Forwarded from اتچ بات
🤔
🔵 افت و خیر کوانتومی:
🔴 قسمت چهارم
افت و خیز کوانتومی و تابش هاوکینگ:
هر کسی تا حدودی با گرانش،آشنایی دارد. گرانش، یک نیروی جاذبه‌ای و همه جا حاضر است که ما را در زمین نگه می دارد. گرانش نیرویی است که زمین را در مدار خورشید؛ و منظومه‌ی شمسی را در سکونت‌گاه همیشگی ما یعنی کهکشان راه شیری نگه می‌دارد. مردم سالها به اشتباه تصور می‌کردند گرانش فقط روی ذرات ملموس و مشهود، عمل میکند، اما بعدها معلوم شد، حتی ذرات با جرم سکون صفر، یعنی فوتون‌ها هم تحت تاثیر این نیروی جادویی قرار می‌گیرند. نور یا همان موجودی که بالاترین سرعت گیتی را در اختیار دارد، در اکثر موارد، گرانش را خیلی حس نمی‌کند، اما این همه‌ی ماجرا نیست! اشیای بسیار شگفت انگیزی با جرم فوق العاده و نیروی گرانشی حیرت‌انگیز وجود دارند که حتی نور نمی‌تواند از آنها بگریزد! این موجودات شگفت انگیز را بسیاری از ما می شناسیم: سیاهچاله ها!
همانطور که می‌دانید هر چه یک شی به میدان گرانشی نزدیک تر باشد، جاذبه ی بیشتری روی آن اعمال میشود، بنابراین یک فضای کره‌مانند اطراف سیاه چاله وجود دارد که جاذبه‌ی درون آن، به قدری قدرتمند است که حتی نور نمی تواند از آن بگریزد. این ناحیه، افق رویداد نام دارد. داستان تابش هاوکینگ به سال ۱۹۷۲ بازمی‌گردد که فیزیکدان اسراییلی ژاکوب بکشتایندر پیشنهاد کرد سیاه چاله ها باید یک انتروپی خوش تعریف داشته باشند و این سرآغاز توسعه ترمودینامیک سیاه چاله‌ها بود. استیون هاوکینگ (فیزیکدان انگلیسی)، با کار کردن روی ترمودینامیک سیاهچالهها، در سال ۱۹۷۴ نشان داد هر سیاهچاله‌ای می‌تواند طی یک فرایند کوانتومی، تابش الکترومغناطیسی از خود ساطع کند! این تابش به افتخار وی، تابش هاوکینگ نامیده شده است.
🆔 @Physics3p
بیایید یک جفت فوتون مجازی را تصور کنیم که نزدیک افق رویداد ساخته می‌شوند، به طوری که یکی از آنها درون افق رویداد و دیگری بیرون آن ساخته شده‌اند. با این اوصاف، فوتون اول به درون سیاه چاله جذب شده و فوتون دوم از آن می‌گریزد. هاوکینگ پیش‌بینی کرد افت و خیز کوانتومی خلا باعث تولید جفت‌های ذره-پادذره یا همان ذرات مجازی در نزدیک افق رویداد سیاه چاله میشود. درست قبل از نابود شدن، یکی از ذرات به درون سیاه چاله می‌افتد در حالیکه ذره‌ی دیگر فرار میکند. در نتیجه از نظر کسی که سیاه چاله را می‌ببیند، یک ذره از آن، تابش شده است.
چون ذره‌ی تابش‌شده دارای انرژی مثبت است، ذره‌ای که توسط سیاه چاله جذب میشود، نسبت به جهان خارجی، انرژی منفی دارد. این تابش باعث از دست رفتن انرژی سیاه چاله و در نتیجه از بین رفتن جرم آن میشود (طبق رابطه مشهور E=mc۲). سیاه چاله‌های کوچک قدیمی‌تر، نسبت تابش به جذب بیشتری داشته و به طور کلی، جرم نهایی آنها کاهش می‌یابد؛ در مقابل، سیاه چاله‌های بزرگتر (مانند آنهایی که دارای یک جرم خورشیدی هستند)، نسبت تابش به جذب کمتری دارند.
تابش هاوکینگ یکی از نخستین پیش‌بینی‌های نظری درباره‌ی چگونگی ارتباط گرانش به شکل‌های دیگر انرژی بود، مشخصه‌ای که برای هر نظریه گرانش کوانتومی ضروری است. با وجود آنکه تابش هاوکینگ مورد پذیریش فیزیکدانان واقع شده، اما هنوز جنجال‌هایی در موردش وجود دارد؛ مثلا مسئله از دست رفتن اطلاعات، فیزیکدانان را آشفته میکند.
🆔 @Physics3p
ادامه دارد...
🔵 افت و خیر کوانتومی:
🔴 قسمت چهارم
افت و خیز کوانتومی و تابش هاوکینگ:
هر کسی تا حدودی با گرانش،آشنایی دارد. گرانش، یک نیروی جاذبه‌ای و همه جا حاضر است که ما را در زمین نگه می دارد. گرانش نیرویی است که زمین را در مدار خورشید؛ و منظومه‌ی شمسی را در سکونت‌گاه همیشگی ما یعنی کهکشان راه شیری نگه می‌دارد. مردم سالها به اشتباه تصور می‌کردند گرانش فقط روی ذرات ملموس و مشهود، عمل میکند، اما بعدها معلوم شد، حتی ذرات با جرم سکون صفر، یعنی فوتون‌ها هم تحت تاثیر این نیروی جادویی قرار می‌گیرند. نور یا همان موجودی که بالاترین سرعت گیتی را در اختیار دارد، در اکثر موارد، گرانش را خیلی حس نمی‌کند، اما این همه‌ی ماجرا نیست! اشیای بسیار شگفت انگیزی با جرم فوق العاده و نیروی گرانشی حیرت‌انگیز وجود دارند که حتی نور نمی‌تواند از آنها بگریزد! این موجودات شگفت انگیز را بسیاری از ما می شناسیم: سیاهچاله ها!
همانطور که می‌دانید هر چه یک شی به میدان گرانشی نزدیک تر باشد، جاذبه ی بیشتری روی آن اعمال میشود، بنابراین یک فضای کره‌مانند اطراف سیاه چاله وجود دارد که جاذبه‌ی درون آن، به قدری قدرتمند است که حتی نور نمی تواند از آن بگریزد. این ناحیه، افق رویداد نام دارد. داستان تابش هاوکینگ به سال ۱۹۷۲ بازمی‌گردد که فیزیکدان اسراییلی ژاکوب بکشتایندر پیشنهاد کرد سیاه چاله ها باید یک انتروپی خوش تعریف داشته باشند و این سرآغاز توسعه ترمودینامیک سیاه چاله‌ها بود. استیون هاوکینگ (فیزیکدان انگلیسی)، با کار کردن روی ترمودینامیک سیاهچالهها، در سال ۱۹۷۴ نشان داد هر سیاهچاله‌ای می‌تواند طی یک فرایند کوانتومی، تابش الکترومغناطیسی از خود ساطع کند! این تابش به افتخار وی، تابش هاوکینگ نامیده شده است.
🆔 @Physics3p
بیایید یک جفت فوتون مجازی را تصور کنیم که نزدیک افق رویداد ساخته می‌شوند، به طوری که یکی از آنها درون افق رویداد و دیگری بیرون آن ساخته شده‌اند. با این اوصاف، فوتون اول به درون سیاه چاله جذب شده و فوتون دوم از آن می‌گریزد. هاوکینگ پیش‌بینی کرد افت و خیز کوانتومی خلا باعث تولید جفت‌های ذره-پادذره یا همان ذرات مجازی در نزدیک افق رویداد سیاه چاله میشود. درست قبل از نابود شدن، یکی از ذرات به درون سیاه چاله می‌افتد در حالیکه ذره‌ی دیگر فرار میکند. در نتیجه از نظر کسی که سیاه چاله را می‌ببیند، یک ذره از آن، تابش شده است.
چون ذره‌ی تابش‌شده دارای انرژی مثبت است، ذره‌ای که توسط سیاه چاله جذب میشود، نسبت به جهان خارجی، انرژی منفی دارد. این تابش باعث از دست رفتن انرژی سیاه چاله و در نتیجه از بین رفتن جرم آن میشود (طبق رابطه مشهور E=mc۲). سیاه چاله‌های کوچک قدیمی‌تر، نسبت تابش به جذب بیشتری داشته و به طور کلی، جرم نهایی آنها کاهش می‌یابد؛ در مقابل، سیاه چاله‌های بزرگتر (مانند آنهایی که دارای یک جرم خورشیدی هستند)، نسبت تابش به جذب کمتری دارند.
تابش هاوکینگ یکی از نخستین پیش‌بینی‌های نظری درباره‌ی چگونگی ارتباط گرانش به شکل‌های دیگر انرژی بود، مشخصه‌ای که برای هر نظریه گرانش کوانتومی ضروری است. با وجود آنکه تابش هاوکینگ مورد پذیریش فیزیکدانان واقع شده، اما هنوز جنجال‌هایی در موردش وجود دارد؛ مثلا مسئله از دست رفتن اطلاعات، فیزیکدانان را آشفته میکند.
🆔 @Physics3p
ادامه دارد...
Telegram
attach 📎
🔻 برای مطالعه ی قسمت های قبلی مطلب افت و خیز کوانتومی، "افت و خیز کوانتومی" را در کانال سرچ کنید.
