Forwarded from Deleted Account
🗓خط زمان
📆پنجشنبه 1 اکتبر 1992
مايکل در برابر هفتاد هزار جمعيت حاضر و بيست هزار پليس و سرباز حاضر در استادیوم ملی بخارست سی و هفتمین کنسرت تور دنجرس را اجرا کرد.
گرچه بهای بليت در حدود نصف قيمت معمول در نظر گرفته شد، اما هنوز بيش از يک سوم درآمد ماهيانه متداول در رومانی بود. رومانی هيچگاه شاهد چنين رويدادی نبود و بسياری از
بينندگان مسن تر در کنسرت که عادت به اجراهای کوچکتر داشتند گيج شده بودند.
اين کنسرت، که تنها اجرای مايکل در يک کشور "پرده آهنين" سابق بود، شاهد حضور نخست
وزير رومانی (که به مايکل اونيفورم تشريفاتی کشورش را هديه کرد) و ديگر چهره های
سياسی کشور بود. يک سخنگوی مجلس سنا گفت "اين رويداد ارزش ده سال ديپلماسی با غرب را دارد. بالاخره غرب ما را به عنوان يک کشور شايسته اروپايی می شناسد و نه يک اسم غريبه بر روی نقشه جهان.”
اندی موراهان کارگردان این کنسرت از بيش از چهارده دوربين برای به تصوير کشيدن کنسرت که به طور زنده در راديو تلويزيونهای 61 کشور جهان، از جمله 12 کشور اروپايی، پخش می شد استفاد کرد.
او کارگردان موزیک ویدئو Give in to me مایکل نیز بود.
مایکل حق پخش تلویزیونی این کنسرت را به مبلغ 20 میلیون دلار به شبکه HBO فروخت.
این بیشترین مبلغی است که تا به حال برای پخش یک کنسرت زنده پرداخت شده است.
مايکل مخصوصا اين کنسرت را برای پخش تلويزيونی انتخاب کرد از طرفی می توانست وضعیت نامساعد کودکان در يتيم خانه های بخارست را آشکار کند و از طرف دیگر به هدف اصلی تور دنجرس که همان آگاه ساختن و کسب پشتيباني برای بنیاد خیریه اش "دنیا را التیام بده" نزدیک میشد.
بخارست با يتيم خانه های بدنامش سکوی ايده آلی برای بنياد مایکل بود.
این کنسرت آنقدر در کشور رومانی بزرگ و پر اهمیت بود که مهری (استامپ) پستی که عکس و نام مایکل و تاریخ کنسرت بخارست روی آن بود در رومانی چاپ شد و بر روی همه نامه ها و بسته ها و کارت پستال ها زده شد.
این کنسرت در روز 25 جولای 2005 بر روی دی وی دی منتشر شد.
بیش از ۱ میلیون نسخه از این دی‌وی‌دی در سراسر جهان فروخته شده‌است.
🆔: @MJSupportersForum
🗓خط زمان
📆پنجشنبه 1 اکتبر 1992
مايکل در برابر هفتاد هزار جمعيت حاضر و بيست هزار پليس و سرباز حاضر در استادیوم ملی بخارست سی و هفتمین کنسرت تور دنجرس را اجرا کرد.
گرچه بهای بليت در حدود نصف قيمت معمول در نظر گرفته شد، اما هنوز بيش از يک سوم درآمد ماهيانه متداول در رومانی بود. رومانی هيچگاه شاهد چنين رويدادی نبود و بسياری از
بينندگان مسن تر در کنسرت که عادت به اجراهای کوچکتر داشتند گيج شده بودند.
اين کنسرت، که تنها اجرای مايکل در يک کشور "پرده آهنين" سابق بود، شاهد حضور نخست
وزير رومانی (که به مايکل اونيفورم تشريفاتی کشورش را هديه کرد) و ديگر چهره های
سياسی کشور بود. يک سخنگوی مجلس سنا گفت "اين رويداد ارزش ده سال ديپلماسی با غرب را دارد. بالاخره غرب ما را به عنوان يک کشور شايسته اروپايی می شناسد و نه يک اسم غريبه بر روی نقشه جهان.”
اندی موراهان کارگردان این کنسرت از بيش از چهارده دوربين برای به تصوير کشيدن کنسرت که به طور زنده در راديو تلويزيونهای 61 کشور جهان، از جمله 12 کشور اروپايی، پخش می شد استفاد کرد.
او کارگردان موزیک ویدئو Give in to me مایکل نیز بود.
مایکل حق پخش تلویزیونی این کنسرت را به مبلغ 20 میلیون دلار به شبکه HBO فروخت.
این بیشترین مبلغی است که تا به حال برای پخش یک کنسرت زنده پرداخت شده است.
مايکل مخصوصا اين کنسرت را برای پخش تلويزيونی انتخاب کرد از طرفی می توانست وضعیت نامساعد کودکان در يتيم خانه های بخارست را آشکار کند و از طرف دیگر به هدف اصلی تور دنجرس که همان آگاه ساختن و کسب پشتيباني برای بنیاد خیریه اش "دنیا را التیام بده" نزدیک میشد.
بخارست با يتيم خانه های بدنامش سکوی ايده آلی برای بنياد مایکل بود.
این کنسرت آنقدر در کشور رومانی بزرگ و پر اهمیت بود که مهری (استامپ) پستی که عکس و نام مایکل و تاریخ کنسرت بخارست روی آن بود در رومانی چاپ شد و بر روی همه نامه ها و بسته ها و کارت پستال ها زده شد.
این کنسرت در روز 25 جولای 2005 بر روی دی وی دی منتشر شد.
بیش از ۱ میلیون نسخه از این دی‌وی‌دی در سراسر جهان فروخته شده‌است.
🆔: @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۲ اکتبر ۱۹۹۶
تولید نوشیدنی رسمی مایکل جکسون به نام Mystery آغاز شد.
نوشیدنی میوه‌ای گازداری که شعار «تازه،خنک،جادویی» را با خود داشت و روی آن به عکس مجسمه هيستوری مایکل منقش شده بود.
مایکل زمانی رویایی داشت، و توانست این رویا را به حقیقت بدل کند: Mystery، نوشیدنیِ خودش، بر اساس ذائقه‌ی شخصیِ خودش.
این نوشیدنی که حجمش 250ml بود یک نوشیدنی معطر بود که از عصاره‌های میوه، ویتامین‌ها و مواد معدنی ساخته شده بود، با تکه‌های تازه‌ی هلو که رنگ صورتی منحصر به فردی به آن بخشیده بود. این نوشیدنی برای فروش در خلال تور هيستوری تولید شد و تولید آن تا سال ۱۹۹۹ ادامه داشت.
نوشیدنی Mystery در سه ماهه‌ی اول تولیدش بیش از ۱۰ میلیون دلار درآمد داشت.
مایکل خود یک دستورالعمل با کیفیت بالا برای آن در دست داشت تا مطمئن شود هیچ چیز مصنوعی در آن وجود ندارد.
مایکل این نوشیدنی را با کمک بیزینسمن آلمانی Dieter Wiesner که از طریق محافظ شخصی‌اش Wayne Nagin به او معرفی شده بود تولید کرد. این آغاز آشنایی مایکل با این بيزينسمن آلمانی بود و او برای مدتی طولانی شریک تجاری مایکل باقی ماند.
این نوشیدنی یک نوشیدنی بدون الکل بسیار سالم بود که حاوی ویتامین‌های مختلف مانند ویتامین C بود.
این نوشیدنی برای اولین بار در کنسرتهای تور هیستوری شهر آمستردام عرضه شد. هواداران مشتاقانه آن را دریافت کردند و ۵۰۰،۰۰۰ قوطی به سرعت بین آنها پخش شد.
از آن به بعد در پشت صحنه‌ی کنسرتها ۳ یخچال پر از نوشیدنی‌های خنکِ Mystery برای مایکل و عوامل کنسرت آماده وجود داشت.
مایکل هنگام عرضه‌ی این نوشیدنی گفت:
«امیدوارم هواداران و دوستانم در سراسر جهان، همونقدر که من از میستِری لذت می‌برم لذت ببرند.»
🆔: @MJSupportersForum
📆 چهارشنبه ۲ اکتبر ۱۹۹۶
تولید نوشیدنی رسمی مایکل جکسون به نام Mystery آغاز شد.
