🎥 فایل تصویری چهارمین قسمت از مجموعه نشست‌های "بررسی مقالات دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران" در آپارات بارگذاری شد.
در این نشست که توسط موسسه رحمان با همکاریِ دانشگاه خوارزمی رحمان برگزار شد، آقایان دکتر غلامرضا غفاری و دکتر رضا صفری شالی به بررسی و تحلیل دومین بخش از کتاب "همبستگی اجتماعی و نابرابری، دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران 1388-1396" پرداخته و به طور مشخص دو مقاله‌ی "روند تحول سرمایه اجتماعی در ایران از 1385 تا 1395" به قلم میرطاهر موسوی و فائزه جغتایی و "نهادهای مدنی و همبستگی اجتماعی" به قلم آرمان ذاکری، موضوع اصلی این نشست بود.
https://www.aparat.com/v/jwiMJ
—————————————
@RahmanInstitute
در این نشست که توسط موسسه رحمان با همکاریِ دانشگاه خوارزمی رحمان برگزار شد، آقایان دکتر غلامرضا غفاری و دکتر رضا صفری شالی به بررسی و تحلیل دومین بخش از کتاب "همبستگی اجتماعی و نابرابری، دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران 1388-1396" پرداخته و به طور مشخص دو مقاله‌ی "روند تحول سرمایه اجتماعی در ایران از 1385 تا 1395" به قلم میرطاهر موسوی و فائزه جغتایی و "نهادهای مدنی و همبستگی اجتماعی" به قلم آرمان ذاکری، موضوع اصلی این نشست بود.
https://www.aparat.com/v/jwiMJ
—————————————
@RahmanInstitute
آپارات - سرویس اشتراک ویدیو
نشست نقد دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران (4)
اولین نشست از مجموعه نشست های "بررسی مقالات دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران" توسط موسسه رحمان با همکاریِ دانشگاه خوارزمی رحمان برگزار شد. در این نشست آقایان دکتر غلامرضا غفاری و دکتر رضا صفری شالی به بررسی و تحلیل دومین بخش از کتاب "همبستگی اجتماعی و نابرابری،…
voice nashast e mordad
<unknown>
🎧 فایل صوتی نشست "ردپای عدالت در آموزش و پرورش" از مجموعه نشست‌های #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران
سخنرانان: دکتر سمیه فریدونی
دکتر علیرضا عبدالله‌زاده
-------------------
@rahmaninstitute
سخنرانان: دکتر سمیه فریدونی
دکتر علیرضا عبدالله‌زاده
-------------------
@rahmaninstitute
Forwarded from اتچ بات
7 مرداد 1398 هفتمین برنامه از مجموعه نشست‌های #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران با عنوان "ردپای عدالت در آموزش و پرورش؛ما و دیگری" در موسسه رحمان برگزار شد. چکیده مباحث مطرح‌شده در نشست را در ادامه می‌خوانید:
🎙علیرضا عبدالله‌زاده
🔹 ایران در نرخ پوشش تحصیلی مقطع پیش‌دبستان و دبستان، جزو کشورهایی‌ست که بسیار خوب عمل کرده است. منظور از این نرخ هم یعنی کودک، سر کلاس می‌رود یا نه؛ فارغ از کیفیت و امکانات آموزشی. یک بررسی در سال 1392 نشان داد که زمینه بهره‌مند شدن از مدرسه هست، اما عده‌ای فرصت آن را ندارند. در رفتن به مدرسه، امکانات مدارس، فضای فیزیکی و مانند اینها بهتر شده‌ایم. اما در کیفیت آموزشی، نه. درحالی‌که عوامل فیزیکی و مدرک و .... چندان مهم نیست. حتی مدرک و صِرف بالاتر بردن دستمزد معلم هم تاثیری در کیفیت بهترِ آموزشی ندارند. و این پرسش پیش کشیده می شود که: چه چیزی یک آموزگار و مدرسه را خوب میکند؟
🔹از سوی دیگر، دانشگاه رفتن، شاغل شدن و کسب درآمدِ قابل قبول، میان دهک‌ها بسیار متفاوت است. لازم است به این موضوع فکر کنیم که آیا یارانه‌هایی که دولت دارد پرداخت میکند، به کیفیت و عدالت آموزشی هم می‌رسد؟ یا به صورتی ناکارآمد دارد توزیع میشود؟ جایی که مهدکودک هست، عدالت آموزشی هم بالاتر است. سال های پیش از دبستان بسیار اهمیت دارند، در حالی که ما داریم روی بعد از آن سرمایه گذاری می کنیم. سیاست گذاری، شناساییِ درست ریشه است.
🔹نظریه تغییر، بیان میکند که اگر چه چیزی را تغییر دهم، چه چیز دیگری به دنبالش تغییر خواهد کرد؟ سه نظریه تغییرِ متفاوت وجود دارد؛ 1) در روستامهدها، به معلم، پول زیادی نمی‌دهیم و او انگیزه کمی دارد؛ 2)پدر و مادرها از اهمیت بالای آموزش آگاه نیستند، بنابراین مطالبه‌ای هم ندارند و این، کاهش انگیزه معلم را به دنبال می‌آورد. 3) بچه اگر مدرسه و سر کار برود، درآمدزایی کند، می‌تواند بر کیفیت زندگی خود و خانواده‌اش تاثیر بگذارد.
اراده و توانایی بشر کم نیست و بالفعل درآوردن آن، مرهون آموزش است؛ آموزش است که به فرد یاد می‌دهد بنده هیچ‌کس نباش و خودت سرنوشت خویش را تعیین کن. همین آموزش حس عاملیت به دانش‌آموز، سخت‌ترین امر است؛ چگونه می‌توان به او گفت تو می‌توانی قربانیِ شرایطت نباشی؟
🎙دکتر سمیه فریدونی
🔸برخی عدالت آموزشی را با رویکرد اقتصادی می‌بینند که به معنای بازگشتِ سرمایه‌ای است که در آموزش صَرف کرده‌ایم. آنها عقیده دارند اینگونه سرمایه‌گذاری در عدالت آموزشی، رفاه را افزایش می‌دهد.
🔸نگرش دوم، باور دارد که نباید عدالت را به اقتصاد فروکاست و آن را از منظر برابری تعریف میکند، ذیل عدالت اجتماعی قرار می‌دهد و یک ارزش اخلاقی می‌پندارد. برابری در اینجا، سه معنا دارد:
1) برابری مبتنی بر شانس: پیش‌زمینه‌های خانوادگی مانند نژاد، فضا، زبان و... فرصت‌هایی از انتخاب را می‌سازند که خود فرد در آنها نقشی نداشته و از روی شانس، با موقعیت‌های برابری روبرو میشود. همه‌جا فرصت‌های یکسان در فضاهای آموزشی ایجاد می‌کنیم تا دسترسی خوبی به عدالت شکل بگیرد؛
2) برابری حداقلی: برابریِ حداقلی را در نظر می‌گیریم که آستانه‌اش توانایی افراد برای مشارکت در دموکراسی است. اما کیفیت‌های متفاوت در آموزش، مهارت‌های متفاوتی را هم در مشارکت و انتخاب‌های آینده فرد رقم می‌زند؛
3) احترام به برابری: عدالت یا بی‌عدالتی را نمی‌توانیم تنها در دسترسی به قابلیت‌های حداقلی تعریف کنیم. بلکه در مناسبات اجتماعی در محیط‌های آموزشی رخ می‌دهد. فرد می‌آموزد صدایی داشته باشد که قابل شنیدن است. اینجا احترام به دانش‌آموز و موقعیت‌های انتسابی‌اش اهمیت دارد؛
4) نگاه معرفت‌شناختی به آموزش: عدالت آموزشی ناظر بر توزیع دانش است، نه توزیع سرمایه. چون مقدار سرمایه و همه امکانات اجتماعی، از حیث مادی و فیزیکی محدوداند و همیشه در توزیع آنها ناگزیر به اولویت‌بندی هستید. اما دانش محدودیتی ندارد و می‌تواند یکسان به همه افراد برسد. آنچه در این نگاه مهم میشود، گروه‌های به حاشیه‌رانده‌شده اجتماعی و نیز تصمیم درباره فرآیند انتقال دانش است.
🔸در رویکرد چهارم، 1) محتوای آموزش و 2) فردی که به رسمیت شناخته شده تا دانش را بدهد، مطرح میشود؛ آیا فردِ یادگیرنده، انتقال‌دهنده معانی خاصی خواهد شد که در برخی نظام‌ها می‌تواند تبدیل به بازتولید استعمار شود و یا نابرابری‌ها و کلیشه‌ها را بازتولید کند؟
🔸لازم است نقاط ورود به تغییر در جامعه‌مان را درست بشناسیم و در زمینه عدالت آموزشی، مطالبه‌گر باشیم.
-----------------------
@rahmaninstitute
🎙علیرضا عبدالله‌زاده
🔹 ایران در نرخ پوشش تحصیلی مقطع پیش‌دبستان و دبستان، جزو کشورهایی‌ست که بسیار خوب عمل کرده است. منظور از این نرخ هم یعنی کودک، سر کلاس می‌رود یا نه؛ فارغ از کیفیت و امکانات آموزشی. یک بررسی در سال 1392 نشان داد که زمینه بهره‌مند شدن از مدرسه هست، اما عده‌ای فرصت آن را ندارند. در رفتن به مدرسه، امکانات مدارس، فضای فیزیکی و مانند اینها بهتر شده‌ایم. اما در کیفیت آموزشی، نه. درحالی‌که عوامل فیزیکی و مدرک و .... چندان مهم نیست. حتی مدرک و صِرف بالاتر بردن دستمزد معلم هم تاثیری در کیفیت بهترِ آموزشی ندارند. و این پرسش پیش کشیده می شود که: چه چیزی یک آموزگار و مدرسه را خوب میکند؟
🔹از سوی دیگر، دانشگاه رفتن، شاغل شدن و کسب درآمدِ قابل قبول، میان دهک‌ها بسیار متفاوت است. لازم است به این موضوع فکر کنیم که آیا یارانه‌هایی که دولت دارد پرداخت میکند، به کیفیت و عدالت آموزشی هم می‌رسد؟ یا به صورتی ناکارآمد دارد توزیع میشود؟ جایی که مهدکودک هست، عدالت آموزشی هم بالاتر است. سال های پیش از دبستان بسیار اهمیت دارند، در حالی که ما داریم روی بعد از آن سرمایه گذاری می کنیم. سیاست گذاری، شناساییِ درست ریشه است.
🔹نظریه تغییر، بیان میکند که اگر چه چیزی را تغییر دهم، چه چیز دیگری به دنبالش تغییر خواهد کرد؟ سه نظریه تغییرِ متفاوت وجود دارد؛ 1) در روستامهدها، به معلم، پول زیادی نمی‌دهیم و او انگیزه کمی دارد؛ 2)پدر و مادرها از اهمیت بالای آموزش آگاه نیستند، بنابراین مطالبه‌ای هم ندارند و این، کاهش انگیزه معلم را به دنبال می‌آورد. 3) بچه اگر مدرسه و سر کار برود، درآمدزایی کند، می‌تواند بر کیفیت زندگی خود و خانواده‌اش تاثیر بگذارد.
اراده و توانایی بشر کم نیست و بالفعل درآوردن آن، مرهون آموزش است؛ آموزش است که به فرد یاد می‌دهد بنده هیچ‌کس نباش و خودت سرنوشت خویش را تعیین کن. همین آموزش حس عاملیت به دانش‌آموز، سخت‌ترین امر است؛ چگونه می‌توان به او گفت تو می‌توانی قربانیِ شرایطت نباشی؟
🎙دکتر سمیه فریدونی
🔸برخی عدالت آموزشی را با رویکرد اقتصادی می‌بینند که به معنای بازگشتِ سرمایه‌ای است که در آموزش صَرف کرده‌ایم. آنها عقیده دارند اینگونه سرمایه‌گذاری در عدالت آموزشی، رفاه را افزایش می‌دهد.
