Pactos
125 subscribers
87 photos
43 videos
32 files
3.18K links
Pactos Inc.
Download Telegram
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۱]
تولید ارزان و سریع الیاف نانوی کارآمد و دقیق با استفاده از پرینت سه بعدی

دانشمندان در MIT موفق به ارائه ی روشی جدید برای ساخت الیاف نانو با قطر دقیق با استفاده از پرینت سه بعدی شده اند.

به گزارش زومیت، مش های ساخته شده از الیاف (فیبرها) با قطر نانومتری، طیف گسترده ای از کاربردهای بالقوه در مواردی همچون مهندسی بافت، تصفیه ی آب، سلول های خورشیدی و حتی ساخت پوشش های محافظ بدن را در بر می گیرند. اما تجاری سازی آن ها در حال حاضر به خاطر تکنیک های ناکارآمد ساخت و تولید، با مشکل مواجه شده است.

پژوهشگران MIT در آخرین شماره ی مجله ی نانو تکنولوژی، از ساخت یک دستگاه جدید برای ساخت مش های نانوفیبری گزارش داده اند و آن را به عنوان دستگاهی توصیف می کنند که می تواند خود را با سرعت تولید در سطح تجاری و مسائل مربوط به بازده انرژی هماهنگ کند و جانشین مناسبی برای بهترین نمونه های فعلی باشد؛ اما دستاورد اصلی مربوط به تغییراتی است که این دستگاه می تواند در قطر های فیبر ایجاد کند و آن ها را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. این کاهش قطر در بیشتر موارد کاربردی، به عنوان یک گزینه ی مهم به شمار می رود.

دستگاه های قبلی ارائه شده از طرف همین گروه در مرکز MIT، از طریق فرآیند پیچیده ای که نیاز به یک اتاق تمیز داشت، به وسیله ی سیلیکون کار می کردند؛ ولی دستگاه جدید از یک پرینتر سه بعدی تجاری ۳۵۰۰ دلاری ساخته شده است. به این ترتیب، کار گروه پژوهشی علاوه بر اینکه به تولید یک نانوفیبر قابل اعتمادتر می انجامد؛ تولید نانوفیبرهایی ارزان تر را نیز برای ما میسر خواهد ساخت.

دستگاه جدید شامل مجموعه ای از نازل های کوچک است و مایع حاوی ذرات پلیمر، از طریق همین نازل ها پمپ می شود. این دستگاه به عنوان یک دستگاه میکرو فلوید شناخته می شود. لوئیس فرناندو ولاسکو گارسیا، یکی از پژوهشگران اصلی آزمایشگاه فناوری های میکروسیستم در MIT و نویسنده ی ارشد مقاله ی جدید، می گوید: نظر شخصی من این است که در چند سال آینده، هیچکس به طرف کار با تکنیک ساخت در اتاق تمیز نخواهد رفت. هیچ دلیلی برای این کار وجود ندارد. فناوری پرینت سه بعدی چیزی است که می تواند همان کار را بسیار بهتر و با انتخاب بهتر مواد و با امکان واقعی برای ساخت سازه ای که می خواهید، انجام دهد.

هنگامی که ما اتاق تمیز را انتخاب می کنیم، بسیاری اوقات باید هندسه ی مورد نظر خود را قربانی فرایند ساخت کنیم و مشکل دوم هزینه ی بسیار بالای آن است. گارسیا در این پژوهش با دو دانشجوی دکترای دیگر به نام های اریکا گارسیا لوپز و دانیل اولورا ترخو همکاری داشته است.
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۱]
سازه های توخالی

الیاف نانو برای هر کاربردی مفید هستند؛ حتی کاربردهایی با نسبت بالای سطح به حجم . به عنوان یک نمونه می توانیم به سلول های خورشیدی اشاره کنیم. در سلول های خورشیدی، سعی می شود حداکثر میزان قرارگیری در معرض نور خورشید به دست آید. الیاف نانو همچنین می توانند موادی را تولید کنند که فقط در مقیاس های بسیار کوچک مانند فیلترهای آب قابل استفاده هستند؛ یا موادی مانند محافظ بدن که به نسبت ساختار خود سنگین هستند. اکثر این کاربردها به الیاف با قطر منظم بستگی دارند. ولاسکو گارسیا می گوید: عملکرد الیاف به میزان زیادی بستگی به قطر آن ها دارد. اگر توزیع قابل توجهی از یک مقدار داشته باشیم، در واقع بدان معنی است که تنها چند درصد از آن مقادیر واقعا کار می کنند. مثلا: شما یک فیلتر دارید و فیلتر دارای حفره هایی بین ۵۰ نانومتر و یک میکرون است؛ این فیلتر در واقعیت همان فیلتر یک میکرونی خواهد بود.

از آنجایی که دستگاه قبلی این گروه از سیلیکون ساخته شده بود، آن را بیش از حد تغذیه شده ارزیابی می کردند؛ به این معنی که میدان الکتریکی، محلول پلیمری کناره های فرستنده های منفرد را در خود حل می کرد. جریان سیال توسط ستون های مستطیلی که در کناره ی فرستنده ها قرار گرفته بودند، تنظیم می شد؛ با این حال باز هم برای تولید الیاف با قطرهای نامعمول، به اندازه ی کافی نامنظم بود.

در سوی مقابل، فرستنده های جدید دارای حالت تغذیه ی درونی هستند: آن ها دارای حفره هایی هستند و فشار هیدرولیکی به حفره های مایع وارد می شود تا آن ها را پر کند. تنها پس از این روند است که میدان الکتریکی می تواند مایع را به الیاف کوچک برساند.

کانال های ایجادشده در زیر فرستنده ها ، به سیم پیچ ها متصل می شوند و به تدریج طول آن ها کاهش می یابد. این کانکتور (متصل کننده ) برای تنظیم قطر نانوسیم ها کلیدی است و تقریبا غیر ممکن است که با تکنیک اتاق تمیز بتوانیم به چنین کیفیتی دست یابیم. گارسیا می گوید: ساخت در مقیاس میکرو واقعا به معنای برش مستقیم است.
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۱]
تکرار سریع

نازل ها در دستگاه جدید، به دو ردیف تقسیم می شوند. این دو ردیف کمی از یکدیگر انحراف دارند؛ زیرا این دستگاه برای نمایش نانوسیم های نانوکامپوزیتی ساخته شده است و موقعیت نسبی آن ها را حفظ می کند. نانو فیبرهای هم ترازشده در مواردی مانند چارچوب های بافتی مفید هستند. نازل ها می توانند برای کاربردهایی که در آن الیاف غیرهم ترازشده مناسب باشند، در یک شبکه تنظیم شوند و میزان خروجی کلی را افزایش دهند.

گارسیا باور دارد که علاوه بر تعدیل هزینه و زحمات طراحی، یکی دیگر از مزایای پرینت سه بعدی برای ساخت نانوفیبرها، توانایی ما برای تست سریع و تجدید نظر در طرح است. او اشاره می کند که با استفاده از دستگاه های میکروی گروهش، معمولا از زمان مدل سازی نظری تا انتشار یک مقاله ی علمی دو سال طول می کشد و در مواقعی، او و همکارانش قادر به آزمایش دو یا سه تغییر در طراحی اولیه خود بوده اند. با استفاده از دستگاه جدید، همین روند نزدیک به یک سال طول کشید و آن ها توانستند ۷۰ تکرار مختلف از یک طراحی را آزمایش کنند. پروفسور مارک آلن، از دانشگاه پنسیلوانیا در این باره می گوید: راهی که بتواند موقعیت و اندازه ی الیاف به دست آمده از فرایندهای الکتریکی را به طور تعیین کننده ای مهندسی کند، به شما امکان می دهد در مورد توانایی کنترل خواص مکانیکی مواد ساخته شده از این الیاف، فکر کنید. این امر به شما امکان می دهد در مورد رشد سلولی در جهت های خاصی در الیاف فکر کنید. بسیاری از فرصت های بالقوه در این مسیر وجود دارد. من پیش بینی می کنم که در آینده حتما افراد به دنبال این فناوری بروند و از روش های بسیار خلاقانه استفاده کنند. اگر کسی به این نوع شبکه از فیبرهای مهندسی شده قطعی نیاز داشته باشد، من فکر می کنم که این راه بسیار خوبی برای رسیدن به هدف مورد نظرش خواهد بود.
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۱]
طرح انقلابی برای پیشرانه های مجهز به توربوشارژر

به تازگی یک طرح انقلابی برای پیشرانه های مجهز به توربوشارژر ارائه شده است که می تواند دنیای اتومبیل سازی را دگرگون کند.

