🗓 خط زمان
📆 شنبه ۷ دسامبر ۱۹۹۶
«سفر مایکل به فیلیپین»
(قسمت اول)
مایکل که برای اجرای دو کنسرت در ۸ و ۱۰ دسامبر در مانیل پایتخت فیلیپین به سرمی‌برد، در جشن کریسمسی که سالانه برای ۳۰۰ کودک از پرورشگاه‌های مختلف مترو مانیلا در هتل مانیل فیلیپین برگزار می‌شد، شرکت کرد.
خاطرات Gwen Carino مدیر روابط عمومی هتل مانیل از آن شب:
«وظیفه‌ی برگزاری جشن کریسمس سالانه برای ۳۰۰ کودک در آن سال بر عهده من بود. این مسئولیت بزرگی بود و به رسیدگی و تمرکز بالایی نیاز داشت، چرا که می‌دانستم مایکل جکسون در این هتل اقامت داشت. دو شب پیش از برگزاری جشن، افتخار آن را داشتم که در کنار سایر کارمندان روابط عمومی، در لابی هتل، یکی از اعضای تیم خوش‌آمد گویی به او باشم. فردای آن روز، مردی که خود را دستیار مایکل معرفی کرد به دفترم آمد. او سراغ مدیر را گرفت و گفت که رئیسش (مایکل) آگهی جشن را خوانده است. ما، از یک هفته قبل، آگهی‌های مربوط به جشن کریسمس را بر روی برگه‌های کوچکی در اتاق‌های هتل توزیع کرده بودیم. مایکل مایل بود بداند که چه کمکی از دستش برمی‌آید. دستیارش برای رد و بدل کردن پیشنهادها، چند باری به اتاق مایکل در بالا رفت و به نزد ما پایین آمد. مایکل پیشنهاد تهیه‌ی ۳۰۰ بسته پر از شیرینی و هدیه را داد. ما پنجاه حامی مالی داشتیم و بر هم زدن قرارداد با آنها مشکل بود. بنابراین به فکر فرو رفتم تا راهی پیدا کنم که مایکل بتواند در این جشن به ما ملحق شود. بهترین راهی که به ذهنم رسید این بود که مایکل در جشن حضور بیابد و در توزیع هدیه‌ها بین بچه‌ها ما را یاری کند، به آنها امضا بدهد و با آنان عکس یادگاری بیاندازد. دستیار مایکل گفت: «این به هیچ وجه کار ساده‌ای نیست. شما در مورد اهدای ۳۰۰ بسته هدیه به کودکان صحبت می‌کنید و من می‌توانم تصور کنم که چه آشوبی درخواهد گرفت. با این حال در موردش فکر خواهیم کرد خانم. نزد شما باز خواهم گشت.»
ساعت از ۵ گذشته بود که دستیار مایکل بازگشت و گفت: «مایکل بی‌نهایت خوشحال می‌شود که بتواند هر آنچه شما پیشنهاد می‌دهید را انجام دهد. فردا چگونه در محل حاضر شویم؟»
می‌خواستم از شادی فریاد بزنم، اما باید خونسردی خودم را حفظ می‌کردم. ما توافق کردیم که مایکل در آخرین مرحله پس از پایان بازی، اجرای موسیقی و خوردن تنقلات، به جشن وارد شود تا هدیه‌ها را بین بچه‌ها قسمت نماید.»
تدابیر امنیتی بیشتری در اطراف باغ و صحنه‌ای که هدایا در آنجا توزیع می‌شد، اتخاذ گردید. در روز ۷ دسامبر ۱۹۹۶، در باغ شامپاین، وقتی او ناگهان به همراه دستیارش مستقیم به سمت من آمد، غافلگیر شدم.
t.me/MJSupportersForum/1562
🆔 @MJSupportersForum
📆 شنبه ۷ دسامبر ۱۹۹۶
«سفر مایکل به فیلیپین»
(قسمت اول)
مایکل که برای اجرای دو کنسرت در ۸ و ۱۰ دسامبر در مانیل پایتخت فیلیپین به سرمی‌برد، در جشن کریسمسی که سالانه برای ۳۰۰ کودک از پرورشگاه‌های مختلف مترو مانیلا در هتل مانیل فیلیپین برگزار می‌شد، شرکت کرد.
خاطرات Gwen Carino مدیر روابط عمومی هتل مانیل از آن شب:
«وظیفه‌ی برگزاری جشن کریسمس سالانه برای ۳۰۰ کودک در آن سال بر عهده من بود. این مسئولیت بزرگی بود و به رسیدگی و تمرکز بالایی نیاز داشت، چرا که می‌دانستم مایکل جکسون در این هتل اقامت داشت. دو شب پیش از برگزاری جشن، افتخار آن را داشتم که در کنار سایر کارمندان روابط عمومی، در لابی هتل، یکی از اعضای تیم خوش‌آمد گویی به او باشم. فردای آن روز، مردی که خود را دستیار مایکل معرفی کرد به دفترم آمد. او سراغ مدیر را گرفت و گفت که رئیسش (مایکل) آگهی جشن را خوانده است. ما، از یک هفته قبل، آگهی‌های مربوط به جشن کریسمس را بر روی برگه‌های کوچکی در اتاق‌های هتل توزیع کرده بودیم. مایکل مایل بود بداند که چه کمکی از دستش برمی‌آید. دستیارش برای رد و بدل کردن پیشنهادها، چند باری به اتاق مایکل در بالا رفت و به نزد ما پایین آمد. مایکل پیشنهاد تهیه‌ی ۳۰۰ بسته پر از شیرینی و هدیه را داد. ما پنجاه حامی مالی داشتیم و بر هم زدن قرارداد با آنها مشکل بود. بنابراین به فکر فرو رفتم تا راهی پیدا کنم که مایکل بتواند در این جشن به ما ملحق شود. بهترین راهی که به ذهنم رسید این بود که مایکل در جشن حضور بیابد و در توزیع هدیه‌ها بین بچه‌ها ما را یاری کند، به آنها امضا بدهد و با آنان عکس یادگاری بیاندازد. دستیار مایکل گفت: «این به هیچ وجه کار ساده‌ای نیست. شما در مورد اهدای ۳۰۰ بسته هدیه به کودکان صحبت می‌کنید و من می‌توانم تصور کنم که چه آشوبی درخواهد گرفت. با این حال در موردش فکر خواهیم کرد خانم. نزد شما باز خواهم گشت.»
