📚 تله پورت، از تخیل تا واقعیت!
#قسمت_اول
🆔 @Physics3p
🔹تله پورت (Teleportation) که به آن دور فرستی نیز می گویند به تبدیل ماده به انرژی، ارسال آن به مقصد و تبدیل دوباره آن به ماده گفته می شود. با این کار می توان یک شی را با سرعت نور از جایی به جای دیگر منتقل کرد و بدون توجه به محدودیت های فیزیکی بین دو نقطه با تبدیل شی به داده و ارسال داده های آن از نقطه اول به صورت نور و دریافت آن در نقطه دوم(در مدت زمان کوتاهی نسبت به فاصله) دوباره جسم را به وجود آورد. این مفهوم به اندازه ی سفر سریعتر از نور و ماشین زمان بعید به نظر می رسد،اما دور نوردی به تدریج در حال به واقعیت پیوستن در مقیاس های ریز است. کامپیوترهای کوانتومی با تکیه بر اصولی که کار می کنند یک امید بزرگ برای یک جهش رو به جلو در فناوری محاسبات هستند.
🔸تئوری پشت دورنوردی– به شکل دقیق تر دورنوردی کوانتومی– از یک بحث طولانی بین آلبرت اینشتین و نیلز بور پدیدار شد. اینشتین پایه های تئوری کوانتوم را بنا نهاد و پشتیبانی قدرتمند برای آن بود تا اینکه تصادف و احتمالات به صحنه آمد. او زمانی که نسل نوینی از فیزیک دانان روی زمینه ای کار می کردند که بر طبق آن ذرات کوانتومی به وسیله احتمالات کنترل می شوند، رویه‌اش را تغییر داد. او از این مسئله بیزار بود و اظهار میداشت: «تئوری حرف های زیادی می زند، اما در واقع ما را نسبت به مجهولات تئوری قدیمی نزدیک نمی برد. به هر حال، من متقاعد شده ام که او تاس نمی اندازد.»
🔹به عنوان یک پیامد، اینشتین برای سال ها بور را با چالش هایی در مورد اعتبار فیزیک کوانتومی سرزنش می کرد. آخرین و بزرگترین این حمله ها در سال ۱۹۳۵ با یک مقاله بود که توسط اینشتین و دو تن از همکارانش، پودالسکی و روزن نوشته شد که با مخفف EPR شناخته می شود. این مقاله ثابت کرد که یا تئوری کوانتوم نادرست است یا اینکه آن ظاهرا غیر ممکن را ممکن می سازد. آزمایش EPRنشان داد که در آن باید امکان پذیر باشد که یک جفت ذره کوانتومی را در حالتی ایجاد کرد که با عنوان درهم‌تنیدگی شناخته می شود.
🔸درهم‌تنیدگی حالتی است که این ذرات می توانند جدا از یکدیگر در جهات مخالف هم در جهان باشند و تغییری در یکی بلافاصله در دیگری باز تابیده شود. به هر راهی بود آنها توانستند به صورت آنی ارتباط برقرار کنند. اینشتین فکر می‌کرد که توانسته است یک شکاف در تئوری کوانتوم پیدا کند، اما در عوض یکی از جالب توجه ترین توانایی های ذرات کوانتومی را برجسته کرد. علاوه بر این، آزمایش‌ها مرتبا نشان دادند که درهم‌تنیدگی در حقیقت وجود دارد.
🔹برای عامه مردم این‌گونه به نظر می رسد که درهم‌تنیدگی می تواند برای ارسال آنی پیام از یک سوی کیهان به سوی دیگر مورد استفاده قرار گیرد, اما این‌گونه نیست. اطلاعاتی که درهم‌تنیده می شوند و قادر به ارتباط برقرار کردن هستند تصادفی بوده و غیرممکن است که کنترل شوند.
🔸برای دورنوردی موفقیت آمیز یک شی، دستگاه دورنورد باید یک کپی دقیق از آن در حد حالت کوانتومی هر ذره اش ایجاد کند. اگر این‌گونه نباشد،نسخه ی دورنوردی شده کاملا متفاوت خواهد بود.به هرحال، حتی اگر ما بتوانیم یک کپی دقیق از یک شی را ایجاد کنیم، غیر ممکن است که حالت کوانتومی ذره را بدون دگرگون کردنش کشف کنیم.این بدین معناست که غیر ممکن است که یک کپی کامل از یک ذره ی کوانتومی را برای تولید دوقلوهای یکسان ایجاد کرد – چیزی که در سال ۱۹۸۰ توسط دو فیزیکدان به صورت ریاضیاتی اثبات شد. به هر حال روزنه ای وجود دارد. آن امکان پذیر است که ویژگی ها را از یک ذره به ذره ای دیگر انتقال دهیم، به شرط آنکه مقادیر هرگز آشکار نشوند که این بدین معناست که ذره ی اصلی تا انتهای کار درهم آمیخته باشد.
🔹درهم‌تنیدگی مکانیزم مورد نیاز برای اینکه این کار را فراهم می کند، این ایده در نشستی در مونترآل در سال ۱۹۹۳ مطرح شد. چارلز بنت یک پژوهشگر درIBM پیشنهاد کرد که یک جفت از ذرات درهم‌تنیده می توانند یک کانال ارتباطی بنیادی پنهان را فراهم کند. همانگونه که گیلس، برگزار کننده ی این رویداد توضیح داد: «بعد از دو ساعت آشفتگی فکری پاسخ دورنوردی از آب درآمد، درواقع آن کاملا ناگهانی بود.»
ادامه دارد....
🆔 @Physics3p
#قسمت_اول
🆔 @Physics3p
🔹تله پورت (Teleportation) که به آن دور فرستی نیز می گویند به تبدیل ماده به انرژی، ارسال آن به مقصد و تبدیل دوباره آن به ماده گفته می شود. با این کار می توان یک شی را با سرعت نور از جایی به جای دیگر منتقل کرد و بدون توجه به محدودیت های فیزیکی بین دو نقطه با تبدیل شی به داده و ارسال داده های آن از نقطه اول به صورت نور و دریافت آن در نقطه دوم(در مدت زمان کوتاهی نسبت به فاصله) دوباره جسم را به وجود آورد. این مفهوم به اندازه ی سفر سریعتر از نور و ماشین زمان بعید به نظر می رسد،اما دور نوردی به تدریج در حال به واقعیت پیوستن در مقیاس های ریز است. کامپیوترهای کوانتومی با تکیه بر اصولی که کار می کنند یک امید بزرگ برای یک جهش رو به جلو در فناوری محاسبات هستند.
🔸تئوری پشت دورنوردی– به شکل دقیق تر دورنوردی کوانتومی– از یک بحث طولانی بین آلبرت اینشتین و نیلز بور پدیدار شد. اینشتین پایه های تئوری کوانتوم را بنا نهاد و پشتیبانی قدرتمند برای آن بود تا اینکه تصادف و احتمالات به صحنه آمد. او زمانی که نسل نوینی از فیزیک دانان روی زمینه ای کار می کردند که بر طبق آن ذرات کوانتومی به وسیله احتمالات کنترل می شوند، رویه‌اش را تغییر داد. او از این مسئله بیزار بود و اظهار میداشت: «تئوری حرف های زیادی می زند، اما در واقع ما را نسبت به مجهولات تئوری قدیمی نزدیک نمی برد. به هر حال، من متقاعد شده ام که او تاس نمی اندازد.»
🔹به عنوان یک پیامد، اینشتین برای سال ها بور را با چالش هایی در مورد اعتبار فیزیک کوانتومی سرزنش می کرد. آخرین و بزرگترین این حمله ها در سال ۱۹۳۵ با یک مقاله بود که توسط اینشتین و دو تن از همکارانش، پودالسکی و روزن نوشته شد که با مخفف EPR شناخته می شود. این مقاله ثابت کرد که یا تئوری کوانتوم نادرست است یا اینکه آن ظاهرا غیر ممکن را ممکن می سازد. آزمایش EPRنشان داد که در آن باید امکان پذیر باشد که یک جفت ذره کوانتومی را در حالتی ایجاد کرد که با عنوان درهم‌تنیدگی شناخته می شود.
🔸درهم‌تنیدگی حالتی است که این ذرات می توانند جدا از یکدیگر در جهات مخالف هم در جهان باشند و تغییری در یکی بلافاصله در دیگری باز تابیده شود. به هر راهی بود آنها توانستند به صورت آنی ارتباط برقرار کنند. اینشتین فکر می‌کرد که توانسته است یک شکاف در تئوری کوانتوم پیدا کند، اما در عوض یکی از جالب توجه ترین توانایی های ذرات کوانتومی را برجسته کرد. علاوه بر این، آزمایش‌ها مرتبا نشان دادند که درهم‌تنیدگی در حقیقت وجود دارد.
🔹برای عامه مردم این‌گونه به نظر می رسد که درهم‌تنیدگی می تواند برای ارسال آنی پیام از یک سوی کیهان به سوی دیگر مورد استفاده قرار گیرد, اما این‌گونه نیست. اطلاعاتی که درهم‌تنیده می شوند و قادر به ارتباط برقرار کردن هستند تصادفی بوده و غیرممکن است که کنترل شوند.
🔸برای دورنوردی موفقیت آمیز یک شی، دستگاه دورنورد باید یک کپی دقیق از آن در حد حالت کوانتومی هر ذره اش ایجاد کند. اگر این‌گونه نباشد،نسخه ی دورنوردی شده کاملا متفاوت خواهد بود.به هرحال، حتی اگر ما بتوانیم یک کپی دقیق از یک شی را ایجاد کنیم، غیر ممکن است که حالت کوانتومی ذره را بدون دگرگون کردنش کشف کنیم.این بدین معناست که غیر ممکن است که یک کپی کامل از یک ذره ی کوانتومی را برای تولید دوقلوهای یکسان ایجاد کرد – چیزی که در سال ۱۹۸۰ توسط دو فیزیکدان به صورت ریاضیاتی اثبات شد. به هر حال روزنه ای وجود دارد. آن امکان پذیر است که ویژگی ها را از یک ذره به ذره ای دیگر انتقال دهیم، به شرط آنکه مقادیر هرگز آشکار نشوند که این بدین معناست که ذره ی اصلی تا انتهای کار درهم آمیخته باشد.
