دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان 📆 دوشنبه ٢٢ اکتبر ٢٠٠١ مایکل در واشنگتن ضبط اجرای اسپانیایی ترانه What More Can I Give به نام Todo Para Ti را انجام داد. شعر ورژن اسپانیایی توسط موزیسین موسیقی پاناما Rubén Blades از انگلیسی به اسپانیایی برگردانده شده است. مارک شافل برنده سه…
Todo Para Ti ("What More Can I Give" Spanish Version)
Michael Jackson & All Stars
🔗 t.me/MJSF_Links 🔗
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 جمعه ٢٢ اکتبر ١٩٩٣
مایکل که در شیلی به سر می‌برد و کنسرت روز قبلش به دلیل بازگشت مصدوميتش دو روز به تعويق افتاده بود، در روز استراحتش به بیمارستان کودکان Calvo Mackenna شهر پروویدنثیا شیلی رفت و با گرفتن عکس یادگاری و دادن هدايايى به کودکان این بیمارستان آنها را خوشحال نمود.
🆔 @MJSupportersForum
📆 جمعه ٢٢ اکتبر ١٩٩٣
مایکل که در شیلی به سر می‌برد و کنسرت روز قبلش به دلیل بازگشت مصدوميتش دو روز به تعويق افتاده بود، در روز استراحتش به بیمارستان کودکان Calvo Mackenna شهر پروویدنثیا شیلی رفت و با گرفتن عکس یادگاری و دادن هدايايى به کودکان این بیمارستان آنها را خوشحال نمود.
🆔 @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 یکشنبه ٢٣ اکتبر ١٩٨٨
طی مراسمی در موزه موتاون در بلوار وست گرند ديترويت مایکل یک چک ۱۲۵ هزار دلاری را به رئیس موزه موتاون ايستر گوردی و بری گوردی مؤسس کمپانی موتاون در جهت حمایت مالی از نگهداری موزه اهدا کرد. این بیشترین مبلغی بود که تا آن زمان و تا به حال به این موزه اهدا شده است.
اقدامات امنیتی گسترده‌ای برای بازدید مایکل از موزه در نظر گرفته شده بود. بلوار وست گرند به طور کامل مسدود شده بود و افسران و مأموران پلیس منتظر ورود مایکل و بری گوردى بودند. شهردار دیترویت کلمن یانگ در محل حاضر بود و به آنها خوش‌آمد گفت.
حداقل ۲۵۰۰ هوادار در یک هوای سرد بارانی انتظار ورود مایکل به موزه را می‌کشيدند. هنگامی که مایکل چک ۱۲۵ هزار دلاری را به بری گوردی و مدیر موزه موتاون ايستر گوردى اهدا کرد آنها به شدت مایکل را تشویق کردند. مایکل همچنین سه شیء از مجموعه شخصی خود را به موزه اهدا کرد: یک دستکش پولک‌دوزی‌شده براق، یک فدورا سیاه و یکدست لباسی که در روی صحنه در سال ۱۹۷۲ هنگامی که ۱۳ سال داشت پوشیده بود.
مایکل در اين مراسم گفت: «خیلی خوبه که اینجا هستم. من بسیار خوشحالم و افتخار می‌کنم که به خاکی که از آن آمده‌ام بازگشتم. بری گوردی مردی است که همه چیز رو برای من ممکن کرد. بری از تو ممنونم و عاشق تو هستم.»
گوردی نيز به جمعیت گفت: «مایکل جکسون می‌داند که موفقیت در زندگی صرفاً محدود به شهرت و ثروت و دستاوردهای مادی نیست.» گوردی ستاره پاپ را یکی از بزرگترین حاميان موزه دانست. او مایکل را با این جمله مورد ستایش قرار داد، «مردی که نه تنها بزرگترین هنرمندی است که از موتاون سر برآورده، بلکه بزرگترین هنرمندی است که از هر شهری ممکن است سر برآورد.»
هنگامی که برى گوردى در حال آماده‌سازی فروش موتاون به MCA بود، مایکل در اروپا بود و قصد داشت برای گوردی و موتاون کاری انجام دهد. مدتی بعد، گوردى به مایکل پیشنهاد داد تا کاری برای موزه موتاون انجام دهد. مایکل پیشنهاد برى را بی‌پاسخ نگذاشت و از هنگ‌کنگ با ايستر ادواردز مدیر موزه تماس تلفنی برقرار کرد. نتیجه‌ی این تماس این شد که هنگامی که مایکل برای اجرای سه کنسرت در تاریخ‌های ۲۴، ۲۵ و ۲۶ اکتبر ۱۹۸۸ در شهر اوبرن هیلز به ایالت میشیگان آمد تمام سود کنسرت اول خود در شهر اوبرن هيلز این ايالت را به موزه موتاون اهدا کرد.
کمپانی موتاون در ۱۳ ژانويه ۱۹۵۹ توسط بری گوردی در دیترویت میشیگان تأسیس شد. گوردى در سال ۱۹۶۷ و در پی شورش ديترويت و از دست دادن عضو کلیدی تیم آهنگسازی و تولید خود Holland–Dozier–Holland تصمیم گرفت کمپانی را از دیترویت به لس آنجلس انتقال دهد. این حرکت در سال ۱۹۷۲ تکمیل شد و موتاون به شرکت تولید برنامه‌های تلویزیونی و فیلم گسترش یافت و تا ۲۸ ژوئن ۱۹۹۴ یک شرکت مستقل باقی ماند.
ساختمان “Hitsville U.S.A” در بلوار 2648 West Grand در دیترویت، که مقر موتاون از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۸ بود، در سال ۱۹۸۵ توسط خواهر بزرگتر برى، ايستر گوردى ادواردز، تبدیل به موزه موتاون شد. او رئیس این موزه بود و از او به عنوان مادر موتاون نام برده می‌شود. ايستر در اوت ۲۰۱۱ در سن ۹۱ سالگی در منزلش واقع در برج جفرسون ديترويت درگذشت.
برى گوردی رئیس کمپانی موتاون کاشف مایکل و گروه جکسون فایو بود.کمپانی موتاون در حد فاصل سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۱، ۱۱۰ آهنگ در جمع ده آهنگ برتر (Top 10) جدول صد آهنگ برتر بيلبورد داشت.
🆔 @MJSupportersForum
📆 یکشنبه ٢٣ اکتبر ١٩٨٨
طی مراسمی در موزه موتاون در بلوار وست گرند ديترويت مایکل یک چک ۱۲۵ هزار دلاری را به رئیس موزه موتاون ايستر گوردی و بری گوردی مؤسس کمپانی موتاون در جهت حمایت مالی از نگهداری موزه اهدا کرد. این بیشترین مبلغی بود که تا آن زمان و تا به حال به این موزه اهدا شده است.
اقدامات امنیتی گسترده‌ای برای بازدید مایکل از موزه در نظر گرفته شده بود. بلوار وست گرند به طور کامل مسدود شده بود و افسران و مأموران پلیس منتظر ورود مایکل و بری گوردى بودند. شهردار دیترویت کلمن یانگ در محل حاضر بود و به آنها خوش‌آمد گفت.
