مؤسسه رحمان
3.78K subscribers
1.72K photos
247 videos
67 files
1.06K links
با رشد، حمایت، اندیشه آشنا شوید:
https://t.me/RahmanInstitute/2340
🔽ارتباط با ادمین
@rahman_inst
👩🏻‍🏫ارتباط با مرکز آموزش
@Rahman_education

🔸پیج اینستاگرام
https://instagram.com/rahman.inst
Download Telegram
Forwarded from عکس نگار
‍ 🔸چهل سالگی

‍ 🌱 ۴۰ سال از وقوع انقلاب اسلامی در ایران گذشته است و هرکس بنابر دیدگاه های خود، در برابر دستاوردها، کمبودها، نقاط قوت و ضعف مدیریت نظام سیاسی، موضع می گیرد. موسسه رحمان به عنوان یک نهاد مستقل بر خود لازم می داند ۴۰ سالگی برخاستنِ خیل گسترده ای از مردم ایران را در برابر ستم و بی عدالتی، تبریک بگوید.

🌱اما از آنجایی که یکی از ماموریت های رحمان، رصد مسائل و آسیب های اجتماعی ست، قصد داریم به مناسبت ۲۲ بهمن، درباره مفهومی صحبت کنیم که یکی از دلایل اصلی وقوع انقلاب ۵۷ بود؛ موضوعی که جمعی از اساتید برجسته علوم اجتماعی از روی دردمندی و میهن دوستی خود، سال هاست که آن را فریاد می زنند: #نابرابری.

🌱آنچه در ادامه خواهید خواند، بخش هایی از جلد نخست "دومین گزارش وضعیت اجتماعی" است که بهار امسال منتشر شد:

📍#نابرابری_گسترده و #فقر_شدید در بخش های گسترده ای از کشور را می توان از عوامل اصلی وقوع انقلاب دانست. در همین راستا بود که قانون اساسی پس از انقلاب نگاه جدی به مسئله فقر و محرومیت داشت و بر مبارزه با فقر و نابرابری اجتماعی و گسترش عدالت اجتماعی تأکید کرد.

📍با وجود تلاش هایی که برای کاستن از نابرابری در دهه اول پس از انقلاب صورت گرفت، وقوع جنگ و ایجاد اختلال های گسترده در ساختار تولیدی اقتصاد ایران، مانع از بهبود معنی دار و پایدار وضعیت توزیع درآمد و رفاه اجتماعی در دهه اول انقلاب شد.

📍وضعیت اقتصاد ایران به ویژه در دهه گذشته افزایش نابرابری ها را نشان می دهد. گستردگی آموزش عالی و رشد جمعیت ورودی به بازار کار، به افزایش #مشارکت نیروی کار در بازار منجر نشدند.

📍در ایران گرچه شاهد بهبود نسبی وضعیت توسعه انسانی هستیم، اما بر اساس گزارش های ملی و بین المللی، ساختار اجتماعی کشور مجموعه ای از نابرابری های اجتماعی را بازتاب می دهد که چالش های بسیاری را در خود نهان دارد.

📍نابرابریِ شدید، خشم و سرزنش را در پی می آورد؛ چون این باور عمومی را که مردم در هرکجا که باشند، از حقوق اساسی برخوردارند، نقض می کند.

📍#نابرابری_اجتماعی بر همه ابعاد زندگی تاثیر می گذارد و به همین دلیل است که برنامه های توسعه، رفع نابرابری ها را هدف اصلی خود قرار می دهند.

📍بهترین راه برای رهایی فقرا از فقر، ایجاد #فرصت_های_شغلی برای آنان از طریق سرمایه گذاری و اشتغال به صورت مشارکتی است تا هم برای آنان کار و درآمد ایجاد شود و هم اطمینان یابند که جز در سایه #مشارکت_در_تولید نمی توانند زندگی و معیشت خود را بهبود بخشند.

📍ازجمله پیشنهادهایی که می تواند در راستای کاهش نابرابری های روستایی و شهری در ایران مؤثر باشد، موارد زیر است: تأمین حداقل معیشت گروه های کم درآمد و اقشار آسیب پذیر جامعه، با تأکید بر بهره مندی از بهداشت عمومی، آموزش و پرورش عمومی، داشتن حداقل سرپناه قابل قبول و امنیت غذایی، توسعه کارآفرینی و توانمندسازی فقرا و اقشار کم درآمد، گسترش حمایت های اجتماعی تامین اجتماعی، بیمه بیکاری، برابری فرصت های شغلی برای مردان و زنان با رعایت ملاحظات عدالت جنسیتی.

📍عملی کردن این پیشنهادها، مستلزم در پیش گرفتنِ رویکرد #توسعه_عادلانه و #رشد_اشتغال_زا است که با توجه به تقدم امر سیاسی، محتاج تقدم توزیع عادلانه قدرت نیز هست.

