حسن معین - خودشناسی
505 subscribers
6.25K photos
4.76K videos
1.16K files
12.1K links
تماس: t.me/mohaqeqmoein
غزلسرا:t.me/ghazalsarayemoein
درباره‌ی نویسنده‌ی کانال:t.me/MHMohaqeqMoein/3023

📝 مقالات:
در آکادمیا independent.academia.edu/Moein
در آرشیو جهانی
web.archive.org/web/20181129140342/http://www.moein.net:80

tinyurl.com/2rsh3ycc
Download Telegram
📄 بيانيه رسالت، هدف، راهبردها و روش‌های کانالِ شمع

🗓 سه شنبه، ۱۲ اَمرداد ۱۳۹۵

اعضای شمع انشاءالله با اعتقاد و عمل به چهار اصل بنيادی رحمت ، اين شبکه معین علمی را خواهند گسترد:

· روشنگری و آموزش

· حمايت و آشكار‌سازی

· مشاركت و نهاد‌سازی

· تسهيل‌گري و آ زاد‌سازی


· هدف : تسهيل توسعه فرهنگی و سرمایه انسانی با استفاده از ذخائر بشری و ترویج تولیدات ادبی هنری

· راهبردها: روشنگری ، آگاهي‌بخشی، جامعيت‌بخشی به نگرش‌ها و ارتقاء سطحِ توقع مخاطبين از خودشان و جامعه


· روش‌ها :

ترغيب مخاطبين به :

خواندن،

نوشتن،

حرف زدن،

گوش دادن،

نقد علمی ، نقد اجتماعی ، گسترشِ روابط اجتماعی و...


جهان یادگار است و ما رفتنی

به گیتی نماند به جز گفتنی


آگاهي سر آغاز فرزانگي است!


کار مردان روشنی و گرمی است

کار دونان حیله و بی‌شرمی است


حُسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت

آری به اتفاق می‌توان جهان گرفت

افشای راز خلوتیان خواست کرد شمع

شکر خدا که سر دلش بر زبان گرفت

زین آتش نهفته که در سینه‌ی من است

خورشید شعله‌ای است که در آسمان گرفت

معنای زندگی بدون یادگیری خلق یا کشف نمی‌شود!

تلگرام یک سازمانِ مادرِ یادگیرنده، یادگیری‌ی مستمرِ لحظه‌ای همگانی! در فضای" یادگیری‌ی مستمر و هر لحظه‌ای‌ی همگانی " قرار گرفته‌ایم و هر گروه تلگرامی یک سازمان یادگیرنده است! نعمت بزرگی است! یادگیری امری اجتماعی است و نه ذهنی! در این سازمان یادگیرنده در هر لحظه از هم یاد می‌گیریم! می‌توانیم با مهربانی باهم گفت و شنید داشته باشیم! با بخشش و بزرگی از فضای جامعه، غبارهای خشونت و بد‌دلی را بزدائیم، و خودمان صافی‌ تر شویم!

از شما دعوت می‌کنم یه کانال تلگرامی شمع معین بپیوندید.


لطفا دوستان خود را هم از وجود این کانال مطلع فرمائید.

https://telegram.me/MHMohaqeqmoein


تماس با من:
@MohaqeqMoein


🌺🌺🌺
👍1
خودت را بشناس!

سقراط (به نقل از ملکیان)

نخستین نکته در باب "معنی زندگی" "خود‌شناسی" است. سقراط شاید اولین شخصیتی است که در ۲۵۰۰ سال پیش به این نکته توجه کرد! البته متاسفانه ارسطو بعد از او با طرح مقوله "انسان‌شناسی"راه خطایی پیش پای بشریت نهاد که تا امروز در همین مسیر بد‌بنیاد هستیم!

خودشناسی در فلسفه اخلاق ، فضیلت بشمار می رود و در معرفت شناسی نوعی مهارت محسوب می شود.سقراط نخستین متفکری بود که با نظریه «خود رابشناس »انسان‌ها را به خودشناسی فرا خواند. اما نظر ارسطو با مضمون «انسان را بشناس»، عمق درک انسان از خود را کاهش داد چرا که انسان‌ها در شناخت از یکدیگر تنها به مشترکات توجه می‌کنند و معنای «خود» برای آنها کمرنگ می‌شود.
فرهنگ غرب پس از ظهور ارسطو و سنت فکری او رنگ و بوی دیگری گرفت و سنت و نظریه فکری سقراط کمرنگ شد. تنها عارفان و بنیانگذاران ادیان و مذاهب به آثار و نظریات سقراط در مبحث خودشناسی توجه نشان دادند.خودشناسی از منظر سقراط راهی برای زندگی آرمانی است. محل صحبت سقراط این است که انسان به جنبه‌های خود توجه نشان دهد تا راه زندگی آرمانی بر او هموار شود.