Quantum Physics via @like
zaman-makan-jahan-vagheie-majazi_[www.ketabesabz.com].pdf
2 MB
📚 کتاب هفته
📎 عنوان: زمان، مکان، جهان واقعی و موازی
✍ نویسنده: دکتر شیرزاد کلهری
☑ موضوع: فیزیک-علم
🆔 @Physics3p
📎 عنوان: زمان، مکان، جهان واقعی و موازی
✍ نویسنده: دکتر شیرزاد کلهری
☑ موضوع: فیزیک-علم
🆔 @Physics3p
.
⏳ سفر در زمان:
🔺 آیا سفر به گذشته و آینده امکان پذیر است؟ و چه راه هایی دارد. این سوالی است که ما پاسخ می دهیم.
🔻 سه پیکان زمان متفاوت وجود دارد. اول پیکان ترمودینامیک زمان می باشد جهت زمانی که در آن بی نظمی یا انتروپی افزایش می یابد. سپس پیکان روانشناختی زمان است. این جهتی است که در آن احساس می کنیم زمان می گذرد یعنی جهتی که در آن گذشته را به خاطر می آوریم ولی آینده را به یاد نمی آوریم. و در آخر جهت کیهان شناختی زمان می باشد. این جهتی از زمان است که در آن جهان به جای انقباض در حال انبساط می باشد.
🔸 جهت همه ی این پیکان ها به سمت آینده می باشد. آیا این نشان دهنده ی آن است که نمی توانیم به گذشته سفر کنیم؟ در واقع دقیق نمی دانیم که سفر به گذشته امکان پذیر است یا خیر ولی تئوری گودل می گوید اگر شما اگر یک دور کامل کیهان را دور بزنید و دوباره به نقطه ی شروع برسید می توانید به گذشته سفر کنید‼️😳
🔹 بگذارید کامل تر توضیح دهیم: در سال 1949 کورت گودل متخصص بزرگ منطق ریاضی پاسخ عجیبی برای معادلات انیشتین یافت. او فرض کرد که کل جهان در حال چرخش است. اگر با یک موشک جهان گودل را دور بزنید، پس از یک دور چرخش درست به نقطه ی شروع باز می گردید؛ ولی در زمان گذشته‼️😳
🔰 بعنوان مثال، گودل محاسبه کرد که جهانی در ابعاد جهان ما، باید هر 70 میلیارد سال یکبار به دور خود بچرخد و در این صورت، شعاع حداقل برای سفر در زمان، 16 میلیارد سال نوری خواهد بود. به هر حال، برای سفر به عقب در زمان باید با سرعتی کمتر از سرعت نور سفر کنید.
🆔 @Physics3p
❌ ولی این تئوری توسط انیشتین رد شد چرا که انیشتین معتقد بود جهان در حال چرخش نیست بلکه در حال انبساط می باشد. پس فعلا راهی برای سفر به گذشته نمی دانیم.
✅ بریم سراغ سفر به آینده. سفر به آینده برخلاف سفر به گذشته می دانیم که قطعا امکان پذیر است. چه خبر خوبی اما چطور؟ 🤔
🔺 سفر به آینده، با کند کردن زمان امکان پذیر است. بر اساس نسبیت خاص با نزدیک شدن به سرعت نور و بر اساس نسبیت عام با استفاده از خمیدگی فضا زمان و بودن در کنار اجرام سنگین مثل سیاهچاله می توان گذر زمان را کند کرد. بعنوان مثال یک هفته حرکت با سرعت نور برابر با 100 سال در زمین است‼️😳🤔
🔻 راه دیگر برای سفر در زمان کرمچاله ها می باشند. کرمچاله ها پدیده های نظری هستند که بین دو نقطه از فضا و زمان پیوند ایجاد می کنند. و اگر وارد آن شویم می توانیم به مکان یا زمان دیگر بریم اما متاسفانه کرمچاله تا کنون به صورت تجربی مشاهده نشده و بسیار هم ناپایدار است و بلافاصله بعد از تشکیل نابود می شود.
⭕️ پس حالا حالا ها باید صبر کنیم تا مثل توی فیلم ها یک ماشین داشته باشیم که به آینده و گذشته سفر کنیم.
📚 منابع: کتاب تاریخچه ی زمان، سایت علمی بیگ بنگ، ویکی پدیا
🖋نویسنده: ادمین کانال فیزیک کوانتوم
🆔 @Physics3p
⚛ Quantum Physics Channel
.
⏳ سفر در زمان:
🔺 آیا سفر به گذشته و آینده امکان پذیر است؟ و چه راه هایی دارد. این سوالی است که ما پاسخ می دهیم.
🔻 سه پیکان زمان متفاوت وجود دارد. اول پیکان ترمودینامیک زمان می باشد جهت زمانی که در آن بی نظمی یا انتروپی افزایش می یابد. سپس پیکان روانشناختی زمان است. این جهتی است که در آن احساس می کنیم زمان می گذرد یعنی جهتی که در آن گذشته را به خاطر می آوریم ولی آینده را به یاد نمی آوریم. و در آخر جهت کیهان شناختی زمان می باشد. این جهتی از زمان است که در آن جهان به جای انقباض در حال انبساط می باشد.
🔸 جهت همه ی این پیکان ها به سمت آینده می باشد. آیا این نشان دهنده ی آن است که نمی توانیم به گذشته سفر کنیم؟ در واقع دقیق نمی دانیم که سفر به گذشته امکان پذیر است یا خیر ولی تئوری گودل می گوید اگر شما اگر یک دور کامل کیهان را دور بزنید و دوباره به نقطه ی شروع برسید می توانید به گذشته سفر کنید‼️😳
🔹 بگذارید کامل تر توضیح دهیم: در سال 1949 کورت گودل متخصص بزرگ منطق ریاضی پاسخ عجیبی برای معادلات انیشتین یافت. او فرض کرد که کل جهان در حال چرخش است. اگر با یک موشک جهان گودل را دور بزنید، پس از یک دور چرخش درست به نقطه ی شروع باز می گردید؛ ولی در زمان گذشته‼️😳
🔰 بعنوان مثال، گودل محاسبه کرد که جهانی در ابعاد جهان ما، باید هر 70 میلیارد سال یکبار به دور خود بچرخد و در این صورت، شعاع حداقل برای سفر در زمان، 16 میلیارد سال نوری خواهد بود. به هر حال، برای سفر به عقب در زمان باید با سرعتی کمتر از سرعت نور سفر کنید.
🆔 @Physics3p
❌ ولی این تئوری توسط انیشتین رد شد چرا که انیشتین معتقد بود جهان در حال چرخش نیست بلکه در حال انبساط می باشد. پس فعلا راهی برای سفر به گذشته نمی دانیم.
✅ بریم سراغ سفر به آینده. سفر به آینده برخلاف سفر به گذشته می دانیم که قطعا امکان پذیر است. چه خبر خوبی اما چطور؟ 🤔
🔺 سفر به آینده، با کند کردن زمان امکان پذیر است. بر اساس نسبیت خاص با نزدیک شدن به سرعت نور و بر اساس نسبیت عام با استفاده از خمیدگی فضا زمان و بودن در کنار اجرام سنگین مثل سیاهچاله می توان گذر زمان را کند کرد. بعنوان مثال یک هفته حرکت با سرعت نور برابر با 100 سال در زمین است‼️😳🤔
🔻 راه دیگر برای سفر در زمان کرمچاله ها می باشند. کرمچاله ها پدیده های نظری هستند که بین دو نقطه از فضا و زمان پیوند ایجاد می کنند. و اگر وارد آن شویم می توانیم به مکان یا زمان دیگر بریم اما متاسفانه کرمچاله تا کنون به صورت تجربی مشاهده نشده و بسیار هم ناپایدار است و بلافاصله بعد از تشکیل نابود می شود.
⭕️ پس حالا حالا ها باید صبر کنیم تا مثل توی فیلم ها یک ماشین داشته باشیم که به آینده و گذشته سفر کنیم.
📚 منابع: کتاب تاریخچه ی زمان، سایت علمی بیگ بنگ، ویکی پدیا
🖋نویسنده: ادمین کانال فیزیک کوانتوم
🆔 @Physics3p
⚛ Quantum Physics Channel
.
Forwarded from Quantum Physics
🔵 نظریه نسبیت عام انیشتین در یک معادله که معادله میدان انیشتین نام دارد خلاصه شده است. این معادله بیان می کند که میزان انحنای فضا-زمان توسط ماده و انرژی مشخص می شود.
🆔 @Physics3p
🆔 @Physics3p
Forwarded from اتچ بات
📚 نسبیت به زبان ساده
📎 قسمت سوم: گرانش و زمان!
🆔 @Physics3p
🔸برای اینکه مروری بر قسمت های اول و دوم داشته باشیم، لازمه بگم که در قسمت اول گفته بودیم ماده و انرژی اصولأ یک چیز هستند و این یک چیز سبب تمایز "هیچ چیز" از "چیز" شده و اینکه بخوایم بگیم ماده و انرژی، یعنی داریم درباره ی دو چیز متفاوت حرف میزنیم و باید بگیم ماده-انرژی!
🔹در قسمت دوم به یکی از ایده های مهم نسبیت پرداختیم و به موضوع تحریف زمان در نسبیت خاص پرداختیم!
ولی همانطور که در جریان ماجرا هستید و این قصه ها رو زیاد از ما شنیدید! نسبیت انیشتین شامل دو بخش نسبیت خاص و نسبیت عام میشه که نسبیت عام به مسائلی که در تندی زیاد(در حد نور) اتفاق میافته مربوط میشه و نسبیت عام هم به مسائلی میپردازه که به گرانش و ماده ربط داره یجورایی!!
💢خب میخوایم تو این قسمت بگیم گرانش با زمان چطوری برخورد میکنه؟!
