هم‌اینک پخش زنده نشست "تاملی بر رنج‌های جوان امروز ایرانی" در اینستاگرام موسسه رحمان
=====
Rahman.inst
=====
Rahman.inst
🌀معرفی کتاب
📍"گزارش وضعیت اقشار آسیب‌پذیر و آسیب‌دیدگان اجتماعی" که بازه زمانی ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۶ را دربرمی‌گیرد و با مدیریت دکتر سعید معیدفر انجام گرفت، بهار امسال به همت موسسه رحمان و از سوی نشر آگاه منتشر شد. کتاب مزبور مقالاتی در زمینه مسائل اجتماعیِ اقشار در معرض آسیب ارائه داده است؛ اقشاری مانند متکدیان، سالمندان، روسپیان، حادثه‌دیدگان بلایای طبیعی، کودکان بدسرپرست، مبتلایان به ایدز و...
📍رویکرد حاکم بر گزارش، برساخت‌گرایی‌ست که تلاش می‌کند ضمن بررسی سرچشمه‌های ایجاد مسائل، در پی ارائه راهکار برای حل مشکلات اقشار آسیب‌دیده نیز برآید. در صورتِ تبدیل چالش‌های این اقشار به یک مسئله اجتماعی، یاری رساندن به آنان دیگر محدود به کمک‌های مالیِ فردی و جزیره‌ای به فقرا نخواهد بود؛ جامعه، نیاز به بسیج عمومی و همه‌جانبه را در خود حس می‌کند، نهادهای مدنی پویاتر می‌شوند، هویت مدنی افراد در قالب محلات، گروه‌های دینی، اقوام و اجتماعات کوچک تقویت می‌گردد.
📍یکی از کارکردهای قدرت داشتن این هویت‌ها، افزایش همبستگی اجتماعی و توانمندی جامعه در برخورد با بحران‌هاست. امروز در کشورهای توسعه‌یافته، هزاران انجمن نیکوکاری از سوی مردم تشکیل شده و هریک تلاش گسترده‌ای را با حمایت دولت برای حل مشکلات اقشار آسیب‌پذیر انجام می‌دهند. در کشور ما نیز گروه‌های خیریه‌ایِ کوچک در محله‌ها فعال بودند که گرچه هنوز هم در برخی شهرها هستند، اما با دخالت‌های فزاینده دولتی‌شدن در همه امور، بیشترِ آنها تضعیف شده یا از میان رفته‌اند.
📍برساخت مسائل اقشار آسیب‌پذیر و توسعه نهادهای مردم‌مدارِ پیرامون آنها از مهمترین اقدامات در بازسازی گروه‌های محله‌ایِ نیکوکاری است.
عناوین برخی مقالاتِ حاضر در کتاب "گزارش وضعیت اقشار آسیب‌پذیر و آسیب‌دیدگان اجتماعی" را در ادامه می‌خوانید:
🔹مطالعه علل جامعه‌شناختی خشونت، تجاوز و دزدی و آسیب‌های قربانیان آنها
🔹بی‌سرپناهی و کارتن‌خواب‌ها
🔹بررسی راهکارهای مشکلات زندگی سالمندان در ایران
🔹خشونت خانگی؛ زنان و کودکانِ کتک‌خورده
🔹مقدمه‌ای بر آسیب‌شناسی زندان در ایران
🔹بررسی مسائل حادثه‌دیدگان بلایا و فجایع طبیعی
=====
yon.ir/GM49p
@rahmaninstitute
📍"گزارش وضعیت اقشار آسیب‌پذیر و آسیب‌دیدگان اجتماعی" که بازه زمانی ۱۳۸۲ تا ۱۳۹۶ را دربرمی‌گیرد و با مدیریت دکتر سعید معیدفر انجام گرفت، بهار امسال به همت موسسه رحمان و از سوی نشر آگاه منتشر شد. کتاب مزبور مقالاتی در زمینه مسائل اجتماعیِ اقشار در معرض آسیب ارائه داده است؛ اقشاری مانند متکدیان، سالمندان، روسپیان، حادثه‌دیدگان بلایای طبیعی، کودکان بدسرپرست، مبتلایان به ایدز و...
📍رویکرد حاکم بر گزارش، برساخت‌گرایی‌ست که تلاش می‌کند ضمن بررسی سرچشمه‌های ایجاد مسائل، در پی ارائه راهکار برای حل مشکلات اقشار آسیب‌دیده نیز برآید. در صورتِ تبدیل چالش‌های این اقشار به یک مسئله اجتماعی، یاری رساندن به آنان دیگر محدود به کمک‌های مالیِ فردی و جزیره‌ای به فقرا نخواهد بود؛ جامعه، نیاز به بسیج عمومی و همه‌جانبه را در خود حس می‌کند، نهادهای مدنی پویاتر می‌شوند، هویت مدنی افراد در قالب محلات، گروه‌های دینی، اقوام و اجتماعات کوچک تقویت می‌گردد.
📍یکی از کارکردهای قدرت داشتن این هویت‌ها، افزایش همبستگی اجتماعی و توانمندی جامعه در برخورد با بحران‌هاست. امروز در کشورهای توسعه‌یافته، هزاران انجمن نیکوکاری از سوی مردم تشکیل شده و هریک تلاش گسترده‌ای را با حمایت دولت برای حل مشکلات اقشار آسیب‌پذیر انجام می‌دهند. در کشور ما نیز گروه‌های خیریه‌ایِ کوچک در محله‌ها فعال بودند که گرچه هنوز هم در برخی شهرها هستند، اما با دخالت‌های فزاینده دولتی‌شدن در همه امور، بیشترِ آنها تضعیف شده یا از میان رفته‌اند.
📍برساخت مسائل اقشار آسیب‌پذیر و توسعه نهادهای مردم‌مدارِ پیرامون آنها از مهمترین اقدامات در بازسازی گروه‌های محله‌ایِ نیکوکاری است.
عناوین برخی مقالاتِ حاضر در کتاب "گزارش وضعیت اقشار آسیب‌پذیر و آسیب‌دیدگان اجتماعی" را در ادامه می‌خوانید:
🔹مطالعه علل جامعه‌شناختی خشونت، تجاوز و دزدی و آسیب‌های قربانیان آنها
🔹بی‌سرپناهی و کارتن‌خواب‌ها
🔹بررسی راهکارهای مشکلات زندگی سالمندان در ایران
🔹خشونت خانگی؛ زنان و کودکانِ کتک‌خورده
🔹مقدمه‌ای بر آسیب‌شناسی زندان در ایران
🔹بررسی مسائل حادثه‌دیدگان بلایا و فجایع طبیعی
=====
yon.ir/GM49p
@rahmaninstitute
🌼 گزارشی از نشست " تاملی در رنج های جوان امروز ایرانی"
نشست " تاملی در رنج های جوان امروز ایرانی " اول مرداد ماه در موسسه رحمان برگزار شد.این برنامه هفتمین نشست از سلسله نشست های جوانان و جوانی در ایران بود. سخنرانان این برنامه آقایان دکتر سعید ذکایی و دکتر مقصود فراستخواه بودند. با توجه به اهمیت موضوع جوانی مخاطبین استقبال قابل ملاحظه ای از بحث داشتند.