📍به موازات نابرابری همیشه آرمان #برابری_خواهی نیز حضور داشته است. این آرمان در هر عصر و دوره ای به شکلی تازه یا به صورتی نو بازتولید شده است. مذاهب و آئین های جمعی مرتبط با بازتولید زندگی اجتماعی همه بازگوی شکل هایی از آرمان برابری خواهی اند. با وجود حضور همیشگی نابرابری در جوامع انسانی، تمدن بازگوی حرکت بی وقفه به سوی کاهش نابرابری هاست و فرهنگ در حال تلاش های سنجیده برای معنابخشیدن به برابری و ممکن کردن آن است.

@RahmanInstitute
موسسه رحمان برگزار می کند:
"نقشه راه بالندگی، برنامه ریزی درسی"
با حضور آقایان مهرمحمدی و امانی
کارشناس: خانم فریدونی

دوشنبه ۶ اسفندماه ۹۷، ساعت ۱۷

@RahmanInstitute
مؤسسه رحمان
موسسه رحمان برگزار می کند: "نقشه راه بالندگی، برنامه ریزی درسی" با حضور آقایان مهرمحمدی و امانی کارشناس: خانم فریدونی دوشنبه ۶ اسفندماه ۹۷، ساعت ۱۷ @RahmanInstitute
موسسه رحمان برگزار می کند:

"نقشه راه بالندگی؛ برنامه ریزی درسی"

با حضور آقایان مهرمحمدی و امانی
کارشناس: خانم فریدونی

دوشنبه ۶ اسفندماه ۹۷، ساعت ۱۷

لطفا ما را در اطلاع رسانی یاری فرمایید و پوستر را برای علاقمندان بفرستید.

@RahmanInstitute
مؤسسه رحمان
موسسه رحمان برگزار می کند: "نقشه راه بالندگی؛ برنامه ریزی درسی" با حضور آقایان مهرمحمدی و امانی کارشناس: خانم فریدونی دوشنبه ۶ اسفندماه ۹۷، ساعت ۱۷ لطفا ما را در اطلاع رسانی یاری فرمایید و پوستر را برای علاقمندان بفرستید. @RahmanInstitute
🔸نقشه راه بالندگی؛ برنامه‌ریزی درسی

📍اگر #برنامه‌_ریزی_درسی را نقشه‌ی راه حرکت آموزش و پرورش برای تحقق مهم‌ترین هدف خود در پرورش نسلی بالنده بدانیم، آنگاه به سادگی می‌توان دریافت که هر آن‌چه در این نظام رخ می‌دهد، به صورت مستقیم به برنامه‌ریزی درسی، اصول، محتوا و اهداف معین آن برمی‌گردد.

📍از سوی دیگر برنامه‌ریزی در ماهیت امری خطی نیست و به صورت #فرایندی بخش عمده‌ی آن به بازخوردهای حاصل از برنامه مربوط می‌شود. آن‌چه در نتیجه‌ی برنامه‌‌ریزی‌های آموزش و پرورش در کشور رخ داده بازخوردهای چندان مثبتی را نه از منظر شاخص‌های کمی و کیفی و نه از منظر نگاه متخصصان به همراه نداشته است که مهم‌ترین پیامدهای آن در حوزه‌ی آسیب‌های اجتماعی مانند کمبود مهارت‌های زندگی، آسیب‌های اخلاقی، شیوع بزه در گروه‌های سنی خاص و عواملی از این دست قابل رؤیت است.

📍به نظر می‌رسد برنامه‌ریزی درسی نسبتی قابل قبول با کاهش آسیب‌های اجتماعی و به تبع افزایش سطح توسعه‌یافتگی و #زندگی_مطلوب برای افراد جامعه پیدا نکرده است.

📍از این رو در نشست پیش رو بر آن هستیم تا با بحث و بررسی پیرامون سه سؤال زیر با حضور دکتر محمود امانی، دکتر محمود مهرمحمدی و دکتر سمیه فریدونی، فضای گفتگویی در این حوزه بگسترانیم:

📍۱. برنامه‌‌ریزی درسی به چه معناست و در آموزش و پرورش #ایران به چه صورتی و با چه فرایندی اتفاق می‌افتد؟

📍۲. چه نسبتی بین برنامه‌ریزی درسی و #آسیب‌های_اجتماعی می‌توان در نظر گرفت؟

📍۳. مهم‌ترین #پیامدهای_اجتماعی برنامه‌ریزی درسی در ایران چه می‌تواند باشد؟

📍مؤسسه رحمان پیش از این سه نشست را ذیل موضوع "راه و بیراهه آموزش و پرورش" برگزار کرده است. در چهارمین نشست از این مجموعه، روز ۶ اسفند ۱۳۹۷، ساعت ۱۷ منتظر حضورتان هستیم.

