Qanday shaxsiyat turiga ega bo‘lishingizdan qat’iy nazar, odamlar bilan gaplashishga majbursiz.
Jamiyat shunday ishlaydi, iqtisodiyot shunday ishlaydi. Odamlar bir-biri bilan muloqot qiladi va dunyo rivojlanadi. Shuning uchun qanchalik tez odamlar bilan gaplashishga majbur ekanligingizni qabul qilib, kommunikatsiya ko‘nikmalaringizni yaxshilasangiz, shunchalik yaxshi. Bu ko‘nikma sizga ishda va hayotda yordam beradi.
Odamlarga birinchi gapirishdan qo’rqmang, savol bering, hayratlaning, suhbatni davom ettirishni o‘rganing. Vaqt o‘tib, o‘zingizni erkinroq his qilasiz.
@abdusattor
Jamiyat shunday ishlaydi, iqtisodiyot shunday ishlaydi. Odamlar bir-biri bilan muloqot qiladi va dunyo rivojlanadi. Shuning uchun qanchalik tez odamlar bilan gaplashishga majbur ekanligingizni qabul qilib, kommunikatsiya ko‘nikmalaringizni yaxshilasangiz, shunchalik yaxshi. Bu ko‘nikma sizga ishda va hayotda yordam beradi.
Odamlarga birinchi gapirishdan qo’rqmang, savol bering, hayratlaning, suhbatni davom ettirishni o‘rganing. Vaqt o‘tib, o‘zingizni erkinroq his qilasiz.
@abdusattor
30🏆2.55K
Telefondan kam foydalansangiz, hayot yoshlikdagi sekin va zavqli oqimga qaytganini sezasiz.
Ekranlarsiz kun o‘tkazib ko’ring. Atrofga qarang, odamlar bilan gaplashing, tabiatni his qiling. Telefon bizni shoshiltiradi, lekin undan voz kechsangiz, vaqtning qadrini tushunasiz.
Hayot hali ham o‘sha eski, sokin ritmda ekanini payqaysiz. O’sha kun sizga tinchlik va xotirjamlik beradi. Yoshlikdagi sekinlikni qaytarish uchun ekranlardan uzoqlashing!
@abdusattor
Ekranlarsiz kun o‘tkazib ko’ring. Atrofga qarang, odamlar bilan gaplashing, tabiatni his qiling. Telefon bizni shoshiltiradi, lekin undan voz kechsangiz, vaqtning qadrini tushunasiz.
Hayot hali ham o‘sha eski, sokin ritmda ekanini payqaysiz. O’sha kun sizga tinchlik va xotirjamlik beradi. Yoshlikdagi sekinlikni qaytarish uchun ekranlardan uzoqlashing!
@abdusattor
54🏆4.41K
Bu suratlar fevralda “Maqsad Club”ning birinchi uchrashuvida olingan.
Ro‘yxatdan o‘tishda odamlar ko‘paygan sari, ular o‘zlari tartib yaratishdi. Hech kim ularga “tartibda turing” demadi, hattoki ular bir-biriga ham bunday deyishmadi. Tartib o‘z-o‘zidan paydo bo‘ldi. Shoshilish yo‘q edi, hamma past ovozda gaplashdi, aksariyat odamlar vaqtida keldi. 500 ga yaqin odam kelgan bo‘lsa-da, tadbir tugagach, zal shunchalik toza ediki, ularning bu yerda bo‘lganini bilmas edingiz. Men ko‘p tadbirlarda bo‘lganman, lekin bu odamlar boshqacha edi.
Ongli yashaydigan odamlarning farqi shunda: ular birinchi navbatda o‘zlarini hurmat qiladilar. Tartibsizlikda turishni xohlamaganlari uchun tartib yaratadilar, kech qolish hurmatsizlik ekanini bilganlari uchun vaqtida keladilar, tozalik esa insonga xos xislat bo‘lgani uchun unga rioya qiladilar. Mas'uliyatni olish, o‘zini hurmat qilish — ulg‘aygan insonning belgisidir.
O‘zingizni hurmat qilsangiz, atrofdagilarni hurmat qilasiz. Atrofdagilarni hurmat qilsangiz, ular sizni hurmat qiladi. Bu esa umumiy holda jamiyatni yaxshilaydi.
@abdusattor
Ro‘yxatdan o‘tishda odamlar ko‘paygan sari, ular o‘zlari tartib yaratishdi. Hech kim ularga “tartibda turing” demadi, hattoki ular bir-biriga ham bunday deyishmadi. Tartib o‘z-o‘zidan paydo bo‘ldi. Shoshilish yo‘q edi, hamma past ovozda gaplashdi, aksariyat odamlar vaqtida keldi. 500 ga yaqin odam kelgan bo‘lsa-da, tadbir tugagach, zal shunchalik toza ediki, ularning bu yerda bo‘lganini bilmas edingiz. Men ko‘p tadbirlarda bo‘lganman, lekin bu odamlar boshqacha edi.
Ongli yashaydigan odamlarning farqi shunda: ular birinchi navbatda o‘zlarini hurmat qiladilar. Tartibsizlikda turishni xohlamaganlari uchun tartib yaratadilar, kech qolish hurmatsizlik ekanini bilganlari uchun vaqtida keladilar, tozalik esa insonga xos xislat bo‘lgani uchun unga rioya qiladilar. Mas'uliyatni olish, o‘zini hurmat qilish — ulg‘aygan insonning belgisidir.