دکتر ذکایی به عنوان اولین سخنران آغاز گر بحث بود. او در بخش هایی از صحبت های خود اینگونه ابراز فرمود:
مسائل جوانان و جوانی وجهه جهانی دارد. ما وضعیت جهانی شدن داریم و ویژگی ها و نگرانی هایی با وجوه مشترک درکل دنیا داریم. نگرانی هایی مانند کار و بیکاری . جوان در عرصه ای که می خواهد ماجراجویی کند عرصه ای است که برای سرگرمی به حداقل استقلال اقتصادی نیاز دارد، فلذا بیکاری برای او چالش و نگرانی جدی ای محسوب می شود.
او بیان داشت، مساله جوانان وجه ساختاری و فرهنگی نیز دارد. برخی از موضوعات جوانان به رسمیت شناخته شده اند. اما برخی دیگر خیر. به همین دلیل در تعیین وضعیت امروز جوانان تداوم ها و گسست هایی دیده می شود که آنها را به متون و مفاهیم نیز می توان پیوند داد.
در بخش بعدی نشست دکتر مقصود فراستخواه موضوع رنج های جوان امروز ایرانی را به بحث گذاشت. او در ابتدا گفت:
مناسبات جامعه ما با جوانان بحث برانگیز شده است . وی صورت مساله صحبت خود را این گونه مطرح نمود که: جوانان امروز ابژه ای برای بزرگان رسمی جامعه شده اند.
فراستخواه اشاره داشت که ما در جامعه بزرگانی داریم که بخش بزرگی از آن بزرگان رسمی هستند که جوانان ما ابژه آنها شده اند. هر چند ما هنوز نمی فهمیم که جوانان ایرانی به عنوان ابژه پدید آمده اند و برای این جوانان فرصتی فراهم نیامده است تا بیاندیشند و کارگزار عالم و شهر شوند و طرحی در بیاندازند و نقش خود را نسبت به شهر بشناسند.
او در تعریف ابژه گفت: جوان ابژه است یعنی بزرگان او را روایت می کنند.
=====
گزارش کامل :yon.ir/RhsCn
@rahmaninstitute
نشست " تاملی در رنج های جوان امروز ایرانی " اول مرداد ماه در موسسه رحمان برگزار شد.این برنامه هفتمین نشست از سلسله نشست های جوانان و جوانی در ایران بود. سخنرانان این برنامه آقایان دکتر سعید ذکایی و دکتر مقصود فراستخواه بودند. با توجه به اهمیت موضوع جوانی مخاطبین استقبال قابل ملاحظه ای از بحث داشتند.
دکتر ذکایی به عنوان اولین سخنران آغاز گر بحث بود. او در بخش هایی از صحبت های خود اینگونه ابراز فرمود:
مسائل جوانان و جوانی وجهه جهانی دارد. ما وضعیت جهانی شدن داریم و ویژگی ها و نگرانی هایی با وجوه مشترک درکل دنیا داریم. نگرانی هایی مانند کار و بیکاری . جوان در عرصه ای که می خواهد ماجراجویی کند عرصه ای است که برای سرگرمی به حداقل استقلال اقتصادی نیاز دارد، فلذا بیکاری برای او چالش و نگرانی جدی ای محسوب می شود.
او بیان داشت، مساله جوانان وجه ساختاری و فرهنگی نیز دارد. برخی از موضوعات جوانان به رسمیت شناخته شده اند. اما برخی دیگر خیر. به همین دلیل در تعیین وضعیت امروز جوانان تداوم ها و گسست هایی دیده می شود که آنها را به متون و مفاهیم نیز می توان پیوند داد.
در بخش بعدی نشست دکتر مقصود فراستخواه موضوع رنج های جوان امروز ایرانی را به بحث گذاشت. او در ابتدا گفت:
مناسبات جامعه ما با جوانان بحث برانگیز شده است . وی صورت مساله صحبت خود را این گونه مطرح نمود که: جوانان امروز ابژه ای برای بزرگان رسمی جامعه شده اند.
فراستخواه اشاره داشت که ما در جامعه بزرگانی داریم که بخش بزرگی از آن بزرگان رسمی هستند که جوانان ما ابژه آنها شده اند. هر چند ما هنوز نمی فهمیم که جوانان ایرانی به عنوان ابژه پدید آمده اند و برای این جوانان فرصتی فراهم نیامده است تا بیاندیشند و کارگزار عالم و شهر شوند و طرحی در بیاندازند و نقش خود را نسبت به شهر بشناسند.
او در تعریف ابژه گفت: جوان ابژه است یعنی بزرگان او را روایت می کنند.
=====
گزارش کامل :yon.ir/RhsCn
@rahmaninstitute
🔅#اعتماد_اجتماعی و این روزهای ایران...
📍دیروز 14 مرداد سالگرد امضای فرمان مشروطیت بود. #انقلاب_مشروطه، از مهم ترین دقائق تاریخی جامعه ایران است که ردپای آن را در بسیاری از رخدادهای سیاسی-اجتماعیِ سال‌های بعدش می توان دید؛ به‌ویژه این روزها که شاهد افزایش نارضایتی ها در کشورمان هستیم؛ چه در قالب اعتراضات خیابانی و طرح شعارهایی علیه حاکمیت رسمی، چه نقدهای جدی به عملکرد دولت در شبکه های اجتماعی از سوی اقشار مختلف.
📍فرصت خوبی‌ست تا نگاهی بیندازیم به نکات سودمند و راهگشایی که سال 1394 در مجموعه نشست‌های «اعتماد اجتماعی» در موسسه رحمان مطرح شد.
📍در ادامه با ما همراه باشید👇🏾
@rahmaninstitute
📍دیروز 14 مرداد سالگرد امضای فرمان مشروطیت بود. #انقلاب_مشروطه، از مهم ترین دقائق تاریخی جامعه ایران است که ردپای آن را در بسیاری از رخدادهای سیاسی-اجتماعیِ سال‌های بعدش می توان دید؛ به‌ویژه این روزها که شاهد افزایش نارضایتی ها در کشورمان هستیم؛ چه در قالب اعتراضات خیابانی و طرح شعارهایی علیه حاکمیت رسمی، چه نقدهای جدی به عملکرد دولت در شبکه های اجتماعی از سوی اقشار مختلف.