چند راه برای خودشناسی وجود دارد که می‌توان از میان آنها به این اشاره کرد که انسان باید در زندگی به آرمان خود توجه کند و آن را بشناسد. در درجه دوم باید به این نکته واقف باشد که آیا آرمان‌های او با یکدیگر سازگارند یا در جهت مخالف هم در حرکت هستند؛ و باید کدام یک را در مقابل دیگری ذبح نمود.

راه دیگر خودشناسی این است که انسان‌ها باید نقاط ضعف و قوت خودشان را در راه خودشناسی و رسیدن به آرمان‌‌هایشان در نظر بگیرند. جهان انسان بدون آرمان، جهانی آشوبناک است که هیچ وضعیتی نه به او کمک می‌کند و نه حتی مزاحم اوست.

ارسطو انحرافِ بزرگی در رسیدن به سعادت بشر بوجود آورده است. اشکالِ ارسطو در این بود که می خواست نوعِ انسان را بشناسد؛ اما سقراط می گفت هر کس باید خودش را بشناسد؛ خودش را به عنوان یک تفردِ محض.

بینِ خود‌شناسی و نوع‌شناسی فاصله‌ی عظیمی وجود دارد.

سقراط در (۴۶۹ ق.م - ۳۹۹ ق.م) و أَرِسْطُو در ( ۳۸۴ ق.م - ۳۲۲ ق.م ) زیسته‌اند.
پنج ساحت وجودی انسان

محمد حسن محقق معین


سقراط گفت هر کس باید خودش را بشناسد! خودش به عنوان یک تفرد محض!

ارسطو قرنی پس از او گفت نوع انسان را را باید شناخت !


بین نوع شناسی تا خود شناسی! تفاوت کهکشانی هست!


شخصیت و منش هر انسانی از پنج ساحت تشکیل شده است، سه ساحت اول را «ساحت های درونی» و دو ساحت آخر را «ساحت های بیرونی» می‌نامیم. اینکه هریک از ما جنبه یی بی همتا و جانشین ناپذیر داریم به واسطه آن است که ما در این پنج ساحت با یکدیگر فرق داریم.

سه ساحت درونی عبارتند از:

1) ساحت عقاید و باورها: یقین ها، ظن ها، شک ها، حدس ها، تخمین ها، برآوردها، استدلال‌‌ها و... همه ساحت اول انسان را نشان می‌دهند.

2) ساحت احساسات و عواطف و هیجانات: عشق ها، نفرت ها، دوستی ها، دشمنی ها، آرامش، تشویش، دلنگرانی و دغدغه ها، امیدها، ناامیدی ها، شادی ها، اندوه ها، خشم ها، خشنودی ها، ترس‌‌ها وحشت‌‌ها و خلاصه هرچیزی که در درون ما دگرگونی ایجاد می‌کند با «لذت و الم»، یعنی رامش از سویی و درد و رنج از سوی دیگر سر وکار دارد. جنبه های احساسی، عاطفی، هیجانی انسان در ساحت دوم او را نشان می‌دهند.

3) ساحت اراده و خواست ها: اهداف، آرمان ها، انگیزه ها،اراده ها و عزم ها، مقاصد و مطلوب های انسان، ساحت سوم درونی انسان را نشان می‌دهند.

و ساحتهای بیرونی عبارتند از:

1- ساحت گفتار و

2-ساحت کردار.

ساحتهای درونی فقط بر خود فرد معلوم است و هیچکس از آن خبر ندارد مگر از طریق دو ساحت بیرونی. اما ساحتهای بیرونی برای مخاطبان آشکار است. در تمامی حیوانات ساحتهای درونی و بیرونی بر همدیگر منطبق هستند الّا انسان که تنها حیوانی است که می‌تواند وارونه نمایی کند!صادق نباشد و ساحات وجودی درتعارض خویش را دیگرگون نشان دهد.

