با توجه به نظرسنجی فوق، ادامه مطلب «واقعیت زمان چیست؟» به شما همراهان گرامی تقدیم میگردد.👇👇

📚 واقعیت #زمان چیست؟

📎 قسمت چهارم: شاون کرول؛ جهان های احتمالی

🆔 @Physics3p

🔸فرضیه دیگر، توسط شاون کرول فیزیکدان نظری از موسسه فناوری کالیفرنیا مطرح شده است.بخش اول این فرضیه ، به جهت زمان می پردازد. چیزی که سالهاست فیزیکدانان برای جهت زمان مطرح می کنند ، قانون دوم ترمودینامیک است.کرول نیز از همین نکته شروع می کند اما در ادامه ایده ی منحصر بفردی به آن اضافه می کند.کرول جزو کسانی است که معتقدند زمان واقعیست و وجود دارد.

🔹کرول می گوید: زمان واقعی است و مدارک آن همه جا در اطراف ما وجود دارد. زمان از گذشته به آینده به یک جهت جریان دارد. اما چرا زمان جهت دارد؟این با اندازه گیری مرتبط است.

🔸چیزی که باعث می شود زمان خاص باشد قانون دوم ترمودینامیک است.این قانون میگوید با جلو رفتن زمان آنتروپی افزایش پیدا می کند.اندازه گیری ها نشان می دهد وضعیت کیهان تا چه حد بی نظم و آشفته است.در گذشته در زمان جوانی کیهان همه چیز منظم بوده است. با گذشت زمان در کل کیهان بی نظمی افزایش پیدا کرد. از بیگ بنگ افزایش آنتروپی، (همان افزایش بی نظمی) دلیلی برای تفاوت میان گذشته و آینده بوده است و دلیلی برای جهت زمان. به عبارت ساده ما هرچقدر به عقب تر برگردیم، کیهان منظم تری داریم و هر چقدر رو به آینده می آییم بی نظمی افزایش پیدا می کند و بنابر این سن کیهان افزایش پیدا میکند.

🔹کرول می گوید :جالب است که در قوانین فیزیکی که پیرامون ما وجود دارد ، تفاوتی میان آینده و گذشته وجود ندارد. چه در قوانین نیوتن،چه نسبیت اینشتین و چه در مکانیک کوانتومی ،تفاوتی میان جهت زمان وجود ندارد.بنابر این در یک نظام ساده ی فیزیکی تفاوتی در جهات زمان وجود ندارد، اما در یک نظام پیچیده میکروسکوپی تفاوت وجود دارد.

🔸فرایندهلی پیچیده همان آشوب ها و تغییراتی هستند که آنتروپی و سنجش را افزایش می دهند.سوال اصلی اینجا مطرح می شود که چرا بی نظمی در آغاز کیهان تا این حد کم و آنتروپی پایین بوده است؟ به نظر می آید کیهان ما از توازن خارج شده است.آینده ای بسیار دورتر، احتمالاً به شدت آشفته و بی نظم خواهد بود و گذشته ای دور که به شدت منظم بوده، این عدم تعادل آزاردهنده ای برای فیزیک است.

🔹اما کرول راه حل این عدم توازن را در فرضیه جهان های احتمالی (بطور خاص جهان های حبابی) میبیند و ایده ای خاص را مطرح می کند.ایده ی مجموعه ای از جهت های احتمالی زمان.طبق این فرضیه ما احتمالاً یکی از بی نهایت کیهانِ ممکن هستیم. او می گوید یک جهان مادر وجود دارد که کیهان هایی را متولد میکند.

🔸یک تورم کوانتومی بسیار کوچک می تواند فضایی کوچک را ایجاد کند که رفته رفته بزرگ می شود و آنتروپی آن افزایش پیدا می کند. به همین ترتیب کیهان مادر ، کیهان ما را ایجاد می کند که در این کیهان جهت زمان به شکل کنونی وجود داردـ اما بطور همزمان ، جهان دیگری هم متولد می کند تا توازن و تعادل حفظ شود. برای حفظ تعادل این کیهان باید مثل یک آینه ی بازتاب دهنده ، جهت زمانیِ معکوس داشته باشد . یعنی در آن کیهان زمان رو به عقب در جریان است.

🔹به همین ترتیب جهان های مختلف با جهت های مختلف زمان وجود دارند. هر کدام از این جهان ها مثل یک حباب هستند که در آنها جهت زمانی ،عادی تصور می شود،اما در قیاس با دیگر جهان ها ،متفاوت است.

ادامه دارد....

