#بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
#الجمعة_حجّ_المساکین
امروز جمعه بیستم ربیع الثاني سال ۱۴۴۸ه‍ــ. قـ. مطابق با ۱۴۰۵/۷/۱۰/ ه‍ــ. شــ. نماز عبادی- سیاسی جمعه این هفته غرب کابل، مصلی بزرگ أباصالح المهدی (عجّل الله تعالی فرجه الشریف)، با حضور گستردهٔ مؤمنين نماز گزار(برادران و خواهران) و به امامت عالم عامل، استاد توانمند حوزه علمیه کابل و نماینده دفتر مرجع عالیقدر فقید حضرت آیت الله العظمی محقق کابلی (قدس‌سره‌الشریف) تحت اشراف مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی فاضلی(دام ظله العالی)، حضرت آیت‌الله نور علی فهیمی (دام عزه الشریف) اقامه و برگزار گردید.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
✅️ خطبه اول
‌خطیب جمعه این هفته غرب کابل جناب الحاج استاد فهیمی(دام عزه الشریف) در خطبه اول نماز عبادی- سیاسی جمعه این هفته ضمن سفارش خویش و نمازگزاران به رعایت تقوای الهی و انجام واجبات و ترک محرمات و گناهان، مطالب ارزشمندی را تحت عنوان «آسیب شناسی عبادت» ارائه نموده و در خطبه دوم نیز بالمناسبة به نکاتی اشاره نمودند.
⬇️⬇️⬇️⬇️
در خطبه اول موضوعی را تحت عنوان آسیب شناسی عبادت تقدیم محضر می‌نمائیم.
ببینید هر چیزی آسیبی دارد؛ یک زمین کشاورزی ممکن است دچار آسیب شود که می‌طلبد یک کشاورز باید آسیب شناسی نموده و آن آسیب را با سم‌پاشی بر طرف نماید تا حاصل مورد نظر را از آن کشت و زراعت برداشت نماید.
به همین مقیاس تمام چیز آسیب و آفتی دارد.
علم آفت دارد. ثروت آفت دارد پست، مقام و ریاست آفت دارد. و...
عبادت انسان هم آفت دارد که از جمله آفات عبادت ریا است.
انسانی که به جهت تظاهر و خود نمائی نماز بخواند، انفاق و دیگر عبادات را انجام دهد، اگر برای خدا نباشد هباءً منثورا(بی‌ارزش) است درست همانند این‌است که انسان خرمنی را در فصل تیرماه و پائیز جمع کند و سپس تمام آن‌را آتش بزند.
چقدر وقت زحمت کشیده و آن را جمع آوری کرده اما در پایان کار توسط یک کبریت و روشن کردن شعله آتش آن را از بین ببرد.
انسانی که عبادت می‌کند، اگر دچار ریا، تظاهر و خودنمائی شود و عباداتش از قبیل شرکت در نماز جمعه و جماعات و کارهای خیری مانند انفاق اگر خدای نخواسته برای ریا و تظاهر باشد این عمل از بین می‌رود. اما اگر همین عبادات برای خدا باشند نشو و نمو می‌کنند.
روایتی بسیار ارزشمندی از وجود مقدس امیرالمؤمنین(ع) است که در آن یکی از آسیب‌های عبادت مسئله فقر و تنگ‌دستی ذکر شده است؛ امام می‌فرماید:
يابُنَيَّ! مَن ابتُلِيَ بالفَقرِ فقدِ ابتُلِيَ بأربَعِ خِصالٍ : بالضَّعفِ في يَقينِهِ ، والنُّقصانِ في عَقلِهِ ، والرِّقَّةِ في دِينِهِ ، وقِلَّةِ الحَياءِ في وَجهِهِ ، فَنَعُوذُ باللّه ِ مِن الفَقرِ .
فرزندم ! به شما وصیت می‌کنم: هر كه به فقر گرفتار آيد ، به چهار خصلت مبتلا می‌شود:
یک) ضعف در یقین؛ انسانی که موحد است و اعتقادش کامل است وقتی عبادت می‌کند باید یقین داشته باشد. در قنوت نماز می‌خوانیم: پروردگارا! ما را در راه عقیدهٔ مان ثابت قدم بدار. یا الله یا رحمن یا رحیم... این دعای غریق است و در آخر الزمان این دعا را در همهٔ موارد مخصوصا در قنوت نماز بیشتر بخوانید.
