اغلب مردم
با چنان عجله و شتابي به سوي داشتن يك "زندگي خوب" حركت ميكنند، كه از كنار آن رد مي شوند!!!
@positive_e
با چنان عجله و شتابي به سوي داشتن يك "زندگي خوب" حركت ميكنند، كه از كنار آن رد مي شوند!!!
@positive_e
✅ مستند راز
دوبله فارسی
زمان 1ساعت و 30 دقیقه
این فیلم مستند شامل مصاحبه هایی با نویسندگان، فیلسوفان، دانشمندان و افراد سرشناس که هرکدام در دنیا، به عنوانی مشخص، معروف هستند درباره “قانون جذب” است. آنها نشان می دهند چگونه “راز” را آموخته و در زندگی روزمره از آن استفاده می کنند…
http://kolbeshadi.ir/raz
دوبله فارسی
زمان 1ساعت و 30 دقیقه
این فیلم مستند شامل مصاحبه هایی با نویسندگان، فیلسوفان، دانشمندان و افراد سرشناس که هرکدام در دنیا، به عنوانی مشخص، معروف هستند درباره “قانون جذب” است. آنها نشان می دهند چگونه “راز” را آموخته و در زندگی روزمره از آن استفاده می کنند…
http://kolbeshadi.ir/raz
kolbeshadi.ir
مستند راز | کلبه شادی
Forwarded from Deleted Account
عکس سمت چپ دختر 12ساله مراکشی در حال چوپانی
عکس سمت راست همان دختر پس از 20سال وزیر آموزش فرانسه
همه چیز به تلاش آدمها بستگی داره
@positive_e
عکس سمت راست همان دختر پس از 20سال وزیر آموزش فرانسه
همه چیز به تلاش آدمها بستگی داره
@positive_e
🌍 در زندگی لحظههایی هست که دلت میخواهد مثل پنیر پیتزا کش بیایند، طولااانی! تمام نشود. ❤️
مثل وقتهایی که کسی از دست پختت تعریف میکند حتی اگر به آن غذا آلرژی داشته باشد.
مثل وقتهایی که بوی خاک باران خورده میپیچد توی هوا و دوست داری ریهات اندازهٔ جنگلهای گیلان باشد برای فرو دادن آن همه عطر...!
مثل لحظهٔ تمام شدن یک مکالمه تلفنی وقتی هنوز دلت نمیآید گوشی را بگذاری؛ انگار که تهماندهٔ صدایش هنوز توی سیم تلفن هست!
مثل چشمهایی که وادارت میکنند سرت را بیندازی پایین و زمین را نگاه کنی، گویی که مغولی شمشیرش را گذاشته روی گردنت!
مثل خداحافظیها. وقتی که هی دلت نمیآید بروی و میگویی: کاری نداری؟ دیگه خداحافظ...؛ واقعاً خداحافظ...!
مثل لحظه هایی که دیرت شده، ترافیک امانت را بریده انگشترت را در انگشت میچرخانی، دستت را میگیرد و تورا به ارامش دعوت میکند
مثل گم شدن ماشینی در پیچ خیابان وقتی که میخواهی تا آخرین لحظه بدرقهاش کنی.
اینها از آن دسته حسرتهای خوشایند زندگی هستند.
من فکر میکنم فقیر کسی نیست که پول ندارد یا کفش پاره میپوشد. فقیر کسی است که در زندگیش از این دست لحظههای کشدار ندارد. همین لحظههایی که وقتی یادشان میفتی، تهش با خودت میگویی کاش تمام نمیشد...!
مثل وقتهایی که کسی از دست پختت تعریف میکند حتی اگر به آن غذا آلرژی داشته باشد.
مثل وقتهایی که بوی خاک باران خورده میپیچد توی هوا و دوست داری ریهات اندازهٔ جنگلهای گیلان باشد برای فرو دادن آن همه عطر...!
مثل لحظهٔ تمام شدن یک مکالمه تلفنی وقتی هنوز دلت نمیآید گوشی را بگذاری؛ انگار که تهماندهٔ صدایش هنوز توی سیم تلفن هست!