🔸نگرش دوم، باور دارد که نباید عدالت را به اقتصاد فروکاست و آن را از منظر برابری تعریف میکند، ذیل عدالت اجتماعی قرار می‌دهد و یک ارزش اخلاقی می‌پندارد. برابری در اینجا، سه معنا دارد:
1) برابری مبتنی بر شانس: پیش‌زمینه‌های خانوادگی مانند نژاد، فضا، زبان و... فرصت‌هایی از انتخاب را می‌سازند که خود فرد در آنها نقشی نداشته و از روی شانس، با موقعیت‌های برابری روبرو میشود. همه‌جا فرصت‌های یکسان در فضاهای آموزشی ایجاد می‌کنیم تا دسترسی خوبی به عدالت شکل بگیرد؛
2) برابری حداقلی: برابریِ حداقلی را در نظر می‌گیریم که آستانه‌اش توانایی افراد برای مشارکت در دموکراسی است. اما کیفیت‌های متفاوت در آموزش، مهارت‌های متفاوتی را هم در مشارکت و انتخاب‌های آینده فرد رقم می‌زند؛
3) احترام به برابری: عدالت یا بی‌عدالتی را نمی‌توانیم تنها در دسترسی به قابلیت‌های حداقلی تعریف کنیم. بلکه در مناسبات اجتماعی در محیط‌های آموزشی رخ می‌دهد. فرد می‌آموزد صدایی داشته باشد که قابل شنیدن است. اینجا احترام به دانش‌آموز و موقعیت‌های انتسابی‌اش اهمیت دارد؛
4) نگاه معرفت‌شناختی به آموزش: عدالت آموزشی ناظر بر توزیع دانش است، نه توزیع سرمایه. چون مقدار سرمایه و همه امکانات اجتماعی، از حیث مادی و فیزیکی محدوداند و همیشه در توزیع آنها ناگزیر به اولویت‌بندی هستید. اما دانش محدودیتی ندارد و می‌تواند یکسان به همه افراد برسد. آنچه در این نگاه مهم میشود، گروه‌های به حاشیه‌رانده‌شده اجتماعی و نیز تصمیم درباره فرآیند انتقال دانش است.
🔸در رویکرد چهارم، 1) محتوای آموزش و 2) فردی که به رسمیت شناخته شده تا دانش را بدهد، مطرح میشود؛ آیا فردِ یادگیرنده، انتقال‌دهنده معانی خاصی خواهد شد که در برخی نظام‌ها می‌تواند تبدیل به بازتولید استعمار شود و یا نابرابری‌ها و کلیشه‌ها را بازتولید کند؟
🔸لازم است نقاط ورود به تغییر در جامعه‌مان را درست بشناسیم و در زمینه عدالت آموزشی، مطالبه‌گر باشیم.
-----------------------
@rahmaninstitute
Telegram
attach 📎
🌱🌱🌱
به اطلاع همراهان محترم می رساند، نشستی با عنوان "مسئله همبستگی و امید اجتماعی در جامعه کنونی" در شهر #یزد برگزار خواهد شد. این نشست همراه با معرفی کتاب امید اجتماعی خواهد بود.
سخنرانان:
دکترهادی خانیکی
دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی
دکتر آرمان ذاکری (کارشناس و مجری)
زمان: دوشنبه 14 مرداد ماه ساعت :17:30 الی 20
مکان: دفتر مرکزی مؤسسه جوادالائمه، بلوار شهید قندی، طبقه فوقانی فروشگاه ذهن زیبا
———————————————-
@rahmaninstitute
به اطلاع همراهان محترم می رساند، نشستی با عنوان "مسئله همبستگی و امید اجتماعی در جامعه کنونی" در شهر #یزد برگزار خواهد شد. این نشست همراه با معرفی کتاب امید اجتماعی خواهد بود.
سخنرانان:
دکترهادی خانیکی
دکتر محمدجواد غلامرضا کاشی
دکتر آرمان ذاکری (کارشناس و مجری)
زمان: دوشنبه 14 مرداد ماه ساعت :17:30 الی 20
مکان: دفتر مرکزی مؤسسه جوادالائمه، بلوار شهید قندی، طبقه فوقانی فروشگاه ذهن زیبا
———————————————-
@rahmaninstitute
Forwarded from اتچ بات
🌱🌱🌱 ۱۷ مرداد در تقویم رسمی کشور به نام کسانی ثبت شده که چشم بینا و زبان گویای جامعه هستند. این روز را به خبرنگاران عزیز، کسانی که در راه روشنگری و آگاهی بخشی به جامعه در تلاشند تبریک می‌گوییم.
به این بهانه، قسمت‌هایی از #درسگفتارهای_مسئولیت_اصحاب_رسانه_در_شرایط_بحرانی_امید_و_تابآوری را مرور می‌کنیم:
🎙دکتر نغمه تقوا:
🔹خانم مکینتایر و افراد دیگری که در حوزه رسانه آموزش دیده بودند، با تلفیق مباحث روان‌شناسی مثبت با حوزه #رسانه ، پنج راهبرد را برای #اصحاب_رسانه مطرح کرده‌اند تا در حیطه روزنامه‌نگاری سازنده بتوانند از آن کمک بگیرند. یکی از آنها عبارت است از تمرکز بر راه‌حل‌ها، یعنی طرح پرسش و خبر و موضوع یا نوشتن درباره آن چقدر می‌تواند به خلق راه‌حل کمک کند.
🎙 دکتر هادی خانیکی:
🔸در انتشار یک رخداد بد، اگر سراغ حادثه‌دیدگان برویم، خبر ما به خبری تلخ تبدیل میشود و اگر سراغ مسئولان برویم، خبر ما صرفاً به‌عنوان بلای طبیعی معرفی خواهد شد و درنهایت نمی‌توان اقدامی جز تهیه گزارش انجام داد. سطح نخست، تنوع بخشیدن به روش توصیف ماجرا در اخبار است؛ طوری‌که به‌جای اتخاذ دیدگاهی تک‌بُعدی، به زوایای دیگر نیز نگاه کنیم. یافتن ریشه‌های مشکلات همان #کشف_فرصت‌هاست. مثلاً، اینکه چه کنیم تا حادثه بخاری مدرسه در زاهدان یا سرویس دانشگاه آزاد تکرار نشود یا کمتر تکرار شود و به‌کمک چه‌کسانی می‌توان این اقدامات را انجام داد. سطوح بعدی، پرداختن به تعاریف نظری و سپس #خلق_فرصت‌هاست. اینجا کمپین‌ها، #روابط_عمومی_ها و شیوه‌های #روزنامه_نگاری مهم می‌شوند. می‌توانیم از اصطلاحاتی مانند «روزنامه‌نگاری کنشگر» استفاده کنیم؛ روزنامه‌نگاری که فقط نقش راوی را بازی نمی‌کند، بلکه خودش اقداماتی انجام می‌دهد و وارد موضوعی میشود که به آن پرداخته است. اما روزنامه‌نگاری مشارکتی حالتی است که روزنامه‌نگار فرایندی را شامل مراحل مختلف تعریف کند.
⏩ ادامه در پست بعدی
_______
@rahmaninstitute
به این بهانه، قسمت‌هایی از #درسگفتارهای_مسئولیت_اصحاب_رسانه_در_شرایط_بحرانی_امید_و_تابآوری را مرور می‌کنیم:
🎙دکتر نغمه تقوا:
🔹خانم مکینتایر و افراد دیگری که در حوزه رسانه آموزش دیده بودند، با تلفیق مباحث روان‌شناسی مثبت با حوزه #رسانه ، پنج راهبرد را برای #اصحاب_رسانه مطرح کرده‌اند تا در حیطه روزنامه‌نگاری سازنده بتوانند از آن کمک بگیرند. یکی از آنها عبارت است از تمرکز بر راه‌حل‌ها، یعنی طرح پرسش و خبر و موضوع یا نوشتن درباره آن چقدر می‌تواند به خلق راه‌حل کمک کند.
🎙 دکتر هادی خانیکی:
🔸در انتشار یک رخداد بد، اگر سراغ حادثه‌دیدگان برویم، خبر ما به خبری تلخ تبدیل میشود و اگر سراغ مسئولان برویم، خبر ما صرفاً به‌عنوان بلای طبیعی معرفی خواهد شد و درنهایت نمی‌توان اقدامی جز تهیه گزارش انجام داد. سطح نخست، تنوع بخشیدن به روش توصیف ماجرا در اخبار است؛ طوری‌که به‌جای اتخاذ دیدگاهی تک‌بُعدی، به زوایای دیگر نیز نگاه کنیم. یافتن ریشه‌های مشکلات همان #کشف_فرصت‌هاست. مثلاً، اینکه چه کنیم تا حادثه بخاری مدرسه در زاهدان یا سرویس دانشگاه آزاد تکرار نشود یا کمتر تکرار شود و به‌کمک چه‌کسانی می‌توان این اقدامات را انجام داد. سطوح بعدی، پرداختن به تعاریف نظری و سپس #خلق_فرصت‌هاست. اینجا کمپین‌ها، #روابط_عمومی_ها و شیوه‌های #روزنامه_نگاری مهم می‌شوند. می‌توانیم از اصطلاحاتی مانند «روزنامه‌نگاری کنشگر» استفاده کنیم؛ روزنامه‌نگاری که فقط نقش راوی را بازی نمی‌کند، بلکه خودش اقداماتی انجام می‌دهد و وارد موضوعی میشود که به آن پرداخته است. اما روزنامه‌نگاری مشارکتی حالتی است که روزنامه‌نگار فرایندی را شامل مراحل مختلف تعریف کند.
⏩ ادامه در پست بعدی
_______
@rahmaninstitute
Telegram
attach 📎
مؤسسه رحمان
🔸ویدئوی نخستین درسگفتار دوره آموزشی "مسئولیت اصحاب رسانه در شرایط بحرانی؛ امید و تاب آوری اجتماعی" در آپارات بارگذاری شد: https://www.aparat.com/v/coZU1 محمد فاضلی: امید و موفقیت های کوچک | دی ماه ۱۳۹۷ | برگزارشده توسط موسسه رحمان و انجمن مطالعات فرهنگی و…
ادامه پست قبلی 👇👇👇
🎙دکتر محمد فاضلی:
🔺 جامعه یا فردی که تخیل واقع‌بینانه را از او گرفته باشند، با مشکلاتی روبه‌رو میشود. اصحاب رسانه و هرکس که به حیطة اصلاحگری پا می‌گذارد، باید بکوشد این تخیل را پروبال دهد. جامعه‌ای که بگوید مشکل فساد قابل‌حل نیست، یعنی تخیل وضعیت پاک و سالم را از او گرفته‌اند. جامعه‌ای که بگوید دیگر نمی‌شود کار مفیدی کرد، یعنی تخیل مفیدبودن را از او گرفته‌اند. اما جامعه ما هنوز به این وضعیت دچار نشده است و به بسیاری از مسائل واکنش نشان می‌دهد و #مطالبه میکند. وقتی جامعه خواستار شفافیت در بودجه است و مسائل مربوط به بودجه نهادهای خاص را دنبال میکند، یعنی وضعیتی را تخیل میکند که در آن وضعیت می‌تواند از جزئیات بودجه باخبر شود. یعنی مردم به جامعه بدون فساد فکر می‌کنند و آن را تخیل می‌کنند. #رسانه اگر این تخیل‌ها را بازنمایی نکند، در انزوا خواهند مرد. رسانه‌ها همچنین می‌توانند به این تخیل‌ها پروبال بدهند و بگویند که این تخیلات تا کجا پیشروی میکند.
🔺رسانه‌ها باید تلاش کنند تا آدمیان در گوشه‌وکنار جهان همدیگر را پیدا کنند و بدانند که تنها نیستند. امید اجتماعی محصول تخیل واقع‌بینانه‌ای است که با به‌رسمیت‌شناختن نیروهای متکثر جامعه در فرایند کار گروهی، کاری جمعی انجام می‌دهد و برای رسیدن به آن اهداف برنامه می‌ریزد.
🔺درباره عطش مردم به خبرهای منفی نظریة #مخرج_کسر را پیشنهاد می‌دهم. شما می‌خواهید میزان علاقه مردم را به خبرهای منفی کم کنید، درحالی‌که این علاقه به‌هرحال وجود دارد. اگر کل اخبار را صددرصد درنظر بگیرید، احتمالا هفتاد درصد خبرها منفی و سی درصد خبرها مثبت است، و عطش مردم برای آن هفتاد درصد خبر منفی زیاد. حال اگر بتوانید مخرج کسر- یعنی اخبار مثبت- را افزایش دهید، عدد 30 در مخرج کسر به مثلا 150 تبدیل میشود.
🎙دکتر محمد مهدی مجاهدی
🔵 اگر #رسانه به مسئولیت اجتماعی خود باور داشته باشد، نباید به این حرف که وظیفه‌اش پیرایش یا جعل واقعیت است، تن دهد. کار رسانه این نیست، حتی اگر توجیه‌اش حفظ امید باشد. مخاطب شما به‌زودی با دیوار سخت واقعیت برخورد میکند و به رسانه بی‌اعتماد میشود. رسانه‌ای که دروغ می‌گوید، خودش به عامل نومیدی جامعه تبدیل میشود، ولو نیتش آن باشد که مردم را با آن دروغ امیدوار نگه دارد. صداوسیما و برخی روزنامه‌ها می‌گویند ما نباید مردم را ناامید کنیم. اما این کارکرد ممکن است به ضدّ خودش تبدیل شود.
