↙️ معمای واقعیت #کوآنتومی
#قسمت_دوم
🆔 @Physics3p
🔸با وجود زیبایی و سادگی معادله شرودینگر، توابع موج به طور خارق‌العاده‌ای شکیل است. چرا شما به اطلاعاتی بسیار زیاد، یعنی بی نهایت عدد که در همه جای فضا پخش شده‌اند، فقط برای توصیف موقعیت یک شی ء منفرد نیاز دارید؟ ممکن است این بدان معنا باشد که الکترون به طریقی محو شده است. اما همانطور که معلوم شده است این گفته درست نیست. در واقع وقتی الکترونی را جستجو می کنید، فقط در یک نقطه، خودش را نشان می دهد. هنگامی که الکترون را یافتید، حتی چیز عجیبی روی می دهد: تابع موج الکترون موقتا از معادله شرودینگر پیروی نمی کند. در عوض، این تابع با همۀ اعداد بی‌شمارش، بجز مکانی که شما الکترون را در آنجا یافتید، فروپاشیده و به صفر تبدیل می شود.
🔹پس توابع موج چه هستند؟ و چرا فقط بعضی مواقع از معادله شرودینگر پیروی می کنند؟ به ویژه، چرا فقط هنگامی که هیچکس به آنها نمی نگرد از معادله شرودینگر مطابعت می کنند؟ این پرسش‌های بی‌پاسخ شکافی را در بطن فیزیک کوانتومی نمایان می کنند. خصوصا پرسش آخر به اندازه‌ای در میان فیزیکدانان معروف شده که نامی ویژه دارد: “مشکل اندازه‌گیری”.
🔸به نظر می رسد مشکل اندازه‌گیری تمایل دارد که فیزیک کوانتومی، در مسیر خود متوقف شود. “نگاه کردن” یا “اندازه‌گیری” چه معنایی دارد؟ به طور کلی پاسخی که همه روی آن توافق داشته باشند برای این پرسش وجود ندارد. ما واقعا نمی دانیم چه وقت معادلۀ شرودینگر را به کار برده و چه وقت به کار نبریم. اگر ندانیم چه موقع این قانون را به کار برده و چه وقت آن را کنار بگذاریم، چگونه می توانیم از آن استفاده کنیم؟
🔹پاسخ عملگرایانه به این پرسش این است که وقتی ما فیزیکدان‌ها روی فیزیک کوانتومی کار می کنیم، تمایل داریم آن را فقط بعنوان فیزیک اشیاء خیلی کوچک در نظر بگیریم. ما معمولا فرض می کنیم که معادله شرودینگر در مورد اشیاء بزرگ مانند میز، صندلی، انسانها و دیگر چیزهایی که در زندگی روزمره با آنها سر و کار داریم، کارایی ندارد و این اشیاء از فیزیک کلاسیک آیزاک نیوتن پیروی می کنند. و کاربرد معادله شرودینگر هنگامی که یکی از این اشیاء با ذره‌ای کوچک از جهان کوانتومی برهمکنش می کند، متوقف می شود.
ادامه دارد....
🆔 @Physics3p
⚛ کانال فیزیک کوآنتوم👆👆👆
#قسمت_دوم
🆔 @Physics3p
🔸با وجود زیبایی و سادگی معادله شرودینگر، توابع موج به طور خارق‌العاده‌ای شکیل است. چرا شما به اطلاعاتی بسیار زیاد، یعنی بی نهایت عدد که در همه جای فضا پخش شده‌اند، فقط برای توصیف موقعیت یک شی ء منفرد نیاز دارید؟ ممکن است این بدان معنا باشد که الکترون به طریقی محو شده است. اما همانطور که معلوم شده است این گفته درست نیست. در واقع وقتی الکترونی را جستجو می کنید، فقط در یک نقطه، خودش را نشان می دهد. هنگامی که الکترون را یافتید، حتی چیز عجیبی روی می دهد: تابع موج الکترون موقتا از معادله شرودینگر پیروی نمی کند. در عوض، این تابع با همۀ اعداد بی‌شمارش، بجز مکانی که شما الکترون را در آنجا یافتید، فروپاشیده و به صفر تبدیل می شود.
🔹پس توابع موج چه هستند؟ و چرا فقط بعضی مواقع از معادله شرودینگر پیروی می کنند؟ به ویژه، چرا فقط هنگامی که هیچکس به آنها نمی نگرد از معادله شرودینگر مطابعت می کنند؟ این پرسش‌های بی‌پاسخ شکافی را در بطن فیزیک کوانتومی نمایان می کنند. خصوصا پرسش آخر به اندازه‌ای در میان فیزیکدانان معروف شده که نامی ویژه دارد: “مشکل اندازه‌گیری”.
🔸به نظر می رسد مشکل اندازه‌گیری تمایل دارد که فیزیک کوانتومی، در مسیر خود متوقف شود. “نگاه کردن” یا “اندازه‌گیری” چه معنایی دارد؟ به طور کلی پاسخی که همه روی آن توافق داشته باشند برای این پرسش وجود ندارد. ما واقعا نمی دانیم چه وقت معادلۀ شرودینگر را به کار برده و چه وقت به کار نبریم. اگر ندانیم چه موقع این قانون را به کار برده و چه وقت آن را کنار بگذاریم، چگونه می توانیم از آن استفاده کنیم؟
🔹پاسخ عملگرایانه به این پرسش این است که وقتی ما فیزیکدان‌ها روی فیزیک کوانتومی کار می کنیم، تمایل داریم آن را فقط بعنوان فیزیک اشیاء خیلی کوچک در نظر بگیریم. ما معمولا فرض می کنیم که معادله شرودینگر در مورد اشیاء بزرگ مانند میز، صندلی، انسانها و دیگر چیزهایی که در زندگی روزمره با آنها سر و کار داریم، کارایی ندارد و این اشیاء از فیزیک کلاسیک آیزاک نیوتن پیروی می کنند. و کاربرد معادله شرودینگر هنگامی که یکی از این اشیاء با ذره‌ای کوچک از جهان کوانتومی برهمکنش می کند، متوقف می شود.
