Forwarded from WebNegar
💠وقتی کمتر بیشتر است!
از هنگامی که خواهرم یک خانه نیمه تمام را خریداری کرده است ما تقریبا در باره هیچ موضوع دیگری با هم حرف نمیزنیم، جز نوع کاشیهای حمام، دستگیره درها، طرح کاغذ دیواری اتاقها و سایر کالاهایی که بیشمار انتخاب را در برابر او قرار داده است. او مدام سرش توی کاتالوگهای مختلف تولید کنندههایی است که انواع و اقسام مصالح و تولیدات ساختمانی و از برندهای مختلف را عرضه میکنند.
سوپر مارکت محله ما 48 نوع ماست، 134 نوع نوشیدنی، 64 نوع کالای بهداشتی و در مجموع بالغ بر 3000 کالای مختلف را جهت فروش عرضه میکند. سایت آمازون دهها میلیون عنوان کتاب را عرضه میکند. زمانیکه من جوان تر بودم فقط 3 نوع ماست، 3 کانال تلویزیونی، 2 کلیسا، 2 نوع پنیر و 1 نوع ماهی در دسترس بود و انتخاب ما به طور کامل محدود به تعداد کمی از گزینه های محلی و در دسترس بود.
امروزه همه ما در موضوعات مختلف، با تعداد پرشمار و بهت آوری از انتخابهای محلی و فرامحلی روبرو هستیم. نسل ما بیش از همه گذشتگان توسط مجموعهای از انتخابها بمباران میشود. تنوع انتخاب یک معیار پیشرفت محسوب میشود، معیاری که شیوه زندگی ما را از گذشتگان متمایز میکند و کیفیت زندگی ما را بهبود بخشیده است ولی رابطه این بهبود با تنوع انتخاب به صورت خطی با تعدد انتخابهای پیش رو متناسب نیست و شیب مثبت نمودار از یک نقطهای به بعد صفر و حتی منفی خواهد شد. تنوع انتخاب تا یک حد مشخص باعث موجب رضایت خاطر، حس استقلال رای، آزادی عمل و حتی تکریم را در ما ارتقاء دهد ولی تنوع بیش از حد انتخابها در موضوعات مختلف،کیفیت زندگی ما را کاهش داده است و موجب استرس، سردرگمی و نوعی حس بلاتکلیفی در ما شده است، از لحاظ فنی به این وضعیت دام انتخاب (Paradox of Choice) میگویند.
آقای روانشناسی به نام Barry Schwartz در کتاب خود تحت همین عنوان مینویسد که: « تنوع بیش از حد انتخاب باعث نوعی فلج فکری میشود. نتایج یک آزمایش نشان میداد که وقتی مشتریان در قفسه ژلهها با 6 نوع ژله مواجه بودند 10 برابر خرید بیشتری انجام دادند، در برابر وضعیتی که با 24 طعم مختلف ژله مواجه بودند. در واقع تعداد محدودتر انتخاب، مکانیسم تصمیمگیری آنها را فعالتر میکند. این آزمایش روی محصولات مختلف نتایج کمابیش مشابهی را نشان میدهد» وانگهی نتیجه فراوانی بیش از حد، انتخابهای ضعیف و بیکیفیت خواهد بود. اگر شما از یک جوان امروزی بپرسید معیارهای او برای انتخاب همسر چیست؟ لیستی از ویژگیهای تکراری را در برابر شما قرار میدهد،باهوش، خوش قلب، صمیمی، سنگ صبور، شوخ طبع و البته دارای اندام متناسب و زیبا، ولی واقعا در لحظه تصمیمگیری چه کسی را انتخاب میکند؟ بر خلاف گذشته که جوان مورد نظر ما، در دهکدهای زندگی میکرد که حداکثر بیست دختر جوان دمبخت در دسترس او بود و او فرصت و انگیزه کافی برای سنجش معیارهای مختلف مورد نظر را داشت. امروزه تنها از طریق یک برنامه که روی گوشی همراه خود دارد به طور همزمان به صدهاهزار انتخاب بالقوه دسترسی دارد و البته او دیگر خیلی فرصتی برای سنجش معیارهای درست شریک زندگی را ندارد و تنها به یک عامل فکر میکند فریبایی، تناسب اندام و زیبایی. البته خروجی این انتخاب تقریبا قابل پیشبینی است: روابط بسیار ناپایدار و شکنندهای که حاصلی جز روان پریشی، افسردگی و حس ناکامی ندارد.