ما می توانیم سه ساحت درونی انسانی را مترادف با فرهنگ یا ذهنیت و دو ساحت بیرونی انسانی را مترادف با تمدن یا رفتار در نظر گرفته و بنامیم. فرهنگ ها و تمدن ها در جوامع فراورده هایی اکتسابی و انسانی اند. رابطه علّی و معلولی بین ذهنیت و رفتار انسانی برقرار است.بدین معنا که ذهنیت علت رفتار است.البته ارتباط ساحت اول یعنی باورها با ساحت دوم یعنی احساسات ارتباطی دوسویه است یعنی هریک می تواند علت یا معلول دیگری هم باشد.ارتباط دیالکتیکی دارند.برخی از فلاسفه این رابطه دیالکتیکی را مابین ساحات درونی و بیرونی انسان نیز قائل شده اند. بدین معنی که شرایط اجتماعی و بیرونی و رفتار انسان ها هم می تواند موجب شکل گیری ساحات درونی و ذهنیت انسان ها گردد.

@MohaqeqMoein

🌺🌺🌺
اهمیت" هماهنگی وجودی" و "هماهنگی اجتماعی " در شکل گیری نهادهای اجتماعی

محمد حسن محقق معین

مشکل بزرگی که تقریبا همه ما داریم و زندگیمون سرشار از معنا نیست و هنوز نمی دونیم که معنا را باید خلق کرد یا کشف کرد و از این قبیل پرسش ها که در درون و بیرون دین ها و فلسفه ها طرح و بحث شدند اینه که ما به علت نشاختن خود دچار نوعی خود ِناهماهنگ هستیم!

وجودمان هماهنگ نیست! در تنش و تعارضیم.

وجود شناسان به ما توصیه کرده اند که به نحوی مستمر تلاش در هماهنگی وجودی داشته باشیم!

این هماهنگی وجودی بسیار مهم است. مثال میزنم:

اگر می بینید که مثلا خانواده های ما مستحکم نیست و اخیر کمتر تشکیل میشه یا به اشکالی ناپایدار و یا حرف دار در اخلاق و حقوق و هنجار تشکیل میشه به نحوی که از فرط بدی از دیگران پنهان میشه و برای این پوشیدگی اصطلاحاتی چون ازدواج سفید و همخانگی و همباشی براش جعل می کنند به خاطر همین ناهماهنگی های وجودی است!

خانواده نهادی است که در آغاز تشکیل آن دو انسانِ با ساحات وجودی رنگارنگ با یک دیگر تلاقی می کنند. خانواده ای سالم و آرام است که اعضای خانواده هر یک بتوانند از یک سو ساحات وجودی خود را باهم منطبق و هم آوا کرده و وجودی یکپارچه و صادق را شکل دهند و از سوی دیگر این اعضا بتوانند در کنار هم زندگی و اجتماع سالم و خوشایندی را بسازند.ایجاد هماهنگی وجودی و هماهنگی اجتماعی کاری است کارستان.
تولد فرزندان و افزایش اعضای خانواده، ایجاد و بروز این هماهنگی ها را در تک تک اعضا و در کل نهاد خانواده از سوئی زیباتر و از سویی سخت تر می نماید.ضمنا ایجاد هماهنگی ها در خانواده نباید با تبعیض جنسیتی یا سنی همراه گردد.هماهنگی در خانواده باید بر مبنای عدالت باشد و از این هماهنگی همه ی اعضای خانواده به طور برابر سود یا زیان کنند!ضمن اینکه برقراری عدالت به عنوان ارزشی حقوقی کفِ نیاز های انسجامی خانواده هست و انسجام خانواده نیازمندِ ارزش های اخلاقی، شفقت و عشق و به عبارتی بخشندگی و مهربانی یا رحمانیّت و رحمیّت است.

