مطلب «مروری بر نظریات انیشتین» ، بعد از پنج قسمت به پایان رسید.
امیدواریم لذت و بهره لازم را از این مطلب برده باشید.

🎥زمین در یک میلیارد سال آینده چگونه است؟

🔴منبع: بیگ بنگ

🆔 @Physics3p

📚 کتاب هفته
♋کتاب: متافیزیک از نگاه فیزیک
✍ نویسندگان: فرد آلن ولف - باب توبن


🆔 @Physics3p

ایا ممکن است روزی بعد «زمان» برای همیشه تمام شود؟ «گری گيبونز»، كيهان‌شناس دانشگاه كمبريج مي‌گويد: از آن‌جایی كه بسیاری از دانشمندان معتقدند كه زمان در طول انفجار بزرگ به وجودآمده، پس می‌تواند در یک تاثير متضاد از بين برود!

🆔 @Physics3p

دانشمندان به تازگی منشأ نوری در فاصله ی 3.8 میلیارد سال نوری یافتند که 570 میلیارد برابر درخشان تر از خورشید، 200 برابر درخشان تر از یک سوپرنوا، و 20 برابر درخشان تر از مجموع کل ستارگان راه شیری میباشد!
هنوز ماهیت واقعی این منشأ نور مشخص نشده است.

🆔 @Physics3p

اگر شما زمان را متوقف میکردید، دیگر شما قادر به دیدن هیچ چیزی نبودید. زیرا با توقف زمان،فوتون های نوری نیز ثابت و بی حرکت میشدند و با توجه به عدم برخورد فوتون ها به شبکیه ی چشم شما دیگر عمل دیدن برایتان میسر نمی شد


🆔 @Physics3p

https://en.m.wikipedia.org/wiki/File:Wormhole_travel_as_envisioned_by_Les_Bossinas_for_NASA.jpg

↙ماشین وارپ چیست؟

🆔 @Physics3p

🔹بیایید درباره‌ی یکی از این مفهوم‌ها، یعنی ماشین وارپ، کمی بیش‌تر بدانیم. ماشین وارپ در واقع نوعی تکنولوژی برای سفر در فضا با سرعتی بیش‌تر از سرعت نور است. شاید فکر کنید سفر با سرعتی بالاتر سرعت نور امکان‌پذیر نیست و بنابراین نباید وقت‌مان را با رویاپردازی درباره‌ی آن تلف کنیم. اما بد نیست بدانید فیزیک‌دان‌ها خیال‌پردازتر از این حرف‌ها هستند و بسیاری از پیشرفت‌های واقعی و علمی هم مدیونِ همین خیال‌پردازی‌ها است.

🔸ماشین وارپ Warp Drive هم حاصل همین خیال‌پردازی‌های علمی است که آن را فیزیک‌دانی مکزیکی به نام میگوئل آلکوبیر در سال 1994 برای اولین بار پیشنهاد داد. البته اگر سریال «پیشتازان فضا» را دیده باشید، یادتان خواهد آمد که در آن سریال هم از چنین ماشینی برای سفرهای فضایی استفاده می‌شد. ماشین وارپ در واقع (یا در خیال!) به جای آن‌که فضاپیما را در فضا حرکت دهد، با ایجاد موج در فضا-زمان، نوعی نیروی پیش‌رانشی ایجاد می‌کند که می‌تواند فضاپیما را با سرعتی بالاتر از سرعت نور جابه‌جا کند. کمی عجیب و نامفهوم به نظر می‌رسد؟ نگاهی به تصویر بیندازید تا متوجه شوید بنیان این ایده چقدر ساده (و در عین حال خلاقانه) است:
در واقع در این نوع جابه‌جایی فضایی، فضای جلوی سفینه منقبض و فضای پشت آن منبسط می‌شود و فضاپیما با موجِ ایجاد شده در فضا-زمان، به جلو رانده می‌شود. دقت کنید که در این نوع جابه‌جایی معادله‌ی انیشتین نقض نمی‌شود، چون فضاپیما در درون فضا حرکت نمی‌کند، بلکه موج فضا-زمان است که آن را به جلو می‌راند.

