🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۱۹ مارس ۲۰۰۱

مایکل در ضیافت شام شانزدهمین مراسم سالانه‌ی تالار مشاهیر راک اند رول حضور یافت و نامش برای دومین بار در تالار مشاهیر راک اند رول ثبت شد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۱۹ مارس ۲۰۰۱

مایکل در ضیافت شام شانزدهمین مراسم سالانه‌ی تالار مشاهیر راک اند رول که در هتل والدورف آستوريا شهر نیویورک برگزار می‌شد حضور یافت و نامش برای دومین بار در تالار مشاهیر راک اند رول ثبت شد. بدین ترتیب، مایکل، با ۴۲ سال سن، کم‌سن‌ترین خواننده‌ای بود که به عضویت این تالار درآمد. مایکل اولین بار در سال ۱۹۹۷ با گروه جکسون فايو به عضويت این تالار درآمد.

مایکل به علت شکستگی اخیر پایش با عصا در این مراسم حاضر شده بود. گروه انسينک که اجرای این قسمت از برنامه را بر عهده داشتند، پس از مدح و ستایش از مایکل، از او دعوت کردند تا به روی صحنه بیاید.

مایکل در سخنرانی کوتاه خود ابتدا از گروه انسینک تشکر کرد و گفت: «انسينک، ازتون ممنونم. این باعث افتخارمه که شما رو دوست خودم بدونم. شما فوق‌العاده‌ايد. این واقعاً افتخار بزرگیه و خیلی خوشحالم که اینجا هستم.» سپس، در حالیکه به پای شکسته‌اش اشاره می‌کرد، گفت: «همون‌طور که می‌بینید امشب قرار نیست مونواک داشته باشیم. چون تو کالیفرنیا که بودم وقتی داشتم می‌رقصیدم، از پله‌ها افتادم و پام از دو جا شکست و باید تقریباً ۶ هفته دیگه تو گچ باشه. افتخار می‌کنم که دو بار به عضویت تالار مشاهیر راک اند رول دراومدم. این واقعاً برکت بزرگیه. من استعدادی که از کودکی در موسیقی داشته‌ام رو نعمتی از جانب خداوند می‌دونم. بنابراین می‌خوام اول از پدر و مادرم تشکر کنم که این استعداد خدادادی را به من ارث دادند. به مادرم کاترین و به پدرم جوزف جکسون می‌خوام بگم هر دوتون رو دوست دارم. به برادرها و خواهرهام می‌خوام بگم ازتون ممنونم، خیلی بی‌نظیرین.»‌

او سپس از ربای اشمولی بوتیچ بابت کمک به او در راه‌اندازی بنیاد تازه تأسیسش Heal The Kids تشکر کرد. سپس چهار بار نام بری گوردی را آورد و گفت: «درست مثل همون اوایل، فقط می‌خوام بگم ازت ممنونم. اون تو زندگی ما نقش خیلی مهمی داشت. اون الهام‌بخش واقعی منه و من همه چیز رو مدیونش هستم.» او از کوئينسی جونز و دایانا راس هم تشکر کرد و از دایانا به عنوان مادر دومش یاد کرد.

در این مراسم چهار ساعته، فرانک کاسيو و اشمولی بوتیچ به عنوان مهمانان مایکل حضور داشتند.

تالار مشاهیر و موزه‌ی راک اند رول در سواحل رودخانه‌ای در مرکز کلیولند در ایالت اوهایوی آمریکا قرار دارد و به ثبت پیشینه‌ی مشهورترین و تأثیرگذارترین هنرمندان، تهیه‌کنندگان و سایر افرادی که به طریقی مهم صنعت موسیقی خصوصاً زمینه‌ی راک اند رول را تحت تأثیر قرار داده‌اند اختصاص داده شده است.

هر ساله تنی چند از هنرمندان طی مراسم معارفه‌ای به عضویت این تالار درمی‌آیند. اولین گروه پذیرفته‌شدگان در ۲۳ ژانویه ۱۹۸۶ به عضویت این تالار درآمدند، که شامل چاک بری، جیمز براون، ری چارلز، سم کوک، فتس دامینو، اِوِرلی برادرز، بادی هالی، جری لی لوئیس، لیتل ریچارد و سلطان راک اند رول الویس پریسلی بودند.