@MohaqeqMoein

🌺🌺🌺
در هماهنگی وجودی

استاد مصطفی ملکیان

من بايد ببينم همه غرفه‌هاي وجودي‌ام با هم هماهنگ است يا خير؟ چون چيزي كه در درون ناهماهنگ باشد، شكسته خواهد شد. چيزي به بيرون پرتاب نمي‌شود اما در درون نابود مي‌شود. بنابراين هماهنگي دروني و يكنواختي دروني شرط رسيدن به آرمان‌هاست. براي اينكه اين مساله پيش نيايد بايد يك هماهنگي بين تمام ساحت‌هاي وجودي‌مان پديد آوريم و هميشه انسان بايد با خود فكر كند كه اين هماهنگي را حفظ كرده است يا نه؟ براي همين است كه رواقيون و بسياري از اديان شرقي مانند آيين دائو بر تعادل آدمي تاكيد مي‌كردند و مي‌گفتند نبايد الاكلنگ وجودتان دايما بالا و پايين شود وگرنه از درون ويران مي‌شويد. اگر شما از مردن عزيز كسي از درون خوشحال باشيد و به آن فرد تسليت بگوييد، فكر مي‌كنيد كه كلاه سر آن فرد گذاشته‌ايد، در صورتي كه آن ناسازگاري شما را از درون ويران مي‌كند. هرچه وجود يكپارچه‌تر باشد، دوام معنوي، روحاني و روانشناسي بيشتري پديد مي‌آيد. نيروهاي ما در ناسازگاري اجزاي پنج‌گانه‌مان نابود مي‌شود. اين مشكل را يك‌بار براي هميشه نمي‌توان حل كرد. هر از چندي بايد رجوع كنيم به خود. مثلا شايد دو تا از باورهاي من پارسال عوض شده باشد، حال بايد نگاه كنم ببينم خواسته‌ها، احساسات و عواطف و هيجانات من هم متناسب با آن باورها عوض شده؟ اگر عوض نشود اينها در درون همديگر را سايش مي‌دهند وباعث فروپاشي دروني مي‌شود.
در همين‌جا مي‌توان گفت كه خودفريبي بزرگ‌ترين مصداق ناهمانگي دروني است. مثلا مي‌گويد من اين حرفي كه زدم براي خيل مردم بود در صورتي كه براي شهرت بوده است.

@MohaqeqMoein

🌺🌺🌺
معنای دیگر هماهنگی وجودی صداقت است!

محمد حسن محقق معین


صداقت می دانید یعنی چی؟


صداقت صرفا به معنی راست گفتن و یا دروغ نگفتن و یا کتمان نکردن نیست! صداقت به معنای وجود یکپارچه است.

انسان مجموعه ای از 5 جزء است.

باورها،احساسات،نیازها،گفتارها و رفتارها!

صداقت بدین معنا است که ما مجموعه باورهایمان یکپارچه باشد.با هم بخواند. هم را تائید کند.

همین طور در باره چهار جزء دیگر هم می شود گفت.

اما صداقت فقط این هم نیست.

صداقت به این است که این پنج جزء با هم هم یکپارچه باشند. یعنی باورها با چهار جزء دیگر جفت و جور باشد حرف با فکر و احساس بخواند. رفتاری انجام دهیم که باور به درستی اش داریم. کاری را که قبول نداریم انجام ندهیم و از این قبیل.

اگر همه این ها جور شد و با هم خواند می توانیم بگوئیم که ما "هماهنگی وجودی" داریم.تنش نداریم! آرام و شاد هستیم.


@MohaqeqMoein

🌺🌺🌺
همپایی فرهنگی و تمدنی! داشته باشیم!

تغییر را از خود شروع کنیم!

هم عصری وجودی!

نوشته ی محمد حسن محقق معین


مشکل بسیار مهم دیگری از ناهماهنگی وجودی ما انسان ها در جوامع پدید میاد "نامعاصریت" و یا" ناهمپایی فرهنگی- تمدنی" و یا به طور مختصر و نه چندان گویا "تاخر فرهنگی" است.

جسم ما معاصر است اما معنای زندگی ما از اعصار پیشین! اخذ می شود! اگر معنایی را هم خلق می کنیم باز معاصر بنیاد نیست.

خب این نوعی اختلال در خلق یا کشف معنای زندگی است که زندگی خودمان و دیگران را بر حسب قدرتی که بر دیگری بتوانیم اعمال کنیم تحت تاثیر قرار می دهد!


• آن چه مهم است ابن است که تغییر را باید از زیر سئوال بردن خود شروع کنیم و نحست خود را با پاسخ به این پرسش ها بشناسیم ! اگر توانستیم خودمان را بشناسیم یا بهتر بشناسیم بهتر است که خودمان را بپذیریم و دوست داشته باشیم و

• خودمان باشیم.یعنی همانطور که هستیم باشیم! باورها،احساسات،نیازها/ توقعات ،گفتار و رفتارمان را هم در درون هر یک از این اجزای پنچ گانه و هم میان این ها با یکدیگر، یکپارچه و سازگار کنیم! صادق باشیم! آن بنمائیم که هستیم !طفره نرویم انکار نکنیم توهین نکنیم! و

• نهایتا خود را باشیم و تلاش بیهوده ای در تغییر دیگری نکنیم.

این سه شعار سقراط در حدود 2600 سال پیش است.

