پرندگان
به "برکه های ارام پناه میبرند و انسانها
به "دلهای پاک" خوش به حال انها که
مایه ارامش دیگرانند...
@positive_e
به "برکه های ارام پناه میبرند و انسانها
به "دلهای پاک" خوش به حال انها که
مایه ارامش دیگرانند...
@positive_e
خوشبختی گاهی ، آنقدر دم دستمان است که نمیبینیمش ، که حسش نمیکنیم ،
چایی که مادر برایمان میریخت و میخوردیم ، خوشبختی بود ،
دستهای بزرگ و زبر بابا را گرفتن ، خوشبختی بود ،
خنده های کودکیهامان ، شیطنت ها ، آهنگ های نوجووانیمان ، خوشبختی بود ،
اما ، ندیدیم و آرام از کنارشان گذشتیم ، چای را با غر غر خوردیم که کمرنگ یا پر رنگ است ، سرد یا داغ است ،
زور زدیم تا دستمان را از دست بابا جدا کنیم و آسوده بدویم ،
گفتند ساکت ، مردم خوابیده اند و ما ، غر غر کردیم و توپمان را محکمتر به دیوار کوبیدیم ،
خوشبختی را ندیدیم یا ، نخواستیم ببینیم شاید ،
اما ، حالا ، دوست نازنینم، هرکجا که هستی ، هر چند ساله که هستی ، با تمام گرفتاریهای تمام نشدنی ها که همه مان داریم ،
امروز را ، قدر بدان ، خوشبختی های کوچکت را بشناس و باور کن ،
عشق را بهانه کن ، برای بوییدن دامان مادرت که هنوز داریش ، برای بوسیدن دست پدرت که هنوز نمیلرزد ،هنوز هست ،
بهانه کن برای به آغوش کشیدن یک دوست ،
رفیق جانم ، خوشبختی ها ماندنی نیستند ،
اما ، میشود تا هستند زندگیشان کرد ، نفسشان کشید.
@positive_e
چایی که مادر برایمان میریخت و میخوردیم ، خوشبختی بود ،
دستهای بزرگ و زبر بابا را گرفتن ، خوشبختی بود ،
خنده های کودکیهامان ، شیطنت ها ، آهنگ های نوجووانیمان ، خوشبختی بود ،
اما ، ندیدیم و آرام از کنارشان گذشتیم ، چای را با غر غر خوردیم که کمرنگ یا پر رنگ است ، سرد یا داغ است ،
زور زدیم تا دستمان را از دست بابا جدا کنیم و آسوده بدویم ،
گفتند ساکت ، مردم خوابیده اند و ما ، غر غر کردیم و توپمان را محکمتر به دیوار کوبیدیم ،
خوشبختی را ندیدیم یا ، نخواستیم ببینیم شاید ،
اما ، حالا ، دوست نازنینم، هرکجا که هستی ، هر چند ساله که هستی ، با تمام گرفتاریهای تمام نشدنی ها که همه مان داریم ،
امروز را ، قدر بدان ، خوشبختی های کوچکت را بشناس و باور کن ،
عشق را بهانه کن ، برای بوییدن دامان مادرت که هنوز داریش ، برای بوسیدن دست پدرت که هنوز نمیلرزد ،هنوز هست ،
بهانه کن برای به آغوش کشیدن یک دوست ،
رفیق جانم ، خوشبختی ها ماندنی نیستند ،
اما ، میشود تا هستند زندگیشان کرد ، نفسشان کشید.
@positive_e
اتفاقاتی که در زندگی مان می افتند،
در واقع نقش همان کلماتی را بازی می کنند که نویسنده می خواهد منظورش را با این کلمات برساند.
حال زندگی مان هر لحظه به لحظه اش
( چه پر از اتفاقات خاص یا خالی از این اتفاقات)
همان کلمات اند که می خواهند چیزی را بگویند.
چه زیبا است این کلمات خدا،
که پشت هر یک از این کلمات درسها و درک هایی پر از زندگی نهفته است .
