🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۱۱ نوامبر ۱۹۹۳

(قسمت دوم)

در این تور مایکل بر روی وسیعترین صحنه‌های آن زمان [متشکل از دو کف]، برنامه اجرا کرد. همچنین او در این تور از شعبده‌بازی‌های سیگفیرد، روی و دیوید کاپرفیلد استفاده کرد؛ به خصوص، برای قسمت آغازین کنسرت‌ها [توستر]، زمانی‌که مایکل یکدفعه بر روی صحنه پرتاب می‌شد و همینطور هنگامی‌که بدلِ مایکل برای حسن ختام برنامه، به وسیله‌ی موتوری که بر پشتش بسته شده بود، در استادیوم و بر بالای سر تماشاچیان، به پرواز درمی‌آمد.

مایکل در این تور ۶۹ کنسرت اجرا کرد. درآمد مایکل از این تور ۱۲۵ میلیون دلار بود. مایکل برای این تور به ۲۸ کشور دنیا سفر کرد و در ۴۳ شهر دنیا کنسرت اجرا کرد.

مایکل در سال ۱۹۹۲ و پیش از آغاز تور جهانی دنجرس هدف خود از اجرای این تور را چنین بیان کرد:
«تنها هدف من برای برگزاری این تور، تأمین پول برای بنیاد خیریه و ملاقات با کودکان بیمار است. من قادر خواهم بود پیام عشق را در جهان گسترش دهم، شاید که دیگر انسان‌ها تحت تأثیر قرار بگیرند و سهم خود را برای شفای دنیا ادا کنند.»

این تور با کنسرتی در ۲۷ ژوئن ۱۹۹۲ با کنسرتی در شهر مونیخ آغاز شد. ایده مکث ابتدای کنسرت ایده مایکل بود. پیتر مورس نورپرداز تور دنجرس موضوع را اینگونه بازگو می‌کند: «یک روز هنگام تمرین، مایکل آماده‌ی اجرای بخش افتتاحیه‌ی نمایش بود. او با کمک وسیله‌ای که توستر نام داشت از حفره‌ای زیر استیج، ناگهان به بالا پرتاب شد و بر روی دو پا فرود آمد. بی‌حرکت به نقطه‌ای در دوردست‌ خیره شد و بی‌حرکت، در جا خشکش زد و زیر نگاه‌های خیره و نگران پنجاه نفر از کارکنان و رقصندگان، چهار دقیقه به همان حالت باقی ماند. سپس، به آهستگی دستانش را بالا برد و عینک را از روی چشمانش برداشت و سپس چرخی ناگهانی زد و با یک حرکت پا، موسیقی آغاز شد. از خودم ‌پرسیدم که چرا این حرکت باید تا این حد به درازا بکشد. پاسخ این بود که او به خوبی می‌دانست چه مدت می‌بایست این ژست را در برابر جمعیت حفظ کند. اولین باری که اجرای زنده‌ی این حرکت را در استادیوم مونیخ به نمایش گذاشت دقتش در حد ثانیه بود. دقیقاً در همان بازه زمانی که در تمرینات انجام می‌داد. جمعیت از خود بی‌خود شده بود. او از کجا می‌دانست؟»

https://t.me/MJSupportersForum/1396

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۱۱ نوامبر ۲۰۰۴

مایكل در یک مصاحبه تلفنی ٣دقیقه‌ای، در مورد ویدئوی امینم با جرالدو ریورا كه در محل تجمع هواداران مایکل در نیویورک حضور یافته بود صحبت كرد.

🆔 @MJSupportetsForum

🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۱۱ نوامبر ۲۰۰۴

مایكل در طی یک مصاحبه‌ی زنده‌ی تلفنی سه دقیقه‌ای (در شبکه Fox News)، در مورد ویدئوی امینم با جرالدو ریورا كه در محل تجمع هواداران مایکل در نیویورک حضور یافته بود، صحبت كرد.

طرفداران مایكل با برپایی تظاهراتی در میدان تایمز در مقابل استودیوی MTV اعتراضشان را به پخش ویدئوی جدید امینم از این شبكه نشان دادند.

