‍ ‍ ‍ ☘☘☘
موسسه رحمان در مجموعه‌نشست‌های جدید خود موضوع #واکنش_ما_به_چالش‌های_اجتماعی_تاب‌_آوری_و_پرخاشگری را مورد کندوکاو قرار خواهد داد. 🔍

در مجموعه نشست‌های «واکنش ما به چالش‌های اجتماعی» با توجه به شرایط خاص کشور، به دنبال بررسی واکنش‌ها به مسائل و چالش‌های اجتماعی هستیم و از میان واکنش‌های موجود، بر دو واکنش تاب‌آوری و پرخاشگری تأکید بیشتری داریم. امیدواریم بتوانیم در پایان این مجموعه، از محتوای سخنرانی‌ها و نظرات و پیشنهادات حضار راهکارهایی برای افزایش تاب‌آوری اجتماعی در ارتباط با مسائل مختلف ارائه دهیم.
در نخستین جلسه از این مجموعه سخنرانی‌ها، فیلم «کمپ ایکس ری»، محصول 2014 آمریکا به نمایش درخواهد آمد. پس از پایان فیلم از سخنان دکتر حسین میرزایی (عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبایی) در خصوص واکاوی دو مفهوم تاب‌آوری و پرخاشگری بهره خواهیم برد.
با ما همراه باشید
🗓 دوشنبه اول مهرماه ساعت ۱۷
🏢 میدان توحید، خیابان نصرت غربی، پلاک 56، طبقه دوم
____________
@rahmaninstitute

🖊 یادداشت دوم

از مجموعه سخنرانی‌های #واکنش_ما_به_چالش‌های_اجتماعی

🎞 معرفی برخی فیلم‌های حوزه خشونت و تاب‌آوری
اشاره: در حین جست‌وجو برای یافتن فیلم مناسبی برای پخش در نخستین جلسه با فیلم‌های متعددی آشنا شدیم. توضیح مختصری درباره فیلم‌ها ارائه می‌شود. ولی پیش از آن لازم به یادآوری است که در این مجموعه سخنرانی‌ها بر دو واکنش تاب‌آوری و خشونت در مواجهه با چالش‌های اجتماعی تأکید می‌شود. در یادداشت قبلی تلاش شد این دو مفهوم به اجمال توضیح داده شود. در ادامه دو توضیح کوتاه درباره تاب‌آوری فردی و اجتماعی آورده می‌شود و سپس توضیح مختصری درباره فیلم‌های پیشنهادی.

🔸در ارتباط با تاب‌آوری ذکر این نکته مفید است که در متون علمی از پشتوانه‌ای با عنوان «منبع عمومی مقاومت» (general resistance resource) یاد می‌شود که افراد تاب‌آور با تکیه بر این پشتوانه می‌توانند چالش‌های عظیم و پیچیده را به سلامت پشت سر بگذارند. برای مثال می‌توان به فرهنگ و پیشینه خانوادگی خاص، منابع مالی شایان توجه، تحصیلات، باورها و اعتقادات درونی خاص، اعتبار اجتماعی بسیار بالا، ویژگی‌های شخصیتی خاص اشاره کرد. در برخی از فیلم‌هایی که در پایین به آنها اشاره می‌شود می‌توان برخی از این ویژگی‌ها را ردیابی کرد. برای مثال روحیه طنزگونه شخصیت اصلی در فیلم «زندگی زیباست» که پیش از شروع جنگ و طی زندگی نیز به خوبی (البته به شکل کُمیک) به تصویر کشیده شده است، نمایان‌گر چنین پشتوانه‌ای است. در فیلم «بانوی گل سرخ» نیز می‌توان به پیشینه و دارایی خانوادگی خانم صنعتی به‌عنوان یکی از منابع تاب‌آوری ایشان اشاره کرد.

🔸نکته دومی که شاید بتوان از آن برای فهم تاب‌آوری اجتماعی استفاده کرد، توجه به تفاوت جوامع، در گذار از بحران است؛ بخش عمده پیشینه پژوهشی در حوزه تاب‌آوری از بررسی بازماندگان جنگ جهانی دوم به‌دست آمده است (برای مثال می‌توان به پژوهش‌های کوباسا (1979) و آنتونوسکی (1987) اشاره کرد)؛ شرایط ناگوار و جان‌فرسای جنگ و اردوگاه‌های کار اجباری به‌خوبی در دو فیلم «پیانیست» و «زندگی زیباست» به تصویر کشیده شده و طبیعی است که افرادی که از چنین شرایطی جان سالم به‌ در می‌برند، واجد ویژگی‌هایی هستند درخور بررسی و شناسایی. همان فرایندی که طی شد تا مفاهیم و نظریه‌هایی مانند سخت‌رویی (کوباسا، 1979) یا حس انسجام (آنتونوسکی، 1987) شکل بگیرد.