🔵 وظیفه رسانه، گفتن حقیقت در گوش قدرت است. اما منظور از قدرت همیشه صاحبان قدرت سخت نیست، بلکه گاهی شامل #قدرت‌های_اجتماعی است که از شناخت واقعیت فرار می‌کنند. جامعه دوست ندارد چهره واقعی خودش را ازطریق شما ببیند و نمی‌خواهد که شما چهره واقعی جامعه را نشان دهید. اما باید این کار را بکنید. این وظیفه رسانه است. اما اگر بیان واقعیت رویداد وظیفه همه رسانه‌هاست، رسانه‌هایی که دغدغه دارند و به واقعیت حساس ند، برای ایجاد امید اجتماعی چه کار متمایزی از دیگران باید انجام دهند؟
🔵 باید وفاداری خودتان را به روایت رویداد نشان دهید، ولی روایتی را دراختیار مخاطب بگذارید که حس مسئولیت را به او القا کند. مخاطب نباید برمبنای خبری که مثلا درباره فساد اداری‌ست، احساس کند که این مشکل او نیست و مشکل «دیگران» است. باید بر یادآوری #مسئولیت_جمعی مخاطب تمرکز کنیم.
🔴 لازم به ذکر است فایل صوتی این درسگفتارها در کانال موسسه رحمان و فایل تصویری آن در آپارات بارگذاری شده است.
___
@rahmaninstitute
🎙دکتر محمد فاضلی:
🔺 جامعه یا فردی که تخیل واقع‌بینانه را از او گرفته باشند، با مشکلاتی روبه‌رو میشود. اصحاب رسانه و هرکس که به حیطة اصلاحگری پا می‌گذارد، باید بکوشد این تخیل را پروبال دهد. جامعه‌ای که بگوید مشکل فساد قابل‌حل نیست، یعنی تخیل وضعیت پاک و سالم را از او گرفته‌اند. جامعه‌ای که بگوید دیگر نمی‌شود کار مفیدی کرد، یعنی تخیل مفیدبودن را از او گرفته‌اند. اما جامعه ما هنوز به این وضعیت دچار نشده است و به بسیاری از مسائل واکنش نشان می‌دهد و #مطالبه میکند. وقتی جامعه خواستار شفافیت در بودجه است و مسائل مربوط به بودجه نهادهای خاص را دنبال میکند، یعنی وضعیتی را تخیل میکند که در آن وضعیت می‌تواند از جزئیات بودجه باخبر شود. یعنی مردم به جامعه بدون فساد فکر می‌کنند و آن را تخیل می‌کنند. #رسانه اگر این تخیل‌ها را بازنمایی نکند، در انزوا خواهند مرد. رسانه‌ها همچنین می‌توانند به این تخیل‌ها پروبال بدهند و بگویند که این تخیلات تا کجا پیشروی میکند.
🔺رسانه‌ها باید تلاش کنند تا آدمیان در گوشه‌وکنار جهان همدیگر را پیدا کنند و بدانند که تنها نیستند. امید اجتماعی محصول تخیل واقع‌بینانه‌ای است که با به‌رسمیت‌شناختن نیروهای متکثر جامعه در فرایند کار گروهی، کاری جمعی انجام می‌دهد و برای رسیدن به آن اهداف برنامه می‌ریزد.
🔺درباره عطش مردم به خبرهای منفی نظریة #مخرج_کسر را پیشنهاد می‌دهم. شما می‌خواهید میزان علاقه مردم را به خبرهای منفی کم کنید، درحالی‌که این علاقه به‌هرحال وجود دارد. اگر کل اخبار را صددرصد درنظر بگیرید، احتمالا هفتاد درصد خبرها منفی و سی درصد خبرها مثبت است، و عطش مردم برای آن هفتاد درصد خبر منفی زیاد. حال اگر بتوانید مخرج کسر- یعنی اخبار مثبت- را افزایش دهید، عدد 30 در مخرج کسر به مثلا 150 تبدیل میشود.
🎙دکتر محمد مهدی مجاهدی
🔵 اگر #رسانه به مسئولیت اجتماعی خود باور داشته باشد، نباید به این حرف که وظیفه‌اش پیرایش یا جعل واقعیت است، تن دهد. کار رسانه این نیست، حتی اگر توجیه‌اش حفظ امید باشد. مخاطب شما به‌زودی با دیوار سخت واقعیت برخورد میکند و به رسانه بی‌اعتماد میشود. رسانه‌ای که دروغ می‌گوید، خودش به عامل نومیدی جامعه تبدیل میشود، ولو نیتش آن باشد که مردم را با آن دروغ امیدوار نگه دارد. صداوسیما و برخی روزنامه‌ها می‌گویند ما نباید مردم را ناامید کنیم. اما این کارکرد ممکن است به ضدّ خودش تبدیل شود.
🔵 وظیفه رسانه، گفتن حقیقت در گوش قدرت است. اما منظور از قدرت همیشه صاحبان قدرت سخت نیست، بلکه گاهی شامل #قدرت‌های_اجتماعی است که از شناخت واقعیت فرار می‌کنند. جامعه دوست ندارد چهره واقعی خودش را ازطریق شما ببیند و نمی‌خواهد که شما چهره واقعی جامعه را نشان دهید. اما باید این کار را بکنید. این وظیفه رسانه است. اما اگر بیان واقعیت رویداد وظیفه همه رسانه‌هاست، رسانه‌هایی که دغدغه دارند و به واقعیت حساس ند، برای ایجاد امید اجتماعی چه کار متمایزی از دیگران باید انجام دهند؟
🔵 باید وفاداری خودتان را به روایت رویداد نشان دهید، ولی روایتی را دراختیار مخاطب بگذارید که حس مسئولیت را به او القا کند. مخاطب نباید برمبنای خبری که مثلا درباره فساد اداری‌ست، احساس کند که این مشکل او نیست و مشکل «دیگران» است. باید بر یادآوری #مسئولیت_جمعی مخاطب تمرکز کنیم.
🔴 لازم به ذکر است فایل صوتی این درسگفتارها در کانال موسسه رحمان و فایل تصویری آن در آپارات بارگذاری شده است.
___
@rahmaninstitute
همراهان عزیز موسسه رحمان
عید قربان بر شما مبارک باد.
---------------------------------
@rahmaninstitute
عید قربان بر شما مبارک باد.
---------------------------------
@rahmaninstitute
☘☘☘☘
کدام قربانی؟
🖌 هدی امامی
الف) خداوند در آیات ۳۶ و ۳۷ سوره حج درباره قربانی، سخن می‌گوید:
۱- ذبح بهائم(شتر) را از شعائر حج قرار دادیم.
۲- در آن قربانی برای شما خیر و صلاح است
۳- هنگام ذبح، برپا ایستاده، نام خدا را یاد کنید
۴- از گوشت آن تناول و فقیران را اطعام کنید.
۵- هرگز گوشت این قربانی‌ها نزد خداوند به درجه قبول نمی‌رسد و این تقوای شماست که به پیشگاه قبول او خواهد رسید.
* قربانی نه به سود خداست که برای خود است.
قربانی هر چه که باشد بالا نمی رود. شان خداوند بالاتر از هر آنچه که قربانی کنیم، است. قربانی، کمک به تعالی خود ماست. آنچه که قرار است بالا رود و مقبول افتد، خود مائیم. تقوی ابراهیم به اعلی رسید و قوچ بهشتی پاداش او بود.
ب) علی‌‌بن‌ابی‌طالب (ع) در خطبه‌ای در یادآوری روز قربان و چگونگی قربانی (خطبه ۵۳، نهج البلاغه) می‌فرماید: چارپایانی که قربانی می‌کنید، باید دو چشم و دو گوش سالم داشته باشند. اگر صحت این دو معلوم شد، قربانی از حاجی، قبول است. حتی اگر شاخ او شکسته باشد یا اگر چه پایش لنگ باشد. گر چه فربه باشد یا ریز.
* فربه بودن یا لاغر بودن، زیبایی و شاخ‌های سالم داشتن اصلا مهم نیست. چنانچه سابقا بهترین دام یا زیباترین فرزند را قربانی خدایگان دروغین می‌کردند. تنها مهم است که بشنود و ببیند. چرا فقط دو چشم و دو گوش سالم برای قربانی کافیست؟
ج) زیباترین معانی حج را در تحلیل مناسک حج دکتر علی شریعتی می‌توان یافت. آن‌گاه که شرح قربان و قربانی را می‌نویسد:
و اکنون در مِنایی؛ ابراهیمی، و اسماعیلت را به قربانگاه آورده‌ای؛ اسماعیل تو کیست؟ چیست؟؟؟
مقامت؟ آبرویت؟ موقعیتت؟ شغلت؟ پولت؟ خانه ات؟ باغت؟ اتومبیلت؟ معشوقت؟ خانواده‌ات؟ عِلمت؟ درجه‌ات؟ هنرت؟ روحانیتت؟ لباست؟ نامت؟ نشانت؟ جانت؟ جوانیت؟ زیبائی‌ات؟
من چه می‌دانم؟ این را تو خود می‌دانی. تو خود آن را، او را ـ هر چه هست و هر که هست ـ باید به مِنا آوری و برای قربانی، انتخاب کنی.
من فقط می‌توانم نشانی‌هایش را به تو بدهم: آنچه تو را، در راه ایمان، ضعیف میکند، آنچه تو را در "رفتن" به "ماندن" می‌خواند. آنچه تو را در راه "مسئولیت" به تردید وا می‌دارد ... او اسماعیل توست.
اسماعیل تو ممکن است یک شخص باشد ، یا یک شئ ، یا یک حالت، یک وضع و حتی یک "نقطه ضعف"!
* زمان عید قربان را به دوست داشتنی‌هایم فکر کردم که باید قربانی می‌شدند ولی در دلم پا برجا هستند. چیزهایی که باید قربانی شوند تا رها شوم. اما کجاست توان ابراهیمی برای دل بریدن؟
قربان می‌گذرد و قربانی نکردم. ابلیس‌های سنگ خورده هم نمرده‌اند؛ نیمه جانند. هر لحظه به قصدم خیز می‌کشند و همچنان غافلم ... !!!!
-----------------------------------
@rahmaninstitute
کدام قربانی؟
🖌 هدی امامی
الف) خداوند در آیات ۳۶ و ۳۷ سوره حج درباره قربانی، سخن می‌گوید:
۱- ذبح بهائم(شتر) را از شعائر حج قرار دادیم.
۲- در آن قربانی برای شما خیر و صلاح است
۳- هنگام ذبح، برپا ایستاده، نام خدا را یاد کنید
۴- از گوشت آن تناول و فقیران را اطعام کنید.
۵- هرگز گوشت این قربانی‌ها نزد خداوند به درجه قبول نمی‌رسد و این تقوای شماست که به پیشگاه قبول او خواهد رسید.
* قربانی نه به سود خداست که برای خود است.
قربانی هر چه که باشد بالا نمی رود. شان خداوند بالاتر از هر آنچه که قربانی کنیم، است. قربانی، کمک به تعالی خود ماست. آنچه که قرار است بالا رود و مقبول افتد، خود مائیم. تقوی ابراهیم به اعلی رسید و قوچ بهشتی پاداش او بود.
ب) علی‌‌بن‌ابی‌طالب (ع) در خطبه‌ای در یادآوری روز قربان و چگونگی قربانی (خطبه ۵۳، نهج البلاغه) می‌فرماید: چارپایانی که قربانی می‌کنید، باید دو چشم و دو گوش سالم داشته باشند. اگر صحت این دو معلوم شد، قربانی از حاجی، قبول است. حتی اگر شاخ او شکسته باشد یا اگر چه پایش لنگ باشد. گر چه فربه باشد یا ریز.
* فربه بودن یا لاغر بودن، زیبایی و شاخ‌های سالم داشتن اصلا مهم نیست. چنانچه سابقا بهترین دام یا زیباترین فرزند را قربانی خدایگان دروغین می‌کردند. تنها مهم است که بشنود و ببیند. چرا فقط دو چشم و دو گوش سالم برای قربانی کافیست؟
ج) زیباترین معانی حج را در تحلیل مناسک حج دکتر علی شریعتی می‌توان یافت. آن‌گاه که شرح قربان و قربانی را می‌نویسد:
و اکنون در مِنایی؛ ابراهیمی، و اسماعیلت را به قربانگاه آورده‌ای؛ اسماعیل تو کیست؟ چیست؟؟؟
مقامت؟ آبرویت؟ موقعیتت؟ شغلت؟ پولت؟ خانه ات؟ باغت؟ اتومبیلت؟ معشوقت؟ خانواده‌ات؟ عِلمت؟ درجه‌ات؟ هنرت؟ روحانیتت؟ لباست؟ نامت؟ نشانت؟ جانت؟ جوانیت؟ زیبائی‌ات؟
من چه می‌دانم؟ این را تو خود می‌دانی. تو خود آن را، او را ـ هر چه هست و هر که هست ـ باید به مِنا آوری و برای قربانی، انتخاب کنی.