📍فرصت خوبی‌ست تا نگاهی بیندازیم به نکات سودمند و راهگشایی که سال 1394 در مجموعه نشست‌های «اعتماد اجتماعی» در موسسه رحمان مطرح شد.
📍در ادامه با ما همراه باشید👇🏾
@rahmaninstitute
مؤسسه رحمان
🔅#اعتماد_اجتماعی و این روزهای ایران... 📍دیروز 14 مرداد سالگرد امضای فرمان مشروطیت بود. #انقلاب_مشروطه، از مهم ترین دقائق تاریخی جامعه ایران است که ردپای آن را در بسیاری از رخدادهای سیاسی-اجتماعیِ سال‌های بعدش می توان دید؛ به‌ویژه این روزها که شاهد افزایش…
🔅#اعتماد_اجتماعی و این روزهای ایران...
🔹بخش یک: از سخنرانی دکتر نعمت‌الله فاضلی
📍فرهنگ معاصر ایران، فرهنگی است که از عصر مشروطه تا زمان ما شکل گرفته است. اساساً واحد تجزیه و تحلیل در جامعه ما در هر زمینه‌ای باید جامعه معاصر باشد و تاریخ اکنونِ ما، پنج یا ده سال اخیر نیست؛ بلکه تا دوران مشروطه عقب می‌رود.
📍در دنیای معاصر، #شهروند به‌عنوان سوژه مدرن، باید به گونه‌ای تربیت شود که توانایی خلق اعتماد را داشته باشد و لازمه‌اش آن است که موقعیت‌های سوژگی و ساختارهای جمعی، امکان تولید اعتماد را به او بدهند. سوژه باید توانمندی و مهارت‌های لازم را پیدا کند تا بتواند هم برای دیگری اعتمادآفرین باشد و هم به دیگری اعتماد کند.
📍از سوی دیگر، ساختارها (نهادهای آموزشی، رسانه، قوانین، سازمان‌ها، بروکراسی، مجموع عرف‌ها و روال‌های جمعی) باید این آمادگی، امکان و فرصت را به شهروند بدهند که اعتماد بیافریند. سوژگی بدون این موقعیت‌ها به تنهایی شکل نمی‌گیرد.
📍#بازنمایی_اعتماد مهم است، چون ذهنیت جمعی ما را می‌سازد. در یک فرایند تاریخیِ پنجاه‌ساله یا صدساله، این بازنمایی‌ها که از طریق تصاویر سینمایی، خبری، تلویزیونی و رسانه‌ای به ذهنیت غالب تبدیل شده، غالبا ما را به این نتیجه رسانده‌اند که داریم در جامعه‌ای دروغگو، بی‌اخلاق و غیرانسانی زندگی می‌کنیم.
📍ما هر قدر دانشگاه‌ها، ساختمان‌ها، پل‌ها و برنامه‌های توسعه‌ای ایجاد کنیم، اگر این توسعه فضا و سرمایه‌های کالبدی، همراه با اَشکالی از توانمندی شهروندان و افزایش انواع #سوادها برای آنان نباشد، بی‌اعتمادی گسترش خواهد یافت. بی‌اعتمادی، برآمده از کم‌توانی شهروندان در تجزیه و تحلیل‌ها و فهم فرصت‌ها و موقعیت‌هایی است که در آن قرار گرفته‌اند.
📍راه گسترش اعتماد این است که سواد اجتماعی، انتقادی، تحلیلی و استدلالی را افزایش دهیم و شهروندان را فعال‌تر کنیم. در این صورت است که خودشان اعتماد را می‌آفرینند؛ یعنی می‌توانند از همه شکاف‌های ساختاری موجود کمک بگیرند تا فضای قابل‌اعتمادتری را به وجود آورند. وقتی تلویزیون یا فیلم می‌بینند، بتوانند تحلیل کنند که چقدر این برنامه برای آنها سودمند بوده یا تضعیف‌شان کرده، چقدر واقع‌بینانه یا غیرواقع‌بینانه است. اگر شهروندان نتوانند چنین کاری بکنند، گسترش رسانه‌ها کمکی به گسترش اعتماد نمی‌کند.
📍ساختارها باید کمک کنند شهروندانِ واقعی داشته باشیم. این همان چیزی است که ما کم داریم. نظام آموزشیِ ما از پهلوی تا امروز هنوز نتوانسته‌اند #سوژه_مدرن را خلق کنند. در کشورهای حوزه اسکاندیناوی که بالاترین سطح اعتماد اجتماعی را در لایه‌های مختلف دارند، اصلی‌ترین دلیل همین توانمندی شهروندان است. زیرا ما نمیتوانیم جلوی همه‌ی تلویزیون‌ها را بگیریم که فیلم‌های آنچنانی نسازند، این فیلم‌ها ساخته می‌شوند. نمیتوانیم به روزنامه‌ها بگوییم که تصور عجیب و غریب از جامعه نداشته باشند، خبرنگار به دنبال رخدادهای عجیب و غریب می‌رود.
📍اگر شهروندانِ توانمندی داشته باشیم، همین خبرهای رسانه‌ای و مطبوعاتی می‌توانند به توانمندی بیشتر شهروندان کمک کنند و اعتماد را افزایش دهند. اما اگر شهروندان ما فاقد سواد و توانمندیِ کافی باشند، هر حادثه‌ای می‌تواند بحران کمبود اعتماد را تشدید کند.
@rahmaninstitute
🔹بخش یک: از سخنرانی دکتر نعمت‌الله فاضلی
📍فرهنگ معاصر ایران، فرهنگی است که از عصر مشروطه تا زمان ما شکل گرفته است. اساساً واحد تجزیه و تحلیل در جامعه ما در هر زمینه‌ای باید جامعه معاصر باشد و تاریخ اکنونِ ما، پنج یا ده سال اخیر نیست؛ بلکه تا دوران مشروطه عقب می‌رود.
📍در دنیای معاصر، #شهروند به‌عنوان سوژه مدرن، باید به گونه‌ای تربیت شود که توانایی خلق اعتماد را داشته باشد و لازمه‌اش آن است که موقعیت‌های سوژگی و ساختارهای جمعی، امکان تولید اعتماد را به او بدهند. سوژه باید توانمندی و مهارت‌های لازم را پیدا کند تا بتواند هم برای دیگری اعتمادآفرین باشد و هم به دیگری اعتماد کند.
📍از سوی دیگر، ساختارها (نهادهای آموزشی، رسانه، قوانین، سازمان‌ها، بروکراسی، مجموع عرف‌ها و روال‌های جمعی) باید این آمادگی، امکان و فرصت را به شهروند بدهند که اعتماد بیافریند. سوژگی بدون این موقعیت‌ها به تنهایی شکل نمی‌گیرد.
