▫️رویکرد کنشگری اجتماعی به مثابه رویکردی برای حل مسأله اجتماعی

▫️رویکرد کنشگری اجتماعی رویکردی است که در آن یک جمع برای نیل به تغییر اجتماعی در نظم موجود به نفع گروه‌های طردشده و فرودست از طریق ابزارهایی مانند بسیج اجتماعی، نهادسازی و تسهیلگری اجتماعی اقدام می‌کند. رویکرد کنشگری اجتماعی رویکردی خنثی نیست و صرفا به عنوان میانجی عمل نمی‌کند بلکه مبانی فکری و نگرشی برای تغییر دارد. بنابراین نمی‌توان آن را با ابزارهایش مثلا تسهیلگری اجتماعی، یا  مهندسی اجتماعی و فرهنگی و برنامه‌ریزی اجتماعی که به دنبال تثبیت وضع موجودند یکی دانست.

▫️برخی نظریات متأخری که مبانی فکری کنشگری اجتماعی بر آن استوار است:

نظریه انتقادی(مکتب فرانکفورت):
والتر بنیامین به عنوان یکی از متفکران مکتب فرانکفورت به چند دلیل برای رویکرد کنشگری اجتماعی مهم است:

۱. توجه وی به کنش در عرصه‌های مختلف فرهنگ مانند عکاسی، سینما، رادیو، تئاتر، شعر، رمان و حتی اسباب‌بازی 
۲.توجه به تلفیق رویکردهای الهیاتی یهودی با ماتریالیسم 
۳.اهمیت شهر. برای او پاساژ، خیابان‌ها و حتی زباله‌ها اهمیت دارند و امکان‌های جدیدی برای کنشگری خلق می‌کنند.
توجه بنیامین به سنت و زباله به عنوان عناصری که دور ریخته می‌شوند و تلاش برای احیای آن‌ها و شورش علیه «غایت‌گرایی» و «فلسفه پیشرفت» یکی از نکات تاثیرگذار در رویکرد کنشگری اجتماعی است، این یعنی دفاع از اقلیت در برابر منافع عمومی. رویکرد کنشگری اجتماعی بر خلاف جریان غالب توسعه نمی‌خواهد فراموش کند و نادیده بگیرد.

آگونیسم:
آگونیسم علیه هر نوع اجماع است. در این دیدگاه ذات سیاست، تضاد و تکثر است و غنای حوزه عمومی، در گسترش «تکثر» است.طبق این دیدگاه باید راه را برای حق مخالفت علنی و کنش بی‌واسطه گشود. پرسش اصلی آگونیسم این است که برای تضادها و تفاوت‌های تقلیل‌ناپذیر چه باید کرد؟
در آگونیسم بین مذاکره و چانه‌زنی تفاوت وجود دارد، هدف از مذاکرده اجماع و اقناع است اما چانه‌زنی بده بستانی است که در آن منافع و قدرت در میان است و امتیازاتی تبادل می‌شود. حاصل مذاکره اجماع است و حاصل چانه‌زنی مصالحه.
توسعه جماعت‌محور رادیکال: 
 این رویکرد ترکیب اصلاح و انقلاب، ضدیت با دولت و همکاری با دولت، فعالیت محلی و تحلیل پیوندهای ساختاری، بهبودگرایی و توجه به ریشه‌های ستم، پیوندهای انجمنی و تضادهای اجتماعی است. 
سه سرچشمه اصلی توسعه جماعت‌محور: 
۱- انتشار یادداشت‌های زندان گرامشی که به بحث سلطه، جامعه مدنی و تحلیل قدرت در جامعه می‌پرداخت.
۲- آموزش ستم‌دیدگان پائولو فریر که الگوی آموزش رهایی‌بخش را به صورت تجربی  ارائه می‌کرد.