نوشیدنی میوه‌ای گازداری که شعار «تازه،خنک،جادویی» را با خود داشت و روی آن به عکس مجسمه هيستوری مایکل منقش شده بود.
مایکل زمانی رویایی داشت، و توانست این رویا را به حقیقت بدل کند: Mystery، نوشیدنیِ خودش، بر اساس ذائقه‌ی شخصیِ خودش.
این نوشیدنی که حجمش 250ml بود یک نوشیدنی معطر بود که از عصاره‌های میوه، ویتامین‌ها و مواد معدنی ساخته شده بود، با تکه‌های تازه‌ی هلو که رنگ صورتی منحصر به فردی به آن بخشیده بود. این نوشیدنی برای فروش در خلال تور هيستوری تولید شد و تولید آن تا سال ۱۹۹۹ ادامه داشت.
نوشیدنی Mystery در سه ماهه‌ی اول تولیدش بیش از ۱۰ میلیون دلار درآمد داشت.
مایکل خود یک دستورالعمل با کیفیت بالا برای آن در دست داشت تا مطمئن شود هیچ چیز مصنوعی در آن وجود ندارد.
مایکل این نوشیدنی را با کمک بیزینسمن آلمانی Dieter Wiesner که از طریق محافظ شخصی‌اش Wayne Nagin به او معرفی شده بود تولید کرد. این آغاز آشنایی مایکل با این بيزينسمن آلمانی بود و او برای مدتی طولانی شریک تجاری مایکل باقی ماند.
این نوشیدنی یک نوشیدنی بدون الکل بسیار سالم بود که حاوی ویتامین‌های مختلف مانند ویتامین C بود.
این نوشیدنی برای اولین بار در کنسرتهای تور هیستوری شهر آمستردام عرضه شد. هواداران مشتاقانه آن را دریافت کردند و ۵۰۰،۰۰۰ قوطی به سرعت بین آنها پخش شد.
از آن به بعد در پشت صحنه‌ی کنسرتها ۳ یخچال پر از نوشیدنی‌های خنکِ Mystery برای مایکل و عوامل کنسرت آماده وجود داشت.
مایکل هنگام عرضه‌ی این نوشیدنی گفت:
«امیدوارم هواداران و دوستانم در سراسر جهان، همونقدر که من از میستِری لذت می‌برم لذت ببرند.»
🆔: @MJSupportersForum
دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان 📆 چهارشنبه ۲ اکتبر ۱۹۹۶ تولید نوشیدنی رسمی مایکل جکسون به نام Mystery آغاز شد. نوشیدنی میوه‌ای گازداری که شعار «تازه،خنک،جادویی» را با خود داشت و روی آن به عکس مجسمه هيستوری مایکل منقش شده بود. مایکل زمانی رویایی داشت، و توانست این رویا را به…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Forwarded from Deleted Account
🗓خط زمان
📆دوشنبه 3 اکتبر 1983
تک آهنگ say say say توسط دو کمپانی پارلفون در انگلستان و کلمبیا در آمریکا منتشر شد.
این ترانه را مایکل و پل مک کارتنی به اتفاق هم نوشتنداگر چه بیشتر شعر این ترانه توسط مایکل نوشته شد.
کارتنی در اين ترانه چندین ساز از جمله پرکاشن،سينتي سايزر،گیتار را نواخت.
تهیه کنندگی این ترانه را جرج مارتین بر عهده داشت.او قبلا
کار تهیه آلبوم Pipes of Peace پل مک کارتنی را عهده دار بود.
ضبط این ترانه در air studios شهر لندن در می 1981 آغاز شد و در فوریه 1983 در Cherokee Studios به پایان رسید.
این هفتمین ترانه مایکل بود که در سال 1983 به Top10 جدول برترین آهنگهای بيلبورد رسید.
این ترانه در 15 اکتبر 1983 با رتبه 22 وارد جدول صد آهنگ برتر بيلبورد شد و در روز شنبه 10 دسامبر همان سال به صدر جدول رسید و 6 هفته در این رتبه باقی ماند.
ترانه "بگو بگو بگو" در جدول بسیاری از کشورها از جمله کانادا،نروژ،سوئد شماره 1 شد و در جدول بریتانیا به رتبه دوم جدول رسید.
تا دسامبر 1983 یک میلیون نسخه از این آهنگ به فروش رفت و موفق به کسب صفحه پلاتينيوم شد.
در 6 اکتبر 2015 پل مک کارتنی به مناسبت سی و دومین سالگرد انتشار این ترانه اجرایی متفاوت از این ترانه را منتشر کرد.
در این اجرا قسمت اول آهنگ را مایکل بجای پل می خواند.
مایکل در طول مراحل ضبط اين ترانه در خانه پل و همسرش لیندا اقامت داشت .آن دو تبدیل به دوستانی صمیمی شدند.یک روز که مایکل در خانه پل و لیندا بود، مک کارتنی از میلیونها دلاری که از کاتالوگهاي موسیقی mpl عایدش می شد حرف زد او تقریبا سالی 40 میلیون ازآهنگهای هنرمندان دیگردرآمد داشت.
بنابراین مایکل به فعالیت‌های تجاری خرید، فروش، و شراکت در حقوق آثار موسیقی علاقه مند شد و این سر آغاز قصه ای بود که باعث شد مایکل کاتالوگ ای تی وی را در 10 اگوست سال 1985 خریداری کند.
🆔: @MJSupportersForum
🗓خط زمان
📆دوشنبه 3 اکتبر 1983
تک آهنگ say say say توسط دو کمپانی پارلفون در انگلستان و کلمبیا در آمریکا منتشر شد.
این ترانه را مایکل و پل مک کارتنی به اتفاق هم نوشتنداگر چه بیشتر شعر این ترانه توسط مایکل نوشته شد.
کارتنی در اين ترانه چندین ساز از جمله پرکاشن،سينتي سايزر،گیتار را نواخت.
تهیه کنندگی این ترانه را جرج مارتین بر عهده داشت.او قبلا
کار تهیه آلبوم Pipes of Peace پل مک کارتنی را عهده دار بود.
ضبط این ترانه در air studios شهر لندن در می 1981 آغاز شد و در فوریه 1983 در Cherokee Studios به پایان رسید.
این هفتمین ترانه مایکل بود که در سال 1983 به Top10 جدول برترین آهنگهای بيلبورد رسید.
این ترانه در 15 اکتبر 1983 با رتبه 22 وارد جدول صد آهنگ برتر بيلبورد شد و در روز شنبه 10 دسامبر همان سال به صدر جدول رسید و 6 هفته در این رتبه باقی ماند.
ترانه "بگو بگو بگو" در جدول بسیاری از کشورها از جمله کانادا،نروژ،سوئد شماره 1 شد و در جدول بریتانیا به رتبه دوم جدول رسید.
تا دسامبر 1983 یک میلیون نسخه از این آهنگ به فروش رفت و موفق به کسب صفحه پلاتينيوم شد.
در 6 اکتبر 2015 پل مک کارتنی به مناسبت سی و دومین سالگرد انتشار این ترانه اجرایی متفاوت از این ترانه را منتشر کرد.
در این اجرا قسمت اول آهنگ را مایکل بجای پل می خواند.
مایکل در طول مراحل ضبط اين ترانه در خانه پل و همسرش لیندا اقامت داشت .آن دو تبدیل به دوستانی صمیمی شدند.یک روز که مایکل در خانه پل و لیندا بود، مک کارتنی از میلیونها دلاری که از کاتالوگهاي موسیقی mpl عایدش می شد حرف زد او تقریبا سالی 40 میلیون ازآهنگهای هنرمندان دیگردرآمد داشت.
بنابراین مایکل به فعالیت‌های تجاری خرید، فروش، و شراکت در حقوق آثار موسیقی علاقه مند شد و این سر آغاز قصه ای بود که باعث شد مایکل کاتالوگ ای تی وی را در 10 اگوست سال 1985 خریداری کند.
🆔: @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ٣ اکتبر ۱۹۹۶
مایکل که برای اجرای سه کنسرت از تور هيستوری در شهر آمستردام به سر می‌برد از دو بیمارستان Amc و Ronald McDonald House بازدید کرد و علاوه بر صحبت کردن با کودکان بيمار، اسباب بازی ها و هدایای دیگری را به آنان اهدا کرد.