🔹درهم‌تنیدگی مکانیزم مورد نیاز برای اینکه این کار را فراهم می کند، این ایده در نشستی در مونترآل در سال ۱۹۹۳ مطرح شد. چارلز بنت یک پژوهشگر درIBM پیشنهاد کرد که یک جفت از ذرات درهم‌تنیده می توانند یک کانال ارتباطی بنیادی پنهان را فراهم کند. همانگونه که گیلس، برگزار کننده ی این رویداد توضیح داد: «بعد از دو ساعت آشفتگی فکری پاسخ دورنوردی از آب درآمد، درواقع آن کاملا ناگهانی بود.»
ادامه دارد....
🆔 @Physics3p
📚 تله پورت، از تخیل تا واقعیت!
#قسمت_دوم
🆔 @Physics3p
🔸انجام دورنوردی کوانتومی نیازمند استفاده از سه ذره است. ما با یک جفت ذره ی درهم‌تنیده شروع می کنیم، یکی را روی فرستنده نگه می داریم و دیگری را به گیرنده می فرستیم، در واقع ذره ی سوم همانی است که دورنوردی می شود. او وارد واکنش با ذره ی درهم‌تنیده ی اول می شود، بی درنگ دگرگونی های مشاهده نشده ای در شریک درهم‌تنیده در انتهای گیرنده ایجاد می شود. سپس فرستنده اندازه گیری هایی را روی دو ذره ی خود انجام می دهد.این فرآیند اطلاعات را آشکار می سازد و داده ها با ارتباطات متداول برای ذره دوردست فرستاده می شوند. نتیجه: ذره ی درهم‌تنیده ی دوردست در همان حالت منبع قرار می گیرد. این‌گونه یک ذره به طور موثری از A به B فرستاده شده است. تنها چهار سال بعد بود که آنتونگر و فرانسسکو دی مارتینی بخشی از دورنوردی را نشان دادند، قطبش یک فوتون را به دیگری انتقال دادند. [قطبش یکی از ویژگی های امواج است که جهت نوسان را نشان می دهد.]
🔹در سال ۲۰۰۴ تسایلینگر قطبش فوتون منبع را از میان رودخانه ی دانوب دورنوردی کرد، فوتون درهم‌تنیده را در یک کابل فیبر نوری در زیر رودخانه از میان فاضلاب ها فرستادند و اطلاعات قراردادی را به وسیله امواج مایکروویو از میان رودخانه به طول ۶۰۰ متر فرستادند. بعد از همه ی اینها ممکن است این‌گونه به نظر برسد که دورنوردی فوتون ها بی ربط است زیرا اینکه نور را از مکانی با سرعت بالا به مکانی دیگر فرستاد، مشکل نیست. اما اصول می توانند در مورد ذرات کوانتومی ماده به خوبی به کار برده شوند و دورنوردی فوتون ها نخستین گام پشتیبانی از یک کامپیوتر کوانتومی است که از حالت های ذره‌های کوانتومی به عنوان «کیوبیت»استفاده می کند. کیوبیت واحد پایه ای پردازش کوانتومی و می توان گفت برابر کوانتومی بیت ها در کامپیوترهای معمولی است.
🔸دکتر رونالد هنسون از دانشگاه صنعتی دلفت می گوید: « دورنوردی کوانتومی تنها روشی است که ما می شناسیم که به وسیله ی آن می توانیم اطلاعات کوانتومی را به شکل مطمئنی در فواصل طولانی انتقال دهیم.» با گذشت ۱۰ سال از زمان آزمایش دانوب، بیشتر کوشش ها به سمت دورنوردی های کوانتومی بزرگ و قابل تکرار رفته و فرآیند از فوتون ها به اتم ها تعمیم داده شده است. بدون دورنوردی کوانتومی، رایانش کوانتومی نیز نخواهد بود که امکان محاسبات کارآمدی را ارائه می دهد که کامپیوترها معمولی برای تکمیل آن به زمانی به اندازه ی عمر کیهان نیاز دارند.
🔹در سال ۲۰۰۹ یک گروه از موسسه کوانتومی جوینت در دانشگاه مریلند و دانشگاه میشیگان یک حالت کوانتومی را از یک اتم به اتمی دیگر در یک متری اش دورنوردی کرد و این کار در ۹۰ درصد موارد موفقیت آمیز بود. کار اصلی مریلند امسال در دانشگاه دلفت انجام شد. دورنوردی ویژگی که«اسپین» نام دارد بین الکترون ها در فاصله ی سه متری با نرخ موفقیت ۱۰۰ درصد. این الکترون ها درون الماس به دام انداخته شده بودند، یک الماس خالص یک شبکه (ساختاری سه بعدی) کامل از اتم های کربن است، اما با ترکیب کردن نیتروژن به عنوان ناخالصی در شبکه شکاف هایی ایجاد می شود که در پی آن یک الکترون به دام افتاده می‌تواند به عنوان یک کیوبیت عمل کند. این یک گام مهم دیگر بود برای اینکه دورنوردی کانالی ارتباطی برای یک کامپیوتر کوانتومی کاربردی شود.دکتر هنسون توضیح داد: « آزمایش ما اولین آزمایشی است که دورنوردی را بین دو تراشه حالت جامد نشان می دهد. از آن جایی که ما باور داریم که اینترنت کوانتومی ترکیبی است از گره هایی که از تراشه های کامپیوتری کوانتومی ساخته شده اند،این شاهکار بسیار مهم است.»
🔸در همین زمان دیگران محدوده را توسعه دادند, با رکورد فعلی ۱۴۳ کیلومتر که به وسیله ی تسایلینگر کسب شده است. یک ماهواره چینی که در سال ۲۰۱۶ پرتاب می شود آزمایش‌های ارتباطات کوانتومی را برای جستجوی احتمالات برای بررسی درهم‌تنیدگی و دورنوردی بین فضا و زمین همراه خود حمل می کند که نخستین گام اساسی برای ساخت اینترنت کوانتومی خواهد بود.
🔹چنین به نظر می رسد که این آزمایش‌ها ارسال سه متری دلفت را کاملا در حاشیه قرار دهند، اما محدوده ی نرخ موفقیت آن ها تنها حدود ۱ در ۱۰۰۰ است. همین امر این روش را برای وظایف محاسباتی دنیای واقعی که بر دقت و درستی تکیه دارد غیر عملی می سازد و روش دلفت را در قله قرار می دهد، دکتر هنسون توضیح می دهد: « ما می دانیم زمانی که درهم‌تنیدگی را بدون تباه کردن آن ایجاد کنیم از این راه می توانیم از درهم‌تنیدگی در آزمایش بعدی برای دورنوردی استفاده کنیم که هر بار کار کند.»
ادامه دارد...
🆔 @Physics3p
#قسمت_دوم
🆔 @Physics3p
🔸انجام دورنوردی کوانتومی نیازمند استفاده از سه ذره است. ما با یک جفت ذره ی درهم‌تنیده شروع می کنیم، یکی را روی فرستنده نگه می داریم و دیگری را به گیرنده می فرستیم، در واقع ذره ی سوم همانی است که دورنوردی می شود. او وارد واکنش با ذره ی درهم‌تنیده ی اول می شود، بی درنگ دگرگونی های مشاهده نشده ای در شریک درهم‌تنیده در انتهای گیرنده ایجاد می شود. سپس فرستنده اندازه گیری هایی را روی دو ذره ی خود انجام می دهد.این فرآیند اطلاعات را آشکار می سازد و داده ها با ارتباطات متداول برای ذره دوردست فرستاده می شوند. نتیجه: ذره ی درهم‌تنیده ی دوردست در همان حالت منبع قرار می گیرد. این‌گونه یک ذره به طور موثری از A به B فرستاده شده است. تنها چهار سال بعد بود که آنتونگر و فرانسسکو دی مارتینی بخشی از دورنوردی را نشان دادند، قطبش یک فوتون را به دیگری انتقال دادند. [قطبش یکی از ویژگی های امواج است که جهت نوسان را نشان می دهد.]
🔹در سال ۲۰۰۴ تسایلینگر قطبش فوتون منبع را از میان رودخانه ی دانوب دورنوردی کرد، فوتون درهم‌تنیده را در یک کابل فیبر نوری در زیر رودخانه از میان فاضلاب ها فرستادند و اطلاعات قراردادی را به وسیله امواج مایکروویو از میان رودخانه به طول ۶۰۰ متر فرستادند. بعد از همه ی اینها ممکن است این‌گونه به نظر برسد که دورنوردی فوتون ها بی ربط است زیرا اینکه نور را از مکانی با سرعت بالا به مکانی دیگر فرستاد، مشکل نیست. اما اصول می توانند در مورد ذرات کوانتومی ماده به خوبی به کار برده شوند و دورنوردی فوتون ها نخستین گام پشتیبانی از یک کامپیوتر کوانتومی است که از حالت های ذره‌های کوانتومی به عنوان «کیوبیت»استفاده می کند. کیوبیت واحد پایه ای پردازش کوانتومی و می توان گفت برابر کوانتومی بیت ها در کامپیوترهای معمولی است.
🔸دکتر رونالد هنسون از دانشگاه صنعتی دلفت می گوید: « دورنوردی کوانتومی تنها روشی است که ما می شناسیم که به وسیله ی آن می توانیم اطلاعات کوانتومی را به شکل مطمئنی در فواصل طولانی انتقال دهیم.» با گذشت ۱۰ سال از زمان آزمایش دانوب، بیشتر کوشش ها به سمت دورنوردی های کوانتومی بزرگ و قابل تکرار رفته و فرآیند از فوتون ها به اتم ها تعمیم داده شده است. بدون دورنوردی کوانتومی، رایانش کوانتومی نیز نخواهد بود که امکان محاسبات کارآمدی را ارائه می دهد که کامپیوترها معمولی برای تکمیل آن به زمانی به اندازه ی عمر کیهان نیاز دارند.