چه زیبا است این زندگی ...
@positive_e
زندگی ، درک کردن همین ((الهی بودن)) هاست .
در واقع نقش همان کلماتی را بازی می کنند که نویسنده می خواهد منظورش را با این کلمات برساند.
حال زندگی مان هر لحظه به لحظه اش
( چه پر از اتفاقات خاص یا خالی از این اتفاقات)
همان کلمات اند که می خواهند چیزی را بگویند.
چه زیبا است این کلمات خدا،
که پشت هر یک از این کلمات درسها و درک هایی پر از زندگی نهفته است .
چه زیبا است این زندگی ...
@positive_e
زندگی ، درک کردن همین ((الهی بودن)) هاست .
مثنوی یک قصهای دارد بس زیبا و ارزشمند
حکایت یک گاو است که از صبح تا شب، توی یک جزیره سبزِ خوش آب و علف مشغول چراست. خوب میچرد، خوب میخورد، چاق و فربه میشود
اما شب تا صبح از نگرانی اینکه فردا چه بخورد، هرچه به تناش گوشت شده بود، آب میشود.
حکایت آن گاو، حکایت دل نگرانیهای بیخود ما آدمهاست.
حکایت همان ترسهایی است که هیچوقت اتفاق نمیافتد، فقط لحظههایمان را هدر میدهد.
یک روز چشم باز میکنی، به خودت میآیی، میبینی عمرت در ترس به آینده ای نامعلوم گذشته
و تو لذتی از روزهایت نبردی.
عادت کردهایم هر روز یک دل مشغولی پیدا کنیم.
یک روز غصه گذشته های دور و نزدیک رهایمان نمیکند، یک روز دلواپسی فردای نیامده.
مدتی است فکرم مشغول این تک بیت «باید پارو نزد ، وا داد» شده است.
خوب است گاهی، دلمان را به دریا بزنیم، توکل کنیم و امیدوار باشیم موج بعدی که میآید
ما را به جاهای خوب خوب میرساند.
باور کنید همان فکرش هم خوب است و شما را به جاهای خوب خوب میرساند.
هرلحظه به اتفاقات خوب زندگی بیاندیشیم!
@positive_e
حکایت یک گاو است که از صبح تا شب، توی یک جزیره سبزِ خوش آب و علف مشغول چراست. خوب میچرد، خوب میخورد، چاق و فربه میشود
اما شب تا صبح از نگرانی اینکه فردا چه بخورد، هرچه به تناش گوشت شده بود، آب میشود.
حکایت آن گاو، حکایت دل نگرانیهای بیخود ما آدمهاست.
حکایت همان ترسهایی است که هیچوقت اتفاق نمیافتد، فقط لحظههایمان را هدر میدهد.
یک روز چشم باز میکنی، به خودت میآیی، میبینی عمرت در ترس به آینده ای نامعلوم گذشته
و تو لذتی از روزهایت نبردی.
عادت کردهایم هر روز یک دل مشغولی پیدا کنیم.
یک روز غصه گذشته های دور و نزدیک رهایمان نمیکند، یک روز دلواپسی فردای نیامده.
مدتی است فکرم مشغول این تک بیت «باید پارو نزد ، وا داد» شده است.
خوب است گاهی، دلمان را به دریا بزنیم، توکل کنیم و امیدوار باشیم موج بعدی که میآید
ما را به جاهای خوب خوب میرساند.
باور کنید همان فکرش هم خوب است و شما را به جاهای خوب خوب میرساند.
هرلحظه به اتفاقات خوب زندگی بیاندیشیم!
@positive_e
«به بدخواهان جدید نیاز دارم، چون بدخواهان سابقم حالا طرفدارانم هستند.»
@positive_e
@positive_e
اگر نتوان "آزادی" و "عدالت" را
یکجا داشت ، و من مجبور باشم
میان این دو یکی را انتخاب کنم ،
"آزادی" را انتخاب می کنم تا بتوانم
به "بی عدالتی" اعتراض کنم ...!
