📄 «تصفیه بزرگ» و مواجهه مرگبار چپ‌های ایرانی با کمونیسم واقعی

در جریان کشتار وسیع #استالین در سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۸، که به «#تصفیه_بزرگ» معروف است، تعداد زیادی از #کمونیست‌های_ایرانی نیز قربانی شدند. اعدام و کشتار چپ‌های ایرانی که به #شوروی مهاجرت کرده بودند، مواجهه تلخ و سخت آنان با #کمونیسم واقعا موجود بود.

درباره دلایل این سرکوب گسترده، مورخان به موارد متعددی اشاره کرده‌اند. از جمله اینکه استالین برای تحکیم مناسبات سیاسی با همسایگان جنوبی و حفظ ثبات مرزها، هرگونه پتانسیل انقلاب مستقل در شرق را مخرب می‌دید. بر اساس فرمان شماره ۰۰۴۴۷ کمیساریای خلق و دستورالعمل‌های بعدی مربوط به «عملیات ملی»، دستگاه امنیتی شوروی به تصفیه قومی و ایدئولوژیک دست زد که طی آن، بسیاری از کمونیست‌های ایرانی نیز حذف فیزیکی شدند. برجسته‌ترین قربانی تئوریک این پاکسازی، #آوتیس_سلطان‌زاده (با نام اصلی #آوتیس_میکائیلیان) بود. میکائیلیان نه تنها یکی از رهبران #حزب_عدالت و نیز از بنیان‌گذاران اصلی #حزب_کمونیست_ایران در کنگره انزلی (۱۲۹۹/۱۹۲۰) و عضو هیئت رئیسه اجرایی کمینترن بود، بلکه یکی از مستقل‌ترین و خلاق‌ترین مارکسیست‌ها در منطقه به شمار می‌رفت.

میکائیلیان در سال ۱۹۳۸ به اتهام وابستگی به «کانون جاسوسی تروتسکیستی-زینوویفیستی» و جاسوسی برای آلمان نازی دستگیر، محاکمه کوتاهی شد و در مرکز تیرباران و گورهای دسته‌جمعی کومونارکا در اطراف موسکو به قتل رسید.

◽️@utfinance◽️

🖥 استعمار به نام مبارزه با استعمار؛ چرا غرب قتل‌عام دی‌ماه را ندید؟

شماره ۳۱ پادکست زیرورو

👤 کاوه کاردگر
پژوهشگر شرق‌شناسی و اسلام‌شناسی

👤 نیما آبکنار
هنرمند و پژوهشگر فلسفه سیاسی

👤 مهرداد محمدی

◽️@utfinance◽️

محورها: مطالعات پسااستعماری و ادوارد سعید، پسااستعمارگرایی؛ مساله و اهداف سیاسی این پروژه، فرانتس فانون، استعمار غرب و مساله اسلام، چپ نو؛ از مبارزه با غرب تا همراهی با جنایت‌های اسلام‌گرایان، خدمات متقابل پسااستعمارگرایان و جمهوری اسلامی، دیگری‌سازی، استانداردهای دوگانه و تبعیض مثبت، استعمار قدیم و جدید؛ پناه بردن از مسیحیت به اسلام، خیزش اسلام‌گرایی در غرب، تجربه‌های زیسته در آکادمی ایران و غرب، وظیفه ما پس از دی‌ماه

📄 شریعتی و سروش؛
جفنگیات در تنگی قافیه و بکسوات در سنت

👤 اشکان زارع

قصه «#روشنفکری_دینی» که از برکات انقلاب است در این دیار، حکایت کشدار و ملال‌آوری از تلاش بیهوده برای بخیه زدن آسمانِ سنت به ریسمانِ مدرنیته است.

وقتی با ارجاع به عقل یک فاصله‌گذاری به کارنامه چهره‌هایی چون #علی_شریعتی و #عبدالکریم_سروش نگاه می‌کنیم، توهمات یک دوران تاریخی با تمام تناقض‌هایش بیرون می‌زند.