🔹در سال ۲۰۰۹ یک گروه از موسسه کوانتومی جوینت در دانشگاه مریلند و دانشگاه میشیگان یک حالت کوانتومی را از یک اتم به اتمی دیگر در یک متری اش دورنوردی کرد و این کار در ۹۰ درصد موارد موفقیت آمیز بود. کار اصلی مریلند امسال در دانشگاه دلفت انجام شد. دورنوردی ویژگی که«اسپین» نام دارد بین الکترون ها در فاصله ی سه متری با نرخ موفقیت ۱۰۰ درصد. این الکترون ها درون الماس به دام انداخته شده بودند، یک الماس خالص یک شبکه (ساختاری سه بعدی) کامل از اتم های کربن است، اما با ترکیب کردن نیتروژن به عنوان ناخالصی در شبکه شکاف هایی ایجاد می شود که در پی آن یک الکترون به دام افتاده می‌تواند به عنوان یک کیوبیت عمل کند. این یک گام مهم دیگر بود برای اینکه دورنوردی کانالی ارتباطی برای یک کامپیوتر کوانتومی کاربردی شود.دکتر هنسون توضیح داد: « آزمایش ما اولین آزمایشی است که دورنوردی را بین دو تراشه حالت جامد نشان می دهد. از آن جایی که ما باور داریم که اینترنت کوانتومی ترکیبی است از گره هایی که از تراشه های کامپیوتری کوانتومی ساخته شده اند،این شاهکار بسیار مهم است.»
🔸در همین زمان دیگران محدوده را توسعه دادند, با رکورد فعلی ۱۴۳ کیلومتر که به وسیله ی تسایلینگر کسب شده است. یک ماهواره چینی که در سال ۲۰۱۶ پرتاب می شود آزمایش‌های ارتباطات کوانتومی را برای جستجوی احتمالات برای بررسی درهم‌تنیدگی و دورنوردی بین فضا و زمین همراه خود حمل می کند که نخستین گام اساسی برای ساخت اینترنت کوانتومی خواهد بود.
🔹چنین به نظر می رسد که این آزمایش‌ها ارسال سه متری دلفت را کاملا در حاشیه قرار دهند، اما محدوده ی نرخ موفقیت آن ها تنها حدود ۱ در ۱۰۰۰ است. همین امر این روش را برای وظایف محاسباتی دنیای واقعی که بر دقت و درستی تکیه دارد غیر عملی می سازد و روش دلفت را در قله قرار می دهد، دکتر هنسون توضیح می دهد: « ما می دانیم زمانی که درهم‌تنیدگی را بدون تباه کردن آن ایجاد کنیم از این راه می توانیم از درهم‌تنیدگی در آزمایش بعدی برای دورنوردی استفاده کنیم که هر بار کار کند.»
ادامه دارد...
🆔 @Physics3p
❤1
📚 تله پورت، از تخیل تا واقعیت!
#قسمت_سوم
🆔 @Physics3p
🔸راه زیادی برای پیمودن مانده است. آن‌گونه که کریس مونرو از تیم میشیگان اظهار داشت، هر دو آزمایش‌های میشیگان و دلفت یک ایراد دارند. او توضیح می دهد:« آنها به طرز ناراحت کننده ای آهسته هستند: یک کیوبیت موفقیت آمیز در هر پنج دقیقه یا بیشتر اتفاق می‌افتد. احتمال موفقیت تولید درهم‌تنیدگی در هر دو آزمایش بسیار کم بود،در حدود یک در ۱۰ میلیون و این یعنی هیچ راهی برای افزایش آن ها برای دورنوردی سیستم های بزرگتر نیست.» به هر حال گروه مونرو برای تسریع دورنوردی با ضریب ۵۰۰۰ مدیریت شده که فرآیند را مقداری به یک راه حل عملی نزدیک تر می کند.
💢 سرویس مخفی
🔹ارتش ایالات متحده در حال توسعه ی یک سیستم ارتباطی کوانتومی برای ارسال پیام های محرمانه است. شکل اولیه روش، از راه ایجاد فوتون هایی برای حمل اطلاعات و سپس اجازه دادن به آنها برای واکنش با جفت فوتون های درهم‌تنیده میباشد، با نیمی از آن ها که به گیرنده گسیل شده اند. هر کوششی برای اینکه جلوی فوتون ها را در بین راه بگیرند به وسیله ی منحرف شدن درهم‌تنیدگی حساس، آشکار می شود. چالش پیش روی ان ارتش ایالات متحده به حداقل رساندن صدمات وارده به فوتونها در زمان گذر از میان آشفتگی میدان جنگ است. به نظر می رسد که دورنوردی برای رایانه های کوانتومی به زودی امکان پذیر باشد. اما آیا ما می توانیم زمانی یک جسم فیزیکی قابل لمس را دورنوردی کنیم؟
🔸در مورد یک انسان به نظر ناممکن می رسد و کریس مونرو اظهار داشت که حتی یک مولکول بزرگ تنها نیز یک چالش مهم ارائه می دهد. او می گوید:« اگر شما علاقمند به دورنوردی حالت یک مولکول DNA هستید, درجات زیادی از آزادی وجود دارد و پیکربندی های ممکن زیادی که بسیار مشکل می‌توان تصور کرد که این به زودی انجام گیرد.» به عنوان نمونه برای یک فرد آیا شما می توانید ذرات را به صورت فیزیکی ارسال کنید اما ساختارها را برای ساختن آن دورنوردی کنید؟
🔹مونرو می گوید:« زمانی که کاپیتان کرک (کاپیتان سفینه اینترپرایز در مجموعه تلویزیونی پیشتازان فضا) از سیاره به سفینه ی اینترپرایز دورنوردی میشد, حتی یک اتم هم از بدنش سفر نکرد. در رسیدن پوسته تمام اتم هایی که او را می سازند بایستی پیش تر در آن جا باشند و تنها چیزی که حمل می شود پیکربندی دقیق و اطلاعات کوانتومی رمزنگاری شده بین تمام اتم های اوست. من نمی دانم که زیرلایه‌ی کاپیتان کرک چه شکلی خواهد بود اما گمان نمی کنم که خوش نما باشد.»
ممکن نیست که ما به این زودی ها کسی را دورنگاری کنیم! اما حداقل دورنوردی کوانتومی ما را یک گام بزرگ به رایانه های کوانتومی قابل استفاده نزدیک‌تر کرد!
☑ پایان.
📎 منبع: سایت علمی بیگ بنگ
🆔 @Physics3p
#قسمت_سوم
🆔 @Physics3p
🔸راه زیادی برای پیمودن مانده است. آن‌گونه که کریس مونرو از تیم میشیگان اظهار داشت، هر دو آزمایش‌های میشیگان و دلفت یک ایراد دارند. او توضیح می دهد:« آنها به طرز ناراحت کننده ای آهسته هستند: یک کیوبیت موفقیت آمیز در هر پنج دقیقه یا بیشتر اتفاق می‌افتد. احتمال موفقیت تولید درهم‌تنیدگی در هر دو آزمایش بسیار کم بود،در حدود یک در ۱۰ میلیون و این یعنی هیچ راهی برای افزایش آن ها برای دورنوردی سیستم های بزرگتر نیست.» به هر حال گروه مونرو برای تسریع دورنوردی با ضریب ۵۰۰۰ مدیریت شده که فرآیند را مقداری به یک راه حل عملی نزدیک تر می کند.
💢 سرویس مخفی
🔹ارتش ایالات متحده در حال توسعه ی یک سیستم ارتباطی کوانتومی برای ارسال پیام های محرمانه است. شکل اولیه روش، از راه ایجاد فوتون هایی برای حمل اطلاعات و سپس اجازه دادن به آنها برای واکنش با جفت فوتون های درهم‌تنیده میباشد، با نیمی از آن ها که به گیرنده گسیل شده اند. هر کوششی برای اینکه جلوی فوتون ها را در بین راه بگیرند به وسیله ی منحرف شدن درهم‌تنیدگی حساس، آشکار می شود. چالش پیش روی ان ارتش ایالات متحده به حداقل رساندن صدمات وارده به فوتونها در زمان گذر از میان آشفتگی میدان جنگ است. به نظر می رسد که دورنوردی برای رایانه های کوانتومی به زودی امکان پذیر باشد. اما آیا ما می توانیم زمانی یک جسم فیزیکی قابل لمس را دورنوردی کنیم؟
🔸در مورد یک انسان به نظر ناممکن می رسد و کریس مونرو اظهار داشت که حتی یک مولکول بزرگ تنها نیز یک چالش مهم ارائه می دهد. او می گوید:« اگر شما علاقمند به دورنوردی حالت یک مولکول DNA هستید, درجات زیادی از آزادی وجود دارد و پیکربندی های ممکن زیادی که بسیار مشکل می‌توان تصور کرد که این به زودی انجام گیرد.» به عنوان نمونه برای یک فرد آیا شما می توانید ذرات را به صورت فیزیکی ارسال کنید اما ساختارها را برای ساختن آن دورنوردی کنید؟
🔹مونرو می گوید:« زمانی که کاپیتان کرک (کاپیتان سفینه اینترپرایز در مجموعه تلویزیونی پیشتازان فضا) از سیاره به سفینه ی اینترپرایز دورنوردی میشد, حتی یک اتم هم از بدنش سفر نکرد. در رسیدن پوسته تمام اتم هایی که او را می سازند بایستی پیش تر در آن جا باشند و تنها چیزی که حمل می شود پیکربندی دقیق و اطلاعات کوانتومی رمزنگاری شده بین تمام اتم های اوست. من نمی دانم که زیرلایه‌ی کاپیتان کرک چه شکلی خواهد بود اما گمان نمی کنم که خوش نما باشد.»