به گزارش زومیت، در ده سال گذشته دنیای موتورهای احتراق داخلی شاهد تغییرات بسیاری بوده که بخش اعظم آن، مربوط به ظهور توربوشارژرها است. در گذشته تنها در دو حالت از توربوشارژر استفاده می شد. در حالت اول، رسیدن به بالاترین عملکرد هدف اصلی بود (مانند خودروهای مسابقه ای) و حالت دوم برای افزایش قدرت تولیدی پیشرانه های دیزلی، با حفظ گشتاور موجود بود. اما امروزه از ابرخودروها گرفته تا سدان های میان رده و حتی خودروهای کوچک و بسیار جمع وجور، به توربوشارژر مجهز شده اند و به نظر می رسد این روند، حداقل تا زمانی که خودروهای الکتریکی پیشرفته تر شوند، ادامه می یابد.

اخیرا وب سایت کار اند درایور (Car and Driver) مقاله بسیار جالبی از طرحی انقلابی در تکنولوژی توربوشارژرها منتشر کرده است. همه ما با سیستم توربوشارژر یگانه و دوگانه آشنا هستیم و به تازگی با توربوشارژر چهارگانه بوگاتی شیرون ۱۶۰۰ اسب بخاری نیز آشنا شده ایم. می دانیم که توربوشارژرهای بیشتر، از یک سو به معنی قدرت بیشتر و از سوی دیگر به معنی کاهش زمان تأخیر راه اندازی توربوشارژرها است. در طرح جدید ارائه شده، برای هر سیلندر یک توربوشارژر در نظر گرفته شده است که این امر سبب می شود علاوه بر افزایش قدرت پیشرانه، زمان تأخیر به صفر برسد. اندازه توربوشارژرها در این طرح، تا حد زیادی کاهش می یابد و سبب می شود با صرف انرژی کم تر، با سرعت بیشتری به چرخش درآیند. در این طرح پیشنهادی، توربوشارژرها با فاصله بسیار کمی از سر سیلندرها نصب می شوند که این امر سبب می شود هوای ورودی و گازهای خروجی فاصله کمی طی کنند.

اگرچه قصد نداریم به تشریح کامل و جزئی این طرح بپردازیم، اما ایده این طرح بسیار جذاب به نظر می رسد. در صورت عملی شدن این مدل، احتمالا هزینه تمام شده بسیار گزاف خواهد بود؛ چراکه تعداد توربوشارژرها و اجزای وابسته شان به طور چشمگیری افزایش می یابد. با اجرای این طرح گرمای بیشتری تولید خواهد شد و در نتیجه سیستم خنک کاری پیشرانه نیز با چالش مواجه می شود و باید دید از چه طریقی می توان گرمای اضافه را کنترل نمود.

احتمالا این طرح عملکرد خوبی خواهد داشت و می تواند آینده صنعت اتومبیل سازی را دگرگون کند؛ اما با وجود کشورها و شهرهایی که استفاده از موتورهای احتراق داخلی را تا بیست سال آینده ممنوع کرده اند، شاید برای اجرای این ایده خیلی دیر شده باشد.
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۲]
تایید یک روش سریع تر برای تشخیص آلرژی ها توسط FDA

تشخیص سریع یک بیماری می تواند به نجات زندگی افراد از مرگ کمک کند. روش جدید تشخیص FDA امکان تشخیص سریع آلرژی را تنها با استفاده از یک قطره خون فراهم می کند.

به گزارش زومیت، به زودی تست آلرژی ها به سادگی تست قند خون خواهد بود. FDA اخیرا به ارائه ی یک روش تشخیص پرداخته است که از یک قطره خون برای یافتن یکی از چهار آلرژی متداول استفاده می کند و برای این کار تنها هشت دقیقه زمان لازم است.

تشخیص یک کلید است

با غلبه ی فناوری بر بهداشت و درمان، نباید از تشخیص پزشکی غافل شد. اهمیت تشخیص سریع به اندازه ی تفاوت بین مرگ و زندگی است. بر همین اساس سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) به اثبات یک روش جدید پرداخته است که امکان تشخیص سریع آلرژی را تنها با استفاده از یک قطره خون می دهد.

این تست پنج سال پیش توسط مؤسسه ی فدرال فناوری سوئیس در لوزان (EPFL) توسعه یافت. یکی از زیرمجموعه های EPFL به نام Abionic که به توسعه ی این روش در سال ۲۰۱۰ پرداخته بود، پلتفرم abioSCOPE را ساخت. این تست کپسول های یک بار مصرف را وارد دستگاه تست قابل حمل می کند که قادر به کشف چهار آلرژی متداول است: سگ ها، گربه ها و گرده های گیاه ها و درخت های متداول.

خونی که با یک واکنش گر شیمیایی ترکیب شده است، وارد یک صفحه ی DVD مانند دستگاه تست می شود. این ترکیب مجموعه های مولکولی را به عنوان واکنش های نمونه با بیوسنسورهای کپسول، تشکیل می دهد. سپس این مجموعه ها با استفاده از یک لیزر تعبیه شده کشف می شوند. نتایج اولیه فقط در پنج دقیقه روی یک صفحه ی نمایش با وضوح بالا ظاهر می شوند و نتایج نهایی روی یک کارت حافظه ی مجهز به Abionic ذخیره می شوند.

یک تست ساده برای یک مسئله ی جهانی

با وجود پیشرفت های فناوری های پزشکی کنونی، شیوع آلرژی ها از جمله حساسیت های ساده تا حملات کشنده تر، کاهش نیافته است. آمار اخیر که توسط آکادمی آمریکایی ایمنی شناسی و آلرژی آسم (AAAAI) اجرا ارائه شده است، نشان می دهد بیماری های آلرژیک در پنجاه سال گذشته افزایش یافته اند و بین کودکان سنین دبستان به ۴۰ تا ۵۰ درصد رسیده اند. به گفته ی مؤسسه ی آلرژی و آسم آمریکا، آلرژی ها از جمله آلرژی های غذایی و وابسته به بینی ششمین دلیل بیماری های مزمن در ایالات متحده به شمار می روند.

آلرژی ها از جمله آلرژی های غذایی و وابسته به بینی ششمین دلیل بیماری های مزمن در ایالات متحده به شمار می روند

تشخیص سریع تر آلرژی ها درمان آن ها را آسان تر و ارزان تر می سازد و با پیشگیری از واکنش فرد نسبت به ماده ی آلرژی زا از طریق آنافیلاکسی (یک واکنش آلرژیک جدی بر اساس علائه و نشانه ها در فرد تشخیص داده می شود)، می توان زندگی او را نجات داد.

به گفته ی نیکولاس دوراند، مدیر اجرایی Abionic در مجله ی EPFL:

۲۵ میلیون فرد بالغ در ایالات متحده از مخاط آلرژیک رنج می برند، این تعداد در حال افزایش است. امروزه با abioSCOPE ، که Abionic آن را به عنوان سریع ترین تست آلرژی در جهان توصیف می کند، امکان کشف حداقل چهار نوع از متداول ترین آلرژی ها بدون روش های تهاجمی و غیرآسوده وجود دارد. علاوه بر این، مدیریت آن آسان تر است و نتایج در ۸ دقیقه در دسترس قرار می گیرند.

