🖥 ‏داستان ‎#گزارش‌های_مهمل از اینجا آغاز شد

#سعید_جلیلی
#ابراهیم_رئیسی

◽️@utfinance◽️

📄 اگر دنبال چهرۀ ژانوسی فاشیسم می‌گردید، شاید بد نباشد به رفقا هم نگاهی بیندازید

👤 مسعود یوسف‌حصیرچین

اکبر معصوم‌بیگی در تأئید سخنش می‌گوید «هیتلر در سخنرانی معروفش می‌گوید ما به وفور تولید کرده‌ایم، اما نمی‌توانیم صادر کنیم.» آقای معصوم‌بیگی می‌گوید این مسئله را در آمریکا می‌بینیم و به این معنی است که «انباشت کامل سرمایه صورت گرفته است، اما آنچه تولید شده نتوانسته است جذب شود».

خوشبختانه بعید می‌دانم کسی در شرارت هیتلر تردیدی داشته باشد اما راستش وقتی حرف دهۀ 1930، غذا، صادرات و دیکتاتوری باشد، نام دیگری هم به ذهن من می‌آید: استالین. در نیمۀ اول دهۀ 1930، استالین که قصد داشت ظرفیت صنعتی شوروی را افزایش دهد، دست به واردات ماشین آلات صنعتی زد. پولش را از کجا آورد؟ صادرات! صادرات چی؟ مواد خوراکی! گندم!
البته که کسی مثل من با صادرات مواد خوراکی مشکلی ندارد، همین چند روز پیش هم مطلبی ترجمه کردم که توضیح می‌داد چطور تجارت جهانی قحطی را ریشه‌کن کرده است اما مشکل زمانی به وجود می‌آید که استالین چنان صادر کرد که چند میلیون نفر از ساکنان #اوکراین که از جماهیر شوروی بود از گرسنگی مردند، یعنی کشاورز اوکراینی خودش گندم می‌کاشت اما برای خودش گندمی نمی‌ماند و از گرسنگی می‌مرد. بعدها، این نسل‌کشی ساختۀ دست بشر به #هولودومور معروف شد.

نکتۀ حتی دردناک‌تر این است که حدوداً ربع‌قرن بعد، یعنی در اواخر دهۀ 1950، شاگرد و رفیق استالین، مائو تسه‌تونگ همین کار را در جمهوری خلق #چین تکرار کرد و در قحطی ساختۀ دست بشر دیگری، ده‌ها میلیون چینی را به کام مرگ فرستاد. غلات دهقانان چینی مصادره می‌شد تا از یک‌طرف در بازارهای خارجی به فروش برسد و پول ماشین‌آلات صنعتی جدید تأمین شود و از طرف دیگر، رایگان در اختیار کشورهای سوسیالیستی دیگری مانند آلبانی قرار بگیرد تا نفوذ و محبوبیت مائو در آن‌ها افزایش یابد.

واکنش مائو به قحطی و از گرسنگی مردن چینی‌ها؟ اولویت با صادرات است و «وقتی خوراکی به اندازۀ کافی وجود نداشته باشد، مردم از گرسنگی می‌میرند. بهتر است بگذاریم نیمی از مردم بمیرند تا نیم دیگر بتوانند یک شکم سیر بخورند.»

🔗 متن کامل را اینجا بخوانید

◽️@utfinance◽️

#چهره_ژانوسی_فاشیسم
#فاشیسم
#اکبر_معصوم‌بیگی
#مسعود_یوسف_حصیرچین
#مائو
#استالین
#هیتلر
#نشر_چرخ
#نشر_چشمه

📄 از ورشکستگی اتوپیای سرخ تا مهندسی مغزها؛ درباب نبوغ خبیث گرامشی و رفقا

👤 اشکان زارع

اگر #تاریخ_اندیشه را از لای گرد و غبار شعارهای پرطمطراق بیرون بکشید، به یک کمدی‌-تراژدی تمام‌عیار می‌رسید؛ پیشگویی‌های حضرات #مارکس و #لنین که قرار بود جهان را گلستان کند، در مسکو به جوخه‌های تیرباران، گولاگ‌های یخ‌زده و وحشت نیمه‌شب تبدیل شد.
کارگر نگون‌بختی هم که قرار بود با «انقلاب خودبه‌خودی» زنجیرها را پاره کند، در عمل نشان داد هیچ تمایلی به این بهشت زوری ندارد؛ او دلبستهٔ خدا، خانواده، خاک و کار روزمره‌اش بود، نه یاوه‌های دگماتیکِ «دیکتاتوری پرولتر».

اینجا بود که آنتونیو گرامشی، با آن ذهن تیز و تربیت‌یافته در زبان‌شناسی و تاریخ، به میدان آمد. فرق #گرامشی با ارتدوکس‌های چشم‌بسته این بود که او واقعیت را دید؛ فهمید که دینامیت و تپانچه، حریف سنت چندهزارساله نمی‌شود.
پس به‌جای رها کردن این مذهب دنیوی، متد را شیطانی‌تر و مدرن‌تر کرد؛ اگر نمی‌شود قلعه را با توپ و تانک گرفت، موریانه‌وار از درون ستون‌هایش را می‌جَویم تا خودش آوار شود؛ کاری کنیم رعیت طناب دارش را با لبخند و به اسم «رهایی» به گردن بیندازد.