O‘zingizni hurmat qilsangiz, atrofdagilarni hurmat qilasiz. Atrofdagilarni hurmat qilsangiz, ular sizni hurmat qiladi. Bu esa umumiy holda jamiyatni yaxshilaydi.
@abdusattor
55🏆3.69K
Har qanday yaxshi narsa chuqur diqqat talab qiladi.
Chalg‘ituvchi dunyoda bu odamlar uchun eng katta muammo. Ko‘pchilik chuqur diqqatsiz biror narsaga erishaman deb o‘ylaydi, lekin bu faqat illyuziya. Agar biror ishni o‘rganmoqchi bo‘lsangiz, diqqat zarur. Busiz iloji yo‘q.
Diqqatni jamlay bilish bu juda kuchli qurol. Chalg‘ituvchi narsalardan voz keching, chunki ular sizni maqsadingizdan uzoqlashtiradi. Har kuni bir oz bo‘lsa ham oldinga siljish uchun o‘zingizni chuqur diqqat bilan ishlashga o‘rgating. Natija darhol ko‘rinmasligi mumkin, lekin sabr qilsangiz, mehnat o‘z samarasini beradi.
Chuqur diqqat bu sizni orzularingizga yetaklaydigan yo‘l, boshqa yo‘l yo‘q.
@abdusattor
Chalg‘ituvchi dunyoda bu odamlar uchun eng katta muammo. Ko‘pchilik chuqur diqqatsiz biror narsaga erishaman deb o‘ylaydi, lekin bu faqat illyuziya. Agar biror ishni o‘rganmoqchi bo‘lsangiz, diqqat zarur. Busiz iloji yo‘q.
Diqqatni jamlay bilish bu juda kuchli qurol. Chalg‘ituvchi narsalardan voz keching, chunki ular sizni maqsadingizdan uzoqlashtiradi. Har kuni bir oz bo‘lsa ham oldinga siljish uchun o‘zingizni chuqur diqqat bilan ishlashga o‘rgating. Natija darhol ko‘rinmasligi mumkin, lekin sabr qilsangiz, mehnat o‘z samarasini beradi.
Chuqur diqqat bu sizni orzularingizga yetaklaydigan yo‘l, boshqa yo‘l yo‘q.
@abdusattor
22🏆2.81K
Energiyangiz qayerga ketyapti?
Ba’zida odam charchaganini jismoniy ish bilan bog‘laydi. Lekin eng kuchli charchoq bu jismoniy charchoq emas, bu energiya ketishidir.
Tahlil qilib ko’ring: kun davomida siz eng ko‘p energiyani nimaga sarflayapsiz?
Doimiy ravishda kimnidir oqlashga/tanqid qilishgami?
E’tibor qaratmaslik kerak bo‘lgan narsalargami?
Bahslarda g‘olib chiqishgami?
O‘tmishni qayta-qayta o‘ylab, afsus qilishgami?
Ehtimol siz deyarli ishlamayapsiz, lekin energiyani sarflayapsiz. Bu charchoqni sport ham, uyqu ham yo‘q qilolmaydi, chunki muammo tanada emas – diqqatda.
Energiya – bu eng qimmat resursingiz. Kimga va nimaga berayotganingizni kuzating.
Agar kerakmas joyga ketayotgan bo‘lsa, to‘xtating. Chunki siz energiyani emas, hayotni sarflab yuboryapsiz.
@abdusattor
Ba’zida odam charchaganini jismoniy ish bilan bog‘laydi. Lekin eng kuchli charchoq bu jismoniy charchoq emas, bu energiya ketishidir.
Tahlil qilib ko’ring: kun davomida siz eng ko‘p energiyani nimaga sarflayapsiz?
Doimiy ravishda kimnidir oqlashga/tanqid qilishgami?
E’tibor qaratmaslik kerak bo‘lgan narsalargami?
Bahslarda g‘olib chiqishgami?
O‘tmishni qayta-qayta o‘ylab, afsus qilishgami?
Ehtimol siz deyarli ishlamayapsiz, lekin energiyani sarflayapsiz. Bu charchoqni sport ham, uyqu ham yo‘q qilolmaydi, chunki muammo tanada emas – diqqatda.
Energiya – bu eng qimmat resursingiz. Kimga va nimaga berayotganingizni kuzating.
Agar kerakmas joyga ketayotgan bo‘lsa, to‘xtating. Chunki siz energiyani emas, hayotni sarflab yuboryapsiz.
@abdusattor
92🏆3.01K
Har kuni bir xil hayot, bir xil muhit, bir xil majburiyatlar. Bu ko‘pchilik uchun “barqarorlik”, lekin manga u cheklangan imkoniyatdek tuyulardi. Jamiyatdagi asosiy o‘yinga qo‘shilishdan boshqa tanlov yo‘qdek edi: o‘qish, o‘rtacha maosh, zerikarli ish. Boshqa yo‘l borligini bilmasdim, lekin birgina kompyuter hayotimga freelance degan narsani olib kirgan.
Freelance ishlarim oddiy grafik dizayndan boshlangan. Birinchi topgan pulim 50 000 so‘m bo'lgan. Freelance shunchaki erkinlik emas, u o‘z ustingda ishlash majburiyatini yuklaydi.
Vaqtingni to‘g‘ri boshqarmasang, kuning ham, daromading ham yo‘q. Freelance imkoniyat ham, xavf ham. Buni qanday yo‘lga qo‘yish esa har kimning o‘ziga bog‘liq.