🔹توجه داشته باشید که چنین ایده‌هایی هنوز در مراحل آزمایشی هستند و تا عملی شدن‌شان راه درازی در پیش است.
آنچه که میگوئل آلکوبیر در مورد ماشین وارپ فرمول‌بندی کرده، برای کار کردن به جِرم منفی (Negative Mass) –که هنوز هیچ نشانه‌ای از وجودش به دست نیامده- و مقدار بسیار بسیار بسیار عظیمی از انرژی عادی نیاز دارد. گرچه در مدل‌های تازه‌تری که برای ماشین وارپ پیشنهاد شده، به جرم منفی و انرژی کمتری نیاز است، اما تولید انرژی مورد نیاز همچنان فراتر از توانایی‌های کنونی نوع بشر است. با این حال ناسا و مهندسانش پژوهش‌های ابتدایی برای دست پیدا کردن به این تکنولوژی را آغاز کرده‌اند.

🔴 منبع: ویکی پدیا

🆔 @Physics3p

♋ کانال فیزیک کوآنتوم👆👆👆

🎥سفر سریع تر از نور با ماشین وارپ

گفتگوی میچیو کاکو فیزیکدان با میگوئل آلکوبیر که پیشنهاد ساخت ماشین وارپ را داده.

🆔 @Physics3p

goo.gl/UUpGsE

↙ اصل عدم قطعیت و آزمایش گربه شرودینگر

🆔 @Physics3p

🔸اصل عدم قطعیت هایزنبرگ دیدگاه ما را نسبت به رویدادهای آینده و نحوه پیش گویی رویدادها از طریق قوانین علمی به کلی دگر گون ساخت. این مطلب در دهه بیست، هایزنبرگ‏، اروین شرودینگر و پل دیراک را بر آن داشت تا مکانیک را بازسازی نمایند. آنها براساس اصل عدم قطعیت، نظریه جدیدی بنام مکانیک کوانتومی تدوین نمودند. در این نظریه، ذرات دارای وضعیت و سرعت مجزا و در عین حال مشاهده ناپذیر نیستند. بلکه آنها دارای حالت کوانتومی اند که ترکیبی از وضعیت و سرعت می باشد.

🔸به طور کلی مکانیک کوانتومی، برای یک مشاهده، نتیجه ای واحد را پیش بینی نمی کند. بلکه مجموعه ای از احتمالات را مطرح می سازد و درجه احتمال هریک را مشخص می کند. این بدین معنی است که اگر سیستمهای مشابه بسیاری را در شرایط مساوی اندازه گیری کنیم، در می یابیم که تعداد معینی سیستم در حالت A و تعدادی دیگر در حالت B و... قرار دارند. اما برای یک سیستم منفرد هیچگاه نمی توان گفت که این سیستم پس از اندازه گیری در کدام حالت قرار خواهد گرفت.مکانیک کوانتومی به این ترتیب عنصر پیش‌بینی ناپذیری یا تصادف و احتمال را وارد علم می کند. اینشتین برغم نقش مهمی که در تدوین مکانیک کوانتومی داشت قویا به این امر اعتراض داشت.

🔹پارادوکس گربه شرودینگر به این صورت است: گربه‌اي درون يك جعبه حاوی یک شیشه گاز سیانور، یک چکش، یک حسگر راديو‌اكتيو و یک منبع راديواكتيو (ابزاري كه منجر به مرگ گربه شود) قرار داده مي‌شود كه احتمال انفجار يا منفجر نشدن، يا نشت گاز و عدم نشت گاز پس از بسته شدن در جعبه 50-50 است.

