🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۲۳ فوریه ۱۹۸۸

تور جهانی بد در کشور آمریکا با کنسرتی در Kemper Arena شهر کانزاس و در برابر دیدگان ۱۶ هزار و ۹۶۹ نفر آغاز شد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۲۳ فوریه ۱۹۸۸

تور جهانی بد در کشور آمریکا با کنسرتی در Kemper Arena شهر کانزاس و در برابر دیدگان ۱۶ هزار و ۹۶۹ نفر آغاز شد.

این اولین کنسرت مایکل به عنوان یک خواننده‌ی منفرد در آمریکا بود.

در این کنسرت تور بد آهنگ‌های بیشتری از آلبوم بد نسبت به کنسرت‌های این تور در ژاپن و استراليا اجرا شد.

این اولین کنسرت تور بد و یکی از سه کنسرتی بود که تاتيانا تامپزن، دختری که در موزیک ویدیوی The Way You Make Me Feel ایفای نقش کرد، در آن حضور داشت.

این اتفاق برای تاتيانا یک سورپرایز بود. یک هفته قبل از شروع اجرا، منشی مایکل با تاتيانا تماس گرفته و او را برای اجرا در این کنسرت تور دعوت کرده بود. تاتيانا از اینکه قرار بود در قسمتی از کنسرت ایفای نقش کند بسیار خوشحال بود و به گفته خودش این اتفاق مثل داشتن کريسمس در فوریه بود.

تمرینات این قسمت تور بد (اجرا در آمریکا) از تاریخ ۲۲ ژانویه تا ۱۸ فوریه در Pensacola Civic Center شهر فلوریدا برگزار شد.

t.me/MJSupportersForum/1768

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۲۴ فوریه ۱۹۷۰

ترانه ABC دومین تک‌آهنگ گروه جکسون فایو توسط شرکت نشر موسیقی موتاون منتشر شد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۲۴ فوریه ۱۹۷۰

ترانه ABC دومین تک‌آهنگ گروه جکسون فایو توسط شرکت نشر موسیقی موتاون منتشر شد.

این آهنگ یکی از موفق‌ترین آهنگ‌های گروه جکسون فایو بود.

آهنگ ABC برای اولین بار در روز ۲۱ فوریه ۱۹۷۰، سه روز قبل از انتشار، در برنامه تلویزیونی American Bandstand، به تهیه‌کنندگی و کارگردانی دیک کلارک، توسط گروه جکسون فایو اجرا شد. جکسون فایو این آهنگ را در دو برنامه دیگر، Ed Sullivan Show در ۱۰ می ۱۹۷۰ و The Flip Wilson Show در ۴ نوامبر ۱۹۷۱، نیز اجرا کردند.

این آهنگ در ۲۵ آوریل ۱۹۷۰ با کنار زدن آهنگ Let It Be گروه بیتلز به صدر جدول ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد رسید و دو هفته در این رتبه باقی ماند.

این دومین آهنگ از چهار آهنگ متوالی گروه بود که به رتبه ۱ جدول رسید.

این آهنگ در جدول آر اند بی بیلبورد نیز به رتبه ۱ جدول رسید و چهار هفته در این رتبه باقی ماند. آهنگ ABC در جدول بریتانیا نیز تا رتبه ۸ بالا آمد.

از این آهنگ ۴/۱ میلیون نسخه در سراسر دنیا به فروش رسیده است.

در ۱۶ مارس ۱۹۷۱، در سیزدهمین مراسم گرمی، آهنگ ABC جزو ۵ نامزد دریافت جایزه در زمینه Contemporary Vocal Group قرار گرفت ولی موفق به کسب جایزه نشد. این تنها آهنگ گروه جکسون فایو بود که نامزد دریافت جایزه گرمی شد.

تیم موفق چهارنفره‌ی بری گوردی، فردی پرن، آلفونسو میزل و دک ریچاردز ترانه‌سرایی این آهنگ را بر عهده داشتند. این تیم چهارنفره دو آهنگ موفق دیگر گروه جکسون فایو I Want You Back و The Love You Save را نیز نوشته بودند.

