نخستین جلسه از چهارمین همایش نظام اخلاقی مولانا در تاریخ دوم آذر ماه ۹۴ در مجموعه فرهنگی هنری ایوان شمس برگزار شد. نظام اخلاقی مولانا نام طرح پژوهشی بلندمدتی است که به بررسی نظام اخلاقی مولانا و مقایسۀ آن با قریب به هفتاد فیلسوف، متفکر و فرزانۀ اخلاقی می‌پردازد. این طرح در گروه پژوهش مؤسسه سروش مولانا و با همکاری جمع کثیری از استادان و پژوهشگران برجستۀ کشور در حال انجام است. در ابتدای این همایش استاد مصطفی ملکیان پس از بیان اهداف و روند پروژه نظام اخلاقی مولانا گزارشی از سه همایش پیشین ارائه دادند. دومین سخنران این نشست دکتر ابوالقاسم فنایی، عضو هیئت علمی دانشگاه مفید، بود که در رابطه با موضوع " ضرورت اخلاقی زیستن برای استکمال معنوی انسان" ارائه بحث کردند.
جهت شرکت در جلسات و یا تهیه ی سخنرانی ها به سایت سروش مولانا مراجعه کنید👇
http://soroushmolana.ir/FA/Default.aspx
جهت شرکت در جلسات و یا تهیه ی سخنرانی ها به سایت سروش مولانا مراجعه کنید👇
http://soroushmolana.ir/FA/Default.aspx
فایل pdf گزارش روزنامه اعتماد از همایش نظام اخلاقی مولانا
با حضور مصطفی ملکیان، ابوالقاسم فنایی و . . .
http://goo.gl/GlyFx8
با حضور مصطفی ملکیان، ابوالقاسم فنایی و . . .
http://goo.gl/GlyFx8
فتوای ناسازگار با ارزشهای اخلاقی مسئولیت اخلاقی آدمی را از دوش او ساقط نمی کند و هیچ کس حق ندارد به استناد فتوای فقیهی حقوق فرافقهی و فرادینی انسانهای دیگر را نادیده بگیرد و سلب و نقض کند. این اصل در حقیقت یکی از اصول اساسی اخلاق تقلید است.
ابوالقاسم فنایی | اخلاق دین شناسی🌱
کانال تلگرام استاد ابوالقاسم فنایی
https://telegram.me/abolghasemfanaei
ابوالقاسم فنایی | اخلاق دین شناسی🌱
کانال تلگرام استاد ابوالقاسم فنایی
https://telegram.me/abolghasemfanaei
پرسش و پاسخ با دکتر ابوالقاسم فنایی
راهی برای انتخاب الگوی توسعه مطلوب
گفتگوی انتقادی میان "تفسیر از دین" و "برداشت از توسعه"
روزنامه ی خراسان| شماره ی 18152| 6 تیر 1391
@abolghasemfanaei
راهی برای انتخاب الگوی توسعه مطلوب
گفتگوی انتقادی میان "تفسیر از دین" و "برداشت از توسعه"
روزنامه ی خراسان| شماره ی 18152| 6 تیر 1391
@abolghasemfanaei
فلسفه ی اخلاق اسلامی و رابطه ی دین و اخلاق✔️
گفتگو ابوالقاسم فنایی با‌نشریه ی دانشجویی خرد مانا، آبان 1392👆
@abolghasemfanaei
گفتگو ابوالقاسم فنایی با‌نشریه ی دانشجویی خرد مانا، آبان 1392👆
@abolghasemfanaei
چاپ جدید کتاب « اخلاق دین شناسی؛ پژوهشی در باب مبانی اخلاقی و معرفت شناسانه فقه» تالیف دکتر ابوالقاسم فنایی @abolghasemfanaei
رابطه دین و اخلاق در گفتگویی انتقادی با ابوالقاسم فنایی👆
مصاحبه کننده: زینب صالحی (کارشناس ارشد فلسفه اخلاق)
فصلنامه نقد کتاب | شماره 1| بهار 94
@abolghasemfanaei
مصاحبه کننده: زینب صالحی (کارشناس ارشد فلسفه اخلاق)
فصلنامه نقد کتاب | شماره 1| بهار 94
@abolghasemfanaei
جهان جدید، جهانِ اخلاقِ جدید است🌱
در دنیای قدیم چنان گمان میرفت که سواستفاده از قدرت و ثروت ناشی از «قدرت طلبی» ، «قدرت پرستی» ، «سرکشی» و «هواپرستی» صاحبان قدرت و ثروت است و براساس این تحلیل چنین نتیجه گیری میشد که زهد و عدالتِ فردی مانع سو استفاده از قدرت و ثروت میشود، لذا چنین گمان میرفت که برای مهار قدرت و ثروت باید اختیار این دو را به افرادی سپرد که «عادل» و «زاهد» باشند.