من فقط می‌توانم نشانی‌هایش را به تو بدهم: آنچه تو را، در راه ایمان، ضعیف میکند، آنچه تو را در "رفتن" به "ماندن" می‌خواند. آنچه تو را در راه "مسئولیت" به تردید وا می‌دارد ... او اسماعیل توست.
اسماعیل تو ممکن است یک شخص باشد ، یا یک شئ ، یا یک حالت، یک وضع و حتی یک "نقطه ضعف"!
* زمان عید قربان را به دوست داشتنی‌هایم فکر کردم که باید قربانی می‌شدند ولی در دلم پا برجا هستند. چیزهایی که باید قربانی شوند تا رها شوم. اما کجاست توان ابراهیمی برای دل بریدن؟
قربان می‌گذرد و قربانی نکردم. ابلیس‌های سنگ خورده هم نمرده‌اند؛ نیمه جانند. هر لحظه به قصدم خیز می‌کشند و همچنان غافلم ... !!!!
-----------------------------------
@rahmaninstitute
Forwarded from اتچ بات
🌱🌱🌱
روز تشکل‌ها و مشارکت‌های اجتماعی
📍۲۲ مرداد سال ۱۳۹۳ سه هزار سازمان مردم‌نهاد کشور با رئیس‌جمهور دیدار کردند و آن نشست به مناسبتی در سالنامه رسمی جمهوری اسلامی تبدیل شد. اهمیت سازمان های مردم‌نهاد در چیست؟
📍گسترش سازمان‌های غیردولتی در جهان، دلایل روشنی دارد؛ آشکار شدن شکست دولت در تأمین خدمات، ادعای اقتصادی نولیبرال مبنی بر عقب‌نشینی دولت، کاراتر بودن سازمان‌های دولتی در تامین خدمات نسبت به نهادهای عمومی، داشتن فعالیت‌های دموکراتیک‌تر در غلبه بر فقر، کنشگری در راستای منفعت جمعی، تعامل بیشتر با اجتماعات و دریافت اعتماد بالاتر از سوی جامعه.
📍تشکل‌ها و نهادهای اجتماعیِ داوطلبانه و غیرسیاسی، از مهم‌ترین عرصه‌های شکل‌گیری حوزه عمومی و مشارکت اجتماعی هستند و رشد ناکافیِ آنها، تاخیر در شکل‌گیری مفهوم شهروند فعال و هویت اجتماعیِ مبتنی بر علائق عمومی خواهد شد. این سازمان‌ها امکان مشارکت گروه‌های مختلف را فراهم می‌آورند و مردم را نسبت به سرنوشت و محیط پیرامونی خود حساس می‌کنند. افراد نیز با عضویت در آنها می‌توانند تااندازه‌ای بر احساس بی‌قدرتی غلبه کرده و به سطحی از اعتمادبه‌نفس جهت تحول‌آفرینی دست یابند.
📍یکی از کارکردهای مهم NGOها که به ویژگی مدنی‌شان بازمی‌گردد، انتقال صدای افراد و گروه‌هایی‌ست که به مجراهای سیاست‌گذاری دسترسی ندارند. از سوی دیگر آنها این امکان را دارند که مانع دست‌درازی‌های نهادهای حکومتی به قلمرو زندگی خصوصی افراد و محدود کردن فضای آزاد شوند. اما این امر، منوط به رسمیت شناخته‌شدن فعالیت و جایگاه آ‌نان و رعایت آن از سوی نهادهای حکومتی است.
📍انگیزه اصلی فعالان سازمان‌های غیردولتی در ایران، بیشتر نوعی واکنش اجتماعی به شرایط اقتصادی-اجتماعی است. از این‌رو بیش از آنکه ستیزجویانه و علیه دولت باشد، همیارانه و در چارچوب قانون است.
📚منبع: «دولت و تجربه‌های مدنی»، آماده‌شده توسط موسسه رحمان، نشر پارسه، 1396
🔹علاقمندان برای تهیه این کتاب می توانند به دفتر مؤسسه رحمان یا کتاب‌فروشی‌ها مراجعه فرمایند.
—————————————————
@rahmaninstitute
روز تشکل‌ها و مشارکت‌های اجتماعی
📍۲۲ مرداد سال ۱۳۹۳ سه هزار سازمان مردم‌نهاد کشور با رئیس‌جمهور دیدار کردند و آن نشست به مناسبتی در سالنامه رسمی جمهوری اسلامی تبدیل شد. اهمیت سازمان های مردم‌نهاد در چیست؟
📍گسترش سازمان‌های غیردولتی در جهان، دلایل روشنی دارد؛ آشکار شدن شکست دولت در تأمین خدمات، ادعای اقتصادی نولیبرال مبنی بر عقب‌نشینی دولت، کاراتر بودن سازمان‌های دولتی در تامین خدمات نسبت به نهادهای عمومی، داشتن فعالیت‌های دموکراتیک‌تر در غلبه بر فقر، کنشگری در راستای منفعت جمعی، تعامل بیشتر با اجتماعات و دریافت اعتماد بالاتر از سوی جامعه.
📍تشکل‌ها و نهادهای اجتماعیِ داوطلبانه و غیرسیاسی، از مهم‌ترین عرصه‌های شکل‌گیری حوزه عمومی و مشارکت اجتماعی هستند و رشد ناکافیِ آنها، تاخیر در شکل‌گیری مفهوم شهروند فعال و هویت اجتماعیِ مبتنی بر علائق عمومی خواهد شد. این سازمان‌ها امکان مشارکت گروه‌های مختلف را فراهم می‌آورند و مردم را نسبت به سرنوشت و محیط پیرامونی خود حساس می‌کنند. افراد نیز با عضویت در آنها می‌توانند تااندازه‌ای بر احساس بی‌قدرتی غلبه کرده و به سطحی از اعتمادبه‌نفس جهت تحول‌آفرینی دست یابند.
📍یکی از کارکردهای مهم NGOها که به ویژگی مدنی‌شان بازمی‌گردد، انتقال صدای افراد و گروه‌هایی‌ست که به مجراهای سیاست‌گذاری دسترسی ندارند. از سوی دیگر آنها این امکان را دارند که مانع دست‌درازی‌های نهادهای حکومتی به قلمرو زندگی خصوصی افراد و محدود کردن فضای آزاد شوند. اما این امر، منوط به رسمیت شناخته‌شدن فعالیت و جایگاه آ‌نان و رعایت آن از سوی نهادهای حکومتی است.
📍انگیزه اصلی فعالان سازمان‌های غیردولتی در ایران، بیشتر نوعی واکنش اجتماعی به شرایط اقتصادی-اجتماعی است. از این‌رو بیش از آنکه ستیزجویانه و علیه دولت باشد، همیارانه و در چارچوب قانون است.
📚منبع: «دولت و تجربه‌های مدنی»، آماده‌شده توسط موسسه رحمان، نشر پارسه، 1396
🔹علاقمندان برای تهیه این کتاب می توانند به دفتر مؤسسه رحمان یا کتاب‌فروشی‌ها مراجعه فرمایند.
—————————————————
@rahmaninstitute
Telegram
attach 📎
Forwarded from اتچ بات
☘☘☘
مؤسسه رحمان در نشست‌های اخیر با عنوان #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران، به بررسی ارتباط مسائل اجتماعی و آموزش و پرورش رسمی پرداخته است.
#عدالت_آموزشی به عنوان یکی از مسائل مهم در این حوزه، موضوع گفت و گو در دو جلسه پایانی در نظر گرفته شده است. در جلسه‌ی مردادماه مساله‌ی عدالت آموزشی از منظر قومیت و اقتصاد مورد بررسی قرار گرفت. تحقق عدالت در مفاهیم مختلف آن (از امکان دسترسی برابر به آموزش، تا کیفیت آموزش و ...) در مرکز-پیرامون و نیز دهک‌های اقتصادی از جمله موارد مورد بررسی در این نشست بود.
در آخرین جلسه از مجموعه نشست‌های راه و بیراهه آموزش و پرورش در ایران که در شهریورماه برگزار خواهد شد، عدالت آموزشی با توجه به #جنسیت را موشکافی خواهیم کرد. در این نشست با حضور جناب آقای دکتر محمد حسنی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، و سرکارخانم دکتر سمیه فریدونی عضو هیئت علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی؛ محورهای زیر را مورد بررسی قرار خواهیم داد:
🔹مفهوم عدالت آموزشی چیست؟ درباره عدالت آموزشی چه تعریف جامعی می‌توان ارائه دارد؟ عدالت آموزشی را از چه وجوهی باید بررسی کرد؟
🔹ساز و کارهای ایجاد بی‌عدالتی در آموزش و پرورش و پیامدهای آن چیست؟
🔹راهکارهای برون‌رفت از آن چه می‌تواند باشد؟
------------------------------
@rahmaninstitute
مؤسسه رحمان در نشست‌های اخیر با عنوان #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران، به بررسی ارتباط مسائل اجتماعی و آموزش و پرورش رسمی پرداخته است.
#عدالت_آموزشی به عنوان یکی از مسائل مهم در این حوزه، موضوع گفت و گو در دو جلسه پایانی در نظر گرفته شده است. در جلسه‌ی مردادماه مساله‌ی عدالت آموزشی از منظر قومیت و اقتصاد مورد بررسی قرار گرفت. تحقق عدالت در مفاهیم مختلف آن (از امکان دسترسی برابر به آموزش، تا کیفیت آموزش و ...) در مرکز-پیرامون و نیز دهک‌های اقتصادی از جمله موارد مورد بررسی در این نشست بود.
در آخرین جلسه از مجموعه نشست‌های راه و بیراهه آموزش و پرورش در ایران که در شهریورماه برگزار خواهد شد، عدالت آموزشی با توجه به #جنسیت را موشکافی خواهیم کرد. در این نشست با حضور جناب آقای دکتر محمد حسنی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، و سرکارخانم دکتر سمیه فریدونی عضو هیئت علمی موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی؛ محورهای زیر را مورد بررسی قرار خواهیم داد:
🔹مفهوم عدالت آموزشی چیست؟ درباره عدالت آموزشی چه تعریف جامعی می‌توان ارائه دارد؟ عدالت آموزشی را از چه وجوهی باید بررسی کرد؟
🔹ساز و کارهای ایجاد بی‌عدالتی در آموزش و پرورش و پیامدهای آن چیست؟
🔹راهکارهای برون‌رفت از آن چه می‌تواند باشد؟
------------------------------
@rahmaninstitute
Telegram
attach 📎
مؤسسه رحمان pinned « ☘☘☘ مؤسسه رحمان در نشست‌های اخیر با عنوان #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران، به بررسی ارتباط مسائل اجتماعی و آموزش و پرورش رسمی پرداخته است. #عدالت_آموزشی به عنوان یکی از مسائل مهم در این حوزه، موضوع گفت و گو در دو جلسه پایانی در نظر گرفته شده است. در…»
اتچ بات
☘☘☘ مؤسسه رحمان در نشست‌های اخیر با عنوان #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران، به بررسی ارتباط مسائل اجتماعی و آموزش و پرورش رسمی پرداخته است. #عدالت_آموزشی به عنوان یکی از مسائل مهم در این حوزه، موضوع گفت و گو در دو جلسه پایانی در نظر گرفته شده است. در…
🌱🌱🌱
منتظر دیدار شما در نشست امروز هستیم
همراهان علاقمندی که امکان حضور ندارند، از طریق پخش زنده اینستاگرام (live) همراه ما باشند.
صفحه اینستاگرام مؤسسه رحمان : rahman.inst
منتظر دیدار شما در نشست امروز هستیم
همراهان علاقمندی که امکان حضور ندارند، از طریق پخش زنده اینستاگرام (live) همراه ما باشند.