یا الله یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبّت قلبی علی دینک.
پروردگارا! ما را در راه عقیده و ایمان ما مستحکم بدار.
انسانی که دچار فقر شود، ضعف در یقین و نقصان در عقلش به وجود می‌آید. انسانی که فقیر باشد و شب روز در فکر تامین معیشت و امرار معاش باشد، عقلش ناقص می‌شود.
انسان فقیر دچار سستی در دین می‌شود. کم حیائی در چهره‌اش نمودار می‌گردد و حیاء از چهره‌اش زدوده می‌شود. انسانی که دست تگدی پیش این و آن دراز می‌کند، آبرویش را پلی قرار داده است و از آن عبور می‌کند.
یکی از آثار فقر بی‌حیایی در چهره است.
فقر این چهار ویژگی و خصلت و آثار منفی دارد. در آخر می‌فرماید :
فَنَعُوذُ باللّه ِ مِن الفَقرِ. از فقر به خدا پناه می‌بریم.
در روایت دیگری شبیه این روایت می‌فرماید:
يَا بُنَيَّ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكَ اَلْفَقْرَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنْهُ.
فرزندم! من نسبت به شما از فقر بیم دارم از آن به خدا پناه ببر.
فَإِنَّ اَلْفَقْرَ مَنْقَصَةٌ لِلدِّينِ. فقر باعث نقص و کمبود در دین است.
وَ مَدْهَشَةٌ لِلْعَقْلِ. عقل انسان را از بین می‌برد
دَاعِيَةٌ لِلْمَقْتِ. و دشمنی را به دنبال دارد.
این آثار فقر است.
افراد بی‌کاری که همواره دغدغهٔ نان شب را دارد و فکر آنان مشغول تأمین مخارج خود و خانواده‌اش می‌باشد و با شکم گرسنه می‌خوابند، طبعا فکر و اندیشه آنان در عبادت مشغول بوده و دچار سستی می‌شوند.

البته این علت عمومیت ندارد؛ چه بسا ثروت‌مندانی که در اثر ثروت زیاد طغیان‌گری نموده و از مسیر بندگی خدا خارج می‌گردند.
برنامهٔ صحیح در زندگی، مناعت طبع، قناعت و جلوگیری از فرهنگ مصرف، پرهیز از اسراف و تبذیر و رسیدگی به فقرا و نیازمندان جامعه از راه‌های مبارزه با فقر است.
خداوند متعال به حضرت ابراهیم(ع) وحی فرمود: من تو را خلق نمودم و به آتش نمرود امتحان کردم، اگر تو را دچار فقر نموده و صبر و بردباری را از تو می‌گرفتم، چه می‌کردی؟
ابراهیم پیامبر(ع) عرض نمود:
یا ربّي الفقر إلیّ أشدّ من نار نمرود‌.
فقر برای من دشوارتر از آتش نمرود است.
اولین منجنیق که در تاریخ ساخته شد، منجنیقی بود که نمرودیان حضرت ابراهیم(ع) را بواسطه آن در میان آتش انداختند که جریانش را شاید شنیده باشید.
به دستور نمرود آنقدر هیزم در دل بیابان جمع آوری نمودند که که تلی به وجود آمد.
مردم جاهل بودند و نمی‌دانستند که حضرت ابراهیم(ع) پیامبر خداست. هرکسی، حاجتی، یا مریض و مشکلی داشت به نیت آن برای سوزاندن حضرت ابراهیم(ع) هیزم جمع آوری می‌کرد. تلّی از هیزم در دل بیابان جمع آوری شد. روز موعد فرا رسید و بنا شد که حضرت ابراهیم (ع) را در میان آتش بیندازند. منجنیق ساختند و نمرود و نمرودیان نظاره گر بودند که چگونه گوشت، پوست و استخوان حضرت ابراهیم(ع) در میان آتش می‌سوزد.
ابراهیم(ع) را در میان منجنیق انداختند وقتی در میان آتش پرتاب کردند، آنقدر شعله‌های آتش در دل بیابان زیاد بود که از شدت حرارت آن پرندگان نمی‌توانستند پرواز و عبور و مرور نمایند.
از جانب خداوند متعال خطاب شد:
یَا نَارُ کُونِی بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَی إِبْرَاهِیمَ.