طرفداران، هنگامی‌كه مایكل پیامش را شخصاً به گوش آنها رساند، به شدت غافلگیر شدند. مایكل در تماسی تلفنی با جرالدو ریورا كه در بین جمعیت طرفداران معترض قرار داشت، چنین گفت:
«خوب، جرالدو، این بخاطر طرفدارانمه که امروز با شما تماس گرفتم. منظورم اینه که احساس می‌کنم اونها بهترین طرفداران جهان هستن، و من تصمیم گرفتم به جای اینکه کسی از جانب من حرفی بزنه خودم این کار رو انجام بدم. می‌خوام از طرفدارانم برای حمایت قویشون از من در تمام این سال‌ها تشکر کنم. اونها می‌تونستن امروز هر جای دیگه‌ای باشن، ولی تصمیم گرفتن در میدان تایمز در نیویورک باشن. می‌خوام از ته قلبم ازشون تشکر کنم. اونها هزاران هزار نامه نوشتن و صدها تماس در رابطه با ویدیوی امینم [Just Lose It] گرفتن، و من خیلی دوستشون دارم. در لندن بیش از چهار هزار نفر از طرف من حاضر شدن. همینطور، می‌خوام از کشیش جسی جکسون، کشیش آل شارپتون، وزیر لوییز فرخاهان، استیو هاروی، باب جانسون و BET، کتی هیوز و رادیو وان و تمام افرادِ زیادی که از من حمایت کردن تشکر کنم. جرالدو، از دوستی تو و همه کارهای فوق‌العاده‌ای که انجام داده‌ای هم تشکر می‌کنم. من موضعم رو در مقابل ویدیوی امینم مشخص کردم، به نظر من این ویدیو تحقیرآمیز و بی‌احترامیه؛ و می‌خوام این موضوع رو هم روشن کنم که این اعتراضات فقط بخاطر «مایکل جکسون» نیست، بلکه بخاطر این روش و الگوی بی‌احترامی کردنه که این شخص به جامعه‌ی ما نشون داده؛ اون لازمه که این کارها رو تموم کنه و لازمه که همین الآن تمومش کنه.
من همیشه روی ساخت موسیقی‌های فوق‌العاده کار می‌کنم، الآن هم در حال کار روی چند آلبوم هستم، همین امروز هم مشغول کار روی آهنگی بودم، و جرالدو همین الآن که داریم باهم صحبت می‌کنیم هم در حال کار هستم. همینطور در حال برنامه‌ریزی برای انجام کارهای فوق‌العاده‌ی دیگه‌ای هستم که به زودی به طرفداران اعلام می‌کنم. من منتظر اتمام این کار هستم جرالدو... به‌زودی هم با خودت تماس می‌گیرم.
من عاشق طرفدارانم هستم؛ خیلی دوستتون دارم و ازتون بسیار سپاسگزارم که از طرفِ من اونجا حضور پیدا کردید. از تو هم دوباره تشکر می‌کنم جرالدو، خیلی خیلی ازت ممنونم.»

این تماس تلفنی به وسیله‌ی بلندگوهایی كه در خیابان قرار داشت به گوش طرفداران رسید.

جرالدو ریورا ویدئوی امینم را تقلیدی وحشیانه و نژادپرستانه خواند. یكی از اعضای سایت اینترنتی طرفدار مایكل، MJFC، خطاب به خبرنگار آسوشیتد پرس گفت: «ما اینجاییم زیرا احساس می‌كنیم كه MTV نباید ویدئوهایی نظیر این را پخش كند. این بی‌رحمانه است. این توهینی به مایكل و خانواده‌ی اوست.»