در یکی از این بیمارستان‌ها بخش والدينی که می‌خواهند با کودکانشان باشند به نام مایکل جکسون تغییر نام پیدا کرد.
🆔: @MJSupportersForum
📆 پنجشنبه ٣ اکتبر ۱۹۹۶
مایکل که برای اجرای سه کنسرت از تور هيستوری در شهر آمستردام به سر می‌برد از دو بیمارستان Amc و Ronald McDonald House بازدید کرد و علاوه بر صحبت کردن با کودکان بيمار، اسباب بازی ها و هدایای دیگری را به آنان اهدا کرد.
در یکی از این بیمارستان‌ها بخش والدينی که می‌خواهند با کودکانشان باشند به نام مایکل جکسون تغییر نام پیدا کرد.
🆔: @MJSupportersForum
انجمن حامیان مایکل جکسون
📼 ويديوى تازه منتشر شده از تمرين Black Or White براى اجراى Apollo (سال ٢٠٠٢) 🆔: @MJSupportersForum
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📼 ويديوى تازه منتشر شده از بخشِ تا به حال ديده نشده‌ی اجراى Apollo سال ٢٠٠٢ !
🌎 Heal The World 🌍
🆔: @MJSupportersForum
🌎 Heal The World 🌍
🆔: @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۴ اکتبر ۱۹۸۳
فیلمبرداری موزیک ویدئوی ترانه Say Say Say یک روز پس از انتشار تک آهنگش در ايالت کالیفرنیا آغاز شد و تا ٧ اکتبر ادامه داشت.
کارگردان این ویدئو کلیپ Bob Giraldi بود. او قبلا ویدئو Beat It را برای مایکل کارگردانی کرده بود.
لیندا همسر پل مک کارتنی و لاتویا خواهر مایکل در این ویدئو حضور داشتند.
به علت مشغله کاری مایکل، پل مک کارتنی برای ضبط این ویدئو به آمریکا آمد.
هزینه ساخت ویدئو کلیپ بگو بگو بگو ۵۰۰،۰۰۰ هزار دلار (۱،۲۳۶،۰۰۰ دلار ۲۰۱۷) بود.
این ویدئو برای اولین بار در آمریکا در روز ۲۸ اکتبر ۱۹۸۳ از کانال4 پخش شد.
در انگلستان این ویدئو اولین بار در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۸۳ از کانال BBC و در حضور پل و همسرش لیندا پخش شد. این اولین حضور پل در یک برنامه زنده در انگلستان از سال ۱۹۷۳ بود.
این ویدئو در ابتدا قرار بود در منطقه LosOlives در دره سانتا ينز فیلمبرداری شود، اما به علت نداشتن موقعیت‌های مناسب برای فیلمبرداری به منطقه LosAlamos منتقل شد. منطقه LosOlives که نیم ساعت با محل فیلمبرداری فاصله داشت همان جایی است که مایکل آن را در سال ۱۹۸۸ خریداری کرد و نام آن را به نورلند تغیر داد. پل مک کارتنی در طول ساخت ویدئوى Say Say Say در این محل اقامت داشت. هنگامی که مایکل به دیدن پل رفت با ديدن این منطقه عاشقش شد و اظهار کرد که روزی اینجا را خواهم خرید.
🆔: @MJSupportersForum
📆 سه‌شنبه ۴ اکتبر ۱۹۸۳
فیلمبرداری موزیک ویدئوی ترانه Say Say Say یک روز پس از انتشار تک آهنگش در ايالت کالیفرنیا آغاز شد و تا ٧ اکتبر ادامه داشت.
کارگردان این ویدئو کلیپ Bob Giraldi بود. او قبلا ویدئو Beat It را برای مایکل کارگردانی کرده بود.
لیندا همسر پل مک کارتنی و لاتویا خواهر مایکل در این ویدئو حضور داشتند.
به علت مشغله کاری مایکل، پل مک کارتنی برای ضبط این ویدئو به آمریکا آمد.
هزینه ساخت ویدئو کلیپ بگو بگو بگو ۵۰۰،۰۰۰ هزار دلار (۱،۲۳۶،۰۰۰ دلار ۲۰۱۷) بود.
این ویدئو برای اولین بار در آمریکا در روز ۲۸ اکتبر ۱۹۸۳ از کانال4 پخش شد.
در انگلستان این ویدئو اولین بار در تاریخ ۲۹ اکتبر ۱۹۸۳ از کانال BBC و در حضور پل و همسرش لیندا پخش شد. این اولین حضور پل در یک برنامه زنده در انگلستان از سال ۱۹۷۳ بود.
این ویدئو در ابتدا قرار بود در منطقه LosOlives در دره سانتا ينز فیلمبرداری شود، اما به علت نداشتن موقعیت‌های مناسب برای فیلمبرداری به منطقه LosAlamos منتقل شد. منطقه LosOlives که نیم ساعت با محل فیلمبرداری فاصله داشت همان جایی است که مایکل آن را در سال ۱۹۸۸ خریداری کرد و نام آن را به نورلند تغیر داد. پل مک کارتنی در طول ساخت ویدئوى Say Say Say در این محل اقامت داشت. هنگامی که مایکل به دیدن پل رفت با ديدن این منطقه عاشقش شد و اظهار کرد که روزی اینجا را خواهم خرید.
🆔: @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 جمعه ۴ اکتبر ۲۰۰۲
آهنگ خیرخواهانه What More Can I Give مایکل جکسون برای اولین بار در ساعت ۶ صبح از شبکه رادیویی WKTU-FM واقع در نیویورک پخش شد. این آهنگ در پاسخ به حادثه ۱۱ سپتامبر به تولید رسید. با اینکه اجازه‌ی این کار به این شبکه رادیویی داده نشده بود، از آن موقع حدود ۶ بار در روز پخش می شد.
بنا بر گفته‌ی Marc Schaffel تهیه کننده اجرایی این آهنگ نسخه‌هایی از این آهنگ به هنرمندانی که در تهیه این آهنگ نقش داشته‌اند فرستاده شده و از آن زمان در اینترنت پخش شده است. او در اظهار نظرش گفته "قرار نیست که [پخش رادیویی را] متوقف کنیم، ولی بسیار ناراحتم از این که می‌بینم این آهنگ اینگونه بیرون می‌آید و هدف اصلی خود که جمع کردن پول برای قربانیان حادثه ۱۱ سپتامبر و اماکن خیریه برای کودکان بود را عملی نکرده است."
بر اساس اظهارات رادیوی WKTU-FM، این رادیو پس از پخش این آهنگ تعداد زیادی تماس تلفنی و حدود دویست email از شنونده‌هایش دریافت کرد که اطلاعات بیشتری در مورد این آهنگ درخواست کرده بودند و از پخش آن تشکر کرده‌اند. کارگردان برنامه، Frankie Blue، گفت "این آهنگ هدیه‌ای به جهانیان است. مایکل و تمام گروه زمان خود را برای آن وقف کردند و باید شنیده شود."
مایکل در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۱ تصمیم خود برای ضبط این ترانه را اعلام کرد و در ۱۵ اکتبر همان سال ضبط آن را به پایان برد. این ترانه در نوامبر ۲۰۰۱ آماده انتشار بود اما به دلیل مخالفت و کارشکنی کمپانی موسيقی سونی از انتشار آن سر باز زد و آهنگی که برای نجات دنیا نوشته شده بود هرگز انتشار رسمی نيافت. سونی قبل از آن در حین پخش مراسم جشن سی اُمین سالگرد فعالیت هنری مايکل از شبکه CBS از تبلیغ آلبوم جدید مایکل Invincible نیز سرباز زده بود. شافل معتقد بود که "شاید این کار (پخش رادیویی) گوشزدی باشد تا آن را منتشر کنند، چون الآن زمانش است. در غیر این صورت هر چه بیشتر این آهنگ تکثیر شود، بیشتر از هدف اصلی دور می‌شود و نمی‌تواند پولی را جمع کند."
این آهنگ در نهایت در روز ۲۷ اکتبر ۲۰۰۳ دو سال پس از ضبطش برای چند روز جهت دانلود ديجيتالی در دسترس عموم قرار گرفت. هزینه هر دانلود ۲ دلار بود.
