جمله‌ای که ازش تا مغز استخون متنفرم:

مگه من ازت خواستم؟ خودت کردی

آدمو اون لطف و مهربونیشو بی عزت
میکنید و باعث میشید دیگه نه تنها
برای شما بلکه اون ادم برای هیچکس
دیگه‌ای قدمی از روی محبت برنداره.

‏عادت کنید به بی ادا بودن ، به واقعی بودن ، به لباس تکراری پوشیدن ، به بی آرایش بیرون رفتن ، به قهقهه بلند، بدون اینکه فکر کنید صداتون تا کجا میپیچه ، به گفتن جمله ی " این رستوران گرونه بریم فلافل بخوریم" به گفتن جمله ی «دلم برات خیلی تنگ شده» بدون اینکه فکر کنید طرف پرو میشه، ‏به گفتن درد و غم و غصه و حال بد و نگرانیتون،بدون اینکه فکر کنید طرف مقابل چه فکری میکنه، به خودتون بودن، به بی ادا بودن،به راحت بودن و سخت نگرفتن عادت کنید
باور کنید دلربا ترین ویژگی آدمیزاد همینه..

توی انتخاب دوست و رفیق وسواس به خرج بدید
به قول چینی‌ها اگه با مگس بگردی کاسه توالت میبینی اگه با زنبور بگردی کندوی عسل
پس حواستون باشه با کی رفاقت میکنید.

قبل از اینکه با کسی بحث کنید
از خود بپرسید:
آیا این شخص از لحاظ ذهنی
به اندازه کافی بالغ است
تا مفهوم دیدگاه متفاوت را درک کند؟

اگر نه، دلیلی برای بحث نیست

متاسفانه آدما دیر متوجه می‌شن که دوستای زیادی ندارن فقط آدمای زیادی رو می‌شناسن...

روح انسان رنج دیده نه می‌خواهد مورد نصیحت قرار بگیرد و نه اصلاح شود و نه نجات یابد، بلکه می‌خواهد شنيده و دیده شود و دقیقا همان طور که هست همراهی شود.

هیچکس از هزاران فرد دارای معلولیت که از طریق اینستا آنلاین‌شاپ و درآمد داشتن حرف نمی‌زنه. قشری که نه حمایت دولتی دارن، نه جایی تو فضای شهری و نه سهمی از استخدام‌ها‌.

‏من ولی جدی به فکر کسایی ام که پول اجاره خونه ندارن
پول دارو و بیمارستان ندارن
نون شب ندارن
پول یه گیگ کانفیگ ندارن
این وضع جدی جدی داره پایدار میشه انگار

‏یه جمله‌ی خیلی قشنگ خوندم!

«زیرِ آوارِ همونی جون میدی که فکر می‌کردی خونه‌ته».

‏این کانفیگ تموم بشه دیگه کانفیگ نمیخرم

‏مردا اینجورین که عه حالت بده؟ اجازه بده الان بدترش میکنم برات 🪄

توصیه یه روانشناس بالینی ٨۵ ساله برای اینکه چطوری آدم خوشحال تر و سرحال تری باشیم☕️

‏اون انگشتم که ناخودآگاه میرفت سمت اینستا الان ناخودآگاه میره سمت بله
آدم کم کم به بی آبرویی عادت میکنه

پسر شمال به طرز عجیبی بوق رو جدی میگیرن،
پشت یه نیسان تو آمل بوق زدم ده دقیقه دنبالم بود بزنتم

اومدم یه عروسی که چهار دهک اقتصادی بین فک فامیل عروس دوماد فاصله است.
پولدارا آروم و شیک دست میزنن، ما یه جوری که انگار اومدیم تشویق تیممون تو الکلاسیکو.

‏بدن اگه عقل و شعور داشت که از این عضله میساخت نه تخم مرغ آب پز.

خلاصه :
یک کارمند و رئیس غیرقابل تحملش در یک جزیره متروکه گیر می‌افتند، آنها تنها بازماندگان یک سقوط هواپیما هستند. در اینجا، آنها باید بر نارضایتی‌های گذشته غلبه کنند...

ژانر : ماجراجویی هیجانی و بقا

🎥 : Send help 2026

#معرفی_فیلم

‏+سوپرایز کردن دخترا خیلی پول میخواد
اما واقعیت:

یکی از قدرتمندترین ابزارهایی که برای آرام‌سازی سیستم عصبی پیدا کرده‌ام، این توالی «ریست عصب واگ» است.

این تمرین‌های سادهٔ سوماتیک می‌توانند به تنظیم سیستم عصبی خودمختار کمک کنند، تنش‌های ذخیره‌شده را آزاد کنند و از بهبود اضطراب، استرس، تروما و حتی علائم CPTSD حمایت کنند.
اما یک نکتهٔ مهم:
حتی تمرین‌های بسیار ملایمِ تنظیم سیستم عصبی هم ممکن است باعث فعال‌سازی شوند. ممکن است احساس سوزن‌سوزن شدن، خمیازه، بروز احساسات یا بالا آمدن خاطرات را تجربه کنید.
این نه اشتباه است و نه خطرناک؛ این یعنی بدن شما در حال پردازش است.

آهسته پیش بروید. اگر لازم است مکث کنید.
ایمنی یعنی گوش دادن به بدن، نه فشار آوردن به آن.
این توالی شامل موارد زیر است:
• تحریک عصب واگ
•ریست نگاه چشم
•تنفس آگاهانه و تحرک ملایم گردن
•تپینگ (ضربه‌های ملایم) سوماتیک

و این یک راه‌حلِ یک‌باره نیست.
بدن از طریق تکرار یاد می‌گیرد.
هر بار که به این تمرین‌ها برمی‌گردید، در حال آموزش این هستید که «احساس امنیت» چه شکلی است.

@ProxyPico

تغییرات نمودار ترامپ از زندگی منم متزلزل تره.

@ProxyPico