حداقل ۲۵۰۰ هوادار در یک هوای سرد بارانی انتظار ورود مایکل به موزه را می‌کشيدند. هنگامی که مایکل چک ۱۲۵ هزار دلاری را به بری گوردی و مدیر موزه موتاون ايستر گوردى اهدا کرد آنها به شدت مایکل را تشویق کردند. مایکل همچنین سه شیء از مجموعه شخصی خود را به موزه اهدا کرد: یک دستکش پولک‌دوزی‌شده براق، یک فدورا سیاه و یکدست لباسی که در روی صحنه در سال ۱۹۷۲ هنگامی که ۱۳ سال داشت پوشیده بود.
مایکل در اين مراسم گفت: «خیلی خوبه که اینجا هستم. من بسیار خوشحالم و افتخار می‌کنم که به خاکی که از آن آمده‌ام بازگشتم. بری گوردی مردی است که همه چیز رو برای من ممکن کرد. بری از تو ممنونم و عاشق تو هستم.»
گوردی نيز به جمعیت گفت: «مایکل جکسون می‌داند که موفقیت در زندگی صرفاً محدود به شهرت و ثروت و دستاوردهای مادی نیست.» گوردی ستاره پاپ را یکی از بزرگترین حاميان موزه دانست. او مایکل را با این جمله مورد ستایش قرار داد، «مردی که نه تنها بزرگترین هنرمندی است که از موتاون سر برآورده، بلکه بزرگترین هنرمندی است که از هر شهری ممکن است سر برآورد.»
هنگامی که برى گوردى در حال آماده‌سازی فروش موتاون به MCA بود، مایکل در اروپا بود و قصد داشت برای گوردی و موتاون کاری انجام دهد. مدتی بعد، گوردى به مایکل پیشنهاد داد تا کاری برای موزه موتاون انجام دهد. مایکل پیشنهاد برى را بی‌پاسخ نگذاشت و از هنگ‌کنگ با ايستر ادواردز مدیر موزه تماس تلفنی برقرار کرد. نتیجه‌ی این تماس این شد که هنگامی که مایکل برای اجرای سه کنسرت در تاریخ‌های ۲۴، ۲۵ و ۲۶ اکتبر ۱۹۸۸ در شهر اوبرن هیلز به ایالت میشیگان آمد تمام سود کنسرت اول خود در شهر اوبرن هيلز این ايالت را به موزه موتاون اهدا کرد.
کمپانی موتاون در ۱۳ ژانويه ۱۹۵۹ توسط بری گوردی در دیترویت میشیگان تأسیس شد. گوردى در سال ۱۹۶۷ و در پی شورش ديترويت و از دست دادن عضو کلیدی تیم آهنگسازی و تولید خود Holland–Dozier–Holland تصمیم گرفت کمپانی را از دیترویت به لس آنجلس انتقال دهد. این حرکت در سال ۱۹۷۲ تکمیل شد و موتاون به شرکت تولید برنامه‌های تلویزیونی و فیلم گسترش یافت و تا ۲۸ ژوئن ۱۹۹۴ یک شرکت مستقل باقی ماند.
ساختمان “Hitsville U.S.A” در بلوار 2648 West Grand در دیترویت، که مقر موتاون از سال ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۸ بود، در سال ۱۹۸۵ توسط خواهر بزرگتر برى، ايستر گوردى ادواردز، تبدیل به موزه موتاون شد. او رئیس این موزه بود و از او به عنوان مادر موتاون نام برده می‌شود. ايستر در اوت ۲۰۱۱ در سن ۹۱ سالگی در منزلش واقع در برج جفرسون ديترويت درگذشت.
برى گوردی رئیس کمپانی موتاون کاشف مایکل و گروه جکسون فایو بود.کمپانی موتاون در حد فاصل سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۱، ۱۱۰ آهنگ در جمع ده آهنگ برتر (Top 10) جدول صد آهنگ برتر بيلبورد داشت.
🆔 @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۲۳ اکتبر ۲۰۰۸
مایکل در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۸ روز پرکاری را در بورلى هيلز سپری کرد. او ابتدا به یک فروشگاه عتیقه‌فروشی به نام آف د وال، سابقاً واقع در خیابان Melrose در غرب هاليوود، رفت. با هجوم مردم به سمت فروشگاه اوضاع برای مایکل کمی طاقت‌فرسا شد. آنها بر درها و پنجره‌ها می‌کوبیدند. به خاطر همین مایکل سریع وارد فروشگاه شد، یک هواپیمای آلومینیومی خرید و به سرعت نیز بیرون رفت؛ در حالیکه پاپاراتزی‌ها سخت در تعقیب او بودند.
برخلاف آشوبی که بیرون فروشگاه بر پا بود، در داخل فروشگاه مایکل کاملاً خونسرد به نظر می‌رسيد. هنگام خروج مايکل از فروشگاه، پاپاراتزی و طرفداران در همه جا پراکنده و او را احاطه کرده بودند. هنگامی که مایکل سوار اتومبیلش شد، پنجره را پایین کشید و دستش را بیرون آورد و با مردم دست داد.
پس از آن مایکل به فروشگاه لوازم آرایشی آلتر ایگو در بدفورد درايو بورلى هيلز و سپس به فروشگاه عتیقه‌فروشی Mayfair Gallery در بلوار La Cienega در غرب هاليوود رفت. آخرین فروشگاهی که مايکل از آن بازدید کرد عتیقه‌فروشی Jan de Luz در بلوار رابرتسون بود.
در انتها مایکل به کلینیک دکتر کلين در بورلى هيلز رفت.
🆔 @MJSupportersForum
📆 پنجشنبه ۲۳ اکتبر ۲۰۰۸
مایکل در ۲۳ اکتبر ۲۰۰۸ روز پرکاری را در بورلى هيلز سپری کرد. او ابتدا به یک فروشگاه عتیقه‌فروشی به نام آف د وال، سابقاً واقع در خیابان Melrose در غرب هاليوود، رفت. با هجوم مردم به سمت فروشگاه اوضاع برای مایکل کمی طاقت‌فرسا شد. آنها بر درها و پنجره‌ها می‌کوبیدند. به خاطر همین مایکل سریع وارد فروشگاه شد، یک هواپیمای آلومینیومی خرید و به سرعت نیز بیرون رفت؛ در حالیکه پاپاراتزی‌ها سخت در تعقیب او بودند.
برخلاف آشوبی که بیرون فروشگاه بر پا بود، در داخل فروشگاه مایکل کاملاً خونسرد به نظر می‌رسيد. هنگام خروج مايکل از فروشگاه، پاپاراتزی و طرفداران در همه جا پراکنده و او را احاطه کرده بودند. هنگامی که مایکل سوار اتومبیلش شد، پنجره را پایین کشید و دستش را بیرون آورد و با مردم دست داد.
پس از آن مایکل به فروشگاه لوازم آرایشی آلتر ایگو در بدفورد درايو بورلى هيلز و سپس به فروشگاه عتیقه‌فروشی Mayfair Gallery در بلوار La Cienega در غرب هاليوود رفت. آخرین فروشگاهی که مايکل از آن بازدید کرد عتیقه‌فروشی Jan de Luz در بلوار رابرتسون بود.