Gismoxan Nazarov bilan podkastda aynan shu haqida gaplashdik: https://youtu.be/WZ5Brsr7sKY?si=3EmzoWh9mml2kdLi
Freelance ishlarim oddiy grafik dizayndan boshlangan. Birinchi topgan pulim 50 000 so‘m bo'lgan. Freelance shunchaki erkinlik emas, u o‘z ustingda ishlash majburiyatini yuklaydi.
Vaqtingni to‘g‘ri boshqarmasang, kuning ham, daromading ham yo‘q. Freelance imkoniyat ham, xavf ham. Buni qanday yo‘lga qo‘yish esa har kimning o‘ziga bog‘liq.
Gismoxan Nazarov bilan podkastda aynan shu haqida gaplashdik: https://youtu.be/WZ5Brsr7sKY?si=3EmzoWh9mml2kdLi
18🏆1.23K
Kamroq narsa ko‘proq erkinlik.
Zamon ortiqcha narsalar bilan to‘lgan davrdamiz. Ko‘proq kiyim, ko‘proq gadjet, ko‘proq ma’lumot, ko‘proq tanlov...
Ammo bu ko‘proq ortida ko‘proq charchoq, chalkashlik va ichki siqilish yashirinadi.
Minimalizm hech narsaga ega bo‘lmaslik emas. Bu keraksizlardan voz kechib, muhim narsalar uchun joy ochishdir.
Har bir ortiqcha buyum o‘tmishda qolgan versiyaga bog‘lovchi zanjirdir. Har bir bildirishnoma ongni bo‘lib, e’tiborni o‘g‘irlaydigan shovqindir.
Minimalizm bu zamonaviy "qarshilik" falsafasi. Biz sotib olishga majbur bo‘lgan illuziyalardan ozod bo‘lsak, o‘zimizga qaytamiz.
Tashqi tartib ichki holatga ta’sir qiladi. Kamroq narsalar orasida yashay olish shukr qilishni o‘rgatadi. Shukr qilingan ong esa tinchlikka yaqinlashadi.
Kam narsa orqali ko‘proq ong, ko‘proq erkinlik va ko‘proq hayot kashf etiladi.
@abdusattor
Zamon ortiqcha narsalar bilan to‘lgan davrdamiz. Ko‘proq kiyim, ko‘proq gadjet, ko‘proq ma’lumot, ko‘proq tanlov...
Ammo bu ko‘proq ortida ko‘proq charchoq, chalkashlik va ichki siqilish yashirinadi.
Minimalizm hech narsaga ega bo‘lmaslik emas. Bu keraksizlardan voz kechib, muhim narsalar uchun joy ochishdir.
Har bir ortiqcha buyum o‘tmishda qolgan versiyaga bog‘lovchi zanjirdir. Har bir bildirishnoma ongni bo‘lib, e’tiborni o‘g‘irlaydigan shovqindir.
Minimalizm bu zamonaviy "qarshilik" falsafasi. Biz sotib olishga majbur bo‘lgan illuziyalardan ozod bo‘lsak, o‘zimizga qaytamiz.
Tashqi tartib ichki holatga ta’sir qiladi. Kamroq narsalar orasida yashay olish shukr qilishni o‘rgatadi. Shukr qilingan ong esa tinchlikka yaqinlashadi.
Kam narsa orqali ko‘proq ong, ko‘proq erkinlik va ko‘proq hayot kashf etiladi.
@abdusattor
27🏆2.59K
Hammasiga ulgurmaysiz
Hayotda har narsa muvozanatda bo‘lishi kerak, deyishadi. Lekin bu gapni har safar eshitganimda, nimagadir ichimda qarshilik tug‘iladi.
Ham yaxshi ota bo‘laman, ham yaxshi do‘st, ham zo‘r mutaxassis, ham sog‘lig‘imni yaxshi saqlayman, ham shaxsiy o‘sishga vaqt topaman, ham jismoniy forma, ham ruhiy tinchlik, ham vaqtida uxlash, ham doimiy o‘qish...
Yaxshi, qanday qilib?
Bu yerda muammo illyuziya. Go‘yo bariga ulgurish mumkin. Aslida esa siz har doim bir narsani tanlayapsiz va boshqa narsalarni vaqtincha qurbon qilayapsiz.
Hayot bu doimiy muvozanat emas. Hayot bu diqqatni taqsimlash.
Kasbingizda chuqur ildiz otmoqchimisiz? Unda vaqtincha do‘stlar bilan ko‘rishish kamayadi.
Farzandlaringizga ko‘proq vaqt bermoqchimisiz? Demak ishdagi yutuqlaringiz sekinlashadi.
Sog‘lig‘ingizni tiklamoqchimisiz? Qaysidir loyihalardan voz kechishga to‘g‘ri keladi.
Bu yomon emas. Bu real hayot. Har bir ish ortida, ko‘rinmas tanlovlar yotadi.
Qurbonlik bu yo‘qotish emas, yo‘l tanlash.
Va bu tanlovlar doimiy bo‘lmaydi. Hayotning turli bosqichlarida e’tibor markazi o‘zgaradi. Siz ham o‘zgarasiz.
Bu haqda biz Maqsad Club'idagi “Kechiktirilgan mukofot” darsida gaplashgan edik:
“Hayotda hechkim hammasiga ulgurmaydi, lekin har kim o‘z maqsadiga diqqatni vaqtincha to‘plab, kerakli qurbonlikni qila oladi.”
Bugun o‘zingizga bitta savol bering: "Men hozir nima evaziga nima olyapman? Bu tanlov men xohlagan kelajak sari olib boryaptimi?"