ادامه دارد....
🆔 @Physics3p
⚛ کانال فیزیک کوآنتوم👆👆👆
Quantum Physics via @like
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🎦 ویدئویی در خصوص خورشید و ستارگان بزرگتر از خورشید،کهکشان راه شیری،خوشه های کهکشانی،جهانهای موازی.
🆔 @Physics3p
🆔 @Physics3p
↙️ معمای واقعیت #کوآنتومی
#قسمت_سوم
🆔 @Physics3p
🔹با این روش در بیشتر موارد پاسخ درستی به دست می آوریم. اما بیشتر فیزیکدان‌ها باور ندارند که جهان این طور کار می کند. آزمایشات در دهه‌های گذشته نشان داده‌اند که فیزیک کوانتومی درمورد اشیاء بزرگ و خیلی بزرگ هم کارایی دارد. و در اینجاست که در مورد کاربردش در همۀ مقیاس‌ها تردیدی نیست. در واقع، فیزیک کوانتومی به صورت موفقیت‌آمیزی برای توصیف بزرگترین چیزها از جمله خود جهان در حوزه‌ای خوش ساخت از علم به نام کیهان‌شناسی فیزیکی به کار می رود.
🔸اگر فیزیک کوانتومی واقعا در همۀ مقیاس‌ها به کار می رود، پاسخ درست به مشکل اندازه‌گیری چیست؟ واقعا چه چیزی در جهان کوانتومی روی خواهد داد؟ به طور تاریخی، جواب استاندارد به این پرسش این است که مشکل اندازه‌گیری وجود ندارد. زیرا پرسش از اینکه چه چیزی روی داده است، وقتی هیچ چیزی دیده نشود، بی‌معنی است. اتفاقاتی که روی می دهند، هنگامی که هیچکس آنها را نبیند، غیرقابل مشاهده خواهند بود، و صحبت کردن در مورد چیزهای غیرقابل مشاهده، بی‌معنی است. این دیدگاه بر اساس محل زندگی فیزیکدان بزرگ دانمارکی نیلز بور، به عنوان “تفسیر کپنهاگی فیزیک کوانتومی” شناخته می شود. بور پدرخواندۀ فیزیک کوانتومی و مدافع اصلی تفسیر کپنهاگی بود.
🔹تفسیر کپنهاگی برخلاف موقعیت تاریخی‌اش بعنوان جواب پیش فرض، در پاسخ به اینگونه پرسش‌های کوانتومی کفایت نمی کند. این تعبیر، هیچ چیزی در مورد اینکه چه چیزی در جهان کوانتومی روی می دهد، به ما نمی گوید. در سکوت سرسختانۀ سرشت واقعیت، تفسیر کپنهاگی در مورد اینکه چرا فیزیک کوانتومی کارایی دارد، هیچ توضیحی ارائه نمی دهد، زیرا این تفسیر نمی تواند بر هیچکدام از ویژگی‌های جهان دلالت کند. جهانی که هیچ شباهتی به ساختارهای ریاضیاتی موجود در بطن نظریه ندارد. تعبیر کپنهاگی هیچگونه زمینه منطقی یا فلسفی که چیزهای غیرقابل مشاهدۀ بی‌معنی را وادار به آشکار شدن کند، در خود ندارد. در هر صورت، واژه “غیرقابل مشاهده” مشخص‌تر از واژه “اندازه‌گیری” نیست. بنابراین، آشکار شدن چیزهای غیرقابل مشاهدۀ بی‌معنی، فقط یک دیدگاه احمقانه نیست، بلکه یک دیدگاه مبهم است. این ابهام از آغاز، تفسیر کپنهاگی را به ستوه آورده بود؛ امروزه این تعبیر، وجه اشتراک چند ایده مخالف و متناقضِ هم، در مورد فیزیک کوانتومی شده است.
🔸با وجود این مسائل، تعبیر کپنهاگی برای سالهای زیادی از قرن بیستم، در میان جامعه فیزیک به شدت غالب بوده است. زیرا این تعبیر، به فیزیکدان‌ها اجازه می داده است که محاسبات درستی را بدون نگرانی در مورد پرسش‌های آزاردهنده موجود در بطن نظریه کوانتومی انجام دهند. اما پس از گذشت ۳۰ سال، حمایت‌ها از تعبیر کپنهاگی دارد رنگ می بازد. بسیاری از فیزیکدان‌ها هنوز حامی این تعبیر هستند. و بررسی‌ها نشان می دهد که اکثریت فیزیکدان‌ها بر آن صحه می گذارند. اما جایگزین‌های تازه‌ای برای تفسیر کپنهاگی وجود دارد، که اکنون حامیان مهمی دارند.
ادامه دارد....
🆔 @Physics3p
⚛ کانال فیزیک کوآنتوم👆👆👆
#قسمت_سوم
🆔 @Physics3p
🔹با این روش در بیشتر موارد پاسخ درستی به دست می آوریم. اما بیشتر فیزیکدان‌ها باور ندارند که جهان این طور کار می کند. آزمایشات در دهه‌های گذشته نشان داده‌اند که فیزیک کوانتومی درمورد اشیاء بزرگ و خیلی بزرگ هم کارایی دارد. و در اینجاست که در مورد کاربردش در همۀ مقیاس‌ها تردیدی نیست. در واقع، فیزیک کوانتومی به صورت موفقیت‌آمیزی برای توصیف بزرگترین چیزها از جمله خود جهان در حوزه‌ای خوش ساخت از علم به نام کیهان‌شناسی فیزیکی به کار می رود.
