🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۱۹ نوامبر ۲۰۰۲

مايکل زودتر از زمان از پيش اعلام شده، حوالی ظهر، با جت خصوصی‌اش به منظور حضور در مراسم بامبی وارد خاک آلمان شد. او سوار بر اتومبیلش در مسیر رسیدن به هتل Adlon در خیابان‌های برلين مورد استقبال پرشور طرفداران قرار گرفت.

مايكل از ميان انبوه جمعيتی كه وی را از فرودگاه تا هتل دنبال كرده بودند، به زحمت راهش را تا در ورودی هتل باز کرد. او در پاسخ به فريادهای جمعيت كه در بيرون ساختمان،‌ نام او را صدا می‌زدند، به همراه فرزندانش نزدیک بالکن اتاقش در طبقه چهارم آمد. مایکل هر سه فرزندش را به مردم نشان داد، اما بیشتر از همه نشان دادن بلنکت، نوازد نه ماهه‌اش، خبرساز شد. او بلنکت را، که صورتش را با پارچه حریر پوشانده بود، نزدیک بالکن آورد تا به جمعیت مشتاق در پایین پنجره نشان دهد، اما وقتی بلنکت را نزدیک پنجره آورد پاهای پسر کوچکش به میله‌ها گیر کرد به همین خاطر او را کمی بلند کرد و همانطور که او را محکم با یک دست در آغوش گرفته بود در آن سوی میله‌های بالکن نگه داشت و نوزادش هم پاهایش را در هوا تکان می‌داد. اين حركت مايكل، واكنش شديد رسانه‌ها و فعالان حقوق كودكان را در پی داشت و در تمام جهان تیتر خبرها شد و آن صحنه را به گونه‌ای توصیف کردند که گویی او بچه را عمداً در بیرون بالکن به طرز خطرناکی تکان داده بود.

جکی جکسون برادر مایکل در مصاحبه با شبکه تلويزيونی NBC4 از رفتار رسانه‌ها درباره اشتباه لحظه‌ای مايکل در برلين انتقاد کرد. او گفت: «بياييد از تنفر از مايکل جکسون دست برداريم، ما بحران‌های بزرگتری در اين کشور داريم.» او در ادامه گفت: «مايکل هميشه سعی در کمک به ديگران و شاد کردن کودکان دارد و اين منصفانه نيست که با او اين گونه برخورد شود.» او اضافه کرد: «او عاشق بچه‌هايش است.»

مایکل در مصاحبه با مارتین بشیر درباره این اتفاق چنین گفت: «من عاشق بچه‌هام هستم. من پسرم رو محکم بغل کرده بودم، اصلاً چرا باید بخوام پسرم رو از بالکن پرت کنم پايين؟ این مسخره‌ترین و احمقانه‌ترین داستانيه که تا حالا شنیدم. من بچه‌هام رو دوست دارم و خودشون هم اینو می‌دونن. من دو دقیقه قبلش همون کار رو با پرينس انجام دادم. من تو بغلم نگهش داشته بودم. مردم می‌خواستن بچه‌ام رو ببینن منم قصد داشتم بچه‌ام رو نشونشون بدم، قصد نداشتم ولش کنم بيفته.»

https://t.me/MJSupportersForum/1469

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۲۰ نوامبر ۱۹۸۴

مایکل ستاره شهرت خود در پياده‌روی مشاهیر هالیوود را دریافت کرد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۲۰ نوامبر ۱۹۸۴

مایکل ستاره شهرت خود در پياده‌روی مشاهیر هالیوود را دریافت کرد.

هزار و هفتصد و نود و سومین ستاره‌ی شهرت هالیوود در این روز به نام مایکل جکسون به ثبت رسید. ستاره‌ی مایکل به شماره‌ی ۱۷۹۳، در میان ستاره‌های لفتی فریزل [خواننده‌ی موسیقی کانتری] و لوپه به‌لِز [بازیگر زن] و در مقابل سینمای مانز چینی قرار دارد.