🔸فرض کنید گربه‌ای در چنين جعبه‌ای محبوس است: در این جعبه یک شیشه گاز سیانور، یک چکش، یک حسگر راديواكتيو و یک منبع راديواكتيو نیز وجود دارد. ذرات راديواكتيو بصورت نامنظم تابش می‌کنند يعني احتمال فروپاشي ذرات و آزاد‌شدن انرژي از آنها 50 درصد درنظر گرفته مي‌شود. از اين رو اگر براساس احتمال 50 درصدي تابش راديواكتيو، پس از يك ساعت فردي بخواهد در جعبه را باز كند، گربه 50 درصد مرده و 50 درصد زنده‌است، اما پس از باز كردن در جعبه گربه قطعا يا مرده‌است و يا زنده‌. يعني در كمتر از يك لحظه احتمال مرده يا زنده بودن گربه به يقين تبديل مي‌شود.

🔹آنچه اين سناريوي گيج‌كننده فرضي را پيچيده‌تر مي‌كند اين است كه تا زماني كه در اين جعبه فرضي بسته باشد، از نظر فيزيك كوانتوم گربه در حالتي به نام برهم‌نهي قرار دارد، يعني هم مرده‌است و هم زنده زيرا گربه بايد در يكي از اين دو حالت باشد و نمي‌تواند در هيچ‌يك از اين دو حالت نباشد.

🔸اگرچه شرودينگر اين فرضيه را با هدف ژرف‌انديشي درباره طبيعت حقيقت در جهان هستي و نمايش عجيب بودن مكانيك كوانتوم و همچنين تشريح نكته‌اي در مكانيك كوانتوم درباره طبيعت ذرات موجي مطرح كرده‌بود، فيزيكدانان در چند دهه بعد دريافتند كه اتم‌ها مي‌توانند نسخه واقعي گربه شرودينگر را به نمايش بگذارند.

🆔 @Physics3p

⚛ کانال فیزیک کوآنتوم👆👆👆

🎥آزمایش گربه شرودینگر نشان می‌دهد که یک گربه فرضی درون جعبه پیش از آنکه درب جعبه باز شود می‌تواند در یک زمان هم زنده و هم مرده باشد‼
پدیده عجیب و غریبی که نتیجۀ مکانیک کوانتومی است.

🆔 @Physics3p

🔵 اصل عدم قطعیت

🔺در سال ۱۹۲۷ جوان نابغه ای به نام ورنر هایزنبرگ برای اولین بار، پای اصل عدم قطعیت را به فیزیک باز کرد. ابتدا این اصل را با یک جمله ی ساده تعریف کرده و سپس به سراغ توضیح مفصل آن می روم. اصل عدم قطعیت یک واقعیت بسیار مهم را به شما گوشزد می کند :
طبیعت، به شما اجازه نمی دهد همه چیز را به صورت یکجا در موردش بدانید، اما موضوع جالب تر هم می شوذ اگر بدانید طبیعت حتی خودش هم در مورد خودش، همه چیز را یکجا نمی داند!!

🔺اصل عدم قطعیت، بیان می کند که جفت هایی از ویژگی های فیزیکی وجود دارند که نمی توان مقدار دقیق آنها را به طور همزمان بدست آورد. مشهورترین جفت، اندازه حرکت و مکان هستند. اندازه حرکت یا تکانه، حاصلضرب سرعت در جرم است. البته در مورد تکانه، تعریف فیزیکی کاملاً سرراستی وجود ندارد، اما می توان آن را به معنای “شوق حرکت یک شی” دانست. اصل عدم قطعیت می گوید، هرگاه شما یکی از این دو ویژگی را (مکان یا اندازه حرکت) به دقت اندازه گیری کنید، در مورد ویژگی دیگر، دچار بی دقتی خواهید شد. یعنی اگر مکان یک ذره را به صورت کاملاً دقیق اندازه گیری کنید، بی دقتی زیادی در اندازه حرکت به وجود خواهد آمد. پس نمی توانید مقدار دقیق هر دو ویژگی را به طور همزمان در اختیار داشته باشید. اگر یکی از آنها را دقیق تر اندازه بگیریم، عدم قطعیت یا نادقیقی در دیگری بیشتر می شود. جفت ویژگی معروف دیگر، زمان و انرژی هستند و تمام موارد بالا برای این دو کمیت نیز صادق است.