@RahmanInstitute
🔸صداوسیما؛ عقب مانده از قافله تغییرات اجتماعی
(به بهانه روز زن)

🔻طی روزهای گذشته، ویدئویی از "فرمول یک" (برنامه شبانه شبکه یک سیما) در شبکه های اجتماعی دست به دست شد که واکنش های بسیاری برانگیخت؛ در این ویدئو، مردی را می بینیم که در حضور دو فرزند کوچکش، در کمال خونسردی، از بدزبانی خود و کتک زدن همسرش سخن می گوید. منتقدان عقیده دارند این برنامه، مصداق بارز عادی سازی #خشونت_علیه_زنان است. آن هم توسط رسانه ای که باید ارزش هایی چون برابری، صلح و مهربانی را به مخاطبان خویش آموزش دهد، نه اینکه با سوءاستفاده از مقدسات و واسطه قرار دادن معصومیت کودکان، اِعمال خشونت #مردان علیه خانواده را تبرئه کند.

🔻نهاد #خانواده همچون دیگر نهادهای جوامع، دستخوش تغییرات بسیاری شده است. اکنون تشویق زنان به سوختن و ساختن، نه تنها هیچ منفعتی برای تحکیم خانواده ندارد، بلکه به آن آسیب می رساند. در جهانی که #برابری_جنسیتی شاخص مهمی در میزان #توسعه_یافتگی کشورها به حساب می آید، رسانه ای چون صداوسیما لازم است رویکردهای خود را با مشورت متخصصان هر حوزه همراه کند تا از آسیب های اجتماعی بکاهد؛ نه اینکه خودش به نوعی آسیب تبدیل شود!

🔹#موسسه_رحمان رسالت خویش می داند که چند نکته را در رابطه با نگرش ناعادلانه و خطرناک صداوسیما به حوزه خانواده بیان کند.

📍روند تغییرات اجتماعی نشان می دهد که هنجارهای خانواده سنتی، نمی توانند به نیازها و آرزوهای زنان پاسخ دهند و تأکید بر چنین ارزش هایی، بیش از آنکه به دوام خانواده کمک کند، به تعارض های آن شدت می بخشد. این نوع سیاست ها بیش از آنکه به تقویت نهاد خانواده سنتی منجر شوند، به گسستگی خانواده سنتی و تنش های فردی و اجتماعی دامن می زنند.

📍 نگرش نظام مند به خانواده، آن را جزئی از یک نظام اجتماعیِ در حال تغییر می داند، نه جزئی مستقل؛ در نتیجه، هر نوع سیاست گذاری درباره این نهاد باید با منطق نظام اجتماعی در حال تغییر متناسب باشد.

📍فشار خشونت نه تنها مستقیم بر قربانی وارد می شود، بلکه در شناخت حاصل شده تمام گروه سرکوب شده، به سبب هویت گروهی شان اثر خواهد داشت. امروزه زندگی در شرایط تهدید، حمله و... گروه ستم دیده را از آزادی و منزلت محروم می کند و انرژی آنان را بی دلیل هدر می دهد.

📍کودکان، ماهیت ارتباط را از والدین می آموزند و روابط خشونت آمیز والدین با یکدیگر، موجب احساس ناامنی هیجانی در فرزندان شان می شود و می تواند سلامت جسمی، روانی و اجتماعی آنان را تهدید کند.

📍زنان و مسائل آن ها اغلب در کشور مهم به شمار نمی آیند و هرگاه اصرار بر توجه به حقوق زنان است، گفته می شود مسائل مهم تری در جامعه وجود دارد! برخی کارشناسان حوزه سلامت معتقدند بی توجهی به #سلامت_زنان، از آنجا ناشی می شود که هنوز برخی نگرش ها، زنان را صرفا به عنوان ابزاری برای بقای نسل در نظر می گیرند. سلامت، تنها فقدان بیماری و ناتوانی نیست؛ بلکه برخورداری از رفاه کامل جسمانی، روانی و اجتماعی را هم دربرمی گیرد.

🔹منابع:
۱. "وضعیت توسعه انسانی در ایران" نگارش سعید مدنی
۲. مجموعه مقالات "گزارش وضعیت زنان در ایران (۹۰-۱۳۸۰)"

[برای تهیه این کتاب ها می توانید با موسسه تماس بگیرید]

🔻لینک ویدئو در آپارات: https://www.aparat.com/v/175zn
Audio
فایل صوتی چهارمین نشست موسسه رحمان از مجموعه "راه و بیراهه آموزش و پرورش در ایران"

"نقشه راه بالندگی؛ برنامه ریزی درسی"

با سخنرانی دکتر محمود مهرمحمدی و دکتر محمود امانی و مدیریت دکتر سمیه فریدونی

اسفندماه ۹۷

@RahmanInstitute
مؤسسه رحمان
فایل صوتی چهارمین نشست موسسه رحمان از مجموعه "راه و بیراهه آموزش و پرورش در ایران" "نقشه راه بالندگی؛ برنامه ریزی درسی" با سخنرانی دکتر محمود مهرمحمدی و دکتر محمود امانی و مدیریت دکتر سمیه فریدونی اسفندماه ۹۷ @RahmanInstitute
🔸گزارش نشست «نقشه راه بالندگی؛ برنامه‌ریزی درسی»
(بخش نخست)