🔸باید به خدمتتون برسونم! همانطور که اجسام دارای دو حرکت(حرکت در زمان و حرکت در مکان) هستند و تغییر یکی از اونا باعث تغییر دیگری هم میشه(چون مجموع تندیشون ثابته و برابره با c)، و اینطوری میتونیم با کمک نسبیت خاص، زمان رو بپیچونیم! در نسبیت عام هم میشه زمان رو زیر سیبیلی رد کرد😜
♻ اگه منظورمو نفهمیدید، برید سراغ قسمت دوم و اونو حتمأ بخونید!
💢خب حالا میخوایم به این سؤالات پاسخ بدیم که چرا، چطور و چگونه میشه تو نسبیت عام هم زمان رو ضربه فنی کرد؟!
🔹نسبیت عام انیشتین میگه، هرچی میدان گرانشی ناشی از یک جسم سنگین! که با جرمش رابطه مستقیم داره بیشتر باشه، در اثر خمیده شدن فضا-زمان، زمان از نظر شخص ناظر برای شخص مورد نظر بسیار کند میگذره و شاید حتی اصلأ نگذره!
🔸خب!
میدونید سیاهچاله ها ویژگی هایی که نسبیت عام مدنظرشه رو دارن! پس اگه یه جسمی(مثلأ خودت😏) در نزدیکی افق رویداد سیاهچاله قرار بگیری، از نظر شخص ناظر شما داری صحنه آهسته میری و میشی مثل فیلمای هندی!
خب حالا چرا؟!🤔
🔹برای درک این موضوع من از یه مثال ساده و تقریبأ غیر فیزیکی استفاده میکنم!
فرض کنید فضا و زمان دوتا خط موازی باشند! حالا اگه شما فضا رو خطی در نظر بگیری که در فاصله کمی از خط زمان قرار داره، اونوقت با حرکت شما در بعد مکانی به اندازه ای ثابت مثلأ دو کیلومتر، به همین اندازه هم ارز! با زمان، در بعد زمان هم حرکت کردی و بلعکس!(شکل زیر، بالایی!)
🔸حالا فرض کنید شما در کنار یه سیاهچاله ای و داری فیلم هندیتو بازی میکنی! در این حالت میشه فرض کرد که گرانش سیاهچاله، خط زیری ما که اسمشو گذاشته بودیم خط فضا! رو خمیده کرده و خط رویی که همون خط زمان بود ثابته!
حالا شما برای اینکه تمام مسافت روی خط فضا رو طی کنی باید مثلأ بیست کیلومتر روی این خط خمیده راه بری و این اندازه رو اگه روی خط زمانی بالای خط فضا متناظر بگیری، جوری که برهم همپوشی داشته باشند! میبینی که مقدار بیشتری در بعد مکانی راه رفتی و در بعد زمانی خیلی کمتر از اون، مثلأ به اندازه عدد متناظر دو برای زمان که در پایین نشون دادم که هم ارز با بیست کیلومتر حرکت روی خمیدگی زمان هست!(شکل پایین، پایینی!)
♻خب اینطوری میفهمیم گرانش چه بر روز این خط ظریف فضا-زمان ما آورده!
🔺البته توجه کنید که مثال بالا به هیچ وجه فیزیکی نبوده و اصطلاحأ از خودم در آوردم تا بفهمید دنیا دست کیه!😊
🔻خب حالا فهمیدیم جرم زیاد(اثر گرانشیش) چطوری میتونه باعث تحریف زمان بشه!
خب! برای این قسمت همینقدر کافیه.
در قسمت بعد بیشتر با زمان گلاویز میشیم!
توضیح در باره عکس زیر: در این عکس t که متناظر با خط بالایی هست، همون زمان و x هم خط مکان رو نشون میده!
ادامه دارد....
🆔 @Physics3p
📎 قسمت سوم: گرانش و زمان!
🆔 @Physics3p
🔸برای اینکه مروری بر قسمت های اول و دوم داشته باشیم، لازمه بگم که در قسمت اول گفته بودیم ماده و انرژی اصولأ یک چیز هستند و این یک چیز سبب تمایز "هیچ چیز" از "چیز" شده و اینکه بخوایم بگیم ماده و انرژی، یعنی داریم درباره ی دو چیز متفاوت حرف میزنیم و باید بگیم ماده-انرژی!
🔹در قسمت دوم به یکی از ایده های مهم نسبیت پرداختیم و به موضوع تحریف زمان در نسبیت خاص پرداختیم!
ولی همانطور که در جریان ماجرا هستید و این قصه ها رو زیاد از ما شنیدید! نسبیت انیشتین شامل دو بخش نسبیت خاص و نسبیت عام میشه که نسبیت عام به مسائلی که در تندی زیاد(در حد نور) اتفاق میافته مربوط میشه و نسبیت عام هم به مسائلی میپردازه که به گرانش و ماده ربط داره یجورایی!!
💢خب میخوایم تو این قسمت بگیم گرانش با زمان چطوری برخورد میکنه؟!
🔸باید به خدمتتون برسونم! همانطور که اجسام دارای دو حرکت(حرکت در زمان و حرکت در مکان) هستند و تغییر یکی از اونا باعث تغییر دیگری هم میشه(چون مجموع تندیشون ثابته و برابره با c)، و اینطوری میتونیم با کمک نسبیت خاص، زمان رو بپیچونیم! در نسبیت عام هم میشه زمان رو زیر سیبیلی رد کرد😜
♻ اگه منظورمو نفهمیدید، برید سراغ قسمت دوم و اونو حتمأ بخونید!
💢خب حالا میخوایم به این سؤالات پاسخ بدیم که چرا، چطور و چگونه میشه تو نسبیت عام هم زمان رو ضربه فنی کرد؟!
🔹نسبیت عام انیشتین میگه، هرچی میدان گرانشی ناشی از یک جسم سنگین! که با جرمش رابطه مستقیم داره بیشتر باشه، در اثر خمیده شدن فضا-زمان، زمان از نظر شخص ناظر برای شخص مورد نظر بسیار کند میگذره و شاید حتی اصلأ نگذره!
🔸خب!
میدونید سیاهچاله ها ویژگی هایی که نسبیت عام مدنظرشه رو دارن! پس اگه یه جسمی(مثلأ خودت😏) در نزدیکی افق رویداد سیاهچاله قرار بگیری، از نظر شخص ناظر شما داری صحنه آهسته میری و میشی مثل فیلمای هندی!
خب حالا چرا؟!🤔
🔹برای درک این موضوع من از یه مثال ساده و تقریبأ غیر فیزیکی استفاده میکنم!
فرض کنید فضا و زمان دوتا خط موازی باشند! حالا اگه شما فضا رو خطی در نظر بگیری که در فاصله کمی از خط زمان قرار داره، اونوقت با حرکت شما در بعد مکانی به اندازه ای ثابت مثلأ دو کیلومتر، به همین اندازه هم ارز! با زمان، در بعد زمان هم حرکت کردی و بلعکس!(شکل زیر، بالایی!)
🔸حالا فرض کنید شما در کنار یه سیاهچاله ای و داری فیلم هندیتو بازی میکنی! در این حالت میشه فرض کرد که گرانش سیاهچاله، خط زیری ما که اسمشو گذاشته بودیم خط فضا! رو خمیده کرده و خط رویی که همون خط زمان بود ثابته!
حالا شما برای اینکه تمام مسافت روی خط فضا رو طی کنی باید مثلأ بیست کیلومتر روی این خط خمیده راه بری و این اندازه رو اگه روی خط زمانی بالای خط فضا متناظر بگیری، جوری که برهم همپوشی داشته باشند! میبینی که مقدار بیشتری در بعد مکانی راه رفتی و در بعد زمانی خیلی کمتر از اون، مثلأ به اندازه عدد متناظر دو برای زمان که در پایین نشون دادم که هم ارز با بیست کیلومتر حرکت روی خمیدگی زمان هست!(شکل پایین، پایینی!)
♻خب اینطوری میفهمیم گرانش چه بر روز این خط ظریف فضا-زمان ما آورده!
🔺البته توجه کنید که مثال بالا به هیچ وجه فیزیکی نبوده و اصطلاحأ از خودم در آوردم تا بفهمید دنیا دست کیه!😊
🔻خب حالا فهمیدیم جرم زیاد(اثر گرانشیش) چطوری میتونه باعث تحریف زمان بشه!
خب! برای این قسمت همینقدر کافیه.
در قسمت بعد بیشتر با زمان گلاویز میشیم!
توضیح در باره عکس زیر: در این عکس t که متناظر با خط بالایی هست، همون زمان و x هم خط مکان رو نشون میده!
ادامه دارد....
🆔 @Physics3p
Telegram
attach 📎
👍1
Forwarded from دستیار
.
⭕️ برای مشاهده ی ریسمان های پیش بینی شده در نظریه ریسمان نیاز به شتاب دهنده ای در ابعاد کهکشان راه شیری داریم‼️
🆔 @Physics3p
🔸 ابعاد ریسمان ها به اندازه ی طول پلانک (35-^10متر) است. در حالی که اندازه پروتون 0.877 فمتو متر ( 15-^10 متر) و محیط بزرگترین ستاب دهنده ساخت بشر برابر 27 کیلومتر است. مشاهده ی ریسمان ها به صورت مستقیم فعلا ممکن نیست اما اگر در شتاب دهنده ها ذرات گراویتون و یا سیاهچاله های میکروسکوپی مشاهده شوند تاییدی بر وجود ابعاد اضافی فضا خواهد بود.
🆔 @Physics3p
⚛ کانال فیزیک کوانتوم 👆
.