ساعت از ۵ گذشته بود که دستیار مایکل بازگشت و گفت: «مایکل بی‌نهایت خوشحال می‌شود که بتواند هر آنچه شما پیشنهاد می‌دهید را انجام دهد. فردا چگونه در محل حاضر شویم؟»
می‌خواستم از شادی فریاد بزنم، اما باید خونسردی خودم را حفظ می‌کردم. ما توافق کردیم که مایکل در آخرین مرحله پس از پایان بازی، اجرای موسیقی و خوردن تنقلات، به جشن وارد شود تا هدیه‌ها را بین بچه‌ها قسمت نماید.»
تدابیر امنیتی بیشتری در اطراف باغ و صحنه‌ای که هدایا در آنجا توزیع می‌شد، اتخاذ گردید. در روز ۷ دسامبر ۱۹۹۶، در باغ شامپاین، وقتی او ناگهان به همراه دستیارش مستقیم به سمت من آمد، غافلگیر شدم.
t.me/MJSupportersForum/1562
🆔 @MJSupportersForum
Telegram
انجمن حامیان مایکل جکسون
🗓 خط زمان
📆 شنبه ۷ دسامبر ۱۹۹۶
«سفر مایکل به فیلیپین»
🆔 @MJSupportersForum
📆 شنبه ۷ دسامبر ۱۹۹۶
«سفر مایکل به فیلیپین»
🆔 @MJSupportersForum
«سفر مایکل به فیلیپین»
(قسمت دوم)
مایکل گفت: «سلام، حالتان چطور است؟ بسیار از شما ممنونم که مرا به این جشن راه دادید. می‌دانم که پیش از موعد آمده‌ام زیرا واقعاً نمی‌خواستم جشن را از دست بدهم.»
گفتم: «شوخی می‌کنید؟ بسیار ممنونم که برای شرکت در این جشن داوطلب شدید. چرا اینجا نمی‌نشینید تا پیش از آغاز توزیع بسته‌های هدیه، شاهد اجرای موسیقی باشید. من باید قدری برنامه‌ها را بازبینی کنم.»
گفت: «البته، هرچه که شما بگویید (چشمش را برای خواندن اسم من، بر روی برچسب لباسم دوخته بود)، گوئن!»
از اینکه تا آن حد متواضع و دلنشین بود مات و مبهوت شدم. شگفت‌انگیز بود که با آن صبر و حوصله تا پایان مراسم همانجا نشست. کارول باناوا که بعدها مؤسس شبکه‌ی Ang TV شد، نمی‌توانست باور کند که مایکل اجرایش را تماشا می‌کند. او به محض پایین آمدن از صحنه، بلوز قرمزش را برای امضا به مایکل داد. پس از آن گروهی از بچه‌ها برای رقصیدن با آهنگ بیلی جین به صحنه آمدند. در این لحظه لبخند مایکل تماشایی بود. سپس اعلام کردیم که مایکل برای توزیع هدایا بر صحنه قدم می‌گذارد. برای او توضیح دادم که بخشی از بسته‌ها برای بچه‌های کوچکتر و بخشی دیگر برای بزرگترهاست. او هم سرش را به نشانه تأیید تکان داد.
شوق و هیجانی که او در کودکان به پا کرده بود، بی‌نهایت بر ما تأثیر گذاشت. ساعت، یک بعدازظهر بود. دوست یکی از همکاران روابط عمومی در لباس بابانوئل در کنارمان حاضر بود. گرما به صورتمان می‌زد و من نگران بودم که مایکل با آن آستین‌های بلند و کلاه سیاهش احساس ناراحتی کند.
پرسیدم: «حالتان خوب است مایکل؟ می‌توانیم قدری استراحت کنیم.»
جواب داد: «من خنکم گوئن. فقط تصور کن بابانوئل در این لباس‌های مخملی و با آن ریش بلند چه حالی دارد. ما خوبیم.»
هرگز نشنیدم که شکایت کند یا کلامی در مورد گرمی هوا یا طولانی بودن صف بر زبان بیاورد. او زیباترین رفتار را داشت. او حتی درخواست یک نوشیدنی خنک یا حوله‌ای برای خشک کردن قطره‌های عرق روی صورتش نکرد. اما یکی از میزبانان یک لیوان آب پرتقال تازه برایش آورد.
پس از گذشت یک ساعت هنوز نیمی از هدایا را توزیع نکرده بودیم که ناگهان متوجه شدیم باغ پر از جمعیت شده است… خبرنگاران و عکاسان، سیاستمداران، مقامات رسمی، مهمانان هتل، و حتی افرادی که مراسم ازدواج را ترک گفته و به خاطر یک لحظه دیدن سلطان پاپ، نو عروس و داماد را در تالار تنها گذاشته بودند.
گفتم: «وای، نباید اینطور می‌شد. من واقعاً متأسفم.»
اما مایکل با لبخند گفت: «طوری نیست، از پسش برمی‌آییم.»
هنگامیکه آخرین بسته را به کودک یتیم 11 ساله‌ای اهدا کردیم، صف جدیدی از کودکان و بزرگسالان برای گرفتن امضا تشکیل شد.
وین محافظ مایکل گفت: «دیگر وقت رفتن است.»
مایکل به آرامی گفت: «نمی‌توانیم وقتی هنوز مردمی در صف ایستاده‌اند اینجا را ترک کنیم. جشن کریسمس است.»