درآمد این آهنگ به سه بنیاد خیریه :
Oneness,
Mr. Holland's Opus Foundation
The International Child Art Foundation
اهدا شد.
رادیوی WKTU-FM اولین رادیویی بود که در گذشته آهنگ You Rock My World را قبل از انتشار رسمی آن پخش کرد، اما شرکت پخش موسیقی مایکل درخواست کرد که از ادامه پخش آن خودداری کنند.
مایکل در سال ۱۹۹۹ پس از دیداری با نلسون ماندلا، ترانه‌ی «بیش از این چه توانم بخشید» (What More Can I give) را نوشت. او خود در این باره گفته بود:
"در گفت‌وگویی که امسال با رئیس جمهور ماندلا داشتم، در مورد مفهوم بخشش بحث کردیم که در نتیجه عبارت «بیش از این چه توانم بخشید» به ذهنم متبادر شد. ما همگی می‌بایست آنچه که در توان داریم را عرضه کنیم تا درد و رنجی که نباید وجود داشته باشد را ریشه کن نماییم."
مایکل در ژوئن سال ۱۹۹۹ دو کنسرت خیریه در آلمان و کره‌ی جنوبی ترتیب داد و در نظر داشت تا آهنگ «بیش از این چه توانم بخشید» را در آنها اجرا کند که محقق نشد، در عوض عنوان این کنسرتها "مایکل جکسون و دوستان - بیش از این چه توانم بخشید" خود گویای مسئله بود. مایکل بخشی از سود کنسرتها را به صندوق کودکان نلسون ماندلا اهدا نمود. پس از حملات تروریستی یازده سپتامبر مایکل این آهنگ را بازنویسی کرد و آن را در کنار خوانندگان بسیاری از جمله ماریا کری، بریتنی اسپیرز، سلن دیون، آشر، آناستازيا، جنیفر لوپز، نیک کارتر، بیانسه، کريستينا اگولرا، تونی برکستون، لوتر وندراس، مری جی بليج با ایده‌ی جمع آوری میلیونها دلار برای کمک به قربانیان یازده سپتامبر ضبط کرد.
نسخه‌ی اسپانیایی این آهنگ نیز با عنوان Todo Para Ti در تاریخ ۲۲ اکتبر ۲۰۰۱ تهیه و ضبط شد. مایکل در مورد تاثیر حمله‌ی یازده سپتامبر بر خود گفته است:
"من کسی نیستم که یک گوشه بنشینم و بگویم آه چه بد شد! از اتفاقی که افتاده است متاسفم!... من می‌خواهم تمام مردم دنیا بخوانند "بیش از این چه توانم بخشید؟"... می‌خواهم که این آهنگ ما مردم جهان را متحد سازد. زیرا یک آهنگ مانند ذکری روحانی است. چیزی که بارها و بارها تکرارش می‌کنید. ما به صلح نیاز داریم، ما به بخشش نیاز داریم، ما به عشق نیاز داریم، ما به اتحاد نیاز داریم."
"من در قلبم باور دارم که جامعه‌ی موسیقی یکپارچه خواهد شد و به کمک هزاران قربانی بیگناه خواهد شتافت. هم اکنون نیاز فاحشی به دلار وجود دارد و ما می‌توانیم هریک نقشی را در تسلای قربانیان ایفا کنیم."
مایکل در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۱ در کنسرتی که برای حادثه دیدگان ۱۱ سپتامبر در واشنگتن تدارک دیده شده بود برای اولین بار این ترانه را اجرا کرد.
🆔: @MJSupportersForum
📆 جمعه ۴ اکتبر ۲۰۰۲
آهنگ خیرخواهانه What More Can I Give مایکل جکسون برای اولین بار در ساعت ۶ صبح از شبکه رادیویی WKTU-FM واقع در نیویورک پخش شد. این آهنگ در پاسخ به حادثه ۱۱ سپتامبر به تولید رسید. با اینکه اجازه‌ی این کار به این شبکه رادیویی داده نشده بود، از آن موقع حدود ۶ بار در روز پخش می شد.
بنا بر گفته‌ی Marc Schaffel تهیه کننده اجرایی این آهنگ نسخه‌هایی از این آهنگ به هنرمندانی که در تهیه این آهنگ نقش داشته‌اند فرستاده شده و از آن زمان در اینترنت پخش شده است. او در اظهار نظرش گفته "قرار نیست که [پخش رادیویی را] متوقف کنیم، ولی بسیار ناراحتم از این که می‌بینم این آهنگ اینگونه بیرون می‌آید و هدف اصلی خود که جمع کردن پول برای قربانیان حادثه ۱۱ سپتامبر و اماکن خیریه برای کودکان بود را عملی نکرده است."
بر اساس اظهارات رادیوی WKTU-FM، این رادیو پس از پخش این آهنگ تعداد زیادی تماس تلفنی و حدود دویست email از شنونده‌هایش دریافت کرد که اطلاعات بیشتری در مورد این آهنگ درخواست کرده بودند و از پخش آن تشکر کرده‌اند. کارگردان برنامه، Frankie Blue، گفت "این آهنگ هدیه‌ای به جهانیان است. مایکل و تمام گروه زمان خود را برای آن وقف کردند و باید شنیده شود."
مایکل در ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۱ تصمیم خود برای ضبط این ترانه را اعلام کرد و در ۱۵ اکتبر همان سال ضبط آن را به پایان برد. این ترانه در نوامبر ۲۰۰۱ آماده انتشار بود اما به دلیل مخالفت و کارشکنی کمپانی موسيقی سونی از انتشار آن سر باز زد و آهنگی که برای نجات دنیا نوشته شده بود هرگز انتشار رسمی نيافت. سونی قبل از آن در حین پخش مراسم جشن سی اُمین سالگرد فعالیت هنری مايکل از شبکه CBS از تبلیغ آلبوم جدید مایکل Invincible نیز سرباز زده بود. شافل معتقد بود که "شاید این کار (پخش رادیویی) گوشزدی باشد تا آن را منتشر کنند، چون الآن زمانش است. در غیر این صورت هر چه بیشتر این آهنگ تکثیر شود، بیشتر از هدف اصلی دور می‌شود و نمی‌تواند پولی را جمع کند."
این آهنگ در نهایت در روز ۲۷ اکتبر ۲۰۰۳ دو سال پس از ضبطش برای چند روز جهت دانلود ديجيتالی در دسترس عموم قرار گرفت. هزینه هر دانلود ۲ دلار بود.
درآمد این آهنگ به سه بنیاد خیریه :
Oneness,
Mr. Holland's Opus Foundation
The International Child Art Foundation
اهدا شد.
رادیوی WKTU-FM اولین رادیویی بود که در گذشته آهنگ You Rock My World را قبل از انتشار رسمی آن پخش کرد، اما شرکت پخش موسیقی مایکل درخواست کرد که از ادامه پخش آن خودداری کنند.
مایکل در سال ۱۹۹۹ پس از دیداری با نلسون ماندلا، ترانه‌ی «بیش از این چه توانم بخشید» (What More Can I give) را نوشت. او خود در این باره گفته بود:
"در گفت‌وگویی که امسال با رئیس جمهور ماندلا داشتم، در مورد مفهوم بخشش بحث کردیم که در نتیجه عبارت «بیش از این چه توانم بخشید» به ذهنم متبادر شد. ما همگی می‌بایست آنچه که در توان داریم را عرضه کنیم تا درد و رنجی که نباید وجود داشته باشد را ریشه کن نماییم."
مایکل در ژوئن سال ۱۹۹۹ دو کنسرت خیریه در آلمان و کره‌ی جنوبی ترتیب داد و در نظر داشت تا آهنگ «بیش از این چه توانم بخشید» را در آنها اجرا کند که محقق نشد، در عوض عنوان این کنسرتها "مایکل جکسون و دوستان - بیش از این چه توانم بخشید" خود گویای مسئله بود. مایکل بخشی از سود کنسرتها را به صندوق کودکان نلسون ماندلا اهدا نمود. پس از حملات تروریستی یازده سپتامبر مایکل این آهنگ را بازنویسی کرد و آن را در کنار خوانندگان بسیاری از جمله ماریا کری، بریتنی اسپیرز، سلن دیون، آشر، آناستازيا، جنیفر لوپز، نیک کارتر، بیانسه، کريستينا اگولرا، تونی برکستون، لوتر وندراس، مری جی بليج با ایده‌ی جمع آوری میلیونها دلار برای کمک به قربانیان یازده سپتامبر ضبط کرد.