🆔 @Physics3p

📚 واقعیت‌ #زمان چیست؟

📎 قسمت پنجم: لی اسمولین، زمان وجود دارد!

🆔 @Physics3p

🔸لی اسمولین (از موسسه پریمتر و دانشگاه واترلو) از کسانی است که با برخی از موضوعات کیهانشناسی مخالف است و در آخرین کتاب خود به نام " جهان واحد و واقعیت زمان " سعی دارد بسیاری از ایده های کیهانشناسی را به چالش بکشد. اما پیش از این در سال ۲۰۱۳ در کتاب " تولد دوباره زمان " به موضوع زمان می پردازد اسمولین معتقد است زمان وجود داشته و واقعیست. اسمولین توضیح می دهد که : افراد زیادی در حوزه فیزیک و فلسفه وجود دارند که معتقدند زمان وجود ندارد و یک توهم است و در عمیق ترین سطوح حقیقت ، زمان وجود نداردـ اما من این را قبول ندارم. پیش از اینها تصور میکردم زمان وجود ندارد، اما بعداً متوجه شدم زمان واقعیت دارد.

🔹اسمولین معتقد است زمان قبل از بیگ بنگ وجود داشته و بعد از آن نیز همچنان وجود دارد و مدعیست می توانیم با بررسی و سنجش رفتار ذرات نور در فواصل طولانی این موضوع را مورد آزمون و مشاهده قرار دهیم. اما چگونه ؟

🔸می دانیم که نور با سرعت تقریباً ۳۰۰هزار کیلومتر در ثانیه (۲۹۹٬۷۹۲٬۴۵۸ متر بر ثانیه) حرکت می کند.اگر زمان وجود نداشته و توهم باشد در تمام کیهان و در هر فاصله ای از کیهان باید این موضوع صادق باشد. یعنی در هر بخشی از کل عمر عالم ، قوانین پایه فیزیک باید یکسان عمل کنند و برای مثال هیچ تغییری در اوایل عمر کیهان با امروز مشاهده نکنیم.اما اگر این قوانین پایه فیزیک –مثل سرعت نور– در جایی از کیهان –مثل فواصل بسیار دور و بخش های قدیمی تر از عمر کیهان– صادق نباشد، متوجه خواهیم شد که قوانین فیزیک دچار تحول بوده و این تحول نشانه ی وجود زمان است. پس به زبان ساده اگر بفهمیم قوانین کیهان دچار تحول شده اند، هر تحولی نشان از واقعیت زمان است.

🔹اسمولین معتقد است آزمون هایی وجود دارد که می توانند به ما نشان دهند که مثلا سرعت نور در تمام عمر کیهان ثابت است یا نیست.تلسکوپ فضایی پرتو گامای فرمی(Fermi Gamma-ray Space Telescope) می تواند چنین آزمایشی را انجام دهد. کار فرمی ثبت تشعشعات گاما در دورترین نواحی کیهان است. این تشعشعات گاما به ما اجازه می دهند تا قوانین فیزیک را در ۱۳ میلیارد سال گذشته بررسی کنیم. اسمولین می گوید دو فوتون را فرض کنید که ۱۰ میلیارد سال نوری آنطرف تر سفر کنند و انرژیِ یکی از فوتون ها بیشتر باشد ، اما در حال عبور از آدرس کیهانی ما ، سرعت یکسان دارند و با سرعت برابر از اینجا و نواحی اطراف ما عبور می کنند.

🔸اما اسمولین معتقد است اگر فیزیک در بخشی از کیهان متفاوت باشد ، فوتونی که پرانرژی تر بود باید از فوتون دیگر عقب بماند. یعنی مثلاً پس از ۱۰ میلیارد سال نوری، یکی از فوتون ها حدود ۲یا ۳ ثانیه جلوتر افتاده باشد. این اختلاف برای ما قابل مشاهده است. ولو اینکه این اختلاف ناچیز در ۱۰ میلیارد سال رخ داده باشد.

🔹یعنی اسمولین معتقد است بطور بالقوه ما توانایی مشاهدات این اختلاف ها را داریم. داده های فرمی از زمانی که اسمولین این ایده را مطرح کرد، در حال ثبت و بررسی بودند و اطلاعات بسیار مفیدی در مورد کیهان به ما داده است. اما باید دید مشاهده ای که اسمولین مد نظر دارد، روزی توسط رصدهای مختلف و پیشرفته تر بدست خواهد آمد؟

ادامه دارد....