مثل چشمهایی که وادارت میکنند سرت را بیندازی پایین و زمین را نگاه کنی، گویی که مغولی شمشیرش را گذاشته روی گردنت!
مثل خداحافظیها. وقتی که هی دلت نمیآید بروی و میگویی: کاری نداری؟ دیگه خداحافظ...؛ واقعاً خداحافظ...!
مثل لحظه هایی که دیرت شده، ترافیک امانت را بریده انگشترت را در انگشت میچرخانی، دستت را میگیرد و تورا به ارامش دعوت میکند
مثل گم شدن ماشینی در پیچ خیابان وقتی که میخواهی تا آخرین لحظه بدرقهاش کنی.
اینها از آن دسته حسرتهای خوشایند زندگی هستند.
من فکر میکنم فقیر کسی نیست که پول ندارد یا کفش پاره میپوشد. فقیر کسی است که در زندگیش از این دست لحظههای کشدار ندارد. همین لحظههایی که وقتی یادشان میفتی، تهش با خودت میگویی کاش تمام نمیشد...!
قانون انتظار میگه:
منتظر هر چی باشی
وارد زندگیت میشه.
پس دائم با خودت تکرار کن:
من
منتظر عالی ترین
اتفاق ها هستم...
@positive_e
منتظر هر چی باشی
وارد زندگیت میشه.
پس دائم با خودت تکرار کن:
من
منتظر عالی ترین
اتفاق ها هستم...
@positive_e
حالا که حرفش شد اینو بگم. مامان من وقتی برای مطبش منشی استخدام میکنه، کار نداره به قیافه و ظاهر و لهجه و لباس پوشیدن طرف و سایر چیزایی که برای اغلب افراد فاکتور هستند. منشی های مطبش تا به حال همه دخترهایی از خانواده های بسیار فقیر بودند، با هر قیافه ای، جذاب یا غیرجذاب، این اصلا براش فاکتور نبوده. دخترهایی که گاهی حتی با اون حقوق ناچیز منشی گری خرج پدر و مادرشون رو دادند. دخترهایی با مادرهای بسیار ناتوان، پدرهای کارگر یا از کار افتاده یا... دخترهایی که ظاهرا هیچ شانس و فرصتی در اجتماع پیش روشون نبوده جز اینکه یه همسایه یا فامیلی یه پسری که معلوم نیست کی باشه رو بهشون معرفی کنه و اینها از شدت فقر شدید خانواده ناچار بشن زنش بشن. دخترهایی که گاهی حتی ابتدایی ترین آداب معاشرت اجتماعی رو بلد نبودند. یادگیری آداب اجتماعی لازمه اش، داشتن روابط اجتماعی گسترده با افرادی است که خودشون آداب دان باشند، یعنی افرادی از طبقات اجتماعی بالاتر. اگر کسی چنین فرصتی رو نداشته باشه، یاد نمی گیره. بنابراین مامان من وقتی استخدامشون می کنه خودش بهشون همه چیو یاد میده. وقتی میگم همه چی یعنی همه چی. مثلا نحوه مودبانه سلام و احوالپرسی کردن یا با تلفن حرف زدن رو. باور کنید اغلب حتی همین رو هم نمی دونند. براش فقط کافیه که زود یاد بگیرند و زود خودشون رو با حجم کار بالای مطبش وفق بدند. همین.
بذارید بگم سرنوشت این دخترها چی بود.
⬅ یکیشون که واقعا حتی سلام کردن بلد نبود و به خصوص با مردها اصلا حرف نمی زد حتی سلام نمی کرد چون خجالت می کشید، رفتار نرمال در اجتماع رو یاد گرفت. آداب و روابط اجتماعی اش رشد کرد. با حقوق هر ماهش یه تیکه لباس می خرید تا اینکه لباس پوشیدنش مثل دخترهای همسنش شد. هجده سالش بود اما مثل مامانبزرگ ها لباس می پوشید چون واقعا فقیر بود خانواده اش. یه برادر کارگر داشت که خرج همه خانواده رو میداد و دیگه به چیزی غیر از خوراک ساده نمی رسید. کم کم شروع کرد به برقراری روابط اجتماعی. کم کم برای خودش چیزای بیشتری خواست. رفت کلاس زبان ثبت نام کرد. باید روز اول می دیدیش تا بدونید چقدر در عرض دو سال قدرتمند شد. بعدش ازدواج کرد و باردار شد و دیگه کار نکرد، اما لااقل ازدواجش از روی فقر و گرسنگی و ناچاری نبود. و او دیگه آدمی که حتی بلد نبود سلام کنه، نبود.
