📕 راهنمای عهود و عهدنامه‌های تاریخی ایران
🖊غلامعلی وحید مازندرانی
🖨 تهران: کتابخانه ابن سینا، 1341

📌اثر حاضر، متن یا بخش‌هایی از قراردادهای تاریخی ایران با کشورهایی چون روسیه (شوروی)، آلمان، ترکیه، آمریکا، ایتالیا و اتریش را در بر دارد. از عهدنامه ایران و شوروی در سال ۱۹۲۱ تا قراردادهای گمرکی و بازرگانی با آلمان و آمریکا. این کتاب بازتابی از روابط سیاسی و اقتصادی ایران در دوره قبل از انقلاب است.


کتابخانه مسجد اعظم
@boroujerdilib

📚 فهرست کتاب‌های خریداری شده کتابخانه و فراخوان تکمیل منابع کتابخانه

به اطلاع دانشجویان و پژوهشگران گرامی دانشکده ادبیات و علوم انسانی می‌رساند، لیست جدید کتاب‌های خریداری شده جهت بهره‌برداری در کتابخانه دانشکده پیوست گردید.

همچنین، در راستای به‌روزرسانی و غنی‌تر کردن مخزن کتابخانه، از شما دعوت می‌شود چنانچه منبع خاصی را مد نظر دارید که در مجموعه فعلی موجود نیست، مشخصات کامل آن (عنوان، پدیدآور و ناشر) را به آدرس ایمیل زیر ارسال نمایید:

📧 litlib@ut.ac.ir

دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران
@literatureut

از اسناد کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران
https://t.me/UT_Central_Library

این کتاب مجموعه‌ای از مقالات علمی برگرفته از کنفرانس سال ۱۹۹۶ دانشگاه سنت اندروز است که به ویراستاری هیو کندی تدوین شده است. محتوای اثر بر تحلیل روش‌شناسی، منابع و دیدگاه‌های طبری در حوزه‌های تاریخ‌نگاری، تفسیر قرآن و فقه تمرکز دارد. نویسندگان به بررسی دقیق تاریخ ساسانیان، روابط ایران و روم شرقی و دوران خلافت عباسی با تکیه بر متون اصلی طبری پرداخته‌اند. همچنین جایگاه طبری به عنوان مورخی برجسته و تأثیر او بر سنت‌های تاریخ‌نگاری بعدی و آثار زندگی‌نامه‌ای مورد واکاوی قرار گرفته است. بخش‌های دیگر به بررسی ترجمه‌های فارسی و روسی و اعتبار‌سنجی آماری و اسنادی گزارش‌های او اختصاص یافته است . این اثر با مقدمه‌ای جدید در سال ۲۰۲۴ منتشر شده تا ابعاد گوناگون دانش این متفکر بزرگ را برای نسل جدید پژوهشگران تبیین کند
مشخصات نشر:
عنوان: Al-Tabarī: A Medieval Muslim Historian and His Work
ویراستار:ugh N. Kennedy
ناشر: Gerlach Press، برلین
سال انتشار: ۲۰۲۴ (نسخه اصلی در سال ۱۹۹۵ توسط Darwin Press منتشر شده بود)
سری انتشاراتی: Studies in Late Antiquity and Early Islam (SLAEI)، شماره ۱۵
https://t.me/KETABCAST_AI_LIB_UT_AC

✳️ سرمایه اجتماعی دیجیتال در خدمت علم: چگونه شبکه‌های اجتماعی دانشگاهی به موتور کشف و اشتراک دانش تبدیل می‌شوند؟