✍ #آلبر_کامو
@positive_e
یکجا داشت ، و من مجبور باشم
میان این دو یکی را انتخاب کنم ،
"آزادی" را انتخاب می کنم تا بتوانم
به "بی عدالتی" اعتراض کنم ...!
✍ #آلبر_کامو
@positive_e
عشق به خویشتن
http://i.imgur.com/BqPd7e8.jpg
کسی که تا بحال در آینه نگاه نکرده و به خودش نگفته:
مهربان،دوستت دارم ،
چطور می تواند به دیگران بگوید دوستت دارم؟
بزرگان به ما یاد دادند دیگران را مثل خودمان دوست داشته باشیم...
اما یک مسئله ی مهم اینجا هست،
ما سالهاست خودمان را دوست نداریم!
چطور دیگران را مثل خودمان دوست داشته باشیم؟ سالهاست یک گپ عاشقانه و محبت امیز با خودمان نداشتیم ،
چطور به دیگران محبت کنیم و عشق بورزیم ؟
وقتی ما خودمان را دوست نداشته باشیم ،
انتظار بی جایی است که بخواهیم کائنات ما را دوست داشته باشد ،
هدایای کائنات از آن کسانی می شود که عاشق خودشان هستند.
@positive_e
http://i.imgur.com/BqPd7e8.jpg
کسی که تا بحال در آینه نگاه نکرده و به خودش نگفته:
مهربان،دوستت دارم ،
چطور می تواند به دیگران بگوید دوستت دارم؟
بزرگان به ما یاد دادند دیگران را مثل خودمان دوست داشته باشیم...
اما یک مسئله ی مهم اینجا هست،
ما سالهاست خودمان را دوست نداریم!
چطور دیگران را مثل خودمان دوست داشته باشیم؟ سالهاست یک گپ عاشقانه و محبت امیز با خودمان نداشتیم ،
چطور به دیگران محبت کنیم و عشق بورزیم ؟
وقتی ما خودمان را دوست نداشته باشیم ،
انتظار بی جایی است که بخواهیم کائنات ما را دوست داشته باشد ،
هدایای کائنات از آن کسانی می شود که عاشق خودشان هستند.
@positive_e
Forwarded from آموزش به کودکان
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
آلفرد آدلر, روان شناس مشهور اتريشى, به بيماران اندوهگين خود مى گفت: "اگر از اين نسخه پيروى كنيد ظرف ١٤ روز معالجه خواهيد شد. هر روز فكر كنيد چطور مى توانيد يك نفر ديگر را خوشحال كنيد. زيرا انديشه خوشحال كردن ديگران ما را از تفكر درباره خودمان باز مى دارد و بزرگترين عامل نگرانى ترس و اندوه انديشيدن درباره خود است. شادمانى انسان و شادمانى ديگران به يكديگر وابسته است!
برگرفته از کتاب
"طبیعت انسان"
نوشته؛ آلفرد آدلر
@positive_e
برگرفته از کتاب
"طبیعت انسان"
نوشته؛ آلفرد آدلر
@positive_e
افکار و احساسات ،علت
و هر آنچه ظاهر میشود معلول است...
بنابر این اگر آنچه را میخواهی در درونت نهادینه کنی ،بدان که غالب کار را انجام داده ای...
هر چه در درونت باشد ،بیرونت هم خواهد بود.
@positive_e
و هر آنچه ظاهر میشود معلول است...
بنابر این اگر آنچه را میخواهی در درونت نهادینه کنی ،بدان که غالب کار را انجام داده ای...
هر چه در درونت باشد ،بیرونت هم خواهد بود.
@positive_e
از آنجا که دیگران نمی توانند از همان دیدگاه خود آدم به مسائل نگاه کنند ،نمی فهمند آنچه سرسری می گویند ، تا چه حد می تواند آدم را بیازارد.