شریعتی، آن آخوند فرنگ رفته، با کراوات و سیگار ژیتان در حسینیه ارشاد معرکه‌ای به پا کرد که دودش هنوز به چشم این ولایت می‌رود. او با نثر مطنطن و رمانتیک خود، یک ذهنیت جهادی خطرناک را در زرورق جامعه‌شناسی و ادبیات چپ مارکسیستی پیچید و به خورد نسلی داد که تشنه قهرمان‌بازی بود.
مخاطب آرمانی او، در واقع همان بچه شیعه شیرین عقل بود که خیال می‌کرد می‌تواند با یک دست کتاب سارتر و فانون را ورق بزند و با دست دیگر شمشیر ابوذر را در هوا بچرخاند؛ غافل از اینکه این معجون هلاهل، در نهایت نه به آزادی و توسعه، که تولید تمامیت خواه لوده می‌انجامد که حتی به کاریکاتورهای تاریخی خودش هم رحم نمی‌کند و در خیابان‌ها نعره می‌کشد.

بعد از فروکش کردن آن تب و لرزهای چریکی و آرمان‌گرایانه، نوبت به عبدالکریم سروش رسید تا با قبض و بسط‌های بی‌پایانش، همان ماشین فرسوده ایدئولوژی را در گل‌ولای معرفت‌شناسی به بکسوات بیندازد. سروش و هم‌مسلکانش، با تمام ادعاهای پوپری، لیبرال‌مآبانه و بازی با کلمات فلسفه علم، در نهایتِ امر همان بچه‌های شیخ فضل الله هستند که فقط عبا و عمامه را با کت و شلوار و کرسی‌های دانشگاهی تاخت زده‌اند. البته عینک هم می‌زنند. آن‌ها تلاش می‌کنند تا ناسازگاری‌های ذاتی یک سیستم بسته و مجهول را با کلمات پرطمطراق ماست‌مالی کنند، اما در این چرخشِ درجا، هیچ راهی به سوی جهان آزاد باز نمی‌شود.
هر دوی این جریان‌ها - چه آن‌که با شورش و خون پیوند خورد و چه این‌که در لابه‌لای متون عرفانی و معرفت‌شناختی در زیر پتو پنهان شد - در هسته مرکزی خود تجدد ستیز هستند.

وانگهی، این قسم تلاش‌ها برای اختراع چرخِ «اسلامِ دموکراتیک»، به طرز غم‌انگیزی محصول عقب مانده‌های فکری است؛ دلیلش هم سهل و ممتنع است، سپهر دین جایی بزرگ‌تر از سپهر سیاست است و کارایی‌اش هم چیز دیگری است.
واقعیت تلخ این جماعت شیرین عقل این است که هرجا قافیه تمدن مدرن به ایشان تنگ می‌آید و پای نقد و عقل خودبنیاد به میان کشیده می‌شود، نقاب تساهل و روشنفکریِ این آقایان فرو می‌افتد و با چنگال و خنج به جان عقلانیت عرفی می‌افتند تا مبادا تَرَکی بر آن اتوپیای مقدس و ذهنی‌شان وارد شود.

پاینده ایران

◽️@utfinance◽️

🖥 شاهکار قیمت‌گذاری دستوری در ایران!

👤 مرتضی کاظمی

ماجرای واقعی و عجیب جلسه مدیران «#سازمان_حمایت» درباره #نرخ‌گذاری_قهوه در خیابان انقلاب تهران!

روایت تلخ اما ملموس دکتر مرتضی کاظمی از ذهنیتی که تصور می‌کند با مداخله، تعرفه‌گذاری و سرکوب قیمت‌ها می‌تواند بازار را کنترل کند؛ ذهنیتی که نتیجه‌اش خروج کالا، ایجاد رانت و افزایش آمار فقر بوده است.

🔗 ویدیوی کامل در یوتیوب

◽️@utfinance◽️


#قیمت‌گذاری_قهوه
#هشیوار
#قیمت_گذاری_دستوری
#سازمان_حمایت
#تورم
#کافه
#خیابان_انقلاب
#اقتصاد_دستوری
#مرتضی_کاظمی

🖥 پاسخ به یاوه‌گویی عبدالکریم سروش علیه پهلوی‌ها

👤 جمشید چالنگی

◽️@utfinance◽️

#سروش
#عبدالکریم_سروش

در برابر فاجعه چگونه باید اندیشید؟
این اندیشه چه ساختار و خصوصیاتی دارد؟
در دوران فاجعه چه فرمی از «خرد» به کار می‌آید؟
رمان بی‌نظیر فرانتس کافکا، «مسخ»، چیزهای زیادی دارد که در این مورد به ما بگوید.
امیدوارم که به کارتان بیاید و اگر آمد، آن را به دست دیگران هم برسانید.
سرتان سلامت.

