دو سال از شهادت سید حسن نصرالله گذشت. مجاهدی حکیم و دلاور که همواره مجذوب صلابت، شجاعت و سخنوری‌اش بودم. به‌قدری که در سال ۹۹ یعنی زمان حیات او قصیده‌‌ای در وصفش سرودم. البته با چاشنی سرزنش حاکمان خودفروخته‌ی عرب! هرچند به برخی وقایع روز ازجمله شیطنت‌های ضد ایرانی غرب به‌ویژه مکرون در لبنان هم اشاره شده است. با این همه فکر می‌کنم آن شعر وصف حال امروز هم باشد. اما آنچه که دلم را به درد می‌آورد این است که آن سال هم مثل همیشه، اولین مخاطبی که با لطف و قدرشناسی از آن شعر تقدیر کرد رهبر شهید انقلاب بود. ایشان در پیامی نوشتند:

«شعری که خطاب به حاکمان عرب سرودید بسیار به‌جا و به‌موقع بود. دست شما درد نکند.»

🔸به حاكمان عرب 🔸

شيری كه برازنده‌ی فخر است و مباهات
سيد حسن است آيا يا شيخ امارات؟

اين داده چو قواده به عشرتكده، رونق
آن گشته ولی قائد احرار به شامات

آن پخته سخن گويد با تكيه به قرآن
اين خام ولی چون شتران، حامل تورات

آن لرزه درافكنده به اركان تل‌آويو
اين با تن لرزان شده پنهان به عمارات

ای شيخ! كنی تكيه به قومی كه خداوند
از دوستی‌اش كرده تو را نهی به آيات؟

اين نهی، نديدی و نخواندی تو به قرآن؟
يا خوانده‌ای از وحی، فقط لفظ و عبارات؟

هش‌ دار و بپرهيز، از اين غده‌ی بدخيم
جز ننگ چه بخشيد مناخيم به سادات؟

سيد حسن از چيست كه بی سلطنت و كاخ
خورشيد عرب گشته و حكام چو ذرات؟

زير قدمش له شده است ارتش صهيون
با آن همه جنگنده و آلات و مهمات

آيا نكنی شرم ز لبنان و فلسطين؟
آيا نشنيدی تو ز آيات و روايات؟

ايران چه بدی كرد به اعراب و به اسلام؟
كز كينه‌ی او كور شدی، كور به كرات!

بحرين و عراق و يمن و شام چرا سوخت؟
در آتش بدخواهی‌ات ای شيخك بدذات!

آيا نرهاندند نواميس عرب را
سيد حسن و قاسم و ياران ز بليات؟

خنجر زدی از پشت به اعراب و نشستی
با مرتكب آن همه كشتار و جنايات

با قاتل كودک‌كش صبرا و شتيلا
با جانی نفرين شده در ارض و سماوات

يک‌باره عقال از سر بی‌عقل بيفكن
خو كن چو جهودان به عرق‌چين و كراوات

بيهوده مكش فيل دبی را به رخ ای شاه!
وقتی كه ز سرباز يمن هم شده‌ای مات

حيثيت خود دادی چون با ثمن بخس
حقانيت فارس شد از خبث تو اثبات

شاهان عرب، طايفه‌ی لوط و ثمودند
هم بنده‌ی عزی و منات و هبل و لات

خون عرب است آيا ای مردنمايان
اين ننگ كه بر دامن‌تان مانده ز عادات؟

هم قدس ز كف داده و هم مكه و يثرب
جز غرب نداريد دگر قبله‌ی حاجات

در عقد تل‌آويو درآييد از اين پس
بوديد چو يک عمر، عيالات ايالات

اي قوم عرب! غيرت اجدادی‌تان كو؟
بودند نياكان شما اهل فتوحات

تكرار مبادا شود اندوه فلسطين
تا چند برد غرب، از اين منطقه، سوغات؟

دزد است در اين قافله، تا چند تغافل؟
موش است در اين مزرعه، تا چند مماشات؟

تند است چرا اين همه توفان تجاوز؟
كند است چرا اين همه شمشير مجازات؟

خواند همه را قدس به ياری، ز چه خوابيد؟
اقليم عرب گشته چرا خانه‌ی اموات؟

با اين همه، ای غرب! بپرهيز كه دارد
اين باديه، بس خار مغيلان و نخيلات

دل خوش مكن ای خصم به ويرانی بيروت
مكرون! مكن از مكر، گذر سوی خرابات

لبنان نكند روی خود از پارس به پاريس
چون ديده از او خير فراوان، ز تو آفات

سوزنده‌ی قانا شده دلسوز شهيدان!
غارتگر شبعا شده همدرد جراحات!