.... اما در دنیای امروز اولا نفس تمرکز و انباشت قدرت ظلم محسوب میشود. آدمیان به تجربه دریافته اند که «قدرت فساد میآورد و قدرت مطلق فسادِ مطلق» و قدرت بدون نظارت بیرونی و همگانی «نخستین چیزی را که از صاحب آن سلب میکند، قدرت عدالت ورزیدن است» ثانیا عدالت اجتماعی به عدالت فردی فروکاسته نمی شود، یعنی عدالت فردی نه مستلزم عدالت فردی نه مستلزم عدالت اجتماعی است و نه جایگزین آن. در این دیدگاه عدالت اجتماعی به «توزیع عادلانه قدرت و ثروت در میان شهروندان یک جامعه» تعریف میشود و چنین توزیعی بیش از هر چیز نیازمند داشتن یک تئوری منقح در باب عدالت اجتماعی است. جلوگیری از سواستفاده از قدرت و ثروت هم تنها از طریق توزیع عادلانه آنها و کنترل و نظارت همگانی بر آنها میسر میشود.
دکتر ابولاقاسم فنایی- اخلاق دین شناسی صفحه 159 و 160 @abolghasemfanaei
در دنیای قدیم چنان گمان میرفت که سواستفاده از قدرت و ثروت ناشی از «قدرت طلبی» ، «قدرت پرستی» ، «سرکشی» و «هواپرستی» صاحبان قدرت و ثروت است و براساس این تحلیل چنین نتیجه گیری میشد که زهد و عدالتِ فردی مانع سو استفاده از قدرت و ثروت میشود، لذا چنین گمان میرفت که برای مهار قدرت و ثروت باید اختیار این دو را به افرادی سپرد که «عادل» و «زاهد» باشند.
.... اما در دنیای امروز اولا نفس تمرکز و انباشت قدرت ظلم محسوب میشود. آدمیان به تجربه دریافته اند که «قدرت فساد میآورد و قدرت مطلق فسادِ مطلق» و قدرت بدون نظارت بیرونی و همگانی «نخستین چیزی را که از صاحب آن سلب میکند، قدرت عدالت ورزیدن است» ثانیا عدالت اجتماعی به عدالت فردی فروکاسته نمی شود، یعنی عدالت فردی نه مستلزم عدالت فردی نه مستلزم عدالت اجتماعی است و نه جایگزین آن. در این دیدگاه عدالت اجتماعی به «توزیع عادلانه قدرت و ثروت در میان شهروندان یک جامعه» تعریف میشود و چنین توزیعی بیش از هر چیز نیازمند داشتن یک تئوری منقح در باب عدالت اجتماعی است. جلوگیری از سواستفاده از قدرت و ثروت هم تنها از طریق توزیع عادلانه آنها و کنترل و نظارت همگانی بر آنها میسر میشود.
دکتر ابولاقاسم فنایی- اخلاق دین شناسی صفحه 159 و 160 @abolghasemfanaei
آدمیان به جایی رسیدند که دریافتند حقیقت به سهولت در دسترس آنها نیست و امری است پیچیده ، توبرتو و هزار چهره، نصیب شان در مواجه به حقیقت خود آن نیست ، بلکه تصویری از حقیقت است، تصویری که خودِ آنان در آفرینشش نقش دارند. به بیان دیگر، تصویرها/ تئوریهایی که آدمیان در ذهن خود دارند محصول «بازسازی» واقعیت از سوی آنهاست. البته بازسازی ها به «عقلانی» و «غیر عقلانی» تقسیم میشوند.