یکی از به یاد ماندنی‌ترین لحظه‌ها وقتی بود که یک خانم برای گرفتن امضا نزد مایکل آمد. مایکل، که از شدت خنده شکمش را گرفته بود، در گوشم زمزمه کرد: «گوئن، باید این را ببینيد. این یک چک سفید است. این خانم از من می‌خواهد که یک چک سفید را برایش امضا کنم.»
اما چیزهای جالب‌ترى در راه بود. خانمی از او خواست بر پشت لباس شب زیبا و شیکی که بر تن داشت امضا بزند. نوجوانی یک برگ درخت آورده بود و فردی دیگر یک بادکنک ترکیده.
مایکل از من پرسید که آیا در کنسرت تور هیستوری او حضور خواهم یافت و گفت: «خیلی به شما خوش خواهد گذشت.»
کمی بعد، نگران به نظر می‌رسید زیرا شمار بزرگسالان از کودکان فراتر رفته بود. اضطراب در چهره‌اش نمایان شد، اما همچنان شکایت نمی‌کرد. چند بار پایش را به زمین صحنه کوبید تا مطمئن شود که از وزن زیاد فرو نخواهد ریخت.
او گفت: «من بارها شاهد ریزش صحنه بوده‌ام و می‌خواهم خاطرجمع شوم که همگی جایمان امن است.»
t.me/MJSupportersForum/1562
🆔 @MJSupportersForum
(قسمت دوم)
مایکل گفت: «سلام، حالتان چطور است؟ بسیار از شما ممنونم که مرا به این جشن راه دادید. می‌دانم که پیش از موعد آمده‌ام زیرا واقعاً نمی‌خواستم جشن را از دست بدهم.»
گفتم: «شوخی می‌کنید؟ بسیار ممنونم که برای شرکت در این جشن داوطلب شدید. چرا اینجا نمی‌نشینید تا پیش از آغاز توزیع بسته‌های هدیه، شاهد اجرای موسیقی باشید. من باید قدری برنامه‌ها را بازبینی کنم.»
گفت: «البته، هرچه که شما بگویید (چشمش را برای خواندن اسم من، بر روی برچسب لباسم دوخته بود)، گوئن!»
از اینکه تا آن حد متواضع و دلنشین بود مات و مبهوت شدم. شگفت‌انگیز بود که با آن صبر و حوصله تا پایان مراسم همانجا نشست. کارول باناوا که بعدها مؤسس شبکه‌ی Ang TV شد، نمی‌توانست باور کند که مایکل اجرایش را تماشا می‌کند. او به محض پایین آمدن از صحنه، بلوز قرمزش را برای امضا به مایکل داد. پس از آن گروهی از بچه‌ها برای رقصیدن با آهنگ بیلی جین به صحنه آمدند. در این لحظه لبخند مایکل تماشایی بود. سپس اعلام کردیم که مایکل برای توزیع هدایا بر صحنه قدم می‌گذارد. برای او توضیح دادم که بخشی از بسته‌ها برای بچه‌های کوچکتر و بخشی دیگر برای بزرگترهاست. او هم سرش را به نشانه تأیید تکان داد.
شوق و هیجانی که او در کودکان به پا کرده بود، بی‌نهایت بر ما تأثیر گذاشت. ساعت، یک بعدازظهر بود. دوست یکی از همکاران روابط عمومی در لباس بابانوئل در کنارمان حاضر بود. گرما به صورتمان می‌زد و من نگران بودم که مایکل با آن آستین‌های بلند و کلاه سیاهش احساس ناراحتی کند.
پرسیدم: «حالتان خوب است مایکل؟ می‌توانیم قدری استراحت کنیم.»
جواب داد: «من خنکم گوئن. فقط تصور کن بابانوئل در این لباس‌های مخملی و با آن ریش بلند چه حالی دارد. ما خوبیم.»
هرگز نشنیدم که شکایت کند یا کلامی در مورد گرمی هوا یا طولانی بودن صف بر زبان بیاورد. او زیباترین رفتار را داشت. او حتی درخواست یک نوشیدنی خنک یا حوله‌ای برای خشک کردن قطره‌های عرق روی صورتش نکرد. اما یکی از میزبانان یک لیوان آب پرتقال تازه برایش آورد.
پس از گذشت یک ساعت هنوز نیمی از هدایا را توزیع نکرده بودیم که ناگهان متوجه شدیم باغ پر از جمعیت شده است… خبرنگاران و عکاسان، سیاستمداران، مقامات رسمی، مهمانان هتل، و حتی افرادی که مراسم ازدواج را ترک گفته و به خاطر یک لحظه دیدن سلطان پاپ، نو عروس و داماد را در تالار تنها گذاشته بودند.
گفتم: «وای، نباید اینطور می‌شد. من واقعاً متأسفم.»
اما مایکل با لبخند گفت: «طوری نیست، از پسش برمی‌آییم.»
هنگامیکه آخرین بسته را به کودک یتیم 11 ساله‌ای اهدا کردیم، صف جدیدی از کودکان و بزرگسالان برای گرفتن امضا تشکیل شد.
وین محافظ مایکل گفت: «دیگر وقت رفتن است.»
مایکل به آرامی گفت: «نمی‌توانیم وقتی هنوز مردمی در صف ایستاده‌اند اینجا را ترک کنیم. جشن کریسمس است.»
یکی از به یاد ماندنی‌ترین لحظه‌ها وقتی بود که یک خانم برای گرفتن امضا نزد مایکل آمد. مایکل، که از شدت خنده شکمش را گرفته بود، در گوشم زمزمه کرد: «گوئن، باید این را ببینيد. این یک چک سفید است. این خانم از من می‌خواهد که یک چک سفید را برایش امضا کنم.»
اما چیزهای جالب‌ترى در راه بود. خانمی از او خواست بر پشت لباس شب زیبا و شیکی که بر تن داشت امضا بزند. نوجوانی یک برگ درخت آورده بود و فردی دیگر یک بادکنک ترکیده.
مایکل از من پرسید که آیا در کنسرت تور هیستوری او حضور خواهم یافت و گفت: «خیلی به شما خوش خواهد گذشت.»