این دومین ستاره‌ی شهرتی است که به مایکل تقدیم شده است. او اولین ستاره را چهار سال قبل و به عنوان یکی از اعضای گروه جکسونز دریافت کرده بود.

این پیاده‌رو در سال ۱۹۵۸ افتتاح شد. حدود ۶۰۰۰ نفر از طرفداران مایکل برای اهدای ستاره‌ی او در بلوار هالیوود گرد هم آمده بودند. این بیشترین تعداد تماشاچی است که تا به حال در لحظه‌ی اهدای این ستاره حضور داشته‌اند. به علت ازدحام جمعیت، نیروهای امنیتی به او توصیه کردند که محل را ترک کند و کلاً مایکل سه دقیقه در این مراسم حضور داشت.

برای اهدای ستاره‌ی مایکل به او یک سکو تدارک دیده شده بود. هنگامی که مایکل با پدر و مادرش و جانی گرنت شهردار افتخاری هالیوود به روی سکو رفت به جمعیت دست تکان داد و سخنرانی بسیار کوتاهی را ایراد کرد: «خیلی خیلی متشکرم.»

https://t.me/MJSupportersForum/1471

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۲۰ نوامبر ۲۰۰۳

تک‌آهنگ One More Chance در آمریکا و اروپا منتشر شد.

‏🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۲۰ نوامبر ۲۰۰۳

تک‌آهنگ One More Chance در آمریکا و اروپا منتشر شد.

این ترانه را آر کلی نوشت. آهنگ «یک شانس دیگر» تا رتبه ۸۳ جدول بیلبورد بالا آمد و در جدول بریتانیا به رتبه پنجم رسید. این آهنگ در ۳ کشور ترکیه، مولداوی و ونزوئلا شماره ۱ شد.

مایکل در نوامبر ۲۰۰۳، زمانی‌که در لاس وگاس بود، تا آخرین ساعات شب ۱۷ نوامبر در حال ضبط این ویدئو بود، اما به دلیل هجوم پلیس سانتا باربارا به نورلند فیلمبرداری این ویدئو متوقف شد و هرگز کامل نشد، تا اینکه پس از فوت مایکل از تکه‌های ضبط‌شده ویدئوی کاملی تهیه و در تاریخ ۱۹ نوامبر ۲۰۱۰ در وبسایت رسمی مایکل منتشر شد. کارگردان این ویدئو نیکلاس برنت بود.

منتقد موسیقی آسوشیتد پرس درباره‌ی این نماهنگ گفت: «در سال‌های پایانی حرفه‌ی مایکل جکسون، سنگینی دنیا و زخم زندگی را در او می‌بینیم. شاید برای همین است که ویدئوی «یک شانس دیگر» بسیار تکان‌دهنده است. گویا او که از وجود دوربین‌ها خسته و بیزار شده است، تصمیم می‌گیرد که مردمِ مخاطبش ستاره‌های این ویدئو باشند. او بیشتر از پشت سر نمایش داده می‌شود و مرکز توجه را بر روی حرکات رقصی قرار می‌دهد که او را به شهرت رساند و ما بار دیگر در اعجاز فرو می‌رویم.»

https://t.me/MJSupportersForum/1473

‏🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۲۰ نوامبر ۲۰۰۳

مایکل با یک جت اجاره‌ای لاس وگاس را به مقصد سانتاباربارا ترک کرد. او می‌بایست تا قبل‌ازظهر خود را به کلانتری سانتاباربارا تحويل می‌داد.

‏🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۲۰ نوامبر ۲۰۰۳

مایکل در ساعت ۱۰:۴۱ صبح (۲۲:۱۱ به وقت تهران)، با یک هواپیمای جت اجاره‌ای، فرودگاه Nevada در لاس وگاس را به مقصد سانتا باربارا در کالیفرنیا ترک کرد. مایکل، که به همراه خانواده‌اش و یک محافظ در این پرواز حضور داشت، می‌بایست تا قبل‌ازظهر به وقت محلی خود را به کلانتری سانتا باربارا تحويل می‌داد.

