O‘rganilgan ojizlik

Aniq bilaman, sizning ham kamida bitta shunaqa tanishingiz bor: hech narsadan yaxshilik umid qilmaydigan, hamma narsada faqat tanish-bilish, korrupsiya va negativ ko‘radigan.

Ular o‘z-o‘zidan bunday bo‘lib qolmagan. Ular psixologiyada "O‘rganilgan ojizlik" deb ataladigan ruhiy tuzoqqa tushib qolgan.

Bu holat inson ketma-ket muvaffaqiyatsizlikka uchragach, "baribir hech narsa o‘zgarmaydi, harakat qilishdan ma’no yo‘q" degan fikrga kelishi va hatto imkoniyat paydo bo‘lganda ham harakat qilmay qo‘yishiga aytiladi.

Masalan, yillab og‘ir oilaviy sharoitda yoki bosim ostida yashagan inson, keyinchalik vaziyatni o‘zgartirish va mustaqil oyoqqa turish imkoniyati paydo bo‘lganda ham hech narsa qilmaydi. U o‘zidagi kuchga va resursga ishonmay qo‘ygan.

Yoki imtihondan o‘tish, ishga kirish uchun bilim o‘rniga shunchaki "tanish-bilish kerak" degan fikrga qattiq ishonadiganlar bor. O’zi yoki atrofidagilarning bir necha marta urinishlari o’xshamaganini ko‘rib, keyinchalik halol va ochiq tanlovlar paydo bo‘lganda undan foydalanmaydi. Chunki bunaqa insonlar "baribir hammasi hal qilib bo‘lingan" degan ojizlikka o’rganib qolgan.

Neyrobiologik bu tug‘ma fe’l-atvor emas, balki natijasiz muhit keltirib chiqargan oqibat. Har safar harakatingiz natijasiz ketganda, miyada sizni ruhlantiruvchi dopamin moddasi ajralishi pasayadi. Miya o‘zini ortiqcha ruhiy og‘riqdan saqlash uchun "baribir o‘xshamaydi, kuchingni sarflama" degan passiv himoya rejimini yoqib oladi.

Bu holatdan chiqish uchun katta inqiloblar qilish shart emas. Har kuni bajariladigan oson va natijasi 100% o‘zingizga bog‘liq bo‘lgan kichik vazifalar (muntazam tartib, 10 bet kitob o’qish, oddiy jismoniy mashq) bilan o’zingizga bo’lgan ishonchni tiklashingiz kerak.

Miyaga kichik g‘alabalarni berish va sog’lom muhitda bo’lish bu tuzoqdan to‘liq qutulishga yordam beradi.

Telegram kanaldagi so’rovnomada 44% odam hayotini o’zgartiradigan keskin qaror qabul qilishni istagani lekin komfort zonasidan chiqolmagani haqida ovoz berishgan.

Psixologiyada bu Yo‘qotishdan qo‘rqish nazariyasi deyiladi. Ya’ni yo‘qotilgan $100 dollarning hissi, to‘satdan topib olingan $100 dollarning quvonchidan kamida 2 baravar kuchliroq bo‘ladi.

Bunga yana bir misol ota-onalarimiz 90-yillardagi inqirozlar yoki valyuta tebranishlarini ko‘rishgan. Ularning miyasida "Borini yo‘qotib qo‘ymaslik" instinkti shunchalik kuchli shakllanganki, buning ta’siri farzandalarga ham o‘tgan.

"Tinchgina kafolatlangan davlat ishida ishla", “Nima bo’lsa ham diplom olish kerak” kabi maslahatlar manashu yo’qotishdan qo’rqish nazariyasining namunasi.

Inson ko‘pincha "Men risk qilmadim, demak hech narsa yo‘qotmadim" deb o‘ylaydi. Aslida har kuni "xavfsiz" qarorlarni tanlash qisqa muddatda hech narsa yo‘qotilmagandek tuyuladi, lekin 10-20 yil o‘tgach, inson o‘zining haqiqiy potensiali va imkoniyatlaridan foydalanmaganini tushunib yetadi.

Shuning uchun yangi kasb va ko’nikmalarni o’rganish, hayotida yangi tajribalarni sinab ko’rish insonning potensialini yuzaga chiqarishga katta yordam beradi.

Biz bu mavzu haqida Maqsad klubimizdagi “O’zgarish uchun kerak bo’lgan asosiy nazariya” darsida ham gaplashganmiz.