Chunki tanlovlar vaqtinchalik, lekin ularning natijasi doimiy.
@abdusattor
Hayotda har narsa muvozanatda bo‘lishi kerak, deyishadi. Lekin bu gapni har safar eshitganimda, nimagadir ichimda qarshilik tug‘iladi.
Ham yaxshi ota bo‘laman, ham yaxshi do‘st, ham zo‘r mutaxassis, ham sog‘lig‘imni yaxshi saqlayman, ham shaxsiy o‘sishga vaqt topaman, ham jismoniy forma, ham ruhiy tinchlik, ham vaqtida uxlash, ham doimiy o‘qish...
Yaxshi, qanday qilib?
Bu yerda muammo illyuziya. Go‘yo bariga ulgurish mumkin. Aslida esa siz har doim bir narsani tanlayapsiz va boshqa narsalarni vaqtincha qurbon qilayapsiz.
Hayot bu doimiy muvozanat emas. Hayot bu diqqatni taqsimlash.
Kasbingizda chuqur ildiz otmoqchimisiz? Unda vaqtincha do‘stlar bilan ko‘rishish kamayadi.
Farzandlaringizga ko‘proq vaqt bermoqchimisiz? Demak ishdagi yutuqlaringiz sekinlashadi.
Sog‘lig‘ingizni tiklamoqchimisiz? Qaysidir loyihalardan voz kechishga to‘g‘ri keladi.
Bu yomon emas. Bu real hayot. Har bir ish ortida, ko‘rinmas tanlovlar yotadi.
Qurbonlik bu yo‘qotish emas, yo‘l tanlash.
Va bu tanlovlar doimiy bo‘lmaydi. Hayotning turli bosqichlarida e’tibor markazi o‘zgaradi. Siz ham o‘zgarasiz.
Bu haqda biz Maqsad Club'idagi “Kechiktirilgan mukofot” darsida gaplashgan edik:
“Hayotda hechkim hammasiga ulgurmaydi, lekin har kim o‘z maqsadiga diqqatni vaqtincha to‘plab, kerakli qurbonlikni qila oladi.”
Bugun o‘zingizga bitta savol bering: "Men hozir nima evaziga nima olyapman? Bu tanlov men xohlagan kelajak sari olib boryaptimi?"
Chunki tanlovlar vaqtinchalik, lekin ularning natijasi doimiy.
@abdusattor
19🏆2.69K
Qarorlar og‘irligidan keladigan charchoq
Ba’zan kichkina tanlov ham haddan tashqari katta tuyuladi: qaysi kiyimni kiyish, nima yeyish, kimga javob yozish...
Bu dangasalik emas. Bu qaror charchog‘i.
Ilmiy tadqiqotlar kun davomida qanchalik ko‘p qaror qabul qilinsa, miyadagi charchoq ham shunchalik ortishini tasdiqlaydi. Kun so‘ngida qabul qilinadigan qarorlar ko‘pincha yuzaki, impulsiv va sustlashgan bo‘ladi. Har bir tanlov miyadan energiya talab qiladi. Bu energiya esa cheklangan. Har bir kichik qaror ongni asta-sekin yemiradi.
2011-yilda o‘tkazilgan tadqiqotda sudyalar tomonidan qabul qilingan qarorlar tahlil qilingan. Natija hayratlanarli: kun boshida sudyalar tomonidan berilgan ijobiy qarorlar foizi 65% bo‘lsa, tushlik vaqtiga yaqinlashib bu raqam 0% gacha tushadi. Tushlikdan keyin esa yana ko‘tariladi.
Bu shunchaki ochlik emas. Bu qaror charchog‘i. Odamlarning mantiqiy fikrlash qobiliyati kun davomida pasayishini va qarorlar hissiy charchoqdan ta’sirlanishini ko‘rsatadi.
Ko‘p tanlov, ko‘p variant, ko‘p javobgarlik - miya uchun yuk.
Shuning uchun ko‘plab muvaffaqiyatli insonlar oddiy qarorlarni avtomatlashtirishga harakat qiladi.
Kiyim tanlash, nonushta menyusi, ish vaqtiga o'xshash mayda qarorlar kunlik e’tiborni o‘g‘irlovchi yashirin yukdir. Ularni soddalashtirish orqali ichki erkinlik yaratiladi.
Zamonaviy charchoq ish ko‘pligidan emas, tanlov ko‘pligidan keladi.
@abdusattor
Ba’zan kichkina tanlov ham haddan tashqari katta tuyuladi: qaysi kiyimni kiyish, nima yeyish, kimga javob yozish...
Bu dangasalik emas. Bu qaror charchog‘i.
Ilmiy tadqiqotlar kun davomida qanchalik ko‘p qaror qabul qilinsa, miyadagi charchoq ham shunchalik ortishini tasdiqlaydi. Kun so‘ngida qabul qilinadigan qarorlar ko‘pincha yuzaki, impulsiv va sustlashgan bo‘ladi. Har bir tanlov miyadan energiya talab qiladi. Bu energiya esa cheklangan. Har bir kichik qaror ongni asta-sekin yemiradi.
2011-yilda o‘tkazilgan tadqiqotda sudyalar tomonidan qabul qilingan qarorlar tahlil qilingan. Natija hayratlanarli: kun boshida sudyalar tomonidan berilgan ijobiy qarorlar foizi 65% bo‘lsa, tushlik vaqtiga yaqinlashib bu raqam 0% gacha tushadi. Tushlikdan keyin esa yana ko‘tariladi.