در حال حاضر، گروه‌ها یا خواننده‌های انفرادی بعد از گذشت ۲۵ سال از اولین عرضه‌ی آثارشان واجد شرایط می‌شوند. نامزدها می‌بایست تأثیرات و اهمیت قابل اثباتی در طی پیشینه‌ی راک اند رول داشته باشند. چهار رده از جمله اجراکنندگان، غیر اجراکنندگان، تأثیرات اولیه و، از سال ۲۰۰۰، رده‌ی Sidemen (نوازندگان و اجراکنندگان پشتیبان) برای عضویت در این تالار شناخته شده است.

t.me/MJSupportersForum/1809

🆔 @MJSupportersForum

🎥 ویدیوی معرفی مایکل در شانزدهمین مراسم تالار مشاهیر راک اند رول توسط گروه انسینک

📆 ۱۹ مارس ۲۰۰۱

🆔 @MJSupportersForum

🎥 به نمایش گذاشته شدن «دستکش» معروف مایکل در موزه تاریخ راک اند رول

🆔 @MJSupportersForum

📽 فیلم سینمایی
«مايكل جكسون:
در جستجوى نورلند»

🎙 نسخه #دوبله_فارسی
( توسط شبکه‌ی من‌وتو )


‌‎⬅️ کیفیت اصلی با زیرنویس انجمن:
t.me/MJSupportersForum/955

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۱۹ مارس ۱۹۹۶

مایکل در یک کنفرانس مطبوعاتی در هتل جورج پاریس از تأسیس شرکت جدید Kingdom Entertainment با سرمایه‌گذاری مشترک شاهزاده اَل‌ولید خبر داد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۱۹ مارس ۱۹۹۶

مایکل در یک کنفرانس مطبوعاتی در هتل جورج شهر پاریس از تأسیس شرکت جدید Kingdom Entertainment با سرمایه‌گذاری مشترک شاهزاده اَل‌ولید خبر داد.

متن سخنرانی مایکل:
«به همه خبرنگاران و اصحاب رسانه که در اینجا گرد آمده‌اند تا این کنفرانس مطبوعاتی تاریخی را پوشش دهند خوشامد می‌گویم. به دلایلی که به زودی با شما در میان خواهم گذاشت شرکت Kingdom Entertainment نمایانگر رویایی‌ست که مدت‌ها منتظر تحققش بودیم. اولین منبع الهام من برای فعالیت در همه‌ی ابعاد عرصه جهانی چندرسانه‌ای از ده‌ها سال اجرای کنسرت در سراسر جهان نشأت گرفت. در طی این سفرها من صدای ضربان قلب میلیون‌ها طرفدار را می‌شنیدم که امید، عشق، ترس و از همه مهمتر اشتیاق‌شان به زندگیِ بهتر را نشان می‌دادند. در این زمان بود که من درک کردم که صنعت سرگرمی در ابعاد وسیع می‌تواند صلح، برادری و عشق را برای دنیا به ارمغان بیاورد. تا این اواخر، به خاطر برنامه‌ی شلوغ و تعهدات کاری انجام‌نشده‌ی بسیاری که دارم، زمان کافی برای پیدا کردن یک استراتژی خاص برای ساخت یک شرکت سرگرمی جامع و کاملاً نظام‌یافته نداشته‌ام. همه‌ی این مشکلات حدود ۱۸ ماه پیش، زمانی که من برای اولین بار دوست و شریکم در Kingdom Entertainment شاهزاده ال‌ولید را ملاقات کردم شروع به تغییر کرد. طولی نکشید که ما متوجه شدیم اهداف و ارزش‌های خانوادگی سنتی مشابهی داریم. با تأسیس این شرکت، من و شاهزاده برای موفقیت در تمام جنبه‌های این انقلاب سرگرمی منابع مالی و انسانی را ترکیب خواهیم کرد. برای مثال، ما قصد داریم در ساخت شهربازی‌ها، هتل‌ها، انیمیشن‌ها، فیلم‌های بلند سینمایی، برنامه‌های سرگرم‌کننده‌ی تعاملی و آموزشی و البته صدور مجوز کاراکترها و بازاریابی فعالیت کنیم. ما مشتاقانه منتظر این سرمایه‌گذاری مشترک بی‌نظیر هستیم.»

طراحی نشان تجاری این شرکت توسط مایکل انجام شد.

اولین پروژه‌ی این شرکت اسپانسرینگ تور هیستوری مایکل و سپس تهیه‌کنندگی ساخت فیلم «ارواح» (Ghosts) مایکل بود. ساخت یک شهربازی در لهستان نیز در دستورکار این شرکت قرار داشت.