Negadir topadigan pulimizga ikki xil munosabatda bo’lamiz. Oylik maoshni rejalashtirib ishlatamiz, lekin premiya yoki sovg‘a qilingan pulni "tekin pul" deb o’ylaymiz. Mantiqan ikkalasi ham bir xil xarid kuchiga ega. Lekin “tekin pullar” kelganda ongimiz bizni keraksiz xarajatlarga undaydi.

Har oy maosh yoki asosiy mehnatingiz evaziga keladigan pulni ishlab topish qanchalik qiyin bo‘lganini miya yaxshi biladi, shuning uchun uni juda ehtiyotkorlik bilan rejalashtiradi va tejaydi.

Premiya, lotereya yutug‘i, sovg‘a yoki kutilmaganda qaytgan eski qarz uchun miya zo‘riqmagani uchun uni "tekin imkoniyat" deb baholaydi va bir lahzalik qarorlar bilan keraksiz narsalarga ishlatishga tayyor turadi.

Shu joyda vijdonni oqlaydigan "Baribir bu pul mening oylik rejamda yo‘q edi!" degan fikr uyg‘onadi. Aynan shu fikr keraksiz xarajatlar uchun yashil chiroq yoqib beradi.

Aslida rejada bo’lmagan pulga sarflash maqsadida emas, jamg‘armani kattartirish maqsadida berilgan imkoniyat deb qarash kerak.

O’zimning tajribamdan kelib chiqsak, man ham kutilmaganda kelgan pullarni oson ishlatib yuborardim. Keyin o’tirib hisoblasam o’sha pullarning 90% keraksiz narsalarga sarflanganini tushunardim. Pulni jamg’arishga keladigan bo’lsak, naqt yoki plastikda pul yig’ishni jamg’arma deb o’ylamayman. Chunki nafsim istagan vaqtda u pulni oson ishlataman.

Shuning uchun ham har kuni kunlik harajatlarimdan ortgan pulni oz miqdordan bo’lsa ham Imanum’ga investitsiya qilib boraman. Imanum’dagi pul man uchun begona pul desam ham bo’ladi.

U yerdagi jamg’armam Islom moliyasi asosida har doim ko’payib boradi. Agar hayotimda o’sha mablag’ga haqiqatan ham qattiq ehtiyoj sezsam undan foydalanishim mumkin. Lekin shu vaqtgacha bunga ehtiyoj sezmadim.

Pul jamg’arish uchun katta pul bo’lishi ham shart emas. Kuniga 100-200 ming so’mdan ham ajratib yurish mumkin. Asosiysi shu odatni shakllantirish.

Videoda 5-kuni deyilgan, lekin ochiq eshiklar kuni 6-sentabr kuni bo’ladi.

Man o’zim ham shu yerda bo’laman. Chunki shu loyihadan uy olganman va qurilish jarayonlarini o’zim ko’rmoqchiman.

Ochiq eshiklar kuniga kelib, kompaniya egasi bilan yuzma-yuz gaplashishingiz mumkin. Tadbirga faqat “O’rmon Saroyi” loyihasidan uy olganlar emas hamma kelishi mumkin.

O’rmon Saroyi loyihasida ko’rishamiz.

Bir dasturchi har kuni chekish yillar davomida o‘pkaga qanday ta’sir qilishini 3D model orqali ko‘rsatibdi.

Qiziq joyi ekranda ko‘rinayotgan har bir o’pka uchun alohida 3D model yaratilmagan.

O‘pkaning bitta 3D modeli yaratilgan. Keyin Chat GPT Astra shu bitta modelni jonlantirgan.

Ya’ni saytga kirib “5 yil”, “10 yil”, “20 yil” deb o‘zgartirsangiz, o‘pka ham ekranda asta-sekin o‘zgaradi.

Ba’zi narsalarni matndan o‘qish yoki mutaxassisdan eshitish har doim ham ta’sirli bo’lavermaydi. Masalan, “chekish o‘pkaga zarar qiladi” degan gapni hammamiz bilamiz. Lekin o‘sha zarar yillar davomida qanday yig‘ilib borishini 3D ko‘rinishda ko‘rish butunlay boshqa ta’sir qiladi.


🔗: https://breath-atlas.thebuggeddev.chatgpt.site

Pulni tejash kamroq xarid qilish degani emas. Muammo nima uchun xarid qilayotganingizni tushunishda.