🔸اگر فیزیک کوانتومی واقعا در همۀ مقیاس‌ها به کار می رود، پاسخ درست به مشکل اندازه‌گیری چیست؟ واقعا چه چیزی در جهان کوانتومی روی خواهد داد؟ به طور تاریخی، جواب استاندارد به این پرسش این است که مشکل اندازه‌گیری وجود ندارد. زیرا پرسش از اینکه چه چیزی روی داده است، وقتی هیچ چیزی دیده نشود، بی‌معنی است. اتفاقاتی که روی می دهند، هنگامی که هیچکس آنها را نبیند، غیرقابل مشاهده خواهند بود، و صحبت کردن در مورد چیزهای غیرقابل مشاهده، بی‌معنی است. این دیدگاه بر اساس محل زندگی فیزیکدان بزرگ دانمارکی نیلز بور، به عنوان “تفسیر کپنهاگی فیزیک کوانتومی” شناخته می شود. بور پدرخواندۀ فیزیک کوانتومی و مدافع اصلی تفسیر کپنهاگی بود.
🔹تفسیر کپنهاگی برخلاف موقعیت تاریخی‌اش بعنوان جواب پیش فرض، در پاسخ به اینگونه پرسش‌های کوانتومی کفایت نمی کند. این تعبیر، هیچ چیزی در مورد اینکه چه چیزی در جهان کوانتومی روی می دهد، به ما نمی گوید. در سکوت سرسختانۀ سرشت واقعیت، تفسیر کپنهاگی در مورد اینکه چرا فیزیک کوانتومی کارایی دارد، هیچ توضیحی ارائه نمی دهد، زیرا این تفسیر نمی تواند بر هیچکدام از ویژگی‌های جهان دلالت کند. جهانی که هیچ شباهتی به ساختارهای ریاضیاتی موجود در بطن نظریه ندارد. تعبیر کپنهاگی هیچگونه زمینه منطقی یا فلسفی که چیزهای غیرقابل مشاهدۀ بی‌معنی را وادار به آشکار شدن کند، در خود ندارد. در هر صورت، واژه “غیرقابل مشاهده” مشخص‌تر از واژه “اندازه‌گیری” نیست. بنابراین، آشکار شدن چیزهای غیرقابل مشاهدۀ بی‌معنی، فقط یک دیدگاه احمقانه نیست، بلکه یک دیدگاه مبهم است. این ابهام از آغاز، تفسیر کپنهاگی را به ستوه آورده بود؛ امروزه این تعبیر، وجه اشتراک چند ایده مخالف و متناقضِ هم، در مورد فیزیک کوانتومی شده است.
🔸با وجود این مسائل، تعبیر کپنهاگی برای سالهای زیادی از قرن بیستم، در میان جامعه فیزیک به شدت غالب بوده است. زیرا این تعبیر، به فیزیکدان‌ها اجازه می داده است که محاسبات درستی را بدون نگرانی در مورد پرسش‌های آزاردهنده موجود در بطن نظریه کوانتومی انجام دهند. اما پس از گذشت ۳۰ سال، حمایت‌ها از تعبیر کپنهاگی دارد رنگ می بازد. بسیاری از فیزیکدان‌ها هنوز حامی این تعبیر هستند. و بررسی‌ها نشان می دهد که اکثریت فیزیکدان‌ها بر آن صحه می گذارند. اما جایگزین‌های تازه‌ای برای تفسیر کپنهاگی وجود دارد، که اکنون حامیان مهمی دارند.
ادامه دارد....
🆔 @Physics3p
⚛ کانال فیزیک کوآنتوم👆👆👆
نیوتون برای توصیف علت عدم رمبش ستارگان درون خود در اثر گرانش، فرض را بر این گرفت که جهان نامتناهی بوده و نقطه آغازی نداشته است.
به عبارتی اون زمان را محصول ثانویه جهان در نظر گرفت.
اما بعد از آن باتوجه به این موضوع که اگر جهان نامتناهی باشد باید بدلیل نور ستارگان دوردستی که در گذشته بسمت زمین حرکت کرده اند، باید آسمان شب مانند روز روشن باشد اما نیست، پس به این نتیجه رسید که جهان متناهی بوده و نور ستارگان دوردست فرصت کافی برای رسیدن به زمین نداشته اند.
به این ترتیب اکنون دانشمندان علت عدم رمبش ستارگان را ماده و انرژی تاریک میدانند که عکس هم عمل می کنند.
حال واقعأ این ماده و انرژی تاریک چه هستند و چرا سبب سرعت انبساط جهان میشوند؟
#گرانش #ماده_تاریک
🆔 @Physics3p
به عبارتی اون زمان را محصول ثانویه جهان در نظر گرفت.
اما بعد از آن باتوجه به این موضوع که اگر جهان نامتناهی باشد باید بدلیل نور ستارگان دوردستی که در گذشته بسمت زمین حرکت کرده اند، باید آسمان شب مانند روز روشن باشد اما نیست، پس به این نتیجه رسید که جهان متناهی بوده و نور ستارگان دوردست فرصت کافی برای رسیدن به زمین نداشته اند.
به این ترتیب اکنون دانشمندان علت عدم رمبش ستارگان را ماده و انرژی تاریک میدانند که عکس هم عمل می کنند.
حال واقعأ این ماده و انرژی تاریک چه هستند و چرا سبب سرعت انبساط جهان میشوند؟
#گرانش #ماده_تاریک
🆔 @Physics3p
یکی از فرضیات فیزیکی بیان میکند که جهان عملأ دارای حرکت دورشونده و انبساط نیست و تمام اجرام ثابت اند و این انبساط ظاهری تنها گسترش فضاست که از زمان بیگ بنگ ادامه دارد.
یعنی به عبارتی این کهکشان ها نیستند که حرکت میکنند بلکه جایگاه آنهاست که متحرک است!
🆔 @Physics3p
یعنی به عبارتی این کهکشان ها نیستند که حرکت میکنند بلکه جایگاه آنهاست که متحرک است!