🔺بنابراین حاصلضرب دو ویژگی مورد نظر، همیشه مساوی یا بزرگتر از مقدار ثابت پلانک کاهش یافته تقسیم بر دو است. شاید بپرسید این روابط چگونه به وجود آمده اند؟ به بیان ساده، این روابط حاصل یک اصل عمومی تر در مکانیک کوانتومی هستند و آن، جابه جایی ناپذیری اپراتورهاست. برای پاسخ دادن به این سوال باید ریشه های ریاضی پیدایش اصل عدم قطعیت هایزنبرگ را بررسی کنیم که این کار را در کلاس های درس تخصصی کوانتوم انجام خواهیم داد.

🆔 @Physics3p

❌یک اشتباه بنیادی

☑️برخی از افراد برای توضیح اصل عدم قطعیت، یک اشتباه بنیادی را مرتکب می شوند. آنها اصل عدم قطعیت را اغلب با اثر ناظر اشتباه می گیرند. اثر ناظر یا مشاهده گر، پدیده ای است که در اثر مشاهده ی سیستم کوانتومی یا به عبارت بهتر، اندازه گیری آن، به وجود می آید. یعنی زمانیکه یک سیستم کوانتومی، مورد اندازه گیری قرار می گیرد،دچار اختلال شده و در نتیجه حالت اصلی آن (قبل از اندازه گیری) تغییر می کند. در واقع اثر ناظر، نتیجه ی اصل برهم نهی است.

☑️استدلال اشتباه افراد (از جمله خود هایزنبرگ!!) این بود که با نگاه کردن به سیستم، فوتون های نوری به الکترون ها برخورد کرده و مکان آنها را تغییر می دهند، در نتیجه اندازه گیری ما باعث به وجود آمدن عدم قطعیت می شود. اما این پدیده، هیج ربطی اصل عدم قطعیت ندارد، زیرا عدم قطعیت در مورد مکان و اندازه حرکت یک ذره ی کوانتومی، همیشه و بدون توجه به حضور یک ناظر یا مشاهده گر رخ می دهد. پس یادمان نرود عدم قطعیت یک ویژگی ذاتی طبیعت بوده و در تاروپود آن تنیده شده است!

🆔 @Physics3p

🔴اصل عدم قطعیت هایزنبرگ به زبان ساده

💢در این ویدئو توضیحات مختصری درمورد اصل عدم قطعیت داده شده است.

🆔 @Physics3p

📚 کتاب: «خاطرات و زندگی نامه ریچارد فاینمن، فیزیکدان قرن بیستم»

✍ نویسنده: رالف لیگ تون

#پیشنهاد_ویژه_کانال

🆔 @Physics3p

⭕️موسیقی نهفته در عدد پی تا ۱۲۲ رقم اعشار‼

شاها فلک از بزم تو در رقص و سماع است
دست طرب از دامن این زمزمه مگسل


🆔 @Physics3p

چهار نیروی "گرانش" ، "الکترومغناطیس" ، "هسته ای ضعیف" و"هسته قوی" چه تاثیری در بیگ بنگ داشتند⁉

🆔 @Physics3p

goo.gl/p2sRKL

↙ گرانش به ابعاد دیگر نفوذ نمی‌کند!

🔹خب، نسبیت عام همچنان با قدرت به کارش ادامه می دهد. بر طبق آزمایش جدید نظریه باسابقه اینشتین، گرانش ِ جهان ما به ابعاد دیگر تراوش نمی کند. شاید همه از شنیدنِ اینکه قرار نیست گرانش به بُعد عجیبی تبدیل شود که درکش برایمان دشوار است، خرسند شده‌ باشند!

