📰 #خبر

«نامگذاری خیابانی در دیترویت به نام مایکل جکسون لغو شد»

طبق برنامه‌ریزی‌‌های قبلی، روز ۱۵ ژوئن، قرار بود یکی از خیابان‌های منتهی به خیابان راندولف در منطقه دان‌تاون تئاتر به نام مایکل جکسون نامگذاری شود. این مراسم نامگذاری، ماه گذشته، طی یک رویداد رسانه‌ای برای جشنواره هفته موسیقی دیترویت اعلام شده بود.

برادران جکسون طبق برنامه در این جشنواره تعدادی از آهنگ‌های قدیمی خود را اجرا کردند. اما ظاهراً آنها از اعلام این خبر نامگذاری خیابان تنها به نام برادرشان مایکل جکسون غافلگیر شده بودند زیرا گمان می‌کردند این خیابان به نام کل گروه جکسون فایو خواهد بود.

اما مشکل از کجا پیش آمد: سال گذشته اصلاحیه‌ای در شورای شهر دیترویت به تصویب رسید که به موجب آن هرگونه نامگذاری تشریفاتی خیابان به نام هر سازمان یا گروهی ممنوع اعلام شد. به همین خاطر، به گفته‌ی استفن گرِیدی، رئیس اداره کارکنان شورای شهر به ریاست برندا جونز، تصمیم اینکه خیابان تنها به نام مایکل جکسون نامگذاری شود، «یک راه‌حل بینابین بود.»

مارلون و جکی جکسون، که در نشست خبری ماه می حضور داشتند، به گزارشگران گفته بودند که امیدوارند کل گروه‌شان از داشتن خیابانی به نامشان مفتخر شوند، در حالی که منع چنین کاری از قبل در اصلاحیه مصوبه شورای شهر دیترویت صادر شده بود. گروه جکسون مهمانان موزیک هال، برگزارکننده‌ی جشنواره هفته موسیقی دیترویت، بودند.

اکنون که نامگذاری خیابان کلاً از دستور کار خارج شده است، شورای شهر به دنبال راه‌حل دیگری است. مراسم پرده‌برداری برای روز جمعه ۱۵ ژوئن ساعت ۴ بعدازظهر برنامه‌ریزی شده بود که متعاقباً از برنامه جشنواره موسیقی دیترویت حذف شد.

گریدی روز چهارشنبه گفت: «ما هنوز روی این مسئله داریم کار می‌کنیم. این اصلاحیه قانون شورای شهر نسبتاً جدید است و ما در تلاشیم تا ببینم چه کار می‌توانیم بکنیم. ما همچنان در نظر داریم که برای جکسون فایو کاری انجام بدهیم.»

خیابان مایکل جکسون قرار بود نزدیک خیابان آرتا فرانکلین، یکی دیگر از خیابان‌های فرعی خیابان مدیسون باشد که تابستان سال پیش به نام ملکه سول نامگذاری شد.

t.me/MJSupportersForum/1967

🆔 @MJSupportersForum

همکاری بنیاد مایکل جکسون با کلینیک‌های درمانی سیار بنیاد خیریه ایدز الیزابت تیلور برای برگزاری شصتمین جشن تولد مایکل جکسون

🆔 @MJSupportersForum

📰 #خبر

«همکاری بنیاد مایکل جکسون با
کلینیک‌های درمانی سیار الیزابت تیلور گایا برای برگزاری شصتمین جشن تولد مایکل جکسون»

برای شصتمین جشن تولد بسیار ویژه امسال در لاس وگاس، بنیاد قصد دارد با استقبال از بنیاد ایدز الیزابت تیلور در این رویداد، آرزوی قلبی مایکل، که بر همه آشکار است، یعنی کمک به مردم محروم، به خصوص کودکان، در سرتاسر دنیا را برآورده سازد. همه دست به دست هم خواهند داد تا با حمایت از این اقدام کلینیک‌های درمانی سیار الیزابت تیلور ـ گایا (اتحاد بین‌الادیانی جهانی ایدز) خدمات بهداشتی و درمانی رایگان را برای مناطق روستایی مالاوی فراهم بیاورند.