صفحه اینستاگرام مؤسسه رحمان : rahman.inst
Audio
🎧 فایل صوتی نشست "ردپای عدالت در آموزش و پرورش؛ جنسیت"
آخرین نشست از مجموعه نشست‌های #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران
سخنرانان: دکتر محمد حسنی، دکتر سمیه فریدونی
—————————-
@rahmaninstitute
آخرین نشست از مجموعه نشست‌های #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران
سخنرانان: دکتر محمد حسنی، دکتر سمیه فریدونی
—————————-
@rahmaninstitute
Forwarded from اتچ بات
☘☘☘☘
چهارم شهریور 1398 آخرین برنامه از مجموعه نشست‌های #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران با عنوان "#ردپای_عدالت_آموزشی_با_تمرکز_بر_جنسیت" در موسسه رحمان برگزار شد.
در آغاز، دکتر سمیه فریدونی به مرور مباحث مطرح شده در جلسه قبل (ردپای عدالت در آموزش و پرورش؛ ما و دیگری) پرداختند. سپس دکتر محمد حسنی به مبحث عدالت آموزشی و جنسیت پرداختند.
چکیده مباحث مطرح شده را در ادامه می‌خوانید:
🎙دکتر محمد حسنی:
🔹 سال 88 وزیر وقت آموزش‌و‌پرورش مطرح کرد که باید محتوای کتاب‌های درسی، متناسب با جنسیت دانش‌آموزان تنظیم شود. اما «جنسیت» در کجای آموزش‌و‌پرورش باید مورد ملاحظه قرار گیرد؟
🔹 در دوران مدرن، گسل‌های بی‌عدالتی جنسیتی حرکت کردند و در بسیاری از کلیشه‌های ذهنی انسان زلزله‌ای درباره جنسیت و رابطه آن با سازوکارهای اجتماعی ایجاد کرد و مفهوم‌پردازی‌های تازه‌ای شکل گرفت. روشن است که فمینیسم در این میان بیشترین تاثیر را داشت.
🔹 عدالت وقتی وارد حوزه جنسیت میشود، چه معنایی می‌یابد؟ در دل عدالت، دو مفهوم وجود دارد: برابری/ استحقاق
بیشترین تاکیدِ برابری، بر شباهت انسان‌هاست؛ انسان‌ها در حقوق و مسئولیت‌های مشترک اجتماعی با یکدیگر برابراند، پس در فرصت‌ها و مزایای اجتماعی هم باید برابر باشند. اما تاکید استحقاق بر تفاوت‌هاست که موجب میشود امکانات در اختیار کسانی قرار گیرد که استحقاقش را دارند. این رویکرد، بر تفاوت‌های جنسی و بنابراین نیازها و ویژگی‌های جنسیِ متفاوت میان زنان و مردان تمرکز میکند که ممکن است موجب تبعیض شود. عدالت، جایی میانِ این دو مفهوم قرار می‌گیرد. برابری، کف عدالت است و اگر بخواهد عمیق شود، باید تفاوت‌ها را دید. اما تفاوت‌ها را کجا و چگونه لحاظ کنیم؟
🔹 تعریفی از عدالت جنسیتی که نه برابری محض باشد و نه استحقاق، باید به دو نکته توجه کند:
1) اساسا نظام آموزشی باید غیرجنسیتی باشد؛
2) در سازوکارهای آموزشی باید تفاوت‌های جنسی را مدنظر قرار داد. اما احترام به تفاوت‌ها، منوط به تحقق برابری‌ست و اصولا اگر برابری وجود نداشته باشد، توانمندی‌ها خودشان را نشان نمی‌دهند.
___
@rahmaninstitute
چهارم شهریور 1398 آخرین برنامه از مجموعه نشست‌های #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران با عنوان "#ردپای_عدالت_آموزشی_با_تمرکز_بر_جنسیت" در موسسه رحمان برگزار شد.
در آغاز، دکتر سمیه فریدونی به مرور مباحث مطرح شده در جلسه قبل (ردپای عدالت در آموزش و پرورش؛ ما و دیگری) پرداختند. سپس دکتر محمد حسنی به مبحث عدالت آموزشی و جنسیت پرداختند.
چکیده مباحث مطرح شده را در ادامه می‌خوانید:
🎙دکتر محمد حسنی:
🔹 سال 88 وزیر وقت آموزش‌و‌پرورش مطرح کرد که باید محتوای کتاب‌های درسی، متناسب با جنسیت دانش‌آموزان تنظیم شود. اما «جنسیت» در کجای آموزش‌و‌پرورش باید مورد ملاحظه قرار گیرد؟
🔹 در دوران مدرن، گسل‌های بی‌عدالتی جنسیتی حرکت کردند و در بسیاری از کلیشه‌های ذهنی انسان زلزله‌ای درباره جنسیت و رابطه آن با سازوکارهای اجتماعی ایجاد کرد و مفهوم‌پردازی‌های تازه‌ای شکل گرفت. روشن است که فمینیسم در این میان بیشترین تاثیر را داشت.
🔹 عدالت وقتی وارد حوزه جنسیت میشود، چه معنایی می‌یابد؟ در دل عدالت، دو مفهوم وجود دارد: برابری/ استحقاق
بیشترین تاکیدِ برابری، بر شباهت انسان‌هاست؛ انسان‌ها در حقوق و مسئولیت‌های مشترک اجتماعی با یکدیگر برابراند، پس در فرصت‌ها و مزایای اجتماعی هم باید برابر باشند. اما تاکید استحقاق بر تفاوت‌هاست که موجب میشود امکانات در اختیار کسانی قرار گیرد که استحقاقش را دارند. این رویکرد، بر تفاوت‌های جنسی و بنابراین نیازها و ویژگی‌های جنسیِ متفاوت میان زنان و مردان تمرکز میکند که ممکن است موجب تبعیض شود. عدالت، جایی میانِ این دو مفهوم قرار می‌گیرد. برابری، کف عدالت است و اگر بخواهد عمیق شود، باید تفاوت‌ها را دید. اما تفاوت‌ها را کجا و چگونه لحاظ کنیم؟
🔹 تعریفی از عدالت جنسیتی که نه برابری محض باشد و نه استحقاق، باید به دو نکته توجه کند:
1) اساسا نظام آموزشی باید غیرجنسیتی باشد؛
2) در سازوکارهای آموزشی باید تفاوت‌های جنسی را مدنظر قرار داد. اما احترام به تفاوت‌ها، منوط به تحقق برابری‌ست و اصولا اگر برابری وجود نداشته باشد، توانمندی‌ها خودشان را نشان نمی‌دهند.
___
@rahmaninstitute
Telegram
attach 📎
Forwarded from rahman
Forwarded from rahman
🖌یادداشت اول
قسمت نخست:
موسسه رحمان به دنبال برگزاری مجموعه نشست‌های موضوعی در نیمه دوم سال به موضوع جدیدی خواهد پرداخت.
🌅 مجموعه سخنرانی‌های «واکنش ما به چالش‌های اجتماعی» 🌅
مهر 1398 تا شهریور 1399
💬 در این مجموعه نشست به دنبال چه هستیم؟
🔹 کنار آمدن (coping) اصطلاحی است در فرهنگ عامه، هنگامی که مردم از کوشش‌هایشان برای فائق آمدن بر مشکلات صحبت می‌کنند (دیماتئو، 1378). انسان‌ها در حالت مطلوب تلاش می‌کنند مشکلات را حل نمایند، ولی گاهی ممکن است در برابر مشکلات تسلیم شوند (انفعال) یا سعی کنند از آن بگریزند (مثلاً با مست کردن). اقدامات فعال در واکنش به مشکلات را می‌توان به دو گروه عمده «مسأله‌محور» (problem-focused) و «هیجان‌محور» (emotion-focused) تقسیم کرد. در کنار آمدن مسأله محور فرد با توجه به توانایی‌های خود، اقتضائات محیطی و حمایت‌های اجتماعیِ در دسترس تلاش میکند اثرات موقعیت تنیدگی‌زا را حذف کند، کاهش دهد یا پیش‌گیری نماید. اقدام برای بیمه کردن ماشین و قرض گرفتن از دوستان هنگام تنگ‌دستی می‌تواند نمونه‌هایی ازکنار آمدن مسأله‌محور باشد. کنار آمدن هیجان‌محور شامل کوشش‌هایی است که پیامدهای عاطفی و اجتماعی حوادث را تعدیل کرده یا کاهش می‌دهد، مثلاً تلاش برای جست‌وجوی حمایت عاطفی هنگام داغ‌دیدگی نمونه‌ای از کنار آمدن هیجان‌محور است. گفتنی است برای کنار آمدن درازمدت و مؤثر، استفاده از هر دو رویکرد مسأله‌محور و هیجان‌محور ضروری است.
🔹اما وقتی از مشکلات و چالش‌های فردی و اجتماعی صحبت میشود، یکی از عوامل بسیار مهم در ارزیابی نوع واکنش به آنها، شدت مشکلات است. وقتی شدت مشکلات و چالش‌ها بیش از حد باشد، بیشتر انسان‌ها در درازمدت توانایی مقابله با آن را از دست می‌دهند و از پا درمی‌آیند. ولی مرور پژوهش‌های این حوزه نشان می‌دهد که بعضی افراد باوجود چالش‌های بسیار شدید و پیچیده، می‌توانند یکپارچگی وجودی خود را حفظ کنند. تابآوری (resiliency) مفهومی است که برای توصیف این فرایند به‌کار می‌رود. اینکه چه عواملی در تاب‌آوربودن افراد مؤثر واقع میشود و مهم‌تر آنکه تحت چه شرایطی، تابآوری ویژگی اجتماعی پیدا میکند و بنابراین می‌توانیم از جامعة تاب‌آور سخن بگوییم، از جمله موضوعاتی است که در این مجموعه نشست به آنها پرداخته میشود. به بیان دیگر با توجه به شرایط اجتماعی پیچیده کشور (از جمله مسأله تحریم‌ها، تورّم، بی‌عدالتی و نابرابری در عرصه‌های مختلف و...)، بررسی چگونگی واکنش جامعه به موضوعات مبتلابه جامعه ضرورت پیدا میکند. در این بررسی واکنش تاب‌آورانه به‌عنوان واکنش مثبت و فعال در یک سوی طیف و واکنش پرخاشگرانه (aggressive)، به‌عنوان واکنش منفی و فعال سوی دیگر طیف مورد توجه قرار می‌گیرد. بنابراین شیوه‌های رایج حل مسأله و واکنش‌های منفعلانه از حیطه بررسی این مجموعه نشست خارج است. در مورد هر مسأله و چالشی که قرار است مورد بررسی قرار گیرد، پس از توصیف مختصری از وضعیت آن حوزه، چرایی و عوامل دخیل در واکنش به آن مسأله بررسی میشود تا بتوان عوامل اثرگذار بر واکنش تاب‌آورانه به آن مشکل را شناسایی کرد و جهت بهبود و افزایش آن پیشنهادهایی ارائه داد. انتظار می‌رود به موازات افزایش واکنش‌های تاب‌آورانه، واکنش‌های پرخاشگرانه کاهش یابد.
🔹«تبارشناسی خشونت در تاریخ و پدیدارشناسی خشونت در فرهنگ و جامعه ایرانی»، «مواجهه با چالش‌های اجتماعی از منظر روانشناختی»، «خشونت یا همزیستی مسالمت‌آمیز با طبیعت»، «دین؛ تابآوری یا خشونت»، «مواجهه با زن در عرصه‌های مختلف (جامعه، دین، خانواده)؛ خشونت یا تابآوری»، «خشونت و تابآوری در رسانه‌های جمعی و فضای مجازی»، «مواجهه با دیگری (اقلیت‌های قومی و عقیدتی و...)؛ خشونت یا تابآوری»، «چالش‌ها و خشونت‌های شهری (امنیت، دسترس‌پذیری، ترافیک، آلودگی هوا...)»، «بررسی تطبیقی: تجربه سایر کشورها در مواجهه مردم با چالش‌های اجتماعی» و «سیاست‌گذاری اجتماعی و فرهنگی؛ خشونت و تابآوری» از جمله موضوعاتی هستند که تلاش میشود در این مجموعه نشست به برخی از آنها پرداخته شود.
♦️در قسمت بعدی از دو نوع واکنش مدنظر این مجموعه نشست در مواجهه با چالش‌ها (تابآوری و خشونت) توصیف مختصری ارائه میشود.
🔴 ادامه دارد...
————————————
@rahmaninstitute
قسمت نخست:
موسسه رحمان به دنبال برگزاری مجموعه نشست‌های موضوعی در نیمه دوم سال به موضوع جدیدی خواهد پرداخت.