بیشتر ما تجربه هوس تماشای تلویزیون(بدون آنکه برنامه خاصی مد نظر داشته باشیم) را داشتهایم کنترل در دست و تعویض مداوم کانال(از میان چندصد کانال تلویزیونی) مکث و کانال بعدی و کانال بعدی...و دست آخر هم کنترل را به گوشه ای پرتاب کرده و کلافه و سردرگم تلویزیون را خاموش میکنیم، همان مواجهه بدون هدف با انبوهی از گزینهها که حاصلی جز گرفتار شدن در دام انتخاب، اتلاف وقت و آشفتگی ذهنی در برندارد.
انتخابهای پرشمار قدرت تصمیمگیری، سطح کیفی انتخاب، و درجه رضایت شما را همزمان کاهش میدهد. ولی کسی توان جلوگیری از تولید روزافزون انتخابهای جدید را ندارد و همه ما با سیل انتخابهایی روبرو هستیم که به صورت فزاینده رو به رشد است، چه کنیم که در دام فلج کننده انتخاب گرفتار نشویم؟ ما باید قبل از روبرو شدن با لیست بلند بالای گزینههای پیش رو، معیارهای انتخاب خود را مرور کنیم و باور کنیم که ما نمیتوانیم و منطقی هم نیست، که انتخاب صددرصد کاملی داشته باشیم، به علاوه در برخی مواضع گذر زمان به نفع ما نیست و ممکن است کل مسئله فراروی ما را کمرنگ و از بن بلاموضوع نماید، پس بهتر است سعی کنیم وفق معیارهای خود و زمان در اختیار، انتخابی به اندازه کافی خوب، عملیاتی و رضایت بخش داشته باشیم، مطمئن باشیم که این نوع نگرش، فاصله کمتری با خوشبختی، خشنودی و آرامش در زندگی ما دارد. 🌱
برداشت آزاد از:
The Art of Thinking Clearly:
Less is More(The Paradox of Choice)
Book by Rolf Dobelli
.
از هنگامی که خواهرم یک خانه نیمه تمام را خریداری کرده است ما تقریبا در باره هیچ موضوع دیگری با هم حرف نمیزنیم، جز نوع کاشیهای حمام، دستگیره درها، طرح کاغذ دیواری اتاقها و سایر کالاهایی که بیشمار انتخاب را در برابر او قرار داده است. او مدام سرش توی کاتالوگهای مختلف تولید کنندههایی است که انواع و اقسام مصالح و تولیدات ساختمانی و از برندهای مختلف را عرضه میکنند.
سوپر مارکت محله ما 48 نوع ماست، 134 نوع نوشیدنی، 64 نوع کالای بهداشتی و در مجموع بالغ بر 3000 کالای مختلف را جهت فروش عرضه میکند. سایت آمازون دهها میلیون عنوان کتاب را عرضه میکند. زمانیکه من جوان تر بودم فقط 3 نوع ماست، 3 کانال تلویزیونی، 2 کلیسا، 2 نوع پنیر و 1 نوع ماهی در دسترس بود و انتخاب ما به طور کامل محدود به تعداد کمی از گزینه های محلی و در دسترس بود.
امروزه همه ما در موضوعات مختلف، با تعداد پرشمار و بهت آوری از انتخابهای محلی و فرامحلی روبرو هستیم. نسل ما بیش از همه گذشتگان توسط مجموعهای از انتخابها بمباران میشود. تنوع انتخاب یک معیار پیشرفت محسوب میشود، معیاری که شیوه زندگی ما را از گذشتگان متمایز میکند و کیفیت زندگی ما را بهبود بخشیده است ولی رابطه این بهبود با تنوع انتخاب به صورت خطی با تعدد انتخابهای پیش رو متناسب نیست و شیب مثبت نمودار از یک نقطهای به بعد صفر و حتی منفی خواهد شد. تنوع انتخاب تا یک حد مشخص باعث موجب رضایت خاطر، حس استقلال رای، آزادی عمل و حتی تکریم را در ما ارتقاء دهد ولی تنوع بیش از حد انتخابها در موضوعات مختلف،کیفیت زندگی ما را کاهش داده است و موجب استرس، سردرگمی و نوعی حس بلاتکلیفی در ما شده است، از لحاظ فنی به این وضعیت دام انتخاب (Paradox of Choice) میگویند.