🆔 @Physics3p

●تفاوت «واقعیت» و «حقیقت»

دنیای فیزیکی که در خارج از مغز ما وجود دارد و حواس‌ پنجگانه و‌ یا دستگاه‌های آزمایشگاهی وجود آن‌ها را تبدیل به یکی از محرکات حواس پنجگانه می‌کند «واقعیت» هستند. آنچه که مغز از این حواس می‌سازد «پدیده» هستند که بصورت «حقیقت» به ادراک ما می‌رسند، و ارتباطی با واقعیت دنیای فیزیکی ندارد. در حقیقت می‌توان‌ گفت که در دنیای واقعی نه رنگ، نه بو، نه وزن، نه درد، نه سردی، نه گرمی، نه خوشی، نه غم و نه هیچ یک از ادراک ما آن‌طور که به آگاهی ما می‌رسند وجود ندارند.

ما در واقع در همان غارِ افلاطونی زندگی می‌کنیم و‌ مغزمان با ایجاد نمایان‌گری از دنیای خارج از غار زندگی ما را اداره می‌کند. دنیای متافیزیکی یک درجه هم بیشتر از واقعیت دور است چون‌ بدون‌ِ محرک حواس ما ساخته شده و‌ بطور مضاعفی از حقیقت هم دور است، چون با وسایل آزمایشگاهی هم‌ نمی توان وجود آن‌ها را ثابت کرد، مانند خدا، روح، زندگی بعد از مرگ، جهنم و‌ بهشت....

🆔 @Physics3p

کل جهان را می توان به فریم های یک فیلم سینمایی تشبیه کرد. همان طور که در تک تک فریم های یک فیلم چیزی به نام "زمان" وجود ندارد، در کل کیهان هم مفهومی به نام زمان وجود ندارد و جهان همواره همانند فریم های یک فیلم سینمایی کیهانی صرفا در «لحظه حال» حضور دارد. به عبارتی تغییرات و تحولات جهان را به جای مفهوم زمان می توان صرفا با مجموعه یا شبکه ای از «لحظات حال کیهانی» توصیف کرد.

- جولیان باربور - فیزیکدان و فیلسوف معروف

🆔 @Physics3p

قسمت ششم و هفتم مطلب «واقعیت زمان چیست؟»👇👇

📚 واقعیت #زمان چیست؟

📎 قسمت ششم: بعد اضافی زمان؛ از استیو وینستین تا فرضیه F

🆔 @Physics3p

🔸فرضیه دیگری که در مورد زمان وجود دارد، کمی دور از دسترس است و از طرفی موضعی میان وجود زمان و عدم وجود زمان است. یعنی زمان وجود دارد،اما ما تماماً زمان را نمیشناسیم. می توان طور دیگری هم تفسیر کرد و آن اینکه نه تنها زمان وجود دارد بلکه بعد دیگری هم دارد. این فرض ابتدا توسط استیون وینستین از موسسه پریمتر مطرح شد.

🔹وینستین معتقد است این فرضیه که زمان دارای بعد دیگری باشد ، علاوه بر اینکه پاسخی برای زمان به ما می دهد ابهامات عدم قطعیت را هم رفع خواهد کرد. ایده ی زمان دو بُعدی مبتنی بر نظریه ریسمان است. در نظریه ریسمان، فضا بیش از ۳بُعد دارد و در ایده ی زمان دو بعدی ،زمان هم بیش از یک بعد دارد. اگر فضا ۲ بعد داشته باشد دیگر بصورت خط نیست، بلکه مثل یک صفحه یا اشیاء دیگری است که پیرامون ما وجود دارد.

🔸طبق این فرضیه ذرات بنیادی مثل الکترون ها و فوتون ها در صفحه ای از زمان پخش می شوند.اگر ما زمان را بصورت ۲بعدی در نظر بگیریم ، زمان مثل یک صفحه ، ذرات را در نقاط مختلف در بر میگیرد.فرض کنیم زمان را مانند یک نخ صاف در نظر بگیریم که دانه هایی روی آن قرار دارند،این دانه ها تنها می توانند در طول یکدیگر و پشت سر هم قرار داشته باشند، برای همین است که ما با عدم قطعیت مواجهیم. یعنی به همین علت است که در این سطح ، ذرات مکان مشخص ندارند. حالا اگر این نخ را به یک صفحه کاغذ تبدیل کنیم ، ذرات می توانند در هر جایی از زمان قرار بگیرند ، اما ما قابلیت دسترسی به این بعد دوم را نداریم، به همین دلیل با پدیده ی عدم قطعیت مواجهیم.

