کارمند؛ ستون‌های بی‌صدای هر سازمان

🔹هر سازمانی با ایده‌ها و برنامه‌هایش پیش می‌رود، اما این کارمندان هستند که هر روز آن‌ها را به عمل تبدیل می‌کنند؛ با مسئولیت‌پذیری، پیگیری و تلاش‌هایی که گاهی کمتر دیده می‌شود.

🔹۴ شهریور، روز کارمندفرصتی است برای قدردانی از کسانی که بخش مهمی از زندگی کاری و اجتماعی ما را می‌سازند؛ افرادی که پاسخ‌گویی، دقت و همکاری‌شان می‌تواند مسیر انجام یک کار را هموارتر و تجربه مراجعان را انسانی‌تر کند.

🔹کارمند بودن فقط انجام وظایف اداری نیست؛ یعنی در برابر مردم، همکاران و اهداف سازمان احساس مسئولیت کنیم؛ یعنی بدانیم هر تصمیم و هر خدمتی که ارائه می‌دهیم، می‌تواند بر زندگی دیگران اثر بگذارد.

🌱 روز کارمند بر همه تلاشگران این عرصه مبارک باد.

#مسئولیت_پذیری
#توسعه_اجتماعی
#موسسه_رحمان
#جامعه_مدنی
#روز_کارمند

وب‌سایت | اینستاگرام | تلگرام

دارو؛ جایی میان درمان و سود

🔹دارو فقط یک کالا نیست؛ برای بسیاری از ما، راهی برای ادامه زندگی و کاهش درد است. اما وقتی سود، رابطه و منافع شخصی وارد مسیر تولید، تأیید، توزیع و تجویز دارو می‌شود، این مسیر می‌تواند به جای کمک به بیمار، برای او هزینه و آسیب ایجاد کند.

🔹به مناسبت روز داروسازی، ۵ شهریور، در یادداشتی از زهرا اکبری به یکی از چالش‌های کمتر دیده‌شده نظام سلامت پرداخته‌ایم: فساد و تعارض منافع در زنجیره دارو.

🔹از واردشدن یک دارو به فهرست داروهای ضروری تا تولید و نظارت بر کیفیت آن، از توزیع دارو تا نسخه‌ای که پزشک می‌نویسد، تصمیم‌ها می‌توانند تحت تأثیر منافع اقتصادی قرار بگیرند. نتیجه چیست؟ داروهای غیرضروری، هزینه‌های بیشتر برای بیماران، فشار بر بیمه‌ها و دشوارترشدن دسترسی افراد نیازمند به داروی ایمن و باکیفیت.

🔹وقتی «منافع عمومی» در حاشیه قرار می‌گیرد، نخستین کسانی که هزینه می‌دهند، بیمارانی هستند که بیش از همه به درمان نیاز دارند.


مطلب کامل را می‌توانید از سایت مؤسسه رحمان بخوانید.

وب‌سایت | اینستاگرام | تلگرام

جنگ چه بر سر اقتصاد می‌آورد؟

🔹پاسخ «محمد مالجو» به این پرسش را می‌بینید.

📍مؤسسۀ رحمان
📝 نشست «اقتصاد بحران‌زده»
📆 شهریور ۱۴۰۴

وب‌سایت | اینستاگرام | تلگرام

🔸پژوهش میدانی مردم‌شناسی، امکان نزدیک شدن به واقعیت‌ها را می‌دهد، آنگونه که در موقعیت‌های محلی زیسته می‌شوند.

🔸مردم‌شناس کنار مردم زندگی می‌کند تا ببیند که آنها چگونه در مجموعۀ پیچیده‌ای از پدیده‌ها و مسایل، زندگی شخصی و جمعی خود را شکل می‌دهند. مردم‌شناسی، توانایی توجه کردن به جزییات ملموس است و مقاومتی در برابر گفتمان‌های انتزاعی.

🔸دانش مردم‌شناختی که در روایت‌پردازی مردم‌نگارانه تجلی می‌یابد، «از پایین» و «با مشارکت مردم» شکل می‌گیرد. این نوع از فهم آغشته به زمینه‌های واقعی، برای هر نوع برنامه و سیاستگذاری توسعه که نمی‌خواهد مرکزگرا، تعمیم‌گرا‌ و یکسان‌ساز باشد ضروری است.