ممکن نیست که ما به این زودی ها کسی را دورنگاری کنیم! اما حداقل دورنوردی کوانتومی ما را یک گام بزرگ به رایانه های کوانتومی قابل استفاده نزدیک‌تر کرد!
☑ پایان.
📎 منبع: سایت علمی بیگ بنگ
🆔 @Physics3p
🔺 نوترینو
✔نوترینوها از عجیب‌ترین و اسرارآمیزترین فرمیون‌های بنیادی از ۱۲ ذره‌ی بنیادی کشف شده تا به‌امروز، در کیهان هستند. نوترینوها با سایر مواد واکنش‌پذیری بسیار کمی دارند و می‌توانند از بین ذرات به راحتی عبور کنند. نوترینوها از سوی ستاره‌های دیگر در تمامی جهات ساطع می‌شوند و از یک سمت وارد سیاره‌ی زمین و از سمت دیگر بدون کوچک‌ترین مانعی، خارج می‌شوند.
✔ایده‌ی نوترینو از زمانی به وجود آمد که ولفگانگ پائولی چاره‌ای برای حفظ قانون پایستگی انرژی در تولید ذرات بتا اندیشید. پائولی هنگامی که برای نخستین بار تئوری خود را ارائه داد، نوترون هنوز کشف نشده بود. ولفگانگ پائولی در سال 1930، برای نخستین بار این ذرات را پیش‌بینی کرده بود. در آن زمان آزمایش‌هایی که روی واپاشی هسته‌ای بتا انجام شده بود با قانون پایستگی انرژی و تکانه، تناقض داشت.
✔او معتقد بود که در این آزمایش، ذره‌ای مرموز تولید می‌شود که بدون برهمکنش با دستگاه‌های آشکارساز، مقداری از انرژی و تکانه‌ی واکنش را با خود می‌برد.
🆔 @Physics3p
✔نوترینوها از عجیب‌ترین و اسرارآمیزترین فرمیون‌های بنیادی از ۱۲ ذره‌ی بنیادی کشف شده تا به‌امروز، در کیهان هستند. نوترینوها با سایر مواد واکنش‌پذیری بسیار کمی دارند و می‌توانند از بین ذرات به راحتی عبور کنند. نوترینوها از سوی ستاره‌های دیگر در تمامی جهات ساطع می‌شوند و از یک سمت وارد سیاره‌ی زمین و از سمت دیگر بدون کوچک‌ترین مانعی، خارج می‌شوند.
✔ایده‌ی نوترینو از زمانی به وجود آمد که ولفگانگ پائولی چاره‌ای برای حفظ قانون پایستگی انرژی در تولید ذرات بتا اندیشید. پائولی هنگامی که برای نخستین بار تئوری خود را ارائه داد، نوترون هنوز کشف نشده بود. ولفگانگ پائولی در سال 1930، برای نخستین بار این ذرات را پیش‌بینی کرده بود. در آن زمان آزمایش‌هایی که روی واپاشی هسته‌ای بتا انجام شده بود با قانون پایستگی انرژی و تکانه، تناقض داشت.
✔او معتقد بود که در این آزمایش، ذره‌ای مرموز تولید می‌شود که بدون برهمکنش با دستگاه‌های آشکارساز، مقداری از انرژی و تکانه‌ی واکنش را با خود می‌برد.
🆔 @Physics3p
🔻 نوترینو
✔ نور حدود 100 هزار سال در راه است تا از مرکز به سطح خورشید برسد اما نوترینو طی 2 ثانیه به سطح خورشید می رسد؛ زيرا فوتونها در گير برهمكنش ميشوند اما نوترینو برهمکنش بسیار ضعیفی دارد.
✔درواقع بیش از ۹۹ درصد انرژی خارق‌العاده‌ی انفجارهای کیهانی توسط نوترینوها حمل می‌شود. امروزه می‌دانیم که نوترینو، یکی از فراوان‌ترین ذرات جهان است به طوری‌که در هر پروتون، حدود یک میلیارد نوترینو در جهان وجود دارد. نوترینوها ذراتی هستند که به‌ندرت با دیگر ذرات از جمله ماده، وارد برهمکنش می‌شوند.
✔آنها سه نوع هستند که با نام الکترون، میون و تاو شناخته می‌شوند. برندگان نوبل سال ۲۰۱۵، نشان دادند که وقتی نوترینوها با سرعت نزدیک به نور حرکت می‌کنند، می‌توانند تغییر نوع بدهند و مثلا از الکترون تبدیل به میون شوند. نوترینوها برخلاف چیزی که قبل از آن تصور میشد، کاملا فاقد جرم نیستند.
🆔 @Physics3p
✔ نور حدود 100 هزار سال در راه است تا از مرکز به سطح خورشید برسد اما نوترینو طی 2 ثانیه به سطح خورشید می رسد؛ زيرا فوتونها در گير برهمكنش ميشوند اما نوترینو برهمکنش بسیار ضعیفی دارد.
✔درواقع بیش از ۹۹ درصد انرژی خارق‌العاده‌ی انفجارهای کیهانی توسط نوترینوها حمل می‌شود. امروزه می‌دانیم که نوترینو، یکی از فراوان‌ترین ذرات جهان است به طوری‌که در هر پروتون، حدود یک میلیارد نوترینو در جهان وجود دارد. نوترینوها ذراتی هستند که به‌ندرت با دیگر ذرات از جمله ماده، وارد برهمکنش می‌شوند.
✔آنها سه نوع هستند که با نام الکترون، میون و تاو شناخته می‌شوند. برندگان نوبل سال ۲۰۱۵، نشان دادند که وقتی نوترینوها با سرعت نزدیک به نور حرکت می‌کنند، می‌توانند تغییر نوع بدهند و مثلا از الکترون تبدیل به میون شوند. نوترینوها برخلاف چیزی که قبل از آن تصور میشد، کاملا فاقد جرم نیستند.
🆔 @Physics3p
Forwarded from اتچ بات
📚 نسبیت به زبان ساده
📎 قسمت هفتم: درک بیشتر فضا-زمان
🆔 @Physics3p
🔹قبل از اینکه بحثمون رو نسبیتی کنیم، بهتره با استناد به قسمت های قبلی، مروری بر معنی واژه فضا-زمان داشته باشیم.
همانطور که پیشتر گفته بودیم، در نسبیت خاص اینچنین گفته میشه که سرعت نور حد نهایی سرعت اجسام در بعد مکانی بوده و در نهایت ماده در این مرز، به حداکثر ارتعاش خودش رسیده و تغییر فاز میده که ما هم اسم این فاز از ماده رو گذاشتیم انرژی!
🔸در قسمتی برای اینکه این پتانسیل یا دلیل تغییر فاز اینچنینی ماده رو توجیح کنیم، به سراغ تشریح حرکت شتاب دار رفتیم و بصورت نموداری بررسی کردیم که چرا سرعت نور ساختار فضا-زمان رو تحریف میکنه.
همچنین نسبیت عام با کمک گرفتن از گرانش، که میتونه سبب ایجاد این حرکت شتاب دار بشه، به توجیح نسبیت خاص میپردازه.
حالا باید بدونیم که چرا فضا-زمان؟ و اصلأ بعد مکان به چه معناست و چه تفاوتی با (بعد)زمان داره و چرا نسبیت اون هارو در هم تنیده میدونه؟!🤔
🔹خب! بعد در ریاضیات به معنای طول هست. پس میشه گفت هر طول یک بعد محسوب میشه، و هر بعد دارای یک کشیدگی بوده که ناشی از طولی بودنش میشه!
میتونیم با این نتیجه گیری این چنین تشریح کنیم که هرچیزی در اطراف ما دارای ابعادی هست و این ابعاد هم از طول هایی تشکیل شدند و ما برای اینکه این ابعاد رو درک کنیم، باید بتونیم این طول هارو درک کنیم!
اگر اسم این ابعاد طولی رو بزاریم «مکان»، پس به یک بعد دیگه ای نیاز داریم که ویژگیش با این ابعاد فرق داشته باشه و در عین حال در امتداد و موازی با این ابعاد که اسمش رو مکان گذاشته بودیم حرکت کنه.
🔸میتونیم چنین بعدی با اینچنین ویژگی هایی رو متصور بشیم و اسم این بعد رو میزاریم x !
بعدأ متوجه میشیم که این بعد x ما همون بعد مرموزی هست که اسمش رو گذاشتیم زمان.
حالا میدونیم طبق تعریفمون، این بعد x باید هم فاز یا موازی با بعد مکان ما حرکت کنه و خودشو با این بعد تطبیق بده تا ما با این سیطره، بتونیم بعد مکانی که خودمون ازش تشکیل شدیم رو درک کنیم!
🔹پس به این نتیجه رسیدیم که این بعد x رو فرض کردیم تا بتونیم بعد مکانمون رو درک کنیم. و هرچه درک ما از این بعد مکان بیشتر بشه و یا به عبارتی سیطره ما بر این بعد بیشتر بشه، دیگه نیازی به این آقای x داستانمون نداریم و کمتر محتاج ایشون میشیم!
🔸گفته بودیم تندی نور تندی نهایی اجسام در فضاست تا بتونن به اون حداکثر ارتعاش خودشون برسند(میتونید این حداکثر ارتعاش رو حداکثر بی نظمی فرض کنید!) و وارد عالم جدیدی که بر تمام ابعاد مکانی بصورت همزمان واقفه و سیطره داره بشن. ما اسم این حالت از ماده رو گذاشته بودیم انرژی و میدونیم اگه سوار بر این انرژی (مثلأ فوتون نور!) بشیم یا خودمون این انرژی باشیم! چون بر تمام بعد مکان دسترسی داریم و درکش میکنیم، دیگه نیاز به بعد کمکی x نداریم و اینجاست که دکمه توقف این بعد زده میشه!
حالا بنظرتون میتونیم بگیم این بعد x ما همون بعد «زمان» مرموز ماست؟!