🔹علاوه بر این ایده از وینستین ، نظریه پردازان ریسمان نیز با مطرح کردن فرضیه F از نظر ریاضیات ، بعد دیگری برای زمان درنظر گرفتند .
کامران وفا از دانشگاه هاروارد و رابرت برندنبرگر این ایده را مطرح کردند. فرضیه F یک بعد جدید به نظریه M اضافه می کند و ابعاد کیهان را به ۱۲ بُعد افزایش می دهد. این ایده اگرچه با بعد اضافی خود، برخی موضوعات نظریه M را حل می کند، اما افزودن بعد زمان به سادگیِ بُعد مکان نیست. چرا که معادلات به کلی به هم می ریزد.

🔸صرفنظر از چالش هایی که بوجود می آید، مثل ارتباط گذشته و آینده ،که در این فرضیه مختل می شود و یا دوری از شواهد فیزیکی موجود. برخی معتقدند این فرضیه یک سازوکار ریاضیاتی صرف است و نمی توان آن را به واقعیت فیزیکی تعمیم داد. برای مثال با لحاظ کردن این معادلات،امکان سفر با سرعتی فراتر از سرعت نور،ممکن خواهد شد و مهمتر از آن رویدادهایی که مجموع احتمال وقوع تمامی حالت های ممکن آنها به یک نمی رسند. این نتایج حاصل از بکارگیری بعد اضافی ، باعث نشده تا امکان آن به کلی منتفی باشد.

ادامه دارد....

🆔 @Physics3p

📚 واقعیت #زمان چیست؟

📎قسمت هفتم: زمان وجود ندارد؛ ژولیان باربور

🆔 @Physics3p

🔸ژولیان باربور فیزیکدان انگلیسی را در دعوای بین وجود زمان و عدم وجود آن، به پارمنیدس تشبیه می کنند . پارمنیدس فیلسوف یونانی و بنیانگذار مکتب الئا ، معتقد بود تغییر وجود ندارد.او تمثیل قدم های بی نهایت را برای این ادعا بکار می برد(بعدها دوست و شاگرد او زنون، پاراداکوس زنون را برگرفته از همین آموزه ها مطرح کرد).

🔹به عقیده پارمنیدس حرکت وجود ندارد و قاعدتاً وقتی حرکت وجود نداشته باشد ، تغییر نیز وجود ندارد و در صورت عدم وجود تغییر، زمان نیز بی معناست.

🔸ژولیان باربور امروزه معتقد است حق با پارمنیدس بوده و زمان وجود ندارد.باربور می گوید ابتدا اشیاء وجود داشته اند و سپس زمان از آنها استنباط شده است. گذشته ی ما یک حالتِ ممکنِ دیگر از جهان است ، یک "اکنونِ" دیگر. اکنون در زمان نیست، زمان در اکنون است.

🔹ایده ی باربور مبتنی بر معادله ی ویلر–دویت است.معادله ای که توسط جان ویلر و برایس دویت بطور مشترک مطرح شد و سعی داشت مکانیک کوانتوم و نسبیت را با هم پیوند دهد.
اتفاق جالبی که در این معادله صورت می گیرد این است که معادله ی دیگری حاصل می شود که در آن t یا عامل زمان وجود ندارد!

🔸برخی معتقدند این به معنای عدم وجود زمان نیست، بلکه به معنای عدم تطبیق نسبیت و کوانتوم است.اما باربور معتقد است این به معنای عدم وجود زمان است.باربور می گوید از دید من کیهان مجموعه عظیمی است از عکس هایی که بطور متراکمی کنار هم قرار دارند و رابطه ای با هم ندارند، هر کدام جهانی است منحصر به فرد و این عکس ها و تصاویر در دل یکدیگر قرار گرفته اند. به معنایی عمیق جهان کوانتومی کاملا ایستا است.

🔹باربور معتقد است این تصاویر همگی بطور همزمان وجود دارند ومثال جالب معروفی هم دارد که می گوید: اگر من بگویم دیروز وجود ندارد و گذشته، مثل اینست که عدد۱۳ بگوید عدد یازده مرده است!

ادامه دارد....

🆔 @Physics3p

🎦 آشنایی با کند شدن زمان در نظریه‌ی نسبیت

⭕️ دوبله فارسی

📎 منبع: مجله علمی ایلیاد

🆔 @Physics3p

🎦 آیا زمان بُعد چهارم است؟

💢«تیم مادلین»، فیلسوف علم، عقیده دارد که اینگونه نیست و زمان مفهومی بنیادی تر از فضا است.

🔵 همراه با زیرنویس فارسی

🆔 @Physics3p

بسیاری از فیزیکدانان بر این باورند که زمان تنها توهمی بیش نیست و این ذهن بشر است که برای درک رویداد های پی در پی، آنها را طبقه بندی کرده و خط زمانی را تشکیل میدهد.
طوریکه زمان گذشته تنها در ذهن ما وجود دارد و اگر حافظه شما از بین برود، آینده و حال و گذشته، برای شما فرقی نخواهد داشت.