ای ننگ به هر كس كه شود خام تو ای خصم
ای وای به شيخی كه كند با تو ملاقات

قوم عرب و اهل خليج كهن فارس
هيهات كه ذلت بپذيرد ز تو، هيهات

آينده از آن يمن و غزه و قدس است
ای غرب به هش باش! رسد روز مكافات

✍🏻افشين علا
🗓مرداد ٩٩

✨🆔 @afshinala ✨
🔺کانال اشعار و مطالب افشین علا

🔹جهت استحضار (۱)🔹

به رئیس‌جمهور محترم: مقامات محلی به‌ویژه استانداران حق دارند در نحوه‌ی مدیریت دستگاه‌ها و عزل و نصب مدیران ورود کنند. چراکه به عنوان نماینده‌ی دولت، باید اقتدار و اختیارات لازم را داشته باشند. ولی درخصوص برخی دستگاه‌ها و نهادهای تخصصی که ماهیت تعریف‌ شده و هویت منحصر به فرد خود را دارند، باید محتاط‌تر عمل کنند. با مدیران شایسته‌ای که به هر دلیل، ادامه‌ی مدیریت‌شان ممکن نیست، نباید برخورد متحکمانه داشت. افرادی هم که جایگزین آنان می‌شوند باید توانمندی لازم و اشراف بر مختصات، اهداف و دلایل تأسیس این نهادها را داشته باشند. مصادیق این امر در صورت تمایل عرض خواهد شد.

به رئیس محترم قوه‌ی قضائیه: دستور شما مبنی بر برخورد با مصادیق برهنگی، مورد تأیید اکثریت قاطع مردم است. اما باید مراقب بود این دستور در سطوح پایین‌تر، درست فهمیده شود. آنچه که مردم را نگران کرده است، همان برهنگی است، نه بی‌حجابی. مشکل بی‌حجابی با بگیر و ببند حل نمی‌شود. مبادا باز هم بخواهند روسری را به زور سر خانم‌ها کنند. اشتباه مکرری که هم وهن حجاب است، هم توهین به بانوان. مشکل اصلی، هنجارشکنی برخی افراد در نوع پوشش است. البته این مشکل فقط از خانم‌ها نیست. بعضی از آقایان نیز یا باید مراعات کنند یا تذکر بگیرند.

به رئیس محترم مجلس شورای اسلامی: این که یک نماینده‌ی مجلس به هر دلیلی با شکایت شما راهی زندان شود، نه برازنده‌ی مجلس است، نه در شأن ریاست قوه‌ی مقننه. لطفا اختلافات را با گذشت و رواداری بیشتری مدیریت فرمایید.

✍🏻افشین علا
🗓مهر ۱۴۰۵

پی‌نوشت: انشاالله ذکر این‌گونه موارد در قالب سلسله مطالبی با همین عنوان ادامه خواهد داشت.

✨🆔 @afshinala ✨
🔺کانال اشعار و مطالب افشین علا

ظاهرا سیلی‌هایی که دولت امارات به خاطر مشارکتش در تجاوز آمریکا و اسرائیل به کشورمان از ما خورد، به اندازه‌ی کافی تنبیهش نکرده است. تکرار گستاخانه‌ی ادعای وزیر امور خارجه‌ی این دولت تازه‌تأسیس در خصوص جزایر سه‌گانه‌‌ی ایرانی گواه این ادعاست. باید دید امارات، این اسرائیل کوچک حاشیه‌ی خلیج فارس، بعد از خسارات و تلفاتی که در جنگ اخیر دید، جرأت گستاخی مجدد را از کجا آورده است؟ البته پاسخ قاطع به این شیخ‌نشین متوهم، وظیفه‌ی دستگاه محترم دیپلماسی است. کاری که از من برمی‌آید بازنشر شعری است که قبلا در پاسخ به ادعاهای گستاخانه‌ی امارات سروده‌ام.