حدود ۳۰۰ طرفدار در این تظاهرات شركت كردند. اما این تعداد از طرف رسانه‌های خبری بسیار كمتر ذكر شد. به عنوان مثال، آسوشیتد پرس تعداد شركت‌كنندگان در این تظاهرات را تنها ۱۶ نفر اعلام كرده بود.

https://t.me/MJSupportersForum/1403

🆔 @MJSupportetsForum

🗓 خط زمان
📆 ١٠ و ۱۱ نوامبر ٢٠٠٨

مایکل در روزهای ۱۰ و ۱۱ نوامبر ۲۰۰۸ در طی اقامتش در هتلی در لس آنجلس خطاب به طرفدارانش دو نامه نوشت.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 ١٠ و ۱۱ نوامبر ٢٠٠٨

مایکل در روزهای ۱۰ و ۱۱ نوامبر ۲۰۰۸ در طی اقامتش در هتلی در لس آنجلس خطاب به طرفدارانش دو نامه نوشت:

«من واقعاً تمام شما را دوست دارم. امشب سرگرم ضبط هستم و این به خاطر همه‌ی شماست. شما همیشه منبع الهام واقعی من هستید. من به خاطر شما و برای بچه‌ها زنده‌ام. سرزنده باشید، آزاد باشید، ضمیر هشیار و نیمه‌هشیارتان را حس کنید، خدا را حس کنید. دوستتان دارم. م. جکسون و خانواده»
(۱۰ نوامبر ۲۰۰۸)

——————————————

«شما مرا بسیار خوشحال می‌کنید. من می‌توانم انرژِی شما را از آنسوی دیوارها حس کنم. هیچ حد و مرزی وجود ندارد. همیشه سطح هشیاری بالاتری داشته باشید. مانند همیشه سخت کار می‌کنم. اجرا، موسیقی، فیلم. دوستتان دارم. مایکل جکسون.»
(۱۱ نوامبر ۲۰۰۸)

https://t.me/MJSupportersForum/1405

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 جمعه ۱۲ نوامبر ۱۹۹۳

روز گذشته مایکل بعد از اجرای آخرین کنسرتش در مکزیک، به همراه الیزابت تیلور و همسرش لری، مکزیک را ترک کرد...

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 جمعه ۱۲ نوامبر ۱۹۹۳

روز گذشته، در ۱۱ نوامبر، مایکل بعد از اجرای آخرین کنسرتش در مکزیک به همراه الیزابت تیلور و همسرش لری با یک جت ۷۲۷ شرکت هواپیمایی MGM Grand، که توسط الیزابت رزرو شده بود، مکزیک را ترک کرد.

مایکل در مکزیک پنج اتاق را در طبقه چهارده هتل محل اقامتش اجاره کرده بود. پس از آنکه مایکل هتل را ترک کرد، کارکنانی که برای نظافت اتاق‌های او رفته بودند با مناظر دردناکی مواجه شدند. فرش‌های اتاق نشیمن و اتاق خواب مایکل غرق در استفراغ بود. گچ دیوارهای اتاق نشیمن ترک خورده بود و تو رفتگی‌های عمیقی داشت. مشخص بود که مایکل با مشت یا سر به این دیوارها کوبیده بود. بر روی دیوارها و پارچه مبل‌ها مایکل با خط بدی نوشته بود دوستتان دارم. اینها همه نشان‌دهنده وضعیت بد روحی و جسمی مایکل بود.

آنها در کانادا و ایسلند توقف‌های کوتاهی داشتند و از آنجا به ایرلند تغییر مسیر دادند و، در نهایت، در ساعت ۱ صبح ۱۲ نوامبر در فرودگاه لوتُن در انگلستان فرود آمدند. دو واگن با پنجره‌هایی با پرده‌های سفید خود را به نردبانی که از درون جت بیرون آمده بود رساندند. واگن نخست را مأمور محافظ، استیو تارلینگ می‌راند. افسران پرواز برای بررسی مدارک از راه رسیدند و استیو درون جت شد.

مایکل در گوشه‌ای نشسته و انگار خواب بود. یک پتوی پشمی قرمز دور پایش پیچیده شده بود و کلاه سیاهی چشمانش را پوشانده بود. یک پیراهن مشکی که یقه‌ی قرمز رنگ داشت بر تن کرده و یک ژاکت کشباف گشاد مشکی را بر رویش انداخته بود. کفش‌های راحتی مشکی‌اش بسیار کثیف به نظر می‌رسیدند.