🌅 مجموعه سخنرانی‌های «واکنش ما به چالش‌های اجتماعی» 🌅
مهر 1398 تا شهریور 1399
💬 در این مجموعه نشست به دنبال چه هستیم؟
🔹 کنار آمدن (coping) اصطلاحی است در فرهنگ عامه، هنگامی که مردم از کوشش‌هایشان برای فائق آمدن بر مشکلات صحبت می‌کنند (دیماتئو، 1378). انسان‌ها در حالت مطلوب تلاش می‌کنند مشکلات را حل نمایند، ولی گاهی ممکن است در برابر مشکلات تسلیم شوند (انفعال) یا سعی کنند از آن بگریزند (مثلاً با مست کردن). اقدامات فعال در واکنش به مشکلات را می‌توان به دو گروه عمده «مسأله‌محور» (problem-focused) و «هیجان‌محور» (emotion-focused) تقسیم کرد. در کنار آمدن مسأله محور فرد با توجه به توانایی‌های خود، اقتضائات محیطی و حمایت‌های اجتماعیِ در دسترس تلاش میکند اثرات موقعیت تنیدگی‌زا را حذف کند، کاهش دهد یا پیش‌گیری نماید. اقدام برای بیمه کردن ماشین و قرض گرفتن از دوستان هنگام تنگ‌دستی می‌تواند نمونه‌هایی ازکنار آمدن مسأله‌محور باشد. کنار آمدن هیجان‌محور شامل کوشش‌هایی است که پیامدهای عاطفی و اجتماعی حوادث را تعدیل کرده یا کاهش می‌دهد، مثلاً تلاش برای جست‌وجوی حمایت عاطفی هنگام داغ‌دیدگی نمونه‌ای از کنار آمدن هیجان‌محور است. گفتنی است برای کنار آمدن درازمدت و مؤثر، استفاده از هر دو رویکرد مسأله‌محور و هیجان‌محور ضروری است.
🔹اما وقتی از مشکلات و چالش‌های فردی و اجتماعی صحبت میشود، یکی از عوامل بسیار مهم در ارزیابی نوع واکنش به آنها، شدت مشکلات است. وقتی شدت مشکلات و چالش‌ها بیش از حد باشد، بیشتر انسان‌ها در درازمدت توانایی مقابله با آن را از دست می‌دهند و از پا درمی‌آیند. ولی مرور پژوهش‌های این حوزه نشان می‌دهد که بعضی افراد باوجود چالش‌های بسیار شدید و پیچیده، می‌توانند یکپارچگی وجودی خود را حفظ کنند. تابآوری (resiliency) مفهومی است که برای توصیف این فرایند به‌کار می‌رود. اینکه چه عواملی در تاب‌آوربودن افراد مؤثر واقع میشود و مهم‌تر آنکه تحت چه شرایطی، تابآوری ویژگی اجتماعی پیدا میکند و بنابراین می‌توانیم از جامعة تاب‌آور سخن بگوییم، از جمله موضوعاتی است که در این مجموعه نشست به آنها پرداخته میشود. به بیان دیگر با توجه به شرایط اجتماعی پیچیده کشور (از جمله مسأله تحریم‌ها، تورّم، بی‌عدالتی و نابرابری در عرصه‌های مختلف و...)، بررسی چگونگی واکنش جامعه به موضوعات مبتلابه جامعه ضرورت پیدا میکند. در این بررسی واکنش تاب‌آورانه به‌عنوان واکنش مثبت و فعال در یک سوی طیف و واکنش پرخاشگرانه (aggressive)، به‌عنوان واکنش منفی و فعال سوی دیگر طیف مورد توجه قرار می‌گیرد. بنابراین شیوه‌های رایج حل مسأله و واکنش‌های منفعلانه از حیطه بررسی این مجموعه نشست خارج است. در مورد هر مسأله و چالشی که قرار است مورد بررسی قرار گیرد، پس از توصیف مختصری از وضعیت آن حوزه، چرایی و عوامل دخیل در واکنش به آن مسأله بررسی میشود تا بتوان عوامل اثرگذار بر واکنش تاب‌آورانه به آن مشکل را شناسایی کرد و جهت بهبود و افزایش آن پیشنهادهایی ارائه داد. انتظار می‌رود به موازات افزایش واکنش‌های تاب‌آورانه، واکنش‌های پرخاشگرانه کاهش یابد.
🔹«تبارشناسی خشونت در تاریخ و پدیدارشناسی خشونت در فرهنگ و جامعه ایرانی»، «مواجهه با چالش‌های اجتماعی از منظر روانشناختی»، «خشونت یا همزیستی مسالمت‌آمیز با طبیعت»، «دین؛ تابآوری یا خشونت»، «مواجهه با زن در عرصه‌های مختلف (جامعه، دین، خانواده)؛ خشونت یا تابآوری»، «خشونت و تابآوری در رسانه‌های جمعی و فضای مجازی»، «مواجهه با دیگری (اقلیت‌های قومی و عقیدتی و...)؛ خشونت یا تابآوری»، «چالش‌ها و خشونت‌های شهری (امنیت، دسترس‌پذیری، ترافیک، آلودگی هوا...)»، «بررسی تطبیقی: تجربه سایر کشورها در مواجهه مردم با چالش‌های اجتماعی» و «سیاست‌گذاری اجتماعی و فرهنگی؛ خشونت و تابآوری» از جمله موضوعاتی هستند که تلاش میشود در این مجموعه نشست به برخی از آنها پرداخته شود.
♦️در قسمت بعدی از دو نوع واکنش مدنظر این مجموعه نشست در مواجهه با چالش‌ها (تابآوری و خشونت) توصیف مختصری ارائه میشود.
🔴 ادامه دارد...
————————————
@rahmaninstitute
Forwarded from Rahman institute
🖌 یادداشت اول
بخش دوم:
🌅 بررسی مفهومی «تابآوری اجتماعی» و «خشونت» 🌅
🌱 تابآوری اجتماعی
🔹تابآوری از کلمه لاتین Resalire، به‌معنای به عقب جهیدن و حالت ارتجاعی داشتن گرفته شده است. اصطلاح تابآوری برای نخستین‌بار در علوم فیزیکی برای نشان دادن رفتار فنر استفاده شد، به بیان دیگر به‌عنوان ظرفیت ماده در تحمل انرژی، بدون متحمل شدن دگرگونی پایدار. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، تابآوری توسط جوامع زیست‌محیطی و روان‌شناسی برای توصیف پدیده‌های تا حدودی متفاوت به‌کار رفت. در بوم شناسی، این اصطلاح برای توصیف اکوسیستم‌هایی استفاده شد که با وجود شرایط دشوار همچنان کم و بیش به عملکرد خود ادامه می‌دهند. در روان‌شناسی این اصطلاح برای توصیف توانایی بیرون آمدن از شرایط سخت یا تعدیل آن به‌کار رفت. در واقع تابآوری ظرفیت افراد برای سالم ماندن و مقاومت و تحمل در شرایط سخت و پرخطر است که طی آن فرد نه تنها بر آن شرایط دشوار فائق میشود، بلکه طی آن و با وجود آن قوی‌تر نیز میشود. پس در روان‌شناسی تابآوری به معنای توان موفق بودن، زندگی کردن و خود را رشد دادن در شرایط دشوار و با وجود عوامل خطر است. این فرایند خودبه‌خود ایجاد نمی‌شود، مگر اینکه فرد در موقعیت دشوار و ناخوشایندی قرار گیرد تا برای رهایی از آن یا صدمه‌پذیری کمتر، حداکثر تلاش را برای کشف و بهره‌گیری از عوامل محافظت‌کننده (فردی و محیطی) در درون و بیرون خود _که همواره به صورت بالقوه وجود دارد_ به‌کار گیرد (فارنهام، چامورو ـ پریموزیک و همکاران، 2008).
🔹 تاب‌آوري به عوامل و فرایندهایی اطلاق میشود که خط سیر «خطر- رفتارهاي مشکل¬زا/ آسیب روانشناختی» را قطع میکند و در شرایط ناگوار به پیامدهاي سازگارانه منتهی میشود. سازگاري مثبت با زندگی، هم می‌تواند پیامد تاب‌آوري به شمار آید و هم به‌عنوان پیش‌آیند، سطح بالاتري از تاب‌آوري را موجب شود. این مسأله ناشی از پیچیدگی تعریف و نگاه فرایندي به تاب‌آوري است (سیدمحمودی، 1390). نکته‌ای که باید به آن اشاره کرد این است که اگرچه تحمل کردن، جزئی از تابآوری است، ولی تابآوری، صرفاً تحمل کردن نیست. بلکه رشد دادن خود و یک پله بالاتر ایستادن نسبت به قبل در شرایط دشوار است.
🔹 طبق مدل‌هاي موجود، سه حوزه عملكردي براي تاب‌آوري تعريف و بر آنها تمركز شده است:
1. تاب‌آوري به‌عنوان يك ويژگي شخصيتي؛
2. تابآوری به‌عنوان يك وضعيت روانی مثبت يا سلامت رواني (مثل درك مثبت، خودپنداري، پيشرفت تحصيلي، موفقيت در وظايف و...) يا فقدان بيماري رواني، با وجود خطر؛
3. تابآوری به‌عنوان يك فرايند پويا كه حاصل برهم‌كنش متغيرهاي فردي و پيراموني است و در طول زمان تغيير مي‌كند. اين تعريف به دليل چهارچوب فراگير و تلفيق ويژگي‌هاي فردي با محيطيِ ايجاد تاب‌آوري بيش از تعاريف قبلي مورد توجه است (شکری‌نیا، 2004).
🔹 از عوامل فردی می‌توان به ویژگی‌هایی چون سخت‌رویی (hardiness) با سه مؤلفه تعهد، کنترل و چالش (کوباسا، 1979)، و جهان‌بینی و حس انسجام با سه مشخصه قابل‌درک‌بودن جهان در مقابل باورهای سحرآمیز، قابل مهار بودن وقایع و باارزش و بامعنا بودن زندگی (آنتونوسکی، 1987) اشاره کرد. از عوامل اجتماعی نیز می‌توان به دو زیردسته اصلی عوامل خانوادگی (مانند دلبستگی هيجانی؛ امنيت هيجانی؛ پيوستگی خانوادگی) و عوامل جامعه‌شناختی (مانند هويت اجتماعی و عضویت در میکرو و ماکرو سیستم‌ها؛ تأثیر اجتماعی؛ عوامل جمعیت‌شناختی؛ پایگاه اقتصادی- اجتماعی؛ آموزش و پرورش و...) پرداخت. تمامی این عوامل به‌نوعی جزء زیرسیستم اجتماعی تابآوری در سطح ملی هستند.
🔹دیگر زیرسیستم‌های تابآوری در سطح ملی عبارتند از: زیرسیستم اقتصادی، زیرسیستم زیست‌محیطی، زیرسیستم حکمرانی و زیرسیستم زیرساخت‌ها. زیرسیستم اقتصادی مشتمل بر جنبه‌هایی از قبیل محیط اقتصاد کلان، بازار کالا و خدمات، بازار مالی، بازار کار، پایدارپذیری و بهره‌وری و مانند آنها. زیرسیستم زیست‌محیطی مشتمل بر جنبه‌هایی مانند منابع طبیعی، شهرسازی و سیستم زیست‌بوم‌شناختی است. زیرسیستم حکمرانی مشتمل بر جنبه‌هایی همچون نهادها، دولت، رهبری، سیاست‌ها و قوانین است و زیرسیستم زیرساخت‌ها مشتمل بر جنبه‌هایی همچون زیرساخت‌های حساس (مخابرات، انرژی، سلامت، حمل و نقل و آب) است (غیاثوند و دیگران،1393).
بخش دوم:
🌅 بررسی مفهومی «تابآوری اجتماعی» و «خشونت» 🌅
🌱 تابآوری اجتماعی
🔹تابآوری از کلمه لاتین Resalire، به‌معنای به عقب جهیدن و حالت ارتجاعی داشتن گرفته شده است. اصطلاح تابآوری برای نخستین‌بار در علوم فیزیکی برای نشان دادن رفتار فنر استفاده شد، به بیان دیگر به‌عنوان ظرفیت ماده در تحمل انرژی، بدون متحمل شدن دگرگونی پایدار. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، تابآوری توسط جوامع زیست‌محیطی و روان‌شناسی برای توصیف پدیده‌های تا حدودی متفاوت به‌کار رفت. در بوم شناسی، این اصطلاح برای توصیف اکوسیستم‌هایی استفاده شد که با وجود شرایط دشوار همچنان کم و بیش به عملکرد خود ادامه می‌دهند. در روان‌شناسی این اصطلاح برای توصیف توانایی بیرون آمدن از شرایط سخت یا تعدیل آن به‌کار رفت. در واقع تابآوری ظرفیت افراد برای سالم ماندن و مقاومت و تحمل در شرایط سخت و پرخطر است که طی آن فرد نه تنها بر آن شرایط دشوار فائق میشود، بلکه طی آن و با وجود آن قوی‌تر نیز میشود. پس در روان‌شناسی تابآوری به معنای توان موفق بودن، زندگی کردن و خود را رشد دادن در شرایط دشوار و با وجود عوامل خطر است. این فرایند خودبه‌خود ایجاد نمی‌شود، مگر اینکه فرد در موقعیت دشوار و ناخوشایندی قرار گیرد تا برای رهایی از آن یا صدمه‌پذیری کمتر، حداکثر تلاش را برای کشف و بهره‌گیری از عوامل محافظت‌کننده (فردی و محیطی) در درون و بیرون خود _که همواره به صورت بالقوه وجود دارد_ به‌کار گیرد (فارنهام، چامورو ـ پریموزیک و همکاران، 2008).