اصغر ایزدی جیران، مردم‌شناس

وب‌سایت | اینستاگرام | تلگرام

وب‌سایت | اینستاگرام | تلگرام

روز جهانی خیریه؛ از «کمک‌رسانی» تا «ساختنِ تغییر»

📌نیکوکاری، فراتر از یک عمل اقتصادی، ریشه در مسئولیت‌شناسی و احترام به شأن انسان دارد. وقتی از بسته‌های معیشتی، هزینه درمان یا کمک‌های مالی حرف می‌زنیم، داریم رنج‌های فوریِ هم‌نوعانمان را کاهش می‌دهیم؛ این کار ضروری و انسانی است. اما سوال اصلی اینجاست: آیا باید به همین کمک‌هایِ مقطعی قانع باشیم؟

📌مشکلاتِ امروزِ جامعه، مثل فقر و نابرابری، خیلی پیچیده‌تر از آن هستند که با مداخله‌های پراکنده و موقت درمان شوند. اگر واقعاً می‌خواهیم شرایط تغییر کند، باید به جایِ تمرکز فقط بر روی «نشانه‌های مشکل»، به سراغِ «ریشه‌های مشکل» برویم. در دنیایِ امروز، هدفِ نیکوکاریِ هوشمند، تغییر همان ساختارها، قوانین و ذهنیت‌هایی است که باعث بازتولیدِ فقر می‌شوند.

📌شاید زمان آن رسیده که از «خیریه معیشتی» به سمت «نیکوکاریِ توان‌افزا» حرکت کنیم. یعنی:
🔸از «فقط کمک دادن» به سمت «ساختنِ امکان» برویم.
🔸از «حمایتِ صرف از فرد» به سمت «تقویتِ توانمندی‌های او» حرکت کنیم.
🔸و از «حل موقتِ مسئله»، به سمت «ایجادِ توانایی برای حلِ همیشگیِ مسائل» پیش برویم.

📌در نگاهِ جدید، کسی که کمک دریافت می‌کند، صرفاً یک «مخاطبِ خدمت» نیست؛ او فردی صاحبِ تجربه و ظرفیت است که می‌تواند شریکِ تغییر باشد. بنابراین، موفقیتِ یک خیریه فقط با «میزانِ کمک‌ها» سنجیده نمی‌شود؛ بلکه باید بپرسیم: چند نفر پس از دریافت حمایت، توانستند روی پای خود بایستند؟ چند نفر از چرخه فقر خارج شدند؟ یا چند نفر از «دریافت‌کننده کمک» به «کنشگر و نیکوکارِ آینده» تبدیل شدند؟

📌نیکوکاریِ واقعی، منابع را از بالا به پایین سرازیر نمی‌کند، بلکه اعتماد و فرصت‌های انتخاب را در جامعه محلی تقویت می‌کند. جامعه باید از «موضوعِ مداخله»، به «شریکِ تغییر» تبدیل شود؛ یعنی مردم خودشان بخشی از فرآیندِ شناخت و حلِ مسائل باشند.

📌شاید آینده نیکوکاری در همین تغییرِ نگاه باشد:
🔸امروز کمک کنیم، اما فقط برای عبور از بحران،
🔸برای فردا توانمند کنیم
🔸و برای ساختنِ آینده، هم‌افزا شویم.

📌جامعه‌ای که در آن نیکوکاری فقط جریانِ یک‌طرفه از «دارا» به «ندار» نباشد، جامعه‌ای است که در آن آدم‌ها توانمند می‌شوند تا خودشان سهمی در ساختنِ آینده داشته باشند.

📌در روز جهانی خیریه، مهم‌ترین پرسش این نیست که «چقدر بخشیده‌ایم؟» بلکه این است:
«چقدر امکان ساخته‌ایم تا انسان‌ها بتوانند خودشان زندگی‌شان را تغییر دهند؟»

این یعنی نیکوکاری در قرن بیست‌ویکم: نه فقط کاستن از رنج، بلکه ساختنِ ظرفیت برای رهایی از چرخه رنج.

وب‌سایت | اینستاگرام | تلگرام

نشست رونمایی و گفتگو پیرامون «کیف پول زنانه»
کنشگری اقتصادی زنان در جدال با قانون و فرهنگ

📌 آیا کنشگری اقتصادی زنان، منجر به تغییر در تبعیض ساختاری می‌شود؟

شما نیز در این گفتگو سهیم باشید!✨🍃

📚خرید کتاب «کیف پول زنانه» تا روز رونمایی، با ۱۰ درصد تخفیف همراه است.

🗓️ زمان: چهارشنبه ۱۸ شهریورماه

⏰ ساعت: ۱۷:۰۰ تا ۱۹:۰۰

💻 لینک نشست:
meet.google.com/yuj-vesi-qgf

🔺 این نشست هم به صورت حضوری و هم آنلاین برگزار می‌شود؛ برای عموم آزاد و رایگان است.

📍آدرس: موسسه رحمان، میدان توحید، خیابان نصرت غربی، پلاک ۵۶ طبقه اول

#خشونت_اقتصادی
#کیف_پول_زنانه
#زنان_و_اقتصاد
#موسسه_رحمان
#اشتغال_زنان
#نشر_افکار

وب‌سایت | اینستاگرام | تلگرام