🆔 @Physics3p
↙️ معمای واقعیت #کوآنتومی
#قسمت_چهارم
🆔 @Physics3p
🔸یکی از بهترین جایگزین‌های شناخته شده برای تفسیر کپنهاگی، تعبیر “چند جهانی” در فیزیک کوانتومی است که می گوید حالات معادله شرودینگر همیشه کارایی داشته و توابع موج هرگز فرو نمی پاشند. در عوض، جهان با هر احتمال حاصل از هر اتفاق رخ داده در هر نقطه از چند جهانی، مرتبا منشعب می شود. جایگزین دیگر، “نظریه موج راهبر” نام دارد. حالاتی که ذرات کوانتومی در حرکتشان توسط ِ امواج هدایت می شوند، و ذرات هم به نوبه خود می توانند اثراتی سریع‌تر از نور بر روی امواج دوردست بگذارند (اگرچه این ذرات نمی توانند انرژی یا سیگنالی سریع‌تر از نور بفرستند).
🔹اینها دو ایده هستند، که تصورات مختلفی از واقعیت به ما می دهند. اما هر دوی آنها، کاملا با ریاضیات مکانیک کوانتومی که ما می شناسیم خود را هماهنگ کرده‌اند. آنها همچنین نظریه‌های جایگزینی هستند که ریاضیات مکانیک کوانتومی را اصلاح می کنند، مانند نظریه “فروپاشی خود به خودی”، که پیشنهاد می کند که فروپاشی تابع موج، هیچ ربطی به اندازه‌گیری ندارد، در عوض یک فرآیند طبیعی است، که کلا به صورت تصادفی روی می دهد.
🔸جایگزین‌های زیادی برای تعبیر کپنهاگی وجود دارد. پایه های نظریۀ کوانتومی، میدانی که با حل و فصل مشکل اندازه‌گیری سر و کار دارد و دیگر پرسش‌های اساسی نظریه کوانتومی، موضوعاتی جالب توجه و سرشار از ایده‌های خلاقانه هستند. شکاف در بطن فیزیک کوانتومی هنوز باقی است. یعنی هنوز مساله‌ای وجود دارد که نیازمند راه حل است. هرچند نظریه‌های جذاب زیادی برای حل این مسائل ارائه شده‌اند. این ایده‌ها ممکن است نقطه ی آغازی برای حل مسائل دیگر فیزیک، مانند
🔹نظریه گرانش کوانتومی، “تئوری همه چیز” که هدف نهایی فیزیکدان‌ها از زمان اینشتین بوده است، باشد. در هر صورت، مسائل لاینحل دیده شده پشت سر گذاشته خواهند شد. اما مسائل ایجاد شده توسط تفسیر کپنهاگی، که برای مدتی طولانی روی کاغذ باقی مانده بود، سرانجام مورد توجه قرار گرفت. و آگاه شدن از عمق شکاف در نظریه کوانتومی، ممکن است محصول یک چشم انداز جدید باشد، آن هم نه تنها در جهان کوانتومی، بلکه در خود سرشت واقعیت.
پایان‼️
🆔 @Physics3p
⚛ کانال فیزیک کوآنتوم👆👆👆
#قسمت_چهارم
🆔 @Physics3p
🔸یکی از بهترین جایگزین‌های شناخته شده برای تفسیر کپنهاگی، تعبیر “چند جهانی” در فیزیک کوانتومی است که می گوید حالات معادله شرودینگر همیشه کارایی داشته و توابع موج هرگز فرو نمی پاشند. در عوض، جهان با هر احتمال حاصل از هر اتفاق رخ داده در هر نقطه از چند جهانی، مرتبا منشعب می شود. جایگزین دیگر، “نظریه موج راهبر” نام دارد. حالاتی که ذرات کوانتومی در حرکتشان توسط ِ امواج هدایت می شوند، و ذرات هم به نوبه خود می توانند اثراتی سریع‌تر از نور بر روی امواج دوردست بگذارند (اگرچه این ذرات نمی توانند انرژی یا سیگنالی سریع‌تر از نور بفرستند).
🔹اینها دو ایده هستند، که تصورات مختلفی از واقعیت به ما می دهند. اما هر دوی آنها، کاملا با ریاضیات مکانیک کوانتومی که ما می شناسیم خود را هماهنگ کرده‌اند. آنها همچنین نظریه‌های جایگزینی هستند که ریاضیات مکانیک کوانتومی را اصلاح می کنند، مانند نظریه “فروپاشی خود به خودی”، که پیشنهاد می کند که فروپاشی تابع موج، هیچ ربطی به اندازه‌گیری ندارد، در عوض یک فرآیند طبیعی است، که کلا به صورت تصادفی روی می دهد.
🔸جایگزین‌های زیادی برای تعبیر کپنهاگی وجود دارد. پایه های نظریۀ کوانتومی، میدانی که با حل و فصل مشکل اندازه‌گیری سر و کار دارد و دیگر پرسش‌های اساسی نظریه کوانتومی، موضوعاتی جالب توجه و سرشار از ایده‌های خلاقانه هستند. شکاف در بطن فیزیک کوانتومی هنوز باقی است. یعنی هنوز مساله‌ای وجود دارد که نیازمند راه حل است. هرچند نظریه‌های جذاب زیادی برای حل این مسائل ارائه شده‌اند. این ایده‌ها ممکن است نقطه ی آغازی برای حل مسائل دیگر فیزیک، مانند
🔹نظریه گرانش کوانتومی، “تئوری همه چیز” که هدف نهایی فیزیکدان‌ها از زمان اینشتین بوده است، باشد. در هر صورت، مسائل لاینحل دیده شده پشت سر گذاشته خواهند شد. اما مسائل ایجاد شده توسط تفسیر کپنهاگی، که برای مدتی طولانی روی کاغذ باقی مانده بود، سرانجام مورد توجه قرار گرفت. و آگاه شدن از عمق شکاف در نظریه کوانتومی، ممکن است محصول یک چشم انداز جدید باشد، آن هم نه تنها در جهان کوانتومی، بلکه در خود سرشت واقعیت.
پایان‼️
🆔 @Physics3p
⚛ کانال فیزیک کوآنتوم👆👆👆
شما دو چشم دارید و هر چشم شما بیش از ۱۳۰ میلیون سلول گیرندهٔ نور دارد..