الیزابت تیلور، همسرش لری فورتنسکی و پزشک مخصوص، دیوید فورکست سعی کردند مایکل را از خواب بیدار کنند. الیزابت اصرار داشت که مایکل را تا کلینیک ترک اعتیاد همراهی کند. هنگامی‌که مایکل برخاست، زانوهایش تحمل وزنش را نداشتند. استیو او را نگه داشت. پایین رفتن از پله‌ها برای مایکل دشوار بود.

همانطور که استیو مایکل را به نخستین واگن رساند، یک مأمور امنیتی حیله‌ی زیرکانه‌اش را رو کرد. در واگن دوم، بدلی با همان لباس‌ها نشسته بود. در حالیکه مایکل دور می‌شد، بدل از اتومبیل پایین آمد، مخفیانه به درون جت رفت و خود را به خواب زد.

کلک‌شان گرفت. مایکل هرگز هواپیما را ترک نکرده بود. بدل و لری فورتنسکی باید به انتظار بازگشت الیزابت می‌ماندند و سپس سفرشان به سوئیس را ادامه می‌دادند. گویی توقف در لوتُن تنها برای سوختگیری بوده است.

درمانگر بیوچمپ کالکاف معروف به بیچی در واگن منتظر بود. از همراهان می‌پرسید که آیا مایکل می‌داند برای چه اینجاست و آیا می‌داند گرفتار مشکل شده است. او شروع کرد به توضیح دادن مسیر درمان و گفتن قوانینی که مایکل می‌بایست از آنها تبعیت می‌کرد. او باید تختش را خودش مرتب می‌کرد، لباس‌هایش را خودش می‌شست و در یک کلام از پس تمامی کارهای شخصی‌اش برمی‌آمد. مایکل زیر لب موافقت خودش را ابراز می‌کرد و مدام می‌گفت که باید از تلفن استفاده کند. بیچی گفت که استفاده از تلفن ممنوع و پاداش انجام کار درست است،
ناگهان مایکل با نهایت آرامش گفت: «من رو ببخشید، اگه ممکنه دور بزنید و منو برگردونید. اگه نمی‌تونم از تلفن استفاده کنم پس این برنامه رو به هم می‌زنم.»

بیچی ناچار تسلیم شد و گفت به او اجازه خواهد داد که دو بار از تلفن استفاده کند. نقشه ابتدایی تغییر کرده بود. قرار بر این بود که مایکل به کلینیک نایتینگل در مارلیبن، منطقه‌ای اعیان‌نشین در مرکز لندن برده شود و بی‌شک زمان زیادی طول نمی‌کشید که عکاسان و خبرنگاران آن مکان را محاصره کنند. استیو این خطر را درک کرده و به جای آن عمارت ۲ میلیون پوندی مدیر برنامه‌ی التون جان در هرتفوردشایر را برای اقامت مایکل در نظر گرفته بود. الیزابت که ناراحت بود و این تصمیم را درست نمی‌دانست از استیو خواست کارت شناسایی‌اش را نشان دهد.

اتومبیل در بیرون خانه توقف کرد و یکی از نگهبانان درب واگن را از بیرون باز کرد، مایکل تقریباً بیهوش بود. او بر روی نیمکتی در اتاق نشیمن دراز کشید. دورش را بالشتک‌ چیدند و استیو دست‌های مایکل را بر سینه‌اش صلیب کرد. اگر فردی ناآشنا سر می‌رسید، فکر می‌کرد او مرده است. صورتش سفید بود، حرکت نمی‌کرد و انگار نفس نمی‌کشید.

الیزابت با اصرار می‌خواست که مایکل به کلینیک برده شود. به نظر او در فضای بیمارستان، مایکل بهتر به درمان پاسخ می‌داد. پزشکان با او موافق بودند. الیزابت عازم فرودگاه شد تا به سوئیس پرواز کند. استیو و مایکل در ساعت ۵ صبح به کلینیک نایتینگل رسیدند. مایکل کل طبقه چهارم این کلینیک را به مبلغ هفته‌ای پنجاه هزار دلار اجاره کرده بود.

روزنامه‌های صبح پر از اخباری بود که می‎گفت مایکل جکسون در کلینیکی در کوه‌های آلپ به سر می‌‎برد.