Kimdir telefoni eskirgani va foydalanish noqulay bo’lgani uchun yangi telefon sotib oladi. Yana kimdir atrofidagilardan ortda qolmaslik uchun.

Tashqaridan ikkalasi ham bir xil xarid. Lekin birinchisi ehtiyojdan kelib chiqqan qaror, ikkinchisi esa impulsiv.

Rostini aytsak biz ko’p holatda hissiyot bilan xarid qilamiz. Va shu tarzda pulimizning katta qismi ongli tanlovga emas, avtomatik iste’molga ketadi.

Manimcha, moliyaviy intizom ham aynan shu joydan boshlanadi. Inson uchun bugungi rohat ham kelajakka investitsiya ham kerak. Asosiy narsa qaysi biriga qancha mablag’ ketishida.

Masalan, hozir daromadingizning atigi 5–10 foizini IMANUM orqali investitsiyaga ajratsangiz, bu summa bugun hayotingizni tubdan o‘zgartirmasligi mumkin.

Lekin sizda pulning bir qismini iste’mol qilmasdan, kelajak uchun ajratish odati shakllanadi.

Odam avval katta pul topib, keyin moliyaviy intizomli bo‘lib qolmaydi. Kichik mablag‘ni boshqarishni o‘rgangan odam katta mablag‘ kelganida ham uni qayerga yo‘naltirishni biladi. Shu sabab investitsiyani faqat “qancha daromad beradi?” degan savol bilan ko‘rmaslik kerak.

Boy odamlar ko‘proq kitob o‘qiydi degani, “kitob o‘qisangiz boy bo‘lasiz” degan emas.

Tasavvur qiling, yoz fasli keldi. Muzqaymoq savdosi oshdi. Xuddi shu paytda suvda cho‘kish holatlari ham ko‘payadi.

Agar statistikaga yuzaki qarasak, “Muzqaymoq odamlarni cho‘ktiradi” degan xulosa chiqarishimiz mumkin.

Chunki muzqaymoq savdosi oshgan sari cho‘kish ham oshyapti. Mantiqsiz, to‘g‘rimi?

Muzqaymoq bilan cho‘kish o‘rtasida bog‘liqlik bor, lekin biri ikkinchisining sababi emas. Statistikada bunga “korrelyatsiya” deyiladi.

Oddiy tilda aytganda, ikki narsa bir vaqtda o‘zgarayotganini ko‘ramiz. Muammo shundaki, inson miyasi bunaqa raqamlarni ko‘rganida darrov hikoya yasagisi keladi.

Misol uchun A oshdi. B ham oshdi. Ha demak, A sababli B oshgan deb juda ko‘p xato qilamiz.

Masalan, boy odamlar ko‘p kitob o‘qiydimi? Ha. Demak, ko‘p kitob o‘qisangiz boy bo‘lasiz deyish to’g’ri xulosa bo’lmaydi.

Balki umuman teskarisidir? Balki daromadi yuqori odamning vaqtini boshqarish imkoniyati ko‘proqdir va shu sabab u ko‘proq kitob o‘qir?

Yoki yaxshi ta’lim olgan odam ham ko‘proq kitob o‘qiydi, ham yuqori daromadli kasbga kirish ehtimoli yuqoriroq bo‘ladi.

Unda kitob boylikning sababi bo‘ldimi? Yoki ta’lim ikkala narsaga ham ta’sir qildimi? Yoki kitob o‘qish ham qisman yordam berdi, yuqori daromad ham keyinchalik ko‘proq o‘qish uchun sharoit yaratdimi?

Mana shu joydan boshlab masala qiziqlashadi. Chunki real hayotda sabablar kamdan-kam hollarda bitta bo‘ladi.

2-qism

Masalan, yana bir mashhur gap bor, “Muvaffaqiyatli odamlar ertalab 5 da uyg‘onadi” degan.

Shu gapdan “Demak, soat 5 da uyg‘onsam muvaffaqiyatli bo‘laman” degan xulosa chiqarsak to'g'ri bo'ladimi?

Unda obodonlashtirish xizmati xodimlari dunyodagi eng boy odamlar bo‘lishi kerak edi. Ular sizdan ham, mendan ham oldin uyg‘onishadi. Demak, muammo uyg‘onadigan soatda emas. Balki muvaffaqiyatli odamlarning ayrimlari umuman tartibli yashar.