⭕️ برای مشاهده ی ریسمان های پیش بینی شده در نظریه ریسمان نیاز به شتاب دهنده ای در ابعاد کهکشان راه شیری داریم‼️
🆔 @Physics3p
🔸 ابعاد ریسمان ها به اندازه ی طول پلانک (35-^10متر) است. در حالی که اندازه پروتون 0.877 فمتو متر ( 15-^10 متر) و محیط بزرگترین ستاب دهنده ساخت بشر برابر 27 کیلومتر است. مشاهده ی ریسمان ها به صورت مستقیم فعلا ممکن نیست اما اگر در شتاب دهنده ها ذرات گراویتون و یا سیاهچاله های میکروسکوپی مشاهده شوند تاییدی بر وجود ابعاد اضافی فضا خواهد بود.
🆔 @Physics3p
⚛ کانال فیزیک کوانتوم 👆
.
Forwarded from Quantum Physics
برطبق انتگرال مسیر فاینمن یک ذره برای رسیدن از نقطه الف به نقطه ب تمام مسیرهای ممکن را می پیماید،
البته هرکدام از این مسیرها احتمال مخصوص به خود را دارند.
حالا تصورکنید یکی از این مسیرها از داخل سیاهچاله بسمت بیرون سیاهچاله باشد و از طرفی میدانیم سیاهچاله حتی نور را هم جذب می کند بنابراین، برای اینکه ذره ما از سیاهچاله بیرون بیاید و از شر جاذبه سیاهچاله خلاص شود باید مسیر فرار خود به سمت بیرون را ، با سرعتی بیشتر از سرعت نور حرکت کند.
احتمال این اتفاق بسیار کم است اما به هرحال از لحاظ ریاضی امکان روی دادن این اتفاق ممکن است.
این پدیده زمانی حاصل میشود که کوآنتوم و نسبیت را باهم مخلوط کنیم!❗
🆔 @Physics3p
البته هرکدام از این مسیرها احتمال مخصوص به خود را دارند.
حالا تصورکنید یکی از این مسیرها از داخل سیاهچاله بسمت بیرون سیاهچاله باشد و از طرفی میدانیم سیاهچاله حتی نور را هم جذب می کند بنابراین، برای اینکه ذره ما از سیاهچاله بیرون بیاید و از شر جاذبه سیاهچاله خلاص شود باید مسیر فرار خود به سمت بیرون را ، با سرعتی بیشتر از سرعت نور حرکت کند.
احتمال این اتفاق بسیار کم است اما به هرحال از لحاظ ریاضی امکان روی دادن این اتفاق ممکن است.
این پدیده زمانی حاصل میشود که کوآنتوم و نسبیت را باهم مخلوط کنیم!❗
🆔 @Physics3p
Quantum Physics
برطبق انتگرال مسیر فاینمن یک ذره برای رسیدن از نقطه الف به نقطه ب تمام مسیرهای ممکن را می پیماید، البته هرکدام از این مسیرها احتمال مخصوص به خود را دارند. حالا تصورکنید یکی از این مسیرها از داخل سیاهچاله بسمت بیرون سیاهچاله باشد و از طرفی میدانیم سیاهچاله…
در تشریح متن فوق باید عرض کنم که این جمله«ذره تمام مسیر ها را میپیماید» بنوعی اشتباست!
حرکت ذرات کوآنتومی با حرکت مکانیکی ذرات در فیزیک کلاسیک کاملأ متفاوته بطوریکه شما در فیزیک کلاسیک براساس قوانین سه گانه نیوتون برای حرکت اجسام نظر میدید و طبق قانون اول نیوتون، در صورت عدم وجود نیرو برای جسم ثبات قائل میشید(یعنی حرکت بدون تغییر آهنگ یا توقف جسم که همان حفظ حالت اولیه به حساب میاد)
اما در مکانیک کوانتومی شما برای حرکت ذره کوانتومی نیازی به اعمال نیرو یا اجازه گرفتن از قوانین نیوتون ندارید و بنوعی میشه گفت تصوری که ما از حرکت داریم در مکانیک کوانتومی صادق نبوده و حرکت در مکانیک کوانتوم به این قسم نیست که شما ذره ای را از جایی بلند کنید و ببرید یجای دیگه!
به عبارتی، در مکانیک کوانتوم ذره میتونه بدون اینکه مسافتی رو طی کنه، تمام مسیر هارو پشت سر بزاره و ما در یک لحظه (دقت کنید لحظه در فیزیک با اصطلاح روزمره اش متفاوته) برای جسم تمام مسیر هارو قائل میشیم!
در ضمن در مکانیک کوآنتوم بنا بر این اصل ما برای این ذره تابع موج داریم که مربع مقدار این متغیر که با حرف یونانی «سای» شناخته میشه، احتمال حضور ذره در هر مکان در هر لحظه رو مشخص میکنیم.
یعنی بنوعی ذره در یک لحظه تقریبآ همه جا هست!
پس نمیشه گفت ذره ی در حال! گذر از سیاهچاله ممکنه گیر جاذبه بینهایت اون بیافته.
این تصور اشتباه حتی بنیانگذاران اولیه مکانیک کوانتوم رو هم سردرگم کرده بود و بسیاری عقیده داشتند که بر این اساس ذره میتونه نسبیت خاص رو که میگه چیزی در بعد مکان سریعتر از نور نیست رو نقص کنه.
@Physics3p
حرکت ذرات کوآنتومی با حرکت مکانیکی ذرات در فیزیک کلاسیک کاملأ متفاوته بطوریکه شما در فیزیک کلاسیک براساس قوانین سه گانه نیوتون برای حرکت اجسام نظر میدید و طبق قانون اول نیوتون، در صورت عدم وجود نیرو برای جسم ثبات قائل میشید(یعنی حرکت بدون تغییر آهنگ یا توقف جسم که همان حفظ حالت اولیه به حساب میاد)
اما در مکانیک کوانتومی شما برای حرکت ذره کوانتومی نیازی به اعمال نیرو یا اجازه گرفتن از قوانین نیوتون ندارید و بنوعی میشه گفت تصوری که ما از حرکت داریم در مکانیک کوانتومی صادق نبوده و حرکت در مکانیک کوانتوم به این قسم نیست که شما ذره ای را از جایی بلند کنید و ببرید یجای دیگه!
به عبارتی، در مکانیک کوانتوم ذره میتونه بدون اینکه مسافتی رو طی کنه، تمام مسیر هارو پشت سر بزاره و ما در یک لحظه (دقت کنید لحظه در فیزیک با اصطلاح روزمره اش متفاوته) برای جسم تمام مسیر هارو قائل میشیم!
در ضمن در مکانیک کوآنتوم بنا بر این اصل ما برای این ذره تابع موج داریم که مربع مقدار این متغیر که با حرف یونانی «سای» شناخته میشه، احتمال حضور ذره در هر مکان در هر لحظه رو مشخص میکنیم.
یعنی بنوعی ذره در یک لحظه تقریبآ همه جا هست!
پس نمیشه گفت ذره ی در حال! گذر از سیاهچاله ممکنه گیر جاذبه بینهایت اون بیافته.
این تصور اشتباه حتی بنیانگذاران اولیه مکانیک کوانتوم رو هم سردرگم کرده بود و بسیاری عقیده داشتند که بر این اساس ذره میتونه نسبیت خاص رو که میگه چیزی در بعد مکان سریعتر از نور نیست رو نقص کنه.
@Physics3p
معادله موج شرودینگر که بصورت تصویر نمایش داده میشود، احتمال حضور ذره کوانتومی در هر لحظه ی فیزیکی را نشان میده.
از جمله چیزهایی که باعث سردرگمی برخی فیزیکدانان دوره ظهور کوآنتوم از جمله آلبرت انیشتین و نیلز بور شده بود، ورود احتمالات به فیزیک بود که این جمله معروف انیشتین را بیاد ما میاندازد: «من مطمئنم خدا تاس نمی اندازد!»
این موضوع باعث شد تا انیشتین اینطور بیان کند که حضور احتمال در مکانیک کوانتوم بدلیل وجود متغیرهای پنهان و عدم اندازه گیری درست ماست.
اما باید توجه شود که احتمال در مکانیک کوانتوم با احتمال در مثلأ پرتاب یک سکه یا تاس متفاوت است بصورتیکه در مکانیک کوآنتوم احتمالات از ویژگی طبیعی ذره بوده ولی در پرتاب یک تاس حضور احتمال بدلیل نداشتن اطلاعات کافی از سیستم شمول آن است.
یعنی شما در پرتاب یک تاس اگر متغیرهایی مانند مقاومت هوا، جرم نسبی، تأثیر گرانش، دما و... را اندازه بگیرید، میتوانید بطور دقیق نتیجه پرتاب خود را بگویید اما در مکانیک کوآنتومی، این احتمال از ویژگی طبیعی و ذاتی جهان است!
شاید طبیعت نیز تاس میاندازد!
🆔 @Physics3p
از جمله چیزهایی که باعث سردرگمی برخی فیزیکدانان دوره ظهور کوآنتوم از جمله آلبرت انیشتین و نیلز بور شده بود، ورود احتمالات به فیزیک بود که این جمله معروف انیشتین را بیاد ما میاندازد: «من مطمئنم خدا تاس نمی اندازد!»
این موضوع باعث شد تا انیشتین اینطور بیان کند که حضور احتمال در مکانیک کوانتوم بدلیل وجود متغیرهای پنهان و عدم اندازه گیری درست ماست.
اما باید توجه شود که احتمال در مکانیک کوانتوم با احتمال در مثلأ پرتاب یک سکه یا تاس متفاوت است بصورتیکه در مکانیک کوآنتوم احتمالات از ویژگی طبیعی ذره بوده ولی در پرتاب یک تاس حضور احتمال بدلیل نداشتن اطلاعات کافی از سیستم شمول آن است.