مارسل پروست
مارسل پروست
✅ پنجره را باز کن
۱. این آقای رابین وودز هم ولایتی ماست. سالها پیش یک روزی آقای رابین وودز می رود دزدی، پنجره را می شکند و می رود توی یه خانه ای، و بیست هزار دلار وسایل فیلمبرداری به طورش می خورد. آقای رابین وودز خوشحال می آید و می خواهد سریع همه چیز را بفروشد و برود، ولی خوب عجله کار شیطان است و آقای رابین وودز لو می رود و می ریزند می گیرندش. آقای رابین وودز بدبخت آسمان جل است و بدبختهای آسمان جل راحت می روند زندان. آقای رابین وودز هم می رود زندان. شانزده سال. با اینکه هیچ سابقه جنایی دیگری ندارد.
۲. توی زندان شرایط بد است و نگهبانها زندانیان را کتک می زنند شدید. آقای رابین وودز و چند نفر دیگر از زندانیان می نشینند بست که می خواهیم با رییس زندان ملاقات کنیم. رییس زندان هم می آید و کاری نمی کند و قصه همان می ماند که بود. شورش می شود. آقای رابین وودز هم بین شورشیها دستگیر می شود. یک چاقو هم توی دستش است. می رود زندان ماکزیمم سکیوریتی.
۳. آقای رابین وودز به زندگیش کتاب نخوانده. حتی وقتی بچه بوده هم کتابی دستش نبوده. بعد می رود دبستان و می گویند که بچه شری است و راهنمایی باید برود راهنمایی بچه های "استثنایی". خلاصه اش اینکه برود آنجا و کار کند و کلاسی و آموزشی نباشد و همین هم می شود. آقای رابین وودز بعد از راهنمایی بی خیال دبیرستان می شود در حالی که در سن چهارده سالگی هنوز قادر به خواندن و نوشتن نیست. به زندان ماکزیمم سکیوریتی که می رسد ولی قضیه فرق می کند. خسته است و بی حوصله و تنها. باید یک کاری بکند و وقتش را پر کند. تا اینکه یک روزی یک نفر دو تا کتاب می دهد دست آقای رابین وودز که اینها را بخوان وقتت پر شود. یکی از کتابها از کتابهای آقای ماریو پوزو نویسنده پدرخوانده است. کتاب دوم هم زندگی آقای مالکوم اکس.
۴. آقای رابین وودز با آنچه یادش مانده سعی می کند بخواند و بالاخره بعد از چند صفحه راه می افتد. کتابها را که می خواند می گوید عجب! چه خبرهاست توی دنیا که ما بی خبر بودیم و می رفتیم دائم دزدی و شورش و چاقوکشی. آقای رابین وودز با دو زار ده شاهی که جمع کرده می رود کتابخانه زندان و کل دایره المعارف میریام وبستر را می خرد و برمی گردد توی سلولش و شروع می کند به خواندن. می خواند و می خواند و یک روزی می رسد یک جایی و می گوید ای دل غافل، اینکه غلط است. با اطلاعات صفحه فیلان جور در نمی آید. کاغذ و قلمی برمی دارد و نامه می نویسد به شرکت میریام وبستر که جناب صفحه بیست یک چیزی نوشته و صفحه دویست خلافش را. آنها هم می نویسند که شرمنده، شما درست می گویید و چاپ بعدی درست می کنیم. آقای رابین وودز خوشش می آید و کارش را ادامه می دهد و بیست و اندی غلط پیدا می کند که می فرستد میریام وبستر.