🔹با یه تصور کوچیک و یکم خیال پردازی تونستیم بفهمیم مکان چیه و چرا باید بعد اضافی «زمان» وجود داشته باشه و این دوتا در هم تنیده باشند!
حالا میتونیم بفهمیم چرا از نظر نسبیت، فضا-زمان در هم تنیده هست و چرا نسبیت حرکات شتاب دار رو یکی از عوامل تأثیر گذار در این بافت در هم تنیده فرضی در نظر گرفته و چرا اصلأ نسبیت عام بوجود اومده!
🔸با این فرض میشه تندی تقریبی ۳۰۰ هزار کیلومتر در ثانیه رو همون تندی مورد نیازی دونست که به واسطه یک حرکت شتاب دار که میتونه مثلأ ناشی از پتانسیل گرانشی باشه، بوجود بیاد و در نتیجه اون درک بیشتر بعد مکان و با بیشتر شدن این درک، رنگ باختن بعد زمان رو شاهد بود. و میشه اینطوری تصور کرد مسئولیت این بعد x (زمان) ما اینه که بعد مکان رو برای ما قابل درک تر کنه!
🔹فراموش نکنید مفاهیمی مثل تندی هم از کنار هم قرار گرفتن تعاریفی مثل مکان و زمان پدید میان.
پس تو این قسمت فهمیدیم چرا میگیم فضا-زمان و چرا نمیگیم فضا و زمان و چرا این ها درهم تنیده اند؟!
🔸در قسمت بعدی ضمن تشریح بیشتر این مطلب، قصد داریم به ارتباط ضمنی فضا-زمان و گرانش بپردازیم و یک سری پدیده ها مثل سیاهچاله هارو مورد بررسی قرار بدیم!
پس همچنان با ما همرا باشید😉
🆔 @Physics3p
📎 قسمت هفتم: درک بیشتر فضا-زمان
🆔 @Physics3p
🔹قبل از اینکه بحثمون رو نسبیتی کنیم، بهتره با استناد به قسمت های قبلی، مروری بر معنی واژه فضا-زمان داشته باشیم.
همانطور که پیشتر گفته بودیم، در نسبیت خاص اینچنین گفته میشه که سرعت نور حد نهایی سرعت اجسام در بعد مکانی بوده و در نهایت ماده در این مرز، به حداکثر ارتعاش خودش رسیده و تغییر فاز میده که ما هم اسم این فاز از ماده رو گذاشتیم انرژی!
🔸در قسمتی برای اینکه این پتانسیل یا دلیل تغییر فاز اینچنینی ماده رو توجیح کنیم، به سراغ تشریح حرکت شتاب دار رفتیم و بصورت نموداری بررسی کردیم که چرا سرعت نور ساختار فضا-زمان رو تحریف میکنه.
همچنین نسبیت عام با کمک گرفتن از گرانش، که میتونه سبب ایجاد این حرکت شتاب دار بشه، به توجیح نسبیت خاص میپردازه.
حالا باید بدونیم که چرا فضا-زمان؟ و اصلأ بعد مکان به چه معناست و چه تفاوتی با (بعد)زمان داره و چرا نسبیت اون هارو در هم تنیده میدونه؟!🤔
🔹خب! بعد در ریاضیات به معنای طول هست. پس میشه گفت هر طول یک بعد محسوب میشه، و هر بعد دارای یک کشیدگی بوده که ناشی از طولی بودنش میشه!
میتونیم با این نتیجه گیری این چنین تشریح کنیم که هرچیزی در اطراف ما دارای ابعادی هست و این ابعاد هم از طول هایی تشکیل شدند و ما برای اینکه این ابعاد رو درک کنیم، باید بتونیم این طول هارو درک کنیم!
اگر اسم این ابعاد طولی رو بزاریم «مکان»، پس به یک بعد دیگه ای نیاز داریم که ویژگیش با این ابعاد فرق داشته باشه و در عین حال در امتداد و موازی با این ابعاد که اسمش رو مکان گذاشته بودیم حرکت کنه.
🔸میتونیم چنین بعدی با اینچنین ویژگی هایی رو متصور بشیم و اسم این بعد رو میزاریم x !
بعدأ متوجه میشیم که این بعد x ما همون بعد مرموزی هست که اسمش رو گذاشتیم زمان.
حالا میدونیم طبق تعریفمون، این بعد x باید هم فاز یا موازی با بعد مکان ما حرکت کنه و خودشو با این بعد تطبیق بده تا ما با این سیطره، بتونیم بعد مکانی که خودمون ازش تشکیل شدیم رو درک کنیم!
🔹پس به این نتیجه رسیدیم که این بعد x رو فرض کردیم تا بتونیم بعد مکانمون رو درک کنیم. و هرچه درک ما از این بعد مکان بیشتر بشه و یا به عبارتی سیطره ما بر این بعد بیشتر بشه، دیگه نیازی به این آقای x داستانمون نداریم و کمتر محتاج ایشون میشیم!
🔸گفته بودیم تندی نور تندی نهایی اجسام در فضاست تا بتونن به اون حداکثر ارتعاش خودشون برسند(میتونید این حداکثر ارتعاش رو حداکثر بی نظمی فرض کنید!) و وارد عالم جدیدی که بر تمام ابعاد مکانی بصورت همزمان واقفه و سیطره داره بشن. ما اسم این حالت از ماده رو گذاشته بودیم انرژی و میدونیم اگه سوار بر این انرژی (مثلأ فوتون نور!) بشیم یا خودمون این انرژی باشیم! چون بر تمام بعد مکان دسترسی داریم و درکش میکنیم، دیگه نیاز به بعد کمکی x نداریم و اینجاست که دکمه توقف این بعد زده میشه!
حالا بنظرتون میتونیم بگیم این بعد x ما همون بعد «زمان» مرموز ماست؟!
🔹با یه تصور کوچیک و یکم خیال پردازی تونستیم بفهمیم مکان چیه و چرا باید بعد اضافی «زمان» وجود داشته باشه و این دوتا در هم تنیده باشند!
حالا میتونیم بفهمیم چرا از نظر نسبیت، فضا-زمان در هم تنیده هست و چرا نسبیت حرکات شتاب دار رو یکی از عوامل تأثیر گذار در این بافت در هم تنیده فرضی در نظر گرفته و چرا اصلأ نسبیت عام بوجود اومده!
🔸با این فرض میشه تندی تقریبی ۳۰۰ هزار کیلومتر در ثانیه رو همون تندی مورد نیازی دونست که به واسطه یک حرکت شتاب دار که میتونه مثلأ ناشی از پتانسیل گرانشی باشه، بوجود بیاد و در نتیجه اون درک بیشتر بعد مکان و با بیشتر شدن این درک، رنگ باختن بعد زمان رو شاهد بود. و میشه اینطوری تصور کرد مسئولیت این بعد x (زمان) ما اینه که بعد مکان رو برای ما قابل درک تر کنه!
🔹فراموش نکنید مفاهیمی مثل تندی هم از کنار هم قرار گرفتن تعاریفی مثل مکان و زمان پدید میان.
پس تو این قسمت فهمیدیم چرا میگیم فضا-زمان و چرا نمیگیم فضا و زمان و چرا این ها درهم تنیده اند؟!
🔸در قسمت بعدی ضمن تشریح بیشتر این مطلب، قصد داریم به ارتباط ضمنی فضا-زمان و گرانش بپردازیم و یک سری پدیده ها مثل سیاهچاله هارو مورد بررسی قرار بدیم!
پس همچنان با ما همرا باشید😉
🆔 @Physics3p
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
📚 نسبیت به زبان ساده
📎 قسمت هشتم: گرانش و عوارض نسبیتی آن
🆔 @Physics3p
🔸در قسمت قبل به مفهوم کلی فضا-زمان پرداختیم و همچنین گفتیم چرا میگیم فضا و زمان در هم تنیده اند و بعبارتی یکی محسوب میشن!
در این قسمت میخوایم یکم بیشتر درباره این موضوع حرف بزنیم و یک پدید مهم ناشی از این درهم تنیده بودن رو مورد بررسی قرار بدیم.
فقط لطفأ برای اینکه رشته کلام دستتون بیاد، اگه قسمت قبلی رو مطالعه نکردید، حتمأ قبل از مطالعه این قسمت اونو مطالعه کنید!
🔹گفتیم فضا که از مجموعه ای از طول ها یا ابعاد تشکیل شده و اسم هر کدوم از این ابعاد رو گذاشتیم «مکان» برای اینکه قابل درک باشه به بعد کمکی نیازی داریم که خودش از جنس مکان نباشه و بر اون سیطره داشته باشه. اسم این بعد رو گذاشته بودیم «زمان».
🔸بعد به این نتیجه رسیدیم که این زمان کاملأ با مکان ما هم فاز هست و باهاش در تقابل کامل قرار داره. حالا اینو باید بدونیم که وقتی دو چیز با هم هم ارز یا هم فاز هستند، باید بتونند با یکاهای ریاضی به هم تبدیل بشن!
مثلأ شما نمیتونی جرم رو که واحد اصلیش کیلوگرمه رو بر حسب متر بیان کنی چون هم ارز نیستن! یا ساده تر بگم اصلأ به هم ربطی ندارن و چیزی نیست که این دوتا رو به هم وابسته کنه!
🔹ولی بررسی کردیم که بنا به گفته نسبیت، فضا یا مکان با بعد کمکی که ما اسمشو گذاشتیم زمان(شما میتونی هر اسمی که دوست داری براش بزاری، مثلآ بزار کاهو!) کاملأ در تقابل قرار داره و با هم بنوعی میتونن در ارتباط باشن و یا هم فاز هستند!
حالا اگه واقعأ اینطوری باشه، باید بتونیم زمان رو برحسب بعد مکانی و بلعکس حساب کنیم.