آقای روانشناسی به نام Barry Schwartz در کتاب خود تحت همین عنوان مینویسد که: « تنوع بیش از حد انتخاب باعث نوعی فلج فکری میشود. نتایج یک آزمایش نشان میداد که وقتی مشتریان در قفسه ژلهها با 6 نوع ژله مواجه بودند 10 برابر خرید بیشتری انجام دادند، در برابر وضعیتی که با 24 طعم مختلف ژله مواجه بودند. در واقع تعداد محدودتر انتخاب، مکانیسم تصمیمگیری آنها را فعالتر میکند. این آزمایش روی محصولات مختلف نتایج کمابیش مشابهی را نشان میدهد» وانگهی نتیجه فراوانی بیش از حد، انتخابهای ضعیف و بیکیفیت خواهد بود. اگر شما از یک جوان امروزی بپرسید معیارهای او برای انتخاب همسر چیست؟ لیستی از ویژگیهای تکراری را در برابر شما قرار میدهد،باهوش، خوش قلب، صمیمی، سنگ صبور، شوخ طبع و البته دارای اندام متناسب و زیبا، ولی واقعا در لحظه تصمیمگیری چه کسی را انتخاب میکند؟ بر خلاف گذشته که جوان مورد نظر ما، در دهکدهای زندگی میکرد که حداکثر بیست دختر جوان دمبخت در دسترس او بود و او فرصت و انگیزه کافی برای سنجش معیارهای مختلف مورد نظر را داشت. امروزه تنها از طریق یک برنامه که روی گوشی همراه خود دارد به طور همزمان به صدهاهزار انتخاب بالقوه دسترسی دارد و البته او دیگر خیلی فرصتی برای سنجش معیارهای درست شریک زندگی را ندارد و تنها به یک عامل فکر میکند فریبایی، تناسب اندام و زیبایی. البته خروجی این انتخاب تقریبا قابل پیشبینی است: روابط بسیار ناپایدار و شکنندهای که حاصلی جز روان پریشی، افسردگی و حس ناکامی ندارد.
بیشتر ما تجربه هوس تماشای تلویزیون(بدون آنکه برنامه خاصی مد نظر داشته باشیم) را داشتهایم کنترل در دست و تعویض مداوم کانال(از میان چندصد کانال تلویزیونی) مکث و کانال بعدی و کانال بعدی...و دست آخر هم کنترل را به گوشه ای پرتاب کرده و کلافه و سردرگم تلویزیون را خاموش میکنیم، همان مواجهه بدون هدف با انبوهی از گزینهها که حاصلی جز گرفتار شدن در دام انتخاب، اتلاف وقت و آشفتگی ذهنی در برندارد.
انتخابهای پرشمار قدرت تصمیمگیری، سطح کیفی انتخاب، و درجه رضایت شما را همزمان کاهش میدهد. ولی کسی توان جلوگیری از تولید روزافزون انتخابهای جدید را ندارد و همه ما با سیل انتخابهایی روبرو هستیم که به صورت فزاینده رو به رشد است، چه کنیم که در دام فلج کننده انتخاب گرفتار نشویم؟ ما باید قبل از روبرو شدن با لیست بلند بالای گزینههای پیش رو، معیارهای انتخاب خود را مرور کنیم و باور کنیم که ما نمیتوانیم و منطقی هم نیست، که انتخاب صددرصد کاملی داشته باشیم، به علاوه در برخی مواضع گذر زمان به نفع ما نیست و ممکن است کل مسئله فراروی ما را کمرنگ و از بن بلاموضوع نماید، پس بهتر است سعی کنیم وفق معیارهای خود و زمان در اختیار، انتخابی به اندازه کافی خوب، عملیاتی و رضایت بخش داشته باشیم، مطمئن باشیم که این نوع نگرش، فاصله کمتری با خوشبختی، خشنودی و آرامش در زندگی ما دارد. 🌱
برداشت آزاد از:
The Art of Thinking Clearly:
Less is More(The Paradox of Choice)
Book by Rolf Dobelli
.