🔸حال این پرسش مطرح می‌شود که در ایران پس از پشت سر گذاشتن هشت سال جنگ، از بررسی اسرا و خانواده‌های شهدا و اسرا در حیطه علمی چه رشدی صورت گرفت؟ آیا بررسی‌های انجام شده به تولید نظریه‌ای خاص انجامید؟ آیا ابعاد چالش‌برانگیزِ زندگی اسرا و خانواده شهدا مورد بررسی قرار گرفت؟ اساساً کسی به چگونگی مواجهه آنان با مسائلی که داشتند، پرداخت؟ یا نگاه‌های رسمی و اسطوره‌ساز به مقوله شهادت و اسارت، این موضوع را تماماً به حاشیه راند؟

🔸به‌عنوان نمونه‌ای دیگر مقایسه دو کشور ایران و ژاپن در بحث مقابله با زلزله مفید به نظر می‌رسد. ژاپن به‌عنوان دومین کشور زلزله‌خیز جهان توانست به نحو مؤثری با یک ویژگی جغرافیایی غیرقابل تغییر مقابله کند؛ برای مثال با پیشرفت‌های فراوان در اصول ساختمان‌سازی میزان خرابی و تلفات جانی ناشی از آوار را به حداقل رساند. اما در ایران با وجود وضعیت جغرافیایی در خطر، و پس از تجربه زلزله‌های بزرگی مانند بوئین‌زهرا (1341)، طبس (1357) و رودبار و منجیل (1369) تغییرات و آینده‌نگری‌های خاصی صورت نگرفت، تا اینکه پس از پشت سر گذاشتن چندین و چند زلزله کوچک در نقاط مختلف، به تازگی و در سال 1396 شاهد خسارت‌های مالی و جانی زلزله در نقاط غربی کشور بودیم. چند زلزله دیگر برای آینده‌نگری و تاب‌آوری اجتماعی لازم داریم؟

🔸 اعتراضات مدنی سال‌های اخیر در حوزه های مختلف، نمونه دیگری است. وقتی که اعتراضی وجود دارد، رویکرد عاقلانه آن است که به مطالباتِ مطرح‌شده در پس آنها گوش سپرده و پاسخ درخوری داده شود تا نه تنها از التهاب بیشتر جامعه جلوگیری شود، بلکه همبستگی اجتماعی و ثبات جامعه افزایش یابد. آیا شاهد چنین رویکردی هستیم؟

🔸امید که برای خوب شدن حال مردم و از دست نرفتن آخرین امیدها، چنین نگاه و عزمی در تمامی ارکان جامعه از دولتمردان و پژوهشگران تا عموم مردم جوانه بزند. در پایان این بخش، لازم به یادآوری است که رویکرد رحمان اصلاحی است؛ نگاه نقادانه به ضعف‌ها و توجه به قوّت‌ها با هدف اصلاح اجتماعی صورت می‌پذیرد و مصرف داخلی دارد. همچنین به رویکردهای غیرپویایی که این ویژگی‌ها را ذاتی ایرانیان و بنابراین غیرقابل تغییر می‌دانند، قائل نیست. مؤسسه رحمان باور دارد که به شیوه علمی و با همراهی تمامی ارکان جامعه می‌توان به سوی فردایی بهتر برای ایران حرکت کرد.
🔻ادامه دارد...
_______
@rahmaninstitute

🎞 و اما معرفی فیلم‌ها:

🎥 اقدامات شگفت‌انگیز (Extraordinary Measures)، محصول آمریکا، 2010:

🔹فیلم، روایتگر تلاش‌های پدر و مادری است که دو فرزند مبتلا به دیستروفی دارند؛ بیماری نادری که فردِ مبتلا به آن به تدریج فلج می‌شود و نهایتاً تا 9 سالگی زنده می‌ماند. آنها به جای انفعال و پذیرش آنچه که پزشکان می‌گویند، تلاش دارند پژوهشگری را بیابند که روی داروی بیماری مذکور مطالعه می‌کند، تا بتوانند مؤسسات داروسازی را برای تولید آن راضی کنند. همه این فرایندها باید ظرف حداکثر یک سال انجام شود، چون فرزند بزرگ‌تر اکنون 8 سال دارد! خشونت این فیلم عیان نیست، بلکه نوعی خشونت ساختاریِ نهاد پزشکی و سرمایه‌داری را می‌توان در آن دید.