در انتها مایکل به کلینیک دکتر کلين در بورلى هيلز رفت.
🆔 @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 جمعه ٢٣ اکتبر ١٩٨٧
هنگامی که مایکل تعطیلاتش در هنگ کنگ را سپری می‌کرد به عنوان یک توریست از شهر ژونگشان چین بازدید کرد.
این سفر یکروزه ٧ ساعت به طول انجامید. این تنها بازدید مایکل از کشور چین در طول حیاتش بود.
ليو گوانگشى تور لیدر شرکت خدمات مسافرتى ژونگشان چین یک لیست توریست دوازده نفره را دریافت کرد که نفر اول این لیست مایکل بود. در آن زمان لیو تنها ٢٣ سال داشت. این لیست هنوز هم در شرایط بسیار خوبی نگهداری می‌شود.
مایکل در هنگام ورود پیراهن سبز تیره، شلوار مشکی و عينک آفتابی به چشم داشت. ليو ابتدا آنها را به روستای يونمو شهر سانشاينگ و سپس به روستای کويهنگ شهر نانلانگ برد.
اگر چه در سال ١٩٨٧ فضای چین خیلی برای موسیقی پاپ خارجی باز نبود، اما گروه عظیمی از جوانان ژونگشان مایکل را می‌شناختند و بابت آلبوم تریلر از او تشکر می‌کردند.
مایکل در این سفر بسیار خوشحال بود و باديگاردهای زیادی او را احاطه نکرده بودند.
در روستای يونگو بسیاری از گردشگران خارجی و روستائیان با مایکل عکس یادگاری و از او امضا گرفتند. مایکل تنها ۴۰ دقیقه را در این روستا سپری کرد. او به وضوح به این روستای چین که مدرن نبود علاقمند شده بود. او با دیدن زمین‌های برنج، بوفالوهای آبی و اردک‌ها در حوضچه بسیار هیجان زده شده بود. مهمان نوازی روستائیان و شیوه زندگی ساده‌ی آنها عمیقاً مایکل را جذب خود کرده بود. در حالیکه مایکل در جاده بلومونو راه می‌رفت کودکی که در پارچه‌ای از جنس ساتن پوشیده شده بود توجهش را جلب کرد. مايکل برای لحظاتی این کودک را در آغوش گرفت. عکس‌ها و فیلمی که از این صحنه گرفته شده بسیار مشهور است.
او به بچه‌های این روستا سلام کرد و عکسی گروهی به يادگار با کودکان روستای يونگو گرفت. مایکل که لبخند می‌زد توسط چندین کودک دوست داشتنی احاطه شده بود. مایکل این عکس را در کتاب زندگی‌نامه‌اش مونواک منتشر کرد و در زیر آن نوشت: "من موقع روبرو شدن با نوزاد نمی‌تونم مقاومت کنم." مایکل همچنين با پیرزنی در مقابل منزلش عکس یادگاری گرفت، که این عکس نیز یکی از عکس‌های مشهور مایکل است و نوه های این پیرزن هنوز این عکس را بر دیوار خانه‌شان دارند.
مایکل و بقیه گروه ناهار را در Hot Spring Resort ژونگشان خوردند. مایکل که در آن زمان گیاه خوار بود غذایی گیاهی خورد. بعد از ناهار آنها به روستای کويهنگ شهر زادگاه سون يات سن رفتند و از موزه به همین نام و دبیرستان یادبود ژونگشان بازدید کردند.
سون يات سن نخستین رئیس جمهور و بنیانگذار جمهوری چین است و از او به عنوان پدر چین مدرن نام برده می‌شود.
مایکل در موزه از ليو خواست که اطلاعاتش در مورد سون يات سن را به او بگويد.
در انتهای این سفر ۷ ساعته مایکل به ليو گفته بود مناظر ژونگشان شبیه به سوئیس است، همه چيز سبز است.
ليو گوانگشى:
"او ما را با خاطرات خوب ترک کرد، او بسیار آرام و صمیمی بود. ماندن او خيلی کوتاه بود و ما هیچ فرصتی برای بحث در مورد موضوعات خاص نداشتیم. ليو از این موضوع بسیار ناراحت است اما او بابت دقت و توجه مایکل تحت تاثیر قرار گرفته است.
هنگامی که مایکل به هنگ کنگ رفت از مدیرش خواسته بود که عکس امضا شده‌اش با من را به اضافه عکس‌های بچه‌ها و آن پیرزن و عکس‌های گرفته شده‌ی دیگر را برای من بفرستد. ليو نیز آن عکس‌ها را به روستای يونگو فرستاد و تا به امروز بسیاری از اين عکس‌ها در خانه‌های روستائیان باقی مانده است. برای ما این یک خاطره‌ی فوق‌العاده است که مایکل اینها را برای ما نگه داشته است."
🆔 @MJSupportersForum
📆 جمعه ٢٣ اکتبر ١٩٨٧
هنگامی که مایکل تعطیلاتش در هنگ کنگ را سپری می‌کرد به عنوان یک توریست از شهر ژونگشان چین بازدید کرد.
این سفر یکروزه ٧ ساعت به طول انجامید. این تنها بازدید مایکل از کشور چین در طول حیاتش بود.
ليو گوانگشى تور لیدر شرکت خدمات مسافرتى ژونگشان چین یک لیست توریست دوازده نفره را دریافت کرد که نفر اول این لیست مایکل بود. در آن زمان لیو تنها ٢٣ سال داشت. این لیست هنوز هم در شرایط بسیار خوبی نگهداری می‌شود.
مایکل در هنگام ورود پیراهن سبز تیره، شلوار مشکی و عينک آفتابی به چشم داشت. ليو ابتدا آنها را به روستای يونمو شهر سانشاينگ و سپس به روستای کويهنگ شهر نانلانگ برد.
اگر چه در سال ١٩٨٧ فضای چین خیلی برای موسیقی پاپ خارجی باز نبود، اما گروه عظیمی از جوانان ژونگشان مایکل را می‌شناختند و بابت آلبوم تریلر از او تشکر می‌کردند.
مایکل در این سفر بسیار خوشحال بود و باديگاردهای زیادی او را احاطه نکرده بودند.
در روستای يونگو بسیاری از گردشگران خارجی و روستائیان با مایکل عکس یادگاری و از او امضا گرفتند. مایکل تنها ۴۰ دقیقه را در این روستا سپری کرد. او به وضوح به این روستای چین که مدرن نبود علاقمند شده بود. او با دیدن زمین‌های برنج، بوفالوهای آبی و اردک‌ها در حوضچه بسیار هیجان زده شده بود. مهمان نوازی روستائیان و شیوه زندگی ساده‌ی آنها عمیقاً مایکل را جذب خود کرده بود. در حالیکه مایکل در جاده بلومونو راه می‌رفت کودکی که در پارچه‌ای از جنس ساتن پوشیده شده بود توجهش را جلب کرد. مايکل برای لحظاتی این کودک را در آغوش گرفت. عکس‌ها و فیلمی که از این صحنه گرفته شده بسیار مشهور است.
