Сен тыныштық тапқың келді -
бірақ зікірсіз жүрек тыныш таппайтынын ешкім ескертпеді.

Тақуа адамнан үнемі жымиып, көңілді жүретінінің сыры неде екені сұралғанда, ол былай деп жауап берген екен:
“Істерім Алланың Қолында екенін біле тұра, Оның алдында қайғылы жүру маған өте ұят.”

Дэвид Штраус (неміс атеист жазушы):

“Менің философиям мені тастап кетті. Өзімді алып тісті машинаның ішіне түсіп кеткендей сезініп тұрмын. Қашан ол мені майдалап тастайтынын білмеймін.”

Өмір бойы тек ақыл мен логикаға сүйеніп, жүрегін Құдайдан бос қалдырған адам - ақырет табалдырығында жалғыз қалады. Ал Аллаға шын сенген жан үшін өлім қорқыныш емес, Жаратушымен қауышудың сәті.

Құранда былай делінеді:

“Ақиқатында, Аллаға иман келтіріп, ізгі амал жасағандар үшін қорқыныш та жоқ, олар қайғырмайды да.”
(Бақара сүресі, 112-аят)

Бір ұстаз “Сахих Бухари” бойынша шәкірттеріне сабақ беріп жатқанда, жандарына бір адам келеді.

Ол кісі:
Батыста адамдар Айға жетіп жатыр, ал сендер болсаңдар мұнда Бухариды оқып отырсыңдар, – дейді.

Сонда шейх былай деп жауап берді:
Мұнда таңғаларлық не бар? Жаратылған жаратылғанға жетті! Ал біз мұнда Жаратушыға жетуге тырысып жатырмыз!

Бірақ, арамыздағы ең ұтылған – сен екенін білесің бе?
Себебі сен не олармен бірге ұшып Айға жеткен жоқсың, не бізбен бірге отырып Бухариды оқыған жоқсың.

басына үлкен сынақ келсе: “Неге маған?” – дейді.
Ал басына үлкен нығмет, жақсылық келсе: “Неге маған?”– деп ешкім айтпайды.
Осыдан-ақ адам баласының наразы, шүкірсіз екенін аңғаруға болады.


“Ақиқатында, адам баласы тым шүкірсіз.”
(Әдіият сүресі, 6-аят)

Қоғамның қараңғылығы:

Әйелдерге айтылған насихат - кінәлаумен тең саналады,
Ерлерге айтылған ескерту - елеусіз қалады.

https://t.me/kaatib0

Анатомист ғалымдар адамның тәнін зерттеп, оның ағзалары мен жасушалары жайында том-том еңбектерді жаза алады. Бірақ қанша терең зерттесе де, ол білім арқылы адамның жанын түсіне алмайды. Адамның сана-сезімі, ой-өрісі, ішкі әлемі, руханияты оған беймәлім күйде қала береді. Дінді де тек ілім ретінде ғана зерттеп, оның рухын толық ұғу мүмкін емес.

Діннің рухын түсіну үшін міндетті түрде иман керек. Иман – Алла мен адам арасындағы тікелей байланыс, ыстық ықылас, кіршіксіз сенім. Діндегі адам Құдайдың қамқорлығын сезінеді, Оның жол көрсетуін, жәрдемін іштей сезеді. Ал атеистің Құдаймен мұндай связьы жоқ, сондықтан “дінді түсіндім” деуі негізсіз.

Атеист ғалымдар діннің қағидаларын, құлшылық амалдарын, үкімдерін жақсы білуі, зерттеп тастаған болуы мүмкін. Бірақ Құдайға сенбегендіктен, иманның шынайы құдіретін ешқашан сезіне алмайды. Олар діннің тек сыртқы бейнесін ғана көріп, соған қарап пікір айтады. Бұл – көршісінің үйіне кірмей, тек терезесінен сығалап тұрып, ішкі жайлылығын, уютын бағалауға тырысқан ақымаққа ұқсайды. Үй ішінде жайлы отырған жанға сыртта тоңып тұрған кісінің үйді жамандағаны қаншалықты әсер етпесе, діндар үшін атеистің “дін жайлы білімі” де дәл сондай абсурд.