Balki maqsadi aniqdir. Vaqtini to'g'ri boshqarar. Keraksiz narsalarga “yo‘q” der. Yoki erta uyg‘onish shunchaki o‘sha hayot tarzining bir ko‘rinishi bo‘lishi mumkin.

Biz esa natijani ko‘rib, uni sabab deb o‘ylaymiz. Bu huddi daraxtning mevasiga qarab “Demak, olmani shoxga osib qo‘ysam, daraxt bo‘ladi” deyishga o‘xshaydi.

Yo‘q. Olma sabab emas. Olma undan oldin bo‘lgan butun bir jarayonning natijasi. Ildiz bor. Suv bor. Tuproq bor. Quyosh bor. Vaqt bor.

Biz esa oxiridagi ko‘rinib turgan narsani olib, barcha muvaffaqiyatni shunga bog‘lab qo‘yamiz.

3-qism

Shu sabab internetda: “Milliarderlarning 80 foizi mana buni qiladi”, “Baxtli odamlarning 70 foizi mana bunday yashaydi”, “Uzoq umr ko‘radigan odamlar mana buni yeydi” degan ma’lumotlarni ko‘rganimizda birinchi savol berishingiz kerak.

- “Raqam rostmi?”
- “Bu narsa sababmi yoki shunchaki yonma-yon kelayotgan belgimi?”

Masalan, muvaffaqiyatli odamning hayotiga qaraymiz.

Soat 5 da turadi, kitob o‘qiydi, sovuq dush oladi, qahva ichadi, qora futbolka kiyadi.

Keyin shu tashqi belgilarni ko‘chirib, natija ham ko‘chadi deb o‘ylaymiz.

Vaholanki, uning natijasini olib kelgan asosiy sabab butunlay boshqa joyda bo‘lishi mumkin.

20 yil bir sohada ishlagandir. Kerakli vaqtda kerakli odam bilan tanishgandir. Oilasi unga kuchli ta’lim bergandir. Risk qilgandir. Omadi kelgandir. Yoki bularning hammasi birgalikda ishlagandir.

Shuning uchun korrelyatsiya bizga “bu ikki narsa orasida bog‘liqlik bor” deydi.

Lekin “Nega bog‘liqlik bor?” degan savolga javob bermaydi. Sababni bilish uchun yana chuqurroq kirish kerak. Uchinchi omillarni ko‘rish kerak. Sababning yo‘nalishini tekshirish kerak. Ba’zida tajriba qilish kerak.

Ba’zida esa shunchaki “Bilmayman” deyishga intellektual halollik kerak bo’ladi.

Menimcha, statistik fikrlashning eng muhim ko‘nikmalaridan biri ham shu. Raqam ko‘rganingizda hayratlanishdan oldin, o‘zizga savol bering. Balki men sababni natija bilan adashtirayotgandirman?

Chunki statistikada eng xavfli yolg‘on har doim soxta raqam bo‘lmaydi. Ba’zida raqam mutlaqo to‘g‘ri bo‘ladi. Xato o‘sha to‘g‘ri raqamdan chiqargan xulosada bo‘ladi.

Avtomatik jamg‘arish nega ishlaydi?

Har oy o‘zingizga “bu safar albatta pul ajrataman” deysiz. Lekin oy oxiriga kelib reja ko‘pincha amalga oshmay qoladi. Agar pul kartangizdan avtomatik ravishda jamg‘armaga o‘tib tursa, natija butunlay boshqacha bo‘ladi.

Bu faqat iroda emas, tizim masalasi ekanini ko‘rsatadi.

AQShda o‘tkazilgan bir tadqiqotda kompaniya xodimlari pensiya jamg‘armasiga qo‘shilish uchun o‘zlari ro‘yxatdan o‘tishi kerak bo‘lgan. Hech narsa qilmasa, jamg‘arma ham boshlanmasdi. Natijada xodimlarning atigi 37 %i dasturda qatnashgan.

Keyin tizimni o‘zgartirishgan. Yangi xodim ishga kirishi bilan avtomatik ravishda jamg‘arma dasturiga qo‘shilgan, xohlamasa esa keyin o‘zi chiqib ketishi mumkin bo‘lgan.

Natijada jamg‘armada qatnashuvchilar soni 37 %dan 86 %gacha oshgan.

Ya’ni odamlar har doim jamg‘arishni xohlamagani uchun emas, ko‘pincha uni boshlashni kechiktirgani uchun ham pul yig‘olmaydi. Yaxshi tizim esa har safar o‘zingizni majburlash zaruratini kamaytiradi.