Bu shunchaki ochlik emas. Bu qaror charchog‘i. Odamlarning mantiqiy fikrlash qobiliyati kun davomida pasayishini va qarorlar hissiy charchoqdan ta’sirlanishini ko‘rsatadi.
Ko‘p tanlov, ko‘p variant, ko‘p javobgarlik - miya uchun yuk.
Shuning uchun ko‘plab muvaffaqiyatli insonlar oddiy qarorlarni avtomatlashtirishga harakat qiladi.
Kiyim tanlash, nonushta menyusi, ish vaqtiga o'xshash mayda qarorlar kunlik e’tiborni o‘g‘irlovchi yashirin yukdir. Ularni soddalashtirish orqali ichki erkinlik yaratiladi.
Zamonaviy charchoq ish ko‘pligidan emas, tanlov ko‘pligidan keladi.
@abdusattor
31🏆2.84K
Mas'uliyat tanlov beradi
Erkinlik tanlov imkoniga ega bo‘lish. Tanlash uchun esa, mas’uliyat kerak.
Inson tanlovlar o‘rtasida yashaydi. Ularning sifati sizning mas'uliyatingizga bog‘liq. Bir kun vaqtida uxlamasangiz, bu sog‘lig‘ingiz, kayfiyatingiz, vaqtingiz evaziga qilingan tanlov bo'ladi.
Mas’uliyat boshqalar ko'rmagan vaqtda ham kerakli narsani qilishda bilinadi. Ishda telefoningizni o‘chirib, diqqat talab qiladigan vazifani bajarish. Keraksiz xabarlarga chalg'imaslik. Noqulay qo'ng'iroqlardan qochmaslik.
Shularni ongli qila olgan odamgina, keyinchalik tanlov qilish imkoniga ega bo‘ladi. Sababi vaqtini, energiyasini, kuchini o‘zi boshqargan bo‘ladi.
Mas’uliyatdan qochib ham odam o‘zini erkin tanlov qilayotgandek his qilishi mumkin. Aslida esa, sharoitga moslashadi xolos.
Kim mas'uliyatdan qochsa, tanlovlardan ham voz kechadi. Tanlovsiz odam esa erkin bo'la olmaydi.
@abdusattor
Erkinlik tanlov imkoniga ega bo‘lish. Tanlash uchun esa, mas’uliyat kerak.
Inson tanlovlar o‘rtasida yashaydi. Ularning sifati sizning mas'uliyatingizga bog‘liq. Bir kun vaqtida uxlamasangiz, bu sog‘lig‘ingiz, kayfiyatingiz, vaqtingiz evaziga qilingan tanlov bo'ladi.
Mas’uliyat boshqalar ko'rmagan vaqtda ham kerakli narsani qilishda bilinadi. Ishda telefoningizni o‘chirib, diqqat talab qiladigan vazifani bajarish. Keraksiz xabarlarga chalg'imaslik. Noqulay qo'ng'iroqlardan qochmaslik.
Shularni ongli qila olgan odamgina, keyinchalik tanlov qilish imkoniga ega bo‘ladi. Sababi vaqtini, energiyasini, kuchini o‘zi boshqargan bo‘ladi.
Mas’uliyatdan qochib ham odam o‘zini erkin tanlov qilayotgandek his qilishi mumkin. Aslida esa, sharoitga moslashadi xolos.
Kim mas'uliyatdan qochsa, tanlovlardan ham voz kechadi. Tanlovsiz odam esa erkin bo'la olmaydi.
@abdusattor
23🏆2.24K
Ruhiy falajlik
Tanangizda og‘riq bo‘lsa dori izlaysiz. Kech bo'lsa ham shifokorga borasiz. Sog‘ayish uchun, eng noqulay holatda ham nimadir qilasiz.
Ruhiy og‘riqda esa teskarisi. Harakatdan umid uziladi.
Ruhiy falajlik jismoniy falajlikdan xavfliroq. U nafaqat harakatni, harakatga bo‘lgan ishonchni ham yo‘q qiladi.
Bunday holatda maslahatlar ham, motivatsiya ham ishlamaydi. Ishonch qaytishi kerak. Harakat qila olishiga bo‘lgan ishonch.
Bu ishonch tashqaridan kelmaydi. U faqat o‘z harakatingizdan tug‘iladi.
Eng kichik qaror ham signal. Miya unga javob qaytaradi. Qancha takrorlansa, ishonch ham shuncha qaytadi.
Shuning uchun, boshlash kerak. Keraksizdek tuyulganganda ham.
Siz qilgan harakat, og‘riqqa bergan yagona javob bo'ladi. Shu yetarli, faqat uni davom ettiring.
@abdusattor
Tanangizda og‘riq bo‘lsa dori izlaysiz. Kech bo'lsa ham shifokorga borasiz. Sog‘ayish uchun, eng noqulay holatda ham nimadir qilasiz.
Ruhiy og‘riqda esa teskarisi. Harakatdan umid uziladi.
Ruhiy falajlik jismoniy falajlikdan xavfliroq. U nafaqat harakatni, harakatga bo‘lgan ishonchni ham yo‘q qiladi.
Bunday holatda maslahatlar ham, motivatsiya ham ishlamaydi. Ishonch qaytishi kerak. Harakat qila olishiga bo‘lgan ishonch.
Bu ishonch tashqaridan kelmaydi. U faqat o‘z harakatingizdan tug‘iladi.