به گفته ی دوراند در بیانیه ی مطبوعاتی Abionic:

ثبت abioSCOPE توسط FDA و اولین تست آلرژی مرتبط یک شاخص عمده برای Abionic و یک گام نظم دهنده ی مهم است که اولین مرحله ی تجاری سازی و ورودی بازار برای این فناوری انقلابی به شمار می رود. حال به دنبال ارائه ی یک پلتفرم سریع و آسان هستیم که یک تجربه ی مناسبت تر و تست بهینه تر زمانی را برای مبتلایان به آلرژی فراهم کند.

این روش یک گروه فزاینده از تست های تهاجمی و سریع را برای بیماری های پیچیده و مهلک ترکیب می کند. آخرین روش های تشخیص در تحقیقات سرطان در زمینه ی بیوپسی مایع به ویژه کاربرد تست های خون برای رونمایی از علائم رشد تومور، ارائه شده اند. یک فناوری مشابه هم برای کشف حمله های قلبی توسعه یافته است. Abionic هم تست های سریعی را برای کم خونی فقر آهن و همینطور مسمومیت های عفونی (یک عفونت زخمی جدی) با استفاده از پلتفرم abioSCOPE خود ارائه می کند و از سویی در حال توسعه ی سیستمی برای شناسایی آسم است.

انتظار می رود تست آلرژی abioSCOPE که در حال حاضر در اروپا مجوز گرفته است، از سال ۲۰۱۸ وارد بازار آمریکا شود.
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۲]
طرح ایلان ماسک برای اتصال مغز نو به کامپیوتر، چه زمانی عملی می شود؟

همان طور که یونانیان باستان ایده ی پرواز را در ذهن خود داشتند، رویای امروز هم اتصال مغز به ماشین هاست تا به وسیله آن راهی برای یکی از آرزوهای دیرینه بشریت، یعنی زندگی جاودان بیابند.

به گزارش زومیت، اینکه مغز انسان تا چه حد می تواند به وسیله ی رابط مغز و کامپیوتر (BCI) به طور مستقیم به هوش مصنوعی، ربات ها و مغزهای دیگر متصل شود، هنوز تا حد زیادی دور از دسترس فناوری کنونی است. در طول ۵۰ سال گذشته، محققان مختلف در دانشگاه ها و مراکز و کمپانی های تحقیقاتی سراسر جهان، پیشرفت های قابل توجهی برای دستیابی به چنین مفهومی داشته اند. اخیرا ایلان ماسک (با کمپانی تازه تاسیس نورالینک -Neuralink) و برایان جانسون (کمپانی کرنل) اعلام کرده اند که به دنبال افزایش قابلیت های انسان با استفاده از فناوری رابط بین مغز و کامپیوتر هستند.

اما واقعا تا چه حد به اتصال مغزمان به فناوری های جدید نزدیک هستیم؟ و چنین فناوری دقیقا به چه شکلی به مغزمان متصل می شود؟ و اینکه این رابطه های مغز به کامپیوتر چگونه کار می کنند؟
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۲]
ریشه های مفهوم اتصال مغز به کامپیوتر: توان بخشی و ترمیم

اب فتز، از پژوهشگران مرکز مهندسی عصبی حسی حرکتی (CSNE) است، او یکی از اولین پیشگامان فناوری اتصال مغز به ماشین است. او با بررسی های خود در سال ۱۹۶۹ (یعنی زمانی که حتی کامپیوترهای شخصی در دسترس نبودند) نشان داد که میمون ها می توانند از سیگنال های مغز خود یک سوزن را کنترل کنند.

بسیاری از مطالعات اخیر در زمینه ی رابط مغز و کامپیوتر برای بهبود کیفیت زندگی افرادی بوده اند که یا فلج اند یا اینکه دارای برخی معلولیت های شدید حرکتی هستند. احتمالا برخی موفقیت های اخیر را در اخبار خوانده یا شنیده باشید. محققان دانشگاه پیتسبورگ از سیگنال های ثبت شده در مغز برای کنترل یک بازوی رباتیک استفاده کردند. پژوهشگران استنفورد هم توانسته اند، خواسته های حرکتی بیماران فلج را از سیگنال های مغزشان به دست بیاورند و به آن ها امکان استفاده بی سیم از تبلت را بدهند.

به همین ترتیب، برخی حس های محدود مجازی را می توان با جریان الکتریکی به داخل مغز یا سطح مغز فرستاد. اما آیا می توان، چنین کاری را با حس های اصلی همچون بینایی و شنوایی هم انجام داد. اکنون نسخه های اولیه ای از چشم های بیونیک برای افراد مبتلا به اختلال بینایی شدید به کار می روند و نسخه های پیشرفته تری هم در حال گذراندن آزمایش های کلنیکی (روی انسان) هستند. از سوی دیگر ایمپلنت های کمپانی Cochlear، تبدیل به یکی از موفق ترین و پرکاربردترین ایمپلنت های بیونیک شده اند. هم اکنون بیش از ۳۰۰ هزار نفر در سراسر جهان از این ایمپلنت های کاشت حلزونی برای شنیدن استفاده می کنند.

اما رابط های مغز و کامپیوتر دو سویه (BBCI) که می تواند، سیستم عصبی را تحریک کنند و سیگنال ها را ثبت کنند، پیچیده ترین نوع رابط های مغز و کامپیوتر محسوب می شوند. این نوع رابط ها به عنوان ابزار توان بخشی جدید برای افرادی که دچار آسیب مغزی و نخاعی شده اند، مورد آزمایش قرار گرفته اند. یافته های جدید نشان می دهد که رابط های مغز و کامپیوتر دو سویه، می توانند برای تقویت ارتباط بین دو مغز و یا بین مغز و نخاع استفاده شوند یا برای ثبت اطلاعات مربوط به ناحیه آسیب دیده اندام فلج شده به کار روند.

با وجود تمام موفقیت هایی که تا به امروز به دست آمده است، شاید تصور کنید، ممکن است که رابط بین مغز و کامپیوتر، ابزار بعدی باشد که به دست مصرف کنندگان برسد. اما با وجود این، تمام رابط های مغز و کامپیوتر، تهاجمی (ایمپلنت یا کاشتنی) نیستند؛ بلکه رابط هایی وجود دارد که بدون نیاز به جراحی هم می توانند به کار بروند. این رابط ها معمولا بر اساس نوار مغزی کار می کنند و برای نشان دادن کنترل مکان نما، صندلی چرخ دار، سلاح های رباتیک، هواپیماهای بدون سرنشین، ربات های انسان نما و حتی ارتباط مغز با مغز مورد استفاده قرار می گیرند.

اما نگاه دقیقی به این رابط های مغز و کامپیوتر نشان می دهد که این فناوری هنوز راه طولانی در پیش دارد. وقتی که این رابط ها قادر به تولید حرکت شوند، خیلی کندتر، کم دقت تر و بسیار ساده تر از چیزی هستند که بتوانند در زندگی روزمره به کمک افراد کم توان یا فلج های حرکتی بیایند. چشم های بیونیک هم از لحاظ کیفیت بصری بسیار وضوحی کمی دارند و ایمپلنت های کاشت حلزونی هم می توانند اطلاعات صحبت ها و مکالمات را به خوبی انتقال دهند، اما تجربه ی موسیقی را به خوبی منتقل نمی کنند که نمی تواند برای بسیاری از کاربران چنین ایمپلنت هایی دلچسب باشد. و علاوه بر این، تمام الکترودهای چنین رابط هایی باید در بدن کاشته شوند، چیزی که خوشایند بسیاری از مردم نیست.

ایلان ماسک به دنبال رابط های مغز و کامپیوتری است که بتوانند، توانایی هایی انسان را افزایش دهند

سال ۲۰۰۶ بود که نخستین ربات انسان نما با کنترل مغزی غیر تهاجمی در آزمایشگاه سیستم عصبی دانشگاه واشنگتن آزمایش شد. در این مورد از رابط هایی استفاده شده بود که به ربات نشان می داد، می تواند چه اجسامی را بردارد و به کجا ببرد.