همچنین، در این رویداد، گروه سیرک آفتاب برنامه‌ی ویژه‌ی دیگری از مجموعه اجراهای خود با عنوان Michael Jackson One را اجرا خواهد کرد.

این مراسم در روز ۲۹ آگوست ۲۰۱۸، در شصتمین سالروز به‌ دنیا آمدن مایکل جکسون، از ساعت ۵:۳۰ عصر در ماندلای بِی ریزورت و کازینو لاس ‌وگاس شروع خواهد شد. مجری این مراسم دخترخوانده‌ی الیزابت تیلور و دختر مایکل جکسون، پاریس جکسون خواهد بود. همچنین جایزه سال ۲۰۱۸ «میراث الیزابت تیلور» به مایکل جکسون اهدا خواهد شد.

t.me/MJSupportersForum/1969

🆔 @MJSupportersForum

«نمایش موزیکال مایکل جکسون در سال ۲۰۲۰ به برادوی می‌آید»

🆔 @MJSupportersForum

📰 #خبر

«نمایش موزیکال مایکل جکسون در سال ۲۰۲۰ به برادوی می‌آید»


نمایش موزیکال جدیدی بر اساس زندگی مایکل جکسون در سال ۲۰۲۰ در برادوی به اجرا درخواهد آمد.

این نمایش موزیکال در حال حاضر در دست نگارش توسط لین ناتیج برنده جایزه پولیتزر است و هنوز عنوانی ندارد.

بنیاد مایکل جکسون و شرکت کلمبیا لایو استیج این خبر را روز گذشته ۱۹ ژوئن اعلام کردند، اما هیچ اشاره‌ای نکردند که این اثر در کدام سالن تئاتر به نمایش درخواهد آمد.

این نمایش موزیکال بسیاری از آثار معروف مایکل جکسون از جمله Thriller، Beat It و Smooth Criminal را در برمی‌گیرد.

کارگردانی و طراحی رقص این نمایش بر عهده کریستوفر ویلدون خواهد بود و این احتمال وجود دارد که او بعضی از رقص‌های مشخص موجود در موزیک ویدئوها و تورهای مایکل جکسون را در طراحی خود بگنجاند.

ویلدون در سال ۲۰۱۵ موفق به کسب جایزه تونی برای بهترین طراحی رقص برای اثر خود در فیلم «یک آمریکایی در پاریس» شد.

اینکه بنیاد مایکل جکسون در تهیه این نمایش موزیکال چه نقشی را عهده‌دار خواهد بود و اینکه آیا موارد بحث‌برانگیزتر زندگی این ستاره بزرگ موسیقی، از جمله قضیه دادگاه‌های ۲۰۰۵ و تبرئه شدن او از اتهامات آزار جنسی در این اثر نمایشی گنجانده خواهد شد یا خیر هنوز مشخص نیست.

این نخستین بار نیست که موسیقی مایکل جکسون در یک تولید صحنه‌ای به نمایش گذاشته می‌شود. پیش‌تر از این، نمایش Thriller Live در ژانویه ۲۰۰۹ در وست اند لندن به اجرا درآمد.

t.me/MJSupportersForum/1971

🆔 @MJSupportersForum

✨ عکس تازه منتشر شده از #مایکل_جکسون ✨

🆔 @MJSupportersForum

📸 کیفیت اصلی عکس جدید

🆔 @MJSupportersForum

🗞 جوزف جکسون، پدر خانواده جکسون‌ها، در بیمارستان بستری شده است و حال وخیمی دارد

🆔 @MJSupportersForum

«جوزف جکسون، پدر خانواده جکسون‌ها، در بیمارستان بستری شده است و حال وخیمی دارد»

روز جمعه بنا به گزارش‌ها اعلام شد که جو جکسون، پدر خانواده بزرگ موسیقی جکسون‌ها، بر اثر بیماری لاعلاجی در بیمارستانی در لاس وگاس بستری شده است.