کمی بعد، نگران به نظر می‌رسید زیرا شمار بزرگسالان از کودکان فراتر رفته بود. اضطراب در چهره‌اش نمایان شد، اما همچنان شکایت نمی‌کرد. چند بار پایش را به زمین صحنه کوبید تا مطمئن شود که از وزن زیاد فرو نخواهد ریخت.
او گفت: «من بارها شاهد ریزش صحنه بوده‌ام و می‌خواهم خاطرجمع شوم که همگی جایمان امن است.»
t.me/MJSupportersForum/1562
🆔 @MJSupportersForum
Telegram
انجمن حامیان مایکل جکسون
🗓 خط زمان
📆 شنبه ۷ دسامبر ۱۹۹۶
«سفر مایکل به فیلیپین»
🆔 @MJSupportersForum
📆 شنبه ۷ دسامبر ۱۹۹۶
«سفر مایکل به فیلیپین»
🆔 @MJSupportersForum
«سفر مایکل به فیلیپین»
(قسمت سوم)
قبل از اتمام مراسم و پیش از آنکه مدیرکل از او درخواست کند که آواز «در کریسمس عشق بورز» را بخواند، من موفق شدم برای خواهرانم و خودم امضا بگیرم. یکی از مقامات هتل پیام قدردانی‌اش از مایکل را به دست او رساند و سپس محافظانش او را به سرعت از صحنه دور کردند.
با خود گفتم: «من حتی شانس این را نداشتم که با او خداحافظی کنم.» ناگهان دیدم که مایکل بر روی صحنه بازگشت و گفت: «از شما و گروه‌تان بسیار ممنونم گوئن. این برایم بسیار ارزشمند بود.» سپس نزدیکتر آمد و گفت: «در کنسرت می‌بینمتان.»
مایکل، همچنین، در بعدازظهر ۷ دسامبر ۱۹۹۶ از بخش کودکان بیمارستان پارانياکه مانیل بازدید کرد. حدوداً ۳۰۰۰ نفر برای دیدن او در آنجا جمع شده بودند. مایکل در طی پانزده دقیقه به کودکان بیمار سر زد و با مادران آنها ملاقات کرد. او بخشی از درآمد کنسرت‌های خود در مانیل را برای بازسازی این بیمارستان اهدا کرد.
خانم لورن لگاردا، گزارشگر تلويزيونی وقت و سناتور آينده، که برای ملاقات با مایکل به آنجا رفته بود، تعریف می‌کند: «گرچه از او وقت مصاحبه نگرفته بودم، اما او مرا از خود نراند. نگهبانان امنیتی در همه جا ایستاده بودند و به خبرنگاران اجازه‌ی ورود به ساختمان بیمارستان داده نمی‌شد. اما من توانستم با کمک همسر شهردار که مرا خویشاوند خود معرفی کرده بود، از صف نظامیان رد شوم. در اتاق‌های بیمارستان، ردی از آن فضای شهرت و ستاره‌ای نبود. مایکل از من خواست همراه او از پنجره به بیرون نگاه کنم. او برای مردمی که ایستاده بودند، دست تکان داد. هنگامیکه خود را به او معرفی کردم، لبخند زد و گفت خوشحالم از آشنایی‌تان... او بسیار مهربان و نجیب، بسیار فروتن، خاکی و واقع‌بین بود. او گفت که براستی مشتاق است کاری برای کودکان بیمار فیلیپینی انجام دهد.»
مایکل در بیمارستان با چند تن از مقامات دولتی نیز دیدار کرد.
t.me/MJSupportersForum/1562
🆔 @MJSupportersForum
(قسمت سوم)
قبل از اتمام مراسم و پیش از آنکه مدیرکل از او درخواست کند که آواز «در کریسمس عشق بورز» را بخواند، من موفق شدم برای خواهرانم و خودم امضا بگیرم. یکی از مقامات هتل پیام قدردانی‌اش از مایکل را به دست او رساند و سپس محافظانش او را به سرعت از صحنه دور کردند.
با خود گفتم: «من حتی شانس این را نداشتم که با او خداحافظی کنم.» ناگهان دیدم که مایکل بر روی صحنه بازگشت و گفت: «از شما و گروه‌تان بسیار ممنونم گوئن. این برایم بسیار ارزشمند بود.» سپس نزدیکتر آمد و گفت: «در کنسرت می‌بینمتان.»
مایکل، همچنین، در بعدازظهر ۷ دسامبر ۱۹۹۶ از بخش کودکان بیمارستان پارانياکه مانیل بازدید کرد. حدوداً ۳۰۰۰ نفر برای دیدن او در آنجا جمع شده بودند. مایکل در طی پانزده دقیقه به کودکان بیمار سر زد و با مادران آنها ملاقات کرد. او بخشی از درآمد کنسرت‌های خود در مانیل را برای بازسازی این بیمارستان اهدا کرد.
خانم لورن لگاردا، گزارشگر تلويزيونی وقت و سناتور آينده، که برای ملاقات با مایکل به آنجا رفته بود، تعریف می‌کند: «گرچه از او وقت مصاحبه نگرفته بودم، اما او مرا از خود نراند. نگهبانان امنیتی در همه جا ایستاده بودند و به خبرنگاران اجازه‌ی ورود به ساختمان بیمارستان داده نمی‌شد. اما من توانستم با کمک همسر شهردار که مرا خویشاوند خود معرفی کرده بود، از صف نظامیان رد شوم. در اتاق‌های بیمارستان، ردی از آن فضای شهرت و ستاره‌ای نبود. مایکل از من خواست همراه او از پنجره به بیرون نگاه کنم. او برای مردمی که ایستاده بودند، دست تکان داد. هنگامیکه خود را به او معرفی کردم، لبخند زد و گفت خوشحالم از آشنایی‌تان... او بسیار مهربان و نجیب، بسیار فروتن، خاکی و واقع‌بین بود. او گفت که براستی مشتاق است کاری برای کودکان بیمار فیلیپینی انجام دهد.»