اما تمام این نمونه ها تنها در آزمایشگاه ها در اتاق هایی آرام با اجسامی مشخص بررسی شده اند،. این بررسی های فنی، تنها به قدری طولانی بودند که نشان دهند، چنین امکانی وجود دارد. به همین جهت، قابل تصور است که استفاده از چنین سیستم هایی با سرعت کافی و قوی در دنیای واقعی تا چه حد می تواند دشوار باشد. حتی اگر مشکل کاشت الکترود ها هم در میان نباشد، اینکه ذهن فرد چگونه می تواند بر اساس ساختار مغز خوانده شود، مسئله ی چالش برانگیز دیگری است. دانشمندان به خوبی می دانند که هر نورون عصبی و هزاران اتصال بین آن ها، شبکه ای عظیم را شکل می دهند، اما این برای مهندسی عصبی چه مفهومی دارد؟
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۲]
تصور کنید، در جمعی نشسته اید و تلاش می کنید که مکالمه ای را پیگیری کنید که در مورد موضوعی پیچیده ای بین دوستانتان در حال انجام است؛ اما شما فقط اجازه دارید که به صحبت های یک نفر گوش دهید. در این حالت، ممکن است که بتوانید بفهمید این بحث پیچیده در مورد چه موضوعی است، اما قطعا بسیاری از جزئیات و خط ربط کلی بحث را از دست می دهید. از آن جایی که حتی بهترین ایمپلنت ها هم امکان گوش دادن به بخشی از مغز را فراهم می کنند، می توانیم قابلیت های قابل توجهی به دست بیاوریم، اما نمی توانیم کل یک مکالمه را درک کنیم.

همچنین موضوعی دیگر که می تواند، نوعی زبان باشد، مسئله دیگری است. نورون ها به وسیله ی یک تعامل پیچیده سیگنال های الکتریکی و واکنش های شیمیایی با هم ارتباط برقرار می کنند. این زبان الکترومغناطیسی را می توان با مدارهای الکتریکی ترجمه کرد، اما این کار هم آسان نیست. به عنوان مثال، وقتی ما با استفاده از محرک های الکتریکی با مغز صحبت می کنیم، در واقع داریم با لهجه ای غلیظ با مغز صحبت می کنیم. این باعث می شود که نورون ها به سختی قادر به درک محرک های مغزی شوند.

در نهایت، مشکل آسیب هم وجود دارد. بافت مغز بسیار نرم و انعطاف پذیر است. در حالی که اکثر مواد مغناطیسی، همان سیم هایی که به مغز متصل می شوند، اجرامی سخت محسوب می شوند. این بدان معناست که ایمپلنت های الکترونیکی اغلب باعث آسیب رساندن به بافت مغز و واکنش های ایمنی می شوند. شاید در آینده ای نزدیک بتوان از الیاف های زیستی انعطاف پذیر استفاده کرد، اما در این مورد هم هنوز نیاز به انجام آزمایش های زیادی است.
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۲]
هماهنگ سازي و همسان سازی

با وجود تمام این چالش ها، ما هنوز هم در مورد آینده ی بیونیکی خود خوشبین هستیم. نیازی نیست که رابط های مغز و کامپیوتر کامل و بی نقص باشند. اجزای مغز ما به طور شگفت آوری سازگارند و قادر به استفاده از رابط ها به همان نحوی هستند که ما شیوه ی استفاده از ابزارهای جدید مانند رانندگی خودرو یا یک رابط لمسی را فرا می گیریم. به همین ترتیب، مغز می تواند یاد بگیرد که نوع جدیدی از اطلاعات حسی را درک کند، این حتی می تواند، زمانی باشد که از ایمپلنت های غیرتهاجمی بهره برده شده باشد، همچون پالس های الکترومغناطیسی. در نهایت، باور دانشمندان بر این است که رابط مغز و کامپیوتر دو سویه ی سازگار، می تواند گام موثری برای ایجاد ارتباط با نورون های مغز باشد. هم اکنون، ساختن چنین پل ارتباطی هدف محققان است.

به این ترتیب، ما می توانیم از موفقیت های اخیر در درمان هدفمند بیماری هایی مانند دیابت که با استفاده از ایمپلنت های کوچک بدون استفاده از دارو با موفقیت آزمایش شده اند، هیجان زده باشیم. از دیگر موفقیت های دانشمندان می توان به روش های جدید برای غلبه بر موانع زیستی و بیوشیمیایی اشاره کرد. مورد قابل توجه در این زمینه، موفقیتی است که در استفاده از تورهای عصبی قابل تزریق به دست آمده است. تورهای عصبی مبتنی بر نانوسیم های انعطاف پذیر، نورون های انعطاف پذیر و رابط های کربن شیشه ای ممکن است که به کامپیوترها امکان کاشته شدن در بدن ما را بدهد.
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۵]
ارزش بیت کوین از ۷۰۰۰ دلار عبور کرد

سیر صعودی افزایش بیت کوین ادامه دارد و ارزش پول رمزنگاری شده از مرز ۷۰۰۰ دلار عبور کرد.

به گزارش زومیت، بیت کوین در حال شکستن رکوردها و عبور از مرزهای جدیدی است؛ ارزش پول رمزنگاری شده از مرز ۷۰۰۰ دلار عبور کرد.. این برای اولین بار است که ارزش هر بیت کوین از مرز ۷۰۰۰ دلار عبور می کند. از ابتدای سال جاری میلادی ارزش بیت کوین روزبه روز افزایش پیدا کرده و در حال ثبت رکورد جدیدی است.

برای درک شتاب افزایش قیمت بیت کوین، کافی است بدانید که ارزش هر بیت کوین در طول ۷ هفته ی اخیر بیش از دو برابر شده است؛ به طوری که در حال حاضر ارزش هر بیت کوین از مرز ۷۱۰۰ دلار عبور کرده است.

با توجه به اینکه تا امروز بیش از ۱۶.۵ میلیون بیت کوین مَعدن کاوی شده، ارزش کل بازار بیت کوین به بیش از ۱۱۷ میلیارد دلار رسیده است. از آنجا که به جز بیت کوین بیش از ۱۰۰ ارز رمزنگاری شده وجود دارد؛ ارزش کل پول های رمزنگاری شده ی در حال مبادله به بیش از ۱۹۰ میلیارد دلار رسیده است.
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۲]
از ابزاری کمکی به تقویتی

کمپانی جدید ایلان ماسک، نورالینک، هدف جدیدی را دنبال می کند. ماسک می خواهد، با بهره بردن از رابط های مغز و کامپیوتر، گوی سبقت را از هوش مصنوعی برباید و به عبارتی ما را برای قیام ربات ها آماده کند. سناریویی که احتمالا به خوبی از آن خبر دارید و کارآفرین مشهور بارها نگرانی خود را از پیشی گرفتن هوش مصنوعی از انسان ابراز کرده است. او امیدوار است که مغز انسان بتواند با توانایی اتصال به فناوری های جدید، توانایی های خود را افزایش دهد و احتمالا این رابط ها به ما اجازه می دهد که از آینده بالقوه ای که در آن هوش مصنوعی به مراتب از توانایی های طبیعی انسان قدرتمندتر می شود، جلوگیری کند.

چنین هدفی شاید به نظر دور و بسیار تخیلی به نظر برسد، اما نباید این ایده را دست کم بگیریم. همین حالا هم هوش مصنوعی توانسته توانایی های بالقوه قابل توجه خود را نشان دهد. خودروهای خودران که تا همین دو دهه ی قبل، تنها در عرصه ی علمی تخیلی می گنجیدند، اکنون وارد جاده ها شده اند و از قضا، خود ایلان ماسک با کمپانی خودروسازی تسلای خود یکی از پیشگامان این عرصه است.

اتصال مغز به فناوری های جدید، در نهایت می تواند پیشرفت طبیعی ما برای افزایش توانایی های ما باشد، از استفاده از چرخ ها برای غلبه به محدودیت های راه رفتن روی دو پا تا ذخیره ی اطلاعات و خاطرات مان روی تبلت ها و ماشین های هوشمند دیگر، همچون کامپیوترها، تلفن های هوشمند و هدست های واقعیت مجازی، رابط های مغز و کامپیوتر هم زمانی که به دست مصرف کنندگان برسند، می توانند به ابزارهایی هیجان انگیز، خطرناک و عین حال امیدواربخش تبدیل شوند.