سایت اخبار سلبریتی‌‌های TMZ بر اساس منابع نزدیک به این خانواده گزارش داد که جو جکسون ۸۹ ساله چند ماه اخیر با بیماری کشنده سرطان دست و پنجه نرم می‌کرده و اکنون به مراحل پایانی زندگی‌اش نزدیک شده است. همچنین، بنا به گزارش این سایت، همسرش کاترین و تعدادی از یازده فرزند و نوه‌هایش به لاس وگاس رفته‌اند تا کنار او باشند. نشریه هالیوودی Variety نیز اعلام کرد که یکی از منابع نزدیک به این وضعیت این خبر را تأیید کرده است. سایت خبری Daily Mail نیز به نقل از اعضای خانواده جکسون و سایر منابع نامشخص اعلام کرد که جو جکسون مرحله چهارم سرطان پانکراس را دارد.

جرمین روز چهارشنبه به Daily Mail گفت که او و خواهران و برادرانش در تلاش بودند تا اطلاعاتی در مورد وضعیت پدرشان به دست بیاورند. او گفت: «هیچ‌یک نمی‌دانستیم چه اتفاقی افتاده است. ما برای دیدن پدر خودمان نباید التماس و تمنا یا بحث می‌کردیم. به خصوص در چنین زمانی. این مسئله خیلی باعث ناراحتی ما شده است. کسی چیزی به ما نمی‌گفت که او کجاست و نمی‌توانستیم از شرایط کلی او باخبر شویم. حتی دکترش هم چیزی نمی‌گفت. مادرم از شدت نگرانی مریض شده بود.»

برادر ۶۳ ساله مایکل همچنین افزود: «او خیلی خیلی ضعیف شده است، و دیگر زمان زیادی ندارد. خانواده باید کنار او باشد. این تنها خواسته ما برای روزهای آخر اوست.»

جرمین همچنین در دفاع از تصمیم خود برای صحبتی که با روزنامه بریتانیایی (دیلی مِیل) داشت در توییتر نوشت: «در مورد خبر جدید جوزف، مطلبی را می‌خواهم روشن کنم: من مشکلی ندارم که بی‌پرده درباره وضعیت رفاهی این خانواده صحبت کنم، اما خبرنگاری با من تماس گرفت و اطلاعاتی را داشت که کاملاً معلوم بود از قبل درباره پدرم به دست آورده بود. من یکسری از جزئیات را تأیید کردم اما هیچ چیزی را «فاش» نکردم. پدرم از نظر سلامتی در شرایط خوبی به سر نمی‌برد، اما «در حال مرگ» لفظ بی‌رحمانه‌ای است که تیترنویسان برای خبرهایشان انتخاب کرده‌اند، نه من. برای هر مدتی که از زندگی او باقی مانده باشد، مادرم، خواهران و برادران، و خویشانم می‌خواهیم بدون هیچ ممانعتی با او باشیم.»

بنا به گزارش دیلی میل، هیچ یک از اعضای خانواده جکسون به دستور شفاهی جو اجازه ملاقات با او را نداشتند تا اینکه بعد از چهار روز، پنجشنبه شب بعد از صحبت‌های طولانی با مدیر جو اجازه ملاقات به آنها داده شد.

جو جکسون همچنین سال گذشته در اثر تصادف اتومبیل در لاس وگاس مجروح شده بود و در سال‌های اخیر از مشکلات پزشکی متفاوتی از جمله فراموشی، حملات قلبی و یک سکته قلبی رنج برده است.