🔸ایدۀ تبدیل گرانش به ابعاد دیگر، از منظر نظری از ابعاد فیزیکی جهان نشات می گیرد؛ ابعادی که مبنا و اساس نظریه نسبیت عام اینشتین را تشکیل می دهند. شما به سه بعد فضایی و بعد چهارم «زمان» آشنایی دارید. اگر ابعادی فراتر از این چهار بُعد در جهان وجود داشته باشد، ما توانایی شناسایی آنها را نداریم، اما امواج گرانشی ظاهرا روش ِ بالقوه‌ای را در این زمینه ارائه کرده‌اند. در همین راستا، همکاری بزرگ و بین‌المللی لایگو(LIGO) برای بررسی این مسئله آغاز شده است.

🔹مقاله نوشته شدۀ جدید باید مورد داوری قرار بگیرد، اما نتایج آن با تمامی آزمایش‌های دیگر نسبیت عام تا به امروز سازگاری دارند. در فضا-زمانی که می شناسیم، هر دو عنصر گرانش و نور وجود دارند. اما در ابعاد بزرگ اضافی (مثل بعد ششم یا هفتم یا …)، شاید گرانش هنوز وجود دارد و خبری از نور نباشد. حداقل از دیدگاه نظری، چون امواج گرانشی به پاس برخورد کیهانی عظیم در سرتاسر فضا-زمان بطور موجی حرکت می کنند، شاید بخشی از گرانش به این ابعاد تبدیل گردد. خوشبختانه، این آزمایش نسبتا ساده‌ای است.

🔸بر اساس آزمایشی که محققان طراحی کردند، اگر گرانش تحت تاثیر ابعاد ناشناختۀ عجیبی قرار بگیرد، و چنین چیزی برای نور صادق نباشد، می توانیم شاهد کاهش قابل توجهی در بزرگی امواج گرانشی باشیم؛ البته این در صورتی است که نور و امواج گرانشی به آشکارسازهای زمینی برسند. اما این اتفاق روی نداد. میزان بزرگی به صورت نسبی باقی ماند. نظریه نسبیت عام بار دیگر با موفقیت از آزمون گذر کرد. نسبیت عام بارها و بارها از آزمایش‌های مختلف سربلند بیرون آمده است. اما دانشمندان به تلاش‌های خود برای نقض آن ادامه خواهند داد...

🔴 منبع: بیگ بنگ

🆔 @Physics3p

⚛ کانال فیزیک کوآنتوم👆👆👆

🔴 خبر فوری:
و حالا وویجر۲ هم میان ستاره‌ای شد...

ناسا لحظاتی پیش به طور رسمی اعلام کرد که کاوشگر وویجر۲ وارد فضای میان ستاره‌ای شده است.
کاوشگر وویجر۲ پس از سفری به مدت ۴۱ سال و ۳ ماه و ۲۰ روز حالا از سامانه خورشیدی خارج شده و در فضای میان ستاره‌ای قرار گرفته...
ناسا می‌گوید وویجر۲ هم اکنون در فاصله ۱۶ ساعت و ۳۸ دقیقه “نوری” از زمین قرار دارد‼


🆔 @Physics3p

https://bigbangpage.com/wp-content/uploads/2013/07/neutron-star.jpg

↙ ستاره نوترونی چیست؟

#قسمت_اول

🆔 @Physics3p

🔸پس از اینکه یک ابرنواختر نوع دو رخ داد،قسمتی از هسته ستاره باقی می ماند. اگر جرم هسته باقیمانده کمتر از سه برابر جرم خورشید باشد تبدیل به یک ستاره نوترونی می شود.