یعنی شما در پرتاب یک تاس اگر متغیرهایی مانند مقاومت هوا، جرم نسبی، تأثیر گرانش، دما و... را اندازه بگیرید، میتوانید بطور دقیق نتیجه پرتاب خود را بگویید اما در مکانیک کوآنتومی، این احتمال از ویژگی طبیعی و ذاتی جهان است!
شاید طبیعت نیز تاس میاندازد!
🆔 @Physics3p
ما در مقیاس زیر اتمی ، برای ماده حالت موج-ذره قائل میشویم و این بدلیل درک نادرست ما از حرکت است.
تمام ذرات میکروسکوپی و ماکروسکوپی دارای ارتعاش و حرکت هستند که هرچه بر روی آنها بیشتر زوم کنید، این حرکت و ارتعاشات بیشتر خودرا نشان میدهند.
این پدیده در جهان اطراف ما نیز قابل مشاهده است که برای درک بیشتر حرکت اجسام پیرامون خود، به آنها نزدیکتر میشویم!
اما تا چه اندازه میتوان به این ذرات سازنده جهان ماده که همواره در حال ارتعاش و حرکت اند نزدیک شد؟
مرز این نزدیک شدن همان مکانیک کوآنتومی است که در مقیاس قابل مشاهده و بررسی آن، ارتعاشات فرمیون ها به حدی زیاد میشود که درک ذره ای آن مختل شده و ما به ناچار آنها را موج وار میبینیم!
موجی که در ارتعاش و فرکانس غیرقابل درک ما قرار دارد و اینچنین است که توهم حرکت در مکانیک کوانتومی خود را برای ما عریان میکند.
توجه کنید که انرژی نیز همان ماده است. ماده در ارتعاش بینهایت!
🆔 @Physics3p
تمام ذرات میکروسکوپی و ماکروسکوپی دارای ارتعاش و حرکت هستند که هرچه بر روی آنها بیشتر زوم کنید، این حرکت و ارتعاشات بیشتر خودرا نشان میدهند.
این پدیده در جهان اطراف ما نیز قابل مشاهده است که برای درک بیشتر حرکت اجسام پیرامون خود، به آنها نزدیکتر میشویم!
اما تا چه اندازه میتوان به این ذرات سازنده جهان ماده که همواره در حال ارتعاش و حرکت اند نزدیک شد؟
مرز این نزدیک شدن همان مکانیک کوآنتومی است که در مقیاس قابل مشاهده و بررسی آن، ارتعاشات فرمیون ها به حدی زیاد میشود که درک ذره ای آن مختل شده و ما به ناچار آنها را موج وار میبینیم!
موجی که در ارتعاش و فرکانس غیرقابل درک ما قرار دارد و اینچنین است که توهم حرکت در مکانیک کوانتومی خود را برای ما عریان میکند.
توجه کنید که انرژی نیز همان ماده است. ماده در ارتعاش بینهایت!
🆔 @Physics3p
یکی از اصول مهم مکانیک کوآنتومی اصل عدم قطعیت هایزنبرگ است که همواره بد فهمیده میشود.
این اصل بصورت تصویر بالا نشان داده شده که در آن دلتا ایکس مکان ذره و دلتا پی تکانه بوده که حاصلضرب این دو بیشتر یا مساوی(تقریبآ برابر) با نصف مقدار نرمالیزه ثابت پلانک است.
اصل عدم قطعیت بنوعی ویژگی احتمالاتی و ناقطعی بودن اطلاعات در مکانیک کوآنتوم را توضیح میدهد و این اصل برای این منظور چنین بیان میکند که در مکانیک کوآنتومی بر عکس مکانیک نیوتونی، هرگز نمیتوان در باره جفت هایی اطلاعات کاملی داشت و با قطعیت صحبت کرد و همواره عدم قطعیتی وجود دارد.
یکی از این جفت ها تکانه(پتانسیل یا تمایل حرکت جسم که برابر با حاصلضرب جرم در سرعت آن تعریف میشود) و مکان میباشد.
براساس این اصل ما هرگز نمیتوانیم بصورت دقیق درباره هردوی این موارد در یک زمان نظر دهیم و هرچه اطلاعاتمان در باب یکی بیشتر و قطعی تر شود، دیگری عدم قطعیت بیشتری بخود میگیرد در صورتی که در مکانیک نیوتونی شما میتوانید در یک لحظه مکان، تکانه و هراطلاعاتی که از یک جسم بخواهید را داشته باشید و چیزی مانع شما نمیشود!
🆔 @Physics3p
این اصل بصورت تصویر بالا نشان داده شده که در آن دلتا ایکس مکان ذره و دلتا پی تکانه بوده که حاصلضرب این دو بیشتر یا مساوی(تقریبآ برابر) با نصف مقدار نرمالیزه ثابت پلانک است.
اصل عدم قطعیت بنوعی ویژگی احتمالاتی و ناقطعی بودن اطلاعات در مکانیک کوآنتوم را توضیح میدهد و این اصل برای این منظور چنین بیان میکند که در مکانیک کوآنتومی بر عکس مکانیک نیوتونی، هرگز نمیتوان در باره جفت هایی اطلاعات کاملی داشت و با قطعیت صحبت کرد و همواره عدم قطعیتی وجود دارد.
یکی از این جفت ها تکانه(پتانسیل یا تمایل حرکت جسم که برابر با حاصلضرب جرم در سرعت آن تعریف میشود) و مکان میباشد.
براساس این اصل ما هرگز نمیتوانیم بصورت دقیق درباره هردوی این موارد در یک زمان نظر دهیم و هرچه اطلاعاتمان در باب یکی بیشتر و قطعی تر شود، دیگری عدم قطعیت بیشتری بخود میگیرد در صورتی که در مکانیک نیوتونی شما میتوانید در یک لحظه مکان، تکانه و هراطلاعاتی که از یک جسم بخواهید را داشته باشید و چیزی مانع شما نمیشود!
🆔 @Physics3p
Forwarded from اتچ بات
📚 نسبیت به زبان ساده
📎 قسمت چهارم: حل معمای زمان
🆔 @Physics3p
🔸خب همانطور که در قسمت قبلی اشاره کردیم، بنابر نظریه نسبیت زمان برای اجسام مختلف در هر نقطه ای از جهان ممکنه متفاوت باشه و ما نمیتونیم بگیم ساعتی که در دست شماست با ساعتی که در دست یک موجود بیگانه در کهکشانی بیگانه هست، یک عدد رو نشون میدن. حتی اگه مارک ساعتتون رولکس باشه! چون آخه مشکل از ساعت نیست!
💢 پس ایراد کار کجاست و چرا همانطور که اشاره کردیم، نسبیت خاص و عام هرکدوم یطوری میتونن باعث تحریف زمان بشن؟!🤔
💢بزارید از مفهوم سرعت و طراحی یه آزمایش ساده شروع کنیم!
🔹بنابر نظریه نسبیت و کارهای ماکسول درباب میدان های الکترومغناطیسی، قبول داریم که سرعت نور ثابت و تقریبآ برابر با ۳۰۰ هزار کیلومتر در ثانیه هست و از طرفی میدونیم، نور برای حرکت خودش به محیط مادی نیازی نداره!
🔸حالا با این داده هایی که داریم، میریم سراغ طراحی یک آزمایش ساده:
فرض کنید دو شخص الف و ب وجود دارند که شخص الف در قطاری نشسته که با سرعت نور حرکت میکنه و شخص ب هم در ایستگاه قطار و همواره ناظر بر اعمال شخص الف!
حالا فرض کنید شخصی که در قطاره پرتو نوری رو به یک انتهای قطار تابونده و سطح دیوار طوریه که نور رو بازتاب میده و حرکت نور بازتابی هم برای ما قابل مشاهده هست.
🔹حالا نتیجه ی حرکت این پرتو نور رو اگه از دید شخص الف بررسی کنید، به این صورته که این نور مسافت d که همون طول قطار باشه رو در مدت t طی میکنه به قسمی که حاصل نسبت این دو که همون تعریف تندی هست، برابره با تندی نور!
حالا شخص ب داستان هم باید از بیرون این نور رو ببینه که داره با همین تندی حرکت میکنه(چون قبول کردیم تندی نور ثابته!)
🔸اما اگه توجه کنید میبینید این نور از دید شخص ب داره مسافتی بیشتر از مسافت اولیه که همون طول قطار باشه رو طی میکنه چون قطار درحال حرکت رو به جلوعه و هربار نور مجبوره خودش رو با حرکت قطار هم وفق بده تا یجورایی! بهش برسه و تندیمون هم ثابت بمونه!
🔹خب حالا ببینید چی شد!
گفته بودیم تندی نور در هر حالتی در یک محیط ثابته و دیدم که این نور از دید شخص اول باید مسافتی به اندازه d و از دید شخص دوم مسافتی به اندازه مثلأ d+x رو طی کنه!
خب اگه به تعریف تندی توجه کنید که میگه مقدار تندی برابره با نسبیت مسافت به زمان طی مسافت، میبینید طبق نتیجه بالا نباید تندی برای این پرتو نور از نقطه نظر های مختلف یکسان باشه ولی ثابت شده که یکسانه!
💢بنظرتون چی شده؟!🤔
🔸خب معلومه! برای اینکه این تندی رو ثابت نگه داریم، چون مسافت زیاد شده، مجبوریم زمان رو هم یه نمکی! زیاد کنیم تا نسبت هاشون ثابت بمونه.
اینطوری نتیجه میشه که زمان دچار تحریف شده و این همون چیزیه که نسبیت میگه! و دقیقأ همون چیزی که در قسمت توضیح تحریف زمان به کمک نسبیت خاص بیان کرده بودیم!