... بدین سان در دنیای جدید «تقرب» به حقیقت به جای «وصول» به حقیقت نشست و آدمیان به خوبی به این نکته پی بردند که به جای حقیقت، باید به تصویرِ حقیقت یا نظریه ای درباره حقیقت، دلخوش باشند و طلب روزی ننهاده را از سر بیرون کنند، یعنی اگر هم در جستجوی حقیقت برمی آیند ، بدانند که نصیب آنان از حقیقت همواره حضی از حقیقت و تصویری از آن و تجلی ای از آن و تئوری ای درباره آن است.
این نکته را هم بی افزایم که تعدد تصویرها/تئوریها، تجلیها و قرائتها به معنای این نیست که همه آنها از منظر معرفت شناسانه «برابر»اند و از ارزش معرفت شناسی یکسانی برخوردارند. تصویر خوب داریم و تصویر بد و تصویر خوبتر داریم و تصویر بدتر. تصویر ها در دوری و نزدیکی به حقیقت و میزان واقع نمایی یکسان نیستند. تنها ویژگی مشترکی که دارند این است که هیچ تصویری عین حقیقت یا آینه تمام نمای حقیقت نیست، یعنی نه کنه آن را نشان میدهد و نه همه ابعاد، اضلاع و لایه های آن را. تصویر حقیقت تصویر حقیقت است نه خود آن، و نه تصویر غیر آن.
حق انتخاب آدمی چه در مورد دین و چه در غیر آن به معنای برداشتن تکلیف از دوش او نیست. انسان محق وقتی با تصویرهای مختلف از حقیقت، یا تئوریهای گوناگون درباره حقیقت مواجه میشود، موظف است در صورت وجود و امکان ، بهترین تصویر / تئوری را برگزیند. و این یک تکلیف عقلانی/اخلاقی است که از هویت انسانی آدمی سرچشمه میگیرد. آزادی در این مقام به معنای آزادی «منفی» یعنی رهایی از اجبار و تحمیل دیگران است، نه به معنای آزادی از منطق ، معرفت شناسی و اخلاق، و نه به معنای فقدان معیارهای معرفت شناسانه و اخلاقی.
دکتر ابولاقاسم فنایی- اخلاق دین شناسی
@abolghasemfanaei
... بدین سان در دنیای جدید «تقرب» به حقیقت به جای «وصول» به حقیقت نشست و آدمیان به خوبی به این نکته پی بردند که به جای حقیقت، باید به تصویرِ حقیقت یا نظریه ای درباره حقیقت، دلخوش باشند و طلب روزی ننهاده را از سر بیرون کنند، یعنی اگر هم در جستجوی حقیقت برمی آیند ، بدانند که نصیب آنان از حقیقت همواره حضی از حقیقت و تصویری از آن و تجلی ای از آن و تئوری ای درباره آن است.
این نکته را هم بی افزایم که تعدد تصویرها/تئوریها، تجلیها و قرائتها به معنای این نیست که همه آنها از منظر معرفت شناسانه «برابر»اند و از ارزش معرفت شناسی یکسانی برخوردارند. تصویر خوب داریم و تصویر بد و تصویر خوبتر داریم و تصویر بدتر. تصویر ها در دوری و نزدیکی به حقیقت و میزان واقع نمایی یکسان نیستند. تنها ویژگی مشترکی که دارند این است که هیچ تصویری عین حقیقت یا آینه تمام نمای حقیقت نیست، یعنی نه کنه آن را نشان میدهد و نه همه ابعاد، اضلاع و لایه های آن را. تصویر حقیقت تصویر حقیقت است نه خود آن، و نه تصویر غیر آن.
حق انتخاب آدمی چه در مورد دین و چه در غیر آن به معنای برداشتن تکلیف از دوش او نیست. انسان محق وقتی با تصویرهای مختلف از حقیقت، یا تئوریهای گوناگون درباره حقیقت مواجه میشود، موظف است در صورت وجود و امکان ، بهترین تصویر / تئوری را برگزیند. و این یک تکلیف عقلانی/اخلاقی است که از هویت انسانی آدمی سرچشمه میگیرد. آزادی در این مقام به معنای آزادی «منفی» یعنی رهایی از اجبار و تحمیل دیگران است، نه به معنای آزادی از منطق ، معرفت شناسی و اخلاق، و نه به معنای فقدان معیارهای معرفت شناسانه و اخلاقی.
دکتر ابولاقاسم فنایی- اخلاق دین شناسی
@abolghasemfanaei