او به بچه‌های این روستا سلام کرد و عکسی گروهی به يادگار با کودکان روستای يونگو گرفت. مایکل که لبخند می‌زد توسط چندین کودک دوست داشتنی احاطه شده بود. مایکل این عکس را در کتاب زندگی‌نامه‌اش مونواک منتشر کرد و در زیر آن نوشت: "من موقع روبرو شدن با نوزاد نمی‌تونم مقاومت کنم." مایکل همچنين با پیرزنی در مقابل منزلش عکس یادگاری گرفت، که این عکس نیز یکی از عکس‌های مشهور مایکل است و نوه های این پیرزن هنوز این عکس را بر دیوار خانه‌شان دارند.
مایکل و بقیه گروه ناهار را در Hot Spring Resort ژونگشان خوردند. مایکل که در آن زمان گیاه خوار بود غذایی گیاهی خورد. بعد از ناهار آنها به روستای کويهنگ شهر زادگاه سون يات سن رفتند و از موزه به همین نام و دبیرستان یادبود ژونگشان بازدید کردند.
سون يات سن نخستین رئیس جمهور و بنیانگذار جمهوری چین است و از او به عنوان پدر چین مدرن نام برده می‌شود.
مایکل در موزه از ليو خواست که اطلاعاتش در مورد سون يات سن را به او بگويد.
در انتهای این سفر ۷ ساعته مایکل به ليو گفته بود مناظر ژونگشان شبیه به سوئیس است، همه چيز سبز است.
ليو گوانگشى:
"او ما را با خاطرات خوب ترک کرد، او بسیار آرام و صمیمی بود. ماندن او خيلی کوتاه بود و ما هیچ فرصتی برای بحث در مورد موضوعات خاص نداشتیم. ليو از این موضوع بسیار ناراحت است اما او بابت دقت و توجه مایکل تحت تاثیر قرار گرفته است.
هنگامی که مایکل به هنگ کنگ رفت از مدیرش خواسته بود که عکس امضا شده‌اش با من را به اضافه عکس‌های بچه‌ها و آن پیرزن و عکس‌های گرفته شده‌ی دیگر را برای من بفرستد. ليو نیز آن عکس‌ها را به روستای يونگو فرستاد و تا به امروز بسیاری از اين عکس‌ها در خانه‌های روستائیان باقی مانده است. برای ما این یک خاطره‌ی فوق‌العاده است که مایکل اینها را برای ما نگه داشته است."
🆔 @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 ۲۴ اکتبر ۱۹۷۸
فیلم The Wiz توسط کمپانی یونیورسال پیکچرز یک سال پس از آغاز تولیدش در شهر نیویورک به اکران عمومی درآمد. مایکل نیز به همراه خانواده‌اش و دايانا راس، برى گوردى و کوئينسى جونز در افتتاحیه فیلم حاضر شد.
این فیلم ۱۳۳ دقیقه‌ای که توليد آن بر عهده دو شرکت فیلمسازی یونیورسال پیکچرز و موتاون پروداکشنز بود با بودجه‌ای ۲۴ میلیون دلاری توسط Sidney Lumet (كارگردان فیلم‌های «۱۲ مرد خشمگین» و «بعد از ظهر سگی») کارگردانی شد. دايانا راس، مایکل جکسون، نيپسى راسل و تد راس از جمله بازیگران اين فيلم بودند.
در سپتامبر ۱۹۷۷، موتاون حق تهيه فيلمی از نمايش ويز را، كه نسخه‌ای جديد از فيلم فوق‌العاده‌ی جادوگر شهر اُز و با بازی بازيگران سياهپوست بود، به دست آورد.
مايكل: «موتاون اين نمايش را به يک علت خريداری كرد. تا آنجايی كه می‌دانم حضور دايانا راس در اين نمايش بهترين دليل ممكن بود.»
فیلم ویز در استوديو Astoria در منطقه کوئینز نیویورک فیلمبرداری شد. در قسمتی از این فیلم از ۶۵۰ رقصنده، ۳۸۵ تن از عوامل و ۱۲۰۰ دست لباس استفاده شد.
ویز هشتمین فیلم مشهوری بود که توسط موتاون تولید شد. گوردی ابتدا خواهان آن بود که استفانی میلز، خواننده نوجوانی که نقش دوروتی را در نمایش ویز در برادوی اجرا کرده بود، اینبار هم این نقش را در نسخه فیلمی آن بازی کند. هنگامی که ستاره موتاون، دایانا راس، از گوردی پرسید که آیا او می‌تواند به عنوان دوروتی بازی کند، گوردی درخواست او را نپذیرفت و گفت که راس ۳۳ ساله برای این نقش خیلی پیر است. راس به دیدار راب کوهن مدیر اجرایی در یونیورسال پیکچرز رفت و او را متقاعد کرد تا قراردادی را در اختیار او قرار دهد که در آن قید شده باشد به شرط حضور راس در نقش دوروتی این فیلم را تولید خواهد کرد. گوردی و کوهن با این قرارداد توافق می‌کنند.
هنگامی که قرار بود فیلمبرداری آغاز شود، جان بدهام متوجه شد که دایانا راس قرار است نقش دوروتی را بازی کند، بنابراین از کارگردانی فیلم انصراف داد. سپس کوهن سیدنی لومت را جايگزين او کرد. دايانا راس كه نقش دوروتی را بازی می‌كرد، به مايكل پيشنهاد داد كه تكه‌ای از نقش يكی از كاراكترهای اين نمايش را بطور آزمايشی بازی كند. مايكل نقش مترسك را انتخاب كرد. زيرا فكر می‌كرد كه اين شخصيت، بيش از ساير شخصيت‌ها با او همخوانی دارد.
مايكل: «وقتى سيدنی لومت كارگردان اين نمايش برای ايفای اين نقش، به من تلفن كرد، احساس غرور كردم و در عين حال كمی هم ترسيدم.»
گريم كردن مايكل و تبديل او به يك مترسک، پنج ساعت طول می‌كشيد و اين كار به مدت ۶ روز در هفته تكرار می‌شد. مايكل از بازی در اين فيلم خوشش آمده بود و اظهار داشت که بازی در اين فيلم به او الهامات تازه‌ای بخشیده است. مایکل در سال ۱۹۷۷ موتاون را به مقصد اپيک ترک کرده بود. مایکل برای نقشی که به او داده شده بود ویدیوهایی از غزال‌‌ها، یوزپلنگ‌ها و پلنگ‌ها را تماشا می‌کرد تا بتواند از حرکات زیبای آنها الگو بردارد. پدر مایکل، جوزف، نمی‌خواست او در این نقش ظاهر شود، چراکه او در آن زمان مدیریت مایکل را بر عهده داشت، اما مايکل حاضر به گوش دادن به پدرش نشد و تصمیم گرفت در فیلم بازی کند. کوئينسى جونز سرپرست موسیقی و تهیه‌کننده موسیقی این فیلم بود. او بعدها گفت که در ابتدا نمی‌خواست در اين فیلم حضور داشته باشد، اما این کار را به خاطر سیدنی لومت انجام داد. در طی تولید فیلم، جونز اولین بار مایکل را ملاقات کرد. جونز همکاری خود با مایکل را به عنوان یکی از تجربیات مورد علاقه‌اش از فیلم ویز یاد کرد و از تعهد مايکل به نقشش تمجید کرد و بازی او را با سمی ديويس جونيور مقایسه کرد.