Eng kichik qaror ham signal. Miya unga javob qaytaradi. Qancha takrorlansa, ishonch ham shuncha qaytadi.
Shuning uchun, boshlash kerak. Keraksizdek tuyulganganda ham.
Siz qilgan harakat, og‘riqqa bergan yagona javob bo'ladi. Shu yetarli, faqat uni davom ettiring.
@abdusattor
21🏆2.29K
Do‘stlarimiz yangi loyiha boshlayapti.
Shu sababli, sizni kichik so‘rovnomada ishtirok etishga taklif qilamiz. Javoblaringiz loyiha yo‘nalishini aniqroq belgilashda juda muhim.
Ushbu so’rovnomani to’ldirish orqali, ilk ishtirokchilardan bo‘lish imkoniyatingiz bor.
→ So‘rovnomada qatnashish
Shu sababli, sizni kichik so‘rovnomada ishtirok etishga taklif qilamiz. Javoblaringiz loyiha yo‘nalishini aniqroq belgilashda juda muhim.
Ushbu so’rovnomani to’ldirish orqali, ilk ishtirokchilardan bo‘lish imkoniyatingiz bor.
→ So‘rovnomada qatnashish
8🏆1.43K
Yangi daftar sindromi
Odam yangi daftarga chiroyli yozgisi keladi. Xatolarsiz, birinchi varaqdayoq mukammal bo‘lishini xohlaydi.
Qog‘ozga tushadigan birinchi so‘zning bosimi eng kuchlisi bo‘ladi. Shuning uchun ko‘pchilik daftarning ikkinchi varag‘idan boshlaydi.
Birinchi sahifani buzib qo‘yishdan qo‘rqib, umuman yozmay qolganlar bo'lsa qancha?
Chiroyli yozishga emas, yozishga o‘rganish kerak.
Chunki shunchaki yozilgan o‘nlab sahifalar orasidan haqiqiy g‘oya tug‘iladi.
Varaqlar soni cheklangan. Har bir bo‘sh sahifani chiroyli yozishni kutib o‘tkazsangiz, daftar oxirigacha to‘lmaydi.
Oxirigacha yozilgan daftarni esa, hech qachon birinchi varaq bilan eslashmaydi.
@abdusattor
Odam yangi daftarga chiroyli yozgisi keladi. Xatolarsiz, birinchi varaqdayoq mukammal bo‘lishini xohlaydi.
Qog‘ozga tushadigan birinchi so‘zning bosimi eng kuchlisi bo‘ladi. Shuning uchun ko‘pchilik daftarning ikkinchi varag‘idan boshlaydi.
Birinchi sahifani buzib qo‘yishdan qo‘rqib, umuman yozmay qolganlar bo'lsa qancha?
Chiroyli yozishga emas, yozishga o‘rganish kerak.
Chunki shunchaki yozilgan o‘nlab sahifalar orasidan haqiqiy g‘oya tug‘iladi.
Varaqlar soni cheklangan. Har bir bo‘sh sahifani chiroyli yozishni kutib o‘tkazsangiz, daftar oxirigacha to‘lmaydi.
Oxirigacha yozilgan daftarni esa, hech qachon birinchi varaq bilan eslashmaydi.
@abdusattor
55🏆3.18K
Dehqon kabi fikrlang
Hayotda ko‘p narsa tez bo‘lishini kutamiz. Lekin dehqon bir kunda hosil olmasligini biladi.
Ekinni sekin o‘sayotgani uchun urishmaydi.
Yomg‘ir yog‘may qoldi deb dalani ayblamaydi.
Ildiz otmagan urug‘ni erta yulib tashlamaydi.
Yeriga mos urug‘ni tanlaydi.
Vaqtida sug‘oradi, o‘g‘itlaydi, dalani begona o‘tlardan tozalaydi.
Yaxshi va yomon mavsumlar bo'lishini biladi va bunga oldindan tayyor turadi.
Dehqon kabi yashang: shoshilmang, ayblamang, ko‘proq mehr bering. Hosil baribir chiqadi.
@abdusattor
Hayotda ko‘p narsa tez bo‘lishini kutamiz. Lekin dehqon bir kunda hosil olmasligini biladi.
Ekinni sekin o‘sayotgani uchun urishmaydi.
Yomg‘ir yog‘may qoldi deb dalani ayblamaydi.
Ildiz otmagan urug‘ni erta yulib tashlamaydi.
Yeriga mos urug‘ni tanlaydi.
Vaqtida sug‘oradi, o‘g‘itlaydi, dalani begona o‘tlardan tozalaydi.
Yaxshi va yomon mavsumlar bo'lishini biladi va bunga oldindan tayyor turadi.
Dehqon kabi yashang: shoshilmang, ayblamang, ko‘proq mehr bering. Hosil baribir chiqadi.
@abdusattor
38🏆3.74K
Doimo band bo‘ling
Odam harakat bilan tirik hisoblanadi. Chunki insonning miyasi, tanasi va ruhi har doim harakat, izlanish, o‘sish uchun yaratilgan.
Bo‘sh odam o‘zini yeb tugatadi: bekorchilikda asossiz tashvishlar, yomon odatlar, ortiqcha o‘ylash, asab buzilishlari boshlanadi. Chunki inson energiyasi ishga emas, ichki chirish jarayoniga ketadi.
Qarang, tabiatda ham tirik daraxt doimo o‘sadi: poya, barg, ildiz - hammasi doim harakatda. Qachonki o‘sish to‘xtasa, chirish boshlanadi.