مایکل بلافاصله پس از نشستن هواپیمای اختصاصی‌اش در فرودگاهی نزدیک شهر سانتا باربارا دستبند‌زده به پلیس تحویل داده شد و در ساعت ۱۲:۰۵ بعدازظهر (۲۳:۳۵ به وقت تهران) در فرودگاه سانتا باربارا به حبس فرستاده شد. پس از آن به زندان مرکزی منطقه برده شد تا مراحل کاری و بازداشت او انجام گیرد.

مراحل کاری که قرار بود در مورد مایکل انجام شود، همچون برداشتن اثر انگشت‌ها و عکسبرداری از چهره‌ی او، برای درج در پرونده بود که در مدت زمانی حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه انجام شد. وکیل مایکل گفت که وثیقه او برابر با سه میلیون دلار بود که سیصد هزار دلار آن باید سریعاً پرداخت می‌شد. از آنجایی‌که هواپیمای حامل مایکل در داخل گاراژی توقف کرده بود، مشاهده‌ی کسانی که از آن پیاده می‌شدند غیر ممکن بود. لحظاتی بعد کاروانی از چهار ماشین که در صدر آنها یک ماشین پاترول پلیس و سه افسر موتورسوار حرکت می‌کردند از گاراژ بیرون آمدند.

مایکل گذرنامه‌ی خود را تسلیم پلیس کرد. از او خواسته شد تا در صبح روز ۹ ژانویه ۲۰۰۴ (۱۹ دی ۸۲) برای ادامه روند قضایی حضور پیدا کند. در ساعت ۲:۴۳ بعدازظهر (۲:۱۳ بامداد به وقت تهران) مایکل دفتر قضایی را ترک کرد. مایکل بسیار طبیعی به نظر می‌رسید و نگرانی در چهره او دیده نمی‌شد. او به سوی طرفدارانش که برای دیدن او در انتظار بودند بوسه فرستاد و به سوی آنها علامت پیروزی نشان داد.

وکیل مایکل در صحبت با تعداد فراوانی از خبرنگارانی که فضایی را در مجموعه بازداشتگاه و ساختمان کلانتری باقی نگذاشته بودند گفت که مایکل شدیداً اتهامات صورت گرفته بر علیه وی را یک «دروغ بزرگ» می‌داند و آنها را تکذیب می‌کند. او اضافه کرد: «مایکل اینجاست. او تنها به این دلیل بازگشته است تا در مقابل منشأ این اتهامات بایستد. او به شدت از این اتهامات عصبانی است. مایکل به من اختیار داده است تا به نمایندگی از او اعلام کنم که شایعات قطعاً واقعیت ندارند.» او همچنین گفت که موکلش در انتظار روبرو شدن با اتهامات در دادگاه است. سیرک بزرگی از رسانه‌ها در محل ورود مایکل به راه افتاده بود. این طرز رفتار با یک ستاره‌ی بین‌المللی بسیار غم‌انگیز بود.

جرمین برادر مایکل در مصاحبه‌ای با CNN با عصبانیت از برادرش دفاع کرد. او گفت: «همه‌ی خانواده از مایکل حمایت می‌کنند، صد درصد، هزار درصد. مایکل بی‌گناه است. برادر من غیرعادی نیست. ما دوران کودکی عالی و بی‌نظیری را با هم گذراندیم. آنها با این کار دارند او را با آن چیزی پایین می‌کشند که به آن عشق می‌ورزد... و در پایان روز، این کار چیزی جز بدنام کردن به روش عصر جدید نیست.»

این دومین اتهام کودک‌آزاری بود که در دهه‌ی گذشته علیه مایکل اقامه شد. در اتهام قبلی در سال ۱۹۹۳، هنگامی که پسر ۱۳ ساله از شهادت دادن امتناع کرد، رها شد. از آن زمان به بعد، به طور خاص، قانون در کالیفرنیا در رابطه با قربانیان جوانِ سوءاستفاده‌ی جنسی تغییر کرده است. اکنون آن‌ها می‌توانند شهادت دهند. به گفته تام اسندون در این مورد، قربانی با مقامات همکاری می‌کند. طبق گفته اسندون، بازپرس پرونده، حکم بازداشت برای نقض قانون ۲۸۸ (الف) قانون کیفری کالیفرنیا صادر شده است که اعمال شهوت‌انگیز را برای کودکان زیر ۱۴ سال ممنوع می‌کند.