[برای شنیدن این بخش نیاز نیست که حتماً رمان را خوانده باشید]

دربارهٔ «جهان تراژیک»: اینجا
دسترسی به کارگاه «مسخ»: اینجا
دانلود بدون فیلترشکن: اینجا

#ادبیات_در_دوزخ ۱۹
@agrafoss

‍ 📄 چرا بسیاری از اقتصاددانان بازارها را دوست دارند؟

👤 خسوس فرناندز ویاورده
استاد اقتصاد در دانشگاه پنسیلوانیا

چرا بسیاری از اقتصاددانان بازارها را دوست دارند؟ زیرا اکثر بازارها، اگرچه نه همه آنها، به خوبی کار می‌کنند. نان در نانوایی‌ها، ماشین در نمایندگی‌های خودرو و کتاب در کتاب‌فروشی‌ها وجود دارد زیرا سیستم قیمت، به عوامل اقتصادی انگیزه می‌دهد تا این نتایج را تضمین کنند. البته، بازارها هرگز خارج از کتاب‌های درسی اقتصاد کامل نیستند. اغلب اوقات، ما با ناکارآمدی‌هایی مانند رقابت محدود یا اثرات خارجی مواجه هستیم.

دلیل هوشمندانه برای بازارها هرگز این نبوده است که آنها بی‌عیب و نقص هستند، گزاره‌ای که آنقدر آشکارا نادرست است که حتی ارزش بحث کردن ندارد (مگر اینکه برای دایره‌المعارف فلسفه استنفورد بنویسید). دلیل برای بازارها این است که آنها معمولاً بهتر از جایگزین‌های ممکن عمل می‌کنند.

توجه داشته باشید که من از سه کلمه استفاده کردم: "معمولاً"، "بهتر" و "امکان‌پذیر". کلمه "معمولاً" به ما می‌گوید که گاهی اوقات، بازارها شکست می‌خورند. بعید است که بازاری برای دفاع ملی کارساز باشد، زیرا غیرممکن است که یک نیروی هوایی خصوصی از خانه من دفاع کند، اما از خانه همسایه‌ام که از خرید این خدمات امتناع می‌کند، نتواند.

کلمه «بهتر» به ما یادآوری می‌کند که حتی وقتی بازارها خوب کار نمی‌کنند، جایگزین‌ها ممکن است بدتر باشند. پرواز با خطوط هوایی آمریکایی بلیطی برای یک تجربه ناخوشایند است. اما آن دسته از ما که با خطوط هوایی دولتی پرواز کرده‌ایم، می‌دانیم که خدمات می‌تواند به طور قابل توجهی بدتر باشد.

کلمه آخر، «عملی»، تأکید می‌کند که نباید رفتار بازار را در برابر یک سرویس عمومی ایده‌آل که توسط فرشتگان اداره می‌شود، قضاوت کرد. جایگزین‌های سیستم‌های بازار توسط انسان‌ها، با نقاط قوت و کاستی‌هایشان، و به ویژه بدون انگیزه‌های ارائه شده توسط انگیزه سود، اداره می‌شوند.

ممکن است با استدلال من برای بازارها مخالف باشید. اما، حداقل، باید بفهمید که من چه ادعا می‌کنم. در غیر این صورت، این یک بحث روشنفکرانه نیست؛ این یک دعوای در یک بار است.