در هرکدام از سلول‌های گیرنده نور، حدود ۱۰۰ تریلیون اتم وجود دارد یعنی بسیار بیشتر از تمام ستارگان کهکشان راه شیری.
آیا باور می‌کنید هر اتم در هر سلول از چشم شما، میلیاردها سال پیش در قلب ستارگان ساخته شده و امروز آن اتمها به شکلی در چشم شما آرایش یافته‌اند، تا بتوانید همان ستارگانی را ببینید که روزی اجزای بدن شما را خلق کرده‌اند!
🆔 @Physics3p
در هرکدام از سلول‌های گیرنده نور، حدود ۱۰۰ تریلیون اتم وجود دارد یعنی بسیار بیشتر از تمام ستارگان کهکشان راه شیری.
آیا باور می‌کنید هر اتم در هر سلول از چشم شما، میلیاردها سال پیش در قلب ستارگان ساخته شده و امروز آن اتمها به شکلی در چشم شما آرایش یافته‌اند، تا بتوانید همان ستارگانی را ببینید که روزی اجزای بدن شما را خلق کرده‌اند!
🆔 @Physics3p
فریتز زوییکی در سال ۱۹۳۰ کشف کرد ستاره‌های کهکشان‌ها نیروی گرانشی بسیار کمتری برای انسجام خوشه‌های کهکشانی دارند، او پیش بینی کرد باید چیز دیگری در انسجام این خوشه‌ها دخالت داشته باشد به طوری که جرمش بیش از ۵۰ برابر ستارگان موجود در آن کهکشان‌هاست.
درحقیقت چیزی که او دریافته بود همان ماده تاریک بود که سرانجام در سال ۱۹۷۰ توسط شخصی به نام ویرا روبین کشف شد.
🆔 @Physics3p
درحقیقت چیزی که او دریافته بود همان ماده تاریک بود که سرانجام در سال ۱۹۷۰ توسط شخصی به نام ویرا روبین کشف شد.
🆔 @Physics3p
ارشمیدس کسی بود که قصد داشت زمین را با اهرم از جای خود بلند کند!!!
او می گفت اگر یک اهرم خیلی بلند به او بدهند، می تواند زمین را از جای خود حرکت دهد. این تئوری از نظر علمی درست است. در اصل او باید اهرمی با وزن ناچیز و به طول 8.4 میلیون سال نوری یا حدود 4 برابر فاصله زمین تا کهکشان آندرومدا روی تکیه گاهی در فاصله 1 متری از زمین در اختیار می داشت. سپس در انتهای این اهرم نشسته و آن را 10 هزار سال نوری به سمت پایین هل میداد تا زمین به اندازه 1 میلی متر جا به جا شود‼️
🆔 @Physics3p
او می گفت اگر یک اهرم خیلی بلند به او بدهند، می تواند زمین را از جای خود حرکت دهد. این تئوری از نظر علمی درست است. در اصل او باید اهرمی با وزن ناچیز و به طول 8.4 میلیون سال نوری یا حدود 4 برابر فاصله زمین تا کهکشان آندرومدا روی تکیه گاهی در فاصله 1 متری از زمین در اختیار می داشت. سپس در انتهای این اهرم نشسته و آن را 10 هزار سال نوری به سمت پایین هل میداد تا زمین به اندازه 1 میلی متر جا به جا شود‼️
🆔 @Physics3p
goo.gl/rnYcmn
📚 فرضیۀ اختاپوس بیگانه
🔸آیا «اختاپوس» یکی از هوشمندترین گونه‌های کرۀ زمین موجودی بیگانه است؟ یعنی بنیادش حاصل کد ژنتیکی میان ستاره‌ای است و در سیارۀ ما پرورش یافته؟ به گفته دانشمندان ممکن است سرنخ‌هایی در RNA پیشینیان باستانی حیات، در این زمینه وجود داشته باشد. در آوریل ۲۰۱۸، یک مقالۀ علمی قابل توجه تحت عنوان «علت انفجار کامبرین- زمینی یا کیهانی؟» منتشر شد. این مقاله استدلال میکند که منشأ حیات روی سیارۀ زمین نبوده است.
🔹پیتر گادفری اسمیت، فیلسوف علوم ِ دانشگاه سیدنی، گفت:« مانند بنیاد مغز انسان که برای اولین‌بار در دریا فرگشت یافت، سرپایان– اختاپوس‌ها، ماهی‌های مرکب و ناتیلوس‌ها- هم بخش ویژه‌ای از پیچیدگی ذهنی‌شان در دریا فرگشت یافت. البته این موجودات، مسیر فرگشتی متفاوتی را نسبت به ما طی کرده‌اند.
🔸اختاپوس‌ها خود را تغییر شکل می‌دهند، آنها فوق‌العاده هوشمند هستند و قدرت شگفت‌انگیزی در ویرایش ِ بدن خود دارند. در آوریل سال گذشته، محققان دریافتند که اختاپوس- و برخی از خویشاوندان ماهی‌های مرکب و کیسه‌ماهی- RNA خود را به طور مرتب ویرایش میکنند؛ که به ادعای آن محققان، این توانایی پیشرفته‌ای است که از فضای بیرونی آمده است.
🔹اختاپوس دارای ویژگی‌هایی نظیر: سیستم عصبی پیچیده، چشم‌های پیشرفته و قابلیت استتار، میباشد که در فرگشت ِ آن کاملاً ناگهانی به نظر می‌رسد. به گفتۀ محققان ژن‌های لازم برای این تحول در اجداد آن وجود ندارد. بنابراین دانشمندان معتقدند: «قابل قبول است که بگوییم اختاپوس‌ها از «آینده‌ای» بسیار دور از لحاظ فرگشت ِ زمینی، یا به طور واقع‌گرایانه‌تر، از کیهانِ بزرگ، قرض گرفته شده‌اند.»...