🆔 @Physics3p

ادامه قسمت های مبحث «واقعیت زمان چیست؟» به شما تقدیم میگردد.👇👇👇

📚 واقعیت #زمان چیست؟

📎 قسمت هشتم: کارلو روولی؛ زمان نتیجه جهل ماست!

🆔 @Physics3p

🔸علاوه بر ژولیان باربور، فیزیکدانان متعددی بر این باورند که زمان توهم است. پل دیویس ، مکس تگمارک و بسیاری دیگر معتقدند عدم تقارن زمانی وجود دارد اما حرکت زمان وجود ندارد. کارلو روولی یکی از کسانی است که معتقد است زمان حاصل جهل ماست.

🔹اولین بار گالیله بود که به محاسبه ی فیزیکی زمان پرداخت.یعنی حرکت اشیاء روی زمین توسط معادلاتی وابسته به زمان –
مثل(C(t), (B (t) ,A(t– توصیف می شود. برای مثال نخستین قانون فیزیک که بر روی سطح کره زمین صادق است و توسط گالیله کشف شد، حرکت جسمی را که بر روی سطح شیبدار به پایین می غلتد را توصیف میکند.

🔸گالیله کشف کرد تمام نوسانات یک آونگ ، در مدت زمانی یکسان انجام می شود. این ایده خیلی ساده به نظر می رسد، اما تا زمان گالیله کسی متوجه آن نشده بود!سالها بعد پزشکان برای آزمایش نظم ضربان قلب از آونگ ها استفاده کرده اند، برعکس گالیله که برای آزمایش منظم بودن آونگ ها از ضربان قلب خود استفاده کرده بود!

🔹روولی میگوید: درحقیقت مشکل از اینجا نشأت می گیرد که ما ، خودِ زمان را اندازه نمی گیریم!ما ، همواره متغیرهای فیزیکی A,B,Cو... را اندازه میگیریم وآنها را با متغیرهای دیگر مقایسه می کنیم. بنابراین ، چیزی که ما واقعاً اندازه گیری میکنیم ، توابعی بدین شکل هستند:t)A , B(t) , C(t)). با وجود این می توانیم فرض کنیم که متغیر(t)یا "زمان واقعی" وجود دارد که ما هرگز قادر به اندازه گیری مستقیم آن نیستیم، اما وجود آن را بعنوان چیزی که همه جا وجود دارد انکار نمیکنیم.درواقع ما تمام معادلات فیزیک را نسبت به متغیر غیر قابل اندازه گیری t فرمول بندی می کنیم. این معادلات به ما می گویند که چگونه همه چیز نسبت به t تغییر می کند.
(چقدر زمان برای کامل شدنِ یک نوسان آونگ و هر ضربان قلب نیاز است)

🔸به این ترتیب ، می توانیم دریابیم که چگونه متغیرها نسبت به یکدیگر تغییر می کنند.(مثلاً چه تعداد ضربان قلب در یک نوسان آونگ وجود دارد) و پس از آن می توانیم تا پیشبینی های خود را با آنچه در جهان مشاهده میکنیم ، مقایسه کنیم . اگر پیشبینی های ما درست باشد، می توانیم نتیجه بگیریم که کل طرح پیشنهادی خوب است و به ویژه فرض وجود متغیر t مفید بوده، متغیری که هرگز نمی توانیم اندازه گیری کنیم ! به عبارت دیگر "وجود متغیر زمان ، یک فرض است و نه نتیجه ی یک آزمایش یا مشاهده."

🔹روولی نیز مانند باربور معتقد است معادله ویلر–دویت به درستی نشان می دهد که زمان وجود ندارد و تنها یک نمایش ماکروسکوپی از چیزهاست. یعنی همان فرضی که ما در نسبیت ،بین فضا و زمان برقرار میکنیم.

🔸ما زمان را با ساعت اندازه می‌گیریم، ولی تنها عقربه‌های ساعت را می‌بینیم نه خود زمان . عقربه‌های ساعت درست مثل موارد مشابه دیگر تنها متغیرهای فیزیکی هستند. به نظر روولی ما به تعبیری ، تقلب می‌کنیم، چون آنچیزی که در واقعیت مشاهده می‌کنیم متغیرهایی فیزیکی هستند به عنوان توابعی از متغیرهای فیزیکی دیگر، اما ما آن را طوری نمایش می‌دهیم که انگار همه چیز در طی زمان در حال تغییر است.