🎥 بانوی گل سرخ، محصول ایران، ‌1387

🔹داستان فیلم، روایت‌گر زندگی «شهین‌دخت سرلتی» است که البته با نام «شهین‌دخت صنعتی» شناخته می‌شود. فردی که پیش از انقلاب به همراه همسرش به منطقه لاله‌زار كرمان می‌رود و گُل را جایگزین خشخاش و گُلاب را جایگزین تریاك می‌کند، به‌گونه‌ای که در نهایت «گلاب زهرا» سرنوشت كشاورزی منطقه را دگرگون می‌کند. با دیدن فیلم از همت والا،‌ تلاش بی‌وقفه و بدون چشم‌داشت و تیزبینی این زوج حیرت می‌کنیم. همان‌طور که راوی (همسر خانم صنعتی) مختصر اشاره‌ای می‌کند، شروع این فعالیت به مذاق افراد منطقه خوش نمی‌آید و بنابراین شروع و پا گرفتن کار حتماً با سختی‌ها و ناملایماتی همراه بوده است، ولی در کل فیلم اثری از خشونت دیده نمی‌شود!

🎥 پاپیون (Papillon)، محصول آمریکا، 1973

🔹 «پاپیون» که جرم خود را قبول ندارد، به همراه هم‌بندی‌اش به دنبال فرار از زندان است. پایداری نقش اول فیلم برای رسیدن به هدفش در حدی است که تحمل پنج سال زندان انفرادی، به‌عنوان جریمه دومین بار فرار از زندان هم نمی‌تواند او را از هدفی که دارد، منصرف کند و در عوض تمام تلاش خود را به‌کار می‌گیرد تا با بالا نگه‌داشتن روحیه خود و با وجود هزینه بالای فرار برای بار سوم (اعدام)، باز هم فرار را امتحان کند...

🎥 پیانیست (the pianist)، محصول آلمان، 2002

🔹 داستان فیلم برگرفته از داستان زندگی ولادیسلاو اشپیلمان یکی از بهترین نوازندگان پیانو در لهستان و در زمان هولوکاست است و نشان می‌دهد که چگونه این نوازنده مشهور یهودی برای نجات یافتن از دست نازی‌ها در جنگ جهانی دوم تلاش می‌کند؛ او با پناه بردن به نواختن پیانو در خیالش، امید خود را برای بهتر شدن دنیا و در نتیجه امکان دوباره نواختن پیانو از دست نمی‌دهد... از آنجا که فیلم روایت‌گر جریان جنگ جهانی است، خشونت در سراسر فیلم موج می‌زند.

🎥 زندگی زیباست (life is beautiful)، محصول ایتالیا، ‌1997

🔹 داستان این فیلم نیز در جنگ جهانی دوم می‌گذرد: یک یهودی با خانواده‌اش اسیر نیروهای متحدین شده، به اردوگاه کار اجباری نازی فرستاده می‌شود. او برای دور نگاه داشتن پسر کوچکش از واقعیت ترسناک و بی‌رحم جنگ، رخدادها را یک مسابقه و بازیِ هیجان‌انگیز جا می‌زند... در این فیلم نیز خشونت‌ برنامه‌ریزی‌شده طی جنگ به‌خوبی به نمایش کشیده شده است!

🎥 صفر تا سکو، محصول ایران، ‌1395

🔹داستان فیلم، روایت زندگی خواهران منصوریان، قهرمانان ووشوی جهان است. شرایط بسیار سخت زندگی این سه خواهر و تلاش و مبارزه آنان با این شرایط برای رسیدن به هدف بزرگ قهرمانی، آن‌قدر زیبا به تصویر کشیده شده است که بیننده لحظه به لحظه با نگرانی‌ها و مشکلات و شادی‌های آنها همراه می‌شود تا در نهایت مقام قهرمانی جهان را همراه آنان تجربه کند!

🎥 کمپ ایکس‌ری (camp x-ray)، محصول آمریکا، ‌2014

🔹 فیلم، داستان زندگی یک زندانی......

🔻دوشنبه اول مهرماه این فیلم را در مؤسسه رحمان تماشا خواهیم کرد و همزمان از سخنان دکتر حسین میرزایی درباره فیلم بهره خواهیم برد.

اشرف‌سادات موسوی
دکترای روان‌شناسی
___________
@rahmaninstitute

‍ ‍ ‍ 📔📚✏️
🌱 تنها تکیه‌گاه و بخت جامعه ایران در «آموختن» است و غیر از آن، چاره‌ای وجود ندارد. ما با این آموختن می‌توانیم بر عدم‌اطمینان در جامعه فائق آییم و مطالب، هیجان، آگاهی، رؤیاهای واقعی، انگیزه و کیفیت برای جامعه تولید کنیم.