🔹چکیده مباحث دکتر محمود مهرمحمدی:

📍برنامه درسی با برنامه‌ریزی درسی فرق دارد؛ برنامه‌ریزی درسی، ناظر به فرآیند تولید برنامه و رسم نقشه تربیتیِ دانش‌آموزان است. اما برنامه درسی اهداف و محتوای آموزش و خودِ نقشه است. آموزش‌و‌پرورش هر کشوری می‌خواهد براساس انگاره‌ها و ایده‌ای که از زندگی و جامعه خوب دارد، نسل آینده را پرورش دهد و زمینه ورودش را به زیست باکیفیت فراهم کند. مهم‌ترین #سند_فرهنگی هر جامعه‌ای، اسناد برنامه درسی‌اش است. برنشتاین می‌گوید برنامه درسی "ابزار تحول و تعیین حد تغییر و کمال انسان‌هاست."

📍در ایران دو سند در این زمینه داریم: "سند تحول بنیادین" و "برنامه درسی ملی". ما در این حوزه حرفِ خوب کم نزده‌ایم، اما از سال ۸۳ که تلاش جدی، عمیق و مبتنی بر مطالعات علمی جهت ارائه برنامه راهبردی برای آموزش‌وپرورش انجام شد، اصلا تصورش را نمی‌کردیم به اینجا برسیم؛ آسیب‌های اجتماعی و نابسامانی‌های گوناگون جامعه هنوز به قوت خویش باقی‌ست.

📍نوشتن سند برای درمان دردها لازم است، اما کافی نیست. پشتیبانی لازم در اجرای برنامه‌های درسیِ نوین در کلِ حاکمیت وجود ندارد. البته لازم است توجه داشته باشیم که آموزش‌وپرورش به‌تنهایی نمی‌تواند در حل آسیب‌های اجتماعی موثر باشد. تربیت را نمی‌توانیم به آنچه در کلاس درس روی می‌دهد، تقلیل دهیم.

📍به تازگی آقای امانی طرح خوبی با هدف شنیده‌شدن صدای دانش‌آموزان پیشنهاد داده‌اند و آن هم این است که برنامه و اجرای دو ساعت در هفته را به خود مدارس بسپاریم. اما چندان عملی نیست؛ چون از حجم کتاب‌های درسی و تعهدات آموزگاران در برابر آموزش آن‌ها کم نکرده‌ایم. انتظارات ما با امکانات موجود، متناسب نیست.

📍یکسره تاکید می‌شود که مدارس باید کارگر ماهر تربیت کنند و مهارت‌های شغلی را آموزش دهند. اما به دلایل مختلف، آموزش‌و‌پرورش نه چنین وظیفه‌ای دارد و نه آموزش‌های فنی‌وحرفه‌ایِ موجود، کارایی داشته‌اند. آموزش‌وپرورش باید #شهروند تربیت کند و مهارت‌های فکری، مشارکت‌جویی، گفت‌و‌گو و... را در دانش‌آموز رشد دهد که نیاز به زمان و کار جدی دارد و بر کاهش آسیب‌های اجتماعی تاثیر خواهد داشت. البته که باید زمینه ورود به مشاغل را آماده کرد؛ به‌گونه‌ای که خودشناسی دانش‌آموز به حدی برسد که پس از ۱۲ سال تحصیلی، بتواند علاقه و توانمندی‌های خود را بشناسد.

📍ما ربط دانش را با حل مسائل اجتماعی و کاربستی که می‌تواند داشته باشد، تفهیم نمی‌کنیم. برنامه‌های درسی #مسئله_محور نیستند. درس‌های مجزا و موضوعی را باید کنار گذاشت. باید دانش را پیرامون مسائل بچینیم و برنامه‌های درسی رویکرد #تلفیقی پیدا کنند. لازم است مسائل کلان اجتماعی را به‌عنوان تم و متناسب با ویژگی‌های هر گروه سنی برگزینیم که ناظر بر نیازهای اجتماعی هستند و علاوه‌بر کاربردی بودن، برای بچه‌ها جذاب‌تر هم خواهند بود. #کنکور نیز یکی از مهم‌ترین گرفتاری‌های ماست. اگر آموزش‌وپرورش برای هماهنگی با نیازهای اجتماعی ظرفیتی داشته باشد، کنکور این اندک ظرفیت را هم خراب می‌کند.