◽️@utfinance◽️

🖥 ما یه مشت شیادیم

#رپ
#سه_فاسد
#شیاد

◽️@utfinance◽️

🖥 آدم‌ها محترمند، عقایدشون نه

👥 گفت‌وگوی آرش نعل‌چگر با امیررضا پورسیفی

©️ پادکست فیوز

◽️@utfinance◽️

🖥 اقتصاد دستوری و بنزین

👤 موسی غنی‌نژاد

شما می‌توانید به من بگویید که نفت خام تولید ایران را چه کسی صادر می‌کند؟
اگر این‌ها حل نشه، بعد بیاید بپرسید که قیمت سوخت رو چه جوری واقعی کنم؛ من چی بگم به شما؟

◽️@utfinance◽️

#اقتصاد_دستوری
#موسی_غنی‌نژاد
#بنزین
#قیمت_بنزین

🖥 Oldest Evidence of Humans in Iran

👤 Hamed Vahdati Nasab

📌 TEDxEsfahan

@henrikibsen

📄 دولت‌گرایی‌های نقابدار: نقدی بر درک نادرست از نظام اجتماعی سرمایه‌داری

👤 مهرپویا علا

آقای محمد قوچانی، سردبیر نشریهٔ آگاهی نو، مقاله‌ای را در شمارهٔ ۶۴۲ نشریه تجارت فردا با عنوان «لیبرالیسم نقابدار: نقدی بر اندیشهٔ اقتصادی-سیاسی دکتر عبدالکریم سروش» نوشته است که مصداق دفاع بد و درک نادرست از نظام فکری لیبرالیسم و نظام اجتماعی سرمایه‌داری است. این قضاوت را کاملاً فارغ از قضاوتم دربارهٔ مواضع سیاسی ایشان می‌گویم که در همین مقاله در کنار آقای سروش ایستاده است و هم‌دل و هم‌زبان با او درصد بالایی از جمعیت کشور را که اتفاقاً من به دلایل گوناگون خودم را جزوشان نمی‌دانم و بسیار هم با آن‌ها کشمکش فکری داشته‌ام، «هتاک، بی‌وطن و خشونت‌ورز» خطاب کرده است. داوری پیرامون این توصیفات را بر عهدهٔ مخاطب و بر عهدهٔ تاریخ می‌گذارم و کاملاً فارغ از اختلافات سیاسی، خطای نظری بنیادین متن را نشان می‌دهم.

نخست برای آنکه انصاف مراعات شود، به این اشاره کنم که نقطهٔ قوت متن، روایت انتقادی‌ای است که از تاریخچهٔ روشنفکری دینی و بررسی و مقایسهٔ بعضی نوشته‌ها و مصاحبه‌های آقای سروش به دست داده است و اطلاعات مفیدی در بر دارد.

ایراد مقاله از همان عنوان آن آغاز می‌شود؛ عنوانی که به متن ارتباطی ندارد: منظور از «لیبرالیسم نقابدار» کیست یا چیست؟ نقاب را معمولاً برای پنهان ساختن چهره بر روی صورت می‌گذارند. آیا منظور قوچانی این است که سروش درواقع لیبرالی است که نقابی بر چهره گذاشته تا آن را پنهان کند؟ اما این کاملاً خلاف پیام مقاله است و قوچانی، به‌درستی، می‌خواهد بگوید سروش لیبرال نیست. آیا صرفاً خواسته کنایه‌ای به عنوان جزوهٔ قدیمی «دگماتیسم نقابدار» سروش زده باشد؟

اما هستهٔ اصلی نقد قوچانی به اندیشهٔ سروش که عمدتاً بر اساس کتاب تفرج صنع و مصاحبهٔ اخیر سروش با نشریهٔ اندیشهٔ پویا، بنا شده این است: «دکتر عبدالکریم سروش در نیمه و میانهٔ دههٔ ۶۰ در شرایطی علیه تکنولوژی سخن می‌گفت که می‌دانست تکنولوژی جوهرهٔ توسعه است» (تأکید از من است)

🔗 ادامه را اینجا بخوانید

◽️@utfinance◽️

#دولت‌گرایی_نقابدار
#لیبرالیسم_نقابدار
#محمد_قوچانی
#عبدالکریم_سروش

📄 از ذهن تا بازار، از ایده تا نهاد | پیش از قانون، پیش از بازار، پیش از ثروت | چگونه ایده‌ها سرنوشت جوامع را می‌نویسند؟