دانشمندان توانسته اند به خوبی از برخی رابط های مغز و کامپیوتر همچون چشم های بیونیک و ایمپلنت های کاشت حلزونی برای بهبود زندگی افراد ناتوان بهره ببرند

بنابراین، باید به خاطر داشته باشیم که در آینده ای نزدیک، رابط های مغز و کامپیوتر، فراتر از بازیابی توانایی افراد ناتوان به کار می روند، از این جهت، باید بسیاری از مسائل از جمله، رضایت، حفظ حریم خصوصی و هویت و غیره را در نظر بگیریم. هم اکنون بسیاری از متفکران، پزشکان و مهندسان به طور جدی به دنبال رفع چنین مسائل اخلاقی، فردی و اجتماعی هستند تا زمینه را برای پیشرفت این زمینه ی نوظهور هموار کنند.
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۵]
تغییر مسیر حرکت زمان غیر ممکن است؛ اما می توان آن را خم کرد

بسیاری از ما در مورد تغییر مسیر حرکت زمان مردد هستیم و پژوهش های جدید نیز نشان می دهند که چنین کاری غیر ممکن است؛ اما می توان این مسیر را خم کرد.

به گزارش زومیت، انسان ها در تمام سنین و در تمام دوران ها، رؤیای سفر در زمان را در سر می پرورانند؛ آن ها در ذهن خود سفر به گذشته و آینده را تصور می کنند و علاقه دارند این کار را سریع تر از هر شخص دیگری انجام دهند. دانشمندان نیز همانند دیگر انسان ها، به این موضوع علاقه دارند و پژوهش های بسیاری برای محقق کردن این آرزو انجام می دهند. متأسفانه جدیدترین پژوهشی که توسط این دانشمندان انجام شده است، نشان می دهد که سفر در زمان دست نیافتنی و حتی از رؤیا و آرزو نیز فراتر است. از آن جایی که این پژوهشگران نتوانسته اند نقطه ای را در زنجیره ی زمان بیابند که بتوانند در آن سفر کنند؛ تغییر عقیده داده اند و حال بر این باور هستند که یک علم خاص ممکن است بتواند تغییراتی در زمان ایجاد کند.

در ماه ژوئن سال جاری میلادی، جیمز بیشام، فیزیک دان ذرات در سازمان اروپایی پژوهش های هسته ای سِرن (CERN) با یکی از خبرنگاران وب سایت Futurism در شهر بوداپست، مجارستان دیدار کرد. این دو، در جریان جشنواره ی بِرین بار که تمرکز آن روی علم و آینده است، با یکدیگر در مورد راه هایی که انسان می تواند به کمک آن ها در زمان سفر کند به بحث و تبادل نظر پرداختند. آن ها همچنین امکان سفر در زمان را از نظر منطقی و فنی بررسی کردند تا به یک نتیجه ی مطلوب برسند. جیمز بیشام، ابتدا طبق نظریه های آلبرت اینشتین، به شرح راه هایی که می توان به کمک آن ها در زمان سفر کرد پرداخت. با توجه به این نظریه ها، می توان گفت که سفر در زمان، روی کاغذ از طریق روش های مختلفی امکان پذیر است.

یکی از روش های سفر در زمان، استفاده از کرم چاله است. جیمز بیشام در این خصوص می گوید: ما می دانیم که فضا می تواند خم شود. اگر فضا خم می شود، آن گاه گرانش و به دنبال آن، فضازمان نیز خم می شود.

این ها سخنانی هستند که جیمز بیشام بر زبان آورد؛ اما شاید کمی نامفهوم باشند. برای آن که بهتر بتوانیم منظور وی را متوجه شویم، باید کمی در این خصوص رفع ابهام کنیم. در حال حاضر، ما می دانیم که فضا سه بُعد دارد و در آن همه چیز حرکت می کند. قضیه در مورد فضازمان کمی متفاوت است. فضازمان، ترکیبی چهار بُعدی و زنجیره وار از مفاهیم فضا و زمان است. برخی دیگر، فضازمان را به صورت یک شبکه ی تار و پودی تصور می کنند که انرژی وظیفه ی اداره کردن آن را بر عهده دارد. جیمز بیشام می گوید اگر فضازمان می تواند خم شود، آن گاه از دیدگاه نظری، خمیدگی زمان نیز امکان پذیر است.
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۵]
تحقق رؤیای سفر در زمان

مفهوم خمیدگی فضازمان، ابتدا در نظریه ی نسبیت عام اینشتین مطرح شد. در این نظریه آمده است که کرم چاله ها می توانند از دیدگاه نظری، نقش یک پُل میان دو نقطه را ایفا کنند و فرقی نمی کند که این دو نقطه چقدر از یکدیگر دور هستند. با توجه به خاصیت انعطاف پذیری فضازمان، یک کرم چاله می تواند هر دو نقطه ای را در بافت فضازمان به یکدیگر متصل کند.

اگر فضا خم می شود، آن گاه فضازمان نیز می تواند خم شود.

تا چند وقت پیش، این یک دیدگاه کاملاً نظری بود و هیچ شواهدی در عمل وجود نداشت؛ اما چند سال پیش، تعدادی مدرک به دست آمد که باعث شد این دیدگاه کمی به واقعیت نزدیک تر شود. چند سال پیش، دانشمندان چیزی را ساختند که به آن «کرم چاله» می گفتند. مدل آن ها، دروازه ای برای میدان های مغناطیسی ایجاد کرده بود. در آن زمان، مؤسسه ی اسمیتسونین این چنین گفت:

اگر یک میدان مغناطیسی دیگر در این کرم چاله سفر کند، آن گاه هر دو میدان، فضای کرم چاله را رها می کنند و فوراً در انتهای مسیر ظاهر می شوند.

خمیدگی نور در میدان گرانشی خوشه کهکشانی. تصویری که توسط تلسکوپ هابل ثبت شده و به لبخند کیهانی مشهور است.

شاید با خود فکر کنید که این کار مانند «تِلِه پورت کردن» است؛ اما واقعیت این است که کرم چاله ی ایجادشده توسط دانشمندان، دقیقاً افراد یا ذرات را در فضازمان تِلِه پورت نمی کند؛ اما به صورت کاملاً واضح، پیشرفت مداوم ما در دستکاری کردن تعدادی از نیروهای بنیادین جهان را نشان می دهد و این دستکاری و تغییر نیرو، یک گام بزرگ و مهم در جهت ساخت کرم چاله ای پیچیده است که می تواند به ما اجازه دهد امواج الکترومغناطیسی را در یک تونل نامرئی ارسال کنیم. شاید روزی فرا برسد که ما بتوانیم با شیوه ای مشابه، فضازمان را نیز دستکاری و دچار تغییر کنیم.

تا به این جا دانستیم که ایجاد کرم چاله از دیدگاه نظری، امکان پذیر است و ما نیز گام های مهمی در جهت دستیابی به دانش تغییر فضازمان برداشته ایم. با این حال، هنوز کرم چاله ای در فضازمان مشاهده و یا ایجاد نشده است.

یکی دیگر از روش های سفر در زمان، استفاده از پدیده ی اتساع زمان است. نظریه های اینشتین پیش بینی می کنند که زمان، در جهان به شکل های مختلفی در جریان است. این تنها یک نظریه نیست و می دانیم که حقیقت دارد؛ زیرا ساعت هایی که در ایستگاه فضایی بین المللی هستند، به میزان بسیار ناچیزی آهسته تر از ساعت های زمینی حرکت می کنند. زمان در نزدیکی اجرامی که میدان های گرانشی قدرتمندی دارند در مقایسه با اجرامی که در این میدان ها قرار ندارند، آهسته تر می گذرد.