🗃‌ منابع خبر:
Reuters / Fox New / USA Today

تذکر: برخی اطلاعات از منابع تبلویدی منتشر شده‌اند که نمی‌توان از صحت آن‌ها اطمینان داشت.

t.me/MJSupportersForum/1975

🆔 @MJSupportersForum

امسال علاوه بر آرامگاه، در نورلند نیز حضور خواهیم داشت ✨

پیام عشق انجمن روی دیوار نورلند و کنار در ورودی
به نیابت از تمام هواداران ایرانی❤️


⭐️ سورپرایزهای دیگر نیز در راه است

🆔 @MJSupportersForum

This Is It...

‌‏🆔 @MJSupportersForum

مصاحبه‌هایی که با اعضای تور This Is It شده است به ما کمک می‌کند تا نگاهی به آخرین ساعات حضور مایکل در آخرین جلسه تمرینش داشته باشیم. خط زمان به دست آمده از سوگند‌نامه حکم بازرسی واقعه نیز کمک می‌کند تا به آنچه در واپسین ساعات عمر او گذشته است پی ببریم. این سوگندنامه بر اساس مدارک و اظهارات شاهدان عینی از جمله کانرد موری، پزشک شخصی مایکل جکسون، که به خاطر قتل غیرعمد مایکل محکوم شد، تهیه شده است. در زیر اظهارات تعدادی از این شاهدان عینی را می‌خوانید:



چهارشنبه، ۲۴ ژوئن ۲۰۰۹

با بالا آمدن خورشید بر فراز محله خصوصی بل ایر در لس‌آنجلس کالیفرنیا، مایکل جکسون صبح خود را در عمارتش با چیزی که بسیار دوست می‌داشت شروع کرد: آماده شدن برای اجرا.

تراویس پین، طراح رقص دیرین مایکل می‌گوید: «من معمولاً کارم را نزدیک ظهر یا ساعت ۱ در خانه او شروع می‌کردم. چند ساعتی می‌رقصیدیم تا بدنمان را گرم کنیم.» پین همچنین دستیار کارگردان برای مجموعه کنسرت‌های تور This Is It بود که طبق برنامه از ۱۳ جولای در سالن O2 Arena لندن شروع می‌شد. در بعدازظهر ۲۴ ژوئن، مایکل به استیپلز سنتر در منطقه دان‌تاون لس‌آنجلس رسید تا تمرینات را شروع کند.

پین تعریف می‌کند: «ما برنامه را برای اولین بار، از اول تا آخر، اجرا کردیم. مایکل سر ساعت معمولش، بعد از اینکه صدایش را گرم کرده و تمرینات مثل آن را انجام داده بود، به صحنه تمرینِ اجرا رسید. اواسط بعدازظهر شده بود و همه در اوج خودمان بودیم و تمام کارهایی که باید انجام می‌دادیم را کامل فهمیده بودیم.»

در ظاهر، حال مایکل عالی به نظر می‌رسید. دورین هولی، کارگردان صدای مایکل در این خصوص می‌گوید: «او در حرکاتش فرز و چابک بود. هیچ چیز غیرعادی در او دیده نمی‌شد. اصلاً ضعیف به نظر نمی‌رسید. جوری نبود که کسی فکر کند مشکلی دارد. هیچ نشانی در او وجود نداشت که کسی پیش خود بخواهد بگوید «ممم، نمی‌دونم مایکل امروز چشه.» به نظر من او از نظر آمادگی در بهترین وضعیت بود. و بعد ۲۲ سال کار کردن برای او در تمام تورهایش، هنوز هم برای من سخت بود که فقط روی کارم تمرکز داشته باشم و او را موقع اجرایش تماشا نکنم.»

مایکل بیردن کارگردان موسیقی تور This Is It هم در طول آخرین تمرین روی صحنه کنار مایکل بود. او می‌گوید: «همه می‌دیدیم که اعتمادبه‌نفسش لحظه به لحظه بیشتر می‌شد و به لحاظ جسمی هم توان لازم برای انجام کارهایی را که می‌خواست داشت. همه چیز خیلی طبیعی پیش می‌رفت. انگار روی صحنه بزرگ شده بود و به نظرم هر روزی که می‌گذشت احساس راحتتری پیدا می‌کرد. مایکل شور و شوق عجیبی داشت.»

t.me/MJSupportersForum/1978

🆔 @MJSupportersForum

The Last Earth Song...