Imanum aynan shu muammoni avtomatlashtirishga yordam beradi. Masalan, qancha pulni kunlik yoki oylik jamg‘armaga ajratishni oldindan belgilab qo‘ysangiz, ilova shu summani avtomatik ravishda kartangizdan jamg‘armangizga o‘tkazib boradi.

Shaxsan men ham avtoinvestitsiya funksiyasidan foydalanaman. Har kuni belgilangan miqdordagi pul kartamdan avtomatik yechilib, jamg‘armamga qo‘shilib boradi. Manashu kichik funksiyaning effekti pul yig’ishda juda katta rol o’ynaydi.

Raqamli San’at Ijodiy Birlashmasi tashkil etildi. Loyihaning rejalari va asosiy yo'nalishlarini ko'rib mazza qildim. Manga judayam yoqdi.

Sizlardan kamdan-kam biror bir kanalga obuna bo'lishingizni so'rayman. Lekin bu loyihaga obuna bo'lmasangiz bo'lmaydi.

Loyiha haqida to'liq ma'lumotni loyihaning rasmiy Telegram kanalida olishingiz mumkin.

@raqamlisanat

AI’ni ishlatib ko‘rish bilan uni ish quroliga aylantirish orasida katta masofa bor.

ChatGPT’ga matn yozdirolasiz, lekin har kuni ikki soatingizni olayotgan ishni u bilan qanday yengillashtirishni bilmasligingiz mumkin. AI’da video yasash oson. Lekin shu imkoniyatni mijoz chaqiradigan va daromad keltiradigan xizmatga aylantirish boshqa masala.

Iqtisodiy hamkorlik va taraqqiyot tashkiloti (OECD) ma’lumotlariga ko’ra AI’dan foydalanadigan korxonalar ulushi 2024-yildagi 14,2 foizdan 2025-yilda 20,2 foizga oshgan. O‘sish sezilarli, lekin bu hali har beshta korxonadan taxminan bittasi degani.

Siz ijtimoiy tarmoqlarda AI haqidagi kontentni ko‘p ko‘rib, hamma allaqachon undan foydalanyapti deb o’ylaysiz. Lentangizda bir mavzu ko‘payishi butun bozor shunaqa degani emas. Ya’ni AI bilan orqali o’z xizmatingizni bizneslarga taklif qilishga hali kech emas demoqchiman.

Bu uchun o‘zingiz biladigan sohadan boshlashingiz mumkin. O‘sha ishda yillar davomida orttirgan tajribangiz qayerga AI kerakligini, qayerda esa oddiyroq yechim yetarli ekanini ko‘rishga yordam beradi.

Faqat daromadni AI haqidagi bilimning o‘zi kafolatlamaydi. Siz yaratgan yechim kimningdir ishiga qanchalik foyda berishi muhim.

YouTube’ga qo‘yilgan oxirgi videoyimiz 100K’dan oshibdi.

Shu videoda haqiqiy boylik qurishda murakkab foizning o‘rni va uning qanday ishlashini tushuntirib bergandim. Lekin kommentlarda “Foiz bo‘lsa, qanday qilib halol bo‘ladi? degan savollar ham bo‘ldi. Shu joyiga ozgina aniqlik kiritmoqchiman.

Masalan, videoda aytganimdek, Imanum’ga 10 mln so‘m sarmoya qildingiz va bir yilda undan 2 mln so‘m daromad oldingiz, deylik.

Agar o‘sha 2 mlnni ishlatmasdan, yana sarmoyaga qo‘shsangiz, keyingi safar daromad faqat birinchi 10 mln emas, jami 12 mln asosida shakllanadi. Ya’ni vaqt o’tganidan keyin pulingizdan kelgan daromad ham siz uchun daromad bera boshlaydi.

Murakkab foiz deganda shu mexanizm nazarda tutiladi.

Foiz so‘zi borligi uchun uni avtomatik ravishda ribo bilan xil deb tushunish to‘g‘rimas.

Undan tashqari Imanum ham qat’iy belgilangan daromadni va’da qilmaydi. U Islomiy moliya tamoyillari asosida savdodan yillik 18–24% oralig‘ida daromad olish mumkinligini aytadi.

Man o‘zim investitsiya uchun Imanum’dan foydalanganim sababli videoda ham murakkab foiz o‘sishini shu misolda tushuntirganman.