شاهزاده ال‌ولید در آن زمان صاحب ۲۴ درصد والت دیزنی پاریس بود. مایکل با Jacques Tourel سازنده‌ی برج‌های تجارت جهانی در ورشو برای ساخت این پروژه صحبت کرد و قرار بر آن شد که از اول ژوئن سال ۱۹۹۹ ساخت این شهربازی در یک فرودگاه نظامی در ورشو آغاز شود اما با وجود موافقت اولیه، به علت مخالفت این فرودگاه نظامی ساخت این شهربازی لغو شد. چندین پروژه‌ی دیگر نیز به سرانجام نرسید و پس از اتهامات وارده به مایکل، این دو شریک با یکدیگر قطع همکاری کردند.

ال‌ولید بن طلال بن عبدالعزیز، کارآفرین، سرمایه‌دار و مدیر ارشد اجرایی، اهل عربستان سعودی است. وی به‌عنوان ثروتمندترین فرد جهان عرب شناخته می‌شود. بن طلال، فرزندِ طلال بن عبدالعزیز و نوه‌ی عبدالعزیز آل سعود، بنیان‌گذار عربستان سعودی و برادرزاده پادشاهانِ بعدی این کشور است.

t.me/MJSupportersForum/1815

🆔 @MJSupportersForum

🎥 ویدیوی کنفرانس مطبوعاتی مایکل جکسون و شاهزاده اَل‌ولید در خصوص خبر تأسیس شرکت جدید Kingdom Entertainment

📆 ۱۹ مارس ۱۹۹۶

🆔 @MJSupportersForum

🍃 #سال_نو_مبارک! 🍃

آرزو می‌کنیم سالی سرشار از عشق و موفقیت پیش رو داشته باشید 🙏🌹

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۲۰ مارس ۱۹۸۴

مایکل فرانک دیلیو را به عنوان مدیر اجرایی برنامه‌هایش استخدام کرد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۲۰ مارس ۱۹۸۴

(قسمت اول)

مایکل فرانک دیلیو را به عنوان مدیر اجرایی برنامه‌هایش استخدام کرد.

مایکل که هشت ماه بدون مدیر بود دو روز قبل در هتل بورلی هیلز به دیلیو پیشنهاد این سمت را داد و در روز ۲۰ مارس دیلیو موافقت خودش را برای قبول این سمت اعلام کرد.

در سال ۱۹۷۹، فرانک دیلیو توسط والتر یتنیکوف، رئیس شرکت CBS، به استخدام این شرکت که بعدها به اپیک تغیر نام داد درآمد. وقتی فرانک دیلیو طی انتشار آلبوم تریلر به عنوان مشاور ارشد تبلیغات در شرکت اپیک کار می‌کرد دوستی بین او و مایکل شکل گرفت. دیلیو در پروژه‌های مختلفی به موفقیت مایکل کمک کرد. مدیریت تور بد، قرارداد پپسی و ساخت فیلم مونواکر از مهمترین آنها بود.

کسی که مایکل را برای ساخت ویدئوی تریلر متقاعد کرد فرانک دیلیو بود. در واقع، مایکل فقط می‌خواست دو ویدئو بسازد: Billie Jean و Beat It. بنابراین، در حالی که فرانک هنوز به عنوان مدیر محصول در اپیک مشغول به کار بود، لری استِسِل از او خواست تا به نزد مایکل برود و او را برای ساخت ویدئوی تریلر متقاعد کند زیرا مطمئن بود که مایکل قصد انجام چنین کاری را ندارد.

فرانک از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۹ به مدت ۵ سال مدیر برنامه‌های مایکل بود. در ۱۴ فوریه ۱۹۸۹ رابطه‌ی کاری مایکل و فرانک به پایان رسید.

صحبت‌های دیلیو در این رابطه: «من واقعاً مایکل را دوست دارم. همکاری ما به دلایل بسیاری به پایان رسید. اول از همه، من و مایکل پنج سال و نیم را هر روز با هم سپری کردیم. بسیاری از مردم به این موضوع حسادت می‌کردند. و در آن زمان قدرت زیادی بین ما برقرار بود. یک یا دو مدیر اجرایی و یک وکیل، شاید هم دو وکیل، بودند که سعی می‌کردند مرا از سر راهشان بردارند تا بتوانند روی مایکل کنترل بیشتری داشته باشند. همچنین این راهی برای خلاص شدن از یتنیکوف بود که قدرت زیادی داشت و دوست من بود. سخت نیست تصور کنید که چرا بعضی از اهالی این صنعت می‌خواهند دست خود را به مایکل برسانند. متأسفانه، آنها با مایکل صحبت کردند و با قول‌هایی که به او دادند او را متقاعد کردند. آنها به مایکل قول دادند که اگر مرا اخراج کند و سندی گالین را استخدام کند، می‌تواند در هالیوود فیلم بسازد. اما حقیقت را الان می‌توان دید؛ مایکل حتی یک فیلم هم نساخت. تنها فیلمی (علاوه بر The Wiz محصول سال ۱۹۷۸) که او تا به حال ساخته است با من بود، و آن Moonwalker بود.»