◽️ وقتی به ساختارهای اقتصادی و سیاسی می‌نگریم، ابتدا مجموعه‌ای از واقعیت‌های ملموس و مادی توجه ما را جلب می‌کند. ما وزارتخانه‌ها، ساختمان مجلس، شهرداری، فرمانداری، ادارات دولتی، کارخانه‌ها، شرکت‌ها، بانک‌ها، مجتمع‌های تجاری، بورس و صرافی و... را می‌بینیم. این نمودهای فیزیکی و نهادی به قدری فضای اطراف ما اشغال کرده‌اند که بسیاری از افراد و حتی برخی از روشنفکران و دانشگاهیان هم تصور می‌کنند که تاریخ بشر و اقتصاد سیاسی کشورها صرفاً برآیندی از نیروهای مادی، جبر جغرافیایی، منابع طبیعی یا پیشرفت‌های تکنولوژیک است. اما آنچه جهان مادی ما را می‌سازد، پیش از آنکه در عالم واقعیت تجلی یابد، به شکل یک «ایده» و «اندیشه» در ذهن انسان‌ها جوانه زده است. در واقع، تاریخ اقتصاد سیاسی کشورها، تاریخ ابزارها و منابع نیست، بلکه تاریخ اندیشه‌ها، ارزش‌ها، نگرش‌ها و باورهای انسان‌هاست.

◽️ «به یاد داشته باشید شما مردان گردن‌فراز عمل که هیچ نیستید مگر بی‌آنکه خود بدانید ابزارهایی در دست مردان اندیشه، که در آرامش محقر خویش بسا قطعی‌ترین طرح‌های عمل شما را پیشاپیش در افکنده‌اند.»

این جمله‌ها از شاعر بزرگ آلمانی سده نوزدهم، هاینریش هاینه، در کتابی به نام «تاریخ دین و فلسفه در آلمان» است (۱۸۳۴) که آیزایا برلین در اوایل مقاله معروف خود، «دو مفهوم آزادی» (۱۹۵۸) از آن چنین یاد کرده است:

«بیش از یکصد سال پیش، شاعر آلمانی هاینه به فرانسویان هشدار داد که قدرت اندیشه را دست کم نگیرند، زیرا مفاهیم فلسفی که در آرامش اتاق کار فیلسوفی پرورانده می‌شوند، ممکن است تمدنی را نابود کنند.»

◽️@utfinance◽️

🔻تحریف به مثابه روش؛
بررسی کیفی استنادات در پژوهش‌های کوئین اسلوبودیان

✍️ ترجمه، تنظیم و تلخیص: مهران خسروزاده

این یادداشت نسبتا طولانی، به بهانه بررسی کتاب «حرامزادگان هایک» تنظیم شده است.

قسمت اول
قسمت دوم
قسمت سوم
قسمت چهارم
قسمت پنجم
قسمت ششم
قسمت هفتم
قسمت هشتم
قسمت نهم
قسمت دهم
قسمت یازدهم
قسمت دوازدهم
قسمت سیزدهم
قسمت چهاردهم
قسمت پانزدهم
قسمت شانزدهم
قسمت هفدهم

@Mehrannotes

📄 وقتی «پول ملی» می‌میرد | مسیر کوتاه چاپ پول تا ابرتورم | یک ابرتورم، دو تجربه؛ چرا داستان یوگسلاوی برای ایران مهم است؟

◽️ تجربه جمهوری فدرال یوگسلاوی بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۴ و دوران پس از آن، نمونه‌ای از همزمانی جنگ داخلی، تحریم‌های اقتصادی بین‌المللی و فروپاشی کامل انضباط پولی است.
ریشه بحران اقتصادی یوگسلاوی به انباشت بدهی‌های خارجی دهه ۱۹۸۰ و ناکامی اصلاحات ساختاری برمی‌گردد. اگرچه در انتهای سال ۱۹۸۹ آنته مارکوویچ، نخست‌وزیر وقت، برنامه‌ای برای تثبیت اقتصادی اجرا کرد که طی آن دینار یوگسلاوی با نرخ ۷ به ۱ نسبت به مارک آلمان میخکوب شد و تورم از نرخ‌های سه رقمی پائین آمد، اما این موفقیت به دلیل تضادهای شدید سیاسی میان جمهوری‌ها و کنترل‌ناپذیری بودجه‌های محلی پایداری نداشت.

◽️ با آغاز فروپاشی فدراسیون یوگسلاوی و شعله‌ور شدن جنگ‌ بالکان در سال ۱۹۹۱، نظام پولی مشترک به کلی منهدم شد و جمهوری‌ها با چاپ پول برای تامین هزینه‌های نظامی، وارد رقابتی برای تخریب پایه پولی شدند.