نسخه‌ی اسپانیایی این آهنگ نیز با عنوان Todo Para Ti در تاریخ ۲۲ اکتبر ۲۰۰۱ تهیه و ضبط شد. مایکل در مورد تاثیر حمله‌ی یازده سپتامبر بر خود گفته است:
"من کسی نیستم که یک گوشه بنشینم و بگویم آه چه بد شد! از اتفاقی که افتاده است متاسفم!... من می‌خواهم تمام مردم دنیا بخوانند "بیش از این چه توانم بخشید؟"... می‌خواهم که این آهنگ ما مردم جهان را متحد سازد. زیرا یک آهنگ مانند ذکری روحانی است. چیزی که بارها و بارها تکرارش می‌کنید. ما به صلح نیاز داریم، ما به بخشش نیاز داریم، ما به عشق نیاز داریم، ما به اتحاد نیاز داریم."
"من در قلبم باور دارم که جامعه‌ی موسیقی یکپارچه خواهد شد و به کمک هزاران قربانی بیگناه خواهد شتافت. هم اکنون نیاز فاحشی به دلار وجود دارد و ما می‌توانیم هریک نقشی را در تسلای قربانیان ایفا کنیم."
مایکل در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۱ در کنسرتی که برای حادثه دیدگان ۱۱ سپتامبر در واشنگتن تدارک دیده شده بود برای اولین بار این ترانه را اجرا کرد.
🆔: @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 یکشنبه ۶ اکتبر ۱۹۹۱
هشتمین مراسم عروسی الیزابت تیلور در خانه‌ی مایکل «نورلند» برگزار شد.
لرى فورتنسکی یک کارگر ساختمانی که بیست سال از تیلور کوچکتر بود هفتمین شوهر الیزابت تیلور در هشتمین مراسم عروسیش بود. اليزابت تیلور با همسر پنجمش ریچارد برتون دو بار ازدواج کرده بود.
لری آخرین شوهر اليزابت در طول حیاتش بود.
الیزابت در این مراسم یک لباس زرد قناری به تن داشت که کاری از طراح معروف والنتينا و قیمت آن ۳۰ هزار دلار بود.
کليه‌ی هزينه ۲ ميليون دلاری مراسم را مایکل به عنوان هدیه عروسی پرداخت کرد.
الیزابت :
«مایکل تو خیلی سخاوتمندی و این منو به گریه ميندازه. تا زمانی که زنده هستم این محبتت رو فراموش نمیکنم.»
این عروسی یکی از پر هزینه ترین عروسی‌های برگزار شده است.
در این مراسم ۱۶۰ نفر به عنوان مهمان حاضر بودند که از میان آنها می‌توان به ليزا مينلی، ادی مورفی، نانسی ریگان، مکالی کاکلين، بری ديلر (رئیس وقت کمپانی فاکس قرن بیستم) و نامزدش طراح معروف آمریکایی-بلژیکی دیانا وون، جرج هميلتون، کوئينسی جونز، آریزونا هال، مرو گريفين، و بروک شيلدز دوست دختر آن زمان مایکل اشاره کرد.
ساقدوش داماد در این مراسم آرایشگر موی الیزابت تیلور جوز ابر و ساقدوش عروس دوست قدیمی الیزابت نورما هيمن بود.
ماريان ويليامسن برگزارکننده‌ی آیین مراسم که به صورت غیر مذهبی برگزار شد بود. الیزابت یهودی و همسرش مسیحی پروتستان بود.
افسر سابق ارتش اسرائیل مسئولیت حفاظت امنیتی مراسم را همراه با ۱۰۰ نیروی امنیتی بر عهده داشت.
در طول برگزاری مراسم ۱۲ هلیکوپتر در آسمان در حال چرخ زدن بودند.
با وجود تمام موارد امنیتی یکی از مهمانان که گفته میشد یک دوربین بسیار کوچک با لنزهای فیبر نوری را به صورت قاچاقی با خود حمل میکرد و به صورت آویزان از یکی از هلیکوپترها در حال عکاسی بود با چتر نجات و کلاهی که بر روی آن دوربین نصب شده بود در فاصله ۶ متری عروس و داماد به زمین فرود آمد و باعث توقف کوتاه برگزاری مراسم شد.
این مراسم در ساعت ۱۰:۳۰ شب به پایان رسید.
الیزابت مبلغ ۱ میلیون دلار برای حق پخش عکسهاى عروسى‌اش از مجله People دریافت کرد. او کل این مبلغ را به بنیاد خیریه‌ای که برای کمک به بیماران مبتلا به ایدز تأسیس کرده بود اهدا کرد. او این بنیاد خیریه را در سال ۱۹۹۱ پس از درگذشت دوستش، راک هادسن به دلیل ابتلاء به ایدز، تأسیس کرد.
مجله People در شماره ۲۱ اکتبر ۱۹۹۱ عکسها و گزارش این عروسی را منتشر کرد.
لری و الیزابت در ۳۱ اکتبر ۱۹۹۶ از یکدیگر جدا شدند.
در زمان طلاق لری از الیزابت مبلغ ۱ میلیون دلار دریافت کرد.
او در سال ۲۰۰۲ با اين پول یک خانه سه اتاق خوابه در کالیفرنيا خريد. در سال ۲۰۰۹ الیزابت تیلور به علت عدم توانایی مالی لری برای پرداخت قسطهای ۵۸۰۰ دلاری ماهیانه‌ی خانه‌اش پنجاه هزار دلار به او کمک کرد تا او خانه را از دست ندهد.
تیلور در ۲۳ مارس ۲۰۱۱ در سن ۷۹ سالگی به دلیل ایست قلبی در بیمارستان سیدار سینای شهر لس‌آنجلس درگذشت.
لرى نیز در ۷ جولای ۲۰۱۶ به علت سرطان پوست در سن ۶۴ سالگی درگذشت.
🆔: @MJSupportersForum
📆 یکشنبه ۶ اکتبر ۱۹۹۱
هشتمین مراسم عروسی الیزابت تیلور در خانه‌ی مایکل «نورلند» برگزار شد.
لرى فورتنسکی یک کارگر ساختمانی که بیست سال از تیلور کوچکتر بود هفتمین شوهر الیزابت تیلور در هشتمین مراسم عروسیش بود. اليزابت تیلور با همسر پنجمش ریچارد برتون دو بار ازدواج کرده بود.
لری آخرین شوهر اليزابت در طول حیاتش بود.
الیزابت در این مراسم یک لباس زرد قناری به تن داشت که کاری از طراح معروف والنتينا و قیمت آن ۳۰ هزار دلار بود.
کليه‌ی هزينه ۲ ميليون دلاری مراسم را مایکل به عنوان هدیه عروسی پرداخت کرد.
الیزابت :
«مایکل تو خیلی سخاوتمندی و این منو به گریه ميندازه. تا زمانی که زنده هستم این محبتت رو فراموش نمیکنم.»
این عروسی یکی از پر هزینه ترین عروسی‌های برگزار شده است.
در این مراسم ۱۶۰ نفر به عنوان مهمان حاضر بودند که از میان آنها می‌توان به ليزا مينلی، ادی مورفی، نانسی ریگان، مکالی کاکلين، بری ديلر (رئیس وقت کمپانی فاکس قرن بیستم) و نامزدش طراح معروف آمریکایی-بلژیکی دیانا وون، جرج هميلتون، کوئينسی جونز، آریزونا هال، مرو گريفين، و بروک شيلدز دوست دختر آن زمان مایکل اشاره کرد.
ساقدوش داماد در این مراسم آرایشگر موی الیزابت تیلور جوز ابر و ساقدوش عروس دوست قدیمی الیزابت نورما هيمن بود.
ماريان ويليامسن برگزارکننده‌ی آیین مراسم که به صورت غیر مذهبی برگزار شد بود. الیزابت یهودی و همسرش مسیحی پروتستان بود.
افسر سابق ارتش اسرائیل مسئولیت حفاظت امنیتی مراسم را همراه با ۱۰۰ نیروی امنیتی بر عهده داشت.