رویکرد مددکاری اجتماعی رادیکال:
این رویکرد توسط سل الینسکی وضع شده بود.
برنامه‌ریزی رادیکال: از نظر فریدمن(چهره‌ی اصلی برنامه‌ریزی رادیکال) ضمن تخریب سرمایه‌داری و نئولیبرالیسم باید از احیای جامعه سیاسی و طرح بازسازی اجتماعی دفاع کرد. این امر در جوامع جهان سوم با اتکای به دولت مقدور است و در جوامع غرب علیه دولت و با توزیع قدرت آن در واحد‌های سیاسی کوچک‌تر.  از نظر او هدف برنامه‌ریزی رادیکال نه تسخیر دولت و نابودی سرمایه‌داری بلکه «بازسازی زندگی روزانه» است.

پیشروی با جمع:
در این رویکرد (که هیرشمن بنیان‌گذار آن بود) به جای طراحی الگوها و برنامه‌های توسعه، برنامه‌ریزی بر اساس تعامل با جامعه هدف و واکنش‌های آن پیش می‌رود. ترتیبات معکوس یکی از اصول این روش است. یعنی مثلا آموزش لزوما نخستین قدم برای توسعه نیست و گاه باید از اقداماتی چون کسب حقوق مالکیت و راه‌اندازی تعاونی شروع کرد.

▫️این متن با استفاده از مقاله‌ی «کنشگری اجتماعی به مثابه رویکردی برای حل مسئله‌ی اجتماعی» نوشته محمدکریم آسایش نوشته شده است. این مقاله در کتاب «حل مسئله اجتماعی» چاپ شده است.

🔻برای تهیه کتاب به آیدی زیر در تلگرام پیام دهید:
@rahman_inst

@rahmaninstitute

🔹۴ سال از ۲۴ آبان ۱۳۹۸ اعلام خبر سهمیه‌بندی سوخت و افزایش قیمت بنزین می‌گذرد.

🔹در یک ارزیابی کلی درباره وقوع اعتراضات آبان در استان‌های کشور می‌توان نتیجه گرفت اکثر مناطقی که در اعتراضات آبان ایفای نقش کردند در ردیف مناطق محروم و حاشیه‌نشین قرار داشتند، اگر چه همه‌ی مناطق حاشیه‌ای در اعتراضات فعال نبودند.

🔹بر اساس مشاهدات، تجمعات در اکثر شهرهای کشور وجود داشت و نکته مهم این بود که حاشیه‌های اقماری متن اصلی این اعتراضات بود. به جز در یک یا دو شهر مثل شیراز، در بیشتر شهرها افراد معترض حاشیه‌نشینان و طبقات کم‌درآمد بودند.
عمق و گستره‌ی این اعتراضات خصوصا در شهرهای اطراف تهران مثل شهریار، قدس، اسلامشهر و جاهای دیگر به طور نسبی گسترده‌تر از سایر نقاط کشور بوده است.

▪️در این ویدئو مناطقی که دارای حاشیه‌نشین‌های فعال در اعتراضات آبان ۹۸ بوده‌اند را نام بردیم.


📚این مطلب با استفاده از گزارش «آتش خاموش، نگاهی به اعتراضات آبان ۹۸» با مدیریت علمی «سعید مدنی» آماده شده است.

📩برای تهیه «آتش خاموش» به آیدی زیر در تلگرام پیام دهید:
@rahman_inst

@rahmaninstitute

📣موسسه رحمان برگزار می‌کند:
▫️میز آینده‌پژوهی اجتماعی

🔻پنل نخست:
آینده حیات اجتماعی زنان در ایران (جلسه دوم)

دبیر میز: مقصود فراستخواه

کارشناس میز: زهرا اصغری

اعضای پنل نخست:
شهلا کاظمی‌پور (مسؤول پنل نخست)، خدیجه کشاورز، فرشته طوسی، نجمه واحدی و مینو مرتاضی

📆 ۱ آذر ۰۲
⏰ ساعت ۱۵

🌐 نشست به صورت آنلاین در لینک زیر برگزار می‌شود:
https://instagram.com/rahman.inst

@rahmaninstitute

📣 مخاطبان گرامی


🌐میز آینده‌پژوهی اجتماعی به صورت آنلاین در لینک زیر پخش می‌شود:
https://instagram.com/rahman.inst

@rahmaninstitute

🎧فایل صوتی میز آینده‌پژوهی اجتماعی

🔻پنل نخست:
آینده حیات اجتماعی زنان در ایران (جلسه دوم)