🌱 آموزش‌وپرورش که اصولاً مسئله‌ای اجتماعی و متعلق به یک نظام حرفه‌ای، محله، خانواده‌ها و زیست‌جهان جامعه است، ازسوی بوروکراسیِ ایدئولوژیک و نه عقلانی تسخیر شده است. نتیجه این کارها جدایی مدرسه از زندگی و فرهنگ عمومی بوده و مدارس را به پادگان‌های آموزشی تبدیل کرده است. در مدارس ما خبرهایی هست، منتها مغلوب است.

🌱 جهانی‌شدن و فنّاوری اطلاعات و ارتباطات درکنار ظرفیت‌های فرهنگی و تمدنی، تحرک جامعه ایران و سنت‌های روشن‌فکری، خِرد و حکمت ایرانی مجموعاً دست‌به‌دست هم داده‌اند و جامعه ایران را فعال نگه داشته‌اند. مردم می‌خواهند زندگی کنند و فکرهای زیادی دارند. جامعه باید به حدی از توانایی برسد که بتواند آموزش‌وپرورش را تحویل بگیرد و دولت به حامی آموزش‌وپرورش تبدیل شود.

(دکتر مقصود فراستخواه؛ نشست معلم دیروز، معلم امروز؛ مجموعه نشست #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران )
_________
@rahmaninstitute

‍ ‍ 📒🖌📚

🍃 آیا مدرسه یک بنگاه اقتصادی است؟ متاسفانه ذهنیت تمام والدین ایرانی اینگونه است که وقتی بچه‌شان را به مدرسه می‌فرستند، برایش شغل انتخاب می‌کنند. جایی که ما باید درباره تجارت، تربیت شغلی، کارآفرینی و چنین چیزهایی در آن صحبت کنیم؟ خیر! مدرسه یک بنگاه اقتصادی نیست.

🍃 مدرسه، تمام جهان است. در مفهوم مدرن، مدرسه را کوچک کرده‌ایم. همه دانش‌ها و امکان‌های یادگیری که در جهان وجود دارد را انتخاب، محدود و کوچک کردیم و در مدرسه گذاشتیم. در این انتخاب، قطعا هژمونی دخیل است.

🍃 مدرسه، مکان نیست؛ خودِ زندگی است. در ایران به الگوهای مختلف مدرسه‌داری نیاز داریم که اتفاقا در گذشته همین‌گونه بوده است. مدرسه‌ ایده‌آل ایرانی را نمی‌شود تعریف کرد؛ بستگی به شهر و روستایی دارد که آنجا نشسته‌اید. نمی‌توانید بگویید مدرسه فقط باید این دانش‌ها را آموزش دهد و آن را به تمام مدارس کشور تعمیم بدهید.

(دکتر مصطفی قادری؛ نشست مدرسه؛ آنچه هست، آنچه نیست؛ مجموعه نشست #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران )

🌿 معمولا مدرسه با نهاد آموزش، نظام آموزشی و حتی گاه با دانش تعلیم و تربیت یکسان گرفته می شود. و مدام این مدرسه است که مورد اعتراض قرار می‌گیرد. حال آنکه مدرسه، تنها یکی از نهادهای آموزشی است.

🌿در بحث تربیت تعامل میان معلم و دانش‌آموز خیلی نکته‌ مهمی است. وقتی آموزش علوم آمد، ناگزیر تعداد معلم‌های مدرسه زیاد شد. هر دانش‌آموز به جای اینکه زیر نظر یک معلم تحصیل کند، در طول هفته چندین معلم می‌بیند. معلم هم در طول هفته یک یا چند درس مشخص می‌دهد و دیگر با یک گروه دانش‌آموز کار نمی‌کند. عملا آن دلبستگی و ارتباط دچار چالش شده و مدرسه به نهاد آموزشی تقلیل یافته و نقش تربیتی‌اش را ندارد.