پس با خروج از زمین و گذراندن وقت در نقطه ای دوردست و سپس بازگشت به زمین، انسان می تواند در زمان سفر کند و وقتی به زمین بازمی گردد جوان تر از هم سن های خود خواهد بود. اگر شما بتوانید به یک سیاه چاله بسیار نزدیک شوید، زمان به طرز قابل توجهی آهسته خواهد شد؛ زیرا در نزدیکی سیاه چاله، میدان های گرانشی بسیار قدرتمندی وجود دارند و هر چند ثانیه گذر زمان در نزدیکی یک ابرسیاه چاله، معادل چند هزار سال زمینی خواهد بود.

وقتی که به سرعت های بالا فکر می کنیم، باز هم پدیده ی اتساع زمان خود را نشان می دهد. اگر ما به عنوان مثال بتوانیم با سرعتی معادل ۹۵ درصد سرعت نور حرکت کنیم، زمان به شکل قابل توجهی آهسته خواهد شد. بنابراین باز هم همان اتفاق قبل رخ می دهد و هر چند لحظه حرکت با سرعت بالا، معادل چند هزار سال زمینی خواهد بود.

می توان گفت که این، شروع کار است و راه های مختلفی وجود دارند که می توان برای تحقق رؤیای سفر در زمان، از آن ها بهره گرفت. دانشمندانی از رشته های مختلف، روش های متفاوتی توسعه می دهند تا بتوانند دست ما را برای تغییر در زنجیره ی زمان، بازتر کنند. یکی از این روش های نوظهور، استفاده از پرتوهای نور چرخان است. این پرتوها را می توان با استفاده از میدان های مغناطیسی و گاما ایجاد کرد که این کار منجر به خمیدگی فضا و در نتیجه، خمیدگی زمان می شود. روش های دیگری نیز نظیر تونل زنی کوانتومی و رشته های کیهانی فرضی وجود دارند که هنوز پیشرفت چندانی در آن ها مشاهده نشده است.

توجه داشته باشید وقتی چیزی از دیدگاه نظری کاملاً امکان پذیر است، به این معنی نیست که در عمل نیز کاملاً قابل اجرا است. به عنوان مثال، ما تا به امروز موفق به ساخت کرم چاله نشده ایم و با سرعتی نزدیک به سرعت نور حرکت نکرده ایم؛ اما این امید وجود دارد که ما بتوانیم به چنین فناوری هایی در آینده ی نزدیک دست یابیم. جیمز بیشام در این خصوص می گوید: شاید بتوانیم نهایتاً طی ۵۰ و یا ۱۰۰ سال آینده به کمک پژوهش هایی که اکنون انجام می دهیم، تمام مؤلفه های مربوط به زمان را به هم ربط دهیم و ماهیت اساسی زمان را بشناسیم و درک کنیم.
پکتوس, [۰۷.۱۱.۱۷ ۱۵:۴۵]
در حال حاضر ما باید این را قبول کنیم که سفر در زمان (چه سفر به گذشته و چه سفر به آینده) با قوانین فیزیک در تضاد است و آن ها را زیر پا می گذارد؛ اما این بدان معنی نیست که ما نمی توانیم برای آزمایش سفر در زمان تلاش کنیم. استیون هاوکینگ، فیزیک دان نظری و کیهان شناس مشهور می گوید: حتی اگر روزی مشخص شود که سفر در زمان غیر ممکن است؛ ما باید حتماً بدانیم که چرا چنین است و این چیزی است که اهمیت دارد.
پکتوس, [۱۱.۱۱.۱۷ ۱۴:۳۰]
معرفی دو افزونه برای اعلام کامل شدن صفحه و اتمام دانلود در Firefox

آنچه در زیر می‌آید، مطلبی است که شادیار خدایاری، مدیر پروژه‌ی Espeak فارسی در قالب خبرنامه‌ی گروه برای اعضا ارسال کرده است. شما می‌توانید با ارسال ایمیلی خالی به
نشانی espeakfarsi+subscribe@googlegroups.com عضو این خبرنامه شده و از آخرین اخبار و اطلاعات در باره‌ی Espeak مطلع شوید.
همان طور که می دانید، اخیرا Web Visum در نسخه های جدید firefox کار نمی
کند و بر اساس آنچه که در خبرنامه های قبلی به کاربران پیشنهاد کردیم،
هنگام برخورد با یک capcha کاربران می توانند از نسخه portable
قدیمی ترfirefox نسخه v52 که قبلا webvisum بر روی آن ریخته و آپدیت آن را خاموش
کرده اند،، استفاده کنند.
اما در مواقع عادی استفاده از firefox آخرین نسخه بدونه web visum
مشکلاتی را برای کاربران ایجاد می کند. یکی از مهمترین آنها این است که،
پس از load شدن صفحات هیچ صدایی کاربر را از تکمیل شدن صفحه مطلع نمی
کند. در ادامه راه کاری را به شما پیشنهاد می کنیم، که این مشکل را حل می
کند.
برای این کار باید دو افزونه را بر روی firefox خود نصب کنید. یکی تغییر
صفحات و تکمییل لود را اطلاع می دهد و دیگری کامل شدن دانلود ها را.
افزونه اول:
پس از انجام گامهای زیر خواهید دید که زمانی که از یک صفحه وب به صفحه ای
دیگر می روید صدایی این موضوع را اعلام کرده و زمانی که لود صفحه جدید
نیز تمام می شود یک صدای کوتاه آن را اعلام می کند.
۱٫ در گوگل عبارت firefox addon navigational sound را جستجو کنید
۲٫ در نتایج جستجو به صفحه ای که متعلق به این افزونه است رفته
۳٫ گزینه “add to firefox ” را بزنید. و مراحل نصب را انجام دهید.
۴٫ برای اینکه این افزونه کار کند نیاز به این دارد که صداهای مرتبط با
اعمال مورد نظر در ویندوز انتخاب شده باشند. برای
اینکار به controlpanel رفته و آیکون sound را انتخاب کنید. این گزینه از طریق باز کردن
منوی application بر روی گزینه speakr در task bar و انتخاب گزینه sounds
نیز قابل انجام است.
۵٫ در پنجره باز شده به tab sounds رفته
۶٫ با زدن چند بار کلید tab به بخش “program events tree view” که یک
لیست از رویدادهای سیستم است بروید. و
۷٫ برای گزینه های “Complete navigation” , “start navigation” صدا انتخاب کنید.
۸٫ برای انتخاب صدا برای هر یک از رویدادهای فوق پس از رفتن بر روی آن
رویداد چند بار کلید tab را بفشارید تا بر روی المان “sound : combo box”
بروید
۹٫ با فشردن کلیدهای جهت نمای بالا و پایین، یکی از صداهای مورد نظر خود
را از لیست انتخاب کنید. برای شنیدن صدایی که بر روی آن هستید
کلیدهای Alt + T را بفشارید. البته این کار با چند بار زدن کلید tab و رفتن بر
روی دکمه play یا بر روی برخی ویندوزها test و فشردن آن، نیز قابل انجام
است.
۱۰٫ پیشنهاد ما انتخاب صدای Windows Pop-up Blocked برای
رویداد completenavigation و صدای Windows Navigation Start برای
رویداد startnavigation می باشد. این دو صدا مزاحمت زیادی در هنگام جابجایی در صفحات
وب یا پنجره های ویندوز ایجاد نمی کنند ولی در میان صحبتهای اسکرین ریدر
قابل تشخیص هستند.
۱۱٫ پس از اینکه برای هر دو رویداد مذکور صدا انتخاب کردید. با زدن چند
بار کلید tab بر روی دکمه ok رفته و و آن را بفشارید.
افزونه دوم این افزونه باعث می شود پس از تکمیل شدن یک دانلود یک صدا این
موضوع را به شما خبر دهد.
۱٫٫ در گوگل عبارت firefox addon download play sound را جستجو کنید
۲٫ در نتایج جستجو به صفحه ای که متعلق به این افزونه است رفته
۳٫ گزینه “add to firefox ” را بزنید. و مراحل نصب را انجام دهید.
پکتوس, [۱۱.۱۱.۱۷ ۱۴:۳۱]
مناسب‌سازی تمام ایستگاه‌های مترو در هلند برای آسیب دیدگان بینایی

در طول سه سال گذشته Prorail، -شرکت قطار‌های شهری در هلند- انجمن چشم هلند و بیش از دویست شهرداری از شهرداری‌های مناطق مختلف شهر‌های هلند با هم همکاری کرده‌اند تا بالاخره توانستند ایستگاه‌ّای مترو در این کشور را به گونه‌ای مناسب‌سازی کنند که بیش از ۳۵۰ هزار نابینا و کم‌بینای هلندی هم بتوانند مثل سایرین از این وسیله‌ی حمل و نقل عمومی استفاده کنند. در روز سه شنبه سی و یک اکتبر، سر‌انجام عملیاتی که برای دولت هلند چیزی حدود سی میلیون یورو هزینه در بر داشت، به پایان رسید.