📍#بازنمایی_اعتماد مهم است، چون ذهنیت جمعی ما را می‌سازد. در یک فرایند تاریخیِ پنجاه‌ساله یا صدساله، این بازنمایی‌ها که از طریق تصاویر سینمایی، خبری، تلویزیونی و رسانه‌ای به ذهنیت غالب تبدیل شده، غالبا ما را به این نتیجه رسانده‌اند که داریم در جامعه‌ای دروغگو، بی‌اخلاق و غیرانسانی زندگی می‌کنیم.
📍ما هر قدر دانشگاه‌ها، ساختمان‌ها، پل‌ها و برنامه‌های توسعه‌ای ایجاد کنیم، اگر این توسعه فضا و سرمایه‌های کالبدی، همراه با اَشکالی از توانمندی شهروندان و افزایش انواع #سوادها برای آنان نباشد، بی‌اعتمادی گسترش خواهد یافت. بی‌اعتمادی، برآمده از کم‌توانی شهروندان در تجزیه و تحلیل‌ها و فهم فرصت‌ها و موقعیت‌هایی است که در آن قرار گرفته‌اند.
📍راه گسترش اعتماد این است که سواد اجتماعی، انتقادی، تحلیلی و استدلالی را افزایش دهیم و شهروندان را فعال‌تر کنیم. در این صورت است که خودشان اعتماد را می‌آفرینند؛ یعنی می‌توانند از همه شکاف‌های ساختاری موجود کمک بگیرند تا فضای قابل‌اعتمادتری را به وجود آورند. وقتی تلویزیون یا فیلم می‌بینند، بتوانند تحلیل کنند که چقدر این برنامه برای آنها سودمند بوده یا تضعیف‌شان کرده، چقدر واقع‌بینانه یا غیرواقع‌بینانه است. اگر شهروندان نتوانند چنین کاری بکنند، گسترش رسانه‌ها کمکی به گسترش اعتماد نمی‌کند.
📍ساختارها باید کمک کنند شهروندانِ واقعی داشته باشیم. این همان چیزی است که ما کم داریم. نظام آموزشیِ ما از پهلوی تا امروز هنوز نتوانسته‌اند #سوژه_مدرن را خلق کنند. در کشورهای حوزه اسکاندیناوی که بالاترین سطح اعتماد اجتماعی را در لایه‌های مختلف دارند، اصلی‌ترین دلیل همین توانمندی شهروندان است. زیرا ما نمیتوانیم جلوی همه‌ی تلویزیون‌ها را بگیریم که فیلم‌های آنچنانی نسازند، این فیلم‌ها ساخته می‌شوند. نمیتوانیم به روزنامه‌ها بگوییم که تصور عجیب و غریب از جامعه نداشته باشند، خبرنگار به دنبال رخدادهای عجیب و غریب می‌رود.
📍اگر شهروندانِ توانمندی داشته باشیم، همین خبرهای رسانه‌ای و مطبوعاتی می‌توانند به توانمندی بیشتر شهروندان کمک کنند و اعتماد را افزایش دهند. اما اگر شهروندان ما فاقد سواد و توانمندیِ کافی باشند، هر حادثه‌ای می‌تواند بحران کمبود اعتماد را تشدید کند.
@rahmaninstitute
🔅#اعتماد_اجتماعی و این روزهای ایران...
🔹بخش دو: از سخنرانی دکتر هادی خانیکی
📍وضع #رسانه در مواجهه با تغییرات اجتماعی چیست؟ رسانه همه چیز را خراب می‌کند یا همه چیز را درست می‌کند؟ براساس پژوهش دکتر تهرانیان در سال ۱۳۵۳ رسانه‌ها باعث شدند از گذشته ببُریم و فراغ اندیشیدن به آینده را هم از دست بدهیم. جامعه‌ای که از گذشتۀ خودش منفک شده و نسبت به آیندۀ خودش امید ندارد، جامعه‌ای بی‌اعتماد میشود. این تصویر متعلق به سال ۵۳ است که هنوز نه خبری از اینترنت هست و نه شبکه‌های مجازی و ماهواره‌ها.
📍جامعۀ ایران دستخوش تغییرات شتابان است. دارد مدرن‌تر میشود، شهری‌تر میشود (به لحاظ سخت‌افزاری) و جامعۀ شهری‌تر جامعه‌ای است که باسوادتر میشود، سطح آموزش در آن وسیع‌تر میشود، و استفاده از رسانه در آن افزایش می‌یابد.
📍اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد که روند جامعه ما در حوزۀ اعتماد #معکوس است؛ یعنی هرچه جامعه جوان‌تر میشود، مثلاً میزان اعتماد به تلویزیون در آن کاهش پیدا می‌کند. اگر با بالا رفتن سطح سواد، و شهری‌تر شدن جامعه، میزان اعتماد کمتر شود، جامعه دچار نابهنجاری میشود. یعنی رسانه گسترش پیدا می‌کند، جامعه نوتر میشود، ولی عوامل نوسازی در جامعه، به جای اینکه بنیان‌های اعتماد و همبستگی و نشاط و امید را تقویت کنند، تضعیف می‌کنند.
📍یکی از ضعف‌های جامعه ایران در مقایسه با جوامع شبیه خودش، ضعیف‌تر و آسیب‌پذیرتر بودن #نهادهای_مدنی است.
📍مهمترین عناصری که #سرمایه_اجتماعی را افزایش می‌دهند، کنش متقابل اجتماعی و تعامل میان افراد و گروه‌ها و اجتماعات، تعهدات متقابل و انتظارات، هنجارها و ضمانت‌های اجرایی مؤثر، ظرفیت‌های بالقوه اطلاعاتی، انواع روابط و پیوندها و انسجام اجتماعی، و استفاده از منابع و منافع مشترک است. مسئله ما در معرض تهدید بودن این مؤلفه‌های سرمایه اجتماعی است.
📍مسئله اجتماعی در هر جامعه در حال توسعه‌ای وجود دارد و معمولا از حیث عملی و نظری باعث تحرک جامعه میشود. اما وقتی #فرصت نیست، مسئله اجتماعی خیلی زود تا سرحد بحران می‌رود.
📍افزایش فردگرایی، غلبه عقلانیت فردی و... بی‌اعتمادیِ جامعه را سبب شده است. بی اعتمادی به نهادهای رسمی، بی‌اعتمادیِ نهادهای رسمی به جامعه، و هر دو به نخبگان، و هر سه به گذشته و تاریخ، و هر چهار به آینده.