‎‌‏🆔 @MJSupportersForum

این عکس از آخرین سری عکس‌هایی است که از مایکل جکسون هنگام تمرین برای کنسرت This Is It در استیپلز سنتر در لس‌آنجلس در آخرین ساعات شب ۲۴ ژوئن گرفته شد، فقط دو هفته پیش از سفر به لندن برای اجرای ۵۰ کنسرتی که تمام بلیت‌های آنها فروخته شده بود. تیشرتی که او در این عکس بر تن دارد را یک روز قبل یکی از هواداران دختر به او داده بود و روی آن نوشته شده «موهای فر برای دخترانم» (Curls for my Girls) که به مدل مویش که اخیراً تغییر داده بود اشاره دارد. او در این عکس در حال اجرای آهنگ Earth Song («ترانه زمین») آخرین آهنگ آن شب بود. تنها دو آهنگ دیگر باقی مانده بود تا آنها را هم برای کنسرت تکمیل کند.

مایکل حوالی نیمه‌شب استیپلز سنتر را ترک کرد. هالی می‌گوید: «موقع رفتن، او مرا بغل کرد و حالتش طوری بود که مثل همیشه بخواهد بگوید دوستت دارم، من به او گفتم، «دوستت دارم، مایک» و همین.» پین می‌گوید: «من به او گفتم، «خب دیگه، دوستت دارم» و او گفت «من بیشتر دوستت دارم، فردا می‌بینمت» و من هم گفتم «منم دوستت دارم، فردا می‌بینمت».»

این آخرین خداحافظی مایکل بود...

t.me/MJSupportersForum/1980

🆔 @MJSupportersForum

‏🇮🇷🕯
#نهمین_سالگرد

دسته‌گلمان، به نمایندگی از تمام هواداران ایرانی،
و به نشانه‌ی عشق و احترام ایرانیان به مایکل جکسون،
جلوی درهای ورودی آرامگاه او «هالی تراس» قرار گرفت.

🆔 @MJSupportersForum

‏🇮🇷🕯
عکس مخصوص #استوری اینستاگرام

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹

🆔 @MJSupportersForum

🗓 خط زمان
📆 پنجشنبه ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹

طبق سوگندنامه حکم بازرسی، تلاش‌های موری برای خواباندن مایکل با دادن یک قرص ۱۰ میلی‌گرمی والیوم در ساعت ۱:۳۰ بامداد شروع شد.

سپس در ساعت ۲ بامداد، ۲ میلی‌گرم داروی ضد اضطراب آتیوان (لورازپام) را به طور وریدی به مایکل تزریق کرد.

مایکل هنوز در ساعت ۳ صبح قادر نبود به خواب برود، بنابراین ۲ میلی‌گرم داروی آرامبخش دیگری به نام وِرسِد (میدازولام) را امتحان کرد.

بعد از آن حدود ساعت ۵، باز هم ۲ میلی‌گرم آتیوان تزریق کرد، اما هیچ‌یک تأثیر نداشت.

هنگامی که خورشید بر خانه شماره ۱۰۰ خیابان کارول‌وود درایو شمالی تابید، مایکل جکسون هنوز بیدار و ناآرام و بی‌قرار بود. موری در ساعت ۷:۳۰ صبح ۲ میلی‌گرم ورسد تزریق کرد.

در ساعت ۱۰:۴۰ صبح، موری ۲۵ میلی‌گرم پروپوفل که با داروی بی‌حسی موضعی لیدوکائین رقیق شده بود از طریق سِرم به مایکل تزریق کرد. مایکل بالأخره به خواب رفت.