Shuning uchun odam har doim biror ish bilan band bo‘lishi kerak. Bu - doimo charchab yurishi kerak degani emas. Bu - inson o‘zini foydali ish mashg’ul qilish kerak.
Kimdir band bo‘lsa, ichidagi dahshatli bo‘shliqni yaxshi maqsadlar bilan to‘ldiradi. Kimdir band bo‘lmasa o‘sha bo‘shliqni o’zi uni asta-sekinlik bilan yutadi.
Band bo‘ling. Lekin bekorchi ishlarga emas, balki o‘zingizni yashnatadigan ishlar bilan.
@abdusattor
Odam harakat bilan tirik hisoblanadi. Chunki insonning miyasi, tanasi va ruhi har doim harakat, izlanish, o‘sish uchun yaratilgan.
Bo‘sh odam o‘zini yeb tugatadi: bekorchilikda asossiz tashvishlar, yomon odatlar, ortiqcha o‘ylash, asab buzilishlari boshlanadi. Chunki inson energiyasi ishga emas, ichki chirish jarayoniga ketadi.
Qarang, tabiatda ham tirik daraxt doimo o‘sadi: poya, barg, ildiz - hammasi doim harakatda. Qachonki o‘sish to‘xtasa, chirish boshlanadi.
Shuning uchun odam har doim biror ish bilan band bo‘lishi kerak. Bu - doimo charchab yurishi kerak degani emas. Bu - inson o‘zini foydali ish mashg’ul qilish kerak.
Kimdir band bo‘lsa, ichidagi dahshatli bo‘shliqni yaxshi maqsadlar bilan to‘ldiradi. Kimdir band bo‘lmasa o‘sha bo‘shliqni o’zi uni asta-sekinlik bilan yutadi.
Band bo‘ling. Lekin bekorchi ishlarga emas, balki o‘zingizni yashnatadigan ishlar bilan.
@abdusattor
34🏆3.24K
Pessimistik odamlar - yashirin parazitlar
Bunday odamlarni aniq bilasiz. Ularga yangi g‘oya aytsangiz, “bo‘lmaydi” deydi. Harakat qilsangiz, “foydasi yo‘q” deydi. Siz orzu qilsangiz, ular kuladi.
Ular sizdan pul so‘ramaydi. Ammo eng qimmat narsangizni - ichki ishonchingizni va g‘ayratingizni so‘raydi.
Ba’zilar hayotning faqat yomon tomonini ko‘radi. Ular uchun bu go‘yoki aqllilik, “realistlik”.
Lekin aslida bu - harakat qilmaslikni oqlash usuli.
“Baribir foydasi yo‘q”, “Bu yerda hech narsa o‘zgarmaydi”, “Hamma narsa allaqachon bo‘lgan” degan gaplar - bu shunchaki bahona. Sinab ko‘rmaslik uchun, yutqazmaslik uchun, javobgarlik olmaslik uchun bahona.
Pessimist - sinab ko‘rishga jur’at topolmagan odam.
U boshqalarning intilishini kulgi bilan qarshi oladi. Orzularni “bolalarcha” deb biladi. Boshqalarga achinish orqali o‘zini ustun his qiladi.
Ammo aslida u faqat o‘zini himoya qilmoqda. Chunki harakat qilish og‘ir. Mas’uliyat olish qo‘rqinchli.
Pesimizm esa tinch. U hech narsa talab qilmaydi. “Men aytgandim” degan gap esa unga yolg‘on tasalli beradi.
Ammo oxir-oqibat natija bir xil: hech nima o‘zgarmaydi.
Va u ham buni juda yaxshi biladi.
Albatta, pessimistlarning barchasi bir xil emas. Ba’zilar hayotga salbiy nigoh bilan qarasa-da, baribir harakat qiladi, mas’uliyat oladi, o‘z yo‘lini izlaydi. Gap ular haqida emas.
Bu yerda biz passiv pessimistlar haqida gapiryapmiz. Ya'ni hayotga faqat salbiy tomondan qarab, hech narsa qilmaslikni shu bilan oqlayotgan odamlar haqida.
Men optimist bo‘ling demayapman. Yolg‘on ruhlantiruvchi gaplar ham aytmayman.
Lekin bir haqiqat bor: har qanday jamiyatda o‘sish, rivojlanish, o‘zini ko‘rsatish uchun imkoniyatlar mavjud.
Muammo imkoniyatlarda emas - ularni ko‘ra olmaslikda. Ishona olmaslikda.
Agar ko‘ra olsangiz va ishona olsangiz - sizga yetarli bo‘ladi. Qolgani - harakat.
@abdusattor
Bunday odamlarni aniq bilasiz. Ularga yangi g‘oya aytsangiz, “bo‘lmaydi” deydi. Harakat qilsangiz, “foydasi yo‘q” deydi. Siz orzu qilsangiz, ular kuladi.
Ular sizdan pul so‘ramaydi. Ammo eng qimmat narsangizni - ichki ishonchingizni va g‘ayratingizni so‘raydi.
Ba’zilar hayotning faqat yomon tomonini ko‘radi. Ular uchun bu go‘yoki aqllilik, “realistlik”.
Lekin aslida bu - harakat qilmaslikni oqlash usuli.
“Baribir foydasi yo‘q”, “Bu yerda hech narsa o‘zgarmaydi”, “Hamma narsa allaqachon bo‘lgan” degan gaplar - bu shunchaki bahona. Sinab ko‘rmaslik uchun, yutqazmaslik uchun, javobgarlik olmaslik uchun bahona.