ای آتش! بر دوست و خلیل من ابراهیم سرد و سلامت باش.
از ابراهیم خلیل الرحمن سئوال شد: بهترین روز در زندگی شما کدام روز بود؟
فرمود: بهترین روز زندگی من آن روزی بود که من در میان آتش نمرود بودم و آتش برایم گلستان شد.
با این عظمتِ حضرت ابراهیم(ع) خداوند وحی می‌کند و می‌فرماید:
من شما را به آتش نمرود امتحان کردم، اگر با فقر امتحان می‌کردم چه می‌کردی؟
عرض می‌کند: یا ربّي الفقر إلیّ أشدّ من نار نمرود‌. فقر برای من دشوارتر از آتش نمرود است.
🔹️ آسیب جهل و نادانی
یکی از عوامل تاثیر گزار در
سستی و رخوت در عبادت و بندگی خدا جهل و نادانی است.
در اموری که انسان جاهل باشد و ثواب عمل را نداند، این انسان جاهل ممکن است در عبادت سستی نماید.
کسانی در نماز جمعه شرکت می‌نمایند که آثار و ثواب نماز جمعه و جماعت را می‌دانند‌. شاید کسانی باشند که در طول عمرشان یک‌بار در نماز جمعه شرکت نکرده باشند، چرا؟ شاید یکی از دلائلش این باشد که ثواب، برکات و آثار نماز جمعه را از دید فرهنگ غنی اسلام و از دید قرآن‌کریم و ائمه معصومین(ع) خصوصا نبی‌مکرم اسلام حضرت محمد(ص) نمی‌دانند‌‌. لذا بی‌تفاوت اند با آنکه کاری هم ندارند اما در نماز جمعه و جماعت شرکت نمی‌کنند.
پس یکی از آثار، علل و عوامل سستی در عبادت جهل و نادانی است. انسان اگر بداند چنین کوتاهی نمی‌کند.
مثلا انسان به دلیل آگاهی از جاذبهٔ زمین هیچ‌گاه خود را از بالای بلندی پرتاب نمی‌کند‌؛ چون می‌داند که زمین جاذبه دارد هیچ‌گاه خود را از بالای ساختمان چند طبقه به زمین پرتاب نمی‌کند.
همچنین کسانی که خطر الکتریسته و برق را می‌داند هیج وقتی با دستش به سیم برق در حالی که عریان است دست نمی‌زند.
لذا انسانی که عالم باشد و عبادت و ‌مسائلش را بداند، هیچ وقت در مسائل عبادی سستی نمی‌کند.
چند مورد را خدمت عزیزان را عرض کنم‌:
اگر انسان به امور عبادی آگاهی پیدا کند- بعنوان مثال عرض می‌کنم- علاقه مند می‌شود و امور عبادی را انجام می‌دهد مثلا ذکر یک لا إله إلا الله از روی اخلاص بهانهٔ ورود به بهشت است. انسانی که بداند این ذکر چقدر ثواب دارد، آن را ترک نمی‌کند.
دوم: ذکر الحمدلله کماهو أهله. به همهٔ پدران، مادران، برادران و خواهران نماز گزار و همهٔ کسانی که احیانا در بیرون از مصلی خطبه‌های نماز جمعه را استماع می‌فرمایند، عرض می‌داریم:
انسان وقتی می‌خواهد غذا بخورد این غذا خوردن آدابی دارد. از جمله آداب غذا خوردن این‌است که بعد از غذا خوردن انسان باید شکر نعمت پروردگار بنماید. بهترین دعا این جمله کوتاه است: الحمدلله کما هو أهله.
این ذکر سه جمله است اما به حدی ثواب دارد که فرشتگان الهی از نگارش ثواب آن اظهار ناتوانی می‌کنند.
بحث ما در بارهٔ آسیب‌های عبادت است.
یکی جهل است. انسانی که این‌ها را بداند هرگز ترک نمی‌کند‌.
تجدید وضوء چقدر ثواب دارد!
انسان تنها برای تلاوت قرآن، نمازهای واجب و مستحب و کسانی که حج مشرف می‌شوند برای طواف وضوء نگیرد. درست است که نماز و بعض عبادات دیگر بدون وضو باطل است، اما چقدر خوب است که انسان همیشه کوشش کند که با وضو باشد.