• ادامه دارد...

https://t.me/MJSupportersForum/1407

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه شنبه ۱۲ نوامبر ۱۹۹۶

مایکل چند ساعت قبل از ترک شهر اوکلند در نيوزلند از بيمارستان کودکان استارشيپ این شهر بازدید کرد.

‏🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه شنبه ۱۲ نوامبر ۱۹۹۶

مایکل چند ساعت قبل از ترک شهر اوکلند در نيوزلند از بيمارستان کودکان استارشيپ این شهر بازدید کرد.

او به تمام اتاق‌های این بيمارستان سر زد و هدایایی را به کودکان بيمار اهدا کرد و با آنها گپ کوتاهی زد.

مایکل همچنين سی‌دی و عکس‌های امضاشده‌ای را به رسم یادبود به آنها اهدا کرد.

https://t.me/MJSupportersForum/1411

‏🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 جمعه ۱۲ نوامبر ۲۰۰۴

مایکل جکسون به تالار مشاهیر موسیقی انگلستان راه یافت.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 جمعه ۱۲ نوامبر ۲۰۰۴

مایکل جکسون به تالار مشاهیر موسیقی انگلستان راه یافت.

در اين مراسم موسيقی سالانه كه در تالار Hackney Empire شهر لندن برگزار می‌شود، مايکل به عنوان موسیقیدان برتر دهه‌ی ۸۰ معرفی شد. پرينس، R.E.M، جورج مايكل و گروه اسميتز از جمله رقیبان مایکل در کسب این عنوان بودند.

شبكه ۴ تلويزيون انگلستان طی يک نظرسنجی در ماه گذشته از مردم درخواست كرده بود كه به موسيقيدانان برتر دهه‌های ۵۰ تا ۹۰ رأی دهند. در اين مراسم رابی ويليامز برای دهه‌ی ۹۰، مايكل جکسون برای دهه‌ی ۸۰، كويين برای دهه‌ی ۷۰، رولينگ استون برای دهه‌ی ۶۰ و كليف ريچاردز برای دهه‌ی ۵۰ برنده جایزه شدند. شایان ذکر است که مايكل در این مراسم حضور نداشت.

https://t.me/MJSupportersForum/1413

🆔 @MJSupportersForum

💌 پيامى از مايكل جكسون ✨

‏🆔: @MJSupportersForum

#پروژه_خیریه_٣

‎«کمک‌رسانی به زلزله‌‌زدگان غرب کشور»
https://t.me/MJSFCharity/64

اطلاعیه شماره یک جمعیت امام علی (ع) در ارتباط با زلزله کرمانشاه

🔹اقلام موردنیاز عبارتند از:
پتو
چادر
انواع کنسرو
نان
گاز پیک نیکی
بخاری برقی
چراغ نفتی

🔹اقلام صرفاً در کرمانشاه قابل پذیرش هستند.
پذیرش کمک از سایر شهرها از امروز تا پایان فاز شناسایی صرفا به صورت نقدی میسر می‌باشد تا در صورت تغییر نیازها قابلیت جایگزینی وجود داشته باشد.

🔹محل تحویل کمک‌ها در کرمانشاه:

پایگاه شماره یک:
نمایشگاه کتاب، انتهای سمت چپ سالن بیستون، غرفه جمعیت امام علی (ع)
ساعت ۱۲-۹ و ۲۰-۱۵

پایگاه شماره دو:
خانه ایرانی جمعیت امام علی به آدرس:
جعفرآباد، خیابان ابوذر، کوچه آزادی

➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
هواداران مايكل جكسون مى‌توانند از طريق لينک زير کمک‌های خود را واریز کنند تا انجمن بصورت یکجا به جمعیت امام علی منتقل کند:
🏧 idpay.ir/donate 🏧

(لطفاً در قسمت توضيحات ذكر كنيد بابت «پروژه خيريه ٣»)
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖

دوستانى كه تمايل به واريز به حساب انجمن را ندارند مى‌توانند کمک خود را بطور مستقيم به خود جمعيت امام على واريز كنند:

📌شماره کارت شانزده رقمی واریز کمک‌ها:
۶۱۰۴۳۳۷۹۰۵۳۲۴۶۰۲
بانک ملت به نام جمعیت امداد دانشجویی امام علی (ع)
به حساب شماره ۵۳۲۵۰۴۳۸۷۷

📞شماره تلفن روابط عمومی جمعیت امام علی
۰۲۱-۸۸۹۳۰۸۱۶


t.me/MJSFCharity
t.me/zelzelegharb
t.me/imamalisociety

💠درخواست همکاری برای کمک به زلزله دیدگان استان کرمانشاه

افراد علاقه مند به همکاری هستند و می توانند فرم زیر را تکمیل نمایند:
https://goo.gl/forms/CSHR8OybxftHOiLK2

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۱۲ نوامبر ۲۰۰۷

مجله Ebony به مناسبت ۲۵اُمین سال انتشار آلبوم تریلر، طرح جلد و شماره‌ی ماه دسامبر خود را به مایکل اختصاص و مصاحبه‌ای را با او انجام داد.

‏🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۱۲ نوامبر ۲۰۰۷

(قسمت اول)

مجله Ebony به مناسبت ۲۵اُمین سال انتشار آلبوم تریلر، پرفروش‌ترین آلبوم تاریخ موسیقی، طرح جلد و شماره‌ی ماه دسامبر خود را به چاپ تصاویری از مایکل اختصاص و مصاحبه‌ای را با او انجام داد.

این اولین مصاحبه‌ی جدی مایکل در یک دهه‌ی گذشته بود. مجله‌ی ابونی به مدت ۸ ماه با مایکل و کارمندانش بر روی جزئیات مصاحبه و عکسبرداری کار کرد. در ابتدا آنها سعی داشتند در اوایل ماه آگوست با هم همکاری کنند، اما به علت تداخلات زمانی، تاریخ نهایی روز دوشنبه ۲۴ سپتامبر ۲۰۰۷ تعیین شد.

یکشنبه، شب قبل از عکسبرداری، مایکل و پسرش بلنکت به اتاق لباس هتل محل اقامتشان رفتند تا لباس‌هایی را که توسط طراح معروف فیلیپ بلاچ انتخاب شده بودند نگاه کنند. روبرتو کاوالی، طراح ایتالیایی و همچنین طراحانی مانند والنتینو، یوجی یاماموتو، هوگو باس و سزار پیکوتی طراحی لباس‌ها را بر عهده داشتند. علاوه بر این، ابونی جواهرات الماسی را از مجموعه‌ای از JacobTheJeweler، H.Stern و LorraineSchwartz با ارزش ٢ میلیون دلار تدارک دیده بود.

صبح روز بعد تیم ابونی به همراه مایکل و تیمش در ساعت ۹ صبح وارد موزه بروکلین در نیویورک شدند. به طور معمول، روزهای دوشنبه موزه بر روی عموم مردم بسته است، اما کارکنانِ موزه اجازه‌ی استفاده از بخش‌های مختلف موزه را برای این عکسبرداری تاریخی دادند. عکاس مشهور متی راولستون، کارگردان خلاق ابونی، هریت کول و مدیر فیلمبرداری ابونی، دالی بروکس، چندین مکان از جمله محوطه بزرگ هنرهای زیبا، گالری مصری و باغ مجسمه‌سازی را مورد بررسی قرار داده بودند.

عکاسی حدود ساعت ۳ بعد از ظهر آغاز شد. این خواست مایکل بود که عکسبرداری در یک موزه انجام شود. مجسمه‌ی رودین، تابلوهایی از مشاهیر و ستون‌های مرمر فضای عکسبرداری را زیباتر می‌کرد.

در طی این جلسه، مایکل آرام بود و ترانه‌های بیلی جین، P.Y.T و Human Nature از سیستم صوتی موزه پخش می‌شد و در طول این جلسه‌ی عکسبرداری مایکل حرکات رقص منحصر به فرد خودش را انجام می‌داد. او، پس از تعویض پنج دست لباس و شش ساعت عکاسیِ به یاد ماندنی، از خدمه تشکر کرد و برای خواباندن بلنکت به هتل بازگشت.