ادامه دارد...
@RahmanInstitute
مؤسسه رحمان
🔸گزارش نشست «نقشه راه بالندگی؛ برنامه‌ریزی درسی» (بخش نخست) 🔹چکیده مباحث دکتر محمود مهرمحمدی: 📍برنامه درسی با برنامه‌ریزی درسی فرق دارد؛ برنامه‌ریزی درسی، ناظر به فرآیند تولید برنامه و رسم نقشه تربیتیِ دانش‌آموزان است. اما برنامه درسی اهداف و محتوای آموزش…
🔸گزارش نشست «نقشه راه بالندگی؛ برنامه‌ریزی درسی»
(بخش دوم)

🔹چکیده مباحث دکتر محمود امانی:

📍به‌طور بسیار کوتاه، می‌توان گفت برنامه درسی، مجموعه فرصت‌های تربيتی نظام‌مند و طرح‌ريزی‌شده برای دانش‌آموزان است. کتاب درسی، آینده یک ملت و موضوع برنامه درسی، تصمیم‌گیری درباره آینده یک ملت است.

📍عموم مردم، دانشگاهیان، خود آموزگاران، رئیس جمهور و وزیر از خروجی‌های آموزش‌وپرورش راضی نیستند. درباره سودمند بودن محتوای آموزشی، نسبت آموزش با اشتغال و جامعه و مسائل اجتماعی دغدغه دارند. وضعیت نابه‌سامانی اخلاقی و گسترش آسیب‌های اجتماعی، تا حد زیادی به پاي ناكارآمدي آموزش‌وپرورش نوشته می‌شود.

📍اقدامات مثبتی آموزش‌وپرورش انجام داده، اما #بسترها و #الزامات اجرایی شدن بسیاری از آن‌ها هنوز فراهم نیست، چون دیدگاه آرمانی بر دیدگاه عملی و واقعی در بعضی بخش‌های اسناد غلبه دارد. برنامه‌های درسی ما موقعیت‌های یادگیری موثری که تولید می‌کنند، بسیار کم است. #موقعیت‌_یادگیری_موثر، یعنی چارچوب فکری دانش‌آموز، پیش و پس از این موقعیت‌ها تغییر کند. علاوه بر این، ما هنوز آموزگارانِ اجراکننده تغییرات را تربیت نکرده‌ایم.

📍درس‌های مرتبط با موضوعات اجتماعی و زندگی، درجه دو به حساب می‌آیند و در کنکور تاثیر چندانی ندارند، بسیاری از خانواده‌ها به این موارد درسی اهمیت نمی‌دهند. مدرسه را به کلاس تقلیل داده‌ایم. فرصت مدارس برای ورزش، بازی، نمایش، سرود و... کم شده است. به همه این‌ها، مقاومت‌های صنفی آموزگاران را در برابر برخی تغییرات هم بیفزایید.

📍#رضایت از آموزش‌وپرورش به عوامل مختلفی بستگی دارد. مانند: تنوع برنامه‌های درسی، عدالت آموزشی، مولد بودن تجهيزات و امکانات كالبدی برای فراهم آوردن موقعیت‌های یادگیری موثر، دریافت پیام‌های مثبت از محیط مدرسه (امنیت، سلامت، آرامش خیال، نشاط، امید، جدیت، دلسوزی، خیرخواهی و...)، رضایتمندی و انگيزه بالای معلمان و مديران، و...

📍بار آموزش‌وپرورش بسیار سنگین است؛ از تأمین معاش معلمان گرفته تا بحث منابع آموزشی و... این‌ها کار تحولی را بسیار دشوار می‌کند. بی‌آنکه فضای یادگیری، معلمانِ آماده برای تدریس آن‌ها و... وجود داشته باشد، تغییرات کتب درسی می‌توانند به نسبتی که نوآورانه شده‌اند، شکاف با اجرایی‌شدن‌شان را افزایش دهند. نمی‌شود به آموزش‌وپرورش بگوییم هم به آسیب‌های اجتماعی برس، هم انتظار داشته باشیم مثلا ریزترین مسائل دینی را هم که کار مبلغان مذهبی است، یاد دهد. ما تنها می‌توانیم یک بدنه کلی بسازیم.

📍برای حل ایرادات موجود، باید یک بار برای همیشه این تصمیم شجاعانه را بگیریم که تنها، اهدافِ بیان‌شده در اسناد را که مفصل هم نیستند، مدنظر داشته باشیم و دیگر موارد را کنار بگذاریم. به باور من باید آموزش‌وپرورش تنها بر ۹ سالِ اول متمرکز شود و دوره دوم متوسطه را به دروس ملت‌ساز و مرتبط با زندگی محدود کند و هیچ مداخله دیگری نداشته باشد.