• خودت را بشناس

• خودت باش

• خود را باش

خب این هر سه شعار سقراط به فرهنگ ما بر می گردد. این فرهنگ ماست که ما را کاسه داغ تر از آش می کند! این فرهنگ ماست که موجب می شود در مقابل قدرت زور گو سر تسلیم فرود آوریم. این فرهنگ ماست که ما را پلکان پیشرفت خوار ترین افراد می کند.
فرهنگ ما مجموعه ای از باورها،احساسات و نیازها/توقعات ذهنی ی ماست. همین مجموعه سه گانه هست که موجب می شود در گفت و گو ها از خود تعصب نشان داده / نداده و تسلیم حقیقت بشویم /نشویم.

تمدن ما مجموعه ای از دستاوردهای عینی ی گفتاری و رفتاری ماست. میان فرهنگ و تمدن ما نه تنها سازگاری و یکپارچگی بلکه هم آیندی نیز باید وجود داشته باشد. بسیاری از گرفتاری های ما ناشی از

• تاخر فرهنگی و یا
• تاخر تمدنی است.

گاه فرهنگمان همپای تمدنمان پیش نیامده و گاه تمدنمان همپای فرهنگمان! در هریک از این دو حالت دچار "نا هم عصری وجودی" می شویم.

ما باید آماده تغییر باشیم باید حرف مان عوض شود! همیشه یک حرف نزنیم و بر پایه اطلاعاتی که به دست میاوریم واقعیت را بپذیریم و تسلیم حقیقت شویم. ما باید در عصر خود زندگی کنیم و فرزند زمانه خویش باشیم.

بله مسلما تغییر را باید از خود شروع کنیم. از هم عصری وجودی! از همپایی فرهنگی و تمدنی!

@MohaqeqMoein

🌺🌺🌺
"معنای زندگی" در بودن است یا در داشتن؟

نوشته ی محمد حسن محقق معین


آیا در زندگی معنی را جعل و خلق می کنیم! یا پیدا و کشف؟

برخی که از طریق تعیین و پی گیری رسیدن به اهداف و آرمان ها به زندگیشون معنا می دهند در پی کشف معنا هستند. مثلا طرف میگه من باید در رشته فلان دارای مدرک دکتری بشم! و یا فلان مقدار امکانات زندگی داشته باشم و یا به فلان کس برسم تا زندگیم با معنا بشه! اینها همه کشف معنی هست. نگاه به آینده و داشتن ها دارند که به جایی برسند و چیزی را بیابند و در تصرف خویش نمایند .این قبیل افراد معمولا حال را فدای آینده می کنند و فرصت خلق معنی را از دست می دهند و از زندگی خود کمتر لذت می برند چرا که وقتی به کشف خود نائل شدند و به هدف خویش رسیدند تازه متوجه می شوند که نه! این آن معنایی که دنبالش بودند نیست. این دارایی و این داشتن آخرش نیست!

بودن را فدای داشتن می کنند.

اما برخی ممکنه در هر حالی و وضعی و موقعیتی که هستند؛اون حال و وضع و موقعیت رو جوری درک - خلق- کنند که در لحظه زندگی براشون با معناست.این ها همه خلق معناست.

این طوری هم میشه گفت که :

برخی معنای زندگی را در بودن و برخی معنای زندگی را در داشتن می دانند.

معنای زندگی خلق کردنی است نه کشف کردنی چون هر چه مربوط به عالم سابجکتیو آدم یا عالم درون شود خلقی هست و هرچه مربوط به عالم آبجکتیو شود کشفی است.

معنا امری درونی است و نه بیرونی!

معنا را خودمان خلق می کنیم ! کسی به ما نمی دهد! از خدا و پیامبرانش گرفته تا همه اولیا و ...

@MohaqeqMoein


🌺🌺🌺
این سه شاخه گل 🌺🌺🌺 نمادِ پاس سه چیز!


پندار نیک،گفتار نیک و کردار نیک سه شعار ایرانیان از سه قرن پیش است.

ایرانیان در طول این ایام هنگامی که هم را می دیدند و برای ابراز احترام به هم می گفتند: سپاس!

پاس پندار نیک را داشته باش

پاس گفتار نیک را داشته باش

پاس رفتار نیک را داشته باش

حالا برای این که این سه را پاس داشته باشیم می باید در سه وضعیت وجودی مسقر باشیم!

در خوبی از نظر اخلاقی

در خوشی از نظر روانی

در معنویت از نظر رفتاری

برای هر یک از این سه یک شاخه گل را نماد می گیریم

این سه را

🌺🌺🌺

سپاس

@MohaqeqMoein
اگر ما هیچ ، ما نگاه!

آنگاه

درون را باید پایش و آمایش کرد!

چرا که

نگاه از درون بر می خیزد!

🌺🌺🌺