با این حال، فیلم ویز یک شکست تجاری بود، زیرا تولید ۲۴ میلیون دلاری آن فقط ۱۳/۶ میلیون دلار کسب کرد. در آن زمان، این فیلم پرهزینه‌ترین فیلم موزیکالی بود که تا کنون ساخته شده بود.
اجرای مایکل جکسون در نقش مترسک یکی از تنها نقاط قوت این فیلم از نگاه منتقدین به شمار می‌آمد که معتقد بودند او «در بازیگری استعدادی واقعی» دارد.
مایکل بعدها اظهار داشت که زمان کار او در ویز بزرگترین تجربه‌اش تا کنون بوده است. مایکل: «من هرگز این را فراموش نخواهم کرد. کار کردن با دايانا فوق‌العاده بود و چیزهای زیادی از او یاد گرفتم. من و دايانا مثل خواهر و برادر هستيم.»
فیلم ویز اولین بار از شبکه تلویزیونی CBS در ۵ مه ۱۹۸۴ (با تدوینی به مدت زمان ۱۰۰ دقیقه) پخش شد.
فیلم ویز در چهار زمینه‌ی بهترین کارگردان هنری، بهترین طراحی صحنه و لباس، بهترین موسیقی اصلی و بهترین فیلمبرداری نامزد دریافت جایزه اسکار شد، اما موفق به کسب هیچ یک از این جوایز نشد.
🆔 @MJSupportersForum
📆 ۲۴ اکتبر ۱۹۷۸
فیلم The Wiz توسط کمپانی یونیورسال پیکچرز یک سال پس از آغاز تولیدش در شهر نیویورک به اکران عمومی درآمد. مایکل نیز به همراه خانواده‌اش و دايانا راس، برى گوردى و کوئينسى جونز در افتتاحیه فیلم حاضر شد.
این فیلم ۱۳۳ دقیقه‌ای که توليد آن بر عهده دو شرکت فیلمسازی یونیورسال پیکچرز و موتاون پروداکشنز بود با بودجه‌ای ۲۴ میلیون دلاری توسط Sidney Lumet (كارگردان فیلم‌های «۱۲ مرد خشمگین» و «بعد از ظهر سگی») کارگردانی شد. دايانا راس، مایکل جکسون، نيپسى راسل و تد راس از جمله بازیگران اين فيلم بودند.
در سپتامبر ۱۹۷۷، موتاون حق تهيه فيلمی از نمايش ويز را، كه نسخه‌ای جديد از فيلم فوق‌العاده‌ی جادوگر شهر اُز و با بازی بازيگران سياهپوست بود، به دست آورد.
مايكل: «موتاون اين نمايش را به يک علت خريداری كرد. تا آنجايی كه می‌دانم حضور دايانا راس در اين نمايش بهترين دليل ممكن بود.»
فیلم ویز در استوديو Astoria در منطقه کوئینز نیویورک فیلمبرداری شد. در قسمتی از این فیلم از ۶۵۰ رقصنده، ۳۸۵ تن از عوامل و ۱۲۰۰ دست لباس استفاده شد.
ویز هشتمین فیلم مشهوری بود که توسط موتاون تولید شد. گوردی ابتدا خواهان آن بود که استفانی میلز، خواننده نوجوانی که نقش دوروتی را در نمایش ویز در برادوی اجرا کرده بود، اینبار هم این نقش را در نسخه فیلمی آن بازی کند. هنگامی که ستاره موتاون، دایانا راس، از گوردی پرسید که آیا او می‌تواند به عنوان دوروتی بازی کند، گوردی درخواست او را نپذیرفت و گفت که راس ۳۳ ساله برای این نقش خیلی پیر است. راس به دیدار راب کوهن مدیر اجرایی در یونیورسال پیکچرز رفت و او را متقاعد کرد تا قراردادی را در اختیار او قرار دهد که در آن قید شده باشد به شرط حضور راس در نقش دوروتی این فیلم را تولید خواهد کرد. گوردی و کوهن با این قرارداد توافق می‌کنند.
هنگامی که قرار بود فیلمبرداری آغاز شود، جان بدهام متوجه شد که دایانا راس قرار است نقش دوروتی را بازی کند، بنابراین از کارگردانی فیلم انصراف داد. سپس کوهن سیدنی لومت را جايگزين او کرد. دايانا راس كه نقش دوروتی را بازی می‌كرد، به مايكل پيشنهاد داد كه تكه‌ای از نقش يكی از كاراكترهای اين نمايش را بطور آزمايشی بازی كند. مايكل نقش مترسك را انتخاب كرد. زيرا فكر می‌كرد كه اين شخصيت، بيش از ساير شخصيت‌ها با او همخوانی دارد.
مايكل: «وقتى سيدنی لومت كارگردان اين نمايش برای ايفای اين نقش، به من تلفن كرد، احساس غرور كردم و در عين حال كمی هم ترسيدم.»
گريم كردن مايكل و تبديل او به يك مترسک، پنج ساعت طول می‌كشيد و اين كار به مدت ۶ روز در هفته تكرار می‌شد. مايكل از بازی در اين فيلم خوشش آمده بود و اظهار داشت که بازی در اين فيلم به او الهامات تازه‌ای بخشیده است. مایکل در سال ۱۹۷۷ موتاون را به مقصد اپيک ترک کرده بود. مایکل برای نقشی که به او داده شده بود ویدیوهایی از غزال‌‌ها، یوزپلنگ‌ها و پلنگ‌ها را تماشا می‌کرد تا بتواند از حرکات زیبای آنها الگو بردارد. پدر مایکل، جوزف، نمی‌خواست او در این نقش ظاهر شود، چراکه او در آن زمان مدیریت مایکل را بر عهده داشت، اما مايکل حاضر به گوش دادن به پدرش نشد و تصمیم گرفت در فیلم بازی کند. کوئينسى جونز سرپرست موسیقی و تهیه‌کننده موسیقی این فیلم بود. او بعدها گفت که در ابتدا نمی‌خواست در اين فیلم حضور داشته باشد، اما این کار را به خاطر سیدنی لومت انجام داد. در طی تولید فیلم، جونز اولین بار مایکل را ملاقات کرد. جونز همکاری خود با مایکل را به عنوان یکی از تجربیات مورد علاقه‌اش از فیلم ویز یاد کرد و از تعهد مايکل به نقشش تمجید کرد و بازی او را با سمی ديويس جونيور مقایسه کرد.
با این حال، فیلم ویز یک شکست تجاری بود، زیرا تولید ۲۴ میلیون دلاری آن فقط ۱۳/۶ میلیون دلار کسب کرد. در آن زمان، این فیلم پرهزینه‌ترین فیلم موزیکالی بود که تا کنون ساخته شده بود.
اجرای مایکل جکسون در نقش مترسک یکی از تنها نقاط قوت این فیلم از نگاه منتقدین به شمار می‌آمد که معتقد بودند او «در بازیگری استعدادی واقعی» دارد.