(دکتر شهین ایروانی؛ نشست مدرسه، آنچه هست، آنچه نیست؛ مجموعه نشست #راه_و_بیراهه_آموزش_و_پرورش_در_ایران )

_____________
@rahmaninstitute

‍ 🔸کار، آموزش، گذشتن از کلیشه‌ها
(به بهانه ۹ مهر، روز جهانی سالمند)

📍در کمتر از یک سده گذشته، میانگین امید به زندگی، تقریبا دو برابر شده. این نخستین بار در تاریخ است که سالمندی به یک دوره ثابت از زندگی بشر تیدیل می‌شود. مفهوم سالمندی در کشورهای درحال‌توسعه متأثر از سه مقوله کلی است: سن تقویمی، تغییر در نقش‌های اجتماعی فرد (مثلا تغییر در الگوهای شغلی) و تغییر در توانمندی‌ها (ازجمله کاهش جایگاه اجتماعی، قدرت جسمی و...). در جوامع درحال‌توسعه، تغییر نقش‌های اجتماعی فرد عامل مهم‌تری در تعریف او به‌مثابه یک سالمند است تا سن تقویمی.

📍کاهش حس اختیار و احترام، حسرت گذشته، نگرانی و ترس، از عمده درگیری‌های روانی و عاطفیِ دوران سالمندی به حساب می‌آیند؛ احساساتی که جزء جدایی‌ناپذیرِ دوران سالمندی نیستند، بلکه حاصل رویکردهای نامناسب جامعه در برابر سالمندان‌اند و با مدیریت صحیح، قابل پیشگیری خواهند بود. افراد زمانی در بهترین صورت با سالمندی سازگار می‌شوند که بتوانند سطوح عالیِ فعالیت خود را حفظ و نگهداری کنند یا سطوحی از #فعالیت و #اشتغال را که مشابه تجارب دوران میانسالی است، ادامه دهند.

📍سالمندان با شرکت در نقش‌هایی که ویژگی‌های دوران میانسالی‌شان را دارد، ذهنیت ارزشمندی درباره خود پیدا می‌کنند. سالمندانی که به کار و فعالیت‌های نیمه‌وقت اشتغال دارند، از نشاط، سلامت روانی بالاتر و احساس ارزشمند بودن برخوردار هستند و همچنین فرصت‌های جدیدی برای برقراری روابط اجتماعی پیدا می‌کنند. اشتغال سالمندان، بخشی از هزینه‌های ملی خدمات سالمندی را هم کاهش می‌دهد.

📍#آموزش، راهبردی اساسی برای حل مسائل سالمندان است. از برنامه‌های مختلف برای سالمندان و خانواده‌ها‌شان همچون برگزاری اردو گرفته تا آموزش رفتار با سالمندان در کتب مقطع دبستان. آموزش استفاده از فناوری‌های ارتباطی در میان سالمندان کنونیِ ایران، یکی از الزامات اساسی‌ست که به دلیل تجربه کمترِ آنان از تکنولوژی، می‌تواند مشکلاتی در ارتباطات‌شان ایجاد کند.

📍ابزارهای ارتباطیِ نوین، بسیاری از کارهای روزمره را آسان کرده‌اند. تسلط بر این مهارت‌ها به سالمندان کمک می‌کند تا بتوانند به خوبی با نسل جوان‌تر از خود ارتباط برقرار کنند، انزوای اجتماعی‌شان کاهش یابد و درون اجتماع جذب شوند. جمهوری ایرلند این خط‌مشی را در پیش گرفت و جالب آنکه وظیفه آموزش سالمندان را در زمینه فناوری ارتباطات، برعهده جوانان و نوجوانان گذاشت.

📍سالمندان در معرض غفلت اجتماعی قرار دارند. درحالی‌که انکار مشکلات آن‌ها و کنارگذاری اجتماعی‌شان سبب بغرنج‌تر شدن مسائل آنان و آسیب به دیگر بخش‌های جامعه خواهد شد. سیاست‌های رفاهی سالمندی در کشور به شکل غلطی با سیاست‌های رادیکال جمعیتی (که تأکید کورکورانه‌ای بر لزوم افزایش نرخ رشد جمعیت دارند) خلط شده و گرفتار مواضع سیاسی و جناحی می‌شوند. حال‌آنکه این دو مقولاتی کاملا جداگانه هستند.

📍در برنامه‌ریزی برای حمایت از سالمندان در کشور، نکاتی را باید در نظر گرفت:

▫️انجام مطالعات میدانی گسترده جهت شناسایی تنوع جمعیت سالمندان و احصای نیازهای آنان؛ این گام می‌تواند کلیشه‌های حاکمیت و شهروندان را درباره هزینه‌بر بودن خدمات سالمندی از میان بردارد. این خدمات درصورتی پرهزینه است که بدون در نظر گرفتن ویژگی‌های زمانی و مکانی سالمندان به آنان بودجه اختصاص دهیم؛

▫️توجه به فرهنگ بومی؛ برخی باورهای فرهنگی به‌ویژه حجب و حیا و گاه ناتوانی در اظهار نارضایتی و مخالفت، ممکن است بسیاری از سالمندان را از صحبت درباره نامساعد بودن اوضاع‌شان بازدارد؛

▫️هر نوع خدماتی که به سالمندان ارائه می‌دهیم، درحقیقت نه‌تنها خدمت‌رسانی به آنان نیست، بلکه فرهنگ‌سازی برای نوجوانانی است که در آینده‌ای نزدیک به برنامه‌ریزی برای ما خواهند پرداخت.