👍4👌1
Forwarded from WebNegar
💠در ستایش کارنکردن
من هم مانند بسیاری دیگر با این جمله بزرگ شدهام که «شیطان برای دستهای بیکار برنامهریزی میکند» و مانند یک پسر خوب همیشه پرکار بودهام ولی به نظر من مردم دنیا زیادی کار میکنند و این باور که کار کردن فضیلت است بشریت را دچار خسرانی عظیم کرده است! در واقع ایده کار طولانی مدت در هر شرایطی بیشتر ناشی از تفکرات طبقات فرادست جوامع برای استثمار طبقات فرودست بوده است. من زمانی از یک دوشس محترم شنیدم که میگفت «تعطیلی به چه درد فقراء می خورد؟ آنها باید کار کنند» مردم زمان ما اینقدر رک نیستند ولی این مدل تفکر کماکان پابرجاست. در صورتی که فنآوریهای مدرن امروزی موجب کاهش چشمگیر زمان لازم کار برای تامین یک زندگی معمولی شده است ولی هنوز هم بسیاری از شاغلین اضافه کاری میکنند و بسیاری دیگر از بیکاری رنج میبرند و در تامین معاش اولیه خود ماندهاند.
فرض کنیم مردمی که به کار تولید میخ در دنیا اشتغال دارند به صورت روزانه هشت ساعت کار میکنند و به میزان نیاز جهانی میخ تولید میکنند و در این شرایط کسی روش نوینی در میخ سازی ابداع کند که با همان تعداد شاغل در بخش میخ سازی بتوان دو برابر میخ تولید کرد، در این شرایط عرضه میخ بیش از تقاضای جهانی آن است و میخ ارزان میشود. در این شرایط و در یک دنیای معقول همه شاغلین میخ ساز میتوانند نیمه وقت کار کنند. ولی در دنیای امروز کماکان میخ سازان هشت ساعت کار میکنند و به دلیل عرضه زیاد میخ نیمی از کارخانه های میخسازی ورشکست میشوند و شاغلین این کارخانه ها بیکار میشوند و دست آخر همان حجم بیکاری ایجاد میشود که وقتی همه نیمه وقت کار کنند. به این ترتیب زمانی که میتوانست اوقات فراغت همه میخ سازها باشد دلیل فلاکت و ادبار برخی خواهد شد.
وقتی که ما کار میکنیم و وقتی که ما خرج میکنیم، تلقی بسیاری آن است که بخش اول بسیار مطلوب و شرافتمندانه است و بخش دوم مهمل و بیفایده است. در صورتی که پول درآوردن وخرج کردن آن پول دو روی یک سکه است. زمانی که کار میکنید لقمهای را از دهان دیگری خارج میکنید و هنگامی که خرج میکنید لقمهای را در دهان دیگری قرار میدهید. اگر این توازن در زندگی ما ایجاد شود همه میتوانند از یک زندگی شادمانهتری بهرهمند باشند. ولی زندگی امروز ما به شدت از این عدم توازن رنج میبرد، بخش عمدهای از منافع تولید سهم اقلیت کوچکی است و کالاهای بسیاری تولید میشود که هیچ متقاضی ندارند و درصد بالایی از نیروی کار بیکار هستند و بسیاری نیز در ساعات طولانی کار میکنند.
خانواده های اشرافی گذشته و اعقاب ایشان یعنی طبقات ثروتمند، بیشترین سهم را در القاء این باور در طبقات فرودست جامعه داشتهاند که کار کردن و کار کردن و کار کردن بهترین کار زندگی است و کرامت انسان در کار کردن نهفته است و البته خود را به طور کامل بی نیاز از این کرامت میدانستند، ولی من مطمئن هستم که هیچ کارگری چنین کرامت ساختگی را درک نمیکند و مثلا نمیگوید که که هر روز سخت کار میکنم چون میخواهم به غایت کرامت انسانی برسم بلکه میداند که برای ادامه زندگی مجبور است که به کار سخت تن دهد.
واقعیت آن است که کار به مفهوم تولید کالا و خدمات برای همه ما ضروری است ولی مسلما یکی از غایات زندگی بشر به شمار نمیرود وگرنه باید هر کارگر ماهری را از شکسپیر و مولانا برتر بدانیم. با برقراری توازن بین کارکردن وکارنکردن همه ما امکان بهرهمندی از خوشیها و علاقهمندیهایی را خواهیم داشت که کار طولانی مدت از ما سلب کرده است و این شادی بیشتری به زندگی همه ما خواهد بخشید و این شادی میتواند سطح آرامش و امنیت همگانی را ارتقاء بخشد. شیوههای مدرن تولید کالا و خدمات امکان بهرهمندی از اوقات فراغت بیشتری را به ما میدهد ولی ما بدترین انتخاب ممکن را انجام دادهایم: اضافه کاری یک گروه و گرسنگی گروه دیگر!