🔸خب! اگه یادتون باشه، در یه قسمتی گفته بودیم طبق نسبیت خاص، میشه فهمید هر جسمی در فضا دونوع حرکت داره که میشه حرکت در زمان و حرکت در مکان اون جسم که مجموع تندی این دو حرکت باهم برای هر جرمه! وابسته به فضا برابره با تندی نور.(دقت کنید که خود فضا استثنأ بوده و میتونه با هر تندی منبسط بشه، مثل دوره تورم کیهان)
🔹حالا با توجه به این نتیجه که در قسمت مربوط به این موضوع بررسی کردیم و چیزایی که در قسمت قبلی گفتیم، میشه اینچنین گفت که یک ثانیه گذر در زمان، هر ارز است با تقریبآ ۳۰۰ هزار کیلومتر جابجایی در بعد مکان(فضا) و بلعکس!
🔸حالا میشه با توجه به نتایجی که تابحال استخراج کردیم، فهمید که چرا هرچه در بعد مکان سریعتر(با آهنگ بیشتر) جابجا بشیم، چرا از اونور در بعد زمان کندتر جابجا میشیم و زمان بنوعی کند میشه!
چون باید مجموع آهنگ تغییر جابجایی مکانی و زمانی طبق این هم ارزی برابر بشه با تندی نور!
حالا میپرسید چرا تندی نور؟!
چون بازم تو قسمت اول گفته بودیم تندی نور مرز بین ماده و انرژی هست که در این تندی حدی، ماده تغییر فاز میده چون به حداکثر ارتعاش خودش میرسه و یجورایی! به حداکثر بی نظمی خودش رسیده و دیگه اون چیز لخت که ما اسمشو میذاشتیم ماده نبوده و ما هم برای اینکه بهتر درکش کنیم، اسم این حالت بی نظم از ماده رو گذاشتیم انرژی(شما بزار هویچ! رو نتیجه کار ما تأثیری نداره اخوی)
🔹خب بعد از اینهمه مجادله، فکر کنم دیگه فهمیدید چرا انیشتین بنده خدا صد سال پیش از اون سر دنیا بلند شد و گفت جون عزیزاتون دیگه نگید فضا و زمان چون از هم مستقل نیستن و بخاطر منم شده از این به بعد بگید فضا-زمان!
💢 سیاهچاله
🔸خب تا اینجا فهمیدیم که فضا و زمان از هم نامستقل بوده و در نتیجه هر تغییری رو یکی، برابره با هم ارز اون در دیگری. همچنین گفته بودیم نسبیت عام هم بخشی از نسبیته که برای تکمیل نسبیت خاص ارائه شده و بیشتر کارش اینه که به گرانش و آثار نسبیتیش رسیدگی کنه.
🔹نسبیت عام به ما میگه گرانش برعکس اون چیزی که قانون گرانش نیوتون میگه، همینطوری رو هوا! در اثر تقابل دو جرم بوجود نمیاد و دلیل بوجود اومدن گرانش به همین سادگی ها هم نیست.
طبق توضیحات نسبیت عام میدونیم، هر جرمی در تقابل با صفحه فرضی! فضا-زمان میتونه باعث خمش این صفحه فرضی(میگم صفحه فرضی چون فضا-زمان صفحه نیست! اینم باید بگم😐) بشه و نتیجه این خمش رو میشه دلیل تولد دوست خوبمون، گرانش دونست!
حالا اینجا این سؤال مطرح میشه:
خمش تا کجا؟ چقدر؟ و این خمش به چی بستگی داره اصلأ؟!!
💢 شعاع شوارتزشیلد و تولد نخستین سیاهچاله
ادامه دارد....
🆔 @Physics3p
📎 قسمت هشتم: گرانش و عوارض نسبیتی آن
🆔 @Physics3p
🔸در قسمت قبل به مفهوم کلی فضا-زمان پرداختیم و همچنین گفتیم چرا میگیم فضا و زمان در هم تنیده اند و بعبارتی یکی محسوب میشن!
در این قسمت میخوایم یکم بیشتر درباره این موضوع حرف بزنیم و یک پدید مهم ناشی از این درهم تنیده بودن رو مورد بررسی قرار بدیم.
فقط لطفأ برای اینکه رشته کلام دستتون بیاد، اگه قسمت قبلی رو مطالعه نکردید، حتمأ قبل از مطالعه این قسمت اونو مطالعه کنید!
🔹گفتیم فضا که از مجموعه ای از طول ها یا ابعاد تشکیل شده و اسم هر کدوم از این ابعاد رو گذاشتیم «مکان» برای اینکه قابل درک باشه به بعد کمکی نیازی داریم که خودش از جنس مکان نباشه و بر اون سیطره داشته باشه. اسم این بعد رو گذاشته بودیم «زمان».
🔸بعد به این نتیجه رسیدیم که این زمان کاملأ با مکان ما هم فاز هست و باهاش در تقابل کامل قرار داره. حالا اینو باید بدونیم که وقتی دو چیز با هم هم ارز یا هم فاز هستند، باید بتونند با یکاهای ریاضی به هم تبدیل بشن!
مثلأ شما نمیتونی جرم رو که واحد اصلیش کیلوگرمه رو بر حسب متر بیان کنی چون هم ارز نیستن! یا ساده تر بگم اصلأ به هم ربطی ندارن و چیزی نیست که این دوتا رو به هم وابسته کنه!
🔹ولی بررسی کردیم که بنا به گفته نسبیت، فضا یا مکان با بعد کمکی که ما اسمشو گذاشتیم زمان(شما میتونی هر اسمی که دوست داری براش بزاری، مثلآ بزار کاهو!) کاملأ در تقابل قرار داره و با هم بنوعی میتونن در ارتباط باشن و یا هم فاز هستند!
حالا اگه واقعأ اینطوری باشه، باید بتونیم زمان رو برحسب بعد مکانی و بلعکس حساب کنیم.
🔸خب! اگه یادتون باشه، در یه قسمتی گفته بودیم طبق نسبیت خاص، میشه فهمید هر جسمی در فضا دونوع حرکت داره که میشه حرکت در زمان و حرکت در مکان اون جسم که مجموع تندی این دو حرکت باهم برای هر جرمه! وابسته به فضا برابره با تندی نور.(دقت کنید که خود فضا استثنأ بوده و میتونه با هر تندی منبسط بشه، مثل دوره تورم کیهان)
🔹حالا با توجه به این نتیجه که در قسمت مربوط به این موضوع بررسی کردیم و چیزایی که در قسمت قبلی گفتیم، میشه اینچنین گفت که یک ثانیه گذر در زمان، هر ارز است با تقریبآ ۳۰۰ هزار کیلومتر جابجایی در بعد مکان(فضا) و بلعکس!
🔸حالا میشه با توجه به نتایجی که تابحال استخراج کردیم، فهمید که چرا هرچه در بعد مکان سریعتر(با آهنگ بیشتر) جابجا بشیم، چرا از اونور در بعد زمان کندتر جابجا میشیم و زمان بنوعی کند میشه!
چون باید مجموع آهنگ تغییر جابجایی مکانی و زمانی طبق این هم ارزی برابر بشه با تندی نور!
حالا میپرسید چرا تندی نور؟!
چون بازم تو قسمت اول گفته بودیم تندی نور مرز بین ماده و انرژی هست که در این تندی حدی، ماده تغییر فاز میده چون به حداکثر ارتعاش خودش میرسه و یجورایی! به حداکثر بی نظمی خودش رسیده و دیگه اون چیز لخت که ما اسمشو میذاشتیم ماده نبوده و ما هم برای اینکه بهتر درکش کنیم، اسم این حالت بی نظم از ماده رو گذاشتیم انرژی(شما بزار هویچ! رو نتیجه کار ما تأثیری نداره اخوی)
🔹خب بعد از اینهمه مجادله، فکر کنم دیگه فهمیدید چرا انیشتین بنده خدا صد سال پیش از اون سر دنیا بلند شد و گفت جون عزیزاتون دیگه نگید فضا و زمان چون از هم مستقل نیستن و بخاطر منم شده از این به بعد بگید فضا-زمان!
💢 سیاهچاله
🔸خب تا اینجا فهمیدیم که فضا و زمان از هم نامستقل بوده و در نتیجه هر تغییری رو یکی، برابره با هم ارز اون در دیگری. همچنین گفته بودیم نسبیت عام هم بخشی از نسبیته که برای تکمیل نسبیت خاص ارائه شده و بیشتر کارش اینه که به گرانش و آثار نسبیتیش رسیدگی کنه.
🔹نسبیت عام به ما میگه گرانش برعکس اون چیزی که قانون گرانش نیوتون میگه، همینطوری رو هوا! در اثر تقابل دو جرم بوجود نمیاد و دلیل بوجود اومدن گرانش به همین سادگی ها هم نیست.
طبق توضیحات نسبیت عام میدونیم، هر جرمی در تقابل با صفحه فرضی! فضا-زمان میتونه باعث خمش این صفحه فرضی(میگم صفحه فرضی چون فضا-زمان صفحه نیست! اینم باید بگم😐) بشه و نتیجه این خمش رو میشه دلیل تولد دوست خوبمون، گرانش دونست!
حالا اینجا این سؤال مطرح میشه:
خمش تا کجا؟ چقدر؟ و این خمش به چی بستگی داره اصلأ؟!!
💢 شعاع شوارتزشیلد و تولد نخستین سیاهچاله
ادامه دارد....
🆔 @Physics3p
Telegram
attach 📎
اتچ بات
📚 نسبیت به زبان ساده 📎 قسمت هشتم: گرانش و عوارض نسبیتی آن 🆔 @Physics3p 🔸در قسمت قبل به مفهوم کلی فضا-زمان پرداختیم و همچنین گفتیم چرا میگیم فضا و زمان در هم تنیده اند و بعبارتی یکی محسوب میشن! در این قسمت میخوایم یکم بیشتر درباره این موضوع حرف بزنیم و…
قسمت هشتم مطلب «نسبیت به زبان ساده» همراه با تکرار قسمت هفتم برای مطالعه راحتتر شما عزیزان👆👆
برای مطالعه قسمت های قبلی، کلمه «نسبیت» را جستجو کنید.