@RahmanInstitute
کتابی که در تصویر می‌بینید، دربرگیرنده مجموعه نشست‌های "معلولیت؛ چالش‌ها و سیاست‌ها در ایران" است که سال ۱۳۹۵ در #موسسه_رحمان برگزار شد.
در تعریفی که امروزه سازمان بهداشت جهانی از معلولیت ارائه می‌کند، نقص یک عضو، چیزی بیش از یک #تفاوت نیست. این تفاوت اگر فرد را با محدودیت‌هایی در زندگی روزمره‌اش روبرو ساخت و او را از حقوق بدیهی انسانی‌اش محروم کرد، باید ما را متوجه ایرادهای قوانین و سیطره کلیشه‌های نادرست کند. خواندن این کتاب به ما نشان می‌دهد که ذهنیت جامعه ایرانی درباره افراد دارای معلولیت، همچنان نیازمند دگرگونی است.

@RahmanInstitute
سالِ "سالک" دو فصل دارد و بس
یا بهار است، یا امیدِ بهار

موسسه رحمان فرارسیدن سال ۱۳۹۸ را به همه همراهانش صمیمانه تبریک می گوید.

@RahmanInstitute
🔹بعثت رسول

🌱گفت:
روزی نشسته بودم خالی به مناجات.
همی نگه کردم: بُرنایی را دیدم! نیکورویی! نیکومویی! نیکومنظر! نیکوجامه! قدمِ وی بر زمین و سرِ وی به عَنانِ آسمان رسیده.
مرا گفت: «اِقرأ يا محمّد!»
من گفتم: «چه خوانم؟»
گفت: «اقرأ بِاسمِ رَبِّک! بگو: بسم اللّه الرّحمان الرّحیم.»
من این بگفتم. از برکتِ این نام، راحتی در هفت اندامِ من آمد.
از پیشِ من برفت. من سورَتِ «اِقرَأ» تا آنجا که بگفته بود، از بَر داشتم و هم چون نقشی بود که بر دلِ من کرده بودند.


🌱امروز ۲۷ رجب، مبعث پیامبر اسلام است؛ مرد بزرگی که هنجارها و کلیشه های نادرستِ جامعه اش را زیر پا گذاشت و ما را دعوت کرد تا به جای پیرویِ کورکورانه از سنت ها، اندیشه بورزیم. دلیلِ آمدنش را به #اخلاق گره زد. دردهایش نه پوشاندن تار موی زنان، نه با زورِ سلاح، مسلمان کردنِ صوریِ آدم ها، که #بی_عدالتی بود؛ اذان را داد بِلالِ سیاه پوست بخواند. دخترش را در پستوی خانه نگه نداشت. از پیرزن یهودی ای که بر سر او زباله می ریخت، سراغ گرفت. با سلمان که کوچک تر از خودش بود، برای پیروزی در جنگ مشورت کرد.
امروز در سالنامه ها، بهانه ای ست تا هرکدام از ما، پیامبرِ درون مان را مبعوث کنیم برای برداشتن گام هایی که می تواند جهان کوچک اطراف مان را مهربان تر، عادلانه تر و امیدبخش تر سازد...

▫️متن ابتدای یادداشت از کتاب "قاف" است.
@RahmanInstitute
🌊وقتی طبیعت، بی تدبیریِ انسان را به رخ می کشد...

🔸(چند نکته درباره بلایای طبیعی، به بهانه سیل های فروردین ۹۸)

🔹بخش ۱

📍بلایای طبیعی مانند کوهِ یخی است که بخش بزرگ‌ترش زیرِ آب است و در نگاه اول دیده نمی‌شود. مرگ و محرومیت‌های جسمانی، قسمت بیرونی آن است. معلولیت، مشکلات روانی، درهم‌ریختن ساختار اجتماعیِ جامعه‌ی‌ آسیب دیده و بروز مشکلات اجتماعی، پیامدهایی هستند که تا حتی نسل‌های بعد، باقی می‌مانند.

📍کودکانی که آسیب دیده‌اند، هفته‌ها درگیر می‌شوند و به سادگی حاضر نیستند به زندگیِ طبیعی برگردند. #آموزش کودکان و #والدین، در درمان و هویت‌یابی کودکان خصوصا در روزهایِ اول بسیار مهم است. به #کودکان و مردم باید آموخت که استرس و فشارهای روانی نیازمند درمان‌اند و دریافت کمک، شرم‌آور نیست. اطلاع رسانی درباره‌ی خدمات و راه‌های دسترسی به شبکه‌ی حمایتی بسیار ضروری است.

📍هنگام بروز بلایا وضعیت #افراد_دارای_معلولیت و نیز آن دسته از افرادی که در هنگام وقوع زلزله دچار ناتوانی می‌شوند، از حساسیت بیشتری برخوردار است. تجربه‌های پیشینِ کشور نشان داده است که نیازهایِ خاص معلولان در برنامه‌های مدیریت بحران کشور گنجانده نشده و امدادگران با شرایط و نیازهای ویژه این افراد آشنایی ندارند که به آسیب‌پذیری بیشترِ آنها در بلایا منجر می‌شود.