مطالعه‌ای با رویکرد داده‌محور، نقش شبکه‌های اجتماعی دانشگاهی نظیر ResearchGate،Google Scholar و Academia.edu را در تقویت تعاملات علمی و تبادل دانش میان اعضای هیئت علمی دانشگاه‌های اردن بررسی کرده است.
یافته‌ها نشان می‌دهد که «سرمایه اجتماعی» مهم‌ترین عامل مؤثر بر میزان مشارکت پژوهشگران در این شبکه‌هاست و کیفیت روابط انسانی در فضای دیجیتال، بیش از صرف حضور در پلتفرم‌ها اهمیت دارد.
نتایج مطالعه بر اساس داده‌های ۲۰۰ عضو هیئت علمی نشان داد که پیوندهای اجتماعی مثبت، اعتماد، احساس تعلق، زبان مشترک، چشم‌انداز مشترک و اصل عمل متقابل، همگی به افزایش مشارکت دانشگاهیان در شبکه‌های علمی منجر می‌شوند.
در میان این عوامل، «چشم‌انداز مشترک» قوی‌ترین اثر را بر مشارکت کاربران داشت و توانست حدود ۱۹ درصد از تغییرات میزان مشارکت را تبیین کند.
همچنین مشخص شد که اعتماد و روابط مبتنی بر همکاری، انگیزه حضور فعال پژوهشگران در این فضاها را تقویت می‌کند.
پژوهش نشان داد که مشارکت فعال در شبکه‌های علمی، اشتراک دانش را به شکل معناداری افزایش می‌دهد و پژوهشگران را به انتقال تجربه‌ها و منابع علمی ترغیب می‌کند.
از سوی دیگر، مشارکت بیشتر به کشف دانش جدید نیز منجر می‌شود؛ به‌طوری‌که نزدیک به یک‌چهارم تغییرات مربوط به کشف دانش از طریق میزان مشارکت کاربران قابل تبیین بود.
نتایج مقایسه‌ای نشان داد که استادان رشته‌های علوم، فناوری و مهندسی بیشتر از این شبکه‌ها برای یافتن دانش و همکاری‌های پژوهشی بهره می‌گیرند، در حالی که پژوهشگران علوم انسانی و اجتماعی از آن‌ها بیشتر برای شبکه‌سازی حرفه‌ای و انتشار آثار استفاده می‌کنند.
نویسندگان تأکید می‌کنند که دانشگاه‌ها باید آموزش‌های هدفمند برای استفاده اثربخش از این پلتفرم‌ها ارائه دهند و راهبردهای متفاوتی متناسب با رشته‌های علمی طراحی کنند.
همچنین پیشنهاد شده است که مشارکت علمی در شبکه‌های دانشگاهی در سیاست‌های توسعه پژوهش و حتی نظام‌های ارتقا و ارزیابی دانشگاهی مورد توجه قرار گیرد.
این مقاله تصویری روشن از آینده «دانش‌ورزی شبکه‌ای» ارائه می‌دهد؛ آینده‌ای که در آن، کیفیت ارتباطات انسانی و سرمایه اجتماعی دیجیتال، به اندازه تولید دانش اهمیت خواهد داشت.
در مجموع، پژوهش حاضر نشان می‌دهد که شبکه‌های اجتماعی دانشگاهی تنها ابزارهای اطلاع‌رسانی نیستند، بلکه زیست‌بوم‌هایی برای خلق، کشف و به‌اشتراک‌گذاری دانش در آموزش عالی به شمار می‌آیند.

Al-Okaily, M., Alqudah, H., Alshurideh, M., Al Kurdi, B., & colleagues. (2026). The role of social capital in enhancing engagement, knowledge discovery, and knowledge sharing through academic social networking sites in Jordanian universities. Education and Information Technologies. Advance online publication. https://doi.org/10.1007/s10639-026-14004-1

https://t.me/UT_Central_Library

🎯 معرفی Thesify؛ داور هوشمند مقالات علمی برای بازبینی تخصصی و ارتقای کیفیت آن

یکی از دغدغه‌های اصلی پژوهشگران، دریافت بازخورد تخصصی پیش از ارسال مقاله به مجلات علمی است. Thesify یک ابزار هوش مصنوعی تخصصی در حوزه نگارش آکادمیک است که مانند یک داور اولیه، مقاله یا پایان‌نامه شما را بررسی کرده و نقاط قوت و ضعف آن را مشخص می‌کند.

این ابزار در مرحله نگارش و بازنگری مقاله کاربرد دارد. پژوهشگر می‌تواند فایل مقاله، پایان‌نامه یا پروپوزال خود را بارگذاری کند و بازخوردی ساختاریافته درباره کیفیت استدلال‌ها، انسجام متن، قدرت شواهد و شفافیت پیام اصلی پژوهش دریافت کند.