📍اگر نسبت به نهادهای حل اختلاف و منازعه، چه به لحاظ حقوقی و چه سیاسی و چه اجتماعی، اعتماد وجود داشته باشد، جامعه به سمت اعتماد پیش می‌رود. نهادهای سیاسی، نهادهای تثبیت اعتماد هستند.
📍وقتی حس دولت‌مندی در جامعه کاهش می‌یابد و افراد خودشان عهده‌دار حل مسئله‌شان می‌شوند، جامعه گرفتار بی‌اعتمادی میشود. به میزانی که اعتماد به #قانون کم شود، بی‌اعتمادی افزایش می‌یابد. هرچه مبارزه با فساد سیستماتیک جدی گرفته شود و به‌ویژه سطوح حاکمیتی برای مبارزه با آنها اراده داشته باشند، اعتماد افزایش پیدا می‌کند.
📍موضوع مهم دیگر، اعتماد به حافظۀ تاریخی است. برخورد ما با گذشته خودمان یا به صورت افراطی افتخارآمیز است یا با تنفر افراطی. در جامعه ایران، عناصر بسیاری هست که می‌توانند همبستگی، مشارکت و اعتماد را تقویت کنند؛ اما به دلیل استفاده‌های ابزاری ما از عناصر سازنده جامعه و فرهنگ‌مان (دین، سنت و گذشته) نتوانسته‌ایم آنها را به خوبی در خدمت اخلاقی‌تر کردن جامعه و بالاتر بردن ارزش‌های اجتماعی در همه جا قرار دهیم.
📍رسانه می‌تواند با احیای ظرفیت‌های گفت‌وگو و گشودن دریچه‌های جامعه رو به یکدیگر، کاری کند که افراد و گروه‌ها هم را ببینند و میزان اعتماد افزایش یابد.
@rahmaninstitute
🔹بخش دو: از سخنرانی دکتر هادی خانیکی
📍وضع #رسانه در مواجهه با تغییرات اجتماعی چیست؟ رسانه همه چیز را خراب می‌کند یا همه چیز را درست می‌کند؟ براساس پژوهش دکتر تهرانیان در سال ۱۳۵۳ رسانه‌ها باعث شدند از گذشته ببُریم و فراغ اندیشیدن به آینده را هم از دست بدهیم. جامعه‌ای که از گذشتۀ خودش منفک شده و نسبت به آیندۀ خودش امید ندارد، جامعه‌ای بی‌اعتماد میشود. این تصویر متعلق به سال ۵۳ است که هنوز نه خبری از اینترنت هست و نه شبکه‌های مجازی و ماهواره‌ها.
📍جامعۀ ایران دستخوش تغییرات شتابان است. دارد مدرن‌تر میشود، شهری‌تر میشود (به لحاظ سخت‌افزاری) و جامعۀ شهری‌تر جامعه‌ای است که باسوادتر میشود، سطح آموزش در آن وسیع‌تر میشود، و استفاده از رسانه در آن افزایش می‌یابد.
📍اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد که روند جامعه ما در حوزۀ اعتماد #معکوس است؛ یعنی هرچه جامعه جوان‌تر میشود، مثلاً میزان اعتماد به تلویزیون در آن کاهش پیدا می‌کند. اگر با بالا رفتن سطح سواد، و شهری‌تر شدن جامعه، میزان اعتماد کمتر شود، جامعه دچار نابهنجاری میشود. یعنی رسانه گسترش پیدا می‌کند، جامعه نوتر میشود، ولی عوامل نوسازی در جامعه، به جای اینکه بنیان‌های اعتماد و همبستگی و نشاط و امید را تقویت کنند، تضعیف می‌کنند.
📍یکی از ضعف‌های جامعه ایران در مقایسه با جوامع شبیه خودش، ضعیف‌تر و آسیب‌پذیرتر بودن #نهادهای_مدنی است.
📍مهمترین عناصری که #سرمایه_اجتماعی را افزایش می‌دهند، کنش متقابل اجتماعی و تعامل میان افراد و گروه‌ها و اجتماعات، تعهدات متقابل و انتظارات، هنجارها و ضمانت‌های اجرایی مؤثر، ظرفیت‌های بالقوه اطلاعاتی، انواع روابط و پیوندها و انسجام اجتماعی، و استفاده از منابع و منافع مشترک است. مسئله ما در معرض تهدید بودن این مؤلفه‌های سرمایه اجتماعی است.
📍مسئله اجتماعی در هر جامعه در حال توسعه‌ای وجود دارد و معمولا از حیث عملی و نظری باعث تحرک جامعه میشود. اما وقتی #فرصت نیست، مسئله اجتماعی خیلی زود تا سرحد بحران می‌رود.
📍افزایش فردگرایی، غلبه عقلانیت فردی و... بی‌اعتمادیِ جامعه را سبب شده است. بی اعتمادی به نهادهای رسمی، بی‌اعتمادیِ نهادهای رسمی به جامعه، و هر دو به نخبگان، و هر سه به گذشته و تاریخ، و هر چهار به آینده.
📍اگر نسبت به نهادهای حل اختلاف و منازعه، چه به لحاظ حقوقی و چه سیاسی و چه اجتماعی، اعتماد وجود داشته باشد، جامعه به سمت اعتماد پیش می‌رود. نهادهای سیاسی، نهادهای تثبیت اعتماد هستند.
📍وقتی حس دولت‌مندی در جامعه کاهش می‌یابد و افراد خودشان عهده‌دار حل مسئله‌شان می‌شوند، جامعه گرفتار بی‌اعتمادی میشود. به میزانی که اعتماد به #قانون کم شود، بی‌اعتمادی افزایش می‌یابد. هرچه مبارزه با فساد سیستماتیک جدی گرفته شود و به‌ویژه سطوح حاکمیتی برای مبارزه با آنها اراده داشته باشند، اعتماد افزایش پیدا می‌کند.
📍موضوع مهم دیگر، اعتماد به حافظۀ تاریخی است. برخورد ما با گذشته خودمان یا به صورت افراطی افتخارآمیز است یا با تنفر افراطی. در جامعه ایران، عناصر بسیاری هست که می‌توانند همبستگی، مشارکت و اعتماد را تقویت کنند؛ اما به دلیل استفاده‌های ابزاری ما از عناصر سازنده جامعه و فرهنگ‌مان (دین، سنت و گذشته) نتوانسته‌ایم آنها را به خوبی در خدمت اخلاقی‌تر کردن جامعه و بالاتر بردن ارزش‌های اجتماعی در همه جا قرار دهیم.
📍رسانه می‌تواند با احیای ظرفیت‌های گفت‌وگو و گشودن دریچه‌های جامعه رو به یکدیگر، کاری کند که افراد و گروه‌ها هم را ببینند و میزان اعتماد افزایش یابد.
@rahmaninstitute
🔅#اعتماد_اجتماعی و این روزهای ایران...