📚منبع: کتاب "گزارش وضعیت اقشار آسیب‌پذیر و آسیب‌دیدگان اجتماعی" مقاله "بررسی راهکارهای مشکلات زندگی سالمندان در ایران" سعید روحانی‌نژاد؛ آماده‌سازی: مؤسسه رحمان؛ انتشارات آگاه
————————————————
@rahmaninstitute

‍ ‍ ‍ 👶🏽نگاهی تازه به دنیای بچه ها
(به بهانه ۱۶ مهر، روز جهانی کودک)

👶🏻 رشد #کودکان، فرایندی اجتماعی و فرهنگی ست. کودکان به خودی خود بزرگ نمی‌شوند! آنان اندیشیدن، احساس کردن، برقراری ارتباط و کنش را در متن موقعیت‌ها و فعالیت‌های خاص فرهنگی می‌آموزند؛ آموزش‌های متأثر از عقایدمان درباره اینکه چگونه باید با کودکان رفتار کرد، معنای کودک بودن چیست و آغاز و پایان دوران کودکی کجاست؟ نابالغی کودکان، واقعیتی زیستی ست، اما روش‌های درک این نابالغی، واقعیتی فرهنگی-اجتماعی ست.

👶🏼 زمینه‌ها و فعالیت‌های اجتماعی کودک، دارای ساخت اجتماعی و آکنده از مبحث #قدرت است. محیط‌هایی که کودکان در آن‌ها بزرگ می‌شوند و اوقات خود را می‌گذرانند، وجوه "طبیعی" چندانی ندارد؛ زندگی آنان عمدتا در خانه، کلاس، زمین بازی، خیابان، اتومبیل، مراکز خرید و دیگر مکان‌های ساخته دست بشر می‌گذرد.

👶🏽 از آنجاکه #منافع کودکان از سوی خودشان بیان نمی‌شود، ممکن است به ابزاری برای تحمیل ایدئولوژی‌هایی درباره روابط خانوادگی الگوهای آموزشی و تربیتی بدل شود. شاید برخی بزرگسالان با شنیدن صدای "کودک درون" خود تصور می‌کنند که برای تشریح و تفسیر این منافع، شایسته‌اند.

👶🏾 حمایت از کودکان به زبان حقوق بیان شده. آنها گروهی تلقی می‌شوند که به حقوقی برای حمایت در برابر "شرارت‌های" جامعه نیاز دارند. تصویر "کودک رنج دیده" به نماد تمام بی‌عدالتی‌های جهان بدل شده است.

👶🏿 مفهوم #حقوق بر توانایی استفاده از آن دلالت دارد، در حالی که مفهوم #حمایت به انگاره‌های ضعف و نابالغی مرتبط است. این ایمان به قدرت حقوق، احتمالا ناشی از بی اعتمادی به دیگر نظام‌ها (مانند سیاست، اقتصاد، علم و دین) در جهت حمایت از کودکان و بهزیستی آنان است، نه ناشی از ارزیابی مثبت از قانون.

👼🏼 اشتباهی رخ داده است؛ در بررسی تفکر کودکان، قالب و الگوی ذهن #بزرگسال را به کار گرفته‌ایم. حال آنکه کودکان، هم در ساختن کودکی برای خود نقش دارند و هم در بازسازی آن.

📚منبع: کتاب جستاری در مطالعات کودکی؛ زینب غنی و همکاران؛ تهیه و تولید: مؤسسه رحمان؛ نشر: جامعه‌شناسان

🌱علاقمندان به این موضوع می‌توانند برای تهیه کتاب «جستاری در مطالعات کودکی» به مؤسسه رحمان یا کتابفروشی‌ها مراجعه فرمایند.
———————————————
@rahmaninstitute

🎥 فایل تصویری نخستین نشست از مجموعه نشست‌های "راه‌ و بیراهه آموزش و پرورش در ایران" با عنوان "آموزش و پرورش به سان جزیره؛ تحلیلی بر سیاست‌های آموزشی" که آذر ماه ۱۳۹۷ با حضور دکتر فریبا عدلی و دکتر مهدی نوید ادهم برگزار شد؛ هم اکنون در آپارات در دسترس علاقمندان است.
https://www.aparat.com/v/I2593
_________________
@rahmaninstitute