💢 منبع مقاله: سایت علمی بیگ بنگ
🆔 @Physics3p
📚 فرضیۀ اختاپوس بیگانه
🔸آیا «اختاپوس» یکی از هوشمندترین گونه‌های کرۀ زمین موجودی بیگانه است؟ یعنی بنیادش حاصل کد ژنتیکی میان ستاره‌ای است و در سیارۀ ما پرورش یافته؟ به گفته دانشمندان ممکن است سرنخ‌هایی در RNA پیشینیان باستانی حیات، در این زمینه وجود داشته باشد. در آوریل ۲۰۱۸، یک مقالۀ علمی قابل توجه تحت عنوان «علت انفجار کامبرین- زمینی یا کیهانی؟» منتشر شد. این مقاله استدلال میکند که منشأ حیات روی سیارۀ زمین نبوده است.
🔹پیتر گادفری اسمیت، فیلسوف علوم ِ دانشگاه سیدنی، گفت:« مانند بنیاد مغز انسان که برای اولین‌بار در دریا فرگشت یافت، سرپایان– اختاپوس‌ها، ماهی‌های مرکب و ناتیلوس‌ها- هم بخش ویژه‌ای از پیچیدگی ذهنی‌شان در دریا فرگشت یافت. البته این موجودات، مسیر فرگشتی متفاوتی را نسبت به ما طی کرده‌اند.
🔸اختاپوس‌ها خود را تغییر شکل می‌دهند، آنها فوق‌العاده هوشمند هستند و قدرت شگفت‌انگیزی در ویرایش ِ بدن خود دارند. در آوریل سال گذشته، محققان دریافتند که اختاپوس- و برخی از خویشاوندان ماهی‌های مرکب و کیسه‌ماهی- RNA خود را به طور مرتب ویرایش میکنند؛ که به ادعای آن محققان، این توانایی پیشرفته‌ای است که از فضای بیرونی آمده است.
🔹اختاپوس دارای ویژگی‌هایی نظیر: سیستم عصبی پیچیده، چشم‌های پیشرفته و قابلیت استتار، میباشد که در فرگشت ِ آن کاملاً ناگهانی به نظر می‌رسد. به گفتۀ محققان ژن‌های لازم برای این تحول در اجداد آن وجود ندارد. بنابراین دانشمندان معتقدند: «قابل قبول است که بگوییم اختاپوس‌ها از «آینده‌ای» بسیار دور از لحاظ فرگشت ِ زمینی، یا به طور واقع‌گرایانه‌تر، از کیهانِ بزرگ، قرض گرفته شده‌اند.»...
💢 منبع مقاله: سایت علمی بیگ بنگ
🆔 @Physics3p
🔵 به باور فیزیکدانان کوانتومی،اگر به فضا با قويترین ميكروسكوپها نگاه کنیم چیزهایی میبینیم مثل حباب های درون کف صابون. این حبابها (کف کوانتومی) میلیاردها برابر کوچکتر از هسته اتم هستند.
🆔 @Physics3p
🆔 @Physics3p
📚هرآنچه که باید از #نسبیت_عام بدانیم‼️
🆔 @Physics3p
🔸نسبيت عام (به انگلیسی: General relativity) نظریه‌ای هندسی برای گرانش است که در سال ۱۹۱۶ توسط آلبرت اینشتین منتشر شد و توصیف کنونی گرانش در فیزیک نوین است. این نظریه تعمیمی بر نظریهٔ نسبیت خاص و قانون جهانی گرانش نیوتون است که توصیف یکپارچه‌ای از گرانش به‌عنوان یک ویژگی هندسی فضا–زمان ارائه میدهد.
🔹این نظریه، گرانش را به‌عنوان یک عامل هندسی و نه یک نیرو بررسی میکند. در این نظریه فضا–زمان توسط هندسهٔ ریمانی بررسی می‌شود. خمش فضازمان مستقیماً با انرژی و تکانهٔ کل ماده و تابش موجود متناسب است. این رابطه توسط سیستمی از معادلات دیفرانسیل با مشتقات پاره‌ای به نام معادلات میدان اینشتین نمایش داده میشوند. پایهٔ نظری گرانش در کیهان‌شناسی، این نظریه و تعمیم‌های آن است.
🔸نظریهٔ اینشتین جنبه‌های اخترفیزیکی مهمی دارد. مثلاً این نظریه وجود سیاهچاله‌ها را به‌عنوان وضعیت پایانی ستاره‌های بزرگ پیش‌بینی میکند. شواهد گسترده‌ای موجود است که تابش بسیار شدید منتشرشده از برخی انواع اجسام اخترفیزیکی ناشی از وجود سیاهچاله‌ها است. مثلاً ریزاختروش‌ها و هستهٔ کهکشانی فعال، به‌ترتیب نتیجهٔ وجود سیاهچالههای ستاره‌وار و سیاهچالههای کلان‌جرم هستند. خم شدن نور بر اثر گرانش می‌تواند منجر به پدیدهٔ همگرایی گرانشی شود که بر اثر آن چندین تصویر از یک جسم اخترفیزیکی دوردست در آسمان دیده می‌شود. نسبیت عام همچنین وجود امواج گرانشی را پیش‌بینی میکند که مشاهدهٔ آنها برای نخستین بار در سال ۲۰۱۶ و پس از گذشت صد سال از پیش‌بینی اینشتین درمورد وجود این امواج، به کمک تأسیسات لایگو (LIGO) صورت پذیرفت هرچند قبلاً وجود این امواج به‌طور غیرمستقیم تأیید شده‌بود.پروژه‌هایی همچون لایگو و پروژهٔ لیسایِ ناسا با هدف مشاهدهٔ مستقیم این امواج گرانشی راه‌اندازی شده‌اند. افزون بر این، نسبیت عام پایهٔ مدلهای رایج کنونی کیهان‌شناسی، که برمبنای جهانِ در حال انبساط هستند، را تشکیل میدهد.