فرانک بعد از مایکل با هنرمندانی از قبیل ریچی سامبورا، گیتاریست بن جوی، و تیلور دِین همکاری کرد.

مایکل در کتاب مونواک درباره فرانک می‌گوید: «فرانک خیلی سخت کار می‌کرد و طی سال‌ها ثابت کرد که دست راست من است. فهم زیرکانه و عمیق او از صنعت ضبط غیر قابل ارزش‌گذاری است. فرانک این مسئولیت را به عهده داشت که رویای من برای ساخت تریلر را به واقعیت تبدیل کند. مثلاً، ما Beat It را به صورت تک‌آهنگ منتشر کردیم، در حالی که Billie Jean هنوز شماره یک جدول بود. ‌مدیران سی‌بی‌اس تماس گرفتند و گفتند: «شما دیوانه هستید، با این کار Billie Jean را نابود می‌کنید.» اما فرانک به آنها گفت نگران نباشید، هر دو آهنگ شماره یک می‌شوند. و هر دوی این آهنگ‌ها همزمان در جدول ۱۰ آهنگ برتر قرار گرفتند.

مایکل در سال ۲۰۰۹، پس از بیست سال، دوباره فرانک را در سمت مدیر برنامه‌هایش به استخدام درآورد و او را جایگزین دکتر توم کرد. مایکل با فرانک تماس گرفت و از نیازش به یک فرد با تجربه برای کنترل کارهایش گفت و از فرانک دعوت به همکاری کرد تا در تور This Is It کنارش باشد.

هنگامی که دیلیو در این سال وارد تیم مایکل شد، قرارداد کنسرت‌ها بسته شده بود و دکتر توم در برنامه‌ریزی روزانه‌ی کنسرت‌ها اشتباه کرده بود. مایکل نمی‌خواست در هفته بیش از دو کنسرت اجرا کند. طبق برنامه‌ریزی دکتر توم مایکل ۳ یا ۴ کنسرت در هفته باید اجرا می‌کرد. بنابراین، دیلیو شروع به جابجایی تاریخ‌ها کرد.

دیلیو می‌گوید: «مایکل از ابتدا در جریان تعداد کنسرت‌هایی که قرار بود اجرا کند بود. من قرارداد را خواندم. می‌دانستم حداقل و حداکثر چند کنسرت باید اجرا شود. این قرارداد توسط ۳ وکیل برای مایکل خوانده شده بود. مایکل تصمیم داشت رکورد پرینس را بشکند و نامش را در گینس ثبت کند. مایکل خودش ۵۰ کنسرت را انتخاب کرد. برای فروش بلیتِ ۸۵ کنسرت، متقاضی داشتیم. اما مایکل ۵۰ کنسرت را انتخاب کرد. من داشتم تاریخ‌ها را جابجا می‌کردم و روزهای کنسرت‌ها را به دو روز در هفته می‌رساندم تا برنامه‌ی اجرا کنسرت‌ها باب میل مایکل شود.»

t.me/MJSupportersForum/1819

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 سه‌شنبه ۲۰ مارس ۱۹۸۴

(قسمت دوم)

آخرین دیدار دیلیو و مایکل در شب ۲۴ ژوئن در استیپل سنتر بود. دیلیو که در تمام تمرینات حاضر بود آن شب نیز در سالن حضور داشت.

دیلیو می‌گوید: «شب قبل از مرگش (۲۴ ژوئن)، بعد از اجرای ۱۰ یا ۱۱ آهنگ از روی صحنه پایین آمد. کنی اورتگا پایین پله‌ها ایستاده بود. ما همگی یکدیگر را بغل کردیم و مایکل دستانش را دور ما گذاشت و ما هم دستانمان را دورش حلقه زدیم تا او را تا رختکن‌اش همراهی کنیم. او گفت: «فرانک، من آماده‌ام. من تمامی این ۵۰ تا کنسرت را اجرا می‌کنم. حتی فکرش را هم نکن که این کار را انجام نمی‌دهم.» ما در مورد احتمال برگزاری کنسرت در ورزشگاه بعد از پایان ۵۰ کنسرت صحبت کردیم. او گفت: «فرانک، من هیچ وقت به این خوشحالی نبوده‌ام. از وقتی برگشتی، همه چیز دارد خوب پیش می‌رود. من می‌توانم نور را در انتهای دالان ببینم. ما یک بار انجامش داده‌ایم. الان وقتش است که دوباره انجامش دهیم.» و این آخرین باری بود که او را زنده دیدم.»