◽️ هژمونی فرهنگی و سرقتِ تر و تمیز نخبگان

گرامشی خیلی زودتر از اسکولاستیک‌های متصلب حزب دریافت که ستون فقرات تمدن غرب، بر صخره‌های دیرپای ایمان مذهبی، پیوندهای ارگانیک خانواده و سنت‌های ریشه‌دار استوار است. هجوم مستقیم با دینامیت و تپانچه به چنین دیواری، حاصلی جز برانگیختن عزم مؤمنان و تحکیم سنگرهای محافظه‌کاران نداشت. پس پروژه‌ای به‌مراتب فریبکارانه‌تر طراحی شد: تسخیر نامحسوس نهادهای حامل معنا، یعنی دانشگاه، مدرسه، مطبوعات، کلیسا و هنر.

وقتی نتوان قلعه را از روبه‌رو فتح کرد، آب قناتش را آرام‌آرام مسموم می‌کنند تا اهالی‌اش خودبه‌خود تسلیم شوند. این طراحی ویرانگر بر دو شاه‌فنر اصلی استوار بود. نخست، ائتلاف رذیلانه با هر آن‌کسی که از نظم و ثبات کینه به دل داشت. وقتی آشکار شد که کارگر صنعتیِ صاحب‌خانه، سرگرم کار، شرافت شغلی و کانون گرم خانواده‌اش است و تره هم برای خیالبافی‌های مانیفست خرد نمی‌کند، طبقه کارگر عملاً از مرکز محاسبات مرخص شد. نسخه بدیل گرامشی، گردآوری یک جبهه ناهمگون از تمام حاشیه‌نشینان، رادیکال‌ها و طردشدگان نظم موجود بود؛ پیوندی نامبارک میان فمینیسم رادیکال، خرده‌فرهنگ‌های ضدسنت و اکولوژیست‌های واپس‌گرا که یگانه مخرج مشترکشان، کینه عمیق از عقلانیت تمدنی، قانون طبیعی و فضایل دیرپا بود. این همان نطفه حرامی بود که بعدها با وقاحت تمام نام «#چپ_نو» را بر پیشانی‌اش چسباندند.
شاه‌فنر دوم، قطع سر طبقات رقیب و انحراف استعدادها در سرچشمه بود؛ پروژه‌ای که گرامشی با خونسردی از آن به عنوان «جذب نخبگان طبقه دشمن» یاد می‌کرد.
چرا باید با هزینه‌تراشی و درگیری مستقیم به طبقات حاکم تاخت، وقتی می‌توان فرزندان مستعد و نازپروردهٔ خودِ آنها را پشت نیمکت‌های دانشگاه با بافته‌های نظری مسخ کرد؟ با همین شگرد، نسل‌های متوالی از جوانان بورژوازی نمک‌گیر تئوری‌های چپ‌گرایانه شدند؛ کسانی که با نان رفاه و امنیتی که حاصل سنت و تدبیر نیاکانشان بود قد کشیدند، اما قلم و نبوغشان را دربست در خدمت تیشه‌زدن به همان ریشه‌ها گذاشتند.
این، تمیزترین و بی‌خون‌ریزترین شیوه برای اخته‌سازی یک تمدن بود: خلع سلاح مغزهای متفکر یک ملت، پیش از آنکه اساساً تصوری از مقاومت در مخیله‌شان شکل بگیرد.

◽️@utfinance◽️

🖥 The Second Plane, 25 years later

👤 Sam Harris

On the 25th anniversary of September 11th, Sam discusses the significance of the second plane, the writing of The End of Faith, the failure to take jihadist belief seriously, the costs of the war on terror, the abandonment of America’s Afghan allies, the continuity between 9/11 and October 7th, the rise of Islamo-leftism, the misuse of “Islamophobia,” and other topics.


◽️@utfinance◽️

📕 تحدید چاپ

اصول اقتصاد

👤 سیف‌الدین عموص

✍️ ترجمه: امیرحسین خالقی

🔗 لینک خرید با تخفیف 20 درصد

◽️@utfinance◽️

#اصول_اقتصاد

🖥 هر ایرانی 5 تُن طلا دارد!

👤 میلاد حاتمی

کارشناس صداوسیما در شبکه افق مدعی شده مردم 500 میلیون تن طلا در خانه‌هایشان نگه‌داری می‌کنند و علاوه بر آن بانک مرکزی 500 میلیون تن طلا ذخیره دارد. این اعداد چقدر از واقعیت فاصله دارد؟

منبع: اینستاگرام میلاد حاتمی

◽️@utfinance◽️

#الحمدلله
#طلا
#ذخایر_طلا

🖥 آزمون استقلال فدرال رزرو

👤 علی رضاپور
👤 امیرحسین خالقی


© مارکت تایمز

◽️@utfinance◽️

📄 نونهادگرایی هیچ پشتوانۀ تاریخی ندارد | آنچه جوامع را حفظ می‌کند، قانون نیست؛ اخلاق است | قانون مالکیت را نساخت، مالکیت پیش از دولت وجود داشت

👤 دیردره مک‌کلاسکی

✍🏻 ترجمه: مسعود یوسف حصیرچین

آنچه جوامع را یکپارچه نگاه می‌دارد، اساساً اخلاق است ــ‌نه قانون به مثابۀ مصوباتِ نهادیِ اربابان قدرت در دادگاه‌ها یا پارلمان‌ها. دگرگونی در اخلاق است که جوامع را به پیش می‌راند، یا به عقب.

◽️@utfinance◽️

#مسعود_یوسف‌حصیرچین
#دیردره_مک‌کلاسکی
#نونهادگرایی
#نهادگرایی