⬅ یکیشون خرج خودش و مادر و پدر و برادرش رو می داد. پدرش کارگر ساختمونی بود که در اثر حادثه ای فلج شده بود، و صاحب کار انسان دوست، حق و حقوق کارگر رو نداده بود. مادرش توی خونه های مردم کارگری می کرد اما بعد از یه سنی دچار بیماری های مفصلی شد و عملا خونه نشین شد. برادره سرباز بود در یه شهر دور. این دختر بود و یه حقوق منشی گری و خرج خانواده. رسما زندگیشون نجات پیدا کرده بود با همین حقوق کم منشی گری. اینم از نظر روابط اجتماعی بسیار ضعیف بود و این شغل باعث شد خیلی رشد کنه. یک سال و نیم خرج خانواده رو داد، تا اینکه برادرش از سربازی برگشت و یه کاری پیدا کرد و حالا دو نفری خرج خونه رو می دادند. کم کم می تونست پولش رو خرج خودش کنه. یا خرج چیزایی غیر از غذا و قبض آب و برق. خیلی خوشحال بود. احساس قدرت می کرد. این یکی کم کم رفت کلاس کامپیوتر. و رفت شغل تخصصی تری پیدا کرد. اگر می موند در اون خونواده همه مون می تونیم حدس بزنیم آینده محتملی که در انتظارش بود چیا بود.
⬅ یکی دیگه شون باز از خانواده ای شبیه اون دو تای دیگه. داستان در لحظه شروع به کار تقریبا همیشه یکیه. این یکی بعد از مدتی با دیدن بیماران و بهبودشون علاقمند شد درس بخونه در یه رشته دانشگاهی مرتبط با علوم پزشکی. بعد از دو سه سال، اومد گفت می خواد کنکور شرکت کنه. فکر می کنم پرستاری قبول شد و رفت دنبال سرنوشتش.
همیشه دخترهای اینطوری رو انتخاب می کنه و راحته چون همیشه به هر منشی که میره می سپره که یکی از دوستان یا خانواده خودش رو معرفی کنه و اغلب افراد دور و برشون پر از افراد شبیه خودشونه. و از بین معرفی ها انتخاب می کنه. نکته اینکه هیچ وقت بهشون پول بدون کار نمی بخشه. براش مهمه که غرور و عزت نفس و حس روی پای خود بودنشون حفظ بشه.
👏 طبیعتا وقتی رشد و تغییرشون رو می بینه کلی به قد و بالاشون ذوق می کنه.😊😀 لازمه بگم منشی هاش چقدر دوستش دارند؟
😍😍
✅ می بینید؟ میشه زندگی ها رو اینطوری، ذره ذره، نفر به نفر، قدم به قدم، تغییر داد. همیشه قرار نیست یه خیریه با سرمایه چند ده میلیونی تاسیس کنیم. مهم اینه که در اون نقطه ای که هستیم، اون کاری که از دستمون بر میاد رو انجام بدیم. نفر به نفر، به توانمندسازی انسانهای دیگه کمک کنیم.✅
منبع : https://goo.gl/ywKBr8
@positive_e
بذارید بگم سرنوشت این دخترها چی بود.