📍در برخی شهرها، ممکن است افراد زیادی چون #دانشجویان یا #کارگران باشند که به تنهایی زندگی می‌کنند. بی‌خانمان‌ها، #معتادان و کارتن خواب‌ها هم از دیگر اقشار در معرض آسیبِ یک فاجعه‌ی شهری هستند که بایستی در برنامه‌ریزی‌های بحران مورد توجه قرار‌گیرند.

📍#جوامع_روستایی به دلیل ارتباط تنگاتنگ با محیط طبیعی، از دیرباز در معرض نیروهای مخرب قرار داشته‌اند. معمولا بافت روستاها در مقایسه با شهرها قدیمی‌تر، و در برابر حوادث، آسیب‌پذیرتراند. #نظارت بر ساخت و ساز بناهای مسکونی در روستاها کمتر است و به همین دلیل خانه‌ها و اماکن در مقابل حوادث مقاومت کمتری دارند. سازمان‌های امداد‌رسانی در روستاها کمتر فعال‌اند.

📍این موارد، تنها بخشی از دلایلی هستند که باعث می‌شود آسیب‌پذیری جمعیت، تنها ناشی از بلایای طبیعی نباشد، بلکه عوامل اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و محیط سیاسی نیز بر آن تاثیر بگذارد. در فاجعه، آنچه مسئله‌ساز است، ابعاد #اجتماعی است.

▫️ادامه دارد...
@RahmanInstitute
🌊وقتی طبیعت، بی تدبیریِ انسان را به رخ می کشد...

🔸(چند نکته درباره بلایای طبیعی، به بهانه سیل های فروردین ۹۸)

🔹بخش ۲

📍آغازِ بلافاصله و به موقع خدمات روانی- اجتماعی به بازماندگان می‌تواند تا حد زیادی از فشارِ روانی شدید در آنها بکاهد، مانع مزمن شدن، تداوم و واکنش‌های روانی در افراد شده و از بروز و شیوع مشکلاتِ اجتماعی در آنان جلوگیری کند.

📍بهره‌گیری از انرژی‌های خاصِ افراد بازمانده به جای دلسوزی‌های محض و به سوگ نشستن‌های طولانی، که موجب پیشگیری از بروز خشم بازماندگان و همچنین تقویت #مشارکت واقعی آنان به منظور بازسازی منطقه در مراحل بعدی خواهد بود.

📍#سیل به عنوان پرهزینه‌ترین بلای طبیعی، هم قابل پیش‌بینی است و هم اینکه انسان معمولا در تشدید خسارات آن نقش مستقیم دارد. می‌توان با پیش‌آگاهی و #هشدار، دارایی‌ها و جان مردم را حفظ کرد و از آنجا که انسان در بروزش موثر است، می‌توان با آموزش مناسب از شدت آن کاست.

📍پیش‌بینی وقوع سیل هنگامی کارایی خواهد داشت که همراه با هشدار مناسب اتفاق افتد و هشدار نیز موقعی کارایی خواهد داشت که #آموزش_همگانی برای نحوه مقابله با آن انجام شده باشد.

📍#بیمه عمر، اماکن، تاسیسات، دام و محصولات در مقابل سیل در اکثر کشورهای توسعه‌یافته و برخی کشورهای در حال توسعه رواج یافته و نوعی حمایت از آسیب‌دیدگان در مناطق آسیب‌دیده تلقی می‌شود. بیمه اگرچه مستقیما در کاهش خسارات تاثیری ندارد، اما علاه بر نقش حمایتی، می‌تواند افراد را نسبت به خطر #هوشیار کند و نسبت به تغییر موقعیت خود و رعایت نکات ایمنی متقاعد سازد.

📍در مدیریت بحران، توجه به جایگاه #اجتماعات_محلی و مشارکت مردم یکی از راهبردهای اصلی است. در روز‌های اول، شاید افراد دچار آسیب‌های روانی و عاطفی شوند و نیاز به کمک و مددکاری اجتماعی داشته‌ باشند، اما نباید آنها را آدم‌های درمانده و ناتوان در نظر گرفت. جلب مشارکت آنان نقش پررنگی در کاهش پیامدهای فاجعه هم برای خودشان و هم برای دیگر آسیب‌دیدگان دارد. مردم و سازمان‌های محلی همواره بهترین کسانی هستند که مسائل و مشکلات محدوده‌ی زندگی خود را می‌شناسند.

📍#جهان_بینی افراد در مشارکت‌شان بسیار تاثیرگذار است و هرچه آنان خود را در برابر نظم حاکم بر حوادث، ناتوان‌تر ببینند، آمادگی‌شان برای مقابله با فجایع و پیگیریِ دانش و اصول ایمنی کمتر است و در زمان حادثه نیز مشارکت کمتری دارند. ارتباط با نهادهای امدادی، دانش و آگاهی بیشتری به افراد می‌دهد و بر مشارکت آنان در زمان بحران، تاثیر مثبت خواهد گذاشت.

▫️ادامه دارد...
@RahmanInstitute
🌊وقتی طبیعت، بی تدبیریِ انسان را به رخ می کشد...