دبیر میز: مقصود فراستخواه

کارشناس میز: زهرا اصغری

اعضای پنل نخست:
شهلا کاظمی‌پور (مسؤول پنل نخست)، خدیجه کشاورز، فرشته طوسی، نجمه واحدی و مینو مرتاضی

📆 ۱ آذر ۰۲
📍موسسه رحمان

@rahmaninstitute

🎬 ویدیوی نشست «بررسی موانع رو گسترش تحصیل کودکان» در کانال یوتیوب موسسه رحمان بارگزاری شد.

▫️این نشست با سخنرانی طاهره پژوهش، علی اکبر اسماعیل‌پور، رضا شفاخواه، رضا امیدی ۲۰ شهریور ۱۴۰۲ برگزار شد.

▫️موسسه رحمان و جمعی از تشکل‌های فعال حقوق کودک برگزارکننده این نشست بودند.

🔻از لینک زیر ببینید:
https://youtu.be/Wq039hdJ6Bs?feature=shared

@rahmaninstitute

📣 مجموعه نشست‌های جامعه مدنی: راه رهایی یا ابزار سلطه

🔴نشست هفتم:
جامعه مدنی؛ ایضاح مفهومی و دلالت‌های نظری

ابوالفضل دلاوری

🗓 دوشنبه ۶ آذر ۱۴۰۲
⏰ ساعت: ۱۸
📍نشست به صورت حضوری در دفتر موسسه رحمان به نشانی: میدان توحید، خیابان نصرت غربی، پلاک ۵۶، طبقه اول برگزار می‌شود.

🌐 پخش زنده از اینستاگرام موسسه رحمان:
https://instagram.com/rahman.inst

#جامعه_مدنی_راه_رهایی_یا_ابزار_سلطه

@rahmaninstitute

🎧فایل صوتی نشست جامعه مدنی: ایضاح مفهومی و دلالت‌های نظری

🎙ابوالفضل دلاوری

📆 ۶ آذر ۰۲
📍موسسه رحمان
@rahmaninstitute

جامعهٔ مدنی یک مفهوم متعالی نیست

▫️جامعهٔ مدنی چیست؟ چه الزاماتی و توانمندی‌هایی دارد؟ چطور می‌توان از طریق آن در مسیر توسعه گام برداشت؟ چه سناریوهایی در برابر آیندهٔ جامعهٔ مدنی است؟ اینها سؤالاتی بود که «ابوالفضل دلاوری»، استاد علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، در نشستی که در مؤسسهٔ رحمان با عنوان «جامعهٔ مدنی، ایضاح مفهومی و دلالت‌های نظری» برگزار شد، پاسخ داد. به گفتهٔ این استاد دانشگاه، مبهم بودن مفهوم جامعهٔ مدنی و نبود تعریفی بین‌الاذهانی بین کنشگران جامعه سبب شده است تصورات غریبی از کارکرد جامعهٔ مدنی ایجاد شود و این گمان رود که راه‌حل همهٔ مشکلات ما از مجرای جامعهٔ مدنی می‌گذرد.

▫️درحالی‌که تعاریف متعددی به‌شکل تاریخی برای جامعهٔ مدنی برقرار بوده، اما این مفهوم در ادبیات جهانی معنای بین‌الاذهانی نگرفته است. در نشستی که در مؤسسهٔ رحمان برگزار شده بود، ابوالفضل دلاوری، استاد علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، تلاش کرد با گریزی تاریخی تصورات غلطی را که دربارهٔ جامعهٔ مدنی بین ایرانیان شکل گرفته است، بشکند و تعریفی واقعی‌تر از این مفهوم ارائه دهد.

▫️گزارش نشست «جامعه مدنی؛ ایضاح مفهومی و دلالت‌های نظری» به قلم نازنین افتخار در شماره ۲۷۲۳ روزنامه پیام ما ۷ آذر ۰۲ منتشر شده است.

🔻این گزارش را در لینک زیر بخوانید:
https://rahman.org.ir/civilsociety7/

@rahmaninstitute