⬅ یکیشون که واقعا حتی سلام کردن بلد نبود و به خصوص با مردها اصلا حرف نمی زد حتی سلام نمی کرد چون خجالت می کشید، رفتار نرمال در اجتماع رو یاد گرفت. آداب و روابط اجتماعی اش رشد کرد. با حقوق هر ماهش یه تیکه لباس می خرید تا اینکه لباس پوشیدنش مثل دخترهای همسنش شد. هجده سالش بود اما مثل مامانبزرگ ها لباس می پوشید چون واقعا فقیر بود خانواده اش. یه برادر کارگر داشت که خرج همه خانواده رو میداد و دیگه به چیزی غیر از خوراک ساده نمی رسید. کم کم شروع کرد به برقراری روابط اجتماعی. کم کم برای خودش چیزای بیشتری خواست. رفت کلاس زبان ثبت نام کرد. باید روز اول می دیدیش تا بدونید چقدر در عرض دو سال قدرتمند شد. بعدش ازدواج کرد و باردار شد و دیگه کار نکرد، اما لااقل ازدواجش از روی فقر و گرسنگی و ناچاری نبود. و او دیگه آدمی که حتی بلد نبود سلام کنه، نبود.
⬅ یکیشون خرج خودش و مادر و پدر و برادرش رو می داد. پدرش کارگر ساختمونی بود که در اثر حادثه ای فلج شده بود، و صاحب کار انسان دوست، حق و حقوق کارگر رو نداده بود. مادرش توی خونه های مردم کارگری می کرد اما بعد از یه سنی دچار بیماری های مفصلی شد و عملا خونه نشین شد. برادره سرباز بود در یه شهر دور. این دختر بود و یه حقوق منشی گری و خرج خانواده. رسما زندگیشون نجات پیدا کرده بود با همین حقوق کم منشی گری. اینم از نظر روابط اجتماعی بسیار ضعیف بود و این شغل باعث شد خیلی رشد کنه. یک سال و نیم خرج خانواده رو داد، تا اینکه برادرش از سربازی برگشت و یه کاری پیدا کرد و حالا دو نفری خرج خونه رو می دادند. کم کم می تونست پولش رو خرج خودش کنه. یا خرج چیزایی غیر از غذا و قبض آب و برق. خیلی خوشحال بود. احساس قدرت می کرد. این یکی کم کم رفت کلاس کامپیوتر. و رفت شغل تخصصی تری پیدا کرد. اگر می موند در اون خونواده همه مون می تونیم حدس بزنیم آینده محتملی که در انتظارش بود چیا بود.
⬅ یکی دیگه شون باز از خانواده ای شبیه اون دو تای دیگه. داستان در لحظه شروع به کار تقریبا همیشه یکیه. این یکی بعد از مدتی با دیدن بیماران و بهبودشون علاقمند شد درس بخونه در یه رشته دانشگاهی مرتبط با علوم پزشکی. بعد از دو سه سال، اومد گفت می خواد کنکور شرکت کنه. فکر می کنم پرستاری قبول شد و رفت دنبال سرنوشتش.
همیشه دخترهای اینطوری رو انتخاب می کنه و راحته چون همیشه به هر منشی که میره می سپره که یکی از دوستان یا خانواده خودش رو معرفی کنه و اغلب افراد دور و برشون پر از افراد شبیه خودشونه. و از بین معرفی ها انتخاب می کنه. نکته اینکه هیچ وقت بهشون پول بدون کار نمی بخشه. براش مهمه که غرور و عزت نفس و حس روی پای خود بودنشون حفظ بشه.
👏 طبیعتا وقتی رشد و تغییرشون رو می بینه کلی به قد و بالاشون ذوق می کنه.😊😀 لازمه بگم منشی هاش چقدر دوستش دارند؟
😍😍
✅ می بینید؟ میشه زندگی ها رو اینطوری، ذره ذره، نفر به نفر، قدم به قدم، تغییر داد. همیشه قرار نیست یه خیریه با سرمایه چند ده میلیونی تاسیس کنیم. مهم اینه که در اون نقطه ای که هستیم، اون کاری که از دستمون بر میاد رو انجام بدیم. نفر به نفر، به توانمندسازی انسانهای دیگه کمک کنیم.✅
منبع : https://goo.gl/ywKBr8
@positive_e
لطفا متن بالا رو اگر چه طولانیه بخونید جالبه
اگه حال نداشتید قسمتی که با تیک ✅ مشخص کردم حتما بخونید
اگه حال نداشتید قسمتی که با تیک ✅ مشخص کردم حتما بخونید
سلام صبح بخیر
صبح زیباتون آبی به رنگ آسمان
به همه لبخند بزن 😄 و برای یک روز زیبا تلاش کن 🏃🏃
@positive_e
صبح زیباتون آبی به رنگ آسمان
به همه لبخند بزن 😄 و برای یک روز زیبا تلاش کن 🏃🏃
@positive_e
آرامش
محصول فکر کردن نیست !