مایکل بعدها اظهار داشت که زمان کار او در ویز بزرگترین تجربه‌اش تا کنون بوده است. مایکل: «من هرگز این را فراموش نخواهم کرد. کار کردن با دايانا فوق‌العاده بود و چیزهای زیادی از او یاد گرفتم. من و دايانا مثل خواهر و برادر هستيم.»
فیلم ویز اولین بار از شبکه تلویزیونی CBS در ۵ مه ۱۹۸۴ (با تدوینی به مدت زمان ۱۰۰ دقیقه) پخش شد.
فیلم ویز در چهار زمینه‌ی بهترین کارگردان هنری، بهترین طراحی صحنه و لباس، بهترین موسیقی اصلی و بهترین فیلمبرداری نامزد دریافت جایزه اسکار شد، اما موفق به کسب هیچ یک از این جوایز نشد.
🆔 @MJSupportersForum
🗓 خط زمان
📆 یکشنبه ۲۴ اکتبر ۱۹۹۳
مایکل برای برگزاری ۵ کنسرت در استادیوم آزتک در حد فاصل ٢٩ اکتبر تا ١١ نوامبر وارد کشور مکزیک شد.
🆔 @MJSupportersForum
📆 یکشنبه ۲۴ اکتبر ۱۹۹۳
مایکل برای برگزاری ۵ کنسرت در استادیوم آزتک در حد فاصل ٢٩ اکتبر تا ١١ نوامبر وارد کشور مکزیک شد.
🆔 @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۲۴ اکتبر ۱۹۹۶
فیلم کوتاه Ghosts در آکادمی هنرهای تصویری در بورلی هیلز، کالیفرنیا، در کنار فیلم ترسناک کاملی از استفان کینگ به نام Thinner نخستین بار به نمایش درآمد.
مایکل در این فیلم ۳۹ دقیقه‌ای پنج نقش مختلف را بازی کرد. صدای استفاده‌شده در هرکدام از این نقش‌ها، صدای اصلیِ مایکل است. در ۱۴ مه، فیلم ارواح برای اولین بار در انگلستان اکران شد. همچنین در بسیاری از شهرهای اروپایی نمایش داده شد و بسیار موفق عمل کرد. این فیلم در ۵ نوامبر ۱۹۹۵ در یازده سینمای برگزیده سونی در ایالات متحده آمریکا، و در ۱۹ دسامبر ۱۹۹۶ در توکیو، ژاپن، برای اولین بار اکران شد. در اولین اکران آن در توکیو مایکل نیز حضور داشت. در آن روز عمر بهتى مایکل را همراهی می‌کرد.
این فیلم توسط استن وينستون کارگردانی شد و داستان آن را استفان کينگ نویسنده داستان‌های ترسناک به همراه مایکل نوشته بود. طرح فیلم در مه ۱۹۹۴ به تأیید رسید. رسانه‌ها خبر همکاری وینستون و مایکل را در ساخت نسخه‌ای موزیکال از روی فیلم تخیلی هفت چهره دکتر لائو (7 Faces of Dr. Lao) را منتشر کردند. اما نتیجه همکاری آن دو به فیلم Ghosts منتهی شد.
در ۸ مه ۱۹۹۷ این فیلم خارج از بخش رقابتی پنجاهمین جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد. مایکل آن شب در مراسم حضور داشت. در اواخر فیلم جایی که مایکل از اهالی شهر می‌پرسد که آیا آنها هنوز می‌خواهند او آنجا را ترک کند، تمام طرفداران در سالن سینما یکصدا جواب دادند: «نه!»
مایکل بخاطر بازی در این فیلم، نوشتن داستان فيلم و جلوه‌های ویژه‌ی نوآورانه مورد تمجید و تعریف منتقدان قرار گرفت. فیلم داستان استادی با نیروی فرازمینی را بازگو می‌کند که توسط شهردار به خارج از شهر رانده شده و در قلعه‌ای خالی از سکنه و اسرارآمیز زندگی می‌کند.
خیلی‌ها بر این باورند که چهره مایکل در نقش شهردار در فیلم ارواح برگرفته از چهره شخصی به نام ديو ديو است که در کودکی توسط پدرش دچار آتش‌سوزی بسیار شدیدی شده بود.
اوايل سال ۱۹۹۶ بود. با وجود اینکه کمپین تبلیغاتی آلبوم هیستوری کاملاً دست به کار و مشغول فعالیت بودند، مایکل هنوز در حال فکر کردن به فیلم کوتاه ترسناکی بود که فیلمبرداری آن را در اواسط سال ۱۹۹۳ برای مطرح ساختن فیلم Addams Family Values آغاز کرده بود. او پول بسیار زیادی را روی این پروژه سرمایه‌گذاری کرده بود، که این کار به خاطر پیش آمدن اتهامات کودک‌آزاری به بعد موکول شد. عشق مایکل به فیلم و کارگردانی باعث شد تا این پروژه را بصورت جدا برای خود بردارد و آن را گسترش دهد. در ابتدا عنوان فیلم Is This Scary انتخاب شد، بعد مایکل نام آن را به Ghosts تغییر داد.
ساخت فیلم ارواح بالاخره در تابستان سال ۱۹۹۶ پس از شش هفته تولید تکمیل شد. در ابتدا قرار بود مدت زمان این فیلم تنها ۱۲ الی ۱۵ دقیقه باشد، اما به خاطر سبک کار واقعی مایکل، در حین فیلمبرداری بیشتر و بیشتر بسط پیدا کرد و در آخر به فیلمی با مدت زمان بالای ۳۹ دقیقه ختم شد. اگرچه از نظر مایکل این اثر یک فیلم به شمار می‌آید، در نسخه سال ۲۰۰۲ کتاب رکوردهای جهانی گینس این فیلم تنها تحت عنوان بلندترین موزیک ویدیوی تاریخ موسیقی تا به آن زمان ثبت شده است، رکوردی که در سال ۲۰۱۳ توسط فارل ویلیامز با موزیک‌ویدیوی ۲۴ساعته‌ی Happy شکسته شد. گرچه Ghosts از لحاظ محتوا و داستان و موسیقی بسیار قوی‌تر است و موزیک‌ویدیوی Happy فقط ۲۴ ساعت تکرار یک آهنگ با فیلمبرداری‌های عادی در سطوح مختلف شهر می‌باشد و در اصل نبايد ۳۶۰بار تکرار یک آهنگ موزیک‌ویدیو به حساب بیاید.
این پروژه در کل ۱۵ میلیون دلار برای مایکل هزینه برداشت، اما سود چندانی از آن برایش حاصل نشد. پخش این فیلم به صورت یک ویژه‌برنامه یک‌ساعته به شبکه‌های تلویزیونی پیشنهاد شد، اما به دلیل قیمت بالایی که برای پخش درخواست شده بود پذیرفته نشد.
استن وینستون، برنده چهار جایزه اسکار، که علاوه بر کارگردانی، تهیه‌کنندگی فیلم ارواح را نیز بر عهده داشت در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۸ در سن ۶۲ سالگی بر اثر بیماری سرطان، که ۷ سال با آن جنگيد، در خانه و در کنار اعضای خانواده‌اش درگذشت. او که برای جلوه‌های ویژه‌ی فیلم‌هایی چون پارک ژوراسیک، بیگانگان، ترمیناتور و ادوارد دست قیچی شهرت داشت در سال ۱۹۷۸ و در فیلم ویز نیز به عنوان چهره‌پرداز حضور داشت.