مایکل در بیمارستان با چند تن از مقامات دولتی نیز دیدار کرد.
t.me/MJSupportersForum/1562
🆔 @MJSupportersForum
Telegram
انجمن حامیان مایکل جکسون
🗓 خط زمان
📆 شنبه ۷ دسامبر ۱۹۹۶
«سفر مایکل به فیلیپین»
🆔 @MJSupportersForum
📆 شنبه ۷ دسامبر ۱۹۹۶
«سفر مایکل به فیلیپین»
🆔 @MJSupportersForum
🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۹ دسامبر ۱۹۹۲
مایکل در سومین مراسم سالانه جوایز بيلبورد موفق به کسب سه جایزه شد.
🆔 @MJSupportersForum
📆 چهارشنبه ۹ دسامبر ۱۹۹۲
مایکل در سومین مراسم سالانه جوایز بيلبورد موفق به کسب سه جایزه شد.
🆔 @MJSupportersForum
🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۹ دسامبر ۱۹۹۲
مایکل در سومین مراسم سالانه جوایز بيلبورد موفق به کسب سه جایزه شد.
سه جایزه او عبارت بودند از: پرفروش‌ترين آهنگ شماره ۱ سال (سیاه یا سفید)، پرفروش‌ترين آلبوم شماره ۱ سال (دنجرس)، و جایزه ویژه به مناسبت دهمین سالگرد آلبوم تریلر.
این اولین بار بود که یک هنرمند موفق به کسب هر دو عنوان پرفروش‌ترین آلبوم و تک‌آهنگ در یک سال می‌شد. مایکل که در مراسم حضور نداشت، جایزه‌هایش را از دستان Phil Collins (خواننده و بازيگر) در نورلند دریافت کرد.
بخشی از صحبت‌های مایکل پس از دریافت جایزه‌اش: «من از بيلبورد، کودکان و به طور کلی از طرفدارانم صمیمانه تشکر می‌کنم. حمایت شما سال‌ها الهام‌بخش من بوده است. بسیار متشکرم.»
مايکل پس از دريافت جایزه ویژه برای بزرگداشت ۱۰اُمین سالگرد «تریلر» چنین گفت: «وای... متشکرم. من بیشتر تحت‌تأثیر احترام شما قرار می‌گیرم و از همه مهم‌تر اینکه «تریلر» بعد از یک دهه هنوز به یاد آورده می‌شود. من همه شما را دوست دارم.»
فيل كالينز بعدها درباره مايكل چنين گفت:
«وقتى كودكان به مايكل جكسون نگاه مى‌کنند، یک انسان را می‌بینند. وقتی بزرگسال‌ها به او نگاه می‌کنند، پول می‌بینند.»
t.me/MJSupportersForum/1567
🆔 @MJSupportersForum
📆 چهارشنبه ۹ دسامبر ۱۹۹۲
مایکل در سومین مراسم سالانه جوایز بيلبورد موفق به کسب سه جایزه شد.
سه جایزه او عبارت بودند از: پرفروش‌ترين آهنگ شماره ۱ سال (سیاه یا سفید)، پرفروش‌ترين آلبوم شماره ۱ سال (دنجرس)، و جایزه ویژه به مناسبت دهمین سالگرد آلبوم تریلر.
این اولین بار بود که یک هنرمند موفق به کسب هر دو عنوان پرفروش‌ترین آلبوم و تک‌آهنگ در یک سال می‌شد. مایکل که در مراسم حضور نداشت، جایزه‌هایش را از دستان Phil Collins (خواننده و بازيگر) در نورلند دریافت کرد.
بخشی از صحبت‌های مایکل پس از دریافت جایزه‌اش: «من از بيلبورد، کودکان و به طور کلی از طرفدارانم صمیمانه تشکر می‌کنم. حمایت شما سال‌ها الهام‌بخش من بوده است. بسیار متشکرم.»
مايکل پس از دريافت جایزه ویژه برای بزرگداشت ۱۰اُمین سالگرد «تریلر» چنین گفت: «وای... متشکرم. من بیشتر تحت‌تأثیر احترام شما قرار می‌گیرم و از همه مهم‌تر اینکه «تریلر» بعد از یک دهه هنوز به یاد آورده می‌شود. من همه شما را دوست دارم.»
فيل كالينز بعدها درباره مايكل چنين گفت:
«وقتى كودكان به مايكل جكسون نگاه مى‌کنند، یک انسان را می‌بینند. وقتی بزرگسال‌ها به او نگاه می‌کنند، پول می‌بینند.»
t.me/MJSupportersForum/1567
🆔 @MJSupportersForum
Telegram
انجمن حامیان مایکل جکسون
🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۹ دسامبر ۱۹۹۲
مایکل در سومین مراسم سالانه جوایز بيلبورد موفق به کسب سه جایزه شد.
🆔 @MJSupportersForum
📆 چهارشنبه ۹ دسامبر ۱۹۹۲
مایکل در سومین مراسم سالانه جوایز بيلبورد موفق به کسب سه جایزه شد.
🆔 @MJSupportersForum
🗓 خط زمان
📆 جمعه ۹ دسامبر ۱۹۸۸
مایکل برای دومین بار با تور Bad به کشور ژاپن برگشت و در ۹ دسامبر اولین کنسرت از ۹ کنسرتش در توکیو را برگزار کرد.
🆔 @MJSupportersForum
📆 جمعه ۹ دسامبر ۱۹۸۸
مایکل برای دومین بار با تور Bad به کشور ژاپن برگشت و در ۹ دسامبر اولین کنسرت از ۹ کنسرتش در توکیو را برگزار کرد.
🆔 @MJSupportersForum
🗓 خط زمان
📆 جمعه ۹ دسامبر ۱۹۸۸
مایکل برای دومین بار با تور Bad به کشور ژاپن برگشت و در ۹ دسامبر اولین کنسرت از ۹ کنسرتش در توکیو را در برابر جمعیت ۴۵ هزار نفری استادیوم سرپوشیده Dome برگزار کرد.