آرامش
محصول فکر نکردن به انبوه مشکلاتی است که
ارزش فکرکردن را ندارند ...
@positive_e
محصول فکر کردن نیست !
آرامش
محصول فکر نکردن به انبوه مشکلاتی است که
ارزش فکرکردن را ندارند ...
@positive_e
برای انسان نابینا...
شیشه با المــاس فرقی ندارد...
اگر کسی قدرخوبیهایتان را ندانست
فکر نکنید شیشه اید...
یقین کنید که او نابیناست
@positive_e
شیشه با المــاس فرقی ندارد...
اگر کسی قدرخوبیهایتان را ندانست
فکر نکنید شیشه اید...
یقین کنید که او نابیناست
@positive_e
🚩#آرزوی_عجیب
در دبستانی،معلمی به بچه ها گفت آرزوهاشونو بنویسن . اون نوشته های بچه ها رو جمع کرد و به خونه برد .
یکی از برگهها ؛ معلم رو خیلی متاثر کرد . در همون اثنای خوندن بود که همسرش وارد شد و دید که اشک از چشمای خانمش جاریه . پرسید، چی شده؟ چرا اینقدر ناراحتی ؟
زن جواب داد، این انشا را بخوان؛ امروز یکی از شاگردانم نوشته . گفتم آرزوهایشان را بنویسند و اون اینجوری نوشته .
مرد کاغذ را برداشت و خواند. متن انشا اینگونه بود:
"خدایا، میخواهم آرزویی داشته باشم که مثل همیشه نباشد؛ مخصوص است. میخواهم که مرا به تلویزیون تبدیل کنی.میخواهم که جایش را بگیرم. جای تلویزیونی را که در منزل داریم بگیرم. میخواهم که جایی مخصوص خودم داشته باشم و خانوادهام اطراف من حلقه بزنند.میخواهم وقتی که حرف میزنم مرا جدّی بگیرند؛ میخواهم که مرکز توجّه باشم و بی آن که سؤالی بپرسند یا حرفم را قطع کنند بگذارند حرفم را بزنم. دلم میخواهد همانطور که وقتی تلویزیون خراب است و به آن میرسند، به من هم برسند و توجّه کنند. دلم میخواهد پدرم، وقتی از سر کار برمیگردد، حتّی وقتی که خسته است، قدری با من باشد. و مادرم، وقتی غمگین و ناراحت است، به جای بیتوجّهی، به سوی من بیاید. و دوست دارم، برادرانم برای این که با من باشند با یکدیگر دعوا کنند ... دوست دارم خانواده هر از گاهی همه چیز را کنار بگذارند و فقط وقتشان را با من بگذرانند. و نکتۀ آخر که اهمّیتش کمتر از بقیه نیست این که مرا تلویزیونی کن تا بتوانم آنها را خوشحال و سرگرم کنم. خدایا، فکر نکنم زیاد چیزی از تو خواسته باشم. فقط دوست دارم مثل هر تلویزیونی زندگی کنم."
انشا به پایان رسید.
✅مرد نگاهی به همسرش کرد و گفت، "عجب پدر و مادر وحشتناکیاند!"
زن سرش را بالا گرفت و گفت، "این انشا را دخترمان نوشته"✅
@positive_e
در دبستانی،معلمی به بچه ها گفت آرزوهاشونو بنویسن . اون نوشته های بچه ها رو جمع کرد و به خونه برد .
یکی از برگهها ؛ معلم رو خیلی متاثر کرد . در همون اثنای خوندن بود که همسرش وارد شد و دید که اشک از چشمای خانمش جاریه . پرسید، چی شده؟ چرا اینقدر ناراحتی ؟
زن جواب داد، این انشا را بخوان؛ امروز یکی از شاگردانم نوشته . گفتم آرزوهایشان را بنویسند و اون اینجوری نوشته .