سناریوی مدرسه‌ای که در این آهنگ تعریف می‌شود تصادفی نبود، فردی پرن، یکی از ترانه‌سرایان ABC، معلم سابق مدرسه بود. او در مصاحبه‌ای به این موضوع اشاره کرد که تولید برای گروهی متشکل از جوانان و نوجوانان بسیار شبیه آموزش است، چرا که یعنی طرح کردن یک برنامه و داشتن دانش‌آموزانی که آن را اجرا می‌کنند تا زمانی که معلم راضی شود.

دک ریچاردز در مورد این آهنگ می‌گوید: «مایکل خیلی کم‌سن بود. فقط به کلمات ساده‌ای احتیاج داشتم که بچه‌های کوچک می‌توانند در یک ثانیه یاد بگیرند. من همیشه عنوان لن بری ۱،۲،۳ را دوست داشتم. و فکر می‌کردم یاد گرفتن عشق به سادگی ABC است. نه ۱ ، ۲ ، ۳ .
و بعد با خودم گفتم «خدای من، همه بچه‌ها الفبا را می‌دانند.»

t.me/MJSupportersForum/1770

🆔 @MJSupportersForum

🎥 ویدیوی اولین اجرای تلویزیونی آهنگ ABC توسط گروه جکسون فایو در برنامه American Bandstand

📆 ۲۱ فوریه ۱۹۷۰

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۲۴ فوریه ۱۹۸۸

مایکل در پشت‌صحنه بیست و یکمین کنسرت تور بد در کانزاس سیتی با هوادار دو‌ساله‌اش دیدار کرد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۲۴ فوریه ۱۹۸۸

مایکل در پشت‌صحنه بیست و یکمین کنسرت تور بد در کانزاس سیتی با هوادار دو‌ساله‌اش دیدار کرد.

این دومین شب اجرای مایکل در کانزاس سیتی در برابر جمعیت ۱۶ هزار و ۹۶۰ نفری استادیوم Kemper Arena بود. تمام بليت‌های این کنسرت به فروش رفته بود.

اما در این شب مایکل مهمان ویژه‌ای در پشت صحنه داشت. آلن بافورد کودک دو ساله‌ای که از بیماری سرطان رنج می‌برد در آغوش مادرش برندا مایکل را ملاقات کرد. دکترِ آلن به او اجازه داده بود تا در این کنسرت حضور یابد.

t.me/MJSupportersForum/1773

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۲۴ فوریه ۱۹۹۳

مایکل به همراه بروک شیلدز در سی و پنجمین مراسم سالانه‌ی اهدای جوایز موسیقی گرمی حضور یافت و جایزه‌ی گرمی هنرمند اسطوره را از آن خود کرد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۲۴ فوریه ۱۹۹۳

مایکل به همراه بروک شیلدز در سی و پنجمین مراسم سالانه‌ی اهدای جوایز موسیقی گرمی حضور یافت و جایزه‌ی گرمی هنرمند اسطوره را از آن خود کرد.

جایزه‌ی گرمی هنرمند اسطوره، مهمترین جایزه در صنعت موسیقی و بالاترین افتخاری است که یک هنرمند در عرصه‌ی ضبط موسیقی می‌تواند به‌دست بیاورد. این جایزه به هنرمندانی تعلق می‌گیرد که در زمینه‌ی ضبط موسیقی تأثیراتی از خود بر جا گذاشته و به توسعه و پیشرفت آن کمک کرده‌اند.

این مراسم در سالن شراین لس آنجلس برگزار شد و کسی که این جایزه‌ی ویژه را به مایکل اهدا کرد خواهر کوچک او جانت بود.