پس از چند هفته استراحت و تجدید قوا، تور بد به ژاپن، جایی که یک سال پیش از آنجا شروع شده بود، بازگشت. در کل، ۹ کنسرت بین تاریخ‌های ۹ تا ۲۶ دسامبر در این ورزشگاه سرپوشیده‌ی توکیو برگزار شد. تمام ۴۰۵ هزار بلیت این کنسرت از ماه‌ها قبل به فروش رفته بود. مایکل دلیل بازگشت خود به ژاپن را اینطور بیان کرد: «من به پاس قدردانی از حمایتی که دوستان ژاپنی و طرفداران به من نشان دادند اینجا هستم.»
جمعیت ۴۰۵ هزار نفری تماشاچیانی که در قسمت دوم تور بد در ژاپن شرکت کردند، به علاوه ۴۵۰ هزار نفری که در اولین قسمت این تور در همین کشور حضور داشتند، تور بد را با تعداد تماشاچیان کلی ۸۵۵ هزار نفری تبدیل به بزرگ‌ترین تور برگزار شده در ژاپن کردند. گفته می‌شود که این رقم چهار برابر بیشتر از هر تور دیگری است که در ژاپن برگزار شده است.
t.me/MJSupportersForum/1570
🆔 @MJSupportersForum
📆 جمعه ۹ دسامبر ۱۹۸۸
مایکل برای دومین بار با تور Bad به کشور ژاپن برگشت و در ۹ دسامبر اولین کنسرت از ۹ کنسرتش در توکیو را در برابر جمعیت ۴۵ هزار نفری استادیوم سرپوشیده Dome برگزار کرد.
پس از چند هفته استراحت و تجدید قوا، تور بد به ژاپن، جایی که یک سال پیش از آنجا شروع شده بود، بازگشت. در کل، ۹ کنسرت بین تاریخ‌های ۹ تا ۲۶ دسامبر در این ورزشگاه سرپوشیده‌ی توکیو برگزار شد. تمام ۴۰۵ هزار بلیت این کنسرت از ماه‌ها قبل به فروش رفته بود. مایکل دلیل بازگشت خود به ژاپن را اینطور بیان کرد: «من به پاس قدردانی از حمایتی که دوستان ژاپنی و طرفداران به من نشان دادند اینجا هستم.»
جمعیت ۴۰۵ هزار نفری تماشاچیانی که در قسمت دوم تور بد در ژاپن شرکت کردند، به علاوه ۴۵۰ هزار نفری که در اولین قسمت این تور در همین کشور حضور داشتند، تور بد را با تعداد تماشاچیان کلی ۸۵۵ هزار نفری تبدیل به بزرگ‌ترین تور برگزار شده در ژاپن کردند. گفته می‌شود که این رقم چهار برابر بیشتر از هر تور دیگری است که در ژاپن برگزار شده است.
t.me/MJSupportersForum/1570
🆔 @MJSupportersForum
Telegram
انجمن حامیان مایکل جکسون
🗓 خط زمان
📆 جمعه ۹ دسامبر ۱۹۸۸
مایکل برای دومین بار با تور Bad به کشور ژاپن برگشت و در ۹ دسامبر اولین کنسرت از ۹ کنسرتش در توکیو را برگزار کرد.
🆔 @MJSupportersForum
📆 جمعه ۹ دسامبر ۱۹۸۸
مایکل برای دومین بار با تور Bad به کشور ژاپن برگشت و در ۹ دسامبر اولین کنسرت از ۹ کنسرتش در توکیو را برگزار کرد.
🆔 @MJSupportersForum
🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۱۰ دسامبر ۱۹۹۲
مایکل با حضور در یک نشست مطبوعاتی در کنسولگری آمریکا در ژاپن یک چک ۱۰ هزار دلاری را که اهداییِ پپسی ژاپن به بنیاد خیریه‌اش بود دریافت کرد.
🆔 @MJSupportersForum
📆 پنجشنبه ۱۰ دسامبر ۱۹۹۲
مایکل با حضور در یک نشست مطبوعاتی در کنسولگری آمریکا در ژاپن یک چک ۱۰ هزار دلاری را که اهداییِ پپسی ژاپن به بنیاد خیریه‌اش بود دریافت کرد.
🆔 @MJSupportersForum
🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۱۰ دسامبر ۱۹۹۲
مایکل با حضور در یک نشست مطبوعاتی در کنسولگری آمریکا در ژاپن یک چک ۱۰ هزار دلاری را که اهدایی شرکت پپسی ژاپن به بنیاد خیریه‌اش Heal the World بود دریافت کرد.
مایکل پس از دریافت این چک سخنان زیر را در مورد هوش الهام‌بخش کودکان و ویژگی‌های شفابخش آن بیان کرد:
«متشکرم. خیلی خوشحالم که دوباره در ژاپن هستم. خیلی خوب است که همه بچه‌ها را می‌بینم. معصومیت کودکان نشان‌دهنده منشأ خلاقیت نامحدود آنهاست و من احساس می‌کنم که تمام خلاقیت من از همینجا می‌آید. این یک نوع هوش ذهنی نیست، بلکه هوشی است که پر از شگفتی، جادو، راز و ماجراجویی است. در این هوش، عشق وجود دارد، اعتماد وجود دارد، شادی و زیبایی وجود دارد. این نوعی هوش است که دنیا را التیام خواهد بخشید. به همین دلیل است که من اینجا هستم و به همین دلیل است که ما اینجا هستیم. خیلی متشکرم. دوستتان دارم.»
t.me/MJSupportersForum/1574
🆔 @MJSupportersForum
📆 پنجشنبه ۱۰ دسامبر ۱۹۹۲
مایکل با حضور در یک نشست مطبوعاتی در کنسولگری آمریکا در ژاپن یک چک ۱۰ هزار دلاری را که اهدایی شرکت پپسی ژاپن به بنیاد خیریه‌اش Heal the World بود دریافت کرد.