ظهر ۲۵ ژوئن در حالیکه که فرانک تازه بر سر میز ناهار نشسته بود طرفداری به او زنگ می‌زند و می‌گوید آمبولانسی جلوی در خانه مایکل است. دیلیو پس از تماس با معاون مایکل و اطلاع از شرایط به سمت خانه مایکل می‌رود. او وقتی به آنجا می‌رسد که همه رفته بودند، بنابراین راهش را به سمت بیمارستان کج می‌کند. دیلیو از در عقب وارد بیمارستان شد. «آنها در اتاق داشتند روی مایکل کار می‌کردند. برای همین فکر کردم که حالش خوب خواهد شد. اما بعد پرستار از اتاق خارج شد. به من نگاه کرد، من هم به او نگاه کردم... تقریباً از حال رفت. مسؤل درمانگاه گفت که کار از کار گذشته است. اما آنها تا وقتی مادرش رسید، به تلاش خود ادامه دادند. ضمناً همه‌ی بچه‌ها هم آنجا در اتاق دیگری بودند. من مجبور بودم به همراه یک دکتر و یک مددکار داخل آن اتاق شوم و به آنها بگویم چه اتفاقی افتاده است. آنها به طرف من دویدند و از من آویزان شدند و جیغ می‌کشیدند و گریه می‌کردند. و این دو حادثه‌ای هستند که هرگز دیگر نمی‌خواهم برایم تکرار شود. بالأخره جرمین و لاتویا آمدند و بعد هم رندی پیدایش شد و مددکار با همه‌ی آنها شروع به صحبت کرد. در همین حال من با خبرنگاران سروکله می‌زدم و سعی می‌کردم دورشان کنم تا کمی امنیت و آرامش برقرار کنم. آن وقت بود که گفتند بچه‌ها می‌خواهند بابا‌یشان را ببینند. بنابراین آنها مایکل را به اتاقی منتقل کردند و او را پوشاندند. اول من داخل شدم. فرصت یافتم بغلش کنم، ببوسمش و با او وداع کنم. بیست دقیقه بعد، بچه‌ها و باقی اعضای خانواده هم برای همین کار وارد اتاق شدند. همه یادشان می‌رود. مایکل فقط کارفرمای من نبود. او دوستم بود. من همیشه با این دید برنامه‌هایش را مدیریت می‌کردم. ما در دهه‌ی ۸۰ دوست بودیم، بعد از اینکه او مرا اخراج کرد، باز هم دوست بودیم. ما همیشه دوست بودیم.»

در مارس ۲۰۱۱، فرانک دو روز پس از عمل بای‌پس قلبش دچار حمله قلبی شد و در بیمارستان سدارز ساینای لس آنجلس بستری شد و در نهایت در ۲۴ آگوست ۲۰۱۱ در سن ۶۳ سالگی در ایالت اوهایو درگذشت.

صحبت‌های جان برانکا درباره او: «من افتخار آشنایی با فرانک دیلیو را به مدت بیش از دو دهه داشتم. او نه تنها یکی از برجسته‌ترین کهنه‌کاران صنعت موسیقی، بلکه دوست صمیمی من و تمامی آنانی بود که شانس رویارویی با وی را در زندگی‌شان داشتند. او بی‌نظیر بود. او شخصیت خاصی داشت. او اصیل و ناب بود. ما عاشقانه دوستش می‌داشتیم و دلمان برایش تنگ خواهد شد. ما با خانواده‌اش ابراز همدردی می‌کنیم.»

t.me/MJSupportersForum/1819

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۲۰ مارس ۱۹۹۱

پس از ۶ ماه مذاکره‌ی سخت و نفس‌گیر بین مدیران سونی و مدیران و وکلای مایکل بزرگترین قرارداد تاریخ موسیقی بین مایکل و شرکت سونی بسته شد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 چهارشنبه ۲۰ مارس ۱۹۹۱

پس از ۶ ماه مذاکره‌ی سخت و نفس‌گیر بین مدیران سونی و مدیران و وکلای مایکل و یک هفته بعد از قرارداد بزرگ ۳۲ میلیونی جانت جکسون با شرکت ویرجین رکوردز، بزرگترین قرارداد تاریخ موسیقی بین مایکل و شرکت سونی در نیویورک بسته شد.