روز بعد، تیم مصاحبه ابونی حدود ظهر به هتل مایکل رسیدند تا با او مصاحبه‌ای را انجام دهند. این مصاحبه یک ساعت و نیم به طول انجامید. مایکل علاوه بر صحبت‌هایی پیرامون افکار و احساساتش در ساخت تریلر، ام‌تی‌وی، موزیک ویدئوها، خدا، پدر و مادر، و وضعیت صنعت موسیقی امروز، به سؤالات بیش از ۲۰۰ خواننده از سراسر جهان که در طول چند روز گذشته به مجله ابونی فرستاده شده بود پاسخ داد. کارمندان این نشریه، در مصاحبه با نیویورک پست، مایکل را فردی «جذاب و دوست‌داشتنی» توصیف کردند و گفتند که مایکل سؤالات مؤدبانه‌ای را در مورد زندگی آنها پرسیده بود.

https://t.me/MJSupportersForum/1418

‏🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۱۲ نوامبر ۲۰۰۷

(قسمت دوم)

گزارش ابونی از حضور مایکل در صحنه‌ی عکسبرداری: «مایکل جکسون به همان اندازه که یک فرد ویژه و خاص است، مبتکر و خلاق است و به همان اندازه که دقیق و ریزبین عمل می‌کند، مهربان و پرمحبت است. و با این ویژگی‌ها، صحنه‌های عکسبرداری را پرشور، بسیار پرانرژی و به سبکی منحصر به فرد تبدیل کرد.

فیلیپ بلاچ طراح مجله ابونی می‌گوید: «همه، خاطره‌ی اولین رویارویی‌شان با مایکل جکسون را به وضوح به یاد دارند. من وقتی در مدرسه‌ی ابتدایی درس می‌خواندم عاشق موسیقی او شدم. بیش از ۳۰ سال به سرعت گذشت و در صحنه‌ی عکسبرداری برای شماره‌ی مجله‌ی ماه دسامبرمان، من بار دیگر عاشق این هنرمند، خلاقیت و موجودیتش شدم. تنها من نیستم. تمامی افراد تیم ما، از همنشینی با این سمبل تحسین‌برانگیزِ موسیقی لذت بردند، کسی‌که معلوم شد یکی از صادق‌ترین و بخشنده‌ترین افراد نامی‌ای است که تا به حال شناخته شده و متأسفانه عده‌ی کمی از مردم تجربه ارتباط با او از نزدیک را داشته‌اند.»

گزیده‌ای از صحبت‌های مایکل در مصاحبه با این مجله:

در این مصاحبه‌ی کم‌سابقه، مایکل گفت که می‌داند به متفاوت بودن شهره است اما آن را نادیده می‌گیرد. او گفت که از زمان انتشار آلبوم بسیار موفقش، تریلر، در سال ۱۹۸۲، تغییر چندانی نکرده است.
«آن مایکل احتمالاً همین مایکلی هست که اینجا حضور دارد. من همیشه حسی قوی برای انجام کارهایی در پس ذهنم داشته‌ام. اینکه پدر شوم و فرزندانم را بزرگ کنم. من خیلی از این کار لذت می‌برم.»

باوجود فروشی بالاتر از ۷۵۰ میلیون قطعه موسیقی در سرتاسر جهان، مایکل می‌گوید که موفقیت‌های او با غم و رنج همراه بوده است، «وقتی در اوج هستید، وقتی یک پیشگام هستید، مردم به شما حمله می‌کنند. اما من قدردان تمامی دستاوردها، رکوردشکنی‌ها، پرفروش‌ترین آلبوم‌ها و آهنگ‌های شماره یکم هستم. نمی‌خواهم روش جیمز براون را در پیش بگیرم. آنها خودشان را نابود کردند. ای کاش جیمز براون از فعالیتش می‌کاست و بیشتر استراحت می‌کرد و از حاصل سختکوشی‌های خود لذت می‌برد.»

https://t.me/MJSupportersForum/1418

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۱۳ نوامبر ۱۹۸۹

مایکل جکسون ترانه You Were There را برای خواننده و صحنه‌گردان، سمی دیویس جونیور، در مراسم ویژه شصتمین سالگرد فعالیت‌های او اجرا کرد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 دوشنبه ۱۳ نوامبر ۱۹۸۹

مایکل جکسون ترانه You Were There را برای خواننده و صحنه‌گردان، سمی دیویس جونیور، در مراسم ویژه شصتمین سالگرد فعالیت‌های او اجرا کرد.