🔺جزایر سه‌گانه🔺

ای که خواهی خاک ایران را از این پیکر، جدا
پای خود کج نِه که گردد پیکرت از سر جدا

پیش از این کندند حوثی‌ها نخ تنبان تو
تنب‌ها را کی توانی کرد، از پیکر جدا؟

خاک بوموسی دم شیر است گر بازی کنی
طعمه‌ی او می‌شوی صحرا جدا بندر جدا

آن زمان طی شد که با دست خبیث انگلیس
از گلوی فارس شد بحرین چون گوهر جدا

طی شد آن دوران که در کابین‌تان آورد غرب
خاک ایران را و شد از مادر این دختر جدا

دست را از پا خطا کردید اگر، خواهید دید
گشت خاتون به یغما رفته از شوهر جدا

دیگر ایران چون شما نودولتان، بازیچه نیست
تار مویی از تنش کی می‌شود دیگر جدا

یادتان باشد چه‌ها کردید در دوران جنگ
یک نفس اما نشد این ملت از سنگر جدا

پول‌ها دادید تا صدام گیرد خاک فارس
هشت سال از این عقاب اما نشد یک پر جدا

هرچه بود او مرد میدان بود و جنگ اما شما
بوده‌اید آیا چو طفلان یک شب از مادر جدا؟

چون شغالان تهمت اشغال بر ما می‌زنید
قدس را وقتی که مغرب کرد از خاور جدا

گر تو مردی خاک اعراب از کف صهیون درآر
تا به کی بیت‌المقدس چون سر از افسر جدا؟

تا به کی در غزه خون کودک و زن بر زمین؟
کی شوی ای شیخ! از هم‌خوابه در بستر جدا؟

غیرت تازی چه شد؟ آن شهره در تاریخ کو؟
تا کند از خاور و از باختر، کشور جدا

بین اعراب، آیتی چون حیدر کرار کو؟
تا کند دروازه را از قلعه‌ی خیبر جدا

نوکر دیو تل‌آویوید آخر تا به کی؟
جان‌تان کی می‌شود آخر ز یکدیگر جدا

کینه از ایرانیان دارید همچون اشتری
کز لجاجت راه خود را کرده از معبر جدا

گر نبود ایران، همین صهیون ز اردن تا حجاز
خاک‌تان را از شما می‌کرد سرتاسر جدا

گر سلیمانی نبود ای جمله داعش‌پروران
در حرم می‌گشت از ناموس‌تان معجر جدا

شیر حزب‌الله اگر در خطه‌ی لبنان نبود
دیو می‌بلعیدتان کشور جدا لشکر جدا

کینه دارید از حماس اما اگر یحیی نبود
واژه‌ی مردانگی می‌گشت از دفتر جدا

تا توانستید بد گفتید و ایران صبر کرد
کی شود زین طعنه‌ها سلمان ز پیغمبر جدا

یا خود این دندان لق را در بیارید از دهان
یا کنیم از حلق‌تان آن را به یک نشتر جدا

ای شیوخ سفله! ایران در پی صلح است، لیک
چون‌که جنگ افتد نخواهد گشت خشک از تر جدا

الغرض خواب جزایر را ز سر بیرون کنید
این نگین هرگز نخواهد شد ز انگشتر جدا

✍ افشین علا

✨🆔 @afshinala ✨
🔺کانال اشعار و مطالب افشین علا🔺

🔸جمعه‌ی نصر🔸

۱۳ مهر ۱۴۰۳ چند روز پس از شهادت حسن‌ نصرالله، نمازجمعه‌ی تهران به امامت رهبر شهید انقلاب برگزار شد. حماسه‌ی ماندگاری که "جمعه‌ی نصر" نام گرفت. امام شهید با وجود احتمال سوء‌قصد به جان ایشان، با همه‌ی عزیزان‌ خود به میدان آمدند. میلیون‌ها نمازگزار نیز بی‌اعتنا به تهدیدها، مصلا و خیابان‌های اطراف آن را پر کردند. آن‌روز امام شهید، بعد از ایراد خطبه‌ای غرا و اقامه‌ی نمازجمعه، برخلاف رویه‌ی معمول، ماندند و نماز عصر را نیز اقامه کردند. حماسه‌ای رقم خورده بود که نمی‌توانستم در برابر آن سکوت کنم و شعری نگویم. پس از انتشار آن شعر، با پیامی که از ایشان رسید، هم اشک شوق ریختم، هم دلم به درد آمد. نوشته بودند:

"قوی، زیبا و استادانه است. کاش شأن نزولش این حقیر نبود. به هرحال وظیفه داشتم تشکر کنم."

