Kuz

Shamollar daraxtni bargini uzar,
Shamollar qamchilab junjitar tanim.
Sarg'aygan bog'larda oltin kuz kezar,
Kuzning ogʻushida bu kun Vatanim.

Daraxtlar libosin echarkan asta,

Bo'y cho'zib qolishar ufqqa boqib.
Quyosh inib ketar ufqdan pastga,
Yulduzlar termilar chirogʻin yoqib.

Yaproqlar shiviri yo'q endi bunda,
So'ppayib turibdi yalangʻoch tana.
Daraxtlar mudrashar yulduzli tunda,
Tabiat bizlarni siylar deb yana.

Paymoni to'lgan chogʻ kuz ham
ketadir,

Mangu yaralmagan faslning bari.
So'ngra qish bog'ʻlarga tashrif etadir,
Shamshiri qayralgan botir singari.

Ko'p o'tmay qirlarda o't ham unadi,
Bir-birin takrorlar fasl va hayot.
Bahorda kuzakni istab yonadi,

Kuz payti bahorni qumsar odamzod!

Hamid Olimjon she'ri



https://t.me/mtt_fidokor_ustozlar