🔹البته این یه نمونه آزمایش در این باره بود و آزمایشات و حتی پارادوکس های زمانی متعدد هستند مثل آزمایش عدم وجود اتر در فضا توسط شیمیدان رولی انجام شد و یا پارادوکس دو قلوها که میگه اگه یک برادر دو قلو(حالا خواهر هم بود رو نتیجه کارمون تأثیری نداره اخوی!) در فضا پیمایی با سرعت نور حرکت کنه و اون یکی برادر رو زمین بمونه، بعد از اینکه برادر سوار بر فضا پیما برگرده زمین میبینه مثلآ پیاز از کیلویی ۱۳ هزارتومن شده ۴۰ هزارتومن و ممکنه از شدت ناراحتی مجبور شه یه مدت پیاز نخوره و سؤ تغذیه بگیره!
ولی برادری که روی زمین بوده، ناظر بر سیرصعودی قیمت پیاز بوده و کم کم با این موضوع عادت کرده! مثل خود ما!
🔸خب تو این قسمت بازم درباره زمان حرف زدیم ولی همانطور که قبلآ گفتم، این زمان آشی نیست که به همین راحتی ها بشه خورد و دست از سر ما و بخصوص فیزیکدان ها بر نمیداره!
در قسمت های بعدی سعی میکنیم بیشتر دربارش حرف بزنیم و به شگفتی های دیگه نسبیت هم بپردازیم.
پس با ما همراه باشید😉
ادامه دارد.....
🆔 @Physics3p
📎 قسمت چهارم: حل معمای زمان
🆔 @Physics3p
🔸خب همانطور که در قسمت قبلی اشاره کردیم، بنابر نظریه نسبیت زمان برای اجسام مختلف در هر نقطه ای از جهان ممکنه متفاوت باشه و ما نمیتونیم بگیم ساعتی که در دست شماست با ساعتی که در دست یک موجود بیگانه در کهکشانی بیگانه هست، یک عدد رو نشون میدن. حتی اگه مارک ساعتتون رولکس باشه! چون آخه مشکل از ساعت نیست!
💢 پس ایراد کار کجاست و چرا همانطور که اشاره کردیم، نسبیت خاص و عام هرکدوم یطوری میتونن باعث تحریف زمان بشن؟!🤔
💢بزارید از مفهوم سرعت و طراحی یه آزمایش ساده شروع کنیم!
🔹بنابر نظریه نسبیت و کارهای ماکسول درباب میدان های الکترومغناطیسی، قبول داریم که سرعت نور ثابت و تقریبآ برابر با ۳۰۰ هزار کیلومتر در ثانیه هست و از طرفی میدونیم، نور برای حرکت خودش به محیط مادی نیازی نداره!
🔸حالا با این داده هایی که داریم، میریم سراغ طراحی یک آزمایش ساده:
فرض کنید دو شخص الف و ب وجود دارند که شخص الف در قطاری نشسته که با سرعت نور حرکت میکنه و شخص ب هم در ایستگاه قطار و همواره ناظر بر اعمال شخص الف!
حالا فرض کنید شخصی که در قطاره پرتو نوری رو به یک انتهای قطار تابونده و سطح دیوار طوریه که نور رو بازتاب میده و حرکت نور بازتابی هم برای ما قابل مشاهده هست.
🔹حالا نتیجه ی حرکت این پرتو نور رو اگه از دید شخص الف بررسی کنید، به این صورته که این نور مسافت d که همون طول قطار باشه رو در مدت t طی میکنه به قسمی که حاصل نسبت این دو که همون تعریف تندی هست، برابره با تندی نور!
حالا شخص ب داستان هم باید از بیرون این نور رو ببینه که داره با همین تندی حرکت میکنه(چون قبول کردیم تندی نور ثابته!)
🔸اما اگه توجه کنید میبینید این نور از دید شخص ب داره مسافتی بیشتر از مسافت اولیه که همون طول قطار باشه رو طی میکنه چون قطار درحال حرکت رو به جلوعه و هربار نور مجبوره خودش رو با حرکت قطار هم وفق بده تا یجورایی! بهش برسه و تندیمون هم ثابت بمونه!
🔹خب حالا ببینید چی شد!
گفته بودیم تندی نور در هر حالتی در یک محیط ثابته و دیدم که این نور از دید شخص اول باید مسافتی به اندازه d و از دید شخص دوم مسافتی به اندازه مثلأ d+x رو طی کنه!
خب اگه به تعریف تندی توجه کنید که میگه مقدار تندی برابره با نسبیت مسافت به زمان طی مسافت، میبینید طبق نتیجه بالا نباید تندی برای این پرتو نور از نقطه نظر های مختلف یکسان باشه ولی ثابت شده که یکسانه!
💢بنظرتون چی شده؟!🤔
🔸خب معلومه! برای اینکه این تندی رو ثابت نگه داریم، چون مسافت زیاد شده، مجبوریم زمان رو هم یه نمکی! زیاد کنیم تا نسبت هاشون ثابت بمونه.
اینطوری نتیجه میشه که زمان دچار تحریف شده و این همون چیزیه که نسبیت میگه! و دقیقأ همون چیزی که در قسمت توضیح تحریف زمان به کمک نسبیت خاص بیان کرده بودیم!
🔹البته این یه نمونه آزمایش در این باره بود و آزمایشات و حتی پارادوکس های زمانی متعدد هستند مثل آزمایش عدم وجود اتر در فضا توسط شیمیدان رولی انجام شد و یا پارادوکس دو قلوها که میگه اگه یک برادر دو قلو(حالا خواهر هم بود رو نتیجه کارمون تأثیری نداره اخوی!) در فضا پیمایی با سرعت نور حرکت کنه و اون یکی برادر رو زمین بمونه، بعد از اینکه برادر سوار بر فضا پیما برگرده زمین میبینه مثلآ پیاز از کیلویی ۱۳ هزارتومن شده ۴۰ هزارتومن و ممکنه از شدت ناراحتی مجبور شه یه مدت پیاز نخوره و سؤ تغذیه بگیره!
ولی برادری که روی زمین بوده، ناظر بر سیرصعودی قیمت پیاز بوده و کم کم با این موضوع عادت کرده! مثل خود ما!
🔸خب تو این قسمت بازم درباره زمان حرف زدیم ولی همانطور که قبلآ گفتم، این زمان آشی نیست که به همین راحتی ها بشه خورد و دست از سر ما و بخصوص فیزیکدان ها بر نمیداره!
در قسمت های بعدی سعی میکنیم بیشتر دربارش حرف بزنیم و به شگفتی های دیگه نسبیت هم بپردازیم.
پس با ما همراه باشید😉
ادامه دارد.....
🆔 @Physics3p
Telegram
attach 📎
👍1
Forwarded from اتچ بات
.
➿ انتگرال مسیر فاینمن:
ریچارد فاینمن یکی از بزگترین نوابغ تاریخ علم می باشد. او در سال ۱۹۱۸ در بروکلین نیویورک متولد شد و در سال ۱۹۴۲ زیر نظر جان ویلر در دانشگاه پرینستون دکتری فیزیک خود را دریافت کرد.
در دهه ۱۹۴۰ او به درک حیرت انگیزی از تفاوت بین جهان نیوتنی و کوانتومی دست یافت. براساس فیزیک نیوتن، هر ذره مسیر مشخصی را از نقطه A به B طی می کند اما نظریه کوانتوم می گوید که ذره زمانی که بین نقاط A و B حرکت می کند مکان قطعی ندارد. فاینمن فهمید معنی این عبارت این نیست که ذره هنگام طی مسیر هیچ مسیری را دنبال نمی کند بلکه می تواند تمام مسیر های ممکن بین دونقطه را طی کند.🤔
برای مثال فرض کنید که میخواهید عرض اتاقتان را بپیمایید. از نظر نیوتن کوتاه ترین مسیر از نقطه A به B خط راستی است که این دو نقطه را به هم وصل می کند. اما از نظر فاینمن اول باید تمام مسیر های ممکن بین دو نقطه A و B را در نظر بگیرید حتی مسیر هایی که بسیار دور از عقل هستند مثل اینکه برای رسیدن به نقطه B سیاره ی مریخ را دور بزنید و به مقصد برسید. این مسیر ها هرچند احمقانه و دور از عقل باشند باید در نظر گرفته شوند‼️
در مرحله ی بعد فاینمن به هر مسیر عددی را اختصاص می دهد که این اعداد با کمک مجموعه ای از قوانین محاسبه می شوند. سپس به صورت معجزه آسایی با جمع کردن تمام عددهای مربوط، به مسیر های ممکن، احتمال رفتن از نقطه ی A به B را به دست خواهید آورد. فاینمن دریافت که مسیر هایی که عجیب یا با قوانین حرکت نیوتن در تناقض هستند اغلب یکدیگر را خنثی کرده و حاصل جمع کوچکی دارند. این مسیر هایی که جمع انها بسیار کوچک بود منشا افت و خیز های کوانتومی بودند و همچنین مسیر هایی که بیشترین مجموع را داشت همان مسیر های نیوتنی بودند.