استوارت بکرمن سخنگوی مایکل در بیانیه‌ای گفت: «مایکل هرگز به هیچ کودکی آسیب نمی‌رساند. این اتهامات و ادعاهای کاملاً بی‌‌اساس در دادگاه اثبات خواهند شد.»

لازم به ذکر است که اگر مایکل مجرم شناخته می‌شد بین سه تا هشت سال برای آزار و اذیت و دو سال برای هر مورد می‌بایست به زندان می‌رفت.

https://t.me/MJSupportersForum/1475

‏🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۲۰ نوامبر ۲۰۰۰

مایکل در جشن تولد ربای اشمولی بوتيچ حضور یافت و با الیسا منگینو، دختری هفت ساله که از بیماری سرطان خون رنج می‌برد ملاقات کرد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۲۰ نوامبر ۲۰۰۰

مایکل در جشن تولد ربای اشمولی بوتيچ، ‌که در اینگل وود ـ نیوجرسی آمریکا بر پا شده بود، حضور یافت و با الیسا منگینو، دختری هفت ساله که از بیماری سرطان خون رنج می‌برد ملاقات کرد. این بزرگترین رویای الیسا بود.

در اواخر دهه ۱۹۹۰، بوتیچ دوست صمیمی و مشاور روحانی غیررسمی مایکل شد. بعضی یهودیان از این رابطه انتقاد می‌کردند و معتقد بودند که رابطه اشمولی با مایکل جکسون باعث خفیف شدن کنیسه خواهد شد. بوتیچ یکی از طرفداران سرسخت مایکل جکسون بود و معتقد بود که اتهاماتِ متوجهِ او دروغ است.

اشمولی می‌گوید: «چرا کسی این اتهامات را باور می‌کند؟ آن‌ها گفتند که هر کسی که این مقدار زمان را با بچه‌ها می‌گذراند باید بیمار باشد. خوب این اتهام مایکل جکسون نیست! این اتهام جامعه‌ی ما است!» او اضافه کرد: «من یک سال قبل از اینکه کسی این موضوع را بداند با مایکل دوست بودم. من تحقیقات خودم را انجام دادم. او هرگز با بچه‌ای که به او اتهام زده رابطه جنسی نداشته است.»

اشمولی بوتیچ یک خاخام یهودی ارتدوکس آمریکایی نیمه ایرانی است. او در کنار خاخام بودن، نویسنده و مجری برنامه تلویزیونی نیز هست. کتاب معروف او «سکسِ کوشر: نسخه‌ای برای شهوت و صمیمیت» نام دارد. کتاب دیگر او عیسی کوشر نام دارد. سخنان او گاهی بحث‌برانگیز است و مخالفان و موافقان فراوانی دارد. بر اساس نشریه نیوزویک او یکی از ۵۰ خاخام تأثیرگذار در ایالات متحده است.

بوتیچ به دلیل نظرات خود در بین یهودیان دارای منتقدان فراوانی است. کتاب عیسی کوشر او مورد انتقاد زیادی توسط یهودیان قرار گرفته است. بعضی خاخام‌ها معتقدند او در این کتاب کفرگویی کرده است.