🔹این ستاره حداقل جرمی معادل ۱٫۴ جرم خورشید را در کره ای که شعاع آن حدود ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر است نگه می دارد. در واقع در این حالت فشار الکترونی دیگر نمی تواند مانع انقباض نهایی هسته ستاره شود. چنین ستاره ای آنچنان فشرده می شود که قطرش به حدود ۳۲ کیلومتر و چگالی اش به رقم گیج کننده ۲۰۰ میلیون تریلیون گرم بر سانتی متر مکعب خواهد رسید. اما اگر قطر ستاره نوترنی فقط چند کیلومتر باشد، چگونه می توانیم به وجود آنها پی ببریم؟

🔸در سال ۱۹۶۷ جوسلین بل به هنگام مطالعه روی چشمه های نشر امواج رادیویی پی به رویدادی برد که آن را تکه بی ارزش نامید. یعنی یک موجک رادیویی تکراری که به نظر می رسد به همان نقطه در آسمان که بازگردیم تکرار می شود. می دانیم که زمین با دوره تناوب ۲۳ ساعت و ۵۶ دقیقه نسبت به ستارگان می چرخد، بنابراین هر چشمه گسیل موج که در بیرون از منظومه شمسی باشد باید در این مدت دقیقا دوباره آشکار شود، با این فرض که یک رادیو تلسکوپ در مکان ثابتی نسبت به زمین قرار گرفته باشد. اتومبیلی که به سمت این آنتن حرکت می کند می تواند یک اختلال رادیویی مشابه ایجاد کند زیرا شمع های اتومبیل هنگام جرقه زدن نوفه رادیویی ایجاد می کنند. بنابراین یک پژوهشگر باید اطمینان حاصل کند که تمام چشمه های رادیویی انسانی را حذف کرده است. ثبت داده های بل نشان داد که پس از ۲۳ ساعت و ۵۶ دقیقه این اختلالات عینا تکرار می شود.

🔹در عصر جدید ایده وجود موجودات هوشمند در همه جای کیهان ایده ای متداول است. این تصور در اندیشه افرادی که در کشف بل با او سهیم بودند خطور کرد و به همین خاطر آنها نام این چشمه ها را مردان سبز کوچک نامیدند. آنها سپس نتیجه گرفتند که برخی پدیده های طبیعی می تواند منشاء این چشمه های تپنده رادیویی باشد که به آنها نام تپنده ها را دادند. نخستین تپنده Cp 1919 نام گرفت (۱۹۱۹ یعنی دوره تناوب آن ۱۹ ساعت و ۱۹ دقیقه است). تاکنون ستاره شناسان چند صد تپنده را فقط در کهکشان راه شیری شناسایی کرده اند. جستجو برای یافتن یک همتای مرئی مربوط به این تپ اختران آغاز شد ولی در کوتاه مدت هیچ کس چیزی پیدا نکرد. بزودی حدس و گمان درباره منشاء این علائم شکل های مختلفی به خود گرفت. بیش ترین نظریه ها این چشمه ها را یک ستاره تپنده یا یک دستگاه چرخان پیشنهاد کردند. مدل های نظری به گونه ای طراحی شده بودند که دوره برگشت سریع علامت را به حساب آوردند، بیشتر این گونه مدل ستاره ها و یا دستگاه های خیلی کوچک و چگال بودند، اما هیچکدام از آن نظریه ها حساب کشف تپ اختر بعدی را نکرده بودند.

ادامه دارد....

🆔 @Physics3p

⚛ کانال فیزیک کوآنتوم👆👆👆

https://bigbangpage.com/wp-content/uploads/2015/02/port_neutronstar_950.jpg

↙ ستاره نوترونی چیست؟

#قسمت_دوم

🆔 @Physics3p

🔸در سال ۱۹۶۹ دینسی و تیلور در رصدخانه ی استوارد دانشگاه آریزونا یک ستاره مرئی روشن را در سحابی خرچنگ کشف نمودند که یک تپ احتر بود. این تپ اختر با نام Np 0532 دوره تناوبی در حدود ۰٫۰۳۳۳ ثانیه داشت؛ یکی از کوتاه ترین دوره تناوب های شناخته شده بود و بنابراین درخشش نور مرئی اش آنچنان سریع بود که بتوان با چشم آشکار شود و وسیله ویژه ای برای ثبت پیام های رادیویی خیلی سریع آن تپ اختر ابداع شد. چندی بعد در رصدخانه لایک دانشگاه کالیفرنیا یک روزنه چرخشی مخصوص طراحی شد که به ستاره شناسان اجازه میداد تا از این تپ اختر عکسبرداری کنند و نشان دهند که این شی ء در نیمی از زمان روشن و در نیمه دیگر خاموش است. تپ اختر No 0532 یک شی ء با قدر ۱۸ است و درخشش هایش معادل قدر ۱۵ می باشد. هیچکدام از مدل های موجود ستاره های تپنده نتوانستند تبش سریع این نوع ستاره را توضیح دهد و ایده های جدید امکان وجود یک ستاره چرخشی را پیشنهاد می کرد.