در آزمایش دو شکاف ( برای اطلاعات بیشتر در مورد این آزمایش نام آن را در کانال سرچ کنید) معنی ایده فاینمن این است که مسیری که ذره برای عبور از درون یکی از شکاف ها می پیماید، ممکن است با مسیر پیموده شده از درون شکاف دیگر تداخل پیدا کند. در واقع در صورت بندی فاینمن از نظریه کوانتوم توضیح می دهد که چرا ذراتی مثل الکترون، هنگام شلیک به سمت شکاف های صفحه، الگوهای تداخلی ایجاد می کنند. همان طور که در آزمایش دو شکاف، احتمال مشاهده برخورد ذره با هر نقطه به تمام مسیرهای منتهی به آن نقطه بستگی دارد، فاینمن نشان داد به طور کلی برای یک سیستم، احتمال مشاهده هر نتیجه ای از تمام تاریخچه های محتملی که منجر به آن نتیجه می شوند، ساخته می شود. به همین دلیل این روش، صورت بندی مجموع تاریخچه ها یا تاریخچه های جایگزین فیزیک کوانتومی نامیده می شود. به نظر می رسد در جهان ماکروسکوپیک چیزها مسیر یکتایی را میان مبداء و قصد می پیمایند. این امر با تاریخ چندگانه فاینمن سازگار است، زیرا برای چیزهای بزرگ قانون او مبنی بر اختصاص اعداد به هر مسیر تضمین می کند که به هنگام جمع کردن مسیرها، همه بجز یکی، هم دیگر را حذف می کنند.
🆔 @Physics3p
عبارت ریاضی فرمول بندی شده توسط فاینمن -انتگرال مسیر فاینمن- تمام قوانین فیزیک کوانتوم را باز تولید میکند. ریاضیات و تصویر فیزیکی نظریه فاینمن، با صورت بندی اصلی فیزیک کوانتوم متفاوت است، اما هر دو پیش گویی های یکسانی انجام می دهند. شاید با ترکیب نظریه نسبیت عام اینشتین و اندیشه تاریخ های چندگانه فاینمن ،بتوان به نظریه کوانتومی برای گرانش دست یافت. زمانی که فاینمن این فرمول بندی عجیب و نامانوس را کشف کرد، ویلر که در دانشگاه پرینستون بود به انستیتوی مطالعات پیشرفته در همسایگی خود رفت تا آلبرت اینشتین را ملاقات کرده و او را نسبت به قدرت و ظرافت این تصویر جدید متقاعدسازد، اما آلبرت اینشتین این غول فکری بی همتای فیزیک، گفت که هنوز هم نمی تواند باور کند که خداوند برای جهان تاس بریزد. مکانیک کوانتومی بزرگترین راز و موفق ترین دستاورد تاریخ بشریت می باشد.
🆔 @Physics3p
هیچکس فیزیک کوانتوم را نمیفهمد.
ریچارد فاینمن
➿ انتگرال مسیر فاینمن:
ریچارد فاینمن یکی از بزگترین نوابغ تاریخ علم می باشد. او در سال ۱۹۱۸ در بروکلین نیویورک متولد شد و در سال ۱۹۴۲ زیر نظر جان ویلر در دانشگاه پرینستون دکتری فیزیک خود را دریافت کرد.
در دهه ۱۹۴۰ او به درک حیرت انگیزی از تفاوت بین جهان نیوتنی و کوانتومی دست یافت. براساس فیزیک نیوتن، هر ذره مسیر مشخصی را از نقطه A به B طی می کند اما نظریه کوانتوم می گوید که ذره زمانی که بین نقاط A و B حرکت می کند مکان قطعی ندارد. فاینمن فهمید معنی این عبارت این نیست که ذره هنگام طی مسیر هیچ مسیری را دنبال نمی کند بلکه می تواند تمام مسیر های ممکن بین دونقطه را طی کند.🤔
برای مثال فرض کنید که میخواهید عرض اتاقتان را بپیمایید. از نظر نیوتن کوتاه ترین مسیر از نقطه A به B خط راستی است که این دو نقطه را به هم وصل می کند. اما از نظر فاینمن اول باید تمام مسیر های ممکن بین دو نقطه A و B را در نظر بگیرید حتی مسیر هایی که بسیار دور از عقل هستند مثل اینکه برای رسیدن به نقطه B سیاره ی مریخ را دور بزنید و به مقصد برسید. این مسیر ها هرچند احمقانه و دور از عقل باشند باید در نظر گرفته شوند‼️
در مرحله ی بعد فاینمن به هر مسیر عددی را اختصاص می دهد که این اعداد با کمک مجموعه ای از قوانین محاسبه می شوند. سپس به صورت معجزه آسایی با جمع کردن تمام عددهای مربوط، به مسیر های ممکن، احتمال رفتن از نقطه ی A به B را به دست خواهید آورد. فاینمن دریافت که مسیر هایی که عجیب یا با قوانین حرکت نیوتن در تناقض هستند اغلب یکدیگر را خنثی کرده و حاصل جمع کوچکی دارند. این مسیر هایی که جمع انها بسیار کوچک بود منشا افت و خیز های کوانتومی بودند و همچنین مسیر هایی که بیشترین مجموع را داشت همان مسیر های نیوتنی بودند.
در آزمایش دو شکاف ( برای اطلاعات بیشتر در مورد این آزمایش نام آن را در کانال سرچ کنید) معنی ایده فاینمن این است که مسیری که ذره برای عبور از درون یکی از شکاف ها می پیماید، ممکن است با مسیر پیموده شده از درون شکاف دیگر تداخل پیدا کند. در واقع در صورت بندی فاینمن از نظریه کوانتوم توضیح می دهد که چرا ذراتی مثل الکترون، هنگام شلیک به سمت شکاف های صفحه، الگوهای تداخلی ایجاد می کنند. همان طور که در آزمایش دو شکاف، احتمال مشاهده برخورد ذره با هر نقطه به تمام مسیرهای منتهی به آن نقطه بستگی دارد، فاینمن نشان داد به طور کلی برای یک سیستم، احتمال مشاهده هر نتیجه ای از تمام تاریخچه های محتملی که منجر به آن نتیجه می شوند، ساخته می شود. به همین دلیل این روش، صورت بندی مجموع تاریخچه ها یا تاریخچه های جایگزین فیزیک کوانتومی نامیده می شود. به نظر می رسد در جهان ماکروسکوپیک چیزها مسیر یکتایی را میان مبداء و قصد می پیمایند. این امر با تاریخ چندگانه فاینمن سازگار است، زیرا برای چیزهای بزرگ قانون او مبنی بر اختصاص اعداد به هر مسیر تضمین می کند که به هنگام جمع کردن مسیرها، همه بجز یکی، هم دیگر را حذف می کنند.
🆔 @Physics3p
عبارت ریاضی فرمول بندی شده توسط فاینمن -انتگرال مسیر فاینمن- تمام قوانین فیزیک کوانتوم را باز تولید میکند. ریاضیات و تصویر فیزیکی نظریه فاینمن، با صورت بندی اصلی فیزیک کوانتوم متفاوت است، اما هر دو پیش گویی های یکسانی انجام می دهند. شاید با ترکیب نظریه نسبیت عام اینشتین و اندیشه تاریخ های چندگانه فاینمن ،بتوان به نظریه کوانتومی برای گرانش دست یافت. زمانی که فاینمن این فرمول بندی عجیب و نامانوس را کشف کرد، ویلر که در دانشگاه پرینستون بود به انستیتوی مطالعات پیشرفته در همسایگی خود رفت تا آلبرت اینشتین را ملاقات کرده و او را نسبت به قدرت و ظرافت این تصویر جدید متقاعدسازد، اما آلبرت اینشتین این غول فکری بی همتای فیزیک، گفت که هنوز هم نمی تواند باور کند که خداوند برای جهان تاس بریزد. مکانیک کوانتومی بزرگترین راز و موفق ترین دستاورد تاریخ بشریت می باشد.
🆔 @Physics3p
هیچکس فیزیک کوانتوم را نمیفهمد.
ریچارد فاینمن
Telegram
attach 📎
.
افت و خیز کوانتومی:
🔰 قسمت آخر
🔻 افت و خیز کوانتومی و اثر کازیمیر، نیرویی از هیچ‼️
اثر کازیمیر یک پدیده‌ی فیزیکی است که وجود ذرات مجازی را ثابت میکند و در سال ۱۹۴۸ توسط یک فیزیکدان آلمانی به نام هندریک کازیمیر و براساس نظریه‌ی ذرات مجازی، پیش‌بینی شد. کازمیر فرض کرد اگر دو صفحه‌ی بدون بار را به صورت موازی و در فاصله‌ی چند نانومتری هم قرار دهیم، به دلیل افت و خیز کوانتومی ، یکدیگر را جذب خواهند کرد. این اثر ناشی از آن است که ذرات- پادذرات مجازی به طور مداوم بین و اطراف صفحات، ساخته می‌شوند. از طرفی تابع موج ذره‌ی مجازی که بین دو صفحه، ایجاد میشود، باید طول موج نسبتا کوتاهی داشته باشد، زیرا طول موج‌های بزرگتر برای بین دو صفحه، مناسب نیستند. در نتیجه، تعداد ذرات مجازی بین صفحه، کمتر از تعداد ذرات در مکان‌های دیگر است.
برای درک اثر کازیمیر، باز هم ابتدا باید فضا را به خوبی درک کنیم. همانطور که در بالا اشاره کردیم، در نظریه میدان کوانتومی، خلا، پر ازامواج الکترومغناطیسی در حال افت و خیز است که هیچگاه به طور کامل، حذف نمی‌شوند، درست مانند اقیانوسی با امواجی پرتلاطم. این امواج دارای تمام طول موج‌های ممکن بوده و حضور آنها ثابت میکند فضای خالی مقدار معینی انرژی دارد که همیشه وجود دارد، ولی نمیتوانیم آن را گیر بیندازیم.