در ساعت ۱۰:۵۰ دکتر موری برخاست تا به دستشویی برود. او ادعا می‌کند که ۲ دقیقه بعد برمی‌گردد و می‌بینید که مایکل دیگر نفس نمی‌کشد. اما بنا به گزارش پلیس، موری در ساعت ۱۱:۱۸ سه تماس تلفنی داشت که ۴۷ دقیقه طول کشید (تا ۱۲:۰۵ ظهر). او با سه جا تماس گرفته بود: دوست‌دخترش، یکی از بیمارانش و کلینیکش در لاس وگاس. جدول زمانی آنها نشان می‌دهد که بیش از یک ساعت از زمان ایست تنفس مایکل گذشته بود.

موری می‌گوید که سپس احیای قلبی ریوی را شروع و ۰/۲ میلی‌گرم انِکسِیت (فلومازنیل) به او تزریق کرده است، دارویی که برای خنثی کردن تأثیرات داروهای آرامبخش استفاده می‌شود. موری سپس مایکل امیر ویلیامز، دستیار شخصی مایکل، را صدا زد و از او خواست تا نگهبان‌ها را بالا بفرستد. ویلیامز فوراً با آلبرتو آلوارز، نگهبان شخصی مایکل تماس گرفت. آلوارز به بازپرسین اینگونه گفته بود که به طبقه بالا دویده و وارد اتاق مایکل شده و او را با چشمانی باز و دهانی باز دیده است که نفس نمی‌کشد و موری هم مشغول عملیات احیای مایکل بوده است. تقریباً در همین لحظات پاریس و پرینس هم وارد اتاق شدند و موری را در حال احیای پدرشان دیدند و به گریه افتادند اما خیلی زود به بیرون از اتاق برده شدند.

موری از آلوارز می خواهد که تمام شیشه‌های داروها را به داخل کیفی بریزد و وقتی همه چیز را ازکف اتاق تمیز می‌کند تازه آن موقع به آلوارز می‌گوید که با ۹۱۱ تماس بگیرد.

سرانجام ساعت ۱۲:۲۲ دقیقه ظهر، نگهبان شخصی مایکل، آلبرتو آلوارز با مرکز اورژانس ۹۱۱ تماس گرفت. ایستگاه آتش‌نشانی ۷۱ پاسخ داد. فرمانده استیو رودا، سخنگوی واحد آتش‌نشانی لس‌آنجلس، می‌گوید: «وقتی نیروهای ما به محل رسیدند، عمارت بزرگی را دیدند که خیلی از ایستگاه دور نبود، آنها فوراً به اتاق بیمار در طبقه بالای ساختمان هدایت شدند و دیدند که بیمارشان مایکل جکسون است و هیچ نبضی ندارد و نفس نمی‌کشد. نبض نداشت و نفس نمی‌کشید، یعنی هیچ ضربان قلبی نداشت و هیچ نفسی نداشت.»

در ساعت ۲:۲۶ دقیقه یکی از پزشکان مرکز درمانی UCLA رسماً اعلام کرد که مایکل جکسون درگذشت، تقریباً چهار ساعت بعد از زمانی که موری به بازرسان گفت که مایکل دیگر نفس نمی‌کشید. طبق سوگندنامه حکم بازرسی، موری از امضای سند فوت مایکل جکسون امتناع کرد.

پزشک قانونی لس‌آنجلس مرگ مایکل جکسون را قتل نفس اعلام کرد. علت مرگ، مسمومیت شدید با پروپوفل ذکر شد. موری مدتی بعد، به قتل غیرعمد متهم و دادگاهی و سرانجام به چهار سال زندان محکوم شد که البته بعد از دو سال به قید التزام آزاد شد.

t.me/MJSupportersForum/1988

🆔 @MJSupportersForum

📰 برای اولین بار نام «ایران» در روزنامه‌ای که برای سالگرد یک صفحه‌اش به مایکل اختصاص می‌یابد (DailyNews) قرار گرفت و «عشق» هواداران ایرانی او نیز توسط مردم دیگر کشورها دیده شد.

🆔 @MJSupportersForum