یکی از قابلیت‌های مهم Thesify، ارزیابی بیانیه مسئله و فرضیه یا تز اصلی پژوهش است. این سامانه بررسی می‌کند که آیا ادعای اصلی مقاله به اندازه کافی روشن، قابل دفاع و پشتیبانی‌شده است یا خیر. همچنین پیشنهادهایی برای تقویت استدلال‌های علمی ارائه می‌دهد.

در بخش مرور ادبیات، Thesify به پژوهشگران کمک می‌کند منابع مرتبط را سریع‌تر پیدا کنند. این ابزار امکان جست‌وجو در میلیون‌ها منبع علمی و یافتن مقالات مرتبط با موضوع تحقیق را فراهم می‌سازد و حتی خلاصه‌ای از مقالات پیشنهادی را در اختیار کاربر قرار می‌دهد.

قابلیت Pre-Submission Review یا ارزیابی پیش از ارسال نیز از ویژگی‌های ارزشمند این سامانه است. این بخش شکاف‌های احتمالی مقاله، ضعف‌های استدلالی و مشکلات ساختاری را پیش از آنکه توسط داوران مجله شناسایی شوند، آشکار می‌کند.

علاوه بر این، Thesify شاخص‌هایی برای سنجش خوانایی متن، کیفیت شواهد، انسجام مطالب و میزان آمادگی مقاله برای ارسال ارائه می‌دهد. به همین دلیل می‌تواند برای دانشجویان تحصیلات تکمیلی، پژوهشگران و اعضای هیئت علمی به‌عنوان یک همکار هوشمند در مراحل نهایی نگارش مقاله بسیار مفید باشد.

این ابزار را می‌توان در مرحله پیش از سابمیت (Pre-Submission Stage) قرار داد؛ یعنی زمانی که مقاله نوشته شده اما پژوهشگر می‌خواهد پیش از ارسال به مجله، آن را از نظر استدلال علمی، کیفیت نگارش، منابع و آمادگی برای داوری ارزیابی کند. این دسته از ابزارها معمولاً بیشترین ارزش را برای افزایش شانس پذیرش مقاله دارند.

https://www.thesify.ai/

https://t.me/UT_Central_Library

عنوان کتاب: The AI City
مولف: WU, Siegfried Zhiqiang
ناشر: Springer
سال انتشار: 2025

این منبع به بررسی تحول شهرها از مدل هوشمند به شهرهای مبتنی بر هوش مصنوعی می‌پردازند و چارچوبی نظری برای این گذار ارائه می‌دهند. متن با مرور تاریخچه پروژه‌های پیشگام در چین و جهان، بر نقش فناوری در بهبود کیفیت زندگی و حکمرانی شهری تأکید می‌کند. نویسندگان مفهوم «چند-مغزی» را به عنوان جایگزینی برای سیستم‌های متمرکز معرفی کرده و بر همکاری میان ذینفعان مختلف تمرکز می‌کنند. علاوه بر مباحث فنی، موضوعاتی نظیر پایداری محیط‌زیست، سلامت هوشمند و آموزش نیز در این اسناد تحلیل شده‌اند. در نهایت، چالش‌های اخلاقی و فنی مانند امنیت داده‌ها و حریم خصوصی به عنوان عوامل کلیدی در توسعه آینده این شهرها مطرح شده است.

@KETABCAST_AI_LIB_UT_AC

کتاب «خبرگی در مدیریت پروژه» (Mastering Project Management) اثر روپال جین، منتشر شده در 2025 منبعی جامع و کاربردی است که مجموعه‌ای از مفاهیم کلیدی شامل رهبری، برنامه‌ریزی استراتژیک و فرآیندهای پنج‌گانه مدیریت پروژه را در بر می‌گیرد. محتوای این کتاب با نگاهی به ویرایش هفتم راهنمای پم‌باک، ابزارها و تکنیک‌های عملی مورد نیاز برای هدایت موفقیت‌آمیز پروژه‌ها در محیط‌های پیچیده امروزی را ارائه می‌دهد. ساختار آموزشی متن به‌گونه‌ای طراحی شده است که علاوه بر داوطلبان مدارک حرفه‌ای، برای مدیران اجرایی و دانشجویان این رشته نیز به عنوان یک راهنمای مرجع قابل استفاده باشد. این منبع با هدف ارتقای دانش تخصصی و بومی‌سازی ادبیات مدیریت پروژه در ایران، به صورت الکترونیک در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته است.
 