🔹چیزی که درباره ی درباره معادله ویلر-دویت پیش می‌آید این است که ما مجبور میشویم این بازی را متوقف کنیم. به جای این متغیر ساختگی (زمان )، فقط باید توضیح دهیم که متغیرها چگونه به متغیرهای دیگر مرتبط هستند.

ادامه دارد....

🆔 @Physics3p

📚 واقعیت #زمان چیست؟

📎قسمت نهم: تیم مادلین؛ زمان واقعیت دارد...

🆔 @Physics3p

🔹تیم مادلین از دانشگاه روتگرز معتقد است زمان وجود دارد واگر بگوییم زمان وجود ندارد انگار گفته ایم ما پیر نمی شویم و مرگ هر لحظه به ما نزدیک نمی شود. به نظر مادلین ایده ی توهم زمان ، یک ایده غیر منطقیست که حاصل از بکارگیری مداوم ریاضیات برای تبیین فیزیکی کیهان است.

🔸مادلین می گوید مثال های فیزیکی ، با استفاده از ریاضیات بیان می شوند و از آنجایی که اعداد و اجسام ریاضیاتی در زمان وجود ندارند و دچار تغییر و تحول نمی شوند ما در صورتی که دائما با اعداد طرف هستیم، ریاضیات را به جهان فیزیکی تعمیم می دهیم . یعنی تغییرات فیزیکی را منکر میشویم.

🔹نظر مادلین برعکس باربور ، این است که وجود فضا ضرورتی ندارد، اما وجود زمان ضرورت دارد. زمان در بنیادی ترین سطح فیزیک قرار دارد. یعنی برعکس آنچیزی که باربور میگفت، زمان از دل اشیاء استنباط نشده ، بلکه برعکس فضا از دل زمان پدید می آید. به تعبیر ساده تر ، تیم مادلین به واقعیت ملموس و بدیهیات اشاره دارد.

🔸 مادلین برای ایده ی خود مدل ریاضی هم ارائه داده و معتقد است در مدل ریاضی او نسبیت نقض نمی شود ، اما به زبانی دیگر بیان می شود که جهت زمان در آن ظاهر می شود. مادلین معتقد است ایراد در ریاضیات فعلیست که تنها بر فضا متکی هستند و فضا هیچ جهتی را نشان نمی دهد . به همین دلیل فیزیکدانان تصور می کنند هیچ زمانی وجود ندارد، چون در ریاضیات آنها ، به جهت زمان اشاره ای نشده است.

🔹در سوی مقابل مخالفان او نیز انتقاد می کنند که مدل او یا همه ی آنچه که در نسبیت بیان شده را توضیح خواهد داد، یا چیزی متفاوت از نسبیت. در اینصورت اگر مدل او با نسبیت منافاتی نداشته باشد ، هرآنچه که در مدل او تبیین شود ، بوسیله نسبیت توجیه خواهد شد و باز زمان به یک توهم شناختی که مربوط به ادراک ما می شود بر می گردد.

🔸اما مادلین معتقد است این مدل در تضاد با نسبیت نیست ، بلکه با زبانی دیگر (ریاضیات متفاوت) تبیین می شود که جهت زمان را نشان می دهد.

ادامه دارد....

🆔 @Physics3p

📚 واقعیت #زمان چیست؟

📎 قسمت پایانی: ژانوس؛ زمان پیش از بیگ بنگ نیز وجود داشته!

🆔 @Physics3p

🔸اخیرا مدل دیگری توسط سه فیزیکدان به نام های دیوید اسلوان، فلاویو مرکاتی و کوسلوسکی مطرح شده است.طبق ایده ی آنها نقطه ای از تناقض در ویژگی های یک نقطه خاص زمان در نسبیت عام ایجاد می شود که به بیگ بنگ برمی گردد.اما ادعای آنها در مراحل ابتدایی است و ابهاماتی دارد.

🔹طبق این مدل دوجهان در نظر گرفته می شود که در یک نقطه به نام "ژانوس" به هم می رسند. ژانوس نام یک الهه یونان باستان است که نماد دروازه ها والهه ی آغازها و پایان‌ها بوده است.نام ژانویه در تقویم، برگرفته از اوست.