🆔 @MJSupportersForum
📆 پنجشنبه ۲۴ اکتبر ۱۹۹۶
فیلم کوتاه Ghosts در آکادمی هنرهای تصویری در بورلی هیلز، کالیفرنیا، در کنار فیلم ترسناک کاملی از استفان کینگ به نام Thinner نخستین بار به نمایش درآمد.
مایکل در این فیلم ۳۹ دقیقه‌ای پنج نقش مختلف را بازی کرد. صدای استفاده‌شده در هرکدام از این نقش‌ها، صدای اصلیِ مایکل است. در ۱۴ مه، فیلم ارواح برای اولین بار در انگلستان اکران شد. همچنین در بسیاری از شهرهای اروپایی نمایش داده شد و بسیار موفق عمل کرد. این فیلم در ۵ نوامبر ۱۹۹۵ در یازده سینمای برگزیده سونی در ایالات متحده آمریکا، و در ۱۹ دسامبر ۱۹۹۶ در توکیو، ژاپن، برای اولین بار اکران شد. در اولین اکران آن در توکیو مایکل نیز حضور داشت. در آن روز عمر بهتى مایکل را همراهی می‌کرد.
این فیلم توسط استن وينستون کارگردانی شد و داستان آن را استفان کينگ نویسنده داستان‌های ترسناک به همراه مایکل نوشته بود. طرح فیلم در مه ۱۹۹۴ به تأیید رسید. رسانه‌ها خبر همکاری وینستون و مایکل را در ساخت نسخه‌ای موزیکال از روی فیلم تخیلی هفت چهره دکتر لائو (7 Faces of Dr. Lao) را منتشر کردند. اما نتیجه همکاری آن دو به فیلم Ghosts منتهی شد.
در ۸ مه ۱۹۹۷ این فیلم خارج از بخش رقابتی پنجاهمین جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد. مایکل آن شب در مراسم حضور داشت. در اواخر فیلم جایی که مایکل از اهالی شهر می‌پرسد که آیا آنها هنوز می‌خواهند او آنجا را ترک کند، تمام طرفداران در سالن سینما یکصدا جواب دادند: «نه!»
مایکل بخاطر بازی در این فیلم، نوشتن داستان فيلم و جلوه‌های ویژه‌ی نوآورانه مورد تمجید و تعریف منتقدان قرار گرفت. فیلم داستان استادی با نیروی فرازمینی را بازگو می‌کند که توسط شهردار به خارج از شهر رانده شده و در قلعه‌ای خالی از سکنه و اسرارآمیز زندگی می‌کند.
خیلی‌ها بر این باورند که چهره مایکل در نقش شهردار در فیلم ارواح برگرفته از چهره شخصی به نام ديو ديو است که در کودکی توسط پدرش دچار آتش‌سوزی بسیار شدیدی شده بود.
اوايل سال ۱۹۹۶ بود. با وجود اینکه کمپین تبلیغاتی آلبوم هیستوری کاملاً دست به کار و مشغول فعالیت بودند، مایکل هنوز در حال فکر کردن به فیلم کوتاه ترسناکی بود که فیلمبرداری آن را در اواسط سال ۱۹۹۳ برای مطرح ساختن فیلم Addams Family Values آغاز کرده بود. او پول بسیار زیادی را روی این پروژه سرمایه‌گذاری کرده بود، که این کار به خاطر پیش آمدن اتهامات کودک‌آزاری به بعد موکول شد. عشق مایکل به فیلم و کارگردانی باعث شد تا این پروژه را بصورت جدا برای خود بردارد و آن را گسترش دهد. در ابتدا عنوان فیلم Is This Scary انتخاب شد، بعد مایکل نام آن را به Ghosts تغییر داد.
ساخت فیلم ارواح بالاخره در تابستان سال ۱۹۹۶ پس از شش هفته تولید تکمیل شد. در ابتدا قرار بود مدت زمان این فیلم تنها ۱۲ الی ۱۵ دقیقه باشد، اما به خاطر سبک کار واقعی مایکل، در حین فیلمبرداری بیشتر و بیشتر بسط پیدا کرد و در آخر به فیلمی با مدت زمان بالای ۳۹ دقیقه ختم شد. اگرچه از نظر مایکل این اثر یک فیلم به شمار می‌آید، در نسخه سال ۲۰۰۲ کتاب رکوردهای جهانی گینس این فیلم تنها تحت عنوان بلندترین موزیک ویدیوی تاریخ موسیقی تا به آن زمان ثبت شده است، رکوردی که در سال ۲۰۱۳ توسط فارل ویلیامز با موزیک‌ویدیوی ۲۴ساعته‌ی Happy شکسته شد. گرچه Ghosts از لحاظ محتوا و داستان و موسیقی بسیار قوی‌تر است و موزیک‌ویدیوی Happy فقط ۲۴ ساعت تکرار یک آهنگ با فیلمبرداری‌های عادی در سطوح مختلف شهر می‌باشد و در اصل نبايد ۳۶۰بار تکرار یک آهنگ موزیک‌ویدیو به حساب بیاید.
این پروژه در کل ۱۵ میلیون دلار برای مایکل هزینه برداشت، اما سود چندانی از آن برایش حاصل نشد. پخش این فیلم به صورت یک ویژه‌برنامه یک‌ساعته به شبکه‌های تلویزیونی پیشنهاد شد، اما به دلیل قیمت بالایی که برای پخش درخواست شده بود پذیرفته نشد.
استن وینستون، برنده چهار جایزه اسکار، که علاوه بر کارگردانی، تهیه‌کنندگی فیلم ارواح را نیز بر عهده داشت در ۱۵ ژوئن ۲۰۰۸ در سن ۶۲ سالگی بر اثر بیماری سرطان، که ۷ سال با آن جنگيد، در خانه و در کنار اعضای خانواده‌اش درگذشت. او که برای جلوه‌های ویژه‌ی فیلم‌هایی چون پارک ژوراسیک، بیگانگان، ترمیناتور و ادوارد دست قیچی شهرت داشت در سال ۱۹۷۸ و در فیلم ویز نیز به عنوان چهره‌پرداز حضور داشت.
🆔 @MJSupportersForum
Forwarded from انجمن حامیان مایکل جکسون
📼 فيلم‌كوتاه #Ghosts 💀
🔹با بهترين كيفيت ممكن🔹
📥 لينک دانلود اختصاصى:
🔷 bit.ly/Ghosts_mkv 🔷
توضيحات بيشتر در اينستاگرام:
instagram.com/p/BMbL-uBA0ry
🆔: @MJSupportersForum
🔹با بهترين كيفيت ممكن🔹
📥 لينک دانلود اختصاصى:
🔷 bit.ly/Ghosts_mkv 🔷
توضيحات بيشتر در اينستاگرام:
instagram.com/p/BMbL-uBA0ry
🆔: @MJSupportersForum
🗓 خط زمان
📆 جمعه ۲۵ اکتبر ۱۹۹۶
مایکل هفدهمین کنسرت تور هیستوری را در سنگاپور و در برابر جمعیت ۳۵ هزاری نفری استادیوم بین‌المللی این شهر برگزار کرد.