در طول برگزاری مراسم ۱۲ هلیکوپتر در آسمان در حال چرخ زدن بودند.
با وجود تمام موارد امنیتی یکی از مهمانان که گفته میشد یک دوربین بسیار کوچک با لنزهای فیبر نوری را به صورت قاچاقی با خود حمل میکرد و به صورت آویزان از یکی از هلیکوپترها در حال عکاسی بود با چتر نجات و کلاهی که بر روی آن دوربین نصب شده بود در فاصله ۶ متری عروس و داماد به زمین فرود آمد و باعث توقف کوتاه برگزاری مراسم شد.
این مراسم در ساعت ۱۰:۳۰ شب به پایان رسید.
الیزابت مبلغ ۱ میلیون دلار برای حق پخش عکسهاى عروسى‌اش از مجله People دریافت کرد. او کل این مبلغ را به بنیاد خیریه‌ای که برای کمک به بیماران مبتلا به ایدز تأسیس کرده بود اهدا کرد. او این بنیاد خیریه را در سال ۱۹۹۱ پس از درگذشت دوستش، راک هادسن به دلیل ابتلاء به ایدز، تأسیس کرد.
مجله People در شماره ۲۱ اکتبر ۱۹۹۱ عکسها و گزارش این عروسی را منتشر کرد.
لری و الیزابت در ۳۱ اکتبر ۱۹۹۶ از یکدیگر جدا شدند.
در زمان طلاق لری از الیزابت مبلغ ۱ میلیون دلار دریافت کرد.
او در سال ۲۰۰۲ با اين پول یک خانه سه اتاق خوابه در کالیفرنيا خريد. در سال ۲۰۰۹ الیزابت تیلور به علت عدم توانایی مالی لری برای پرداخت قسطهای ۵۸۰۰ دلاری ماهیانه‌ی خانه‌اش پنجاه هزار دلار به او کمک کرد تا او خانه را از دست ندهد.
تیلور در ۲۳ مارس ۲۰۱۱ در سن ۷۹ سالگی به دلیل ایست قلبی در بیمارستان سیدار سینای شهر لس‌آنجلس درگذشت.
لرى نیز در ۷ جولای ۲۰۱۶ به علت سرطان پوست در سن ۶۴ سالگی درگذشت.
🆔: @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 یکشنبه ۶ اکتبر ۱۹۹۶
مایکل که در اواسط تور هيستوری بود برای اولین اجرای تکی دوران فعالیتش در قاره آفریقا وارد کشور تونس شد.
مایکل در این روز برای اولین بار با عمر بهتی (Omer Bhatti) دیدار کرد.
عمر متولد ۱۴ ژوئن ۱۹۸۴ در شهر درامن نروژ است. او فرزند کوچک خانواده است. پدر او اصليتی پاکستانی و مادرش اصليتی نروژی دارد.
عمر و خانواده‌اش برای ملاقات عمویش که در آن زمان در تونس زندگی میکرد به این کشور سفر کرده بودند.
او عاشق همه چیز در مورد مایکل بود. خواندن و رقصیدن و خود او. هنگامی که مایکل به هتل محل اقامتش رسید عمر که مانند مایکل لباس به تن کرده بود خودش را به طرز خطرناکی به جلوی جمعیت رساند به طوری که نزدیک بود زخمی شود، مایکل از محافظانش خواست که عمر را از میان جمعیت دور کنند. در لحظه نجات عمر از میان جمعيت مایکل توقفی نکرد اما مشتاق شد که با این کودک بیشتر آشنا شود. او عمر را به اتاقش دعوت کرد و دو ساعت با او مشغول صحبت و بازی شد. عمر بعدها به خواهرش گفت که مایکل از شباهت او به خودش تحت تاثیر قرار گرفته بود.
مایکل در کنسرت تونس عمر را هنگام اجرای ترانه Heal The World با خود بر روی صحنه برد و پس از آن عمر و خانواده‌اش را برای صرف شام دعوت کرد.
بعد از آن ملاقات مايکل عمر و خانواده‌اش را برای ادامه‌ی زندگی به نورلند دعوت کرد.
آنها دعوت مایکل را بی‌درنگ قبول کردند اما عمر و خانواده‌اش به نروژ بازگشتند تا هم عمر بتواند کلاس هفتم را تمام کند و هم پدرش بتواند خانه‌شان در Holmlia را بفروشد. در پاییز ۱۹۹۷ با اتمام درس عمر و فروخته شدن خانه، عمر و خانواده‌اش به آمریکا سفر کردند.
مایکل به پدر و مادر عمر در نورلند کار داد.
هلگا (پيا) مادر عمر به عنوان اولین پرستار پسر مایکل پرينس (همراه با گریس روارامبا) و همایون شهزاد (ریز) پدر عمر که در شهر اسلو راننده تاکسی بود و در گاراژ هم کار میکرد، در ناوگان حمل و نقل مايکل و گاهاً به عنوان راننده مشغول به کار شدند.
مایکل با این کار به خانواده «بهتی» کمک کرد که گرین کارت خود را بگیرند تا بتوانند در ایالات متحده بمانند. بدیهی است که والدین بهتی در مورد مشاغلی که مايکل برای آنها در نظر گرفته بود واجد هیچ شرایط خاصی نبودند و مايکل کاندیدهای بسیار خوبی برای این کارها از افرادی که در ایالات متحده ساکن بودند داشت، بدون نگرانی در بدست آوردن گرین کارت آنها. اما تنها دلیل این کار مایکل و اینکه دو فرد تقریباً غریبه را از نروژ استخدام کرد این بود که آنها نزدیک پسرشان باشند.
عمر بهتی به مدت ۸ سال در نورلند خانه‌ی مایکل زندگی کرد. او در مراسم و مکان‌های زیادی مایکل را همراهی کرد. فرزندان مایکل او را مانند برادر خود می‌دانند.
مایکل آلبوم Invincible خود را به پسر غنايی نروژى ۱۵ ساله‌ای به نام بنجامين هرمانسن که در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۱ به ضرب چاقو توسط یک گروه نئو نازی در اسلو به قتل رسیده بود تقدیم کرد. او یکی از دوستان عمر بود.
مایکل همیشه عمر را مانند فرزندش می‌دانست. این مسئله باعث به وجود آمدن شایعاتی مبنی بر این که عمر فرزند مایکل است شده بود.
در جولای ۲۰۰۹ عمر طی مصاحبه‌ای اعلام کرد که مایکل پدرش نیست اما آن دو دوستی بسیار صمیمی‌ای داشتند. همچنين گفت كه مايكل او را «فرزند افتخارى» خود كرده بود و به او لقب «مايكل كوچک» داده بود.
عمر به پیشنهاد ربی خواهر مایکل و بزرگترین فرزند خانواده جکسون، در مراسم یادبود مایکل در ردیف اول در کنار پدر و مادر و برادر و خواهر و فرزندان مایکل نشست.
عمر:
"مایکل من را مانند پسرش می‌دانست. والدین من اکنون در نروژ هستند. دلیل آنکه من در ردیف اول مراسم نشستم این بود که دوست صمیمی مایکل بودم نه بخاطر اینکه فرزندش بودم. مایکل برای من یک فرد خاص بود و من نمی‌تونم رفتنش را باور کنم. من کاملاً شوک زده شده‌ام و وزن زیادی از دست دادم زیرا نمی‌توانم چیزی بخورم."
جملات تقدیمی عمر به مايکل در مراسم خاکسپاری‌اش:
"من از همه چیزهایی که به من آموختی و تمام دانش‌هایی که با من به اشتراک گذاشتی سپاسگزارم. تو من رو تبدیل به چیزی که الآن هستم کردی و من قول می‌دهم که باعث افتخار تو شوم. زمان ما با هم مثل يک گنج در قلب من است، برای همیشه و همیشه. دوستت دارم. برای ملاقات دوباره‌ات نمی‌توانم صبر کنم."
🆔: @MJSupportersForum
📆 یکشنبه ۶ اکتبر ۱۹۹۶
مایکل که در اواسط تور هيستوری بود برای اولین اجرای تکی دوران فعالیتش در قاره آفریقا وارد کشور تونس شد.
مایکل در این روز برای اولین بار با عمر بهتی (Omer Bhatti) دیدار کرد.