جانت بعد از اهدای جایزه به مایکل، به شوخی تبریک رسمی‌ای به برادرش گفت: «تبریک میگم، مایکل جکسون.» که باعث خنده مایکل شد. جانت سپس گفت: «اما یه چیزی رو می‌خواستم جدی بگم. فقط می‌خوام بگم که چقدر بهت افتخار می‌کنم و چقدر به من الهام بخشیدی و چقدر احساس غرور می‌کنم که خواهرت هستم و چقدر دوستت دارم.» مایکل در پاسخ به حرف‌های صمیمانه خواهرش او را در آغوش فشرد. سپس از شایعاتی که درباره او و خواهرش در رسانه‌ها مطرح شده بود انتقاد کرد و گفت: «امیدوارم این [ظاهر شدن هر دو کنار هم] بالأخره شایعاتی را که سال‌ها در مطبوعات مطرح بوده است پایان دهد.» و صورتش را نزدیک صورت خواهرش آورد و بعد با تأکید گفت: «من و جانت واقعاً دو فرد متفاوت هستیم.» مایکل، در ادامه، سخنرانی تأثیرگذار و ماندگار خود را ایراد کرد:
«در ماه گذشته وضعیت من از «اون کجاست» به «دوباره پیداش شد» تغییر کرده است. اما باید اعتراف کنم که این حس خوبیست که به عنوان یک شخص در نظر گرفته شوی نه به عنوان یک شخصیت. من تمام چیزهایی که در موردم نوشته می‌شود را نمی‌خوانم. من نمی‌دانستم که در نظر مردم دنیا خیلی عجیب و غریب هستم. اما وقتی اینجور که من بزرگ شدم بزرگ شوید ــ از سن پنج سالگی در مقابل صد میلیون نفر ــ ناخودآگاه متفاوت خواهید بود. در چند هفته‌ی گذشته من درگیر پاکسازی خودم بوده‌ام و این مثل تولدی دوباره برای من بود. مثل پاکسازی روح بود. کودکی من کاملاً از من گرفته شد. هیچ کریسمسی و هیچ تولدی نداشتیم. دوران کودکی‌ام عادی نبود. هیچیک از لذت‌های معمولی دوران کودکی را نچشیدم. این‌ لذت‌ها با کار سخت، تقلا و درد، و در نهایت موفقیت مادی و حرفه‌ای مبادله شدند. اما بهای سنگین و دردناکی داشت، چون دیگر نمی‌توانم آن قسمت از زندگی‌ام را دوباره بسازم. البته حاضر نیستم هیچ بخشی از زندگی‌ام را تغییر دهم. با این حال، امروز، وقتی موسیقی‌ام را خلق می‌کنم، احساس می‌کنم ساز طبیعت هستم. نمی‌دانم طبیعت چه شور و شعفی باید داشته باشد وقتی قلب‌های خود را می‌گشاییم و استعدادهای خدادادیمان را بیان می‌کنیم. صدای تأیید است که در سرتاسر عالم می‌پیچد، و تمام دنیا غرق جادو می‌شود. تنها با نگاهی کوتاه به نشاط زندگی، تنها با همان یک لحظه‌، قلب‌هایمان سرشار از اعجاز می‌شود. و به همین دلیل است که من عاشق کودکان هستم و از بودن در کنار آنها خیلی چیزها یاد می‌گیرم. من معتقدم که بسیاری از مشکلات دنیای امروزه ما، از جرم‌های درون‌شهری تا جنگ‌های بزرگ و تروریسم و زندان‌های پرجمعیت‌مان، نتیجه این حقیقت هستند که کودکی کودکان از آنها دزدیده شده است. جادو، شگفتی، راز و معصومیت قلب کودک دانه‌های خلاقیتی هستند که جهان را التیام می‌بخشند. من واقعاً این را باور دارم. چیزی که باید یاد بگیریم، چیزی که باید از کودکان یاد بگیریم رفتار بچگانه نیست. ارتباط گرفتن با آن‌ها ما را به حکمت عمیق‌تر زندگی مرتبط می‌سازد که همیشه حاضر است و تنها از ما می‌خواهد که آن را زندگی کنیم. کودکان راه رسیدن به راه‌حل‌هایی را که منتظرند در قلبمان بازشناسیم می‌دانند. امروز می‌خواهم از همه کودکان دنیا، از جمله بیماران و محرومان تشکر کنم. درد شما مایه رنج من است. همچنین می‌خواهم از تمام کسانی که کمکم کرده‌اند تا استعدادم روی این زمین به درستی هدایت شود تشکر کنم، که از آغاز، پدر و مادرم بودند، و همینطور تمام برادران و خواهرانم، به ویژه جانت. من خیلی به او افتخار می‌کنم. باورنکردنی‌ست. منظورم این است که، وقتی کودک بودیم، من معمولاً از او می‌خواستم که جینجر راجرز باشد و خودم فرِد اِستیر بودم. همچنین از خانواده موتاون تشکر می‌کنم، از معلمم بری گوردی، و دایانا راس ... دوستت دارم؛ سوزان دِ پس، کوئینسی جونزِ بزرگ و شگفت‌انگیز؛ تدی رایلی؛ پسرخوانده جدیدم مایکل گیب؛ خانواده جدیدم در سونی، از جمله آکیو موریتا، میکی شولهاف، تامی موتولا، دیو گلو، پالی انتونی ممنونم از اینکه در ساخت آلبوم دنجرس که از خلاقانه‌ترین و موفق‌ترین کارهایم شد کمکم کردید. همگی شما را بسیار دوست دارم، سندی گالین، جیم موری و تمام هواداران بی‌نظیرم در سرتاسر دنیا، همگی‌تان را بسیار دوست دارم.»