🔗 متن کامل را اینجا بخوانید

◽️@utfinance◽️

◽️ رویداد
تاریخ پل آینده

رونمایی کتاب «کاپیتالیسم و تاریخ‌نگاران»

👤 با حضور مهدی تدینی

🗓 سه‌شنبه ۲۷ مرداد ۱۴۰۵

⏱ ساعت ۱۹

📍 شهر کتاب ساری

◽️@utfinance◽️

#کاپیتالیسم
#کاپیتالیسم_و_تاریخ‌نگاران
#فردریش_هایک
#مهدی_تدینی
#شهر_کتاب_ساری

📄 آزادی‌خواهی و دموکراسی

آزادی‌خواهی چیست؟ -قسمت پنجم

👤موسی غنی‌نژاد

دموکراسی به رغم اهمیتی که برای زندگی در دنیای مدرن دارد مفهومی مستقل از آزادی‌خواهی (لیبرالیسم) است. خلط این دو مفهوم اغلب منشاء سوء تفاهم‌های ضایعه‌باری بوده است. دموکراسی به معنی تمکین به رای اکثریت آشکارا هیچ مضمون نظری مستقل و روشنی ندارد، و صرفاً وسیله‌ای صلح‌آمیز برای حل اختلاف در تصمیم‌گیری‌های جمعی است به طوری که همه در آن جمع حق رای برابر داشته باشند.
استفاده از این وسیله مفید از گذشته‌های خیلی دور در معابد مذهبی و نیز کلیساهای مسیحی رایج بوده و امری شناخته شده بود. از آنجاکه در دنیای مدرن همه انسان‌ها برابر حقوق تلقی می‌شوند دموکراسی به عنوان وسیله موثر و کارآمد برای حل اختلافات در مجامع گوناگون بشری جایگاه بسیار مهمی یافته است.

نکته مهمی که اغلب دموکراسی‌خواهان سرسخت از آن غفلت می‌کنند این است که رای اکثریت را به صرف اینکه رای اکثریت است نمی‌توان درست یا برحق تلقی کرد. درستی یا برحق بودن یک تصمیم جمعی به طور منطقی معیاری مستقل و متفاوت باید داشته باشد چون اکثریت به هر دلیلی ممکن است اشتباه کند.

ترجمه دموکراسی به مردم سالاری در زبان فارسی اشتباه تاسف‌باری بود که سوء تفاهم‌های زیادی ایجاد کرده است. در زبان‌های اروپایی مفهوم دموکراسی معنایی فراتر از صرف تمکین به رای اکثریت دارد و ناظر بر نظام سیاسی دربر گیرنده نهادهای مقوم آزادی مانند احزاب و مطبوعات مستقل نیز است در حالیکه مفهوم مردم‌سالاری به خودی خود ظرایف مفهوم دموکراسی در زبان‌های اروپایی را ندارد و گویای نوعی توده گرایی یا پوپولیسم صرف است. به این ترتیب است که بسیاری از تمامیت خواهان مدعی دین با افتخار و صدای بلند مرام خود را مردم‌سالاری دینی توصیف می‌کنند. البته نباید فراموش کرد که برخی چپ‌ها و حتی کمونیست‌ها نیز نظام‌ سیاسی مورد علاقه خود را دموکراسی‌ مردمی یا خلقی می‌نامند.

واضح است که این تعبیرها از دموکراسی هیچ سنخیتی با مفهوم آزادی‌خواهی به معنایی که پیش از این توضیح داده شد ندارد، بلکه حتی در تضاد با آن است.
دموکراسی ابزاری کارآمد و حتی ضروری برای زندگی در جوامع مبتنع بر آزادی‌خواهی (لیبرالیسم) در دنیای مدرن است، اما این وسیله بسیار مهم و ضروری نباید با هدف یعنی آزادی اشتباه شود یا احیاناً جایگزین آن گردد.