عمر متولد ۱۴ ژوئن ۱۹۸۴ در شهر درامن نروژ است. او فرزند کوچک خانواده است. پدر او اصليتی پاکستانی و مادرش اصليتی نروژی دارد.
عمر و خانواده‌اش برای ملاقات عمویش که در آن زمان در تونس زندگی میکرد به این کشور سفر کرده بودند.
او عاشق همه چیز در مورد مایکل بود. خواندن و رقصیدن و خود او. هنگامی که مایکل به هتل محل اقامتش رسید عمر که مانند مایکل لباس به تن کرده بود خودش را به طرز خطرناکی به جلوی جمعیت رساند به طوری که نزدیک بود زخمی شود، مایکل از محافظانش خواست که عمر را از میان جمعیت دور کنند. در لحظه نجات عمر از میان جمعيت مایکل توقفی نکرد اما مشتاق شد که با این کودک بیشتر آشنا شود. او عمر را به اتاقش دعوت کرد و دو ساعت با او مشغول صحبت و بازی شد. عمر بعدها به خواهرش گفت که مایکل از شباهت او به خودش تحت تاثیر قرار گرفته بود.
مایکل در کنسرت تونس عمر را هنگام اجرای ترانه Heal The World با خود بر روی صحنه برد و پس از آن عمر و خانواده‌اش را برای صرف شام دعوت کرد.
بعد از آن ملاقات مايکل عمر و خانواده‌اش را برای ادامه‌ی زندگی به نورلند دعوت کرد.
آنها دعوت مایکل را بی‌درنگ قبول کردند اما عمر و خانواده‌اش به نروژ بازگشتند تا هم عمر بتواند کلاس هفتم را تمام کند و هم پدرش بتواند خانه‌شان در Holmlia را بفروشد. در پاییز ۱۹۹۷ با اتمام درس عمر و فروخته شدن خانه، عمر و خانواده‌اش به آمریکا سفر کردند.
مایکل به پدر و مادر عمر در نورلند کار داد.
هلگا (پيا) مادر عمر به عنوان اولین پرستار پسر مایکل پرينس (همراه با گریس روارامبا) و همایون شهزاد (ریز) پدر عمر که در شهر اسلو راننده تاکسی بود و در گاراژ هم کار میکرد، در ناوگان حمل و نقل مايکل و گاهاً به عنوان راننده مشغول به کار شدند.
مایکل با این کار به خانواده «بهتی» کمک کرد که گرین کارت خود را بگیرند تا بتوانند در ایالات متحده بمانند. بدیهی است که والدین بهتی در مورد مشاغلی که مايکل برای آنها در نظر گرفته بود واجد هیچ شرایط خاصی نبودند و مايکل کاندیدهای بسیار خوبی برای این کارها از افرادی که در ایالات متحده ساکن بودند داشت، بدون نگرانی در بدست آوردن گرین کارت آنها. اما تنها دلیل این کار مایکل و اینکه دو فرد تقریباً غریبه را از نروژ استخدام کرد این بود که آنها نزدیک پسرشان باشند.
عمر بهتی به مدت ۸ سال در نورلند خانه‌ی مایکل زندگی کرد. او در مراسم و مکان‌های زیادی مایکل را همراهی کرد. فرزندان مایکل او را مانند برادر خود می‌دانند.
مایکل آلبوم Invincible خود را به پسر غنايی نروژى ۱۵ ساله‌ای به نام بنجامين هرمانسن که در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۱ به ضرب چاقو توسط یک گروه نئو نازی در اسلو به قتل رسیده بود تقدیم کرد. او یکی از دوستان عمر بود.
مایکل همیشه عمر را مانند فرزندش می‌دانست. این مسئله باعث به وجود آمدن شایعاتی مبنی بر این که عمر فرزند مایکل است شده بود.
در جولای ۲۰۰۹ عمر طی مصاحبه‌ای اعلام کرد که مایکل پدرش نیست اما آن دو دوستی بسیار صمیمی‌ای داشتند. همچنين گفت كه مايكل او را «فرزند افتخارى» خود كرده بود و به او لقب «مايكل كوچک» داده بود.
عمر به پیشنهاد ربی خواهر مایکل و بزرگترین فرزند خانواده جکسون، در مراسم یادبود مایکل در ردیف اول در کنار پدر و مادر و برادر و خواهر و فرزندان مایکل نشست.
عمر:
"مایکل من را مانند پسرش می‌دانست. والدین من اکنون در نروژ هستند. دلیل آنکه من در ردیف اول مراسم نشستم این بود که دوست صمیمی مایکل بودم نه بخاطر اینکه فرزندش بودم. مایکل برای من یک فرد خاص بود و من نمی‌تونم رفتنش را باور کنم. من کاملاً شوک زده شده‌ام و وزن زیادی از دست دادم زیرا نمی‌توانم چیزی بخورم."
جملات تقدیمی عمر به مايکل در مراسم خاکسپاری‌اش:
"من از همه چیزهایی که به من آموختی و تمام دانش‌هایی که با من به اشتراک گذاشتی سپاسگزارم. تو من رو تبدیل به چیزی که الآن هستم کردی و من قول می‌دهم که باعث افتخار تو شوم. زمان ما با هم مثل يک گنج در قلب من است، برای همیشه و همیشه. دوستت دارم. برای ملاقات دوباره‌ات نمی‌توانم صبر کنم."
🆔: @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۷ اکتبر ۱۹۶۹
تک آهنگ «می‌خواهم برگردی» توسط کمپانی موتاون منتشر شد.
این آهنگ تنها تک آهنگ آلبوم اول
جکسون فایو Diana Ross Presents the Jackson 5 بود.
این آهنگ اولین تک آهنگ گروه جکسون فايو و اولین ترانه‌ای بود که گروه در استوديو موتاون در شهر لس آنجلس کالیفرنیا ضبط کرد.
ترانه‌ی می‌خواهم برگردی توسط برى گوردی و تیم جدید متشکل از Freddie Perren, Alphonzo Mizell و Deke Richards تهیه و نوشته شد.
این ترانه در ابتدا برای گلاديس نايت معروف به شهبانوی سول خواننده‌ی مشهور در سبک Soul و R&B در نظر گرفته شده بود.
۶ میلیون نسخه از این تک آهنگ در سرتاسر دنیا به فروش رفت.
این آهنگ در جولای ۱۹۶۹ در استوديو The Sound Factory واقع در غرب هالیوود ضبط شد.
ترانه «می‌خواهم برگردی» در ۱۵ نوامبر ۱۹۶۹ با رتبه ۹۰ وارد جدول ۱۰۰ آهنگ برتر بيلبورد شد. این اولین ترانه‌ی گروه بود که وارد جدول میشد. در ۲۷ سپتامبر به رتبه ۸ و در تاریخ ۳۱ ژانویه ۱۹۷۰ به صدر جدول رسید و یک هفته در این رتبه باقی ماند.
بدین ترتیب مایکل با سن ۱۱سال و ۵ماه و ۲روز تبدیل به کم سن ترین خواننده تاریخ موسیقی شد که آهنگش به رتبه ۱ جدول بيلبورد رسیده است.
این ترانه ۱۹ هفته در جدول حضور داشت.
«می‌خواهم برگردی» در جدول آر اند بی و کش باکس بيلبورد نیز شماره یک شد و در جدول بریتانیا و کانادا به رتبه ۲ رسید.
می‌خواهم برگردی اولین آهنگ از چهار آهنگ شماره ۱ متوالی گروه بود که به رتبه ۱ جدول بيلبورد رسید.
سه ترانه ABC, The Love You Save
و I'll Be There بعد از این ترانه همگی به رتبه یک جدول رسیدند.
این ترانه در تمام کنسرتهای گروه جکسون فايو و در تمام تورهای تکی مایکل: بد، دنجرس، هيستوری به صورت مدلی با دو آهنگ دیگر اجرا شد.
در مراسم گرمی سال ۱۹۹۹ این ترانه وارد تالار شهرت گرمی شد.
در سال ۱۹۹۹ در لیست صد آهنگ برتر پاپ از سال ۱۹۶۳ که توسط مجله رولينگ استون منتشر شد این ترانه در رتبه ۹ قرار گرفت.
🆔: @MJSupportersForum
📆 سه‌شنبه ۷ اکتبر ۱۹۶۹
تک آهنگ «می‌خواهم برگردی» توسط کمپانی موتاون منتشر شد.