🎥 فایل تصویری سومین نشست از مجموعه نشست‌های "راه‌ و بیراهه آموزش و پرورش در ایران" با عنوان "معلم دیروز، معلم امروز" که بهمن ماه ۱۳۹۷ با حضور دکتر مقصود فراستخواه و دکتر رحمت‌الله خسروی برگزار شد؛ هم اکنون در آپارات در دسترس علاقمندان است.
https://www.aparat.com/v/0Dz4b
———————————————-
@rahmaninstitute

‍ ‍ 🌱 از عصایی که سفید است، بیشتر بدانیم
(به بهانه ۲۳ مهر، روز جهانی نابینایان)

موسسه رحمان ۳ سال پیش پای صحبت‌های #نرگس_نیکخواه نشست؛ استاد جامعه‌شناسی دانشگاه کاشان که سال‌ها رئیس جامعه نابینایان و کم‌بینایان این شهر بوده و خود نیز #نابینایی را تجربه کرده است. بخشی از صحبت‌های ایشان را در ادامه بخوانید:

📍ما در کاشان کاری انجام دادیم که بسیار مؤثر بود. همه کسانی که در آن برنامه شرکت داشتند، الان به مشکلات نابینایان توجه جدی دارند. از فرمانداری خواستیم تا جلسه شورای شهر را در انجمن ما برگزار کند. نمایندگان رسانه‌ها را هم دعوت کردیم. بدون اینکه بگوییم قرار است با نابینایان آشنا شوند.

📍در حاشیه جلسه از همگی خواستیم تا کار نابینایان را با رایانه ببینند. مشغول بازدید که بودند، برق را قطع کردیم. طوری‌که کفش‌هاشان را پیدا نمی‌کردند، به هم می‌خوردند، در تعارفات و عذرخواهی گیر کرده بودند و ما باید راهنمایی‌شان می‌کردیم به کدام سمت بروند. وقتی گفتیم در فلان طبقه از شما پذیرایی می‌کنیم، نمی‌دانستند کجا و چگونه بروند. برا‌ی‌شان تجربه سخت و ناخوشایندی بود. وقتی نشستند، گفتند اگر برق برود، هیچ‌کاری نمی‌توانیم بکنیم و زندگی‌مان تعطیل می‌شود. به آن‌ها گفتیم ما نابینایان با همین وضع زندگی می‌کنیم و درس می‌خوانیم و موسیقی کار می‌کنیم و آواز می‌خوانیم.

📍این موقعیت برای آن‌ها تلنگری جدی بود. حالا اگر روزنامه‌نگاری بخواهد مسائل منِ نابینا را بنویسد، از زبان من می‌نویسد. مسئولِ مرتبط بخواهد برنامه‌ای تدوین کند، از نگاه من می‌نویسد. شکل گرفتن همدلی و تفاهم و درک مشترک، در بازنمایی معلولیت، آموزش‌ها، سیاست‌گذاری‌ها، قضاوت مردم و... بسیار موثر و کارا خواهد بود.


📍تصویری که بچه‌های نابینا از خودشان دارند، عمدتاً ناشی از برخوردهای دیگران است؛ آن‌ها می‌گویند وقتی جامعه و خانواده‌ام مرا ناتوان و سربار می‌پندارد، چگونه می‌خواهم تلاش کنم؟ آن‌ها احساس می‌کنند که:

۱. باید معلولیت خود را پنهان کنند تا دیگران نفهمند و سهم‌شان در زندگی اجتماعی کاهش نیابد.

۲. باید تلاش کنند بگویند که ”ما می‌توانیم.“ اما برای اثبات این توانمندی، خود را بسیار آزار می‌دهند و بیش از آنچه بتوانند، می‌کوشند.


بسیاری از خانواده‌ها فکر می‌کنند دارند ازسوی خدا آزمایش می‌شوند و باید رضایت خداوند و همچنین فرزندشان را تأمین کنند. این‌ها فرزندانی وابسته و ناتوان پرورش می‌دهند.

📍برخی خانواده‌ها باور دارند که رسیدگی به فرزند معلول بی‌فایده‌ است و پیشرفتی در زندگی‌اش روی نخواهد داد. فرزند معلول‌شان را طرد می‌کنند و و برای رشد او سرمایه‌ای نمی‌گذارند.

📍اما بعضی خانواده‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که فرد دارای معلولیت نباید تنبلی کند؛ باید تلاش کند و ما هم کمکش می‌کنیم. تنها در چنین عرصه‌ای است که می‌بینیم نابینایان می‌کوشند و به خودباوری و ایستادگی در مقابل ساختارهای متصلب جامعه می‌رسند.