🔹تقریبا هر ستاره ای به آهستگی می چرخد. برای مثال خورشید در یک دوره کمتر از یک ماه یکبار به دور محورش می چرخد. هنگامی که یک ستاره در پایان عمر منقبض شده و به صورت یک ستاره نوترونی در می آید دوره چرخش آن کوتاه تر شده و خیلی سریعتر منقبض شده و تندتر و تندتر می چرخد. بنابراین ستاره ای که در خلال مرحله رشته اصلی خود به آرامی می چرخید می توان انتظار داشت که در مرحله ی انقباضش بسیار تند بچرخد. بنابراین مدل امروزی تپ اختر یک ستاره نوترونی با چرخش سریع است. تپ اختر Np 0532 در هر ثاتیه ۳۰ بار می چرخد و دوره تناوب تپ های تابشی اش با دوره تناوب چرخشش برابر است. این مدل از تپ اخترها براساس طبیعت تابش آنها مشخص می شوند، تابشی که به شدت قطبی و دارای طیف پیوسته است. منشاء این نوع تابش به هیچ وجه نمی تواند فرایندهای گرما هسته ای یک ستاره عادی باشد در عوض این مشخصه فرایندی از یک ستاره سرد است، ستاره ای که انرژی باقیمانده اش بصورت انرژی چرخشی و میدان مغناطیسی قوی اش در آمده است.

🔸تقریبا همه ستارگانی که دارای یک میدان مغناطیسی هستند وقتی چگالیده می شوند میدان های مغناطیسی شان با چگالیده شدن آنقدر قوی می شود که یک میلیارد بار قوی تر از میدان هایی هستند که در سطح زمین به وجود می آید. هنگامی که الکترون های سریع وارد یک میدان مغناطیسی می شوند بیشتر تمایل دارند به دور خطوط میدان بچرخند تا این که این خطوط را قطع کنند. این حرکت گردشی در الکترون ها شتاب ایجاد می کند و می دانیم هنگامی که یک ذره باردار شتاب می گیرد و تابش الکترومغناطیسی انجام می دهد.

🔹این نوع تابش را تابش سینکروترونی می گویند زیرا این امر اولین بار در یک شتاب دهنده ذرات به نام سینکروترون مشاهده شده است. به نظر می آید پیام های رادیویی و نوری از تپ اختر سحابی خرچنگ از چنین فرایندی ناشی شده است. امروزه اخترشناسان تقریبا بر این عقیده اند که تپ اختران در واقع ستارگان نوترونی چرخانند. به دلیل میدان گرانش قوی اطراف ستاره نوترونی ممکن است این ستاره ماده را از ستاره همدم بزرگ تر خود جذب کند. چنین ماده ای در فرایند گرم شدن و برانگیخته شدن پرتو ایکسی تولید می کند که ما می بینیم. میدان مغناطیسی ستاره نوترونی در حال دوران انرژی را به شکل تپ هایی متمرکز می کند.

پایان‼

🆔 @Physics3p

⚛ کانال فیزیک کوآنتوم👆👆👆

آیا مبحث «ستارگان نوترونی» و ارتباط آن با نسبیت ادامه پیدا کند؟
anonymous poll

بله 👍 – 124
👍👍👍👍👍👍👍 94%

خیر 👎 – 8
▫️ 6%

👥 132 people voted so far.