@KETABCAST_AI_LIB_UT_AC

این صفحه مربوط به کتابی با عنوان «Texts, Scribes and Transmission: Manuscript Cultures of the Ismaili Communities and Beyond» است که در سال ۲۰۲۲ توسط The Institute of Ismaili Studies منتشر شده و ویراستار آن Wafi A. Momin است. کتاب درباره فرهنگ نسخه‌نویسی و انتقال متون در جوامع اسماعیلی و نیز ارتباط آن با سنت‌های گسترده‌تر اسلامی است.
برای دسترسی مستقیم به صفحه کتاب:
Texts, Scribes and Transmission (IIS)
نکات مهم کتاب:
موضوع اصلی: نسخه‌های خطی اسماعیلی، کاتبان، انتقال متن، حاشیه‌نویسی، فرهنگ مطالعه و تاریخ اجتماعیِ متون.
حوزه جغرافیایی: از خاور نزدیک تا آسیای مرکزی و جنوب آسیا، با متون عربی، فارسی و زبان‌های هندی.
مباحث: نسخه‌های الموت، متون نزاری و طیبی، رسائل اخوان‌الصفا، خط خوجکی، فرهنگ نسخه‌ای سات‌پنت، نسخه‌های قرآنی و مسئله انتقال متن.
حجم: ۵۰۴ صفحه و به‌صورت دسترسی آزاد (Open Access) هم قابل خواندن/دانلود است.
برای شما که به تاریخ تشیع و نسخه‌شناسی علاقه دارید، چند فصل احتمالاً مهم‌ترند:
فصل مربوط به تاریخ‌نگاری نزاریان الموت و نسخه‌های تازه شناسایی‌شده از سرگذشت سیدنا و متون نزاری.
فصل‌های مرتبط با انتقال متون و یادداشت‌های کاتبان (scribal annotations) که برای فهم تاریخ متن بسیار مفیدند.
مقاله ‌Farhad Daftary درباره جایگاه نسخه‌های اسماعیلی در پژوهش‌های جدید.

📕فهرست کتب کلاسی دبستانها و دبیرستانها مصوب وزارت معارف

📌 این اثر نشان‌دهندهٔ طراحی نظام درسی و نیازهای آموزشی و فرهنگی ایران در حدود یک قرن پیش است. در این دوره، ناشران خصوصی نقش مهمی در تأمین کتاب‌های غیردرسی ایفا می‌کردند. از نکات قابل توجه، تلفیق کتاب‌های دینی سنتی (مانند وسائل، بحار، اصول کافی) با کتاب‌های مدرن (از جمله اقتصاد، سیر حکمت در اروپا، روش دموکراسی) است که حکایت از گذار فرهنگی و آموزشی آن دوره دارد.


کتابخانه مسجد اعظم
@boroujerdilib

قدیمی ترین کتاب فارسی چاپ شده در لیدن، در سال 1639 که در باره دستور زبان فارسی است.
https://t.me/UT_Central_Library