🔸(چند نکته درباره بلایای طبیعی، به بهانه سیل های فروردین ۹۸)

🔹بخش ۳ و پایانی

📍بخش مهمی از اختلالات روانی، در روزهای اول برای آسیب‌دیدگان رخ می‌دهد. اما با گذشت زمان، حادثه‌دیدگان وارد مرحله‌ی #سرخوردگی یا مواجهه با واقعیت می‌شوند، احساسِ تنهایی، درماندگی می‌کنند و دچار آشفتگی ذهنی می‌شوند. آنان کم کم فکر می‌کنند که باید به خود متکی باشند و شروع به بازسازیِ زندگی خویش می‌کنند. در این مرحله توجه استفاده نهادهای مدیریتیِ مربوطه از رویکردهای مشارکتی می‌تواند منجر به تسریع و موفقیت روند بازسازیِ اجتماعی مناطق آسیب دیده شود.

📍حمایت‌های روانی- اجتماعی در جوامع محلی می‌تواند به فعالیت‌های اجتماعی و مشارکتِ بازماندگان شکل دهد و افق‌های نو و امیدهای تازه را میان آنان ایجاد کند. در این راه شبکه‌های اجتماعیِ #غیردولتی بسیار تاثیرگذارتر از سازمان‌های دولتی هستند.

📍 مشارکت مردم باید در همه مراحل (برنامه‌ریزی، تصمیم‌گیری و اجرا) مورد تاکید قرار گیرد. راهبردهایی برای جلب مشارکت مردمی در مواجهه با بلایای طبیعی:

۱- آموزش به زبان ساده و بالا بردن سطح #آگاهی مردم

۲- ایجاد انگیزه و تقویت حس #مشارکت در شهروندان با برجسته‌سازی نقش آنان در مواجهه با بلایای طبیعی

۳- #اصلاح_قوانین مربوط به مدیریت بحران برای تبیینِ جایگاه مشارکت مردمی

۴- مکلف کردن سازمان‌ها برای به کارگیری مردم

۵- فرهنگ‌سازی و آموزش در جامعه، خصوصا در #مدارس

۶- ارائه کمک‌های مالی به گروه‌ها و #سازمان‌های_مردم_نهادِ علاقه‌مند

۷- ایجاد #اعتماد و #همدلی بین مردم و مسئولین

📍انجام مطالعات پیش از بروز فجایع و ثبت و انتقال تجارب بدست آمده از فجایع می‌تواند در کاهشِ پیامدهای حوادث آتی کمک‌رسان باشد. "#شبکه_جهانی_فاجعه" و "#مرکز_تحقیقات_فاجعه" دو سازمان مهم هستند که بلایای مختلف را در جهان رصد و مطالعه، و در حوزه‌ی مدیریت و کاهش بلایایی طبیعی نیز نتایج یافته‌های خود را منتشر می‌کنند. دو شبکه‌ی "#مرکز_آمادگی_سوانح_آسیا" و "#آموزش_ترویجی_سوانح" نیز منابعی را برای دوره‌های آموزشی کوتاه‌مدت و بلند‌مدت جهت استفاده گرو‌ه‌های هدف مختلف تهیه می‌کنند.

▫️منبع: گزارشِ اقشار آسیب‌پذیر و آسیب‌دیدگان اجتماعی (۹۶-۱۳۹۲)

🔅جهت تهیه این کتاب می توانید با موسسه رحمان تماس بگیرید.

@RahmanInstitute
اولین نشست از مجموعه نشست‌های "بررسی مقالات دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران" توسط موسسه رحمان با همکاریِ دانشگاه خوارزمی رحمان برگزار می‌شود.
در این نشست آقایان غلامرضا غفاری، میرطاهر موسوی و رضا صفری شالی به بررسی و تحلیل دومین بخش از کتاب "همبستگی اجتماعی و نابرابری، دومین گزارش وضعیت اجتماعی ایران 1388-1396" پرداخته و به طور مشخص دو مقاله‌ی "روند تحول سرمایه اجتماعی در ایران از 1385 تا 1395" به قلم میرطاهر موسوی و فائزه جغتایی و "نهادهای مدنی و همبستگی اجتماعی" به قلم آرمان ذاکری، موضوع اصلی این نشست خواهد بود.
این نشست به تاریخ 28 فروردین ماه 98 در ساعت 16 تا 19 در سالن اجتماعات دانشگاه خوارزمی برگزار خواهد شد.
@RahmanInstitute
موسسه رحمان برگزار می‌کند:
مجموعه نشست‌های "راه و بیراهه آموزش و پرورش در ایران"
نشست پنجم: آینده‌ی مدرسه
با حضور آقایان اردشیر منصوری و مرتضی نظری
کارشناس: سمیه فریدونی
دوشنبه 2 اردیبهشت 1398
ساعت ۱۷

@RahmanInstitute