در فوریه ۲۰۰۱ ، مایکل بنیاد Heal The Kids را راه‌اندازی کرد. هدف این بنیاد خیریه تشویق والدین به صرف زمان بیشتر با فرزندانشان بود. اشمولی بوتیچ در این راه با مایکل همراه شد. در سال‌های ۲۰۰۰-۲۰۰۱، مایکل کنار ربای اشمولی بوتیچ نشست تا صمیمی‌ترین و آشکارترین مکالمات زندگی‌اش را ثبت کند. نتیجه سی و چند ساعته‌ی مصاحبه‌ی مایکل که بر روی نوار ضبط شده بود تبدیل به کتابی شد که پس از درگذشت مایکل، اشمولی آن را تحت عنوان «نوارهای صوتی مایکل جکسون» منتشر کرد. بوتیچ گفت که انتشار این صحبت‌ها آرزوی مایکل بوده است.

در این مکالماتِ صریح و صادقانه، مایکل درد عاطفی و تنهایی عمیق خود را افشا می‌کند و میل خود برای دوست داشته شدن را بازگو می‌کند. شما متوجه می‌شوید که او بخاطر پول‌دوستیِ بسیاری از زنان نسبت به آن‌ها شکاک است.

مایکل در این مصاحبه ما را با صحبت‌هایش به لحظات تکان‌دهنده‌ی دوران کودکی‌اش می‌برد و از اقداماتی که در تلاش برای بهبودی انجام داده است صحبت می‌کند. او به چگونگی بیرون آمدن از دیدگاه قوی دینی خود می‌پردازد و نظراتش را درباره ماهیت ایمان توضیح می‌دهد. مایکل درباره رابطه شکنجه‌دهنده و در عین حال دوست‌داشتنی با خواهران و برادرانش توضیح می‌دهد. او در مورد پدرش و دوستی‌های شخصی‌اش نیز صحبت می‌کند.

کتاب «احترام روح کودک: الهام گرفتن و یادگیری از کودکان در گفتگو با مایکل جکسون» نام کتاب دومی بود که بوتیچ آن را در سال ۲۰۱۰ منتشر کرد.

https://t.me/MJSupportersForum/1477

🆔 @MJSupportersForum

✅ اعلام برنامه‌های آتی جمعیت امام علی به همراه گزارش فعالیت‌های این جمعیت درباره #زلزله_کرمانشاه

#زمستان_در_راه_است

🆔 @imamalisociety

🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۲۰ نوامبر ۲۰۰۲

مایکل یکی از کت‌های خود را به برنامه خیریه ATributeToBambi، که در کلوپ شبانه‌ای در PotsdamerPlatz در شهر برلین برگزار شده بود، هدیه کرد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۲۰ نوامبر ۲۰۰۲

مایکل یکی از کت‌های خود را به برنامه خیریه A Tribute To Bambi، که در کلوپ شبانه‌ای در Potsdamer Platz در شهر برلین برگزار شده بود، هدیه کرد.

در این مزایده، یکی از کت‌هایی که او در مراسم American Music Awards سال ۲۰۰۲ به تن داشت و همچنین یکی از کلاه‌های فدورایش که شبیه کلاه Smooth Criminal بود، به فروش رفت. تمامی درآمد حاصل از این مراسم به مؤسسه‌ی خیریه‌ی Off-Road-Kids e.V آلمان، که به وضعیت کودکان خیابانی و جوانان بی‌خانمان رسیدگی می‌کند، واگذار شد.

این کت مایکل منحصراً برای مراسم AMA دوخته و تماماً با پولک‌های نقره‌ای پوشیده شده بود. کلاه مایکل نیز از داخل توسط او امضا شده بود. در این مراسم کت مایکل به مبلغ ۱۶ هزار یورو به فروش رفت. این پول برای کمک به کودکان بی‌خانمان هزینه شد.

مایکل که برای اولین بار در بین عموم از عینک طبی استفاده می‌کرد، در سخنانی چنین گفت: «می‌دانم که در آلمان کودکان خیابانی نیز وجود دارند. این پول‌ها باید به آنهایی که بیشتر به آن نیاز دارند برسد.»