🔸ژانوس دارای دو صورت است و به همین دلیل نام نقطه ای در این مدل از آن برگرفته شده است.در این مدل ، دو جهان در لحظه ای به هم می رسند و در این نقطه کیهان به سطح دوبعدی تغییر می کند و پس از گذشت از آن دوباره به حالت ۳ بعدی خواهند رسید اما بصورتی معکوس.این ایده چیزی شبیه به ایده ی کرول است (از این جهت که دو جهان وجود دارند و حالت معکوس وجود دارد) با این تفاوت که به نقاط تکینگی میپردازد و از طرفی می تواند به ایده ی شکلگیری جهان از پادماده بپردازد.اما همانطور که اسلوان میگوید ایده ای کاملا جدید نیست و تا امروز این مدل (که جزییات متفاوتی ارائه کرده) چندان مورد توجه نبوده است.

🔻سخن پایانی:

در این مجموعه سعی شد دیدگاه های دانشمندان مختلف نسبت به واقعیت مرموز زمان برای شما بیان شود. هرچند که باید در نظر داشت موضوع زمان موضوعی نیست که بشود به سادگی در آن اظهارنظر کرد و یا حتی نظری را بر دیگری ترجیح داد. شاید زمان در حقیقت آن چیزی نباشد که ما تصور میکنیم و تنها ساخته و پرداخته ذهن یا حتی نقصان آن باشد و یا شاید حتی زمان نیز بخشی از حقیقت پنهان جهان است و شاید مهمترین راز آن که نیاز به درک بالایی برای تجسم آن باشد.‌ حال شما کدام یک از این دیدگاه هایی که مطرح شد را درست میپندارید و تصور شما از این بعد پنهان کیهانی چیست؟!

امیدوارم شما همراهان گرامی کانال فیزیک کوآنتوم از این مبحث لذت و بهره کافی را برده باشید.🌹

☑ پایان.

📎 منابع: سایت و کتب علمی/ با ویرایش ادمین کانال فیزیک کوآنتوم

🆔 @Physics3p

مطلب «واقعیت زمان چیست؟» بعد از ده قسمت به پایان رسید. میزان رضایت شما از این مطلب به چه اندازه بوده است؟


عالی 👌 (28)
👍👍👍👍👍👍👍👍👍88%

خوب 👍 (2)
👍6%

متوسط✌ (1)
👍3%

بد 👎 (1)
👍3%



🕴 تعدادکل رای ها: 32

⭕ پادهیدروژن چیست؟

پادهیدروژن(Antihydrogen) پادماده‌ای است که در مقابل هیدروژن قرار می‌گیرد. از آنجایی که اتم هیدروژن شامل یک پروتون و یک الکترون است. پادهیدروژن شامل پادپروتون و پوزیترون است. دانشمندان امیدوارند تا با مطالعه روی پادهیدروژن پاسخی بر مسئله عدم تقارن باریون بیابند که چرا ماده در کیهان از پادماده بیشتر است.

در سال ۱۹۲۸، فیزیکدان پل دیراک پیشنهاد داد که هر ذره از ماده باید یک همتای پادماده نیز داشته باشد. اما مدت کوتاهی پس از بیگ‌بنگ، بیشتر ِ پادماده ناپدید شد و بخش کوچکی از ماده باقی ماند که جهانی که امروزه در آن زندگی می‌کنیم را تشکیل داده است. اتفاقی که تعادل پادماده را برهم زد یکی از بزرگترین معماها در فیزیک است.

اخترشناسان به دنبال پادماده در فضا هستند، اما پیدا کردن آن بر روی زمین سخت است. بنابراین، برای مطالعۀ آن، فیزیکدانان باید خودشان آن را بسازنند. و از آنجاییکه پادماده در اثر برخورد با ماده‌ معمولی در یک تشعشع نابود می‌شود، ذخیره‌سازی آن کار چالش‌برانگیزی است.

🌐 برگرفته از بیگ بنگ پیج

🆔 @Physics3p

⚛ در مقیاس بزرگ تابه حال هیچ نشانه ای از کرمچاله ها دیده نشده. اما در دنیای میکروسکوپی چطور؟

🔸 در ابعادی بسیار کوچک حتی از اتم کوچکتر (مقیاس پلانک) موقعیتی به نام کف کوانتومی وجود دارد. این کف شبکه ای فرضی از کرمچاله هایی است که مدام به وجود می آیند و از بین می روند و قوانین حاکم بر آنها قوانین گرانش کوانتومی است.

🔹 اگر کف کوانتومی وجود داشته باشد امیدواریم یک روند طبیعی هم وجود داشته باشد تا این کرمچاله های میکروسکوپی را به اندازه ای برساند که مارا بتواند از خود عبور دهد مثلا در زمان تورم بزرگ بعد از بیگ بنگ اگر چنین کرمچاله ای به وجود آمده باشد به وسیله ی تورم کیهانی بزرگ شده و به اندازه ای که ما می خواهیم رسیده است. اما تا به حال چنین چیزی نتوانستیم پیدا کنیم.