آن جمعه‌‌ی بشکوه

ای خطبه‌‌ی غرای تو چون آب بر آتش
تسکین دل سوته‌ی اصحاب بر آتش

شد هیمنه‌‌ی خصم در آن جمعه‌‌ی بشکوه
چون دود ز جمعیت احباب بر آتش

یکپارچه در سوز و گداز آمده بودند
تا روی تو بینند چو مهتاب بر آتش

ای پیر جوان‌بخت! ز آهنگ نمازت
مانند سپندی شده محراب بر آتش

بر چیرگی‌ات در سخن، اعدا متحیر
چون خیرگی کرمک شبتاب بر آتش

خنیاگر صهیون نگر از نطق بلیغت
افکنده ز کف، آلت و مضراب بر آتش

فهماند کلام تو به صیاد جهان‌خوار
ماهی نشود صید ز قلاب بر آتش

از شش جهت افروخت شرر، جانی غاصب
زین رو شده بریان، خود قصاب بر آتش

ما چون تو اگر سوخته‌ایم از غم یاران
گشتیم بهاور چو زر ناب بر آتش

تصویر "حسن" شیر عرب حک شده بر عرش
هرگز نتوان سوختن این قاب بر آتش

دست از تو نداریم، اگر پا بگذارند
بسیار سران از پی ارباب بر آتش

فردا چو بسوزند عجب نیست که امروز
کردند بنا کاخ خود، اعراب بر آتش

ای پیر! هوادار توأم چون‌که در این راه
بیداری و بس قافله در خواب بر آتش

دل کنده‌ام از راست و چپ یکسره، چون تو
بر خندق سلمانی و احزاب بر آتش

از بغض تو بر گرده‌‌ی ما دشنه‌‌ی دشنام
بسیار زند سفله چو تنداب بر آتش

خفاش چه داند ز چه در چرخشم ای دوست
گرد تو چو پروانه‌ی بی‌تاب بر آتش

از طعن رقیبان به فلاخن، چو خلیلم
در باغ گل افتاده ز پرتاب بر آتش

بگذار حسودم بزند طعنه که افتاد
زین شعر تر و تازه و شاداب بر آتش

✍🏻افشین علا
🗓مهر ۱۴۰۳

✨🆔 @afshinala ✨
🔺کانال اشعار و مطالب افشین علا

پیام تسلیت شاعر ارجمند شعبان کرم‌دخت

دکتر "پیروز مجتهدزاده" استاد برجسته‌ی علوم سیاسی و روابط بین‌الملل از نوادر روزگار بود.
دل و جان این مرد بزرگ هیچ‌گاه از مهر وطن خالی نبود. تیر ماه ۱۴٠۲ فیلم کوتاهی از ایشان دیدم که در خلال گفتگو وقتی از مام وطن حرف می‌زد بغض کرد و از چشمان مهربانش اشک جاری شد. با دیدن گریه‌ی استاد این غزل را نوشتم.
ایران عزیز قطعاً به چنین فرزندانی می‌بالد. امیدوارم همه‌ی ما در این روزهای سخت مثل این استاد فرزانه به ایران بیندیشیم.

چقدر مردی! ای مرد، گریه کن بسیار
شکوه هق‌هق خود را به شانه‌ات بسپار

اگرچه خطّ ترا همچنان نمی‌خوانند
دوباره حرف بزن، حرف، با لبی بیدار

وطن نیاز به مردان روشنی دارد
کز آفتاب بگویند و لذّت دیدار

برای خواندن دلتنگی فراوانت
صدای هق‌هق تو زنده باد در اعصار

نگاه روشن تو راز جاودانه‌ی ماست
شکوه هق‌هق‌ات اصلاً نمی‌شود انکار

سلام من به تو "پیروز مجتهدزاده"
تویی که داری از عشق، جان برخوردار

دوباره حرف بزن، بغض کهنه را بشکن
دوباره حرف بزن، حرف‌های بی تکرار

شعبان کرم‌دخت
تیر ۱۴۰۲
@karamdokht