مایکل، همچنین، در این روز و قبل از این مراسم به همراه دو فرزندش پرینس و پاریس به دیدن باغ وحش برلین رفت.

https://t.me/MJSupportersForum/1481

‏🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۲۱ نوامبر ۲۰۰۲

مایکل در مراسم سالیانه‌ی جوایز بامبی در برلین، آلمان، جایزه‌ی هنرمند پاپ هزاره را دریافت کرد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۲۱ نوامبر ۲۰۰۲

مایکل در مراسم سالیانه‌ی جوایز بامبی در برلین، آلمان، جایزه‌ی هنرمند پاپ هزاره را دریافت کرد. او جایزه‌ی خود را از دستان بروس برکر تنیسور آلمانی، برنده‌ی سه دوره‌ی ویمبلدون، دریافت کرد.

مایکل پس از دریافت جایزه‌اش گفت: «متشکرم... متشکرم... خیلی متشکرم... دکتر Burda عزیز، دکتر Turnhofer عزیز، خانم‌ها و آقایان. من خاطرات فوق‌العاده‌ای از سفرم به آلمان دارم. بازگشت من به برلین... برلین، این شهر پر از انرژی، که برای من بسیار خاص است. برلین دوستت دارم. واقعه‌ی ۱۱ سپتامبر دنیای ما را تغییر داده است. در زمان نه چندان دوری دیوار برلین فرو ریخت، اما اخیراً دیواره‌ی جدیدی ساخته شده است. در سال ۱۹۸۹، مردم آلمان گفتند: ما یک ملت هستیم، ما آلمانی هستیم، ما ارمنی، فرانسوی، ایتالیایی، روسی، آمریکایی، آسیایی، آفریقایی و بسیاری از ملیت‌های دیگر هستیم. ما مسیحی، یهودی، مسلمان و هندو هستیم. ما سیاه‌پوست هستیم، ما سفیدپوست هستیم. ما جامعه‌ای مملو از تفاوت‌ها هستیم، بسیار پیچیده و در عین حال بسیار ساده. ما نیازی به جنگ نداریم. و به فرزندان آلمان می‌خواهم این را بگویم: ما به شما نیاز داریم! دنیا به شما نیاز دارد! لطفاً به دنبال رویاهای خود بروید، به دنبال ایده‌آل‌هایتان، هر چه که باشد. شما می‌توانید هر آنچه که می‌خواهید بشوید، فضانورد، یا دانشمند، یا دکتری مشهور، و البته، یک هنرمند بشوید. و شاید شما هم مثل من جایزه بامبی را دریافت کنید. می‌خواهم بدانید که من آلمان را دوست دارم و شما در قلبم جایگاه ویژه‌ای دارید. خیلی دوستتان دارم... واقعاً همیشه قدردان نعمت زندگی باشید. شاد و خوش باشید. دوستتان دارم.»

https://t.me/MJSupportersForum/1483

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 شنبه ۲۱ نوامبر ۲۰۰۹

در طی مراسم حراجی که توسط خانه حراج جولین در كافه هارد راک در میدان تایمز نیویورک ترتیب داده شده بود، «اولین دستکش مونواک» فروخته شد.

‏🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 شنبه ۲۱ نوامبر ۲۰۰۹

در طی مراسم حراجی که توسط خانه حراج جولین در كافه هارد راک در میدان تایمز نیویورک ترتیب داده شده بود، «اولین دستکش مونواک»، دستکش سفید مخصوص بازی گلف که ۲۶ سال پیش به سفارش مایکل، کریستال‌های سواروسکی رویش چسبانده شده و طی اجرایی تاریخی از آهنگ بیلی جین در مراسم موتاون ۲۵ در مارس سال ۱۹۸۳ بر دستان مایکل بود، به قیمت ۳۵۰ هزار دلار آمریکا (به اضافه‌ی ۷۰ هزار دلار به عنوان هزینه و مالیات) توسط فردی به نام بیدر هافمن خریداری شد. او این دستکش را برای یک هتل هنگ‌کنگی به نام Sofitel Macau At Ponte 16 خریداری کرد. این هتل در ماکائو و در فوریه ۲۰۰۸ تأسیس شده است.