🔹 تاب‌آوري به عوامل و فرایندهایی اطلاق میشود که خط سیر «خطر- رفتارهاي مشکل¬زا/ آسیب روانشناختی» را قطع میکند و در شرایط ناگوار به پیامدهاي سازگارانه منتهی میشود. سازگاري مثبت با زندگی، هم می‌تواند پیامد تاب‌آوري به شمار آید و هم به‌عنوان پیش‌آیند، سطح بالاتري از تاب‌آوري را موجب شود. این مسأله ناشی از پیچیدگی تعریف و نگاه فرایندي به تاب‌آوري است (سیدمحمودی، 1390). نکته‌ای که باید به آن اشاره کرد این است که اگرچه تحمل کردن، جزئی از تابآوری است، ولی تابآوری، صرفاً تحمل کردن نیست. بلکه رشد دادن خود و یک پله بالاتر ایستادن نسبت به قبل در شرایط دشوار است.
🔹 طبق مدل‌هاي موجود، سه حوزه عملكردي براي تاب‌آوري تعريف و بر آنها تمركز شده است:
1. تاب‌آوري به‌عنوان يك ويژگي شخصيتي؛
2. تابآوری به‌عنوان يك وضعيت روانی مثبت يا سلامت رواني (مثل درك مثبت، خودپنداري، پيشرفت تحصيلي، موفقيت در وظايف و...) يا فقدان بيماري رواني، با وجود خطر؛
3. تابآوری به‌عنوان يك فرايند پويا كه حاصل برهم‌كنش متغيرهاي فردي و پيراموني است و در طول زمان تغيير مي‌كند. اين تعريف به دليل چهارچوب فراگير و تلفيق ويژگي‌هاي فردي با محيطيِ ايجاد تاب‌آوري بيش از تعاريف قبلي مورد توجه است (شکری‌نیا، 2004).
🔹 از عوامل فردی می‌توان به ویژگی‌هایی چون سخت‌رویی (hardiness) با سه مؤلفه تعهد، کنترل و چالش (کوباسا، 1979)، و جهان‌بینی و حس انسجام با سه مشخصه قابل‌درک‌بودن جهان در مقابل باورهای سحرآمیز، قابل مهار بودن وقایع و باارزش و بامعنا بودن زندگی (آنتونوسکی، 1987) اشاره کرد. از عوامل اجتماعی نیز می‌توان به دو زیردسته اصلی عوامل خانوادگی (مانند دلبستگی هيجانی؛ امنيت هيجانی؛ پيوستگی خانوادگی) و عوامل جامعه‌شناختی (مانند هويت اجتماعی و عضویت در میکرو و ماکرو سیستم‌ها؛ تأثیر اجتماعی؛ عوامل جمعیت‌شناختی؛ پایگاه اقتصادی- اجتماعی؛ آموزش و پرورش و...) پرداخت. تمامی این عوامل به‌نوعی جزء زیرسیستم اجتماعی تابآوری در سطح ملی هستند.
🔹دیگر زیرسیستم‌های تابآوری در سطح ملی عبارتند از: زیرسیستم اقتصادی، زیرسیستم زیست‌محیطی، زیرسیستم حکمرانی و زیرسیستم زیرساخت‌ها. زیرسیستم اقتصادی مشتمل بر جنبه‌هایی از قبیل محیط اقتصاد کلان، بازار کالا و خدمات، بازار مالی، بازار کار، پایدارپذیری و بهره‌وری و مانند آنها. زیرسیستم زیست‌محیطی مشتمل بر جنبه‌هایی مانند منابع طبیعی، شهرسازی و سیستم زیست‌بوم‌شناختی است. زیرسیستم حکمرانی مشتمل بر جنبه‌هایی همچون نهادها، دولت، رهبری، سیاست‌ها و قوانین است و زیرسیستم زیرساخت‌ها مشتمل بر جنبه‌هایی همچون زیرساخت‌های حساس (مخابرات، انرژی، سلامت، حمل و نقل و آب) است (غیاثوند و دیگران،1393).
Forwarded from Rahman institute
🔹در بسیاری از مدل‌های بررسی‌شده، تابآوری را یک متغیر جبرانی یا یک متغیر محافظتی در نظر گرفته‌اند که می‌تواند با تأثیرات منفی مقابله کند. در مدل چالشی تابآوری، عامل خطر، خود ارتقاء‌دهنده ذاتي سازگاری موفق است. مطابق اين مدل خطر خيلي كم چالش كافي ايجاد نمي‌كند و سطوح بالاي خطر نيز مي‌تواند به رفتار ناسازگارانه منجر شود، ولي سطوح متوسط خطر، فرد را با چالشي روبرو مي‌كند كه در صورت غلبه برآن، موجب تقويت شايستگي مي‌شود. بنابراین اگر چالش، موفقيت‌آميز طی شود، فرد نسبت به قبل قوی‌تر میشود.
🔹هرچند تاب‌آوري به‌عنوان يك مفهوم از تحقيقات مربوط به رشد فردي موفقيت‌آميز در شرایط بحران برخاسته است، اخيراً مفاهيم نظري به سمت حوزه اجتماعی سوق داده شده است. بر این اساس تابآوری اجتماعی (social resiliency) به معنای ظرفیت تبدیل و تحول، تطبیق و سازگاری و توان مقابله با تنش و بحران‌های اجتماعی است. زمانی که جامعه‌ای با نیازهای تازه، خطر یا تهدید مواجه میشود، دچار درهم‌شکستگی و بحران میشود. بازگشت سریع و با حداقل آشفتگی به شرایط قبل از بحران را تابآوری اجتماعی می‌نامند (پایگاه اطلاع‌رسانی مددکاران اجتماعی ایران). تابآوری اجتماعی می‌تواند جامعه بحران‌زده را از حالت وحشت اجتماعی (social panic) به حالت موزون اجتماعی (social sanfonic) برگرداند و آن را در تعادل جدیدی قرار دهد و کارکردهای جامعه را در تعادل جدید تداوم بخشد (سام‌آرام، 1395).
🔹 زمانی یک سیستم اجتماعی تاب‌آور است که بتواند مخاطرات موقت یا دائم را جذب کرده و بدون از دست دادن کارکرد خود، خود را با شرایط به‌سرعت در حال تغییر انطباق دهد (سام‌آرام و منصوری، 1396). تابآوری اجتماعی در بحران‌های اجتماعی نقش عمده‌ای ایفا میکند. تابآوری اجتماعی قبل، حین و بعد از وقوع بحران‌های اجتماعی موضوعیت دارد. توسعه تابآوری اجتماعی باعث میشود امداد و حمایت‌های اجتماعی بهنگام و هماهنگ، فراگیر و جامع در حالت بهینه اعمال شود. شناخته‌شده‌ترین عاملی که با تابآوری اجتماعی رابطه معکوس دارد، آسیب‌پذیری اجتماعی است.
🔹احیای مهربانی، توسعه سازگاری، توسعه قدرت مبتنی بر انعطاف، تقویت سرمایه اجتماعی و سازندگی اجتماعی از دستاوردها و به‌طور همزمان از عوامل ایجادکننده تابآوری اجتماعی هستند (پایگاه اطلاع‌رسانی مددکاران اجتماعی ایران). هاندرسون (2004) تابآوری اجتماعی را ترکیبی از شش عامل معرفي مي‌كند:
🔻فراهم‌سازي حمايت مهربانانه؛
🔻طراحي و ارتباط‌سازي براي افزايش اميدواري؛
🔻 فرصت‌سازي براي مشاركت معنادار؛
🔻 پيشاهنگي در پيوندهاي اجتماعي؛
🔻 مرزبندي شفاف و سازگار؛
🔻 آموزش مهارت‌هاي زندگي.
🔹تابآوری در سیستم اجتماعی می‌تواند به‌وسیله بررسی متغیرهای مدیریتی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و در دو حالت فضایی و غیرفضایی مورد بررسی قرار گیرد. رشد اقتصادی و ثبات و توزیع درآمد از عوامل تابآوری اقتصادی هستند، که منجر به ارتقای تابآوری جوامع شهری میشود. تحرک‌پذیری جمعیت و مهاجرت دسته دیگری از شاخص‌های مهم تابآوری اجتماعی و اقتصادی هستند. سرمایه اجتماعی شامل مشارکت، انسجام و اعتماد اجتماعی، تقویت شبکه‌های اجتماعی و ارتقای حافظه اجتماعی (شامل تجربیات برخورد با تغییرات) از مؤلفه‌های اساسی موجود در ظرفیت سیستم‌ها برای سازگاری و تغییرشکل‌های تحمیل‌شده است.
🔴 ادامه دارد ........
————————
@rahmaninstitute
🔹هرچند تاب‌آوري به‌عنوان يك مفهوم از تحقيقات مربوط به رشد فردي موفقيت‌آميز در شرایط بحران برخاسته است، اخيراً مفاهيم نظري به سمت حوزه اجتماعی سوق داده شده است. بر این اساس تابآوری اجتماعی (social resiliency) به معنای ظرفیت تبدیل و تحول، تطبیق و سازگاری و توان مقابله با تنش و بحران‌های اجتماعی است. زمانی که جامعه‌ای با نیازهای تازه، خطر یا تهدید مواجه میشود، دچار درهم‌شکستگی و بحران میشود. بازگشت سریع و با حداقل آشفتگی به شرایط قبل از بحران را تابآوری اجتماعی می‌نامند (پایگاه اطلاع‌رسانی مددکاران اجتماعی ایران). تابآوری اجتماعی می‌تواند جامعه بحران‌زده را از حالت وحشت اجتماعی (social panic) به حالت موزون اجتماعی (social sanfonic) برگرداند و آن را در تعادل جدیدی قرار دهد و کارکردهای جامعه را در تعادل جدید تداوم بخشد (سام‌آرام، 1395).
🔹 زمانی یک سیستم اجتماعی تاب‌آور است که بتواند مخاطرات موقت یا دائم را جذب کرده و بدون از دست دادن کارکرد خود، خود را با شرایط به‌سرعت در حال تغییر انطباق دهد (سام‌آرام و منصوری، 1396). تابآوری اجتماعی در بحران‌های اجتماعی نقش عمده‌ای ایفا میکند. تابآوری اجتماعی قبل، حین و بعد از وقوع بحران‌های اجتماعی موضوعیت دارد. توسعه تابآوری اجتماعی باعث میشود امداد و حمایت‌های اجتماعی بهنگام و هماهنگ، فراگیر و جامع در حالت بهینه اعمال شود. شناخته‌شده‌ترین عاملی که با تابآوری اجتماعی رابطه معکوس دارد، آسیب‌پذیری اجتماعی است.
🔹احیای مهربانی، توسعه سازگاری، توسعه قدرت مبتنی بر انعطاف، تقویت سرمایه اجتماعی و سازندگی اجتماعی از دستاوردها و به‌طور همزمان از عوامل ایجادکننده تابآوری اجتماعی هستند (پایگاه اطلاع‌رسانی مددکاران اجتماعی ایران). هاندرسون (2004) تابآوری اجتماعی را ترکیبی از شش عامل معرفي مي‌كند:
🔻فراهم‌سازي حمايت مهربانانه؛
🔻طراحي و ارتباط‌سازي براي افزايش اميدواري؛
🔻 فرصت‌سازي براي مشاركت معنادار؛
🔻 پيشاهنگي در پيوندهاي اجتماعي؛
🔻 مرزبندي شفاف و سازگار؛
🔻 آموزش مهارت‌هاي زندگي.