🔹بخش سه: از سخنرانی دکتر دینی ترکمانی
📍یکی از پیش‌شرط‌های شکل‌گیری اعتماد اجتماعی این است که فرد حس کند در جامعه‌ای زندگی می‌کند که در هنگام گرفتاری، کسانی در شبکه‌های اجتماعی، دولت و نهادهای عمومی هستند که مشکل او را حل کنند و تنهایش نگذارند.
📍وقتی از اعتماد اجتماعی سخن می‌گوییم، انتظارات خودمان را از دیگران بیان می‌کنیم. مثلاً از دیگران انتظار داریم با ما صادقانه رفتار کنند، در امانت خیانت نکنند، اگر قولی داده‌اند به آن عمل کنند، حقوق مالکیت تضمین شود، بتوانیم مواضع سیاسی خود را به‌راحتی بگوییم و...
📍هرچه این انتظارات ما انطباق بیشتری با جهانِ بیرون داشته باشد، اعتمادی که در سطح ساختارهای اجتماعی وجود دارد، بیشتر خواهد بود.
بحث اعتماد اجتماعی با سه نوع حق پیوند دارد:
1. حقوق مدنی
2. حقوق شهروندی
3. حقوق سیاسی
📍اعتماد اجتماعی باعث میشود #اقدامات_جمعی در طرح‌هایی که به مشارکت جمعیِ مبتنی‌بر اعتماد اجتماعی نیاز دارد، به خوبی پیش روند.
📍کاهش اعتماد اجتماعی نه‌فقط به‌معنای تهی شدن جامعه از فضائل اخلاقی است، بلکه با #مشروعیت_سیاسی حکومت‌ها ارتباط دارد. افزایش روند کاهش اعتماد اجتماعی، زنگ خطری است که نظام سیاسی باید آن را جدی بگیرد.
📍ما از نظر #تعامل میان افکار عمومی و حاکمیت وضع خوبی نداریم، مشروعیت سیاسی نظام در نظر افکار عمومی افت کرده و ممکن است در بزنگاه‌هایی با تلنگری کوچک اتفاقاتی رخ دهد که نتوان آن را مدیریت کرد.
📍باید این موضوع را از نظر اقتصادی، سیاسی، روان‌شناسی اجتماعی، جامعه‌شناسی سیاسی و... به‌عنوان مسئله‌ای جدی بررسی و ریشه‌یابی کرد تا راهکارهای درستی به دست آید.
📍نقض #حقوق مدنی، سیاسی و شهروندی مردم در افت شدید اعتماد اجتماعی نقش داشته است. باید تا جایی که می‌توانیم، برای تأمین این حقوق تلاش کنیم.
@rahmaninstitute
🔹بخش سه: از سخنرانی دکتر دینی ترکمانی
📍یکی از پیش‌شرط‌های شکل‌گیری اعتماد اجتماعی این است که فرد حس کند در جامعه‌ای زندگی می‌کند که در هنگام گرفتاری، کسانی در شبکه‌های اجتماعی، دولت و نهادهای عمومی هستند که مشکل او را حل کنند و تنهایش نگذارند.
📍وقتی از اعتماد اجتماعی سخن می‌گوییم، انتظارات خودمان را از دیگران بیان می‌کنیم. مثلاً از دیگران انتظار داریم با ما صادقانه رفتار کنند، در امانت خیانت نکنند، اگر قولی داده‌اند به آن عمل کنند، حقوق مالکیت تضمین شود، بتوانیم مواضع سیاسی خود را به‌راحتی بگوییم و...
📍هرچه این انتظارات ما انطباق بیشتری با جهانِ بیرون داشته باشد، اعتمادی که در سطح ساختارهای اجتماعی وجود دارد، بیشتر خواهد بود.
بحث اعتماد اجتماعی با سه نوع حق پیوند دارد:
1. حقوق مدنی
2. حقوق شهروندی
3. حقوق سیاسی
📍اعتماد اجتماعی باعث میشود #اقدامات_جمعی در طرح‌هایی که به مشارکت جمعیِ مبتنی‌بر اعتماد اجتماعی نیاز دارد، به خوبی پیش روند.
📍کاهش اعتماد اجتماعی نه‌فقط به‌معنای تهی شدن جامعه از فضائل اخلاقی است، بلکه با #مشروعیت_سیاسی حکومت‌ها ارتباط دارد. افزایش روند کاهش اعتماد اجتماعی، زنگ خطری است که نظام سیاسی باید آن را جدی بگیرد.
📍ما از نظر #تعامل میان افکار عمومی و حاکمیت وضع خوبی نداریم، مشروعیت سیاسی نظام در نظر افکار عمومی افت کرده و ممکن است در بزنگاه‌هایی با تلنگری کوچک اتفاقاتی رخ دهد که نتوان آن را مدیریت کرد.
📍باید این موضوع را از نظر اقتصادی، سیاسی، روان‌شناسی اجتماعی، جامعه‌شناسی سیاسی و... به‌عنوان مسئله‌ای جدی بررسی و ریشه‌یابی کرد تا راهکارهای درستی به دست آید.
📍نقض #حقوق مدنی، سیاسی و شهروندی مردم در افت شدید اعتماد اجتماعی نقش داشته است. باید تا جایی که می‌توانیم، برای تأمین این حقوق تلاش کنیم.
@rahmaninstitute
Forwarded from ترویج کارهای داوطلبانه
در راستای بزرگداشت فعالیتهای داوطلبانه و انسان دوستانه تشکلها و سازمانهای مردم نهاد روز ۲۲ مرداد را بعنوان روز ملی تشکلها و مشارکت‌های اجتماعی پاس میداریم.
@voluntarywork
@voluntarywork
هشتمین نشست تخصصی از مجموعه نشست‌های "جوانان و جوانی در ایران" با موضوع
☘️"جوان، شغل و تدوین چشم‌انداز آینده" ☘️
با حضور اساتید برجسته حوزه اقتصاد، دکتر حسین راغفر، عضو هیأت علمی دانشگاه الزهرا و دکتر حسن طائی، عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبائی اولین دوشنبه شهریور ماه ساعت 17 توسط موسسه رحمان برگزار می گردد.
