🔴صدور و تایید احکام اعدام برای سه زن در پرونده‌هایی با اتهامات امنیتی، نگرانی‌ها درباره استفاده گسترده‌تر از مجازات اعدام علیه بازداشت‌شدگان و متهمان پرونده‌های سیاسی و امنیتی را افزایش داده است.

🔸محبوبه شعبانی در پرونده‌ای به اعدام محکوم شده که امدادرسانی و انتقال معترضان مجروح از جمله اقدامات منتسب به اوست. مژده هاشمی بازرگانی، که حکم اعدامش در دیوان عالی کشور تأیید شده، از شکنجه، اعتراف اجباری و محرومیت از وکیل انتخابی سخن گفته است. سودا ابراهیمی شمس‌آبادی نیز با اتهاماتی از جمله فعالیت رسانه‌ای و ارسال تصاویر برای رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور به اعدام محکوم شده است.

🔸هر سه زن با خطر اجرای حکم اعدام روبه‌رو هستند.

@IranRights

‏🔴حکم اعدام آقای علیرضا سپاهی، متولد ۱۳۸۰ و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، سحرگاه دوشنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۵ در زندان دستگرد اصفهان اجرا شد. او از متهمان پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان» بود و روز ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده بود.

‏🔸روند رسیدگی به پرونده آقای علیرضا سپاهی با ایرادات جدی دادرسی همراه بوده است؛ از جمله عدم دسترسی مؤثر وکیل به پرونده، عدم امکان دریافت نسخه رأی، برگزاری جلسات به‌صورت ویدئوکنفرانس و بی‌توجهی به شواهد دفاعی. یک منبع نزدیک به خانواده گفته است تصاویر دوربین‌های مداربسته و مستندات دیگری وجود داشته که نشان می‌داده آقای علیرضا سپاهی هنگام وقوع حادثه مورد استناد پرونده در میدان علیخانی حضور نداشته است. با این حال، قاضی مرتضی براتی او را به چهار بار اعدام محکوم کرده بود.

‏🔸همچنین شماری از دیگر متهمان این پرونده گفته‌اند که در جریان بازجویی برای تأیید حضور آقای علیرضا سپاهی در محل حادثه تحت فشار و شکنجه قرار گرفته‌اند. تاکنون تحقیق مستقل و مؤثری درباره این ادعاها و نحوه اخذ اظهارات صورت نگرفته است.

@IranRights

‏🔴مجیدرضا ابراهیمی، از اعضای سازمان مجاهدین خلق، روز ۱۴ مهر ۱۳۷۲ همراه یکی دیگر از اعضای این سازمان برای خرید به منطقه الشعب بغداد رفته بود که چند مرد مسلح به سوی آنها تیراندازی کردند.
‏طی این سوقصد آقای ابراهیمی کشته و همراه او نیز مجروح شد.

🔸سرگذشت مجیدرضا ابراهیمی را در یادبود امید بخوانید:

https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8548/majid-reza-ebrahimi

@IranRights

🔴میگفت: اگر من نروم، او نرود، پس چه کسی برود؟

🔸«پیمان منبری برای پاییز ۱۴۰۱ برنامه‌های زیادی داشت؛ می‌خواست مادر بیمارش را برای درمان به تهران ببرد، خانواده را به سفر ببرد و زندگی مشترکش را با دختری آغاز کند که پس از شش سال رابطه، به‌تازگی با او عقد کرده بود.
اما از زمان کشته‌شدن ژینا (مهسا) امینی، به گفته نزدیکانش، آرام و قرار نداشت و تقریبا هر روز در اعتراضات شرکت می‌کرد. آخرین پیامی که برای یکی از دوستانش فرستاد این بود: «بگذار در راه آزادی شهید شویم، اما در اسارت نباشیم.»
پس از کشته‌شدن پیمان، فشار بر خانواده برای تغییر روایت مرگ او و محدودیت بر مراسم سوگواری ادامه یافت. خانواده پیشنهادهای مالی مقام‌ها را رد کردند و مادرش گفت حاضر نیست «به خون» فرزندش خیانت کند.

🔸سرگذشت کامل پیمان منبری را در یادبود امید بخوانید

https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-9007/peyman-menbari
@IranRights

🔴میگفت: این انقلاب، انقلاب زنان است

🔸لحظاتی پس از آنکه محمد امینی به چند معترض برای پناه گرفتن کمک کرد، هدف سه گلوله جنگی قرار گرفت؛ یکی از گلوله‌ها از پشت وارد بدنش شد و از ناحیه قلب خارج شد.

🔸او در بیمارستان جان باخت و خانواده‌اش، نگران از توقیف پیکر، همان شب او را در روستای یونس‌آباد به خاک سپردند. ماموران بعدتر برای نبش قبر به روستا رفتند، اما اهالی مانع شدند.

🔸خانواده #محمد_امینی پیشنهاد دریافت دیه را رد کردند و همچنان خواستار شناسایی و محاکمه عاملان کشته‌شدن او هستند.

🔸سرگذشت کامل محمد امینی را در یادبود امید بخوانید:
‏ https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8955/mohammad-amini

@IranRights