🆔 @MJSupportersForum
📆 جمعه ۲۵ اکتبر ۱۹۹۶
مایکل هفدهمین کنسرت تور هیستوری را در سنگاپور و در برابر جمعیت ۳۵ هزاری نفری استادیوم بین‌المللی این شهر برگزار کرد.
🆔 @MJSupportersForum
Forwarded from دستیار زیر نویس و هایپر لینک
🗓 خط زمان
📆 شنبه ۲۵ اکتبر ۲۰۰۳
کلید شهر لاس وگاس توسط شهردار این شهر اسکار گودمن طی مراسمی که در فروشگاه هنر موسیقی واقع در مرکز خرید ديزرت در نوادا برگزار شد به مایکل اهدا گردید.
بیش از سیصد نفر از هواداران مایکل گرد هم آمده بودند تا شاهد این رخداد باشند و به مایکل خوشامد بگویند. مراسم با حدود یک ساعت تأخیر، ساعت ۴ بعد از ظهر شروع شد. دوست مايکل Mark Lester و شریک تجاری‌اش Dieter Wiesner او را در این مراسم همراهی کردند.
ای‌کاسانوا یکی از بدل‌های مایکل شهردار را به حضار معرفی کرد. گودمن، پس از اهدای کلید شهر به مایکل، حرکت مونواک او را تقلید کرد و چرخی زد و با این کار مایکل را به خنده انداخت و سپس او را در آغوش گرفت. مایکل پس از دریافت این هدیه با تشکر از شهردار و هواداران برای حمایتشان سخنرانی کوتاهی کرد. مایکل همچنین علائم و بنرهای مختلفی را از میان هواداران جمع‌آوری کرد و با دادن امضا و سلام کردن به آنها از آنجا خارج شد.
بعد از مراسم و دور از جمعیت، شهردار گودمن به مایکل گفت که چقدر به او ایمان دارد. او همچنین گفت بسیار افتخار می‌کند که مایکل به وگاس آمده و در جمع مردم حاضر شده است. او در ادامه گفت که مایکل جکسون یکی از بزرگترين افرادی است که در دنیا وجود دارد و اینکه از این به بعد کارش این خواهد بود که به همه بگوید که او چه انسان خاصی است. گودمن همچنین برای دخترش از مایکل بلیت‌های مراسم جوایز موسیقی رادیو را، که در ۲۷ اکتبر برگزار می‌شد، درخواست کرد.
مایکل عصر آن روز به فروشگاه هنر موسیقی بازگشت تا در فروش ویژه یادگاری‌هایش حضور یابد. به افرادی که بلیت حضور در این رویداد را پیش‌خرید کرده بودند این فرصت داده شد که اقلامی را خریداری کنند و آنها را به امضای مایکل برسانند. پنجره‌های عریض با شیشه‌های شفاف به هواداران این امکان را می‌داد که اتفاقاتی را که در داخل می‌افتاد خیلی خوب ببینند. با این‌حال، مایکل هوادارانی را که برای دیدن او جمع شده بودند، رها نکرد. او دو بار برای دیدار با آنها به خارج از فروشگاه رفت و به آنها امضا داد.
مایکل روحیه خوبی داشت و از اينکه دوباره هوادارانش را می‌دید هیجان‌زده بود.
🆔 @MJSupportersForum
📆 شنبه ۲۵ اکتبر ۲۰۰۳
کلید شهر لاس وگاس توسط شهردار این شهر اسکار گودمن طی مراسمی که در فروشگاه هنر موسیقی واقع در مرکز خرید ديزرت در نوادا برگزار شد به مایکل اهدا گردید.
بیش از سیصد نفر از هواداران مایکل گرد هم آمده بودند تا شاهد این رخداد باشند و به مایکل خوشامد بگویند. مراسم با حدود یک ساعت تأخیر، ساعت ۴ بعد از ظهر شروع شد. دوست مايکل Mark Lester و شریک تجاری‌اش Dieter Wiesner او را در این مراسم همراهی کردند.
ای‌کاسانوا یکی از بدل‌های مایکل شهردار را به حضار معرفی کرد. گودمن، پس از اهدای کلید شهر به مایکل، حرکت مونواک او را تقلید کرد و چرخی زد و با این کار مایکل را به خنده انداخت و سپس او را در آغوش گرفت. مایکل پس از دریافت این هدیه با تشکر از شهردار و هواداران برای حمایتشان سخنرانی کوتاهی کرد. مایکل همچنین علائم و بنرهای مختلفی را از میان هواداران جمع‌آوری کرد و با دادن امضا و سلام کردن به آنها از آنجا خارج شد.
بعد از مراسم و دور از جمعیت، شهردار گودمن به مایکل گفت که چقدر به او ایمان دارد. او همچنین گفت بسیار افتخار می‌کند که مایکل به وگاس آمده و در جمع مردم حاضر شده است. او در ادامه گفت که مایکل جکسون یکی از بزرگترين افرادی است که در دنیا وجود دارد و اینکه از این به بعد کارش این خواهد بود که به همه بگوید که او چه انسان خاصی است. گودمن همچنین برای دخترش از مایکل بلیت‌های مراسم جوایز موسیقی رادیو را، که در ۲۷ اکتبر برگزار می‌شد، درخواست کرد.
مایکل عصر آن روز به فروشگاه هنر موسیقی بازگشت تا در فروش ویژه یادگاری‌هایش حضور یابد. به افرادی که بلیت حضور در این رویداد را پیش‌خرید کرده بودند این فرصت داده شد که اقلامی را خریداری کنند و آنها را به امضای مایکل برسانند. پنجره‌های عریض با شیشه‌های شفاف به هواداران این امکان را می‌داد که اتفاقاتی را که در داخل می‌افتاد خیلی خوب ببینند. با این‌حال، مایکل هوادارانی را که برای دیدن او جمع شده بودند، رها نکرد. او دو بار برای دیدار با آنها به خارج از فروشگاه رفت و به آنها امضا داد.
مایکل روحیه خوبی داشت و از اينکه دوباره هوادارانش را می‌دید هیجان‌زده بود.
🆔 @MJSupportersForum
انجمن حامیان مایکل جکسون
مقایسه‌ی عجیب و غیرمنطقیِ خانم مجری! 😳 📺 شبکه شما - چهارشنبه ٣ آبان ۱۳۹۶ 🆔 @MJSupportersForum
Instagram
👑 انجمن حامیان مایکل جکسون 👑
📺 متاسفانه امشب در شبکه شما (برنامه‌ی مثبت ترانه) مقایسه‌ای کاملاً اشتباه و دور از عقل صورت گرفت كه نتوانستيم به آن واكنش نشان ندهيم! . در تاريخ ٣ آبان ۱۳۹۶ مجرى برنامه‌های #ترانه_باران، خانم @najmehjoodaki ، در کمالِ تعجّب و تحیّر، سطح مرتضى پاشايى را بالاتر…