برای مطالعه قسمت های قبلی، کلمه «نسبیت» را جستجو کنید.
وقتی از فاصله بسیار دور نگاه کنیم، ابعاد فضایی وجود ندارند. ابعاد، زمانی پدیدار می‌شوند که از فاصله بسیار نزدیکی نظاره گر باشیم. از یک فاصله نسبتا دور، یک برگه کاغذ به نظر جسم نقطه‌ای می‌رسد، اما نزدیک‌تر که بیاییم به صورت یک خط یک بعدی ظاهر می‌شود. اگر نزدیک‌تر بیاییم یک سطح می‌بینیم که دو بعدی است و اگر خیلی نزدیک‌تر شویم متوجه بعد سوم یعنی ضخامت یا عمق کاغذ می‌شویم.
🆔 @Physics3p
🆔 @Physics3p
سفر فضایی انسان از طریق “کرمچاله” چندان راحت نیست!
🔸“دنیل جفریس” فیزیکدان دانشگاه “هاروارد” به همراه دو فیزیکدان دیگر در این پروژه جدید اظهار کردند که می‌توان از طریق کرمچالهها به سراسر کیهان سفر کرد. البته این دانشمندان ادعای خود را از دیدگاه تئوری ممکن می‌دانند و گفته‌اند که ممکن است این سفر برای انسان‌ها عملی نباشد. “دنیل جفریس” گفت: سفر فضایی از طریق کرمچالهها ممکن است بسیار بیشتر از سفر مستقیم طول بکشد و ممکن است در مقایسه با راه‌های دیگر بسیار طولانی‌تر نیز باشند. بنابراین این نوع سفر فضایی شاید مناسب نباشد.
🔹کرمچاله در فیزیک یک پل میانبر فرضی در فضا-زمان است. کرمچالهها ساختار و بعد فضا و زمان را شکسته و باعث ایجاد تونل و حفره‌ای می‌شوند که منجر به سفر در زمان می شود. همچنین کرمچالهها بعد و ساختار فضا را نیز شکافته و آن را جمع می‌کنند که این باعث کوتاه شدن مسافت بین دو نقطه در فضا می‌گردد.
📎 منبع: بیگ بنگ
🆔 @Physics3p
🔸“دنیل جفریس” فیزیکدان دانشگاه “هاروارد” به همراه دو فیزیکدان دیگر در این پروژه جدید اظهار کردند که می‌توان از طریق کرمچالهها به سراسر کیهان سفر کرد. البته این دانشمندان ادعای خود را از دیدگاه تئوری ممکن می‌دانند و گفته‌اند که ممکن است این سفر برای انسان‌ها عملی نباشد. “دنیل جفریس” گفت: سفر فضایی از طریق کرمچالهها ممکن است بسیار بیشتر از سفر مستقیم طول بکشد و ممکن است در مقایسه با راه‌های دیگر بسیار طولانی‌تر نیز باشند. بنابراین این نوع سفر فضایی شاید مناسب نباشد.
🔹کرمچاله در فیزیک یک پل میانبر فرضی در فضا-زمان است. کرمچالهها ساختار و بعد فضا و زمان را شکسته و باعث ایجاد تونل و حفره‌ای می‌شوند که منجر به سفر در زمان می شود. همچنین کرمچالهها بعد و ساختار فضا را نیز شکافته و آن را جمع می‌کنند که این باعث کوتاه شدن مسافت بین دو نقطه در فضا می‌گردد.
📎 منبع: بیگ بنگ
🆔 @Physics3p
Forwarded from Quantum Physics
✅ گروه جدید کانال فیزیک کوآنتوم
👇👇پرسش ها و ایده های خود را در این گروه مطرح کنید👇👇
https://t.me/joinchat/Bx9nwFCfsvfq0PoyfMCkEQ
👇👇پرسش ها و ایده های خود را در این گروه مطرح کنید👇👇
https://t.me/joinchat/Bx9nwFCfsvfq0PoyfMCkEQ
Quantum Physics
✅ گروه جدید کانال فیزیک کوآنتوم 👇👇پرسش ها و ایده های خود را در این گروه مطرح کنید👇👇 https://t.me/joinchat/Bx9nwFCfsvfq0PoyfMCkEQ
همراهان گرامی این تبلیغ یا تبادل نبوده و به درخواست برخی از شما عزیزان این گروه ایجاد شده است و میتوانید در این گروه پرسش و ایده و نظرات خودتون را با سایر اعضا به اشتراک بگذارید.
در ضمن لطفأ اگر کتاب، مقاله یا هرچیزی که انتشار آن برای سایر اعضا مفید باشد دارید، به آیدی ادمین ارسال کنید:
🆔 @SecretShadow
🆔 @Matin_QP
با تشکر از همراهی شما🙏🌹
در ضمن لطفأ اگر کتاب، مقاله یا هرچیزی که انتشار آن برای سایر اعضا مفید باشد دارید، به آیدی ادمین ارسال کنید:
🆔 @SecretShadow
🆔 @Matin_QP
با تشکر از همراهی شما🙏🌹
Quantum Physics via @like
why does E_mc² (persian)_@physlib.pdf
5.5 MB
📚 کتاب هفته
📎 عنوان: چرا E=mc² و چه اهمیتی برای ما دارد؟
✍ نویسنده: برایان کاکس - فورشاو
☑ موضوع: فیزیک-علم
#فارسی
🆔 @Physics3p
📎 عنوان: چرا E=mc² و چه اهمیتی برای ما دارد؟
✍ نویسنده: برایان کاکس - فورشاو
☑ موضوع: فیزیک-علم
#فارسی
🆔 @Physics3p
⚛ گرانش کوانتومی حلقوی:
قسمت ۲
🔸 در قسمت قبلی این مطلب گفتیم که ساندانس بیلسون تامپسون که یک فیزیکدان نظری است در مورد ذرات بنیادی شروع به فکر کردن نمود و با توجه به مدل های پریونی به این نتیجه رسید که ذرات از بافته شدن نوار هایی به وجود می آیند به عنوان مثال پروتون از بافته شدن سه تا از این نوار ها ساخته می شود و این نظریه توانست به خوبی حتی فوتون ها و بوزون های W و Z را به وجود بیاورد. (قسمت قبلی را حتما مطالعه کنید)
🔺حال سوال این بود که ماهیت خود این نوارها چیست؟ «بیلسون تامپسون» در این باره می گوید: «در آن هنگام، مشغول بررسی این ایده بودم که شاید آنها ریزکرمچاله هایی باشند که به دور همدیگر می پیچند. شاید هم این نوارها عارضه های دیگری در ساختار فضا- زمان باشند.» در همین زمان بود که «اسمولین» با مقاله «بیلسون تامپسون» برخورد کرد. او در این باره چنین می گوید: «ما با دیدن این مقاله بسیار هیجان زده شدیم چرا که در آن زمان به دنبال هر ایده ای که بتواند ساختارهای بافته مانند را توضیح دهد می گشتیم.»
🆔 @Physics3p
🔻بدین ترتیب «اسمولین»، «بیلسون تامپسون» را به دانشگاه واترلو دعوت کرد تا با همدیگر پاسخی برای این پرسش بیابند. در ضمن او فیزیکدان دیگری به نام «فوتینی مارکوپولو» را نیز که در همان دانشگاه به تحقیق مشغول بود و از مدت ها قبل حدس زده بود که ممکن است بافته های فضایی، منشاء ماده و انرژی در کائنات باشند به همکاری با تیم دعوت کرد. البته «مارکوپولو» می دانست که نشان دادن صحت این ایده در قالب نظریه گرانش کوانتومی حلقوی، کار بسیار دشواری خواهد بود چرا که براساس این نظریه، افت و خیزهای کوانتومی به طور لحظه به لحظه، شبکه پیوندهای فضا- زمانی را درهم می ریزد. در واقع این بافته ها به حدی ناپایدارند که در زمانی در حدود ۱۰ به توان منفی ۴۴ ثانیه فروپاشیده و به شکل جدیدی تبدیل می شوند. بنابراین همانگونه که «مارکوپولو» هم می گوید چنانچه این بافته ها مستمراً و با چنین سرعتی متحول می شوند، پس چگونه می توانند ساختارهای پایدار و یا نسبتاً پایداری نظیر ذرات بنیادی را به وجود آورند؟
🆔 @Physics3p
🔺اما «مارکوپولو» پیش از آن و به کمک فیزیکدان دیگری به نام «دیوید کریبز» که متخصص کامپیوترهای کوانتومی در دانشگاه گولف ایالت اونتاریوی کانادا بود، نسخه دیگری را از نظریه گرانش کوانتومی حلقوی بسط داده بود که قادر به ارائه پاسخی به این پرسش بود. در حالی که کامپیوترهای معمولی، از بیت هایی که یا «صفر» هستند و یا «یک» برای ذخیره سازی اطلاعات استفاده می کنند، کامپیوترهای کوانتومی واحد دیگری به نام «کیوبیت» را برای پردازش اطلاعات به کار می گیرند که می تواند مقادیر «صفر» و «یک» را تواماً داشته باشند. همین مساله است که به این کامپیوترها توانمندی خارق العاده ای می بخشد. هرچند این ویژگی دوگانه و ظریف هریک از کیوبیت ها به واسطه برهم کنش با جهان بیرونی همواره در معرض فروپاشی است اما محاسبات نشان می دهد که مجموعه یی از این کیوبیت ها، بسیار پایدارتر از تک تک آنها بوده و داده هایی که توسط آنها ذخیره شود، از هرگونه اختلال، در امان خواهند بود.