🔹برخی از پیش‌بینی‌های نسبیت عام به میزان قابل‌توجهی با پیش‌بینی‌های فیزیک کلاسیک تفاوت دارند؛ به‌ویژه آن‌هایی که مرتبط با گذر زمان، هندسهٔ فضا، حرکت اجسام در سقوط آزاد و انتشار نور هستند. پدیده‌هایی چون اتساع زمان گرانشی، انتقال به سرخ گرانشی نور و تأخیر زمانی گرانشی که ناشی از کندتر بودن گذر زمان در نزدیکی میدان‌های گرانشی قوی است، همگرایی گرانشی که به خمیده شدن نور در یک میدان گرانشی قوی اشاره دارد و حرکت تقدیمی مدار سیارات نمونه‌هایی از این تفاوت‌ها هستند. همچنین تعریف جرم در نسبیت عام به سادگی فیزیک کلاسیک و حتی نسبیت خاص نیست، در واقع در نسبیت عام نمی‌توان تعریفی کلی برای جرم یک سامانه ارائه داد و تعریف‌های گوناگونی همچون جرم اِی‌دی‌اِم، جرم کُمار و جرم بوندی پدید آمده‌اند.
🔸محدودیت سرعت اجسام مادی به سرعت نور در نسبیت عام، پیامدهایی درمورد ساختار سببی فضازمان دربردارد، زیرا تأثیر رویدادها و در نتیجه علّیت نیز محدود به سرعت نور می‌باشند. این محدودیت در نسبیت عام به تعریف افق‌ها می‌انجامد که مرزبندی‌هایی در فضازمان هستند. از جملهٔ افق‌ها می‌توان به افق ذره و افق رویداد اشاره کرد که به ترتیب برخی نواحی از گذشته و آینده را غیرقابل دسترسی می‌نمایند.
🆔 @Physics3p
🔹یکی از ویژگی‌های ابهام‌آمیز نسبیت عام تکینگی‌ها هستند که در آنها هندسهٔ فضازمان تعریف نشده‌است. برخی از پاسخ‌های معادلات میدان اینشتین، مانند پاسخ شوارتزشیلد و پاسخ کر تکینگی‌های آینده (تکینگی‌های سیاهچاله‌ها) و برخی دیگر مانند پاسخ فریدمان–لومتر–رابرتسون–واکر تکینگی‌های گذشته (تکینگی مهبانگ) را مشخص میکنند. ماهیت تکینگی‌ها همچنان در هالهٔ ابهام قرار دارد، هرچند که تلاش‌هایی در زمینه توصیف ساختار آنها صورت گرفته‌است.
🔸پیش‌بینی‌های نسبیت عام در تمام مشاهدات و آزمایش‌هایی که تا به امروز انجام گرفته‌است، تأیید شده‌اند. نسبیت عام تنها نظریهٔ نسبیتی موجود برای گرانش نیست، بلکه ساده‌ترین نظریه‌ای است که با داده‌های تجربی همخوانی دارد. هرچند که پرسش‌هایی هستند که هنوز بی‌پاسخ مانده‌اند و شاید پایه‌ای‌ترین آنها این باشد که چگونه می‌توان نسبیت عام را با قوانین فیزیک کوانتومی آشتی داد تا بتوان به نظریه‌ای کامل و خودسازگار برای گرانش کوانتومی دست یافت.
🆔 @Physics3p
📚هرآنچه که باید از #نسبیت_عام بدانیم‼️
🆔 @Physics3p
🔸نسبيت عام (به انگلیسی: General relativity) نظریه‌ای هندسی برای گرانش است که در سال ۱۹۱۶ توسط آلبرت اینشتین منتشر شد و توصیف کنونی گرانش در فیزیک نوین است. این نظریه تعمیمی بر نظریهٔ نسبیت خاص و قانون جهانی گرانش نیوتون است که توصیف یکپارچه‌ای از گرانش به‌عنوان یک ویژگی هندسی فضا–زمان ارائه میدهد.
🔹این نظریه، گرانش را به‌عنوان یک عامل هندسی و نه یک نیرو بررسی میکند. در این نظریه فضا–زمان توسط هندسهٔ ریمانی بررسی می‌شود. خمش فضازمان مستقیماً با انرژی و تکانهٔ کل ماده و تابش موجود متناسب است. این رابطه توسط سیستمی از معادلات دیفرانسیل با مشتقات پاره‌ای به نام معادلات میدان اینشتین نمایش داده میشوند. پایهٔ نظری گرانش در کیهان‌شناسی، این نظریه و تعمیم‌های آن است.
🔸نظریهٔ اینشتین جنبه‌های اخترفیزیکی مهمی دارد. مثلاً این نظریه وجود سیاهچاله‌ها را به‌عنوان وضعیت پایانی ستاره‌های بزرگ پیش‌بینی میکند. شواهد گسترده‌ای موجود است که تابش بسیار شدید منتشرشده از برخی انواع اجسام اخترفیزیکی ناشی از وجود سیاهچاله‌ها است. مثلاً ریزاختروش‌ها و هستهٔ کهکشانی فعال، به‌ترتیب نتیجهٔ وجود سیاهچالههای ستاره‌وار و سیاهچالههای کلان‌جرم هستند. خم شدن نور بر اثر گرانش می‌تواند منجر به پدیدهٔ همگرایی گرانشی شود که بر اثر آن چندین تصویر از یک جسم اخترفیزیکی دوردست در آسمان دیده می‌شود. نسبیت عام همچنین وجود امواج گرانشی را پیش‌بینی میکند که مشاهدهٔ آنها برای نخستین بار در سال ۲۰۱۶ و پس از گذشت صد سال از پیش‌بینی اینشتین درمورد وجود این امواج، به کمک تأسیسات لایگو (LIGO) صورت پذیرفت هرچند قبلاً وجود این امواج به‌طور غیرمستقیم تأیید شده‌بود.پروژه‌هایی همچون لایگو و پروژهٔ لیسایِ ناسا با هدف مشاهدهٔ مستقیم این امواج گرانشی راه‌اندازی شده‌اند. افزون بر این، نسبیت عام پایهٔ مدلهای رایج کنونی کیهان‌شناسی، که برمبنای جهانِ در حال انبساط هستند، را تشکیل میدهد.