در این مجموعه تاکنون به بررسی مسائل مختلف حوزه جوانان چون اوقات فراغت، تنهازیستی، خلقیات و سبک زندگی جوانان و مدیریت بدن و رنج‌های جوانان پرداخته ایم. مطلوب است در جلسه پیش رو تأملی کنیم بر اینکه:
وضعیت شغلی جوانان در آینده ایران چگونه است؟
آیا مهاجرت مغزها گسترش خواهد یافت؟
آیا می‌توان به رونق اقتصادی امیدوار بود؟
آیا فضای مجازی می‌تواند باعث تغییر در چشم‌اندازهای شغلی جوانان شود؟
🌱🌱🌱مشتاق حضور عموم علاقمندان هستیم.🌱🌱🌱
☘️مکان: میدان توحید، خیابان نصرت غربی، پلاک 56، طبقه دوم
#موسسه_رحمان
#نشست_ماهانه
=====
@rahmaninstitute
www.rahman.org.ir
☘️"جوان، شغل و تدوین چشم‌انداز آینده" ☘️
با حضور اساتید برجسته حوزه اقتصاد، دکتر حسین راغفر، عضو هیأت علمی دانشگاه الزهرا و دکتر حسن طائی، عضو هیأت علمی دانشگاه علامه طباطبائی اولین دوشنبه شهریور ماه ساعت 17 توسط موسسه رحمان برگزار می گردد.
در این مجموعه تاکنون به بررسی مسائل مختلف حوزه جوانان چون اوقات فراغت، تنهازیستی، خلقیات و سبک زندگی جوانان و مدیریت بدن و رنج‌های جوانان پرداخته ایم. مطلوب است در جلسه پیش رو تأملی کنیم بر اینکه:
وضعیت شغلی جوانان در آینده ایران چگونه است؟
آیا مهاجرت مغزها گسترش خواهد یافت؟
آیا می‌توان به رونق اقتصادی امیدوار بود؟
آیا فضای مجازی می‌تواند باعث تغییر در چشم‌اندازهای شغلی جوانان شود؟
🌱🌱🌱مشتاق حضور عموم علاقمندان هستیم.🌱🌱🌱
☘️مکان: میدان توحید، خیابان نصرت غربی، پلاک 56، طبقه دوم
#موسسه_رحمان
#نشست_ماهانه
=====
@rahmaninstitute
www.rahman.org.ir
🔅#اعتماد_اجتماعی و این روزهای ایران...
🔹بخش چهار: از سخنرانی دکتر راغفر
📍مهمترین عامل کاهش اعتماد اجتماعی، نابرابری‌های گسترده‌ای است که از نظام اجتماعی ایران سرچشمه می‌گیرد. این نابرابری‌ها بر اثر سیاست‌گذاری‌ها ایجاد و تقویت میشود. این سیاست‌ها عملاً عرصه نزاع بر سر #منافع اقتصادی است و اگر جامعه‌ای احساس کند که تنها گروه‌های اندکی در این عرصه برنده می‌شوند و دیگران بازنده‌اند، آنگاه اعتمادش به نظام تصمیم‌گیری‌های عمومی کمتر میشود.
📍اگر سازوکارهای سیاسی و اقتصادی و رسانه‌های وابسته به صاحبان قدرت و سرمایه، این اندیشه را نقض کنند که افراد از ارزش یکسانی در مشارکت‌های اجتماعی برخوردارند، شکاف‌های متعددی بین افراد جامعه ایجاد میشود. حتی ممکن است افراد از نظر سیاسی متعلق به یک طبقه باشند، اما از نظر اقتصادی و اجتماعی به #گسیختگی دچار شوند. در چنین جامعه‌ای، سرمایه‌های اجتماعی و اعتماد عمومی کاهش خواهد یافت.
📍اگر قرار است برنامه‌های اقتصادی تحقق یابد و نتیجه‌بخش باشد، باید #دستگاه_قضا کار خود را درست انجام دهد. اگر دستگاه قضایی در جامعه‌ای کار نکند یا سیاسی‌کاری کند و خودش به فساد دچار باشد، به مهمترین سرچشمه کم‌رنگ شدن اعتماد اجتماعی تبدیل خواهد شد.
📍ما دهه 1360 را تجربه کرده‌ایم. کاهش نابرابری‌ها در آن سال‌ها باعث شده بود که سرمایه اجتماعی در کشور بسیار افزایش یابد. یکی از دستاوردهای انقلاب اسلامی که البته بعدها ضایع شد، حرکت ما از فرهنگ #مصرف‌گرایی شدید نیمه اول دهه 1350 به‌سوی جامعه‌ای بود که می‌توانست بحران‌ها را تحمل کند. در آن دوره، رویکردمان از مصرف‌گرایی افراطی به ساده‌زیستی تغییر کرد. ولی ما این ارزش‌ها را که با هزینه بسیاری به دست آورده بودیم، به‌راحتی ضایع کردیم.
📍همه می‌پرسند که برای حل مشکلات چه کنیم؟ من فکر می‌کنم که جامعه خودمان در این سال‌ها بسیار پیشرفت کرده است. اوضاع امروز را با سال 1388 بسنجید. امروز بسیار جلوتر از آن سال هستیم. فضای امنی برقرار است که می‌توانیم این جمع را تشکیل دهیم و آسوده‌تر حرف بزنیم.
📍علت اینکه امروز این فرصت برای ما فراهم شده، این است که عده دیگری هزینه سنگینی متحمل شدند. اینکه منتظر معجزه‌ای باشیم تا قهرمانی از آسمان بیاید و دوباره انقلاب شود، منطق اجتماعی را خودبه‌خود نقض می‌کند و نقش فردی را به هیچ‌وپوچ فرو می‌کاهد. به‌هرحال، همه ما در این مشکلات #نقش داریم.
📍ما در برابر جامعه، خانواده و نسل‌های آینده، #مسئولیت دینی و ملی و اخلاقی داریم و باید اعتراضمان را مطرح کنیم. این اعتراض‌ها حتماً به نتیجه خواهد رسید. جامعه #مقاومت می‌کند، حرف می‌زند و تأثیر می‌گذارد. بنابراین اینکه در انتظار معجزه باشیم، کاری بیهوده است.
📍انقلابِ دوباره، ممکن است افراد دیگری را به قدرت برساند. تغییرات باید تدریجی باشد تا مشکلات کم‌کم حل شود. یک ساختمان را می‌توانیم یک‌روزه خراب کنیم، اما #ساختن آن مستلزم زمان است و همه ما باید برای انجام وظایفمان تلاش کنیم. حل مشکلات، وظیفه گروه یا فرد خاصی نیست، بلکه مسئولیت اجتماعی #همه مردم است.
📍ما تلاش می‌کنیم تا اجتماعات مدنی مانند همین نشست‌ها را تشکیل دهیم و ارتباطمان را با دیگران حفظ کنیم. ما وظیفه داریم که به مسئولان هشدار دهیم و به آنها بفهمانیم که- حداقل برای حفظ قدرت و ثروت خودشان- باید این هشدارها را جدی بگیرند. وگرنه این جامعه نابود خواهد شد.