Pessimist - sinab ko‘rishga jur’at topolmagan odam.
U boshqalarning intilishini kulgi bilan qarshi oladi. Orzularni “bolalarcha” deb biladi. Boshqalarga achinish orqali o‘zini ustun his qiladi.
Ammo aslida u faqat o‘zini himoya qilmoqda. Chunki harakat qilish og‘ir. Mas’uliyat olish qo‘rqinchli.
Pesimizm esa tinch. U hech narsa talab qilmaydi. “Men aytgandim” degan gap esa unga yolg‘on tasalli beradi.
Ammo oxir-oqibat natija bir xil: hech nima o‘zgarmaydi.
Va u ham buni juda yaxshi biladi.
Albatta, pessimistlarning barchasi bir xil emas. Ba’zilar hayotga salbiy nigoh bilan qarasa-da, baribir harakat qiladi, mas’uliyat oladi, o‘z yo‘lini izlaydi. Gap ular haqida emas.
Bu yerda biz passiv pessimistlar haqida gapiryapmiz. Ya'ni hayotga faqat salbiy tomondan qarab, hech narsa qilmaslikni shu bilan oqlayotgan odamlar haqida.
Men optimist bo‘ling demayapman. Yolg‘on ruhlantiruvchi gaplar ham aytmayman.
Lekin bir haqiqat bor: har qanday jamiyatda o‘sish, rivojlanish, o‘zini ko‘rsatish uchun imkoniyatlar mavjud.
Muammo imkoniyatlarda emas - ularni ko‘ra olmaslikda. Ishona olmaslikda.
Agar ko‘ra olsangiz va ishona olsangiz - sizga yetarli bo‘ladi. Qolgani - harakat.
@abdusattor
34🏆2.07K
Kibrli odamlar = kichik natijalar
Hayotdagi eng katta to‘siqlardan biri bu - o‘zini haddan tashqari muhim deb hisoblashdir. Bunday odamlar hech qachon uzoq muddatli natijaga erisha olmaydi. Chunki kibrli odam o‘rganmaydi. U hech kimdan maslahat olmaydi, sabr bilan tinglamaydi, tanqidni dushmanlik deb tushunadi.
U uchun savol berish - zaiflik, bilmaslik - uyat, tan olish esa - mag‘lubiyat. Shu sababli hayot unga hech narsa o‘rgata olmaydi. U bir joyda qotib qoladi, lekin o‘zini harakatda deb hisoblaydi. Atrofidagi odamlar undan asta-sekin uzoqlasha boshlaydi. Chunki hech kim doim o‘zini ustun tutadigan, boshqalarni qadrlamaydigan odam bilan ishlashni xohlamaydi. Natijada u yolg‘iz qoladi.
Yolg‘izlik esa kuch emas, balki atrofdagilarga ta’sir qila oladigan kuch yo‘qligining belgisi. Kibrli odam yutqazganini hech qachon tan olmaydi. Uning nazarida ayb doim boshqalarda: tizimda, odamlarda, davlatda, oilada - lekin hech qachon o‘zida emas. Boshqalarga ayb yuklab yashash esa eng ishonchli yutqazish formulasidir. Buni u kechroq tushunadi, afsus bilan.
O‘zining zaif taraflarini tan olgan odam o‘sadi. Savol beradigan odam o‘rganadi. Tinglaydigan odam harakatini to‘g‘rilaydi. Yutadiganlar aynan mana shunday odamlardir. Kibr esa sizni baland ko‘rsatadi. Lekin aynan o‘sha balandlikdan yiqilish eng og‘riqli bo‘ladi.
@abdusattor
Hayotdagi eng katta to‘siqlardan biri bu - o‘zini haddan tashqari muhim deb hisoblashdir. Bunday odamlar hech qachon uzoq muddatli natijaga erisha olmaydi. Chunki kibrli odam o‘rganmaydi. U hech kimdan maslahat olmaydi, sabr bilan tinglamaydi, tanqidni dushmanlik deb tushunadi.
U uchun savol berish - zaiflik, bilmaslik - uyat, tan olish esa - mag‘lubiyat. Shu sababli hayot unga hech narsa o‘rgata olmaydi. U bir joyda qotib qoladi, lekin o‘zini harakatda deb hisoblaydi. Atrofidagi odamlar undan asta-sekin uzoqlasha boshlaydi. Chunki hech kim doim o‘zini ustun tutadigan, boshqalarni qadrlamaydigan odam bilan ishlashni xohlamaydi. Natijada u yolg‘iz qoladi.
Yolg‘izlik esa kuch emas, balki atrofdagilarga ta’sir qila oladigan kuch yo‘qligining belgisi. Kibrli odam yutqazganini hech qachon tan olmaydi. Uning nazarida ayb doim boshqalarda: tizimda, odamlarda, davlatda, oilada - lekin hech qachon o‘zida emas. Boshqalarga ayb yuklab yashash esa eng ishonchli yutqazish formulasidir. Buni u kechroq tushunadi, afsus bilan.
O‘zining zaif taraflarini tan olgan odam o‘sadi. Savol beradigan odam o‘rganadi. Tinglaydigan odam harakatini to‘g‘rilaydi. Yutadiganlar aynan mana shunday odamlardir. Kibr esa sizni baland ko‘rsatadi. Lekin aynan o‘sha balandlikdan yiqilish eng og‘riqli bo‘ladi.
@abdusattor
40🏆2.05K