t.me/MJSupportersForum/1777

🆔 @MJSupportersForum

🎥 ویدیوی اهدای جایزه گرمی «هنرمند اسطوره» به مایکل جکسون در سی و پنجمین مراسم سالانه‌ی اهدای جوایز موسیقی گرمی

📆 چهارشنبه ۲۴ فوریه ۱۹۹۳

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۲۵ فوریه ۲۰۰۲

نورلند اینترتینمنت، شرکت متعلق به مایکل، پانزده تا بیست میلیون دلار، در شرکت MDP Worldwide Entertainment سرمایه‌گذاری کرد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۲۵ فوریه ۲۰۰۲

نورلند اینترتینمنت، شرکت متعلق به مایکل، پانزده تا بیست میلیون دلار، در شرکت MDP Worldwide Entertainment سرمایه‌گذاری کرد.

مارک دامون، مدیرعامل شرکت ام‌دی‌پی اعلام کرد که مایکل جکسون کارهای بازیگری، تهیه‌کنندگی و کارگردانی نورلند پیکچرز، بازوی جدید و مهم این شرکت، را بر عهده خواهد داشت.

با امضای این قرارداد سرمایه‌گذاری مشترک، مایکل و همکار تهیه‌کننده‌ی جدیدش راجو پاتل، از ذینفعان اصلی شرکت ام‌دی‌پی شدند.

مایکل همراه با الیزابت تیلور و برت راتنر، کارگردان فیلم ساعت شلوغی، برای امضای این قرارداد در مراسمی که همراه با یک مهمانی شام خصوصی در خانه دامون در محله بندیکت کانیون شهر لس آنجلس و با حضور ۲۵۰ مهمان به همین منظور بر پا شده بود، حضور یافت.

