیا را مستند کرده است. در این نقشه علاوه بر قتل، تهدیدات و سوقصدهای صورت گرفته از سوی جمهوری اسلامی نیز آمده است.

‏لینک نقشه:
https://www.iranrights.org/projects/EJK/fa/index.html?intro=closed

امید مویدی ۲۰ ساله بود، معترض بود و از قتل نیکا خشمگین بود.
حوالی ساعت ۹ شب ۲۴ آبان ۱۴۰۱ در بلوار پاسداران شیراز، وقتی به کمک یک معترض بازداشتی رفت به کمرش گلوله ساچمه‌ای شلیک کردند و وقتی روی زمین افتاد به پیشانی‌اش تیر خلاص زدند.

سرگذشت کامل او را در یادبود-امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8963/omid-moayedi

از نقشه اعتراضات و سرگذشت دیگر قربانیان دیدن کنید:
https://www.iranrights.org/projects/protestmap/fa/

همسر فواد محمدی در مراسمش می‌گفت:«چشم من، تو موافق برابری زن و مرد بودی و می‌گفتی تا زن آزاد نباشد، جامعه آزاد نخواهد بود. چشم من، تو مخالف استثمار کارگران بودی و می‌گفتی ما برای دیگران خانه می‌سازیم اما از خودمان خانه‌ای نداریم.»
آقای محمدی ، حوالی ساعت ۱۱ شب ۲۴ آبان ۱۴۰۱ در کامیاران مورد اصابت گلوله جنگی ماموران سپاه پاسداران قرار گرفت و جان باخت.

سرگذشت کامل او را در یادبود-امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8965/foad-mohammadi

از نقشه اعتراضات و سرگذشت دیگر قربانیان دیدن کنید:
https://www.iranrights.org/projects/protestmap/fa/

جواد رضایی به موسیقی و ادبیات علاقه داشت و مجسمه‌سازی می‌کرد.
۲۵ آبان ۱۴۰۱ به اعتراضات رفت و به دوستانش گفت: «چون ما عابر پیاده هستیم و هیچ سلاحی نداریم، طبق قانون ماموران اجازه شلیک به طرف ما را ندارند و وقتی ماموران به ما حمله می‌کنند، فرار نکنیم.» او از فاصله نزدیک با شلیک مستقیم کشته شد.

سرگذشت کامل او را در #یادبود_امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8964/javad-rezai-lafmejani

از نقشه اعتراضات و سرگذشت دیگر قربانیان دیدن کنید:
https://www.iranrights.org/projects/protestmap/fa/

برهان کرمی به فوتبال و کوهنوردی علاقه‌مند بود.
۲۵ آبان ۱۴۰۱ «شال کُردی‌اش را پوشید» و به اعتراضات رفت. او در حالی که در یک خیابان نسبتا خلوت راه می‌رفت هدف گلوله قرار گرفت، به زمین افتاد و جان باخت.


سرگذشت کامل او را در #یادبود_امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8947/borhan-karami

از نقشه اعتراضات و سرگذشت دیگر قربانیان دیدن کنید:
https://www.iranrights.org/projects/protestmap/fa/

شامگاه ۲۵ آبان ۱۴۰۱ شامگاه خونین ایذه
ماموران نظامی در مقابل هلال‌احمر یک خودروی سواری را به رگبار گلوله بستند و کیان پیرفلک ۹ ساله که سرنشین آن بود را به قتل رساندند.

در خاطرات مادرش، کیان به عنوان پسری شاد، پر جنب و جوش و بلندپرواز توصیف شده است. او آرزوهایی بزرگ داشت؛ از تکواندوکار شدن تا فضانوردی و مهندس شدن در حوزه رباتیک.


کیان که به تازگی ورزش تکواندو را آغاز کرده بود، تنها یک جلسه در این رشته ورزشی شرکت کرد و زندگی‌اش به طرز غم‌انگیزی به پایان رسید.

سرگذشت کامل کیان پیرفلک را در #یادبود_امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8953/kian-pirfalak

از نقشه اعتراضات و سرگذشت دیگر قربانیان دیدن کنید:
https://www.iranrights.org/projects/protestmap/fa/

به #آرتین-رحمانی ۱۷ ساله سه گلوله جنگی شلیک کردند، یکی به سر و دو گلوله به بدن.

آرتین در نوشته‌ای به مادرش نوشته بود: «شرمنده‌ام مادر، می‌خواهم در راهی قدم بگذارم که شاید جوانی‌ام را نبینی.»
در آخرین استوری اینستاگرامش نوشته بود: «این سرزمین برام هیچ سودی نداشت، ولی می‌ذارم سر، زمین براش.» و به اعتراضات رفت.


سرگذشت کامل آرتین رحمانی را در #یادبود_امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-9016/artin-rahmani-piyani

از نقشه اعتراضات و سرگذشت دیگر قربانیان دیدن کنید:
https://www.iranrights.org/projects/protestmap/fa/

ناهید شیرپیشه گفت جمعیتی را دیدم که پیکری با سر و روی خونی را با خودشان حمل می‌کنند و شعار می‌دهند «میکشم میکشم آنکه برادرم کشت». وقتی جلو رفتم دیدم پویاست. «صورت خونی پویا در حالی که بدنش روی دست مردم حمل می‌شد، آخرین تصویری است که من از او در ذهن دارم.»

پویا بختیاری در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۹۸ ب در بلوار رزهبان در فاز ۴ مهرشهر کرج به ضرب گلوله نیروهای امنیتی کشته شد.
سرگذشت کامل او را در #یادبود_امید بخوانید:
https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/86364/puya-bakhtiari

از نقشه اعتراضات و سرگذشت دیگر قربانیان دیدن کنید:
https://www.iranrights.org/projects/protestmap/fa/