این بالاترین قیمت پرداخت‌شده برای یادگاری‌های به مزایده گذاشته شده در این شب بود. اولین مبلغی که برای خرید دستکش اعلام شد ۱۰ هزار دلار بود، که سپس به ۱۲۰ هزار دلار و دقیقه‌ای بعد، به ۲۲۰ هزار دلار رسید. برآورد اولیه‌ی فروش این دستکش توسط خانه‌ی حراج جولین که قیمت واقعی‌اش ۳۰ دلار است، ۴۰ تا ۶۰ هزار دلار بود.

بر خلاف بسیاری از دستکش‌های براق دیگری که برای دست راست دوخته شده و با کریستال پوشیده شده بودند و مایکل در طول سال‌ها آنها را پوشیده بود ــ که همگی توسط کلکسیونرهای مختلف خریداری شده است ــ این دستکش برای دست چپ بود و با سنگ‌های قیمتی تزیین شده بود، و امتیاز ویژه‌اش آن است که یادآور یکی از مهمترین وقایع تاریخ اجرای زنده است.

این دستکش سفید پس از اجرای آهنگ، از جانب مایکل به والتر کلاید ارنج، از اعضا و بنیانگذار گروه موسیقی کامدورز که لایونل ریچی نیز عضو دیگرش بود، به عنوان هدیه و به جای امضا داده شد. مایکل به دفعات از دادن امضا به کلاید سر باز زده بود زیرا به زعم او، کلاید از وی مشهورتر بود. پس از فوت مایکل، کلاید این هدیه را به خانه‌ی حراج جولین اهدا نمود.

مایکل و کلاید در دهه ۱۹۷۰ با یکدیگر آشنا شدند. کلاید می‌گوید که مایکل همیشه درخواست‌های او برای امضا کردن را رد می‌کرد و این به یک شوخی بین آن‌ها تبدیل شده بود. «او به شیوه‌ی متواضعانه‌ای از امضا دادن به من امتناع می‌کرد و می‌گفت که من از او مشهورتر هستم. او هرگز به من امضا نداد.» و هنگام ملاقات مجدد در مارس سال ۱۹۸۳، «پس از اجرای جاودانه بیلی جین و رقص مونواک، مایکل پشت سرم آمد و دستش را روی چشمانم گذاشت و گفت: «حدس بزن کی‌ام؟» من فهمیدم او کیست، چرا که دستکشی را روی دست چپش احساس کردم. وقتی که ‌یکبار دیگر از او خواستم که به من امضا بدهد، مایکل در عوض دستکشی را که آن شب پوشیده بود به من داد. من از او پرسیدم که آیا در مورد دادن دستکش به من جدی است یا نه، و او به من اطمینان داد. بعد از آن شب هر وقت او را می‌دیدم به شوخی می‌گفتم که دستکش را در ازای امضا پس خواهم داد، اما او همیشه امتناع می‌کرد و به من می‌گفت که دستکش برای خودت و بعد با شوخی از من امضا می‌خواست.»

کتی که مایکل طی تور Bad در سال ۱۹۸۹ پوشیده بود به قیمت ۲۲۵ هزار دلار، ۲۰ برابر قیمت تخمینی ۸ هزار دلاری‌اش فروخته شد.
کلاه فدورا مشکی که مایکل در اجرایش در مراسم جوایز موسیقی ام‌تی‌وی در سال ۱۹۹۵ به سر داشت، از سایر اقلام این حراج بود. نام مایکل در قسمت داخلی نوار کلاه‌ به صورت برجسته و با رنگ طلایی نوشته شده است. قیمت این کلاه که ۲ هزار دلار برآورد شده بود، ۲۲ هزار دلار فروش رفت.