مایکل پس از دریافت این چک سخنان زیر را در مورد هوش الهام‌بخش کودکان و ویژگی‌های شفابخش آن بیان کرد:
«متشکرم. خیلی خوشحالم که دوباره در ژاپن هستم. خیلی خوب است که همه بچه‌ها را می‌بینم. معصومیت کودکان نشان‌دهنده منشأ خلاقیت نامحدود آنهاست و من احساس می‌کنم که تمام خلاقیت من از همینجا می‌آید. این یک نوع هوش ذهنی نیست، بلکه هوشی است که پر از شگفتی، جادو، راز و ماجراجویی است. در این هوش، عشق وجود دارد، اعتماد وجود دارد، شادی و زیبایی وجود دارد. این نوعی هوش است که دنیا را التیام خواهد بخشید. به همین دلیل است که من اینجا هستم و به همین دلیل است که ما اینجا هستیم. خیلی متشکرم. دوستتان دارم.»
t.me/MJSupportersForum/1574
🆔 @MJSupportersForum
Telegram
انجمن حامیان مایکل جکسون
🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۱۰ دسامبر ۱۹۹۲
مایکل با حضور در یک نشست مطبوعاتی در کنسولگری آمریکا در ژاپن یک چک ۱۰ هزار دلاری را که اهداییِ پپسی ژاپن به بنیاد خیریه‌اش بود دریافت کرد.
🆔 @MJSupportersForum
📆 پنجشنبه ۱۰ دسامبر ۱۹۹۲
مایکل با حضور در یک نشست مطبوعاتی در کنسولگری آمریکا در ژاپن یک چک ۱۰ هزار دلاری را که اهداییِ پپسی ژاپن به بنیاد خیریه‌اش بود دریافت کرد.
🆔 @MJSupportersForum
انجمن حامیان مایکل جکسون
🗓 خط زمان 📆 پنجشنبه ۱۰ دسامبر ۱۹۹۲ مایکل با حضور در یک نشست مطبوعاتی در کنسولگری آمریکا در ژاپن یک چک ۱۰ هزار دلاری را که اهداییِ پپسی ژاپن به بنیاد خیریه‌اش بود دریافت کرد. 🆔 @MJSupportersForum
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 ویدیویی از حضور #مایکل_جکسون در نشست مطبوعاتی در کنسولگری آمریکا در ژاپن
🗓 سال ۱۹۹۲
🆔 @MJSupportersForum
🗓 سال ۱۹۹۲
🆔 @MJSupportersForum
🗓 خط زمان
📆 یکشنبه ۱۱ دسامبر ۱۹۸۸
مایکل صد و دوازدهمین کنسرت تور بد را در برابر جمعیت ۴۵ هزار نفری استادیوم سرپوشیده Dome در توکیو اجرا کرد.
🆔 @MJSupportersForum
📆 یکشنبه ۱۱ دسامبر ۱۹۸۸
مایکل صد و دوازدهمین کنسرت تور بد را در برابر جمعیت ۴۵ هزار نفری استادیوم سرپوشیده Dome در توکیو اجرا کرد.
🆔 @MJSupportersForum
🗓 خط زمان
📆 یکشنبه ۱۱ دسامبر ۱۹۸۸
مایکل صد و دوازدهمین کنسرت تور بد را در برابر جمعیت ۴۵ هزار نفری استادیوم سرپوشیده Dome در توکیو اجرا کرد.
مایکل در پشت صحنه‌ی این کنسرت با دو تن از هواداران خردسالش ملاقات کرد. آیانا تاکادا که به همراه برادرش تایسوکه و والدینش به این کنسرت آمده بود ۴ میلیونُمین هواداری بود که موفق به تهیه بلیت تور بد مایکل شد.
مایکل آیانا را با خود به روی صحنه آورد و با لوحی که به همین مناسبت تهیه شده بود از او تقدیر کرد. آیانا در مصاحبه‌ای گفت از موقعی که به خاطر می‌آورد به آهنگ‌های مایکل گوش داده است.
در مجموع ۴/۴ میلیون نفر در ۱۲۳ کنسرت در چهار قاره دنیا در تور بد حضور پیدا کردند.
t.me/MJSupportersForum/1577
🆔 @MJSupportersForum
📆 یکشنبه ۱۱ دسامبر ۱۹۸۸
مایکل صد و دوازدهمین کنسرت تور بد را در برابر جمعیت ۴۵ هزار نفری استادیوم سرپوشیده Dome در توکیو اجرا کرد.
مایکل در پشت صحنه‌ی این کنسرت با دو تن از هواداران خردسالش ملاقات کرد. آیانا تاکادا که به همراه برادرش تایسوکه و والدینش به این کنسرت آمده بود ۴ میلیونُمین هواداری بود که موفق به تهیه بلیت تور بد مایکل شد.
مایکل آیانا را با خود به روی صحنه آورد و با لوحی که به همین مناسبت تهیه شده بود از او تقدیر کرد. آیانا در مصاحبه‌ای گفت از موقعی که به خاطر می‌آورد به آهنگ‌های مایکل گوش داده است.
در مجموع ۴/۴ میلیون نفر در ۱۲۳ کنسرت در چهار قاره دنیا در تور بد حضور پیدا کردند.
t.me/MJSupportersForum/1577
🆔 @MJSupportersForum
Telegram
انجمن حامیان مایکل جکسون
🗓 خط زمان
📆 یکشنبه ۱۱ دسامبر ۱۹۸۸
مایکل صد و دوازدهمین کنسرت تور بد را در برابر جمعیت ۴۵ هزار نفری استادیوم سرپوشیده Dome در توکیو اجرا کرد.
🆔 @MJSupportersForum
📆 یکشنبه ۱۱ دسامبر ۱۹۸۸
مایکل صد و دوازدهمین کنسرت تور بد را در برابر جمعیت ۴۵ هزار نفری استادیوم سرپوشیده Dome در توکیو اجرا کرد.