کار تا اندازه ای منطقی و انسانی است که فرصت لذت بردن از زندگی را از ما سلب نکند، در دنیایی که همه ما نیمهوقت کار کنیم، میتوانیم به علائق و آرمانهای شخصی خود در زندگی توجه بیشتری داشته باشیم. در این شرایط مردان و زنان شادمانتر و مهربانتر خواهند بود و تمایل کمتری به آزار و اذیت دیگران خواهند داشت. رغبت به جنگ افروزی تضعیف خواهد شد و معضل بیکاری تا حد زیادی حل میشود. شاید در دوران گذشته ما نیاز به کار سخت برای تامین کالاهای مورد نیاز زندگی داشتهایم و ایده کار سخت توجیه داشته است ولی در دنیای مدرن و تولید انبوه کالا با بهرهمندی از تکنولوژیهای مختلف این شیوه تفکر به سود خوشبختی و سعادت ما نیست. ما انسانها در این موضوع مانند بسیار موضوعات دیگر انتخاب احمقانهای داشتهایم ولی دلیلی ندارد که تا ابد روی این انتخاب احمقانه اصرار داشته باشیم.
برداشت آزاد از:
In Praise of Idleness
Book by Bertrand Russell
.
من هم مانند بسیاری دیگر با این جمله بزرگ شدهام که «شیطان برای دستهای بیکار برنامهریزی میکند» و مانند یک پسر خوب همیشه پرکار بودهام ولی به نظر من مردم دنیا زیادی کار میکنند و این باور که کار کردن فضیلت است بشریت را دچار خسرانی عظیم کرده است! در واقع ایده کار طولانی مدت در هر شرایطی بیشتر ناشی از تفکرات طبقات فرادست جوامع برای استثمار طبقات فرودست بوده است. من زمانی از یک دوشس محترم شنیدم که میگفت «تعطیلی به چه درد فقراء می خورد؟ آنها باید کار کنند» مردم زمان ما اینقدر رک نیستند ولی این مدل تفکر کماکان پابرجاست. در صورتی که فنآوریهای مدرن امروزی موجب کاهش چشمگیر زمان لازم کار برای تامین یک زندگی معمولی شده است ولی هنوز هم بسیاری از شاغلین اضافه کاری میکنند و بسیاری دیگر از بیکاری رنج میبرند و در تامین معاش اولیه خود ماندهاند.
فرض کنیم مردمی که به کار تولید میخ در دنیا اشتغال دارند به صورت روزانه هشت ساعت کار میکنند و به میزان نیاز جهانی میخ تولید میکنند و در این شرایط کسی روش نوینی در میخ سازی ابداع کند که با همان تعداد شاغل در بخش میخ سازی بتوان دو برابر میخ تولید کرد، در این شرایط عرضه میخ بیش از تقاضای جهانی آن است و میخ ارزان میشود. در این شرایط و در یک دنیای معقول همه شاغلین میخ ساز میتوانند نیمه وقت کار کنند. ولی در دنیای امروز کماکان میخ سازان هشت ساعت کار میکنند و به دلیل عرضه زیاد میخ نیمی از کارخانه های میخسازی ورشکست میشوند و شاغلین این کارخانه ها بیکار میشوند و دست آخر همان حجم بیکاری ایجاد میشود که وقتی همه نیمه وقت کار کنند. به این ترتیب زمانی که میتوانست اوقات فراغت همه میخ سازها باشد دلیل فلاکت و ادبار برخی خواهد شد.
وقتی که ما کار میکنیم و وقتی که ما خرج میکنیم، تلقی بسیاری آن است که بخش اول بسیار مطلوب و شرافتمندانه است و بخش دوم مهمل و بیفایده است. در صورتی که پول درآوردن وخرج کردن آن پول دو روی یک سکه است. زمانی که کار میکنید لقمهای را از دهان دیگری خارج میکنید و هنگامی که خرج میکنید لقمهای را در دهان دیگری قرار میدهید. اگر این توازن در زندگی ما ایجاد شود همه میتوانند از یک زندگی شادمانهتری بهرهمند باشند. ولی زندگی امروز ما به شدت از این عدم توازن رنج میبرد، بخش عمدهای از منافع تولید سهم اقلیت کوچکی است و کالاهای بسیاری تولید میشود که هیچ متقاضی ندارند و درصد بالایی از نیروی کار بیکار هستند و بسیاری نیز در ساعات طولانی کار میکنند.