🔹برخی از پیش‌بینی‌های نسبیت عام به میزان قابل‌توجهی با پیش‌بینی‌های فیزیک کلاسیک تفاوت دارند؛ به‌ویژه آن‌هایی که مرتبط با گذر زمان، هندسهٔ فضا، حرکت اجسام در سقوط آزاد و انتشار نور هستند. پدیده‌هایی چون اتساع زمان گرانشی، انتقال به سرخ گرانشی نور و تأخیر زمانی گرانشی که ناشی از کندتر بودن گذر زمان در نزدیکی میدان‌های گرانشی قوی است، همگرایی گرانشی که به خمیده شدن نور در یک میدان گرانشی قوی اشاره دارد و حرکت تقدیمی مدار سیارات نمونه‌هایی از این تفاوت‌ها هستند. همچنین تعریف جرم در نسبیت عام به سادگی فیزیک کلاسیک و حتی نسبیت خاص نیست، در واقع در نسبیت عام نمی‌توان تعریفی کلی برای جرم یک سامانه ارائه داد و تعریف‌های گوناگونی همچون جرم اِی‌دی‌اِم، جرم کُمار و جرم بوندی پدید آمده‌اند.
🔸محدودیت سرعت اجسام مادی به سرعت نور در نسبیت عام، پیامدهایی درمورد ساختار سببی فضازمان دربردارد، زیرا تأثیر رویدادها و در نتیجه علّیت نیز محدود به سرعت نور می‌باشند. این محدودیت در نسبیت عام به تعریف افق‌ها می‌انجامد که مرزبندی‌هایی در فضازمان هستند. از جملهٔ افق‌ها می‌توان به افق ذره و افق رویداد اشاره کرد که به ترتیب برخی نواحی از گذشته و آینده را غیرقابل دسترسی می‌نمایند.
🆔 @Physics3p
🔹یکی از ویژگی‌های ابهام‌آمیز نسبیت عام تکینگی‌ها هستند که در آنها هندسهٔ فضازمان تعریف نشده‌است. برخی از پاسخ‌های معادلات میدان اینشتین، مانند پاسخ شوارتزشیلد و پاسخ کر تکینگی‌های آینده (تکینگی‌های سیاهچاله‌ها) و برخی دیگر مانند پاسخ فریدمان–لومتر–رابرتسون–واکر تکینگی‌های گذشته (تکینگی مهبانگ) را مشخص میکنند. ماهیت تکینگی‌ها همچنان در هالهٔ ابهام قرار دارد، هرچند که تلاش‌هایی در زمینه توصیف ساختار آنها صورت گرفته‌است.
🔸پیش‌بینی‌های نسبیت عام در تمام مشاهدات و آزمایش‌هایی که تا به امروز انجام گرفته‌است، تأیید شده‌اند. نسبیت عام تنها نظریهٔ نسبیتی موجود برای گرانش نیست، بلکه ساده‌ترین نظریه‌ای است که با داده‌های تجربی همخوانی دارد. هرچند که پرسش‌هایی هستند که هنوز بی‌پاسخ مانده‌اند و شاید پایه‌ای‌ترین آنها این باشد که چگونه می‌توان نسبیت عام را با قوانین فیزیک کوانتومی آشتی داد تا بتوان به نظریه‌ای کامل و خودسازگار برای گرانش کوانتومی دست یافت.
🆔 @Physics3p
بیایید لحظه‌ای تصور کنیم که تمام اشیاء، انسانها، حیوانات، ستاره‌ها، زمین و حتی اتم‌ها‌ی گاز غیر قابل دیدن را از صحنه حذف کنیم. در این صورت چه باقی می‌ماند؟ جوابی که اکثرمان به این سؤال خواهیم داد: هیچ چیز است. اما این جواب، درست نیست؛ زیرا چیزی که باقی می‌ماند، فضای خالی است و فضای خالی با هیچ چیز، تفاوت بسیار دارد. بیشتر مردم زمانی که از فضا صحبت می‌شود، فضای میان ستاره‌ای دوردست را تصور میکنند ؛ درحالی‌که فضا همه جا حضور دارد و تمام اتفاقات روزانه‌ی زندگی ما در همین فضا شکل میگیرد. در واقع ساختار بدن تمامی موجودات و تمامی اشیاء بیشتر از فضای خالی تشکیل شده است. طبق مدل کلاسیک رادرفورد و مدلهای کوانتومی، بیشتر ساختار اتمها را فضای خالی تشکیل میدهد.
به عبارتی حدود 99.999999 درصد از فضای اشغالی توسط جسم شما را فضای خالی تشکیل میدهد!
🆔 @Physics3p
به عبارتی حدود 99.999999 درصد از فضای اشغالی توسط جسم شما را فضای خالی تشکیل میدهد!
🆔 @Physics3p
اگر فضای خالی بین الکترون های بدن هر فرد را حذف کنیم، تمام نسل بشر تنها در فضایی به اندازه یک حبه قند جا میگیرد.
اما وجود این فضای خالی برای جلوگیری از عدم پایداری هسته و حفظ ساختار اتم ضروری است.
🆔 @Physics3p
اما وجود این فضای خالی برای جلوگیری از عدم پایداری هسته و حفظ ساختار اتم ضروری است.
🆔 @Physics3p
ساختمانی مانند برج میلاد را تصور کنید. اگر تمام فضای خالی تشکیل دهنده‌ی اتم‌ها‌ی آن را حذف کنیم، حجمی که باقی می‌ماند، به اندازه‌ی یک دانه‌ی برنج خواهد بود که میلیون‌ها کیلو‌گرم جرم دارد. می‌توانید هر ساختمان یا مکان دیگری را نیز در نظر بگیرید؛ ولی در واقع بیشتر آنچه جهان ما را می‌سازد، فضای خالی است.
🆔 @Physics3p
🆔 @Physics3p