🆔 @Physics3p
🔻در نسخه ای از «گرانش کوانتومی حلقوی» که توسط «مارکوپولو» و «کریبز» ارائه شده نیز، جهان همانند یک کامپیوتر کوانتومی عظیم است که در آن هر کوانتوم فضا جانشین یک کوانتوم اطلاعات خواهد شد. محاسبات آنها نشان می دهد که انعطاف پذیری گروهی کیوبیت ها منجر به پایداری بافته های کوانتومی فضا- زمان شده و همین مساله قادر خواهد بود علت عمر طولانی ذرات را به رغم وجود تلاطم های کوانتومی توضیح دهد. بر همین اساس اخیراً «اسمولین»، «مارکوپولو» و «بیلسون تامپسون» بالاخره موفق شدند سبک ترین خانواده ذرات در مدل استاندارد ذرات بنیادی- یعنی الکترون، کوارک های «بالا» و «پایین»، نوترینوی الکترون و پادذره آنها – را براساس بافته های فضا- زمانی استخراج کنند.
🔹همه چیز، بافته ای از فضا-زمان است.
🔺البته این نظریه تاکنون تنها موفق به بازسازی برخی از ویژگی های ذرات در مدل استاندارد ذرات بنیادی شده است. ویژگی هایی نظیر «بار الکتریکی» و «دستوارگی» تاکنون توسط این مدل تبیین شده است. «دستوارگی» کمیتی است که ارتباط میان اسپین یک ذره بنیادی را با امتداد و جهت حرکت آن در فضا مشخص می کند. اما «اسمولین» با همین نتایج نیز به هیجان آمده و می گوید: «این دستاوردی بسیار شگفت انگیز است چرا که پس از ۲۰ سال تحقیق، بالاخره یک ارتباط طبیعی مابین نظریه «گرانش کوانتومی حلقوی» و فیزیک ذرات بنیادی به دست آمده است، ارتباطی که به طور ساختگی وارد نظریه نشده بلکه به طور ذاتی از دل نظریه بیرون آمده است.»
🆔 @Physics3p
ادامه دارد...
قسمت ۲
🔸 در قسمت قبلی این مطلب گفتیم که ساندانس بیلسون تامپسون که یک فیزیکدان نظری است در مورد ذرات بنیادی شروع به فکر کردن نمود و با توجه به مدل های پریونی به این نتیجه رسید که ذرات از بافته شدن نوار هایی به وجود می آیند به عنوان مثال پروتون از بافته شدن سه تا از این نوار ها ساخته می شود و این نظریه توانست به خوبی حتی فوتون ها و بوزون های W و Z را به وجود بیاورد. (قسمت قبلی را حتما مطالعه کنید)
🔺حال سوال این بود که ماهیت خود این نوارها چیست؟ «بیلسون تامپسون» در این باره می گوید: «در آن هنگام، مشغول بررسی این ایده بودم که شاید آنها ریزکرمچاله هایی باشند که به دور همدیگر می پیچند. شاید هم این نوارها عارضه های دیگری در ساختار فضا- زمان باشند.» در همین زمان بود که «اسمولین» با مقاله «بیلسون تامپسون» برخورد کرد. او در این باره چنین می گوید: «ما با دیدن این مقاله بسیار هیجان زده شدیم چرا که در آن زمان به دنبال هر ایده ای که بتواند ساختارهای بافته مانند را توضیح دهد می گشتیم.»
🆔 @Physics3p
🔻بدین ترتیب «اسمولین»، «بیلسون تامپسون» را به دانشگاه واترلو دعوت کرد تا با همدیگر پاسخی برای این پرسش بیابند. در ضمن او فیزیکدان دیگری به نام «فوتینی مارکوپولو» را نیز که در همان دانشگاه به تحقیق مشغول بود و از مدت ها قبل حدس زده بود که ممکن است بافته های فضایی، منشاء ماده و انرژی در کائنات باشند به همکاری با تیم دعوت کرد. البته «مارکوپولو» می دانست که نشان دادن صحت این ایده در قالب نظریه گرانش کوانتومی حلقوی، کار بسیار دشواری خواهد بود چرا که براساس این نظریه، افت و خیزهای کوانتومی به طور لحظه به لحظه، شبکه پیوندهای فضا- زمانی را درهم می ریزد. در واقع این بافته ها به حدی ناپایدارند که در زمانی در حدود ۱۰ به توان منفی ۴۴ ثانیه فروپاشیده و به شکل جدیدی تبدیل می شوند. بنابراین همانگونه که «مارکوپولو» هم می گوید چنانچه این بافته ها مستمراً و با چنین سرعتی متحول می شوند، پس چگونه می توانند ساختارهای پایدار و یا نسبتاً پایداری نظیر ذرات بنیادی را به وجود آورند؟
🆔 @Physics3p
🔺اما «مارکوپولو» پیش از آن و به کمک فیزیکدان دیگری به نام «دیوید کریبز» که متخصص کامپیوترهای کوانتومی در دانشگاه گولف ایالت اونتاریوی کانادا بود، نسخه دیگری را از نظریه گرانش کوانتومی حلقوی بسط داده بود که قادر به ارائه پاسخی به این پرسش بود. در حالی که کامپیوترهای معمولی، از بیت هایی که یا «صفر» هستند و یا «یک» برای ذخیره سازی اطلاعات استفاده می کنند، کامپیوترهای کوانتومی واحد دیگری به نام «کیوبیت» را برای پردازش اطلاعات به کار می گیرند که می تواند مقادیر «صفر» و «یک» را تواماً داشته باشند. همین مساله است که به این کامپیوترها توانمندی خارق العاده ای می بخشد. هرچند این ویژگی دوگانه و ظریف هریک از کیوبیت ها به واسطه برهم کنش با جهان بیرونی همواره در معرض فروپاشی است اما محاسبات نشان می دهد که مجموعه یی از این کیوبیت ها، بسیار پایدارتر از تک تک آنها بوده و داده هایی که توسط آنها ذخیره شود، از هرگونه اختلال، در امان خواهند بود.
🆔 @Physics3p
🔻در نسخه ای از «گرانش کوانتومی حلقوی» که توسط «مارکوپولو» و «کریبز» ارائه شده نیز، جهان همانند یک کامپیوتر کوانتومی عظیم است که در آن هر کوانتوم فضا جانشین یک کوانتوم اطلاعات خواهد شد. محاسبات آنها نشان می دهد که انعطاف پذیری گروهی کیوبیت ها منجر به پایداری بافته های کوانتومی فضا- زمان شده و همین مساله قادر خواهد بود علت عمر طولانی ذرات را به رغم وجود تلاطم های کوانتومی توضیح دهد. بر همین اساس اخیراً «اسمولین»، «مارکوپولو» و «بیلسون تامپسون» بالاخره موفق شدند سبک ترین خانواده ذرات در مدل استاندارد ذرات بنیادی- یعنی الکترون، کوارک های «بالا» و «پایین»، نوترینوی الکترون و پادذره آنها – را براساس بافته های فضا- زمانی استخراج کنند.
🔹همه چیز، بافته ای از فضا-زمان است.
🔺البته این نظریه تاکنون تنها موفق به بازسازی برخی از ویژگی های ذرات در مدل استاندارد ذرات بنیادی شده است. ویژگی هایی نظیر «بار الکتریکی» و «دستوارگی» تاکنون توسط این مدل تبیین شده است. «دستوارگی» کمیتی است که ارتباط میان اسپین یک ذره بنیادی را با امتداد و جهت حرکت آن در فضا مشخص می کند. اما «اسمولین» با همین نتایج نیز به هیجان آمده و می گوید: «این دستاوردی بسیار شگفت انگیز است چرا که پس از ۲۰ سال تحقیق، بالاخره یک ارتباط طبیعی مابین نظریه «گرانش کوانتومی حلقوی» و فیزیک ذرات بنیادی به دست آمده است، ارتباطی که به طور ساختگی وارد نظریه نشده بلکه به طور ذاتی از دل نظریه بیرون آمده است.»
🆔 @Physics3p
ادامه دارد...
Quantum Physics
🆔 @Physics3p ⚛ گرانش کوانتومی حلقه: قسمت ۱ 🔸 داستان شکل گیری نظریه گرانش کوانتومی حلقوی به دهه ۱۹۸۰ بازمی گردد. در آن زمان، آبهای آشتکار معادلات نسبیت عام اینشتین را در یک چارچوب کوانتومی بازنویسی کرد. بعدها «اسمولین» و فیزیکدانی به نام «کارلو روولی» از…
🔸 قسمت قبلی گرانش کوانتومی حلقه
Quantum Physics
〰نظریه ریسمان چیست؟〰 🆔 @Physics3p
🔻 مطالب کامل کانال مارا در زمینه نظریه ریسمان با سرچ "نظریه ریسمان" در کانال مطالعه کنید.
هزینه برای برخی از پروژه های علمی در مقایسه با ساخت پادهیدروژن:
🔺 هزینه برای جستجوی بوزون هیگز : 13.25 میلیارد دلار
🔻 هزینه ساخت ایستگاه فضایی بین المللی : 150 میلیارد دلار
🔺 هزینه ارسال اولین بشر به مریخ : 250 میلیارد دلار
🔻 هزینه ثبت اولین تصویر از سیاهچاله : 60 میلیون دلار
🔺 هزینه کشف اولین امواج گرانشی : 1.1 میلیارد دلار
🔻 هزینه ساخت تلسکوپ هابل : 1.5 میلیون دلار
🔸 هزینه ساخت یک گرم پادهیدروژن : 62.5 تریلیون دلار‼️
🆔 @Physics3p
🆔 @draconis
🔺 هزینه برای جستجوی بوزون هیگز : 13.25 میلیارد دلار
🔻 هزینه ساخت ایستگاه فضایی بین المللی : 150 میلیارد دلار
🔺 هزینه ارسال اولین بشر به مریخ : 250 میلیارد دلار
🔻 هزینه ثبت اولین تصویر از سیاهچاله : 60 میلیون دلار
🔺 هزینه کشف اولین امواج گرانشی : 1.1 میلیارد دلار
🔻 هزینه ساخت تلسکوپ هابل : 1.5 میلیون دلار
🔸 هزینه ساخت یک گرم پادهیدروژن : 62.5 تریلیون دلار‼️
🆔 @Physics3p
🆔 @draconis