اقدامات انجام شده

در نخستین اقدام، برای مناسب‌سازی ۴۱۰ ایستگاه مترو در سراسر هلند، حدود نود کیلومتر موزاییک برجسته از نوعی که برای نابینایان قابل لمس و برای عابران کم‌بینا قابل رئیت باشد، نصب گردید. این خطوط برجسته متضمن آن است که این افراد از مسیر خود خارج نمی‌شوند.
افزون بر این خطوط برجسته، تمام مسیر‌ها شناسایی شد و بیش از ۸۰۰ تابلو بریل متناسب با این مسیر‌ها تولید شد. نابینایان می‌توانند این تابلو‌ها را در نقاطی مثل آسانسر‌ها، ورودی راه پله‌ها و مسیر‌های خروجی مشاهده کنند. کاربرد این تابلو‌ها هم این خواهد بود که به عابر نابینا اطلاع دهد که آسانسری که سوار شده به کدام سکو ختم خواهد شد یا پله‌ها او را به کدام سکو راهنمایی خواهند کرد. همچنین عابر نابینا می‌تواند به کمک این تابلو‌ها در زمان خروج از ایستگاه متوجه شود که در حال ورود به کدام خیابان است.
کاشی‌هایی با هشدار صوتی هم از دیگر امکاناتی است که به ایستگاه‌های مترو در هلند اضافه شده است. طراحی این کاشی‌ها به گونه‌ای است که وقتی پا یا نوک عصا با آن برخورد می‌کند، صدایی متفاوت با بقیه‌ی کاشی‌ها ایجاد می‌شود و به این ترتیب، نابینا از رسیدن به یک نقطه‌ی خاص، آگاه می‌شود. به عنوان نمونه از این کاشی‌ها در محل‌هایی نظیر مقابل مراکز فروش بلیت یا گِیت‌های ورودی و آغاز یا پایان مسیر‌ها، استفاده شده است.
افزون بر همه‌ی این‌ها، پنج هزار راهنمای صوتی به ایستگاه‌های مختلف اضافه شده و تمام موانع احتمالی هم از سر راه عابران حذف شده است.
این گروه در حال حاضر مشغول مناسب‌سازی پله‌های خروج اضطراری هستند. همچنین در ایستگاه‌های مرکزی شهر‌های Amsterdam, Utrecht, The Hague و Rotterdam, نقشه‌ی برجسته‌ی مسیر‌ها هم طراحی شده و در اختیار مراجعان نابینا قرار گرفته است.
پکتوس, [۱۱.۱۱.۱۷ ۱۴:۳۲]
توئیتر رسماً محدودیت تعداد نویسه‌ها را به ۲۸۰ افزایش داد

احتمالاً به خاطر دارید که پیش‌تر در این مطلب، از این سخن گفته بودیم که توئیتر در پی فشار‌های کاربران، قصد دارد به طور آزمایشی محدودیت صد و چهل نویسه را به دویست و هشتاد افزایش دهد. در پی این تصمیم، برخی از کاربران این شانس را داشتند که از این امکان بهره‌مند شوند. اما حالا دیگر توئیتر به طور رسمی این محدودیت را برای همه‌ی کاربران برداشته و همه دیگر می‌توانند به جای صد و چهل نویسه، از این پس دویست و هشتاد نویسه توئیت کنند.
کاربران به طور خودکار از امکان ارسال توئیت‌های ۲۸۰ نویسه‌ایی برخوردار خواهند شد. اگر این طور نشد می‌توانند یک بار حساب توئیترشان را به اصطلاح refresh کنند. به این معنا که از حسابشان خارج و دوباره وارد شوند. یا اگر از اپلیکیشن اندروید استفاده می‌کنند، آن را به روز کرده یا همین عمل را در مورد اپلیکیشن هم تکرار کنند.
سال‌ها بود که توئیتر با این مسأله دست به گریبان بود که محدودیت ارسال ۱۴۰ نویسه را که از سال ۲۰۰۶ و از زمان تأسیس این شبکه‌ی اجتماعی وضع شده بود، حذف کند.
توئیتر می‌گوید طبق آمار‌ها تقریباً ۹ درصد توئیت‌های زبان انگلیسی از مرز ۱۴۰ نویسه عبور می‌کنند اما این آمار وقتی محدودیت نویسه‌ها ۲۸۰ باشد، به یک درصد خواهد رسید. به این معنا که تنها یک درصد از توئیت‌های زبان انگلیسی از مرز ۲۸۰ نویسه خواهند گذشت.
این شرکت در طول دو سال گذشته محدودیت‌های مربوط به ارسال پیام‌های خصوصی، عکس و پاسخ به توئیت‌های دیگران را حذف کرده است و از زمانی که به طور آزمایشی محدودیت ۱۴۰ نویسه را به ۲۸۰ افزایش داده مشاهده شده است که تنها یک درصد از توئیت‌های زبان انگلیسی به مرزِ محدوده‌ی ۲۸۰ نویسه
نزدیک شده‌اند. «Rosen»، از کارمندان توئیتر در پستی در وبلاگش نوشت: «به دلیل تازگیِ این قابلیت، بسیاری از کاربران سعی کردند عین ۲۸۰ نویسه را در توئیت‌هایشان استفاده کنند اما وقتی تب این اتفاق فروکش کرد، تنها پنج درصد توئیت‌ها مرز ۱۴۰ را رد کردند و فقط دو درصد از آنها بودند که از مرز ۱۹۰ نویسه هم عبور کردند.» او ادامه داد: «کاربرانی که از این امکان به صورت آزمایشی برخوردار شده بودند و می‌توانستند توئیت‌هایی با بیش از ۱۴۰ نویسه ارسال کنند، توانستند دنبال کننده‌های بیشتری به دست آورند و کاربران بیشتری توئیت‌هایشان را ریتوئیت کردند و like ها و mention های بیشتری هم دریافت کردند.»
وقتی قابلیت ارسال ۲۸۰ نویسه به شکل آزمایشی در اختیار برخی کاربران قرار گرفت، «خودسرانه»، مدیر توئیتر در رشته توئیت‌هایی عنوان کرد که محدودیت ۱۴۰ نویسه در زمان آغاز کار توئیتر، تحت تأثیر محدودیت ۱۶۰ نویسه‌ای در پیامک مبایل‌ها اعمال شده بود. او ضمن تقاضا از منتقدان برای نقد این اتفاق، گفت که فکر نمی‌کند بیشتر کاربران از سقف ۲۸۰ نویسه برای توئیت‌هایشان استفاده کنند. او گفت برای ما این اهمیت دارد که بتوانیم دقیق برایتان توضیح دهیم که چرا این اتفاق مهم است و ثابت کنیم که این طور بهتر خواهد بود. او افزود: به ما فرصت بدهید و ایده‌هایمان را تأیید کنید یا آنها را به چالش بکشید.
اگر هنوز فرصت نکرده‌اید به این شبکه‌ی اجتماعی تأثیرگذار بپیوندید، حتماً با کمک این بسته‌ی آموزشی، سعی کنید از قابلیت‌های بی‌نظیر توئیتر بهره‌مند شوید.
پکتوس, [۱۳.۱۱.۱۷ ۱۴:۵۹]
باگ جدیدی در iOS مانع تایپ حرف «i» می شود

برطبق گزارش برخی از کاربران، باگ جدیدی در iOS 11.1 مانع از تایپ حرف «i» می شود.