🆔 @Physics3p

🔻 نسبیت چیست؟

ادامه....

همانطور که گفتیم، نسبیت یعنی نوع نگاه ما به دنیای اطرافمان. یعنی تمایز بین حالت «من» و حالت «تو» و متمایز کردن این دو.
نسبیت ناشی از درک ناقص ما از «حقیقت» است، حقیقتی که در نسبیت از آن فضا-زمان یاد میشود. و این درک ناقص ناشی از دانش اندک ما نبوده و تنها به سبب ایجاد تمایز بین «واقعیت» هاست!

در نسبیت، «واقعیت» همان فضا-زمان است. هنگامی که به این واقعیت بنگریم، این واقعیت نسبی به نوع نگاه و طریقه نگاه ما اهمیت میدهد.
فضا-زمان و واقعیت آن در مقابل «من» و «تو»، بسان همان جز و کلی است که تعریف کردیم.

«واقعیت» که همان فضا-زمان نسبی ماست، کل و «من و تو» جز های آن هستیم.

در حقیقت این واقعیت گره خورده ی فضا-زمان است که سبب جزئی شدن کل ها میشود.
ما و هر پدیده دیگری برای درک شدن نیاز به خرد شدن و جز شدن دارد. تا یک کل جز نشود، توسط اجزا قابل درک نخواهد بود.
نسبیت نسبت این جزها را بیان میکند.

چرا زمان برای شخص ثابت مستقل از شخص متحرک(در تندی های بالا و حدی) است؟
چون زمان اهرمی برای درک یک کل به نام فضاست!
فضایی که ما نیز «جزئی» از آن هستیم.
در حقیقت نسبیت تنها رابطه جز و کل بین پدیده هاست و نه چیزی بیشتر از آن.

اگر شما سوار بر اتومبیلی متحرک باشید، از نظر شخص درون آن شما ثابت و از نظر شخص بیرون شما متحرک هستید. چه چیزی سبب تمایز واقعیت ها در این حالت شده است؟ حقیقت چیست و چطور میشود ویژگی شما را بیان کرد؟ متحرک یا ثابت؟!

باید این را بیاد بیاورید که «واقعیت» که در نسبیت از آن بعنوان فضا-زمان یاد میشود، نسبیست!

چرا در نسبیت «واقعیت» را فضا-زمان مینامیم؟
چون درک ما از این کل که جزئی از آن هستیم ناقص است. هرگز یک جز نمیتواند کل خود را درک کند چون این اجزا هستند که کل را میسازند. همچنین «کل» برای تکامل و رشد کردن نیاز دارد که تک تک اجزا را رشد دهد.

این بسان رابطه انسان (جز) با کل آن است که آن را الاهه یا خدا مینامد.
در حقیقت میتوان گفت تا اجزا نباشند تا کل را بسازند، کلی هم وجود نخواهد داشت.

واقعیت که کلی کامل است، برای درک شدن توسط اجزا باید ریز شود، خرد شود، و پاره پاره گردد. این خرد شدن واقعیت از آن دوجز میسازد: فضا و زمان

در حقیقت این فضا-زمان همان «واقعیت» نسبی است که در قسمت قبلی موضوع از آن یاد کردیم.
زمان وجود دارد چون ذهن ما که جز است، برای درک کل(فضا،هستی،چیستی، خدا و....) نیاز به تکه تکه کردن دارد.

هرچه تندی ما بیشتر شود، آهنگ نمایان شدن مکان(فضا) در واحد زمان افزایش میابد(تعریف تندی) و بدین سان اهرم زمان که برای درک ما از «کل» یا فضا بود، رنگ میبازد.
مفاهیم نسبی و نسبیت نیز از همین موضوع جز و کل پدید میاید.

هرچه اجزا در درک کل خود ناتوان شوند، آن را تکه تکه تر خواهند کرد و بدین سبب مفاهیم نسبی از «واقعیت» پدید میاید.

شاید بتوان گفت این رابطه علیت نیست که جهان را میگرداند و جهان تنها بر دو مفهوم استوار است: کل و جز!

و به سان این دو نسبیت پدید میاید، تا کل را به جز پیوند دهد تا حقیقت ناگسسته و در هم دوخته «وجودیت» و چیستی پدید آید.....

🆔 @Physics3p

📚 کتاب هفته

📎 عنوان: اتمیسم منطقی
✍ نویسنده: برتراند راسل
☑ موضوع: فلسفه-علم

#فارسی

🆔 @Physics3p