مایکل پشت میکروفون قرار گرفت و تصمیمش را برای سرمایه‌گذاری در شرکت ام‌دی‌پی و ورود به عرصه‌ی فیلمسازی مستقل شرح داد. مایکل گفت: «من آرزوهای بزرگی دارم. هر چیزی که به‌دست آورده‌ام، با یک آروز شروع شده است، و در بین تمام آرزوهایم، بیشتر در مورد این یکی شور و شوق دارم. نقاش، نقاشی می‌کند. مجسمه‌ساز، مجسمه می‌سازد. اما آنها تنها تصویر کوچکی از زندگی را موضوع کار خود قرار می‌دهند. اما فیلم بهترین رسانه است. شما با شخصیت اصلی داستان زندگی می‌کنید، همراه با شخصیت اصلی داستان رنج می‌کشید، همراه با شخصیت اصلی داستان می‌خندید، همراه با شخصیت اصلی داستان ناامید می‌شوید. این هنری‌ترین و تأثیرگذارترین نوع رسانه است. من به کاری که می‌خواهیم انجام دهیم بسیار افتخار می‌کنم. و به شما قول کارهای عالی و رویایی را می‌دهم. من حرف‌های زیادی برای گفتن در فیلم‌ها دارم.» او ضمن نام بردن از فیلم مورد علاقه‌اش To Kill a Mockingbird، گفت: «من همه کاری می‌خواهم انجام دهم، چه پشت دوربین چه جلوی دوربین.»

یکی دیگر از فیلم‌های مورد علاقه‌ی مایکل، کتاب جنگل تولید سال ۱۹۹۴ است، که پاتل آن را به همراه دامون تولید کرد. این اولین همکاری این گروه دو نفره بود. مایکل بعد از دیدن فیلم به پاتل زنگ زد تا از کار او تعریف کند. و این آغاز دوستی آن دو بود، که باعث شد مایکل و پاتل به ام‌دی‌پی دامون بپیوندند.

پاتل گفت او و مایکل تصمیم گرفتند در ام‌دی‌پی سرمایه‌گذاری کنند و نورلند را زیر نظر خود بیاورند تا آزادی خلاقانه را در خارج از سیستم استودیویی خلق کنند. او گفت: «مایکل می‌خواهد که کلیه امور را تحت کنترل خود داشته باشد و برای او سخت است که در یک سطح استودیویی محدود شود. او می‌خواهد که بتواند خیلی زود از مرحله ایده‌پردازی به مرحله بازاریابی برسد.»

تا رسیدن مایکل معلوم نبود که آیا او در این مراسم حضور خواهد داشت یانه، اما ناگهان مایکل، دست در دست، با الیزابت تیلور از یک اتاق غذاخوری ظاهر شد و به طرف چادر شام رفت.

هدف و برنامه‌ی این شرکت تولید و ساخت مجموعه‌ای از پروژه‌هایی با تمرکز بر فیلم‌های خانوادگی و بازسازی آثار کلاسیک بود که در برخی از آنها مایکل کارگردانی یا نقش‌آفرینی می‌کرد.

t.me/MJSupportersForum/1780

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۲۵ فوریه ۱۹۹۸

مایکل در مراسم انتصاب کیم دای جونگ، رئیس‌جمهور کره جنوبی، از مبارزان راه دموکراسی و برنده‌ی جایزه‌ی صلح نوبل سال ۲۰۰۰، شرکت کرد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۲۵ فوریه ۱۹۹۸

مایکل در مراسم انتصاب کیم دای جونگ، رئیس‌جمهور کره جنوبی، یکی از نمادهای مبارزه برای دموکراسی قرن بیستم و برنده‌ی جایزه‌ی صلح نوبل سال ۲۰۰۰، شرکت کرد.

مایکل از ۲۰ تا ۲۷ فوریه در شهر سئول، پایتخت کره جنوبی، اقامت داشت. کوین سالیوان، گزارشگر واشنگتن پست که با مایکل در این رویداد ملاقات کرده بود، اظهار کرد که هدف مایکل برای حضور در این مراسم این بود که از تعهد و وفاداری کیم دای جونگ به کودکان تقدیر و تشکر کند.

مایکل گفت که در نظر دارد کنسرتی را به نفع کودکان گرسنه در کره شمالی و سراسر جهان برگزار کند.