࿐ྀུ༅🍃🌺࿇༅═‎=

لویی (لودوویکوس) دو دیو (Louis [Ludovicus] de Dieu)، خاورشناس هلندی، در ۷ آوریل ۱۵۹۰ در فلیسینگن (Flushing) زاده شد و در ۲۳ دسامبر ۱۶۴۲ در لیدن درگذشت. پدرش، دانیل دو دیو (۱۵۴۰-۱۶۰۷)، کشیش کالوینی شهر بروکسل بود که در سال ۱۵۸۵، در پی پیشروی ارتش اسپانیا، به فلیسینگن در استان پروتستان‌نشین زیلاند گریخت.
لویی در دانشگاه لیدن نزد توماس ارپنیوس و یاکوب گولیوس به تحصیل الهیات و زبان‌های شرقی، از جمله عبری، سریانی، حبشی (گعز) و عربی پرداخت. او به عنوان کشیش کلیسای اصلاح‌شده هلند، ابتدا در زادگاه خود و سپس از سال ۱۶۱۹ به بعد در لیدن خدمت کرد. در سال ۱۶۳۶ نیز به ریاست کالج والون (Walloon College) منصوب شد؛ مرکزی وابسته به دانشگاه لیدن که برای دانشجویان الهیاتِ اهل سرزمین‌های جنوبی هلند (بلژیک کنونی) تأسیس شده بود.
دو دیو به عنوان دانشمندی برجسته، به سبب تفسیرهایش از متون کتاب مقدس شهرت یافت؛ تفسیرهایی که بر دانش گسترده و عمیق زبان‌شناختی استوار بود. پژوهش‌های او عمدتاً به ترجمه‌های کهن و جدید کتاب مقدس اختصاص داشت. وی همچنین دستور زبان تطبیقی چند زبان سامی را با عنوان Grammatica linguarum Orientalium. Hebraeorum, Chaldaeorum et Syrorum inter se collatarum (لیدن، ۱۶۲۸) تألیف کرد.
نخستین آشنایی او با زبان فارسی از طریق ترجمه یهودی ـ فارسی اسفار خمسه تورات به قلم ربی یعقوب بن طاووس بود که در کتاب مقدس چندزبانه قسطنطنیه (۱۵۴۶) به چاپ رسیده بود. در سال ۱۶۳۵ دو متن فارسی به دست او رسید که علاقه‌اش به زبان فارسی را بیش از پیش برانگیخت. این دو متن شامل زندگی حضرت مسیح و قدیس پطرس بود که در اصل به زبان پرتغالی به قلم کشیش یسوعی، ژروم خاویر (۱۵۴۹-۱۶۱۷)، نوشته شده و سپس به فرمان امپراتور مغول، اکبر، به فارسی ترجمه شده بود (نک: استوری، ج ۱، صص. ۱۶۳-۱۶۶).
دو دیو هر دو متن را همراه با ترجمه لاتینی و توضیحات خود منتشر کرد. هدف او از این کار، اصلاح آنچه «تحریف آموزه‌های مسیحی» از سوی مبلغ کاتولیک می‌دانست، بود. این آثار با عناوین Historia Christi و Historia S. Petri در سال ۱۶۳۹ در لیدن منتشر شدند.
به درخواست چاپگران این دو کتاب، وی همچنین دستور زبان مقدماتی فارسی‌ای با عنوان Rudimenta linguae Persicae (لیدن، ۱۶۳۹) نگاشت و برای تمرین خواندن، دو فصل نخست کتاب پیدایش را از ترجمه فارسی توراتِ ربی طاووس به آن ضمیمه کرد.
این کتابچه که تنها هشتاد و دو صفحه دارد، قواعد بنیادین صرف و نحو زبان فارسی را در چهار بخش شرح می‌دهد:
مبادی و عناصر زبان فارسی،
فعل،
اسم و ضمیر،
حروف و ادوات.
ساختار کتاب بر اساس دسته‌بندی‌های دستور سنتی تنظیم شده است؛ با این حال، دو دیو گاه به ویژگی‌های تحلیلی زبان فارسی نیز توجه نشان می‌دهد، به‌ویژه در مواردی که امکان مقایسه با زبان هلندی وجود دارد. اثر او نخستین دستور زبان فارسی است که در اروپا به چاپ رسیده است.
درباره نویسندگی واقعی کتاب Rudimenta بعدها تردیدهایی مطرح شد. تنها چند سال پس از انتشار آن، کریستیان راو (Christian Rau)، دانشمند آلمانی که به هلند سفر کرده بود، اظهار داشت که این دستور زبان احتمالاً نه به قلم دو دیو، بلکه به دست یوهانس الیخمان (Johannes Elichman)، پزشک اهل سیلزی و مقیم لیدن، نوشته شده است؛ شخصی که به دانش گسترده خود در زبان‌های شرقی شهرت داشت.
این نظر بعدها مورد پذیرش یوزف فون هامر قرار گرفت و حتی گرنوت ویندفور نیز بر پایه همین گزارش نوشت: «احتمالاً دو دیو نام مستعار یوهان الیخمان بوده است.»
با این حال، دو دیو در مقدمه چاپ خود از Historia Christi آشکارا اذعان می‌کند که از یادداشت‌های واژه‌نامه‌ای همکارانش، الیخمان و گولیوس، بهره برده است؛ اما هیچ دلیل معتبری وجود ندارد که نشان دهد دستور زبان فارسی یادشده تألیف خود او نبوده است.
@Library_UT_AC