📌با این وجود، حمایت #جامعه همچنان مهم است؛ نابینا تلاش می‌کند با همه سختی‌ها درس بخواند؛ اما خانواده او را درک نمی‌کند، انگیزه‌ای نمی‌دهد، سخاوتمند نیست و در تأمین هزینه‌های آموزشی همکاری نمی‌کند. به‌علاوه، مدرسه امکانات لازم را فراهم نمی‌کند و آموزگار او را جدی نمی‌گیرد. این برخوردها باعث می‌شود تا فرد از وضعش راضی نباشد و احساس کند تلاشش فایده‌ ندارد.

📚 کتاب "معلولیت؛ چالش‌ها و سیاست‌ها در ایران"
مجموعه نشست‌های برگزار شده در سال ۱۳۹۵
——————————————-
@rahmaninstitute

🎥 فایل تصویری سومین نشست از مجموعه نشست‌های "راه‌ و بیراهه آموزش و پرورش در ایران" با عنوان «نقشه بالندگی؛ برنامه‌ریزی درسی» که اسفند ماه ۱۳۹۷ با حضور دکتر محمود مهرمحمدی و دکتر محمود امانی برگزار شد؛ هم اکنون در آپارات در دسترس علاقمندان است.
https://www.aparat.com/v/0obsK
_________________
@rahmaninstitute

🔴🔴🔴🔴

همراهان گرامی توجه فرمایید
مؤسسه رحمان در آبان ماه نشست برگزار نخواهد کرد.
—————————
@rahmaninstitute

🖤🖤🖤
محمد (ص) صاحب‌دلی بود،
چراغ دانی که تأمل در میراثش معنای زندگی را برای حقیقت‌جویان در هر زمان، وضوح بیشتری می‌بخشد.
مرگ محمد (ص)، پایان میراث جاویدان او نبوده و نخواهد بود.
__________________
@rahmaninstitute

خانم اعظم طالقانی، رجل سیاسی ایران، نماد امید، پایداری و خیرخواهی و تلاش برای زدودن تبعیض‌های جنسیتی بود.
موسسه رحمان درگذشت این بانوی فرهیخته را تسلیت عرض نموده و از خداوند متعال برای خانواده بزرگوار طالقانی و دوستدارانش طلب صبر می‌نماید.
روحش شاد 🕯🕯🕯🕯
________________
@rahmaninstitute

🔸شماره 335 هفته نامه تجارت فردا را از دست ندهید.
در این شماره، پرونده‌ای با موضوع کودکان بازمانده از تحصیل توسط مؤسسه رحمان تهیه شده و به بررسی ریشه‌های بازماندن کودکان از تحصیل پرداخته است.
📎 فایل این پرونده برای علاقمندان، بارگذاری شده است.
———————-———-
@rahmaninstitute

🌱🌱🌱 مرا ببین، مرا بشنو

به بهانه ۱۳ آبان، سراغ «صدای دانش‌آموز» رفتیم؛ می‌خواستیم ببینیم که آیا نظرات دانش‌آموزان درباره آنچه در مدرسه و به‌واسطه مدرسه تجربه می‌کنند، بازتاب می‌یابد؟ زمینه‌های کارایی برای شنیدن صدای دانش‌آموزان داریم؟ کجا؟ چگونه؟

مجموعه پاسخ‌هایی که دریافت کردیم، اکنون پیشِ روی شماست...

#نشریه_الکترونیکی
———————————-
@rahmaninstitute

🎥 فایل تصویری پنجمین نشست از مجموعه نشست‌های "راه‌ و بیراهه آموزش و پرورش در ایران" با عنوان «آینده مدرسه» که اردیبهشت ماه 1398 با حضور اردشیر منصوری و مرتضی نظری برگزار شد؛ هم اکنون در آپارات در دسترس علاقمندان است.
https://www.aparat.com/v/Rihsk
————————————
@rahmaninstitute

☘☘☘
دومین نشست از مجموعه نشست‌های "واکنش ما به چالش‌های اجتماعی" با عنوان "بحران‌های زیست‌محیطی؛ خشونت بشر علیه خویش" برگزار خواهد شد.

🎙سخنرانان: اردشیر منصوری و شاهد شعاعی
⏰ زمان: دوشنبه ۴ آذر ماه ساعت ۱۷
🏢 نشانی: میدان توحید، خیابان نصرت غربی، پلاک ۵۶، طبقه دوم
_____________
@rahmaninstitute