یک روز پس از درگذشت ناگهانی مایکل، کیم دای جونگ، رئیس جمهور سابق کره جنوبی، که او نیز دو ماه بعد از فوت مایکل درگذشت، در مورد مایکل گفت: «جهان یک قهرمان را از دست داده است و کره نیز یک دوست محبوب را. دوستی که همواره علاقه و حمایت خود را نسبت به اتحاد شبه جزیره کره نشان داده بود. مردم کره غمگین هستند.»

کیم دای جونگ (۶ ژانویه ۱۹۲۴ ـ ۱۸ آگوست ۲۰۰۹)، رئیس‌جمهور سابق کره جنوبی بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۳ بود. وی از سال ۱۹۵۷ کاتولیک شد و به خاطر مخالفت‌های طولانی‌اش با استبداد، به نلسون ماندلای آسیا شناخته می‌شد.

t.me/MJSupportersForum/1782

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۲۵ فوریه ۱۹۸۶

مایکل در بیست و هشتمین مراسم سالانه جوایز گرمی موفق به کسب جایزه بهترین آهنگ سال شد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۲۵ فوریه ۱۹۸۶

مایکل در بیست و هشتمین مراسم سالانه جوایز گرمی موفق به کسب جایزه بهترین آهنگ سال شد.

مایکل به همراه لايونل ريچى به عنوان ترانه‌سرایان آهنگ We Are The World برنده‌ی بهترین آهنگ سال برای این آهنگ شدند.

مایکل و لايونل، به اتفاق هم، این جایزه را دریافت کردند. مایکل پس از دریافت جایزه سخنان کوتاهی را بیان کرد:
«در ابتدا خدا را شکر می‌کنم، و همینطور می‌خواهم از شما تشکر کنم که من و لایونل را به خاطر نوشتن ترانه‌ی «ما دنياييم» انتخاب کردید. از کوئینسی جونز که بزرگ‌ترین تهیه‌کننده برای من بود تشکر می‌کنم. این را هم می‌خواهم بگویم که وقتی اینجا را ترک می‌کنید، بچه‌ها را به یاد داشته باشيد. متشکرم.»

سپس، مایکل در یک نشست خبری در پاسخ به این سؤال که چگونه ترانه‌هایش را خلق می‌کند، گفت: «این یکی از سخت‌ترین سؤالاتی است که باید به آن پاسخ دهد، آهنگ‌ها همه خودشان خودشان را خلق می‌کنند، بنابراین من واقعاً نمی‌خواهم آن را تشریح کنم، فقط اجازه می‌دهم که این اتفاق بیفتد.» و در مورد آهنگ «ما دنياييم» گفت: «من آهنگی را می‌خواستم که همه مردم جهان بتوانند آن را بخوانند.»

در این مراسم، که در سالن شراين شهر لس آنجلس برگزار شد، آهنگ «ما دنياييم» برنده سه جایزه دیگر نیز شد. بهترین ضبط سال، بهترین اجرای گروهی پاپ، و بهترین موزيک ویدئوی کوتاه، سه جایزه دیگری بودند که این آهنگ موفق به کسب آنها شد.

آهنگ «ما دنیاییم» (We Are The World) محصول سال ۱۹۸۵ است. لاتویا، خواهر بزرگتر مایکل که شاهد کار برادرش و لایونل روی این آهنگ بود، اعتقاد داشت که لایونل فقط چند خط از این آهنگ را نوشته است. او گفت که برادرش ۹۹ درصد متن آهنگ را نوشته بود، «اما هرگز دلیلی بر مطرح کردن این موضوع ندید.»