خانواده های اشرافی گذشته و اعقاب ایشان یعنی طبقات ثروتمند، بیشترین سهم را در القاء این باور در طبقات فرودست جامعه داشتهاند که کار کردن و کار کردن و کار کردن بهترین کار زندگی است و کرامت انسان در کار کردن نهفته است و البته خود را به طور کامل بی نیاز از این کرامت میدانستند، ولی من مطمئن هستم که هیچ کارگری چنین کرامت ساختگی را درک نمیکند و مثلا نمیگوید که که هر روز سخت کار میکنم چون میخواهم به غایت کرامت انسانی برسم بلکه میداند که برای ادامه زندگی مجبور است که به کار سخت تن دهد.
واقعیت آن است که کار به مفهوم تولید کالا و خدمات برای همه ما ضروری است ولی مسلما یکی از غایات زندگی بشر به شمار نمیرود وگرنه باید هر کارگر ماهری را از شکسپیر و مولانا برتر بدانیم. با برقراری توازن بین کارکردن وکارنکردن همه ما امکان بهرهمندی از خوشیها و علاقهمندیهایی را خواهیم داشت که کار طولانی مدت از ما سلب کرده است و این شادی بیشتری به زندگی همه ما خواهد بخشید و این شادی میتواند سطح آرامش و امنیت همگانی را ارتقاء بخشد. شیوههای مدرن تولید کالا و خدمات امکان بهرهمندی از اوقات فراغت بیشتری را به ما میدهد ولی ما بدترین انتخاب ممکن را انجام دادهایم: اضافه کاری یک گروه و گرسنگی گروه دیگر!
کار تا اندازه ای منطقی و انسانی است که فرصت لذت بردن از زندگی را از ما سلب نکند، در دنیایی که همه ما نیمهوقت کار کنیم، میتوانیم به علائق و آرمانهای شخصی خود در زندگی توجه بیشتری داشته باشیم. در این شرایط مردان و زنان شادمانتر و مهربانتر خواهند بود و تمایل کمتری به آزار و اذیت دیگران خواهند داشت. رغبت به جنگ افروزی تضعیف خواهد شد و معضل بیکاری تا حد زیادی حل میشود. شاید در دوران گذشته ما نیاز به کار سخت برای تامین کالاهای مورد نیاز زندگی داشتهایم و ایده کار سخت توجیه داشته است ولی در دنیای مدرن و تولید انبوه کالا با بهرهمندی از تکنولوژیهای مختلف این شیوه تفکر به سود خوشبختی و سعادت ما نیست. ما انسانها در این موضوع مانند بسیار موضوعات دیگر انتخاب احمقانهای داشتهایم ولی دلیلی ندارد که تا ابد روی این انتخاب احمقانه اصرار داشته باشیم.
برداشت آزاد از:
In Praise of Idleness
Book by Bertrand Russell
.
👍2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
راهکار مدیریت تنخواه پیوست
با استفاده از سرویسهای سازمان الکترونیک
.
با استفاده از سرویسهای سازمان الکترونیک
.
👍12🔥1
Forwarded from WebNegar
من اناری را میکنم دانه، به دل میگویم
خوب بود این مردم، دانههای دلشان پیدا بود...
حجم سبز سهراب سپهری
.
خوب بود این مردم، دانههای دلشان پیدا بود...
حجم سبز سهراب سپهری
.
❤16
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
برای استفاده از نرم افزار اتوماسیون اداری پیوست، فیلمهای کوتاه آموزشی ساده و کاربردی طراحی شده و برای استفاده در اختیار کاربران و راهبران نرمافزار قرار میگیرد. آموزش تکمیلی و حرفهای این سیستم در قالب کلاسهای آموزشی، فیلمهای تکمیلی یا راهنماهای مکتوب انجام میشود.
در این فیلم آموزشی کاربر با عناوین زیر در نرمافزار اتوماسیون اداری پیوست آشنا خواهد شد:
🔹 یادداشت اداری
🔹 ارجاع
🔹 پاسخ به یادداشت اداری
🔹 درختواره ارجاعات
www.payvast.com
در این فیلم آموزشی کاربر با عناوین زیر در نرمافزار اتوماسیون اداری پیوست آشنا خواهد شد:
🔹 یادداشت اداری
🔹 ارجاع
🔹 پاسخ به یادداشت اداری
🔹 درختواره ارجاعات
www.payvast.com
👍7🙏4❤2