۵. باز یک روزی آقای رابین وودز دعوایش می شود و توی دردسر می افتد و از سر لج و لجبازی کتابهایش را ازش می گیرند. آقای رابین وودز شاکی می ماند و سلولش. داد و هوار می کند، اعتصاب غذا می کند، هر چه می کند کتابها را برنمی گردانند. تا اینکه یک روزی رییس زندان از شرکت میریام وبستر یک نامه می گیرد که اگر ممکن است کتابهای این ویرایشگر ما را برگردانید. کار و زندگی داریم و ویرایشها مانده معطل این تصمیم بی ربط شما. آقای رییس زندان بعد از اینکه یک نیم ساعتی دو تا شاخی را که روی سرش درآمده کوتاه می کند آقای رابین وودز را می خواهد توی دفترش و می گوید برادر پنج سال از زندانت مانده. از اختیارات شخصی خودم استفاده می کنم و می فرستمت بیرون. آقای رابین وودز می آید بیرون. دزد لات چاقوکش رفته تو و ویرایشگر دایره المعارف آمده بیرون.
۶. آقای مارک تواین کتابی دارد به نام "بیگانه ای در دهکده" که قصه پسرکی است در دهکده ای که می خورد به غریبه ای و بعدها می فهمد که طرف شیطان است و قادر است سرنوشتها را عوض کند. بعد پسرک می رود پیش بیگانه و می گوید که این رفیق ما خیلی بدبخت است، سرنوشتش را عوض می کنی؟ آقای بیگانه هم می گوید باشد عوض شد. بعد پسرک می گوید خوب چه کردی؟ می گوید که هیچ. بیدارش کردم، گرمش بود، رفت پنجره را باز کرد و آمد خوابید و بعد سرما خورد و ذات الریه کرد و مرد و سرنوشتش عوض شد. بعد می گوید که شما انسانها فکر می کنید که آن لحظه های شق القمر زندگیتان است که مهم است، ولی واقعیت چیز دیگری است. آن پنجره باز کردنها و پتو روی خود کشیدنها و این چیزهای کوچک زندگی می تواند کلا از بام تا شام زندگیتان را عوض کند.
۷. قصد آقای تواین البته از نوشتن کتاب"بیگانه ای در دهکده"چیز دیگری بود،ولی قصه آقای رابین وودز را که شنیدم،یاد مثال باز کردن پنجره افتادم و این کارهای به ظاهر بی اهمیت.بیا این کتاب آقای ماریو پوزو را بخوان. یعنی می دانم که بی سوادی، ولی حالا. بیا این کتاب مال تو. بعد طرف ناگهان بشود ویرایشگر میریام وبستر. پنج سال هم تخفیف بگیرد
@positive_e
۱. این آقای رابین وودز هم ولایتی ماست. سالها پیش یک روزی آقای رابین وودز می رود دزدی، پنجره را می شکند و می رود توی یه خانه ای، و بیست هزار دلار وسایل فیلمبرداری به طورش می خورد. آقای رابین وودز خوشحال می آید و می خواهد سریع همه چیز را بفروشد و برود، ولی خوب عجله کار شیطان است و آقای رابین وودز لو می رود و می ریزند می گیرندش. آقای رابین وودز بدبخت آسمان جل است و بدبختهای آسمان جل راحت می روند زندان. آقای رابین وودز هم می رود زندان. شانزده سال. با اینکه هیچ سابقه جنایی دیگری ندارد.
۲. توی زندان شرایط بد است و نگهبانها زندانیان را کتک می زنند شدید. آقای رابین وودز و چند نفر دیگر از زندانیان می نشینند بست که می خواهیم با رییس زندان ملاقات کنیم. رییس زندان هم می آید و کاری نمی کند و قصه همان می ماند که بود. شورش می شود. آقای رابین وودز هم بین شورشیها دستگیر می شود. یک چاقو هم توی دستش است. می رود زندان ماکزیمم سکیوریتی.
۳. آقای رابین وودز به زندگیش کتاب نخوانده. حتی وقتی بچه بوده هم کتابی دستش نبوده. بعد می رود دبستان و می گویند که بچه شری است و راهنمایی باید برود راهنمایی بچه های "استثنایی". خلاصه اش اینکه برود آنجا و کار کند و کلاسی و آموزشی نباشد و همین هم می شود. آقای رابین وودز بعد از راهنمایی بی خیال دبیرستان می شود در حالی که در سن چهارده سالگی هنوز قادر به خواندن و نوشتن نیست. به زندان ماکزیمم سکیوریتی که می رسد ولی قضیه فرق می کند. خسته است و بی حوصله و تنها. باید یک کاری بکند و وقتش را پر کند. تا اینکه یک روزی یک نفر دو تا کتاب می دهد دست آقای رابین وودز که اینها را بخوان وقتت پر شود. یکی از کتابها از کتابهای آقای ماریو پوزو نویسنده پدرخوانده است. کتاب دوم هم زندگی آقای مالکوم اکس.