کار ضبط این آهنگ توسط گروهی از ابرستاره‌های موسیقی تحت عنوان «آمریکا برای آفریقا» صورت گرفت. عواید حاصل از فروش این تک‌آهنگ خرج قحطی‌زدگان آفریقا و نیازمندان آمریکا شد. این تک‌آهنگ با فروش بیش از ۲۰ میلیون نسخه و جمع‌آوری مبغلی به میزان ۶۳ میلیون دلار (معادل ۱۴۵ میلیون دلار امروز)، چهارمین تک‌آهنگ پرفروش جهان است. (تنها تعداد ۳۰ تک‌آهنگ در جهان وجود دارد که فروش آن‌ها بیش از ۱۰ میلیون نسخه است).

t.me/MJSupportersForum/1784

🆔 @MJSupportersForum

🎥 ویدیوی مایکل در بیست و هشتمین مراسم سالانه اهدای جوایز گرمی

📆 ۲۵ فوریه ۱۹۸۶

🆔 @MJSupportersForum

🎥 ویدیوی کنفرانس خبری مایکل پس از کسب جایزه گرمی

📆 ۲۵ فوریه ۱۹۸۶

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 یکشنبه ۲۶ فوریه ۱۹۸۴

مایکل که تازه از حادثه آتش‌سوزی پپسی بهبود یافته بود، همراه با آلفونسو ریبیرو در اولین نمایش تبلیغات پپسی در مرکز لینکولن نیویورک حضور یافت.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 یکشنبه ۲۶ فوریه ۱۹۸۴

مایکل که تازه از حادثه آتش‌سوزی پپسی بهبود یافته بود، همراه با آلفونسو ریبیرو در اولین نمایش تبلیغات پپسی در مرکز لینکولن نیویورک حضور یافت.

در این برنامه ۱۶۰۰ تماشاچی حضور داشتند. فردای آن روز، بیست و هفتم فوریه، شبکه ام‌تی‌وی برای اولین بار این دو تبلیغ را به صورت رایگان پخش کرد.

اين دو تيزر از موفقترين و محبوبترين تيزرهای تبليغاتی‌ای هستند كه تا به حال ساخته شده است، و همچنين اولين و تنها تبليغاتی هستند كه برنامه‌ی پخششان از تلويزيون در ليست اعلام برنامه‌های تلويزيونی، هفته‌نامه‌ی TV Guide، به چاپ رسيد.

در مورد آلفونسو ریبیرو بیشتر بدانید:
آلفونسو متولد ۲۱ سپتامبر ۱۹۷۱ است. او در سن ۸ سالگی حرفه‌ی خود را با حضور در برنامه The Tap Dance Kid در تئاتر موزيکال برادوی آغاز کرد.

او دوازده ساله بود که در تبلیغ پپسی در مقابل مایکل نقش‌آفرینی کرد. آلفونسو اولین Mini Michael بود. قبل از او، هیچ کودکی مانند مایکل لباس نپوشیده بود.

انتخاب او برای حضور در این ویدئوی تبلیغاتی به خواست و نظر مایکل صورت گرفت. بعدها کارگردان این ویدئوى تبلیغاتی Bob Giraldi در مصاحبه‌ای عنوان کرد که همکاری و رقص مایکل در خیابان با آلفونسو احساسی را که او می‌خواست در این ویدئو نشان دهد برآورده نکرده است.

آلفونسو ریبیرو در مورد مایکل گفت: «همکاری با مایکل بزرگترین اتفاقی بود که در آن زمان می‌توانست در زندگی من رخ دهد. من فکر می‌کردم این بهترین اتفاق است. مایکل یک مرد بود. او کودکی بود که در بدن یک مرد اسیر شده بود. او در نظر من چنین شخصی بود. هنوز هم در نظرم همانگونه است و همیشه اینگونه خواهد ماند.»

او در مصاحبه با اکسس هالیوود و در مورد پرونده کودک‌آزاری سال ۲۰۰۵ مایکل به کیت هوور گفت: «من هرگز باور نمی‌کنم که مایکل یکی از سوژه‌هایی باشد که آنها می‌خواهند درباره‌اش خبر بسازند. من ۱۲ ساله بودم که او را شناختم و اوقاتی را با او گذراندم. هیچ چیز مشکوکی در مورد او وجود نداشت. من اصلاً چنین اتهامی را باور نمی‌کنم.»

t.me/MJSupportersForum/1788

🆔 @MJSupportersForum