مرسدس بنز مایکل از دیگر اقلام این حراج بود. این مرسدس توسط مایکل در سال ۱۹۸۵ برای استفاده در نورلند خریداری شده بود. بعدها مایکل آن را به عنوان هدیه‌ی تولد به عمه‌اش تقدیم کرد. عمه‌اش نیز پلاک ماشین را به «ممنونم مایکل» تغیر داد. چارلی مور، کلکسیونر ماشین‌های ستاره‌های هالیوود، این بنز مدل Sel500 را به مبلغ ۱۰۴ هزار دلار در این حراجی خریداری کرد. چارلی که انتظار داشت بتواند آن را با قیمتی بین ۵۰ تا ۶۰ هزار دلار بخرد، اعتراف می‌کند که این اتومبیل ارزش قیمت بالایی که برایش پرداخته است را دارد. او که خود را از طرفداران مایکل جکسون می‌داند، محبوبیت وی را دلیل خرید این اتومبیل عنوان کرد.

در مجموع، ۷۰ قلم از یادگاری‌های مایکل در این مراسم به فروش رفت. لازم به ذکر است، دستکش مونواک که در این حراجی به فروش رفت دارنده‌ی رکورد گینس گرانترین دستکش فروخته شده در یک حراجی است. این رکورد در سال ۲۰۱۲ به ثبت رسیده است.

https://t.me/MJSupportersForum/1485

‏🆔 @MJSupportersForum

✅ هزینه‌های صورت گرفته جمعیت امام علی از منبع کمک‌های نقدی - تا ساعت ۲۴روز دوشنبه۲۹آبان

⬅️ برنامه هزینه‌کرد مابقی مبلغ در میان‌مدت و بلندمدت متعاقباً اعلام خواهد شد

#زلزله_کرمانشاه
🆔 @imamalisociety

🗓 خط زمان
📆 یکشنبه ۲۲ نوامبر ۲۰۰۹

در سی و هفتمین مراسم جوایز سالانه‌ی موسیقی آمریکا (AMA)، آلبوم NumberOnes مایکل نامزد دریافت ۵ جایزه شد که در نهایت ۴ جایزه به دست آورد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 یکشنبه ۲۲ نوامبر ۲۰۰۹

در سی و هفتمین مراسم جوایز سالانه‌ی موسیقی آمریکا (AMA) در لس آنجلس، آلبوم Number Ones مایکل نامزد دریافت ۵ جایزه شد که در نهایت ۴ جایزه به دست آورد. جرمین برای دریافت جایزه، از جانب برادرش مایکل، در این مراسم حضور داشت.

مایکل در زمينه‌های هنرمند سال، بهترین هنرمند مرد در سبک آر اند بی/ سول، بهترین آلبوم آر اند بی/سول، بهترین هنرمند مرد در سبک پاپ/راک و بهترین آلبوم پاپ/راک نامزد شده بود.

تعداد جوایز AMA مایکل با ۴ جایزه‌ای که در این شب برنده شد به عدد ۲۵ رسيد. این بالاترین تعداد جوایزی است که در تاریخ برگزاری اين مراسم به یک فرد داده شده است.

تیلور سويیفت ۱۹ ساله هنگام دریافت جایزه‌اش به عنوان بهترین هنرمند سال گفت: «این که در یک رشته در کنار مایکل جکسون نامزد دریافت جايزه شده‌ام، فردی که برای همیشه دلتنگش خواهیم بود و دوستش خواهیم داشت، برای من افتخار غیر قابل تصوری است.»

جرمین، که به یاد مایکل دستکش سفیدی بر دست داشت، بعد از دریافت جایزه‌ی مایکل از دستان سلنا گومز و اوريانتى (گيتاريست تور ThisIsIt)، گفت: «پیام مایکل از هر جایزه‌ای مهم‌تر است. پیام مایکل برای سال‌ها زنده می‌ماند. او خوبی هر انسانی را می‌دید و می‌خواست که همه، کارهای خوب انجام دهند. او همیشه هر کاری را با عشق شروع می‌کرد.»

https://t.me/MJSupportersForum/1489

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 جمعه ۲۲ نوامبر ۲۰۱۳

رأی‌گیری برای بهترین طرح جلد مجله Vanity Fair طی یکصد سال انتشارش به پایان رسید و مردم از سراسر دنیا مایکل را به عنوان نفر برتر انتخاب کردند.

‏🆔 @MJSupportersForum