حالا تصور کنید دو آینه را در خلا، مقابل یکدیگر قرار دهیم. در این حالت، امواجی با طول خاص (مطابق با فاصله‌ی بین دو آینه) بین آینه‌ها رفت و برگشت خواهند کرد. اگر دو آینه را به یکدیگر نزدیکتر کنیم، امواج بلند‌تر، دیگر مطابق فاصله‌ی بین دو آینه نبوده و در نتیجه میزان کل انرژی خلا بین آینه‌ها، کمی کمتر از بخش‌های دیگر فضا خواهد شد؛ بنابراین آینه‌ها یکدیگر را جذب خواهند کرد؛ درست همانطور که دو جسمی که با یک فنر کشیده‌شده، به یکدیگر نگه داشته شده‌اند، با کاهش انرژی ذخیره شده در فنر، به سمت یکدیگر حرکت خواهند کرد. این اثر، یعنی جذب دو آینه در خلا، اثر کازیمیر نام دارد. اثر کازیمیر برای نخستین بار در سال ۱۹۴۸ توسط فیزیکدان آلمانی، هندریک کازمیر پیش‌بینی شد. استیو لاموراکس از آزمایشگاه ملی لوس آلاموس، برای اولین بار این اثر ظریف را در سال ۱۹۹۶ اندازه‌گیری کرد.
🆔 @Physics3p
پس به طور کلی میزان انرژی یک بخش از خلا با ماده‌ی اطراف آن تغییر میکند که اثر کازیمیر در این مفهوم وسیع‌تر نیز استفاده میشود. اگر آینه‌ها با سرعت زیادی حرکت کنند (اثر کازیمیر دینامیکی)، برخی از امواج خلا می‌توانند به امواج واقعی تبدیل شوند. جولیان شوینگر و چند دانشمند دیگر، اثر کازیمیر دینامیکی را به عنوان علت پدیده‌ی اسرارآمیز سونولومینسانس (ترکش‌های کوچکی از نور که از حباب‌های در حال انفجار در یک مایع و به علت برانگیختگی ناشی از صدا ساطع می‌شوند) پیشنهاد کرده‌اند.
یکی از جالب‌ترین جنبه‌های انرژی خلا (با آینه یا بدون آینه) این است که این انرژی، بینهایت است (که در محاسبات میدان کوانتومی ثابت شده). این امر نشان میدهد خلا فضا می‌تواند منبع مقدار زیادی انرژی باشد کهانرژی نقطه صفر نامیده میشود، اما این یافته، یک مشکل فیزیکی ایجاد میکند: ما نمیتوانیم مانع تطابق امواج کوچک بین دو آینه شویم و در نتیجه بینهایت از این طول موج‌ها وجود دارد. راه‌حل ریاضی این است که محاسبات را به طور موقت و برای تعداد محدودی از امواج برای دو فاصله متفاوت آینه‌ها انجام داده و تفاوت انرژی‌های خلا را پیدا کنیم. سپس میتوان استدلال کرد که این تفاوت، با افزایش تعداد طول موج‌ها تا بینهایت، محدود باقی می‌ماند. اگرچه این ترفند به درستی کار کرده و جواب‌های سازگار با آزمایش میدهد، اما مشکل انرژی بینهایت خلا، یک مسئله‌ی جدی است. نظریه‌ی گرانش اینشتین ثابت میکند این انرژی باید یک انحنای گرانشی بینهایت در فضا تولید کند، چیزی که ما قطعا مشاهده نمی‌کنیم. حل این مسئله، هنوز یک سوال باز است…
🆔 @Physics3p
✅ پایان
برای مطالعه قسمت های قبل "افت و خیز کوانتومی" را در کانال سرچ کنید.
افت و خیز کوانتومی:
🔰 قسمت آخر
🔻 افت و خیز کوانتومی و اثر کازیمیر، نیرویی از هیچ‼️
اثر کازیمیر یک پدیده‌ی فیزیکی است که وجود ذرات مجازی را ثابت میکند و در سال ۱۹۴۸ توسط یک فیزیکدان آلمانی به نام هندریک کازیمیر و براساس نظریه‌ی ذرات مجازی، پیش‌بینی شد. کازمیر فرض کرد اگر دو صفحه‌ی بدون بار را به صورت موازی و در فاصله‌ی چند نانومتری هم قرار دهیم، به دلیل افت و خیز کوانتومی ، یکدیگر را جذب خواهند کرد. این اثر ناشی از آن است که ذرات- پادذرات مجازی به طور مداوم بین و اطراف صفحات، ساخته می‌شوند. از طرفی تابع موج ذره‌ی مجازی که بین دو صفحه، ایجاد میشود، باید طول موج نسبتا کوتاهی داشته باشد، زیرا طول موج‌های بزرگتر برای بین دو صفحه، مناسب نیستند. در نتیجه، تعداد ذرات مجازی بین صفحه، کمتر از تعداد ذرات در مکان‌های دیگر است.
برای درک اثر کازیمیر، باز هم ابتدا باید فضا را به خوبی درک کنیم. همانطور که در بالا اشاره کردیم، در نظریه میدان کوانتومی، خلا، پر ازامواج الکترومغناطیسی در حال افت و خیز است که هیچگاه به طور کامل، حذف نمی‌شوند، درست مانند اقیانوسی با امواجی پرتلاطم. این امواج دارای تمام طول موج‌های ممکن بوده و حضور آنها ثابت میکند فضای خالی مقدار معینی انرژی دارد که همیشه وجود دارد، ولی نمیتوانیم آن را گیر بیندازیم.
حالا تصور کنید دو آینه را در خلا، مقابل یکدیگر قرار دهیم. در این حالت، امواجی با طول خاص (مطابق با فاصله‌ی بین دو آینه) بین آینه‌ها رفت و برگشت خواهند کرد. اگر دو آینه را به یکدیگر نزدیکتر کنیم، امواج بلند‌تر، دیگر مطابق فاصله‌ی بین دو آینه نبوده و در نتیجه میزان کل انرژی خلا بین آینه‌ها، کمی کمتر از بخش‌های دیگر فضا خواهد شد؛ بنابراین آینه‌ها یکدیگر را جذب خواهند کرد؛ درست همانطور که دو جسمی که با یک فنر کشیده‌شده، به یکدیگر نگه داشته شده‌اند، با کاهش انرژی ذخیره شده در فنر، به سمت یکدیگر حرکت خواهند کرد. این اثر، یعنی جذب دو آینه در خلا، اثر کازیمیر نام دارد. اثر کازیمیر برای نخستین بار در سال ۱۹۴۸ توسط فیزیکدان آلمانی، هندریک کازمیر پیش‌بینی شد. استیو لاموراکس از آزمایشگاه ملی لوس آلاموس، برای اولین بار این اثر ظریف را در سال ۱۹۹۶ اندازه‌گیری کرد.
🆔 @Physics3p
پس به طور کلی میزان انرژی یک بخش از خلا با ماده‌ی اطراف آن تغییر میکند که اثر کازیمیر در این مفهوم وسیع‌تر نیز استفاده میشود. اگر آینه‌ها با سرعت زیادی حرکت کنند (اثر کازیمیر دینامیکی)، برخی از امواج خلا می‌توانند به امواج واقعی تبدیل شوند. جولیان شوینگر و چند دانشمند دیگر، اثر کازیمیر دینامیکی را به عنوان علت پدیده‌ی اسرارآمیز سونولومینسانس (ترکش‌های کوچکی از نور که از حباب‌های در حال انفجار در یک مایع و به علت برانگیختگی ناشی از صدا ساطع می‌شوند) پیشنهاد کرده‌اند.
یکی از جالب‌ترین جنبه‌های انرژی خلا (با آینه یا بدون آینه) این است که این انرژی، بینهایت است (که در محاسبات میدان کوانتومی ثابت شده). این امر نشان میدهد خلا فضا می‌تواند منبع مقدار زیادی انرژی باشد کهانرژی نقطه صفر نامیده میشود، اما این یافته، یک مشکل فیزیکی ایجاد میکند: ما نمیتوانیم مانع تطابق امواج کوچک بین دو آینه شویم و در نتیجه بینهایت از این طول موج‌ها وجود دارد. راه‌حل ریاضی این است که محاسبات را به طور موقت و برای تعداد محدودی از امواج برای دو فاصله متفاوت آینه‌ها انجام داده و تفاوت انرژی‌های خلا را پیدا کنیم. سپس میتوان استدلال کرد که این تفاوت، با افزایش تعداد طول موج‌ها تا بینهایت، محدود باقی می‌ماند. اگرچه این ترفند به درستی کار کرده و جواب‌های سازگار با آزمایش میدهد، اما مشکل انرژی بینهایت خلا، یک مسئله‌ی جدی است. نظریه‌ی گرانش اینشتین ثابت میکند این انرژی باید یک انحنای گرانشی بینهایت در فضا تولید کند، چیزی که ما قطعا مشاهده نمی‌کنیم. حل این مسئله، هنوز یک سوال باز است…
🆔 @Physics3p
✅ پایان
برای مطالعه قسمت های قبل "افت و خیز کوانتومی" را در کانال سرچ کنید.
در دنیای کوانتوم، یافتنِ مکان دقیق ذره‌های اتمی کاملاً غیرممکن است. این ذره ها هیچ مکان واحدی ندارند و این یکی از دلایلی است که دانشمندان را بیشتر و بیشتر به ایده ی امکان وجود دنیاهای موازی علاقه‌مند میکند.
تنها توضیحِ ممکن برای این مسئله این است که ذرات تنها در جهان ما وجود ندارند. آنها در جهان های دیگری نیز وجود دارند و تعداد این جهان ها بینهایت است!
🆔 @Physics3p
تنها توضیحِ ممکن برای این مسئله این است که ذرات تنها در جهان ما وجود ندارند. آنها در جهان های دیگری نیز وجود دارند و تعداد این جهان ها بینهایت است!
🆔 @Physics3p