🆔 @MJSupportersForum
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 ویدیویی که امروز با عنوان #BloodOnTheDanceFloor2017 در کانال یوتیوب رسمی مایکل جکسون منتشر شد
در این ویدیو رقص‌هایی از اعضای سیرک آفتاب با موزیک‌ویدیوی اصلی ادغام شده است.
🆔 @MJSupportersForum
در این ویدیو رقص‌هایی از اعضای سیرک آفتاب با موزیک‌ویدیوی اصلی ادغام شده است.
🆔 @MJSupportersForum
🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۱۲ دسامبر ۱۹۹۶
مایکل کنسرت تور هیستوری را در توکیو اجرا کرد.
مایکل همچنین در این روز در برج Tower Records مورد استقبال گرم هواداران خود قرار گرفت.
🆔 @MJSupportersForum
📆 پنجشنبه ۱۲ دسامبر ۱۹۹۶
مایکل کنسرت تور هیستوری را در توکیو اجرا کرد.
مایکل همچنین در این روز در برج Tower Records مورد استقبال گرم هواداران خود قرار گرفت.
🆔 @MJSupportersForum
🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۱۲ دسامبر ۱۹۹۶
مایکل کنسرت تور هیستوری را در استادیوم Dome توکیو در برابر ۴۵ هزار هوادار اجرا کرد.
مایکل همچنین در این روز در برج Tower Records مورد استقبال گرم هواداران خود قرار گرفت. دلیل حضور او در این برج بین‌المللی فروش موسیقی شرکت در مراسم ویژه‌ای برای ثبت اثر دستش بود. برای تهیه این اثر، او دست خود را بر صفحه‌ای سیمانی فشار داد و امضای خود را نیز بر روی آن ارائه کرد تا به صورت لوحی ماندگار در این فروشگاه برای همیشه به معرض نمایش گذاشته شود.
در طی این مراسم مایکل سخنرانی کوتاهی داشت: «سلام، بسیار ممنونم از اینکه مرا به اینجا دعوت کرده‌اید. فقط می‌خواهم که بدانید چقدر همه شما را دوست دارم و خوشحالم که به ژاپن برگشته‌ام. ممنونم.» سپس، در حالی که هواداران یکصدا ترانه You Are Not Alone را می‌خواندند، مایکل دست خود را در صفحه‌ی سیمانی فرو برد، و بعد، دست خود را با حوله‌ای تمیز کرد و در ادامه گفت: «شما دوستان خیلی زیبا می‌خوانید. هماهنگی دارید. [لبخند می‌زند] فقط می‌خواهم دوباره از شما تشکر کنم به خاطر اینکه مرا به اینجا دعوت کرده‌اید و خیلی خوشحالم که به ژاپن برگشته‌ام، و من شما را بیشتر دوست دارم. من بیشتر دوستتان دارم. متشکرم.»
t.me/MJSupportersForum/1582
🆔 @MJSupportersForum
📆 پنجشنبه ۱۲ دسامبر ۱۹۹۶
مایکل کنسرت تور هیستوری را در استادیوم Dome توکیو در برابر ۴۵ هزار هوادار اجرا کرد.
مایکل همچنین در این روز در برج Tower Records مورد استقبال گرم هواداران خود قرار گرفت. دلیل حضور او در این برج بین‌المللی فروش موسیقی شرکت در مراسم ویژه‌ای برای ثبت اثر دستش بود. برای تهیه این اثر، او دست خود را بر صفحه‌ای سیمانی فشار داد و امضای خود را نیز بر روی آن ارائه کرد تا به صورت لوحی ماندگار در این فروشگاه برای همیشه به معرض نمایش گذاشته شود.
در طی این مراسم مایکل سخنرانی کوتاهی داشت: «سلام، بسیار ممنونم از اینکه مرا به اینجا دعوت کرده‌اید. فقط می‌خواهم که بدانید چقدر همه شما را دوست دارم و خوشحالم که به ژاپن برگشته‌ام. ممنونم.» سپس، در حالی که هواداران یکصدا ترانه You Are Not Alone را می‌خواندند، مایکل دست خود را در صفحه‌ی سیمانی فرو برد، و بعد، دست خود را با حوله‌ای تمیز کرد و در ادامه گفت: «شما دوستان خیلی زیبا می‌خوانید. هماهنگی دارید. [لبخند می‌زند] فقط می‌خواهم دوباره از شما تشکر کنم به خاطر اینکه مرا به اینجا دعوت کرده‌اید و خیلی خوشحالم که به ژاپن برگشته‌ام، و من شما را بیشتر دوست دارم. من بیشتر دوستتان دارم. متشکرم.»
t.me/MJSupportersForum/1582
🆔 @MJSupportersForum
Telegram
انجمن حامیان مایکل جکسون
🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۱۲ دسامبر ۱۹۹۶
مایکل کنسرت تور هیستوری را در توکیو اجرا کرد.
مایکل همچنین در این روز در برج Tower Records مورد استقبال گرم هواداران خود قرار گرفت.
🆔 @MJSupportersForum
📆 پنجشنبه ۱۲ دسامبر ۱۹۹۶
مایکل کنسرت تور هیستوری را در توکیو اجرا کرد.
مایکل همچنین در این روز در برج Tower Records مورد استقبال گرم هواداران خود قرار گرفت.
🆔 @MJSupportersForum
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🗓 خط زمان
📆 شنبه ۱۲ دسامبر ۱۹۹۸
مایکل در مراسم بزرگ افتتاحیه هتل تفریحی ۴۵۰ میلیون دلاری Royal Towers of Atlantis Resort در جزیره پارادایز در باهاما شرکت کرد.
🆔 @MJSupportersForum
📆 شنبه ۱۲ دسامبر ۱۹۹۸
مایکل در مراسم بزرگ افتتاحیه هتل تفریحی ۴۵۰ میلیون دلاری Royal Towers of Atlantis Resort در جزیره پارادایز در باهاما شرکت کرد.
🆔 @MJSupportersForum