◽️@utfinance◽️

#آزادی_خواهی
#لیبرالیسم
#دموکراسی
#موسی_غنی‌نژاد

📄 شریعتی: از «شاندل» تا اصل ۴۴ قانون اساسی

👤 علی دینی ترکمانی

صحبت‌های موسی غنی‌نژاد درباره‌ی علی شریعتی در هفته‌های اخیر به موضوع داغی در شبکه‌های اجتماعی تبدیل شد. وی با استناد به استفاده‌ی شریعتی از نام «پروفسور شاندل» در آثارش، وی را به شیادی علمی متهم می‌کند. فارغ از پاسخ‌هایی که از زاویه‌ی رعایت اخلاق در سخن، به وی داده شد، در این‌جا ابتدا نکته‌ای درباره‌ی این موضوع طرح و سپس ادعای مهم‌تر غنی‌نژاد درباره‌ی تأثیر شریعتی بر قانون اساسی جمهوری اسلامی و کژراهه‌ای که در چنین تحلیل‌هایی وجود دارد به‌اختصار بررسی می‌شود.

🔗 متن کامل

📌 علی دینی‌ترکمانی، دکتری اقتصاد و نهادگرا است. او پیش از این و در ابتدای دهه ۹۰ نیز مقاله بلندی در نقد موسی غنی‌نژاد نوشته است.

◽️@utfinance◽️

🔴 مصوبات امروز مجلس:

1️⃣ ۶ ماه تا ۲ سال زندان برای هرگونه همکاری علمی با دانشگاه ها، موسسات و سازمانهای خارجی که وزارت اطلاعات تایید نکند.

2️⃣ ۵ تا ۱۰ سال زندان برای برگزارکنندگان دوره‌ها، کلاس‌ها یا کارگاه‌های آموزشی حضوری یا مجازی که با فرهنگ ایرانی ناسازگارند؛ ۶ ماه تا ۲ سال زندان هم برای شرکت در این دوره‌ها.

3️⃣ محرومیت مادام‌ العمر برای تولید یا کارگردانی فیلم، مستند، تئاتر، موسیقی و کتابی که مروج فرهنگ ضد اسلامی باشد یا چهره سیاه از کشور نشان دهد.

4️⃣ ۳۰ سال زندان برای پیشنهادات سیاستی یا تقنینی یا اجرایی به نهادهای حاکمیتی و دولتی که برخلاف مصالح اساسی نظام است یا آرای مردم را ‌به نفع گروه یا جریان خاصی جهت‌دهی کند.

5️⃣ ۶ ماه تا ۲ سال زندان برای مصاحبه، شرکت در گفت‌و‌گو یا هرگونه ارتباط با رسانه‌های آمریکایی یا رسانه‌هایی که آمریکا آن‌ها را تأمین مالی می‌کند.
(مصاحبه با رسانه‌های خارجی منوط به اطلاع‌رسانی به وزارت اطلاعات است.)

6️⃣ ۶ ماه تا ۲ سال زندان برای ارتباط با سفارتخانه‌ها و نهاد‌های غیر ایرانی در داخل یا خارج، بدون اخذ مجوز کتبی از وزارت خارجه.

◽️@utfinance◽️

‌◽️ رویداد

‌📚 گفت‌وگو دربارهٔ کتاب «اقتصاد از دیدگاه انسانی»
/سیری در جهان اندیشه پیرامون مِکنَت و عُسرَت/

👤 محمد طبیبیان
👤 حسین عبده‌تبریزی
👤 فرهاد نیلی
👤 مرتضی کاظمی
👤 امیرحسین خالقی

اقتصاد فقط دربارهٔ اعداد، بازارها و شاخص‌های اقتصادی نیست؛ در بنیاد خود، با پرسش‌هایی دربارهٔ انسان، رفاه، فقر، ثروت و شیوهٔ زیستن او پیوند دارد.

در این نشست، دربارهٔ کتاب «اقتصاد از دیدگاه انسانی» و سیر اندیشه دربارهٔ مِکنَت و عُسرَت گفت‌وگو خواهیم کرد؛ روایتی از چگونگی شکل‌گیری و تحول نگاه انسان به ثروت، فقر و اقتصاد.

🗓 جمعه ۳۰ مرداد ۱۴۰۵
🕔 ساعت ۱۷
📍 تهران، خیابان ولیعصر، بعد از باغ فردوس، کوچه کیارستمی، کوچه دلبر، پلاک ۹، کتابسرای راوی

◽️@utfinance◽️