مایکل این ترانه را به کمک Buz Kohan نوشت و آن را برای این جشنواره‌ی موسیقی که به صورت ویژه‌برنامه‌ای تلویزیونی برای بزرگداشت سمی دیویس جونیور ترتیب داده شده بود، آماده کرد.

این آهنگ تنها همین یکبار اجرا شد.

در این رویداد کمک‌های مالی به نفع «صندوق کالج United Negro» جمع‌آوری شد و در بخش پایانی برنامه ستارگان بزرگی همچون مایکل جکسون، الا فیتسجرالد و ادی مورفی به روی صحنه رفتند.

این جشن که قرار بود یک برنامه ۶۰ دقیقه‌ای باشد در روز دوشنبه از شبکه ABC و شبکه ۱۳ از ساعت ۷:۳۰ شب آغاز شد، اما دو ساعت و نیم به درازا کشید و در ساعت ۱۰ شب به پایان رسید. با حضور ستارگان بزرگی از جمله فرانک سیناترا، مایکل جکسون، الا فیتسجرالد، ویتنی هیوستون، کلینت ایستوود، گُلدی هاون، بیل کازبی، استیوی واندر، مایک تایسون، ریچارد پرایور، گرگوری هاینس، گرگوری پک، باب هوپ، شرلی مک‌لین، دبی الن، مجیک جانسون، دین مارتین، تونی دانزا، جسی جکسون، کوئینسی جونز، دیاهان کارول، دیون وارویک، نل کارتر، لولا فالانا و آنیتا بیکر هیچ جای تعجب نیست که برنامه اینقدر طولانی شود.

ادی مورفی میزبانی برنامه را بر عهده داشت و حتی خود او نیز از حضور این تعداد از ستارگانی که باید معرفی می‌کرد شگفت‌زده شده بود.

سمی دیویس با همسر و خانواده‌اش در یکی از لژهای ردیف جلو نشسته بود و با اجرای هر یک از دوستانش می‌خندید و دست می‌زد، و گاهی هم اشک می‌ریخت، و آنها را در پایان در آغوش می‌گرفت. او حتی با هاینس به روی صحنه رفت و رقص tap dance کرد. اما در طول برنامه هیچ حرفی نزد؛ چراکه قادر به حرف زدن نبود. برنامه آن شب به طور کامل فیلمبرداری شد و در فیلم مشهود است که او اصلاً نمی‌توانست کلامی به زبان بیاورد. در عوض، دوستان او برای او سخنرانی کردند.

هیچ‌کس نمی‌دانست مایکل جکسون می‌خواهد چکار کند. اشلاتر می‌گوید: «شبِ قبل از برنامه، او و باز کوهان، که متن‌های برنامه را نوشته بود، به سالن تمرین رفتند و ترانه‌ای نوشتند. آنها همان شب ترانه را کامل کردند و در شب برنامه اولین بار بود که مایکل این آهنگ را می‌خواند. او می‌خواست چیزی بخواند که واقعاً به سمی ربط داشت.»

طبق گزارشی، مایکل در همان روز در خانه‌اش میزبان ۵۰ کودک از مرکز کودکان بدسرپرست MacLaren Hall و بنیاد خیریه Make A Wish Foundation بود. داریان پیگن چهار ساله که سرطان خون داشت از جمله مهمانانی بود که به آرزویش رسید و توانست مایکل را ببیند و همینطور با او به تماشای اجرای گروهی از آکروبات‌های کانادایی نشست.

https://t.me/MJSupportersForum/1421

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۱۳ نوامبر ۲۰۰۲

مایکل به دلیل شکایت ۲۱میلیون دلاری مارسل آورام که برای مدت‌ها اسپانسر کنسرت‌هایش بود، در جایگاه شهود دادگاه سانتاماریا کالیفرنیا حاضر شد.

‏🆔 @MJSupportersForum