📍مسئولان هیچ کشوری به حرف مردم گوش نمی‌دهند، مگر اینکه فشار از پایین به بالا باشد. ما باید به مسئولان فشار بیاوریم، درخواست‌های مردمی را مطرح کنیم و هزینه آن را بپذیریم. آن‌هایی که به زندان می‌روند، می‌دانند که به زندان می‌روند؛ ولی به‌هرحال حرفشان را به زبان می‌آورند.
📍قرار نیست که عده‌ای فقط هزینه بدهند و عده‌ای فقط استفاده کنند. قرار نیست اسلحه به دست بگیریم، بلکه همه باید نقش خودشان را بپذیرند. من کاری می‌توانم انجام دهم که دیگری نمی‌تواند، او هم کاری می‌تواند انجام دهد که من نمی‌توانم. هرکس باید منطقی حرف بزند و نارضایتی خود را از تبعیض‌ها و نابرابری‌ها اعلام کند. مطمئن باشید که این کار دیر یا زود به نتیجه می‌رسد.
@rahmaninstitute
🔹بخش چهار: از سخنرانی دکتر راغفر
📍مهمترین عامل کاهش اعتماد اجتماعی، نابرابری‌های گسترده‌ای است که از نظام اجتماعی ایران سرچشمه می‌گیرد. این نابرابری‌ها بر اثر سیاست‌گذاری‌ها ایجاد و تقویت میشود. این سیاست‌ها عملاً عرصه نزاع بر سر #منافع اقتصادی است و اگر جامعه‌ای احساس کند که تنها گروه‌های اندکی در این عرصه برنده می‌شوند و دیگران بازنده‌اند، آنگاه اعتمادش به نظام تصمیم‌گیری‌های عمومی کمتر میشود.
📍اگر سازوکارهای سیاسی و اقتصادی و رسانه‌های وابسته به صاحبان قدرت و سرمایه، این اندیشه را نقض کنند که افراد از ارزش یکسانی در مشارکت‌های اجتماعی برخوردارند، شکاف‌های متعددی بین افراد جامعه ایجاد میشود. حتی ممکن است افراد از نظر سیاسی متعلق به یک طبقه باشند، اما از نظر اقتصادی و اجتماعی به #گسیختگی دچار شوند. در چنین جامعه‌ای، سرمایه‌های اجتماعی و اعتماد عمومی کاهش خواهد یافت.
📍اگر قرار است برنامه‌های اقتصادی تحقق یابد و نتیجه‌بخش باشد، باید #دستگاه_قضا کار خود را درست انجام دهد. اگر دستگاه قضایی در جامعه‌ای کار نکند یا سیاسی‌کاری کند و خودش به فساد دچار باشد، به مهمترین سرچشمه کم‌رنگ شدن اعتماد اجتماعی تبدیل خواهد شد.
📍ما دهه 1360 را تجربه کرده‌ایم. کاهش نابرابری‌ها در آن سال‌ها باعث شده بود که سرمایه اجتماعی در کشور بسیار افزایش یابد. یکی از دستاوردهای انقلاب اسلامی که البته بعدها ضایع شد، حرکت ما از فرهنگ #مصرف‌گرایی شدید نیمه اول دهه 1350 به‌سوی جامعه‌ای بود که می‌توانست بحران‌ها را تحمل کند. در آن دوره، رویکردمان از مصرف‌گرایی افراطی به ساده‌زیستی تغییر کرد. ولی ما این ارزش‌ها را که با هزینه بسیاری به دست آورده بودیم، به‌راحتی ضایع کردیم.
📍همه می‌پرسند که برای حل مشکلات چه کنیم؟ من فکر می‌کنم که جامعه خودمان در این سال‌ها بسیار پیشرفت کرده است. اوضاع امروز را با سال 1388 بسنجید. امروز بسیار جلوتر از آن سال هستیم. فضای امنی برقرار است که می‌توانیم این جمع را تشکیل دهیم و آسوده‌تر حرف بزنیم.
📍علت اینکه امروز این فرصت برای ما فراهم شده، این است که عده دیگری هزینه سنگینی متحمل شدند. اینکه منتظر معجزه‌ای باشیم تا قهرمانی از آسمان بیاید و دوباره انقلاب شود، منطق اجتماعی را خودبه‌خود نقض می‌کند و نقش فردی را به هیچ‌وپوچ فرو می‌کاهد. به‌هرحال، همه ما در این مشکلات #نقش داریم.
📍ما در برابر جامعه، خانواده و نسل‌های آینده، #مسئولیت دینی و ملی و اخلاقی داریم و باید اعتراضمان را مطرح کنیم. این اعتراض‌ها حتماً به نتیجه خواهد رسید. جامعه #مقاومت می‌کند، حرف می‌زند و تأثیر می‌گذارد. بنابراین اینکه در انتظار معجزه باشیم، کاری بیهوده است.
📍انقلابِ دوباره، ممکن است افراد دیگری را به قدرت برساند. تغییرات باید تدریجی باشد تا مشکلات کم‌کم حل شود. یک ساختمان را می‌توانیم یک‌روزه خراب کنیم، اما #ساختن آن مستلزم زمان است و همه ما باید برای انجام وظایفمان تلاش کنیم. حل مشکلات، وظیفه گروه یا فرد خاصی نیست، بلکه مسئولیت اجتماعی #همه مردم است.
📍ما تلاش می‌کنیم تا اجتماعات مدنی مانند همین نشست‌ها را تشکیل دهیم و ارتباطمان را با دیگران حفظ کنیم. ما وظیفه داریم که به مسئولان هشدار دهیم و به آنها بفهمانیم که- حداقل برای حفظ قدرت و ثروت خودشان- باید این هشدارها را جدی بگیرند. وگرنه این جامعه نابود خواهد شد.
📍مسئولان هیچ کشوری به حرف مردم گوش نمی‌دهند، مگر اینکه فشار از پایین به بالا باشد. ما باید به مسئولان فشار بیاوریم، درخواست‌های مردمی را مطرح کنیم و هزینه آن را بپذیریم. آن‌هایی که به زندان می‌روند، می‌دانند که به زندان می‌روند؛ ولی به‌هرحال حرفشان را به زبان می‌آورند.
📍قرار نیست که عده‌ای فقط هزینه بدهند و عده‌ای فقط استفاده کنند. قرار نیست اسلحه به دست بگیریم، بلکه همه باید نقش خودشان را بپذیرند. من کاری می‌توانم انجام دهم که دیگری نمی‌تواند، او هم کاری می‌تواند انجام دهد که من نمی‌توانم. هرکس باید منطقی حرف بزند و نارضایتی خود را از تبعیض‌ها و نابرابری‌ها اعلام کند. مطمئن باشید که این کار دیر یا زود به نتیجه می‌رسد.
@rahmaninstitute
Forwarded from مؤسسه رحمان