به گزارش زومیت، به تازگی برخی از کاربران که از iOS ۱۱.۱ استفاده می کنند، بروز مشکل در هنگام تایپ کلمه ی «i» را گزارش داده اند. بر اساس گفته ی یکی از کاربران ردیت، سیستم تصحیح خودکار صفحه کلید آیفون، حرف «i» را با حرف «A» که نماد «[?]» در جلویش نقش بسته، جایگزین می کند. برطبق گفته ی این کاربر، تا زمانی که حرف صحیح را به صورت دستی انتخاب نکنید، «i» با حروفی مانند «A»، «#» یا «!» جایگزین می شود؛ همچنین این کاربر خبر می دهد که درصورت کپی کردن حرف تصحیح شده، حرف «i» به مقصد انتقال می یابد. به نظر می رسد که این باگ علاوه بر آی مسیج، اپلیکیشن هایی مانند توییتر و اینستاگرام را نیز تحت تأثیر قرار داده است.

اپل این باگ را تنها مختص به نسخه ی ۱۱.۱ آی او اس می داند؛ اگرچه تنها عده ی کمی از کاربران با این مشکل گریبان گیر هستند. اپل اعلام کرده که در حال پیدا کردن راه حل این مشکل است.

اپل تا زمان حل کامل این مشکل، راه حلی موقتی برای رفع این باگ پیشنهاد کرده است. آن دسته از کاربرانی که از این مشکل رنج می برند، می توانند به بخش تنظیمات بروند و از قسمت «General»، گزینه ی کیبورد را انتخاب کنند. سپس گزینه ی «Text Replacement» را انتخاب کنند و با لمس علامت «+»، حرف «I» را تایپ و پس از آن حرف کوچک «i» را به عنوان حرف جایگزین تایپ کنند.

البته این تنها باگ آی او اس ۱۱ نیست و پیش تر برخی از کاربران از ثبت نشدن اعداد در حافظه ی ماشین حساب خبر داده بودند.
پکتوس, [۱۳.۱۱.۱۷ ۱۴:۵۹]
قرارگیری نسخه تقلبی واتساپ در گوگل پلی استور

ظاهرا نسخه ی تقلبی نرم افزار واتس اپ روز دوشنبه ی گذشته روی پلی استور قرار گرفته و پس از یک میلیون بار دانلود، پاک شده است.

به گزارش زومیت، بر اساس گزارش های اخیر کاربران در انجمن ردیت، ظاهرا روز دوشنبه ی گذشته نسخه ای تقلبی از نرم افزار پیام رسان واتس اپ به نام Update WhatsApp Messenger در فروشگاه گوگل پلی قرار گرفته و توسط عده ی کثیری از کاربران دانلود شده است. نکته ی جالب این است که در صفحه ی مربوط به این اپلیکیشن، آمده بود که توسط .WhatsApp Inc (شرکت سازنده ی نسخه ی اصلی واتس اپ) توسعه داده شده است.

در این نسخه، کاربران تبلیغات زیادی مشاهده کرده اند و حتی گفته شده است که می توان از طریق Update WhatsApp Messenger، روی دستگاه اپلیکیشن نصب کرد. گوگل به محض پی بردن به این ماجرا، سریعا نسخه ی تقلبی واتس اپ را حذف کرد.

همانطور که در بالا گفتیم، نکته ی عجیب این ماجرا، ذکر نام .WhatsApp Inc به عنوان توسعه دهنده ی این نرم افزار بود. البته ظاهرا افرادی با ذکاوت بالا این کار را انجام داده اند. آن ها در قسمت نام سازنده ی این نرم افزار تقلبی، برای ایجاد فضا بین WhatsApp و .Inc از کاراکتر خاصی استفاده کرده اند که حکم فضای خالی را بازی می کند؛ درحالی که واقعا خالی نیست.

این تفاوت جزئی بین نام سازنده های این نسخه ی تقلبی با نسخه ی اصلی، عملا توسط کاربران غیر قابل شناسایی بود و به همین دلیل حدودا یک میلیون نفر آن را روی دستگاه خود دانلود کردند.

چنین اتفاقی قبلا هم برای گوگل رخ داده بود. این شرکت در سال ۲۰۱۵ پس از بررسی، اپلیکیشنی را که ادعا می شد روی باتری گوشی نظارت می کند پاک کرد؛ چرا که ظاهرا این اپ از طریق گوشی قربانیانش، پیام های خاصی ارسال می کرد.
پکتوس, [۱۳.۱۱.۱۷ ۱۴:۵۹]
محصول خودران اپل در حال آزمایش رؤیت شد

ویدیویی در توییتر منتشر شده است که خودروی لکسوس RX مجهز به سیستم رانندگی خودران شرکت اپل را در حال تست و تردد در معابر شهری نشان می دهد.

به گزارش زومیت، پروژه تایتان اپل که با هدف طراحی و ساخت خودروی خودران توسط این غول فناوری پایه گذاری شده، طی سالیان اخیر شاهد تغییرات و پیشرفت های مهمی نبوده است. با این حال اپل هیچ گاه از سرمایه گذاری در بخش خودروهای خودران پا پس نکشیده است. بر اساس ویدیویی که اخیرا در شبکه ی اجتماعی توییتر منتشر شده؛ خودروی خودران اپل در حال گذراندن مراحل تست و عبور در خیابان ها و معابر عمومی ایالت کالیفرنیا است.

خیلی هیجان زده نشوید؛ خودروی خودران اپل یک لکسوس RX است که به سنسورها و سخت افزار پیشرفته مجهز شده است. بر اساس ادعای نشریه ورج، در این خودرو از ۶ سنسور لیدار، چندین دوربین و رادار پیشرفته استفاده شده است که روی سقف این شاسی بلند در قالب یک مجموعه بزرگ قرار دارد و در مقایسه با خودروهای دیگر شرکت های فعال در زمینه خودروهای خودران مانند فورد و ویمو گوگل، چهره ای زمخت و خشن به این خودرو داده است.

این ویدیو در حساب توییتر مک کالیتسر هیگینز منتشر شده است؛ کسی که به عنوان یکی از بنیان گذاران استارتاپ ویِج (Voyage) فعال در حوزه خودروهای خودران شناخته می شود. هیگینز در توییتی به این نکته اشاره کرده که مجموعه تجهیزات و سنسورهای اپل به صورت یکپارچه روی سقف این شاسی بلند نصب شده است؛ درحالی که این تجهیزات در دیگر خودروهای خودران همگی در داخل خودرو تعبیه می شود.

مدت های مدیدی است که شایعات فراوان درباره تلاش های اپل برای ورود به حوزه خودروهای خودران شنیده می شود و همین چندماه پیش، اپل تأیید کرد که با پروژه ی تایتان به صورت رسمی وارد این حوزه شده است. در مصاحبه ای که تیم کوک، مدیرعامل اپل در تیرماه سال جاری با نشریه بلومبرگ انجام داد، برای اولین بار از تلاش ها و برنامه های این شرکت بزرگ حوزه فناوری در راستای طراحی و توسعه سیستم های خودران خبر داد و این حوزه ی جدید را به عنوان تکنولوژی آینده نام برد. البته مدیرعامل اپل صحبتی از ساخت خودروی اختصاصی اپل به میان نیاورد و تنها از ورود به حوزه سیستم های خودران گفت.

اپل برای اولین بار در اردیبهشت ماه مجوز لازم جهت آزمایش خودروی خودران را از مقامات ایالت کالیفرنیا دریافت کرد. مدارک مربوط به تکنولوژی خودروی خودران اپل نیز مدتی بعد به بیرون درز کرد که بر اساس این مدارک، سیستم خودران اپل، فرمان و پدال ها را شامل می شود.