این سازمان ژاپنیِ چندملیتی، که در سال ۱۹۸۸ شرکت CBS را نیز خریده بود، قرارداد ۱۵ ساله‌ای را برای انتشار ۶ آلبوم و فیلم با مایکل منعقد کرد. این قراداد نام مایکل را به عنوان پردرآمدترین خواننده‌ی تاریخ موسیقی وارد کتاب گینس کرد. در این کتاب ارزش این قرارداد ۸۹۰ میلیون دلار ذکر شده است اما ارزش واقعی آن ۱ میلیارد دلار تخمین زده شده است. لازم به ذکر است این به معنای پرداخت ۱ میلیارد دلار نقد به مایکل نیست، بلکه به این معنی است که اگر آلبوم‌های مایکل در آینده مثل همیشه به فروش برود ۱ میلیارد دلار سود به طرفین خواهد رسید. طبق این قرارداد، مایکل برای هر آلبوم ۱۸ میلیون دلار نقد به عنوان پیش‌پرداخت و پنج میلیون دلار به عنوان دستمزد دریافت می‌کرد. این قرارداد همچنین رابطه‌ی سونی با بزرگترین ستاره‌اش را که در معرض خطر بود سر و سامان داد. مایکل سال قبل تهدید کرده بود که سونی را ترک خواهد کرد.

مایکل شوولف، رئیس بخش نرم‌افزار سونی در آن زمان بعد از امضای این قرارداد گفت: «این فرصتی عالی برای ما برای ادامه و گسترش رابطه با مایکل جکسون است.»

آل کافارو مدیر شرکت A&M که در قرارداد جانت رقابت را به ویرجین رکوردز واگذار کرده بود در مورد دو قرارداد اخیر مایکل و جانت گفت: «این نوع معاملات برای هنرمندان بسیار جذاب است؛ پاداشی واقعیست. اما شرکت نشر را به خطر می‌اندازد. این نوع توافقنامه‌های بزرگ آنها را از کسب‌وکار واقعی‌شان که توسعه‌ی استعدادها و هنرمندان جدید و هیجان‌انگیز است، منحرف می‌کند.»

مایکل که اکنون پردرآمدترین خواننده در تمام طول تاریخ موسیقی است، ۲۵ درصد درآمد حاصل از فروش هر آلبوم را دریافت می‌کند (که درصد بسیار بالاییست). او همچنین مدیر کل شرکت نشر خود Nation Records است که بعدها به MJJ تغییر نام داد. او برای این سمت، سالیانه یک میلیون دلار دریافت می‌کرد.

t.me/MJSupportersForum/1822

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 جمعه ۲۱ مارس ۱۹۹۷

شرکت سونی جایزه‌ی ویژه‌ای را به پاس فروش یکصد میلیون آلبوم و تک‌آهنگ در خارج از ایالات متحده از زمان انتشار اولین آلبوم مایکل به او اهدا کرد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 جمعه ۲۱ مارس ۱۹۹۷

در شهر ماربلا اسپانیا شرکت سونی جایزه‌ی ویژه‌ای را به پاس فروش یکصد میلیون آلبوم و تک‌آهنگ در خارج از ایالات متحده از زمان انتشار اولین آلبوم مایکل، Off The Wall، به او اهدا کرد.

این جایزه‌ی ویژه ۲ متر طول و ۱/۲ متر عرض داشت و از پشت و رو با کاور شیشه‌ای پوشیده شده بود. روی این جایزه‌ی بزرگ عکس ۵ آلبوم مایکل کار شده بود.

این جایزه برای مایکل چنان موفقیتی بود و چنان ارزشی داشت که مایکل آن را با خود به لندن و پاریس برد.

t.me/MJSupportersForum/1824

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 جمعه ۲۱ مارس ۱۹۹۷

تک‌آهنگ Blood On The Dance Floor توسط شرکت اپيک منتشر شد.

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 جمعه ۲۱ مارس ۱۹۹۷

(قسمت اول)

تک‌آهنگ Blood On The Dance Floor (خون روی زمین رقص) توسط شرکت اپيک منتشر شد.

این آهنگ توسط مایکل جکسون و تدی رایلی نوشته شده و در مورد زنی فریبنده است که قبل از آنکه مردی را با خنجر بکشد، او را به سمت خود جذب می‌کند. مرد نیز فریب زیبایی او را می‌خورد.