این آهنگ تنها تک آهنگ آلبوم اول
جکسون فایو Diana Ross Presents the Jackson 5 بود.
این آهنگ اولین تک آهنگ گروه جکسون فايو و اولین ترانه‌ای بود که گروه در استوديو موتاون در شهر لس آنجلس کالیفرنیا ضبط کرد.
ترانه‌ی می‌خواهم برگردی توسط برى گوردی و تیم جدید متشکل از Freddie Perren, Alphonzo Mizell و Deke Richards تهیه و نوشته شد.
این ترانه در ابتدا برای گلاديس نايت معروف به شهبانوی سول خواننده‌ی مشهور در سبک Soul و R&B در نظر گرفته شده بود.
۶ میلیون نسخه از این تک آهنگ در سرتاسر دنیا به فروش رفت.
این آهنگ در جولای ۱۹۶۹ در استوديو The Sound Factory واقع در غرب هالیوود ضبط شد.
ترانه «می‌خواهم برگردی» در ۱۵ نوامبر ۱۹۶۹ با رتبه ۹۰ وارد جدول ۱۰۰ آهنگ برتر بيلبورد شد. این اولین ترانه‌ی گروه بود که وارد جدول میشد. در ۲۷ سپتامبر به رتبه ۸ و در تاریخ ۳۱ ژانویه ۱۹۷۰ به صدر جدول رسید و یک هفته در این رتبه باقی ماند.
بدین ترتیب مایکل با سن ۱۱سال و ۵ماه و ۲روز تبدیل به کم سن ترین خواننده تاریخ موسیقی شد که آهنگش به رتبه ۱ جدول بيلبورد رسیده است.
این ترانه ۱۹ هفته در جدول حضور داشت.
«می‌خواهم برگردی» در جدول آر اند بی و کش باکس بيلبورد نیز شماره یک شد و در جدول بریتانیا و کانادا به رتبه ۲ رسید.
می‌خواهم برگردی اولین آهنگ از چهار آهنگ شماره ۱ متوالی گروه بود که به رتبه ۱ جدول بيلبورد رسید.
سه ترانه ABC, The Love You Save
و I'll Be There بعد از این ترانه همگی به رتبه یک جدول رسیدند.
این ترانه در تمام کنسرتهای گروه جکسون فايو و در تمام تورهای تکی مایکل: بد، دنجرس، هيستوری به صورت مدلی با دو آهنگ دیگر اجرا شد.
در مراسم گرمی سال ۱۹۹۹ این ترانه وارد تالار شهرت گرمی شد.
در سال ۱۹۹۹ در لیست صد آهنگ برتر پاپ از سال ۱۹۶۳ که توسط مجله رولينگ استون منتشر شد این ترانه در رتبه ۹ قرار گرفت.
🆔: @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ٧ اکتبر ١٩٧١
باید آنجا باشم (Got To Be There) اولین تک آهنگ مایکل به عنوان یک خواننده‌ی تکی توسط کمپانی موتاون منتشر شد.
این آهنگ توسط هال ديويس تهیه و در ماه‌های ژوئن و جولای ۱۹۷۱ در استوديو Hitsville West در هالیوود ضبط شد.
این ترانه در جدول ١٠٠ آهنگ برتر و جدول آراندبی بیلبورد به رتبه ۴ و در جدول بریتانیا به رتبه ۵ و در کانادا به رتبه ۴ رسید.
۱.۶ میلیون نسخه از این ترانه در آمریکا به فروش رفت.
این ترانه در ابتدا برای گروه سوپريمز در نظر گرفته شده بود.
سوپریمز گروه موسیقى آوازی دخترانه آمریکایی بود که سال ۱۹۵۹ در دیترویت شکل گرفت و در سبک‌های سول، آر اند بی و دو-وپ فعالیت میکرد. این گروه در دهه ۱۹۶۰ به عنوان پروژه اصلی موتاون رکوردز شناخته میشد و با ۱۲ تک‌آهنگ در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد، موفق‌ترین گروه آوازی تاریخ ایالات متحده به شمار می‌رود.
دایانا راس، ماری ویلسون و فلورنس بالارد اعضای این گروه بودند.
🆔: @MJSupportersForum
📆 پنجشنبه ٧ اکتبر ١٩٧١
باید آنجا باشم (Got To Be There) اولین تک آهنگ مایکل به عنوان یک خواننده‌ی تکی توسط کمپانی موتاون منتشر شد.
این آهنگ توسط هال ديويس تهیه و در ماه‌های ژوئن و جولای ۱۹۷۱ در استوديو Hitsville West در هالیوود ضبط شد.
این ترانه در جدول ١٠٠ آهنگ برتر و جدول آراندبی بیلبورد به رتبه ۴ و در جدول بریتانیا به رتبه ۵ و در کانادا به رتبه ۴ رسید.
۱.۶ میلیون نسخه از این ترانه در آمریکا به فروش رفت.
این ترانه در ابتدا برای گروه سوپريمز در نظر گرفته شده بود.
سوپریمز گروه موسیقى آوازی دخترانه آمریکایی بود که سال ۱۹۵۹ در دیترویت شکل گرفت و در سبک‌های سول، آر اند بی و دو-وپ فعالیت میکرد. این گروه در دهه ۱۹۶۰ به عنوان پروژه اصلی موتاون رکوردز شناخته میشد و با ۱۲ تک‌آهنگ در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد، موفق‌ترین گروه آوازی تاریخ ایالات متحده به شمار می‌رود.
دایانا راس، ماری ویلسون و فلورنس بالارد اعضای این گروه بودند.
🆔: @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ٧ اکتبر ۱۹۹۶
مایکل در برابر جمعیت ۶۰ هزار نفری استادیوم ال منزاه شهر تونس در پایتخت جمهوری تونس دهمین کنسرت تور هيستوری را اجرا کرد.
این اولین کنسرت دوران فعالیت مایکل در جهان عرب بود.
مایکل چهار روز قبل از این کنسرت در مصاحبه‌ای که از طريق Kingdom International پخش شد در مورد کنسرت تونس گفت:
"این کنسرت برای من اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا اولین بار است که در آفریقا و جهان عرب خواهم بود. مردم و ملت‌های هر دو منطقه همیشه در قلب من جای خاصی داشته‌اند و من همیشه می‌خواستم برای آنها کنسرت اجرا کنم."
مایکل کلیه عواید حاصل از این کنسرت را به بنیاد خیریه National Solidarity اهدا کرد. این بنیاد خیریه به فقیران و محرومان جنگ تعلق دارد.
در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۰ این کنسرت برای اولین بار از شبکه تلویزیونی نسما در تونس پخش شد. قبل از آن تنها قسمتهای کوتاهی از آن با کیفیت پایین که با دوربین آماتور و از فاصله‌ی دور فیلمبرداری شده بود، از تلویزیون پخش گرديده بود.
🆔: @MJSupportersForum
📆 دوشنبه ٧ اکتبر ۱۹۹۶
مایکل در برابر جمعیت ۶۰ هزار نفری استادیوم ال منزاه شهر تونس در پایتخت جمهوری تونس دهمین کنسرت تور هيستوری را اجرا کرد.
این اولین کنسرت دوران فعالیت مایکل در جهان عرب بود.
مایکل چهار روز قبل از این کنسرت در مصاحبه‌ای که از طريق Kingdom International پخش شد در مورد کنسرت تونس گفت:
"این کنسرت برای من اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا اولین بار است که در آفریقا و جهان عرب خواهم بود. مردم و ملت‌های هر دو منطقه همیشه در قلب من جای خاصی داشته‌اند و من همیشه می‌خواستم برای آنها کنسرت اجرا کنم."
مایکل کلیه عواید حاصل از این کنسرت را به بنیاد خیریه National Solidarity اهدا کرد. این بنیاد خیریه به فقیران و محرومان جنگ تعلق دارد.
در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۰ این کنسرت برای اولین بار از شبکه تلویزیونی نسما در تونس پخش شد. قبل از آن تنها قسمتهای کوتاهی از آن با کیفیت پایین که با دوربین آماتور و از فاصله‌ی دور فیلمبرداری شده بود، از تلویزیون پخش گرديده بود.
🆔: @MJSupportersForum