۴. آقای رابین وودز با آنچه یادش مانده سعی می کند بخواند و بالاخره بعد از چند صفحه راه می افتد. کتابها را که می خواند می گوید عجب! چه خبرهاست توی دنیا که ما بی خبر بودیم و می رفتیم دائم دزدی و شورش و چاقوکشی. آقای رابین وودز با دو زار ده شاهی که جمع کرده می رود کتابخانه زندان و کل دایره المعارف میریام وبستر را می خرد و برمی گردد توی سلولش و شروع می کند به خواندن. می خواند و می خواند و یک روزی می رسد یک جایی و می گوید ای دل غافل، اینکه غلط است. با اطلاعات صفحه فیلان جور در نمی آید. کاغذ و قلمی برمی دارد و نامه می نویسد به شرکت میریام وبستر که جناب صفحه بیست یک چیزی نوشته و صفحه دویست خلافش را. آنها هم می نویسند که شرمنده، شما درست می گویید و چاپ بعدی درست می کنیم. آقای رابین وودز خوشش می آید و کارش را ادامه می دهد و بیست و اندی غلط پیدا می کند که می فرستد میریام وبستر.
۵. باز یک روزی آقای رابین وودز دعوایش می شود و توی دردسر می افتد و از سر لج و لجبازی کتابهایش را ازش می گیرند. آقای رابین وودز شاکی می ماند و سلولش. داد و هوار می کند، اعتصاب غذا می کند، هر چه می کند کتابها را برنمی گردانند. تا اینکه یک روزی رییس زندان از شرکت میریام وبستر یک نامه می گیرد که اگر ممکن است کتابهای این ویرایشگر ما را برگردانید. کار و زندگی داریم و ویرایشها مانده معطل این تصمیم بی ربط شما. آقای رییس زندان بعد از اینکه یک نیم ساعتی دو تا شاخی را که روی سرش درآمده کوتاه می کند آقای رابین وودز را می خواهد توی دفترش و می گوید برادر پنج سال از زندانت مانده. از اختیارات شخصی خودم استفاده می کنم و می فرستمت بیرون. آقای رابین وودز می آید بیرون. دزد لات چاقوکش رفته تو و ویرایشگر دایره المعارف آمده بیرون.
۶. آقای مارک تواین کتابی دارد به نام "بیگانه ای در دهکده" که قصه پسرکی است در دهکده ای که می خورد به غریبه ای و بعدها می فهمد که طرف شیطان است و قادر است سرنوشتها را عوض کند. بعد پسرک می رود پیش بیگانه و می گوید که این رفیق ما خیلی بدبخت است، سرنوشتش را عوض می کنی؟ آقای بیگانه هم می گوید باشد عوض شد. بعد پسرک می گوید خوب چه کردی؟ می گوید که هیچ. بیدارش کردم، گرمش بود، رفت پنجره را باز کرد و آمد خوابید و بعد سرما خورد و ذات الریه کرد و مرد و سرنوشتش عوض شد. بعد می گوید که شما انسانها فکر می کنید که آن لحظه های شق القمر زندگیتان است که مهم است، ولی واقعیت چیز دیگری است. آن پنجره باز کردنها و پتو روی خود کشیدنها و این چیزهای کوچک زندگی می تواند کلا از بام تا شام زندگیتان را عوض کند.