آهنگ «خون روی زمین رقص» در رده‌بندی ۵۰ آهنگ برتر مایکل که توسط مجله رولينگ استونز انجام شد رتبه ۴۸ را کسب کرد.

این آهنگ در بسیاری از کشورهای اروپایی جزو ۱۰ آهنگ برتر جداول شد. در کشورهای نیوزلند، اسپانيا و انگلستان به رتبه اول رسید. در هفته اول انتشار این آهنگ در انگلستان، ۸۵ هزار نسخه به فروش رفت. این ترانه هفتمین تک‌آهنگ مایکل بود که در انگلستان به رتبه ۱ جدول می‌رسید. اگر چه در هفته دوم به رتبه ۸ جدول سقوط کرد. در بین کشورهای اروپایی، این آهنگ بیشترین ماندگاری را در جدول کشور سوئیس داشت که ۱۸ هفته در جدول باقی ماند. و کمترین حضور این آهنگ در جداول کشورهای اروپایی متعلق به ایتالیا بود که تنها یک هفته در جدول حضور داشت.

در جدول صد آهنگ برتر بيلبورد این ترانه تا رتبه ۴۲ بیشتر بالا نیامد و دلیل آن عدم تبلیغ کافی برای فروش این تک‌آهنگ بود. از نظر جی رندی تارابورلى دلیل عدم موفقیت این ترانه توجه عموم مردم نه به موسیقی او بلکه به زندگی خصوصی مایکل بود.

در ۶ ژوئن سال ۱۹۹۰، تدی رایلی، تهیه‌کننده‌ی آلبوم دنجرس، قرار بود در جشن تولد دوست و یکی از اعضای گروهش شرکت کند. او بجای رفتن به مهمانی، شب را در استودیوی Soundworks در خیابان ۲۳ در کوئینز گذراند تا روی گرووِ (groove) آهنگی برای مایکل کار کند. رایلی به یاد می‌آورد: «من به گروه گفتم که کارهای زیادی دارم که باید انجامشان دهم. مایکل اولویت من بود. من قرار بود به زودی به کالیفرنیا بروم تا مایکل را ببينم. او می‌خواست من بهترین کارم را به او عرضه کنم.» آن شب، رایلی مطلع شد که به فردی در استيج رقص مهمانی شلیک شده است. او شوکه شده بود. در سن ۲۳ سالگی، خشونت و مرگ در حال تبدیل شدن به موضوعی تکراری در زندگی او بود. در همان سال، برادر ناتنی او و بهترین دوستش هم به قتل رسیده بودند.

گرووی که رایلی آن شب در استوديو روی آن کار کرد، ریتمی تهاجمی، شوم و تهدیدآمیز داشت. اما هیچ ملودی، عنوان و شعرى نداشت. شنبه‌ی بعد او به کالیفرنیا سفر کرد تا مایکل را در نورلند ملاقات کند. رایلی دلشوره داشت. مایکل قبلاً چندین نفر از جمله L.A. Reid، Babyface و Bryan Loren را برای جایگزینی کوئینسی جونز مورد آزمایش قرار داده بود و هیچکدام مورد نظر او نبودند. با این حال، مایکل به رايلي که سبک نیو جک سوینگ را ابداع کرده بود امید زیادی داشت. او با دقت به نوارهایی که رایلی برایش آورده بود گوش داد و بلافاصله عاشق آنها شد. در آهنگ‌ها از آکوردهای مختلفی استفاده شده بود. ریتم‌ها تازه و پیچیده بودند. ضرباهنگ تندی داشتند و مثل پتک ضربه می‌زدند. در میان چندین آهنگی که مایکل آن روز گوش داد، آهنگی که رایلی در آن شبِ مهمانی روی آن کار کرد نیز بود. مایکل در مورد محتوای آن هیچ ایده‌ای نداشت. رایلی می‌گوید: «او چیزی در مورد آن نمی‌دانست. من هرگز به او چیزی نگفته بودم.» چند هفته بعد، وقتی رايلى فهمید مایکل عنوان «خون روی زمین رقص» را برای این آهنگ انتخاب کرده است شوکه شد. تدی می‌گوید: «انگار از غیب چیزی فهمیده بود، او حال و هوا و حس آهنگ را چنان تعبیر کرده بود.»