Instagramda bir video ko‘rib qoldim. Unda 19–20 yoshli bolalar kasb tanlash haqida gaplashyapti.

Ularning aytishicha, ota-ona sen uchun kasb tanlamasin. Ularga o‘zing xohlaydigan kasbni aytib, “tezroq ularni xafa qil”. Shunda ular ishinga qarshi bo‘lmas ekan.

Umuman olganda, 19–20 yoshli odam ota-onasiga nimani xohlayotganini ayta olishi kerak. Lekin faqat ota-ona xohlagani uchun kasb yomon bo‘lib qolmaydi. Yoki farzand xohlagani uchun ham u to‘g‘ri tanlovga aylanmaydi.

Mani o‘ylantirgan joyi “tezroq xafa qil” degan maslahat bo’ldi. Go‘yoki bu gap ota-onani xafa qilishni maqsadga aylantirayotgandek. Ya’ni bir-birimizni tushunaylik, avval nimadadir mas’uliyat olib qo’limdan nima kelishini ko’rsatay debmas, men o‘z gapimni o‘tkazishim kerak degan fikr aytilyapti. Va bu umuman to’g’rimas.

Ota-ona har doim o’sha kasb ortidagi barqarorlik, tajriba va jamiyatdagi foyda va xavfni o‘ylaydi. Yigirma yoshli bola bo’lsa ko’proq qiziqishlari, qobiliyati va butun umr shu ish bilan shug‘ullanishini tushunadi. Ikkalasida ham qaror uchun kerakli sabab bo’ladi. Ikkalasi ham adashishi yoki haq bo’lishi mumkin.

Yoki bunga teskari holat ham bor. Ota-onam xohlagani uchun shu o’qishga, ishga kirganman deydiganlar. O’zingchi, mas’uliyat olmaganmisan hayotinga deb so’rasangiz hech qanday javob olmaysiz.

Ota-onadan nimadir uchun ishonch talab qilishdan oldin, inson hayotda biror bir mas’uliyatni yelkasiga olib ko’rgan bo’lishi kerak.

“Bu mening hayotim” deyish oson. Lekin o‘sha hayotdagi qarorlarning oqibatini ko‘tarish qiyin. Bugun oddiy va’dangizda turolmasangiz, ota-onangiz sizning besh yillik rejangizga nega ishonishi kerak? Fikringizni to’g’ri yetkazib berolmasangiz ular nega ishonishi kerak?

Hayotda qaror qabul qilish kuchiga ega bo‘lish uchun ota-ona bilan urushish shartmas. Ota-onangiz sizga ishonmayaptimi demak katta hayotda jamiyat ishonchini qozonishni o’ylamasangiz ham bo’ladi.

*Albatta hayotda turli ota-onalar, turli farzandlar va turli holatlar bor. Bu post aynan qaysidir holatlar haqidamas umumiy xulosa sifatida yozilgan.

Tasavvur qiling, sinfdoshlaringiz bilan uchrashdingiz. Biri otasining biznesini oyoqqa qo’yib, yaxshi mashina haydayapti. Biri o’qishni bitirib, hali bir joyga o’rnasha olmagan. Yana birini faqat Instagramdan kuzatasiz va uning hayoti sizga noreal tuyuladi.

20-25 yoshda sizdan ancha oldindagini ham, ancha orqadagini ham topish mumkin. Lekin miyamiz negadir faqat oldindagilarni ko’radi. Psixologiyada bu “yuqoriga qarab solishtirish” deyiladi. Ya’ni inson o’zini doim o’zidan yaxshiroq yashayotganlar bilan o’lchaydi va natijada “man orqada qoldim” degan xulosaga keladi. Biz bu haqida oldin ham gaplashganmiz.

Yaqinda manashu mavzuda marketolog Abdulhamidning inshosini o’qib qoldim. U tengdoshlarida bir narsani payqagan. Ular pulni emas, natijaga bo’lgan umidni yo’qotgan. Xarakatlari oylik xarajatlarini yopishga qaratilgandek.

O’zi esa maktab paytini eslaydi. Aynan shu do'stlari bilan ertalab 4:00 da turib, qo'ylarning suvini berib, 5:00 da nonushta qilib, 6:00 dagi repetitorga ulgurishga harakat qilishgan

Uning xulosasi manga yoqdi. Nima ekanini essening o’zidan o’qishingizni tavsiya qilaman.

O'qish uchun: Kutilmalar haqida