🔹تابآوری در سیستم اجتماعی می‌تواند به‌وسیله بررسی متغیرهای مدیریتی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و در دو حالت فضایی و غیرفضایی مورد بررسی قرار گیرد. رشد اقتصادی و ثبات و توزیع درآمد از عوامل تابآوری اقتصادی هستند، که منجر به ارتقای تابآوری جوامع شهری میشود. تحرک‌پذیری جمعیت و مهاجرت دسته دیگری از شاخص‌های مهم تابآوری اجتماعی و اقتصادی هستند. سرمایه اجتماعی شامل مشارکت، انسجام و اعتماد اجتماعی، تقویت شبکه‌های اجتماعی و ارتقای حافظه اجتماعی (شامل تجربیات برخورد با تغییرات) از مؤلفه‌های اساسی موجود در ظرفیت سیستم‌ها برای سازگاری و تغییرشکل‌های تحمیل‌شده است.
🔴 ادامه دارد ........
————————
@rahmaninstitute
🖌 یادداشت اول
بخش سوم:
💬 خشونت
🔹 روانشناسان اجتماعی عمل پرخاشگرانه را رفتار آگاهانه‌ای تعریف می‌کنند که هدفش اعمال درد و رنج جسمانی یا روانی باشد. این رفتار نباید با ابراز وجود اشتباه گرفته شود. همچنین مفید است که میان پرخاشگری خصمانه (holistic) و پرخاشگری وسیله‌ای (instrumental) تمایز قائل شد. پرخاشگری خصمانه، عملی پرخاشگرانه است که از احساس خشم ناشی میشود و هدفش اعمال درد و آسیب است. در پرخاشگری وسیله‌ای قصد و نیّت آسیب‌رساندن به فرد دیگر وجود دارد، ولی آسیب‌رسانی به‌عنوان وسیله‌ای برای رسیدن به هدفی غیر از ایجاد درد و رنج صورت می‌گیرد، مثل بازیکن دفاع فوتبال که حاضر است هر کاری انجام دهد تا مهاجم تیم حریف را ناکام گذارد (شکرکن، 1382).
🔹 در ویکی‌پدیا خشونت بدین شکل تعریف شده است: استفاده از زور به منظور قراردادن دیگران در وضعیتی بر خلاف خواست‌شان. در تمامی جهان خشونت به عنوان ابزاری برای کنترل استفاده میشود، در واقع نوعی تلاش برای سرکوب و متوقف کردن اغتشاشگران در مقابل نگرانی‌های مربوط به اجرای قانون و فرهنگ در یک ناحیه خاص است. کلمه خشونت طیف گسترده‌ای را پوشش می‌دهد. خشونت می‌تواند از درگیری لفظی بین دو انسان تا جنگ و نسل‌کشی که کشته شدن میلیون‌ها نفر از پیامدهای آن است، گسترده شود.
🔹دسته‌بندی انواع خشونت را می‌توان به این شکل برشمرد:
📍فیزیکی: شناخته‌شده‌ترین نوع خشونت است و در منازعات مختلف در خانواده یا جامعه دیده میشود.
📍نوشتاری: انواع هتاکی‌های نوشتاری که در قالب انواع نشریات رسمی و غیررسمی بروز و ظهور دارد. با گسترش فضای مجازی این نوع از خشونت رواج و گسترش بیشتری یافته است.
📍تصویری: گرچه در گذشته نیز اعمال خشونت با انتشار عکس‌ها و تصاویر واژگونه از افراد وجود داشت، اما امروزه به دلیل دسترسی همگانی به فضای مجازی و نرم‌افزارهای مختلف تصویرسازی، این نوع خشونت تأثیرگذارتر شده و بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.
📍علامتی: مانند قهر، ایما و اشاره که با قصد تحقیر و تخریب شخصیت فردی در اجتماع انجام میشود.
📍کلامی: این نوع از خشونت متداول‌ترین نوع در جامعه بوده و معولاً در عمل، مقدمه سایر انواع خشونت است. انواع فحاشی، متلک‌گویی، کنایه، بدگویی و تحقیر در این دسته می‌گنجد.
🔹 درباره عوامل بروز و شیوع خشونت‌های خانوادگی و اجتماعی مطالعات و گفتارهای متعددی وجود دارد. برخی صاحب‌نظران عمده‌ترین دلایل خشونت را به گونه زیر دسته‌بندی کرده‌اند:
📍عوامل روانشناختی: برخی از نظریه‌ها، خشونت را نوعی رفتار فردی با ریشه غریزی و یا رفتاراجتماعی یادگرفته‌شده و درونی‌شده افراد می‌دانند.
📍عوامل اجتماعی: محرومیت، بی‌عدالتی، فقر و مخاطرات اقتصادی، ناکامی‌های فردی و اجتماعی، تبلیغات محیطی و رسانه‌ای و یا تحریک مستقیم از سوی فرد یا گروهی از جمله عوامل اجتماعی خشونت است.
📍عوامل محیطی: آلودگی هوا، آلودگی صوتی، ازدحام، ترافیک و... از مصادیق این عوامل هستند.
📍عوامل زیستی: برانگیختگی‌های جنسی، تغییرات هورمونی، استفاده از مواد روانگردان یا الکل و مواد مخدر و درد جسمی از شایع‌ترین عومل مورد بررسی در این دسته هستند.
📍عوامل شناختی: خشونت می‌تواند حاصل تشخیص و شناخت متفاوت فرد از شرایط اجتماعی باشد. اقدامات آمرانه که به‌واسطه مسئولیت‌پذیری فرد انجام میشود از این گونه عوامل است.
🔹 در ایران نیز بررسی‌های گوناگونی درباره علل و عوامل خشونت و پرخاشگری اجتماعی و کاهش تابآوری اجتماعی انجام شده است. پژوهشگران عمده‌ترین عوامل خشونت در ایران را موارد زیر دانسته‌اند:
📍 وضعیت اقتصادی: شیوع فساد اقتصادی و اداری، وجود فقر و نابرابری روزافزون، احساس محرومیت و تبعیض از جمله عناصر اصلی بی‌اعتمادی مردم به نظم اجتماعی و حاکمیت به‌شمار می‌آید و این عوامل برخی را وا می‌دارد تا برای احقاق حق و به کرسی نشاندن نظر خود از روش‌های خشونت‌آمیز بهره گیرند.
📍شرایط فرهنگی: ترویج پدرسالاری و مردسالاری در قوانین و رسانه‌ها، عادی شدن برخی از پرخاشگری‌های کلامی و علامتی در قالب شوخی و طنز، رویکردهای نادرست آموزشی و ترویج قضاوت‌های قالبی نادرست از جمله مهم‌ترین عوامل فرهنگی خشونت در ایران به‌شمار می‌آید.
📍نظام سیاسی: رفتارهای خشن نمادین حکومت و حاکمیت احساسات و بی‌خردی بر عقلانیت از جمله این عوامل برشمرده شده است. به عبارتی در هنگام رویدادهای مهم، خشم در عرصه سیاسی ایران باز تعریف و باز تولید میشود.
-----------------------
@rahmaninstitute
بخش سوم:
💬 خشونت
🔹 روانشناسان اجتماعی عمل پرخاشگرانه را رفتار آگاهانه‌ای تعریف می‌کنند که هدفش اعمال درد و رنج جسمانی یا روانی باشد. این رفتار نباید با ابراز وجود اشتباه گرفته شود. همچنین مفید است که میان پرخاشگری خصمانه (holistic) و پرخاشگری وسیله‌ای (instrumental) تمایز قائل شد. پرخاشگری خصمانه، عملی پرخاشگرانه است که از احساس خشم ناشی میشود و هدفش اعمال درد و آسیب است. در پرخاشگری وسیله‌ای قصد و نیّت آسیب‌رساندن به فرد دیگر وجود دارد، ولی آسیب‌رسانی به‌عنوان وسیله‌ای برای رسیدن به هدفی غیر از ایجاد درد و رنج صورت می‌گیرد، مثل بازیکن دفاع فوتبال که حاضر است هر کاری انجام دهد تا مهاجم تیم حریف را ناکام گذارد (شکرکن، 1382).
🔹 در ویکی‌پدیا خشونت بدین شکل تعریف شده است: استفاده از زور به منظور قراردادن دیگران در وضعیتی بر خلاف خواست‌شان. در تمامی جهان خشونت به عنوان ابزاری برای کنترل استفاده میشود، در واقع نوعی تلاش برای سرکوب و متوقف کردن اغتشاشگران در مقابل نگرانی‌های مربوط به اجرای قانون و فرهنگ در یک ناحیه خاص است. کلمه خشونت طیف گسترده‌ای را پوشش می‌دهد. خشونت می‌تواند از درگیری لفظی بین دو انسان تا جنگ و نسل‌کشی که کشته شدن میلیون‌ها نفر از پیامدهای آن است، گسترده شود.
🔹دسته‌بندی انواع خشونت را می‌توان به این شکل برشمرد:
📍فیزیکی: شناخته‌شده‌ترین نوع خشونت است و در منازعات مختلف در خانواده یا جامعه دیده میشود.
📍نوشتاری: انواع هتاکی‌های نوشتاری که در قالب انواع نشریات رسمی و غیررسمی بروز و ظهور دارد. با گسترش فضای مجازی این نوع از خشونت رواج و گسترش بیشتری یافته است.
📍تصویری: گرچه در گذشته نیز اعمال خشونت با انتشار عکس‌ها و تصاویر واژگونه از افراد وجود داشت، اما امروزه به دلیل دسترسی همگانی به فضای مجازی و نرم‌افزارهای مختلف تصویرسازی، این نوع خشونت تأثیرگذارتر شده و بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرد.
📍علامتی: مانند قهر، ایما و اشاره که با قصد تحقیر و تخریب شخصیت فردی در اجتماع انجام میشود.
📍کلامی: این نوع از خشونت متداول‌ترین نوع در جامعه بوده و معولاً در عمل، مقدمه سایر انواع خشونت است. انواع فحاشی، متلک‌گویی، کنایه، بدگویی و تحقیر در این دسته می‌گنجد.
🔹 درباره عوامل بروز و شیوع خشونت‌های خانوادگی و اجتماعی مطالعات و گفتارهای متعددی وجود دارد. برخی صاحب‌نظران عمده‌ترین دلایل خشونت را به گونه زیر دسته‌بندی کرده‌اند:
📍عوامل روانشناختی: برخی از نظریه‌ها، خشونت را نوعی رفتار فردی با ریشه غریزی و یا رفتاراجتماعی یادگرفته‌شده و درونی‌شده افراد می‌دانند.
📍عوامل اجتماعی: محرومیت، بی‌عدالتی، فقر و مخاطرات اقتصادی، ناکامی‌های فردی و اجتماعی، تبلیغات محیطی و رسانه‌ای و یا تحریک مستقیم از سوی فرد یا گروهی از جمله عوامل اجتماعی خشونت است.
📍عوامل محیطی: آلودگی هوا، آلودگی صوتی، ازدحام، ترافیک و... از مصادیق این عوامل هستند.
📍عوامل زیستی: برانگیختگی‌های جنسی، تغییرات هورمونی، استفاده از مواد روانگردان یا الکل و مواد مخدر و درد جسمی از شایع‌ترین عومل مورد بررسی در این دسته هستند.
📍عوامل شناختی: خشونت می‌تواند حاصل تشخیص و شناخت متفاوت فرد از شرایط اجتماعی باشد. اقدامات آمرانه که به‌واسطه مسئولیت‌پذیری فرد انجام میشود از این گونه عوامل است.
🔹 در ایران نیز بررسی‌های گوناگونی درباره علل و عوامل خشونت و پرخاشگری اجتماعی و کاهش تابآوری اجتماعی انجام شده است. پژوهشگران عمده‌ترین عوامل خشونت در ایران را موارد زیر دانسته‌اند:
📍 وضعیت اقتصادی: شیوع فساد اقتصادی و اداری، وجود فقر و نابرابری روزافزون، احساس محرومیت و تبعیض از جمله عناصر اصلی بی‌اعتمادی مردم به نظم اجتماعی و حاکمیت به‌شمار می‌آید و این عوامل برخی را وا می‌دارد تا برای احقاق حق و به کرسی نشاندن نظر خود از روش‌های خشونت‌آمیز بهره گیرند.
📍شرایط فرهنگی: ترویج پدرسالاری و مردسالاری در قوانین و رسانه‌ها، عادی شدن برخی از پرخاشگری‌های کلامی و علامتی در قالب شوخی و طنز، رویکردهای نادرست آموزشی و ترویج قضاوت‌های قالبی نادرست از جمله مهم‌ترین عوامل فرهنگی خشونت در ایران به‌شمار می‌آید.
📍نظام سیاسی: رفتارهای خشن نمادین حکومت و حاکمیت احساسات و بی‌خردی بر عقلانیت از جمله این عوامل برشمرده شده است. به عبارتی در هنگام رویدادهای مهم، خشم در عرصه سیاسی ایران باز تعریف و باز تولید میشود.
-----------------------
@rahmaninstitute