در طول ماه‌های پس از آن، مایکل و رایلی گاهی اوقات به طور جداگانه و گاهی اوقات با هم در Larabee Studios در لس آنجلس شروع به کار روی آهنگ‌های مختلف کردند. تدی به خاطر می‌آورد که مایکل با ملودی جمله Blood On The Dance Floor در آهنگ به استوديو آمد. «من دوستش داشتم، وای! او با این اشعار و هارمونی‌ها آمد. سپس ما آن را لایه به لایه ساختیم.»

t.me/MJSupportersForum/1826

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 جمعه ۲۱ مارس ۱۹۹۷

(قسمت دوم)

با این حال، در نهایت، «خون روی زمین رقص» نتوانست وارد آلبوم دنجرس شود. رایلی می‌گوید: «کار آهنگ هنوز کامل تمام نشده بود و بعضی از قسمت‌هایش ناقص بود. مایکل این آهنگ را دوست داشت اما هر بار که به آن گوش می‌داد می‌گفت: «من کاری را که تو در اینجا انجام دادی دوست دارم اما هنوز لازم است بیشتر روی آن کار کنیم.» او کمال‌گرا بود.»

مایکل تا نزدیک به هفت سال بعد، یعنی تا ژانویه ۱۹۹۷، روی این آهنگ کار نکرد. آن زمان او در میانه‌ی تور جهانی HIStory بود. او برای تعطیلات بین دوره‌های اول و دوم تور تصمیم گرفت به شهر مونترو در کشور سوئیس سفر کند. در آنجا، او برای کار روی نسخه قدیمی آهنگ به استوديوی Mountain رفت.

براد باکسر، یکی از نوازندگان مایکل می‌گوید: «ما نوار صوتی دیجیتالی (DAT) تدی را به دست آوردیم و کار روی آن را با یک تیم چهار نفره تمام کردیم. این ترانه توسط میک گُزاوسکی تکمیل و مهندسی شد و بسیار شبیه به آخرین نسخه‌ای بود که مايکل و رایلی ضبط کرده بودند.»

رایلی می‌گوید: «وقتی شنیدم ضبط آهنگ تمام شده، آرزو کردم که کاش می‌توانستم خودم آن را تکمیل کنم. اما مایکل می داند که چه می‌خواهد، و او با آن خوشحال بود.»

صدای کوبنده و خشن مایکل، حس شوم و دلواپس‌کننده‌ای را در شنونده بیدار می‌کند. این آهنگ، هرچیزی باشد، غم‌انگیز نیست. ضرباهنگ آن، مانند تازیانه از درون بلندگو به بیرون پرتاب می‌شود و مقاومت در برابرش بی‌فایده است. مایکل به رایلی گفته بود که مطمئن است این آهنگ کولاک خواهد کرد. مایکل خود به رایلی اینطور توضیح داده بود: «آهنگ موفق (hit song) آهنگیست که یک یا دو هفته در جدول می‌ماند اما آهنگی که کولاک می‌کند (smash) ۶ هفته در جدول می‌ماند.» او فکر می‌کرد که آهنگ «خون روی زمین رقص» غوغا خواهد کرد.

به طرز عجیبی، هیچ تبلیغی برای این آهنگ در ایالات متحده انجام نشد. رایلی می‌گوید: «مایکل اهمیتی به این موضوع نداد. او اعتقاد داشت مردم آمریکا اگر واقعاً این آهنگ را بخواهند آن را پیدا خواهند کرد. او هیچ نگرانی‌ای در این مورد نداشت.» در سطح جهانی این آهنگ بسیار موفق بود و یکی از آهنگ‌های ریتمیک ماندگار مایکل در دهه ۹۰ شد.

رايلي همچنین گفت: «این آهنگ برای مایکل سرراست و خشن بود. او همیشه در پی چیزی قوی‌تر می‌گشت. اما چیزی که واقعاً شگفت‌زده‌ام کرد این بود که مایکل قبل از اینکه به او در مورد اتفاق آن شب گفته باشم موضوع آهنگ و حس و حال آن را می‌دانست. من هرگز شاهد چیزی یا کسی نبوده‌ام که مثل مایکل قدرتمند باشد.»

نیل اشتراوس از مجله نیویورک تایمز گفته بود نام سوزی در این ترانه استعاره‌ای از ایدز است اما مایکل در مصاحبه‌ای با آدریان گرانت چنین حرفی را رد کرد.

t.me/MJSupportersForum/1826

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 شنبه ۲۳ مارس ۱۹۹۶

موزیک ویدئوی They Don’t Care About Us در ساعت ۱ بعدازظهر از شبکه‌ی MTV اروپا در برنامه First Look برای اولین بار پخش شد.

🆔 @MJSupportersForum