مرد کاغذ را برداشت و خواند. متن انشا اینگونه بود:
"خدایا، میخواهم آرزویی داشته باشم که مثل همیشه نباشد؛ مخصوص است. میخواهم که مرا به تلویزیون تبدیل کنی.میخواهم که جایش را بگیرم. جای تلویزیونی را که در منزل داریم بگیرم. میخواهم که جایی مخصوص خودم داشته باشم و خانوادهام اطراف من حلقه بزنند.میخواهم وقتی که حرف میزنم مرا جدّی بگیرند؛ میخواهم که مرکز توجّه باشم و بی آن که سؤالی بپرسند یا حرفم را قطع کنند بگذارند حرفم را بزنم. دلم میخواهد همانطور که وقتی تلویزیون خراب است و به آن میرسند، به من هم برسند و توجّه کنند. دلم میخواهد پدرم، وقتی از سر کار برمیگردد، حتّی وقتی که خسته است، قدری با من باشد. و مادرم، وقتی غمگین و ناراحت است، به جای بیتوجّهی، به سوی من بیاید. و دوست دارم، برادرانم برای این که با من باشند با یکدیگر دعوا کنند ... دوست دارم خانواده هر از گاهی همه چیز را کنار بگذارند و فقط وقتشان را با من بگذرانند. و نکتۀ آخر که اهمّیتش کمتر از بقیه نیست این که مرا تلویزیونی کن تا بتوانم آنها را خوشحال و سرگرم کنم. خدایا، فکر نکنم زیاد چیزی از تو خواسته باشم. فقط دوست دارم مثل هر تلویزیونی زندگی کنم."
انشا به پایان رسید.
✅مرد نگاهی به همسرش کرد و گفت، "عجب پدر و مادر وحشتناکیاند!"
زن سرش را بالا گرفت و گفت، "این انشا را دخترمان نوشته"✅
@positive_e
دو ویژگی تعیین کننده افراد موفق
1 - افراد موفق هنگام مواجهه با موقعیت های جدید و تغییرات بزرگ به خود می گویند :
" می دونم این موقعیت ترسناکه اما انجامش میدم "
و شعارشان این است :
"بترس ولی انجام بده "
2 - افراد موفق هنگام روبرو شدن با چالش های بزرگ و موقعیت های مبهم بجای اینکه بگویند :
" اگر نشد چی ؟ "
به خود می گویند :
" اگر شد چی ؟"
"اگر اینبار موفق شدم چی ؟"
"اگر جواب مثبت بود چی ؟"
این تغییر رویکرد و تغییر نگرش شما را از یک فرد منفی گرای ناخوآگاه به فردی مثبت اندیش تبدیل می کند
یادتان باشد وقتی می ترسید احتمال گرفتن تصمیم های اشتباه زیاد است.
@positive_e
1 - افراد موفق هنگام مواجهه با موقعیت های جدید و تغییرات بزرگ به خود می گویند :
" می دونم این موقعیت ترسناکه اما انجامش میدم "
و شعارشان این است :
"بترس ولی انجام بده "
2 - افراد موفق هنگام روبرو شدن با چالش های بزرگ و موقعیت های مبهم بجای اینکه بگویند :
" اگر نشد چی ؟ "
به خود می گویند :
" اگر شد چی ؟"
"اگر اینبار موفق شدم چی ؟"
"اگر جواب مثبت بود چی ؟"
این تغییر رویکرد و تغییر نگرش شما را از یک فرد منفی گرای ناخوآگاه به فردی مثبت اندیش تبدیل می کند
یادتان باشد وقتی می ترسید احتمال گرفتن تصمیم های اشتباه زیاد است.
@positive_e
همە آزادی می خواهند،
بی آنکە بدانند اسارت چیست!
اسارت به میله های دورتان نیست،
به حصارهای در تفکرتان است
@positive_e
بی آنکە بدانند اسارت چیست!
اسارت به میله های دورتان نیست،
به حصارهای در تفکرتان است
@positive_e