۷. قصد آقای تواین البته از نوشتن کتاب"بیگانه ای در دهکده"چیز دیگری بود،ولی قصه آقای رابین وودز را که شنیدم،یاد مثال باز کردن پنجره افتادم و این کارهای به ظاهر بی اهمیت.بیا این کتاب آقای ماریو پوزو را بخوان. یعنی می دانم که بی سوادی، ولی حالا. بیا این کتاب مال تو. بعد طرف ناگهان بشود ویرایشگر میریام وبستر. پنج سال هم تخفیف بگیرد
@positive_e
✅ راست می گوید آقای مارک تواین. باز کردن یک پنجره
ممکن است
زندگی را از این رو به آن رو کند.
⬆⬆⬆
@positive_e
آیا شما هم داستانهای مشابه از چیزهای کوچک و بی اهمیتی که بعد زندگیتان را عوض کرده دارید؟؟؟؟
@positive_e
ممکن است
زندگی را از این رو به آن رو کند.
⬆⬆⬆
@positive_e
آیا شما هم داستانهای مشابه از چیزهای کوچک و بی اهمیتی که بعد زندگیتان را عوض کرده دارید؟؟؟؟
@positive_e
Forwarded from اینستاگرام هنرمندان
کلبه شادی
پشت هر پرتاب یک داستان است
داستان قهرمان المپیک: شخصی که نه مربی داشت و نه امکانات نیزه را خودش ساخت، تمام فنون را از اینترنت یاد گرفت، به خود آموزش داد و اجرایی کرد و قهرمان المپیک شد. دانلود با لينک مستقيم
پشت هر پرتاب یک داستان است
داستان قهرمان المپیک: شخصی که نه مربی داشت و نه امکانات نیزه را خودش ساخت، تمام فنون را از اینترنت یاد گرفت، به خود آموزش داد و اجرایی کرد و قهرمان المپیک شد. دانلود با لينک مستقيم
kolbeshadi.ir
پشت هر پرتاب یک داستان است | کلبه شادی
وقتی داری بالا می روی مهربان باش و فروتن...
چون وقتی داری سقوط می کنی از کنار همین آدمها رد میشوی...
@positive_e
چون وقتی داری سقوط می کنی از کنار همین آدمها رد میشوی...
@positive_e
براے ڪفشے ڪہ
همیشہ پایت را مے زند
فرقے نمے ڪند
تو راهت را درست رفتہ باشے یا اشتباہ.
هر مسیرے را با او
هم قدم شوے
باز هم دست آخر
بہ تاول هاے پایت مے رسے
آدم ها هم بہ ڪفش ها بے شباهت نیستند
ڪفشے ڪہ همیشہ پایت را مے زند
آدمے ڪہ همیشہ آزارت مے دهد
هیچ وقت نخواهد فهمید
تو چہ دردے را تحمل ڪردے
تا با او همقدم باشے...
@positive_e
همیشہ پایت را مے زند
فرقے نمے ڪند
تو راهت را درست رفتہ باشے یا اشتباہ.
هر مسیرے را با او
هم قدم شوے
باز هم دست آخر
بہ تاول هاے پایت مے رسے
آدم ها هم بہ ڪفش ها بے شباهت نیستند
ڪفشے ڪہ همیشہ پایت را مے زند
آدمے ڪہ همیشہ آزارت مے دهد
هیچ وقت نخواهد فهمید
تو چہ دردے را تحمل ڪردے
تا با او همقدم باشے...
@positive_e
کیفیت زندگی شما را دو چیز تعیین می کند:
کتابهایی که میخوانید و انسانهایی که ملاقات میکنید.
@positive_e
کتابهایی که میخوانید و انسانهایی که ملاقات میکنید.
@positive_e
Forwarded from انرژی مثبت
کسانی که دلهایشان دریاچه ای کوچک است و به هیچ اقیانوسی راه ندارد با کوچکترین حادثه ای مضطرب میشوند برعکس کسانی که دلشان به اقیانوش الهی وصل است که هیچ طوفانی نمیتواند کوچکترین اضطرابی به آنها وارد کند @positive_e